شاید از نسخه های قبلی ویندوز pagefile (پیج فایل) را به یاد داشته باشید. کار پیج فایل این بود که زمانیکه حافظه ی فیزیکی سیستم بطور کامل اشغال می شد فایل هایی را که بصورت طولانی مدت بدون دسترسی می ماندند نگهداری می کرد. این فایل در ویندوز ۸ با نام pagefile.sys در دسترسی است. به غیر از این مورد گزینه ای به نام hibernate در ویندوز وجود داشت که این اجازه را به شما می داد تا هسته ی اصلی ویندوز و نرم افزارها را در محلی ذخیره کنید تا شروع بکار سیستم، نسبت به زمانی که بطور کامل سیستم را راه اندازی مجدد می کنید، سریعتر شود. در ویندوز ۸ نیز این اطلاعات در فایل hiberfile.sys ذخیره می شود.

در ویندوز ۸ شاهد پیچیده تر شدن برخی چیزها هستیم. فایل pagefile.sys همیشه وجود دارد اما فایل hiberfile.sys در صورتی ساخته می شود که شما گزینه ی راه اندازی سریع را فعال کرده باشید. حال شاید این سوال برای شما پیش بیاید که منظور از راه اندازی سریع چیست ؟ این قابلیت ویندوز ۸ را قادر می سازد تا حالت خاموش شدن ترکیبی را به اجرا در بیاورد. دلیل شروع بکار سریعتر ویندوز ۸ نسبت به نسخه های قبلی سیستم عامل ویندوز نیز همین امر است.

برای استفاده از قابلیت جدید خاموش شدن ترکیبی، که بصورت پیش فرض در ویندوز ۸ وجود دارد، باید گزینه hibernation (خواب زمستانی) فعال شود. اگر این گزینه غیرفعال باشد فایل hiberfile.sys در سیستم ساخته نشده و در نتیجه شما قادر به استفاده از قابلیت شروع بکار سریع نخواهید بود.

اتفاق جالبی که در صورت فعال بودن قابلیت راه اندازی سریع (یا فعال بودن hibernation) می افتد این است که حجم فایل hiberfile.sys 75 درصد حافظه ی رم و حجم فایل pagefile.sys 25 درصد حافظه ی رم خواهد بود. دلیل این امر این است که فایل hiberfile.sys حاوی هسته ی سیستم عامل و درایور سخت افزار است. فایل pegefile.sys فقط زمانیکه رم اشغال شده و سیستم عامل در حال اجراست فعال است و فایل hiberfile.sys فقط برای روند بوت شدن و راه اندازی استفاده می گردد.

اگر قابلیت hibernation را در ویندوز ۸ فعال نکرده باشید حجم پیج فایل هم اندازه با حجم رم دستگاه خواهد بود.

در عکس بالا سیستمی که استفاده شده دارای ویندوز ۸ و ۱ گیگابایت حافظه ی رم می باشد که گزینه ی شروع بکار سریع در آن غیر فعال است.همانطور که می بینید حجم پیج فایل هم اندازه با حجم حافظه ی رم (۱ گیگابایت) می باشد. حال که مفهوم این دو فایل را توضیح دادیم اجازه دهید به سراغ فایل بعدی برویم : swapfile.sys . اساس این فایل تقریباً شبیه پیج فایل می باشد ولی با هدفی متفاوت در سیستم تعبیه شده است.

یکی از اصلی ترین وظایف فایل swapfile.sys متوقف کردن و راه اندازی مجددا نرم افزارهایی است که برای دستگاه هایی با قابلیت صفحه ی لمسی تهیه شده اند(Metro apps ). اما چرا اینکار را نیز بر عهده پیج فایل قرار ندادیم ؟ دلیل این است که این نوع فایل یکسری از عملیات های مربوط به پیج فایل را بصورت موثرتر و بهتر انجام می دهد.

اگر بخواهیم تعریف دقیق تری به شما ارائه دهیم باید بگوییم که ویندوز ۸ از دو عملیات paging و swapping پشتیبانی می کند. عملیات paging (صفحه بندی) فایل هایی را که برای مدت زمان زیادی بدون استفاده مانده اند را در خود نگه می دارد در صورتیکه عملیات swapping (مبادله) فایل هایی را که به تازگی از حافظه ی رم خارج شده اند نگهداری می کند. حال تفاوت اینجاست که فایل های نگهداری شده در pagefile شاید تا مدت ها بصورت بلا استفاده باقی بمانند ولی فایل های موجود در swapfile بسیار زودتر مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

همچنین، عملیات paging برای سیستم هایی با سطح بالا مناسب است در صورتیکه عملیات swapping بیشتر برای سیستمها ی سطح پایین و همچنین تبلت ها کارایی دارد. هر پیج فایل یکسری نیازمندی ها از قبیل فضای متغیر، فضای رزرو شده و سیاست های خواندن/نوشتن را داراست. اگر پیج فایلی مطابق با عکس بالا داشته باشید، به علت حجم ثابت صفحات استفاده شده در صفحه بندی و قطعات بزرگ داده ی استفاده شده در عملیات مبادله، تقسیم بندی به سرعت انجام خواهد شد.

مطابق عکس بالا حجم swapfile برابر با ۲۵۶ مگابایت است. طبق اطلاعات ما، این حجم برای نرم افزارهای سازگار با صفحات لمسی استفاده می شود زیرا در مقایسه با نرم افزارهای عادی ویندوز به صفحه بندی متفاوتی احتیاج دارند. البته شاید در آینده وظیفه ی دیگری نیز به این فایل محول شود ولی تا کنون شرکت مایکروسافت مورد خاصی را در نظر نگرفته است.

مطالب ذکر شده عملیاتی بودند که این سه فایل در ویندوز ۸ انجام می دهند. البته گاهی در این بین اتفاقات جالب و برخی اوقات اتفاقات مشکل زا نیز رخ می دهد. اگر ۱۶ گیگابایت حافظه ی رم داشت باشید، فعال کردن قابلیت راه اندازی سریع نیز ۱۶ گیگابایت به فایل hiberfile.sys اختصاص خواهد داد. حال اگر حافظه ی ذخیره سازی شما از نوع SSD باشد این مقدار فضای زیادی از این حافظه را اشغال خواهد کرد.

خبر خوب اینکه می توانید بوسیله دستور زیر حجم فایل hiberfile.sys را کاهش دهید :

Powercfg.exe /hibernate /size 50

این دستور حجم فایل hiberfile.sys را تا ۵۰ درصد از حجم حافظه ی رم کاهش خواهد داد. البته این نکته را نیز در نظر بگیرید که نمی توانید بیشتر از ۵۰ درصد این حجم را کاهش دهید. اگر رم شما ظرفیت بالایی داشته باشد با اینکار ۸ گیگابایت فضا به نفع خودتان ذخیره خواهید کرد.

موضوع دیگری که نباید نگرانش باشید این است که بر عکس hiberfile در نسخه های قبلی ویندوز، در ویندوز ۸ نیازی به hiberfile های بزرگ ندارید. در نسخه های قبلی هسته ی سیستم عامل به همراه نرم افزارها در این فایل ذخیره می شد، ولی در ویندوز ۸ اطلاعات مربوط به نرم افزارها ذخیره نمی شود پس نیازی به hiberfile بزرگ نخواهد بود.

در رابطه با این آموزش دیدگاه های خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

حتی در کامپیوترهایی که انواع نرم افزازهای امنیتی روی آنها نصب شده ویروس ها و سایر بدافزارها ممکن است از سد این ابزارها عبور کرده و روی عملکرد سیستم تاثیر منفی بگذارند. اگر اخیرا رفتار کامپیوترتان تغییر کرده، سرعت آن کمتر شده یا برنامه های ناشناخته ای روی آن ظاهر می شوند و پیام های عجیب و غریبی می بینید وقت آن رسیده که یک اسکن کامل برای پیدا کردن ویروس ها انجام دهید حتی اگر ضد ویروس هیچ هشداری در این مورد به شما نشان نداده باشد.

گویا آی تی – حتی در کامپیوترهایی که انواع نرم افزازهای امنیتی روی آنها نصب شده ویروس ها و سایر بدافزارها ممکن است از سد این ابزارها عبور کرده و روی عملکرد سیستم تاثیر منفی بگذارند. اگر اخیرا رفتار کامپیوترتان تغییر کرده، سرعت آن کمتر شده یا برنامه های ناشناخته ای روی آن ظاهر می شوند و پیام های عجیب و غریبی می بینید وقت آن رسیده که یک اسکن کامل برای پیدا کردن ویروس ها انجام دهید حتی اگر ضد ویروس هیچ هشداری در این مورد به شما نشان نداده باشد.

برای مطالعه راه های رفع مشکل کندی کامپیوتر بر روی لینک کلیک کنید.

کند شدن سیستم

تمام کامپیوترها بعد از گذشت مدت زمانی چند از نصب انواع برنامه ها کند خواهند شد اما افت یکباره و چشمگیر سرعت که ادامه دار هم باشد احتمالا نشانه‌ ای از وجود کامپیوتر روی سیستم است. چه این اتفاق در زمان بوت شدن سیستم، باز کردن برنامه ها یا هنگام بارگذاری برای بارگذاری وب سایت ها بیفتد احتمالا یک ویروس در حال بهره برداری از قدرت پردازشی کامپیوتر بوده یا پهنای باند اینترنت شما را اشغال کرده است.

هنگ کردن یک نرم افزار یا کرش کردن سیستم عامل لزوما به معنای ابتلا سیستم به ویروس نیست، اکثر این خطاها به خاطر مشکلات نرم افزاری رخ می دهد. هر چند اگر کامپیوتر شما در طول روز چندین بار فریز یا هنگ کرده و یا اکثر نرم افزارها کرش می کنند احتمالا مقصر اصلی یک ویروس است. ویروس ها از طریق تغییر یا حذف فایل های سیستمی ضروری سیستم عامل موجب کرش کردن آن می شوند. اگر نرم افزار ضد ویروس هیچ بدافزاری روی کامپیوتر پیدا نکرد احتمالا با مشکل سخت افزاری مواجه هستید.

استفاده بیش از حد از درایو ذخیره سازی یا پردازنده

پردازش اطلاعات در زمانی که شما از کامپیوتر استفاده نمی کنید امری عادی است اما اگر هارد درایو کامپیوتر برای همواره برای ساعت های طولانی اشغال باشد احتمالا یک ویروس در پشت صحنه در حال فعالیت است. ویروس‌ هایی که توان پردازنده را به کار می گیرند موجب گرم شدن آن و طبیعتا چرخش سریع‌ تر فن و بلند شدن سر و صدای آن می شوند. برای بررسی وضعیت پردازنده روی نوار وظیفه ویندوز کلیک راست و Task Manager را انتخاب کنید. اگر در پنجره ابزار مدیر وظیفه که باز شده برگه‌ ها را نمی بینید دکمه More details را بزنید و بعد از آن درصد مصرف پردازنده را بررسی کنید. اگر نرم افزار خاصی را اجرا نکرده باشید و این عدد به صورت پیوسته بالای ۲۰ درصد بماند احتمالا سیستم آلوده به ویروس است. گاهی اوقات برنامه هایی که به درستی بسته نمی شوند هم موجب افزایش مصرف توان پردازنده خواهند شد که البته این مشکل را می توان با راه اندازی مجدد سیستم یا به سادگی کلیک راست روی این برنامه ها در مدیر وظیفه و انتخاب گزینه End Task، آنها را بست.

برنامه های و پیام های پاپ‌آپ ناشناخته

بسیاری از وب سایت ها راهکارهای تبلیغاتی را به درستی پیاده می کنند به نحوی که هیچ مزاحمتی برای بازدید کننده ایجاد نمی کنند اما اگر بدون وب گردی به یک باره شاهد نمایش تبلیغات در کامپیوتر شدید احتمالا سیستم ویروسی شده است. ویروس ها می توانند برنامه های ناشناخته ای در نوار وظیفه قرار دهند یا در زمان بوت کردن کامپیوتر آنها را اجرا کنند. در اکثر موارد این علائم نشان دهنده وجود تبلیغ افزار-برنامه های ناخواسته بی آزار- روی سیستم است و نه یک ویروس مخرب اما گاهی اوقات عملکرد آنها شبیه ویروس بوده و عملکرد سیستم را بسیار کند کرده یا اطلاعات مرورگر را سرقت می کنند. اگر ضد ویروس شما قادر به شناسایی این برنامه ها نیست پیشنهاد می کنیم نرم افزارهای ضد تروجان را نصب کنید.

در ابتدا باید به شما بگوییم که خوش شانس هستید که هر دو پوشه بر روی سیستم عامل ویندوز شما نصب است. اگر به این دو پوشه سر بزنید حتماً متوجه خواهید شد که مقداری از نرم افزارهایی که نصب کردید در یکی از این دو پوشه و مابقی نرم افزارها در پوشه ی دیگر قرار ذخیره شده اند.

ویندوز ۶۴ بیتی و ۳۲ بیتی

در قدیم فقط نسخه ۳۲ بیتی ویندوز موجود بود. در نسخه ی ۳۲ بیتی ویندوز – حتی در نسخه ۳۲ بیتی ویندوز ۱۰- شما فقط پوشه ی Program Files را خواهید دید.

بصورت پیش فرض ویندوز در هنگام نصب نرم افزارها این پوشه را به عنوان محل نصب به شما پیشنهاد خواهد داد. اگر این پوشه را انتخاب کنید تمام فایلهای اجرایی، اطلاعات و دیگر فایلها در این پوشه ذخیره میشود. به عبارت دیگر، نرم افزارها در پوشه ی Program Files نصب خواهند شد.

در نسخه ی ۶۴ بیتی از ویندوز نرم افزارهای ۶۴ بیتی درون پوشه ی Program Files نصب میشوند، البته ویندوز ۶۴ بیتی از نرم افزارهای ۳۲ بیتی نیز پشتیبانی میکند و از آنجا که مایکروسافت ترجیح میدهد نرم افزارهای ۳۲ بیتی و ۶۴ بیتی با هم مخلوط نشوند و در یک محل قرار نگیرند به همین دلیل نرم افزارهای ۳۲ بیتی درون پوشه ی Program Files (x86) ذخیره میشوند. چیزی که باعث میشود ویندوز ۶۴ بیتی بتواند نرم افزارهای ۳۲ بیتی را اجرا کند زیرسیستمی بنام WOW64 است که از کلمات “Windows 32-bit on Windows 64-bit” گرفته شده است.

وقتی یک نرم افزار ۳۲ بیتی را بر روی یک ویندوز ۶۴ بیتی اجرا میکنید لایه شبیه سازی WOW64 دسترسی فایلها را از Program Files به Program Files (x86) تغییر میدهد. بدین ترتیب نرم افزارهای ۳۲ بیتی هنگام تلاش برای دسترسی به Program Files به پوشه ی Program Files (x86) هدایت میشوند و نرم افزارهای ۶۴ بیتی نیز از Program Files استفاده میکنند.

در هر پوشه چه فایلهایی وجود دارد ؟

بطور خلاصه در سیستم عامل ویندوز ۳۲ بیتی شما فقط پوشه ی Program Files را دارید که تمامی نرم افزارهای نصب شده، که ۳۲ بیتی هستند، در آن ذخیره میشوند.

امادر ویندوز ۶۴ بیتی نرم افزارهای ۶۴ بیتی در پوشه ی Program Files و نرم افزارهای ۳۲ بیتی در پوشه ی Program Files (x86) ذخیره خواهند شد.

البته اینطور بنظر میرسد که نرم افزارها بصورت تصادفی در این پوشه ها ذخیره میشوند در صورتیکه همانطور که بیان کردیم، نرم افزارهای ۶۴ بیتی در پوشه Program Files و نرم افزارهای ۳۲ بیتی در پوشه Program Files (x86) قرار دارند.

چرا این ۲ پوشه جدا از یکدیگر قرار دارند ؟

قابلیت سازگاری موجود در نرم افزارهای ۳۲ بیتی قدیمی باعث میشود تا آنها حتی متوجه نشوند که بر روی نسخه ۶۴ بیتی ویندوز در حال نصب هستند. و به همین دلیل دسترسی آنها را خارج از کدهای ۶۴ بیتی قرار میدهد.

نرم افزارهای ۳۲ بیتی نمیتوانند DLLها و یا همان کتابخانه های ۶۴ بیتی را اجرا ککند و اگر سعی کنند تا بجای فایل کتابخانه ۳۲ بیتی DLLهای ۶۴ بیتی دسترسی داشته باشند احتمالا نرم افزار از کار بیافتد. همین اتفاق در مورد نرم افزارهای ۶۴ بیتی نیز صدق میکند. ایجاد دو Program Files جداگانه به علت تفاوت در معماری پردازنده هاست که اینکار موجب جلوگیری از رخ دادن خطاهای احتمالی میشود.

به عنوان مثال فرض کنید ویندوز فقط از یک Program Files استفاده میکرد. یک نرم افزار ۳۲ بیتی احتمال دارد برای اجرا شدن به مسیر C:\Program Files\Microsoft Office رفته و سعی در اجرای DLLهای موجود در آنجا کند. خب طبیعی است که اگر شما نسخه ۶۴ بیتی Microsoft Office را نصب کرده باشید نرم افزار احتمال دارد از کار افتاده و یا بذرستی عمل نکند. با پوشه های جداگانه این نرم افزار به هیچ وجه آن فایل DLL را پیدا نخواهد کرد زیرا نرم افزار Microsoft Office 64 بیت در آدرس C:\Program Files\Microsoft Office  و نرم افزار Microsoft Office 32 بیتی در آدرس C:\Program Files (x86)\Microsoft Office خواهد بود.

این ویژگی همچنین به کمک برنامه نویسانی می آید که از یک نرم افزار دو نسخه ۳۲ بیتی و ۶۴ بیتی آنرا تولید کرده اند. مخصوصا زمانیکه باید به دلیلی هر دو نرم افزار را بر روی یک سیستم نصب نمایند. نسخه ی ۳۲ بیتی بصورت خودکار در آدرس C:\Program Files (x86) ذخیره خواهد شد و نسخه ی ۶۴ بیتی نیز در آدرس C:\Program Files نصب میشود. اگر یک پوشه در ویندوز موجود بود احتمالا برنامه نویس مجبور میشد تا به صورت دستی نسخه ی ۶۴ بیتی را پوشه دیگری نصب کند تا از تداخل فایلها پیشگیری کند. که البته هیچ استانداردی نیز برای اینکه برنامه نویس کدام پوشه را برای اینکار انتخاب کند وجود نخواهد داشت.

چرا پوشه نرم افزارهای ۳۲ بیتی با برچسب x86 مشخص شده اند.

شما همیشه عبارت های ۳۲-bit و ۶۴-bit را مشاهده نخواهید کرد. بلکه در عوض گاهی اوقات کلمات x32 و x86 را به عنوان نوع معماری پردازنده خواهید دید. دلیل این امر این است که در کامپیوترهای قدیمی از پردازنده ۸۰۸۶ اینتل استفاده میشد. البته تراشه اصلی ۱۶ بیتی بود که در نسخه های جدیدتر به ۳۲ بیتی تبدیل شدند. اکنون x86 به معماری قبل از ۶۴ بیت، که یا ۳۲ بیت است یا ۱۶ بیت، اشاره دارد. X64 نیز به معماری جدید ۶۴ بیت اشاره دارد.

با این توضیحات معنی Program Files (x86) را خواهید فهمید. این پوشه برای نرم افزارهایی است که از معماری قدیمی تر پردازنده های x86 استفاده میکنند. البته به این نیز دقت کنید که سیستم عامل ۶۴ بیتی توانایی اجرای کدهای ۱۶ بیتی را ندارد.

بطور کلی این قضیه چندان مهم نیست

مهم نیست که یک نرم افزار در پوشه Program Files ذخیره شده است یا در پوشه ی Program Files (x86) . ویندوز بصورت خودکار نرم افزار را در پوشه ی صحیح نصب میکند. پس نیازی نیست که فکرتان را درگیر این موضوع کنید. نرم افزارهایی که نصب میکنید در منوی استارت قابل رویت هستند. فارغ از اینکه کجا نصب شده اند بدرستی عمل خواهند کرد. هم نرم افزارهای ۳۲ بیتی و هم ۶۴ بیتی باید اطلاعات مربوط به خود را در پوشه های AppData و یا ProgramData ذخیره کنند، نه در پوشه ی Program Files . فقط کافیست این اجازه را به نرم افزارها بدهید تا خودشان پوشه ی درست را انتخاب کنند.

گاهی نیاز دارید که محلی که یک نرم افزار در آن ذخیره شده است را بدانید. برای مثال فرض کنید باید به پوشه ی Steam رفته و از یکسری از فایلها نسخه پشتیبان تهیه کنید. اگر Steam نصب شده نسخه ۳۲ بیتی باشد باید در c:\Program Files (x86) بدنبال آن بگردید.

اگر مطمئن نیستید که نرم افزار نصب شده ۶۴ بیتی است و یا ۳۲ بیتی احتمال لازم است که هر دو مسیر را برای پیدا کردن آن جست و جو کنید.

البته میتوانید برای اینکار در ویندوز ۱۰ از Task Manager نیز کمک بگیرید.

در نسخه های ۶۴ بیتی ویندوز، نرم افزارهای ۳۲ بیتی با یک عبارت اضافی (۳۲-bit) در جلوی آن در قسمت Task Manager مشخص هستند که این موضوع را بیان میکنند که برای پیدا کردن آنها باید سری به مسیر C:\Program Files (x86) بزنید.

نظر شما در رابطه با این مقاله چیست؟ دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید

اگر از طرفداران بازی های کامپیوتری کلاسیک هستید و کلا به نوستالژی علاقه خاصی دارید شاید از عدم اجرای بسیاری از بازی ها و برنامه های قدیمی در ویندوز ۱۰ ناراضی باشید. در بیشتر مواقع هنگام اجرای بازی ها و برنامه های قدیمی در ویندوز ۱۰ شاهد نمایش یک پیغام خطا خواهید بود.خوشبختانه شبیه ساز متن باز و رایگان DOSBox قادر به شبیه سازی سیستم های DOS قدیمی است و امکان زنده کردن خاطرات خوش قدیمی را فراهم کرده است. در این مطلب نحوه پیدا کردن بازی ها و برنامه های قدیمی و همچنین راه اندازی و نصب DOSBox را بررسی خواهیم کرد.

گویا آی تی – برای اجرای برنامه های قدیمی داس DOS در ویندوز ۱۰ مراحل زیر را انجام دهید:

۱- دانلود بازی ها و برنامه های قدیمی

اگر در حال مطالعه این مطلب هستید شاید یک یا چند برنامه و بازی قدیمی برای اجر مد نظرتان باشد و به احتمال نیاز به فایل های منبع آنها هم دسترسی ندارید.
در وب سایت هایی مثل آمازون و eBay همچنان می توان بازی های قدیمی را روی فلاپی دیسک و سی دی تهیه کرد.
البته در برخی از وب سایت ها هم می توان برنامه های رها شده یا به اصطلاح یتیم افزار (Abandonware) را هم پیدا کرد: برنامه ها و بازی هایی که دیگر پشتیبانی نشده یا توسعه دهندگان، آنها را رها کرده یا دار فانی را وداع گفته اند.
وب سایت Internet Archive مجموعه بسیار بزرگی از بازی های MS-DOS ارائه می دهد؛ برای دسترسی به این بازی ها اینجا کلیک کنید. برای دانلود برنامه های قدیمی در این وب سایت به این آدرس مراجعه کنید.

۲- کپی فایل های برنامه ها و بازی ها

کاوشگر ویندوز (Explorer) را باز کرده و پوشه ای که DOSBox در آن نصب شده مراجعه کنید، مثلا:
C:\Program Files (x86)\DOSBox-0.74
در پوشه DOSBox یک پوشه جدید بسازید. برای این کار ابتدا کلیک راست کرده و بعد از رفتن روی New، گزینه Folder را بزنید. در این پوشه برنامه ها و بازی ها را ذخیره خواهیم کرد. بهتر است یک نام ساده (مثلا Games) برای پوشه انتخاب کنید.
بعد از این پوشه ای که حاوی فایل ها برنامه ها و بازی هاست را به این پوشه منتقل کنید. اگر فایل بازی ها به صورت فایل ایمیج (ISO) است هم مشکلی وجود ندارد.

۳- DOSBox را اجرا کنید

روی میانبر DOSBox که در دسکتاپ ویندوز ۱۰ قرار گرفته دو بار کلیک کنید تا برنامه اجرا شود.
ابتدا باید مسیر برنامه ها و بازی ها را از طریق ساخت یک درایو مجازی C:\ برای DOSBox مشخص کنید. این کار را می توان با دستور mount انجام داد:
Mount C Games
به جای Games نام دلخواهی که برای پوشه حاوی برنامه ها و بازی ها انتخاب کرده بودید را تایپ کنید.
برای اجرای این فرمان دکمه return را بزنید. بعد از این با تایپ فرمان زیر، به درایو مجازی C بروید:
C:
حال می توان با فرمان cd مسیری که پوشه یا بازی مورد نظر در آن قرار گرفته را مشخص کرد. برای مثال با تایپ فرمان زیر، نرم افزار DOSBox به پوشه ای که بازی قدیمی doom در آن قرار گرفته خواهد رفت:
Cd doom

۴- نصب بازی و برنامه

برای مشاهده لیست تمام فایل های این پوشه از فرمان DIR استفاده کنید. گام های دقیق برای نصب یا اجرای انواع برنامه ها و بازی ها، با یکدیگر تفاوت دارند. فایل های batch (با پسوند BAT) یا فایل های اجرایی (با پسوند exe) را پیدا کنید.
به احتمال زیاد فایلی به نام SETUP.EXE را پیدا خواهید کرد. کافی است با تایپ عبارت setup آن را اجرا کنید.
اگر در پوشه مورد نظر تنها دارای یک فایل ISO است باید این فایل را به صورت جداگانه و با استفاده از فرمان imgmount اجرا کنید؛ برای مثال:
Imgmount D REDALERT.ISO
بعد از این با استفاده از فرمان زیر مجددا به درایو مجازی D بروید:
D:
فراموش نکنید برای مشاهده لیست فایل ها و پیدا کردن فایل نصب کننده (Installer) باید از دستور DIR استفاده کنید.

۵- از فلاپی دیسک ها ایمیج تهیه کنید

اگر برنامه مد نظر شما بسیار قدیمی است احتمالا روی فلاپی دیسک ها قرار دارد. ساده ترین راه برای اجرای فلاپی ها ساخت فایل ایمیج (با فرمت IMG) از محتواها و بارگذاری آنها به همان شیوه بارگذاری فایل های ISO است.
نرم افزارهای مختلفی برای ایمیج گرفتن از محتواهای فلاپی دیسک ها در ویندوز وجود دارد از جمله WinImage و MagicISO Maker.
زمانی که فایل های ایمیج فلاپی در پوشه GAMES قرار گرفتند با استفاده از فرمان imgmount آنها را بارگذاری کنید. برای مثال:
IMGMOUNT A image_1 –t floppy
فرمان A: را برای تغییر مکان به فلاپی درایو مجازی اجرا کنید.

۶- برنامه را اجرا کنید

بعد از کامل شدن نصب احتمالا به صورت خودکار به پوشه مورد نظر منتقل خواهید شد. اگر چنین چیزی اتفاق نیفتاد از فرمان cd برای تغییر پوشه ای که هنگام نصب انتخاب کرده اید، استفاده نمایید.
اجرای برنامه ها و بازی ها هم به شیوه اجرای نصب کننده آنها انجام می شود. به سادگی از فرمان DIR برای مشاهده لیست فایل ها استفاده کرده و سپس نام فایل مورد نظر را با اضافه کردن پسوند .exe تایپ کنید.
اگر بعد از اجرای بازی متوجه شدید سرعت غیرفعال است به ترتیب از کلیدهای Ctrl+F11 و Ctrl+F12 برای کم و زیاد کردن سرعت آن استفاده کنید.
با فشار دادن کلیدهای Ctrl+F5 می توان از صفحه نمایش عکس گرفت. این تصویر در این مسیر ذخیره خواهد شد:
C:\Users\yourusername\AppData\Local\DOSBox\capture
طبیعتا در آدرس فوق به جای your user name نام کاربری حساب شما در ویندوز قرار خواهد گرفت.

۷- فعال کردن IPX

بعضی از بازی های قدیمی از طریق پروتکل IPX امکان انجام بازی های چند نفره را فراهم می کنند. DOSBox دارای شبیه سازی است که به این نرم افزار اجازه می دهد دو یا افراد بیشتری در یک شبکه یکسان از طریق پروتکل UDP به صورت مشترک بازی کنند.
برای شروع ابتدا باید پروتکل IPX را در فایل پیکربندی (با فرمت .conf) نرم افزار DOSBox فعال کنید. اگر این برنامه در حال اجراست آن را بسته و کاوشگر ویندوز را باز کرده و به این آدرس مراجعه کنید:
C:\Users\yourusername\AppData\Local\DOSBox
روی فایل تنظیمات کلیک راست و گزینه Open With را انتخاب و بعد از آن More apps را بزنید. در منوی باز شده برنامه Notepad را انتخاب کنید.
کلیدهای Ctrl+F را زده و در کادر ظاهر شده عبارت ipx را تایپ و Enter کنید تا تنظیمات مربوط به انجام چند نفره بازی ها پیدا شود. حال به جای واژه false در عبارت ipx=false کلمه true را بنویسید یعنی ipx=true. با زدن کلیدهای Ctrl+S تغییرات را ذخیره و نرم افزار Notepad را هم ببندید.

۸- راه اندازی سرور IPX

بعد از فعال کردن IPX در فایل پیکربندی DOSBox، خود نرم افزار (DOSBox) را با دو بار کلیک روی میانبر دسکتاپ، اجرا نمایید.
حال می توان سرور IPX را اجرا کرد. این سرور به سایر کلاینت های شبکه محلی اجازه اتصال به شما را خواهد داد. برای شروع فرمان زیر را در پنجره نرم افزار اجرا کنید:
ipxnet start server e.g. ipxnet start server 19955
احتمالا در این مرحله فایروال ویندوز یک پیام هشدار نشان دهد. در این صورت روی دکمه Allow Access کلیک کنید تا از امکان اجرای مشترک بازی ها اطمینان حاصل شود.
از سایر کلاینت های شبکه درخواست کنید DOSBox را باز کرده و فرمان زیر را برای اتصال به شما اجرا کنند:
ipxnet connect در این دستور به جای عبارت باید آی پی و به جای باید شماره پورت مورد نظر را تایپ کنند. برای مثال:
ipxnet connect 192.168.1.87 19955
حال می توانید بازی مدنظرتان را به صورت مشترک انجام دهید.

۹- نصب قالب برای DOSBox

اگر چه DOSBox نرم افزار بسیار مفیدی است اما اجبار برای وارد کردن فرمان ها برای هر بار بازی کردن آزار دهنده است. چندین قالب گرافیکی برای DOSBox عرضه شده که پروسه اجرای برنامه ها و بازی ها را با آن ساده تر می کند.
یکی از این قالب ها DGBL است که به شما اجازه می دهد چندین پروفایل تنظیمات برای بازی های نصب شده ایجاد کنید تا برای هر بار اجرا مجبور به تعریف دستی مسیر و پیدا کردن فایل اجرایی و … نباشید.
بسیاری از این قالب های گرافیکی هنوز کامل نیستند از این رو بهتر است قبل از نصب، از کلیه فایل ها یک نسخه پشتیبان تهیه کنید. قالب DGBL را از این آدرس دانلود کنید. بعد از دانلود فایل ها را از حالت فشرده خارج و سپس فایل launch.exe را اجرا کنید.

اگر شما نیز به مانند بسیاری دیگر از مصرف اینترنت توسط ویندوز ۱۰ به ستوه آمده اید، موارد زیر را انجام دهید. انجام این موارد به شما کمک خواهد کرد که به واسطه ی کنترل مصرف پهنای باند ویندوز ۱۰، در مصرف اینترنت صرفه جویی کنید.

گویا آی تی – اگر شما نیز به مانند بسیاری دیگر از مصرف اینترنت توسط ویندوز ۱۰ به ستوه آمده اید، موارد زیر را انجام دهید. انجام این موارد به شما کمک خواهد کرد که به واسطه ی کنترل مصرف پهنای باند ویندوز ۱۰، در مصرف اینترنت صرفه جویی کنید.

محدود کردن مصرف پهنای باند آپدیت ویندوز

با توجه به فوایدی که آپدیت سیستم به همراه دارد، نمی توان غیر فعال کردن آن را توصیه کرد. برای مثال، با استفاده از آپدیت کردن ویندوز، می توان امنیت آن را افزایش داد و گاه با آپدیت ویندوز، می توان از امکانات جدیدی استفاده کرد. اما با وجود این، در ویندوز ۱۰ راهی برای کنترل کنترل پهنای باند ویندوز وجود ندارد. (این مشکل ممکن است در آپدیت های بعدی مرتفع شود.)

با این حال، ردموند به حل این مشکل پرداخته و موفق نیز شده است. آن ها در نسخه ی پیش نمایش ویندوز ۱۰ اینسایدر این امکان را برای کاربر فراهم کرده اند که با رجوع به تنظیمات و کلیک بر روی گزینه ی Update & Security و پس از آن کلیک بر روی Windows Update و سپس در قسمت تنظیمات پیشرفته با کلیک بر روی گزینه ی Delivery Optimization و پس از آن کلیک بر روی Advanced Setting بتوانند با مشاهده ی چنین تصویری، پهنای باند آپدیت ویندوز ۱۰ را کنترل کنند.

غیر فعال کردن قابلیت P2P

قابلیت P2P یکی از قابلیت های ویندوز ۱۰ است که آنچنان مورد شناخت واقع نشده است. البته در همان زمان که ویندوز ۱۰ مورد توجه واقع شد، یعنی اواسط سال ۲۰۱۵، کم نبودند کسانی که این قابلیت را مورد انتقاد قرار دادند اما این قابلیت خیلی زودتر از آن که انتظارش می رفت فراموش گردید.

توضیح این که با فعال بودن گزینه ی P2P، کاربران قادر هستند که آپدیت های ویندوز را هم از سرورهای مایکروسافت دریافت کنند و هم از سیستم کاربرانِ دیگر. این امر می تواند در هنگام عرضه ی آخرین آپدیت ها، موجب افزایش سرعت دانلود اپدیت شود زیرا کاربران با دریافت آپدیت از دیگر منابع، باعث عدمِ کاهش سرعت سرورهای مایکروسافت بر اثر فشارِ زیاد می شوند.

اما نباید تنها از این بُعد به ماجرا نگاه کرد. بعدِ منفیِ ماجرا این است که با دریافت اطلاعات از سیستم های دیگر، مصرف پهنای باند ویندوز ۱۰ بسیار افزایش پیدا می کند.

بنابراین برای کنترل مصرف پهنای باند ویندوز ۱۰، بایستی این قابلیت را غیر فعال کنید. برای غیر فعال کردن قابلیت P2P از طریق مسیر زیر، اقدام کنید:

Setting> Update & Security> Windows Update> Update Setting> Advamced Options> Choose how updates are delivered

استفاده از Meterd Connection

در میان روش هایی که برای کنترل پهنای باند ویندوز ۱۰ وجود دارد، به جرأت می توان گفت که استفاده از Meterd Connection یکی از بهترین روش ها است. این حالت باعث جلوگیری از دانلود اتوماتیک فایل های سنگینِ آپدیت و همچنین نمایش کاشی های زنده خواهد شد و به این ترتیب باعث کنترل مصرف پهنای باند ویندوز ۱۰ خواهد شد. برای استفاده از آن بایستی در قسمت تنظیمات به بخش Network and Internet مراجعه کرده و در قسمت Wifi با کلیک بر روی نام کانکشن خود، گزینه ی  Set as meterd connection را فعال کنید.

البته برخی می گویند که این قابلیت برای برخی آپدیت ها و همچنین برخی نرم افزارها اعمال نمی شود، نرم افزارهایی مانند گوگل درایو، دراپ باکس، وان درایو، استیم و EA Origin.

در این صورت بهتر است این گونه نرم افزار ها بسته شوند، یعنی به طور کامل از آن ها خارج شوید.

حذف نرم افزارهای پر مصرف

متاسفانه بعضی از نرم افزارها حجم زیادی از اینترنت را مصرف می کنند. برای اینکه بدانید کدام نرم افزارها خوره ی اینترنت شما هستند، در قسمت تنظیمات به بخش Network & internet بروید و در آنجا با کلیک بر روی   Data Usageو سپس گزینه ی View usage details می توانید نرم افزارهای پرمصرف ۳۰ روز گذشته را مشاهده کنید. در این بخش، معمولاً مرورگر اصلی شما در صدر قرار دارد.

جلوگیری از موارد اضافی

برای اعمال برخی از تنظیمات و کنترل بیشتر بر روی مصرف پهنای باند ویندوز ۱۰، بایستی در قسمت تنظیمات و پس از آن Privacy، به صفحه ی Feedback and diagnostics  مراجعه کنید و در آن جا دو تنظیم زیر را چک نمایید:

• Diagnostics and usage data  روی Basic باشد.
• Let Microsoft provide more tailored expriences with relevant tips غیرفعال باشد.

غیرفعال کردن کاشی های زنده

غیرفعال کردن کاشی های زنده، آنچنان تأثیری بر روی کاهش مصرف پهنای باند ندارد، اما بی تأثیر هم نیست. جهت غیر فعال کردن، بایستی بر روی کاشی راست کلیک کنید و پس از آن در قسمت More، به غیرفعال کردن آن بپردازید.

ذخیره کردن اطلاعات حین وبگردی

در هنگام وبگردی می توان با استفاده از برخی افزونه ها، به فشرده سازی اطلاعات پرداخت و از این طریق، مصرف پهنای باند ویندوز را کاهش داد. مثلاً با استفاده از افزونه ی Data Saver، که اختصاصیِ بروزر کروم است، می توان به فشرده سازی اطلاعات پرداخت. این افزونه به واسطه ی سرورهای گوگل، موجب فشرده شدن صفحات بازدیدیِ کاربران می شود.

برای مثالی دیگر، می توان به Turbo Mode برای اپرا  و Data Server proxy برای فایرفاکس اشاره کرد.

حرف آخر

با انجام روش های بالا می توانید تا اندازه ی زیادی مصرف پهنای باند ویندوز ۱۰ را کنترل کنید. البته این موارد، همه ی موارد نیستند  و اگر شما نیز روشی برای این کار می شناسید، در قسمت نظرات با ما و سایر کاربران، در میان بگذارید.