فضاپیمای کاسینی پس از ۱۳ سال رصد زحل و اقمارش، تنها ساعاتی دیگر به ماموریتش پایان می‌دهد. کاسینی صبح روز جمعه (بعدازظهر به وقت ایران)، بر فراز ابرهای زحل سقوط می‌کند. با این سقوط کاوشگر کاسینی از هم می‌پاشد، ذوب می‌شود، تبخیر می‌شود و تبدیل به بخشی از خود سیاره می‌شود. این مرگ خودخواسته، پایانی بر ماموریتی است که چیزهای زیادی درباره‌ی زحل و اقمارش به ما آموخت.

آژانس فضایی ناسا اعلام کرد:

پس از نزدیک به ۲۰ سال حضور در فضا، ماموریت به دلیل اتمام سوخت به پایان خود نزدیک می‌شود. تیم کاسینی مرحله نهایی ماموریت را به‌دقت طراحی کرده تا تحقیقات علمی فوق‌العاده‌ای را قبل از سقوط فضاپیما در زحل انجام دهد.

پایانی شگفت‌انگیز، پرماجرا و عاشقانه برای داستان اکتشافاتی هیجان‌انگیز

این مرحله نهایی کاسینی مدت‌هاست که برنامه‌ریزی شده و هدف آن‌هم، حفاظت از سیستم سیاره‌ی غول گازی و اقمارش است. دو قمر این سیاره، انسلادوس با اقیانوس‌های زیرزمینی و تیتان با دریاچه‌های متان، ممکن است که شرایط مناسبی برای حیات داشته باشند. پیش از اینکه کاسینی به انسلادوس برسد، دانشمندان از اینکه چرا این جرم کیهانی (قمر) دارای روشن‌ترین بخش منظومه شمسی است، مدت‌های مدیدی دچار شگفتی بودند. سرانجام دانشمندان با کشف کاسینی، موفق به مشاهده آبفشان‌های عظیم، آتش‌فشان‌های یخی و آب مایعی شدند که از این آتش‌فشان‌ها فوران می‌کردند و در سطح انسلادوس قرار می‌گرفتند. با این اکتشاف شگفت‌انگیز کاسینی، مشخص شد که انسلادوس قمری فعال و دارای اقیانوسی عظیم از آب گرم مایعِ شور در زیرپوسته خود است.

لیندا اسپیلکر، دانشمند پروژه کاسینی، می‌گوید:

 ما همچنان که داده‌های بیشتری از انسلادوس به دست می‌آوریم و آن‌ها را با داده‌های ابزارهای مختلف مقایسه می‌کنیم، شواهد بیشتری از وجود اقیانوس قابل سکونت در این قمر زحل می‌یابیم. اگر در نهایت در مأموریت دیگری پس از کاسینی، زندگی در اقیانوس انسلادوس کشف شود، آنگاه، اکتشافات انسلادوس ما در میان‌برترین اکتشافات تمام مأموریت‌های سیاره‌ای قرار خواهد گرفت.

با نابودی کاسینی، ناسا تضمین می‌کند که فضاپیما هرگز به نزدیکی یکی از اقمار غول گازی نرسد و با میکروب‌های زمینی آلوده نشود.

اسکات ادینگتون، معاون پروژه کاسینی گفت:

کاسینی در ماه آوریل، مانور مرحله نهایی خود یا همان پایان بزرگ (Grand Finale) خود را آغاز کرد، ماموریتی که کاوشگر ناسا باید نزدیک‌ترین مسیر بین زحل، سیستم حلقه‌هایش و اقمارش را می‌پیمود. کاوشگر در نهایت توانست برخی از مهم‌ترین اطلاعات را در طول مانورهای خود انجام دهد.

هنگامی‌که کاسینی وارد فضای زحل شود، تنها پنج تا شش دقیقه برای منهدم شدن فرصت خواهد داشت. در طول این شیرجه مرگبار، ابزارهای علمی کاسینی، اطلاعات خود را به صورت همزمان به زمین ارسال خواهد کرد.

ادینگتون می‌گوید:

 آنالیز برخی از این اطلاعات تا سال‌ها به طول می‌انجامد. انتظار دارم که در سال‌های آینده، چیزهای بیشتری از کاسینی به دست بیاوریم.

برنامه تخریب کاسینی، تقریبا یک دهه است که در دستور کار دانشمندان ماموریت کاسینی است. این فضاپیما سال ۱۹۹۷ به فضا پرتاب شد و در سال ۲۰۰۴ در مدار و موقعیت سیستم سیاره‌ای زحل قرار گرفت. کاسینی در همین سال کاوشگر همراه خود را به سطح قمر تیتان فرستاد.

هنگامی‌که کاوشگر هویگنس در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵ فرود تاریخی خود را بر روی تیتان انجام داد، خود را در برابر دنیایی دید که شباهت غریبی به دوران اولیه زمین داشت، یعنی زمانی که هنوز حیات در سیاره ما شکل نگرفته بود. کانال‌های زهکشی، دریاچه‌ها، فرسایش‌ها، تپه‌های شنی، باران‌های شدید، چیزهایی بودند که به نظر می‌رسیدند سطح تیتان را دائما تحت تاثیر قرار داده‌اند

در ۲۵ دسامبر سال ۲۰۰۴، کاوشگر هویگنس از کاسینی جدا شد و سفر ۲۲ روزه خود را برای رسیدن به سطح قمر تیتان، زحل آغاز کرد. تیتان بزرگ‌ترین قمر از ۶۲ قمر زحل است، این قمر زحل همچنین تنها جرم کیهانی در فضا است که دارای آب پایدار و احتمالا باران است.

هنگامی‌که کاوشگر هویگنس در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵ فرود تاریخی خود را بر روی تیتان انجام داد، خود را در برابر دنیایی دید که شباهت غریبی به دوران اولیه زمین داشت، یعنی زمانی که هنوز حیات در سیاره ما شکل نگرفته بود. کانال‌های زهکشی، دریاچه‌ها، فرسایش‌ها، تپه‌های شنی، باران‌های شدید، چیزهایی بودند که به نظر می‌رسیدند سطح تیتان را دائما تحت تاثیر قرار داده‌اند. تفاوت عمده این بود که بسیاری از این مایع از متان و اتان تشکیل شده بود. همچنین قابل ذکر است که دمای ثبت شده سطح تیتان، توسط هویگنس منفی ۲۹۰.۸۳ فارنهایت ثبت شده است. علاوه بر مایع سطح تیتان، گذر نزدیک‌های بعدی کاسینی همچنین حضور یک اقیانوس زیرسطحی را که احتمالا چیزی شبیه به یک دریای مرده زمینی (دریای شور فاقد حیات) است را کشف کرد.

به گفته جوزپه میتری از دانشگاه نانت، فرانسه:

این اقیانوس (در قمر تیتان) نسبت به استاندارد اقیانوس‌های زمین، بسیار شور است. دانستن این ممکن است به ما کمک کند، دیدمان را نسبت به این اقیانوس به‌عنوان مکانی که ممکن است دارای حیات باشد، دگرگون کند؛ اما ممکن است شرایط این اقیانوس درگذشته‌های دور بسیار با چیزی که اکنون مشاهده می‌کنیم، متفاوت بوده باشد.

قمر تیتان که به ‌اندازه سیاره عطارد است، تنها جرم کیهانی منظومه شمسی است که دارای جوی غلیظ و مایعات سطحی است؛ اما در عوض آب، دریاچه‌های قمر تیتان از باران‌های هیدروکربنی تغذیه می‌شوند و غنی از متان مایع و اتان هستند. همچنین این قمر یخی دارای آب و هوایی مبتنی بر هیدروکربن است و  ۹۸ درصد از جو غلیظ آن از نیتروژن تشکیل‌شده است.

تحقیقات نشان می‌دهد، میزان زیادی از نیتروژن ممکن است در دریاچه‌ها و دریاهای تیتان حل شده باشد و تغییرات کوچکی در فشار، دما و سایر عوامل محیطی منجر شده باشد که این گاز به فضا برود.

کاسینی یکی از فوق‌العاده‌ترین و ماهرانه‌ترین ماموریت‌های مداری است که تاکنون انجام شده است

مایکل ملسکا، محقق ارشد این تیم تحقیقاتی از آزمایشگاه پیشرانش جت، می‌گوید:

آزمایش‌ها نشان می‌دهد که وقتی مایعات غنی از متان با مایعات غنی از اتان ترکیب می‌شوند (به‌عنوان‌مثال، مایعات باران‌های سنگین و یا وقتی روانابی از یکی از رودخانه‌های متان با دریاچه‌ای غنی از اتان، ترکیب شود) نیتروژن قادر به ماندن در محلول نیست و به‌صورت گاز از محلول جدا می‌شود.

بعد از چهار سال، ماموریت اولیه کاسینی به پایان رسید. اما این فضاپیما هنوز کاملا عملکرد مطلوبی داشت و تیم ماموریت کاسینی می‌خواست که زمان ماموریت را افزایش دهد تا بتواند ماموریت‌هایی در اقمار انسلادوس و تیتان انجام دهد. اما سوخت کاسینی محدود بود و در نهایت هم فضاپیما توانایی مانور خود را از دست داد. بنابراین چندین گزینه پیش روی دانشمندان ماموریت کاسینی قرار داشت: یکی از این گزینه‌ها خارج کردن کاسینی از مدار زحل بود، اما این گزینه چندان محبوب نبود.

ماموریت تاریخی فضاپیمای کاسینی با پرتاب از روی یک موشک تیتان آی وی بی در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۷ آغاز شد. این فضاپیما تاکنون مسافتی حدود ۳.۵ میلیارد کیلومتر را در فضا پیموده است. پس از دو دهه حضور در فضا، مأموریت کاوشگر کاسینی روز ۱۵ سپتامبر (۲۴ شهریور) سال ۲۰۱۷، با شیرجه مرگ‌بار در جو سیاره زحل به پایان خواهد رسید

ادینگتون می‌گوید:

 البته که دانشمندان چنین ایده‌ای را دوست نداشتند، چراکه ما فضاپیمای سالمی را در مدار زحل داشتیم و می‌خواستیم که این سیاره‌ی مرموز را کشف کنیم.

گزینه دیگر این بود که کاسینی در یک مدار مشخص زحل قرار بگیرد، به این ترتیب تا ۵۰۰ سال نمی‌توانست به تیتان و انسلادوس نزدیک شود. بنابراین، خطر آلودگی هرگز در میان نبود.  و سپس گزینه دیگری مطرح شد که کاسینی را به زحل نزدیک‌تر می‌کرد. جایی که می‌توانست گذرهای نزدیک زیادی به اقمار این سیاره داشته باشد که در نهایت تبدیل به همان «پایان بزرگ» شد.

ادینگتون می‌گوید:

باید چشمان دانشمندان را می‌دیدید، آن‌ها همچون کودکانی که در آب‌نبات فروشی باشند، از این پیشنهاد خوشحال شده بودند. چراکه می‌توانستند برنامه‌های علمی را به انجام برسانند که پیش از این کسی انجام نداده بود.

این برنامه‌های مداری تاکنون نتیجه‌بخش بوده‌اند. تیم ماموریت کاسینی دریافت که شکاف بین زحل و حلقه‌هایش نسبتا خالی از ذرات بزرگ است، چیزی که پیش از این انتظار نمی‌رفت. علاوه بر این، محققان موفق به سنجش‌های فوق‌العاده دقیقی از ساختار میدان مغناطیسی زحل شدند.

کاسینی داستان کتاب زحل را بازنویسی کرد

اما حاصل ماموریت پایان بزرگ، نابودی کاسینی بود. کاسینی در طول این سفرهای نهایی در اطراف زحل، بارها و بارها به نزدیکی قمر تیتان رسید و گرانش قمر کمی مسیر کاوشگر را تغییر داد. هفته جاری هم کاسینی، دوباره از کنار تیتان گذر کرد تا در مسیر سقوط قرار بگیرد.

ادینگتون می‌گوید:

ما به آن «بوسه خداحافظی» می‌گوییم. تیتان به‌اندازه‌ای انرژی از مدار کاسینی گرفت که فضاپیما را برای ۱۵ سپتامبر در جو زحل قرار دهد.

کاسینی در مسیر نهایی سعی می‌کند، تا جای ممکن، اطلاعاتی را از اقمار مسیر خود ازجمله انسلادوس و تیتان و همچنین حلقه‌ها و جو زحل جمع‌آوری کند و سپس چند ساعت قبل انهدام، شیرجه‌ای به سوی زحل انجام دهد. کاسینی آنتن‌هایش را به‌سوی زمین می‌چرخاند و برخی از ابزارهایش را هم معطوف به جو زحل می‌کند. به این ترتیب، کاوشگر در هنگام سقوط نهایی خود، می‌تواند تا حد امکان اطلاعاتی را ثبت و به‌سرعت به زمین مخابره کند.

پس‌ازاین، هیچ کار دیگری برای دانشمندان تیم کاسینی جز انتظار برای سیگنال‌های پایانی کاوشگر نمی‌ماند. کاسینی با سرعت مافوق صوت به مولکول‌های جو زحل برخورد می‌کند که باعث پدید آمدن گرما و اصطکاک شدیدی می‌شود. این حرارت به‌قدری زیادی می‌شود که در نهایت، قطعات فضاپیما شروع به تجزیه شدن و قطع سیگنال‌های ارسالی‌اش به زمین می‌شود. انهدام کاسینی تا پیش از ۹۰ دقیقه بعد، قابل تایید نیست. از آنجایی که این فضاپیما میلیون‌ها کیلومتر با زمین (حدود ۱۳۰۰ میلیون کیلومتر) فاصله دارد، تا رسیدن این سیگنال‌های نهایی به ما حداقل ۹۰ دقیقه زمان مورد نیاز است.

ادینگتون می‌گوید:

 در واقع، هنگامی‌که ما این سیگنال را دریافت می‌کنیم، فضاپیما از بین رفته است.

 پایان یک عصر فضایی موفقیت‌آمیز

روز جمعه پایان یک عصر است: کاسینی ابزار فوق‌العاده قدرتمندی برای افزایش دانسته‌های ما از زحل و اقمارش بود. این کاوشگر به ما نشان داد که یک اقیانوس زیرزمینی بالقوه قابل سکونت در انسلادوس وجود دارد. همچنین نشان داد که تیتان دارای رودخانه‌ها و دریاچه‌هایی است که همچون زمین، به‌وسیله باران پدید آمده‌اند. شاید اطلاعاتی که کاسینی در هنگام شیرجه نهایی‌اش به زمین می‌فرستد، منجر به کشف‌های دیگری هم شود.

ارل مایز، مدیر پروژه کاسینی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادنا، کالیفرنیا با ستایش از دهه‌ها اکتشافات و تحقیقات مأموریت کاسینی، می‌گوید:

چنین پایان دراماتیکی، نتیجه‌ای فوق‌العاده است. کاسینی اساسا کتاب زحل را بازنویسی کرد، اما این فقط یک فصل بود، تمام کتاب نبود.

کارولین پورکو دانشمند علوم سیاره‌ای و مدیر بخش تصویربرداری ماموریت کاوشگر کاسینی هم گفت:

دستاوردهای ماموریت کاسینی بی‌شمارند. ازلحاظ تکنولوژیکی، این (ماموریت کاسینی) یکی از فوق‌العاده‌ترین و ماهرانه‌ترین گردش‌های مداری در سیستم‌های سیاره‌ای است که تاکنون انجام شده است. این ماموریت دارای بیشترین گذرهای نزدیک از اجرام کیهانی است که تا به حال هر ماموریت دیگری در فضا انجام داده است. در واقع کاسینی ممکن است بیش از ۱۰۰ مانور گذر نزدیک به‌انجام رسانده باشد، چیزی که از تمام برنامه‌های سیاره‌ای بیشتر است.

ما فضاپیمایی در زحل داریم، ما کاشفان واقعی بین سیاره‌ای هستیم

ادینگتون می‌گوید:

بسیاری از ما زمان زیادی را صرف این پروژه کرده‌ایم و واقعا عاشق زحل و سیستم حلقه‌هایش و فضاپیمای خود هستیم. فضاپیمایی که دیگر وجود نخواهد داشت. این اتفاق تلخ و شیرین است و می‌توانم فروریختن اشک‌های زیادی را پس از قطع سیگنال‌های کاسینی متصور شوم.

 

روزی که زمین لبخند زد ”یکی از مشهورترین عکس‌های فضایی است که تاکنون به ثبت رسیده در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳ توسط کاوشگر کاسینی به ثبت رسید. در این تاریخ، کاسینی خود را در سایه زحل قرار داد و دوربین‌های خود را به سمت میزبان خود نشانه رفت. این دو دوربین، دوربین‌های تصویربرداری علوم گرافیک (ISS) و طیف‌سنج نقشه‌برداری مادون‌قرمز و بصری (VIMS) کاسینی بودند

کارولین پورکو سال‌ها قبل در خلال کنفرانس تد گفته بود:

 نگاه کنید، در مورد جایگاه کیهانی‌مان بیندیشید، به سیاره‌مان بیندیشید، چقدر غیرمعمول است، چقدر سرسبز و زندگی‌بخش است؛ به وجود خودمان بیندیشید، به بزرگی پیشرفت‌هایی که لازمه این تصویربرداری (خارق‌العاده) هستند، بیندیشید. ما فضاپیمایی در زحل داریم. ما کاشفان واقعی بین سیاره‌ای هستیم. در مورد همه این‌ها بیندیشید و لبخند بزنید.

و اکنون باوجودی که همه ما از اکتشافات و دستاوردهای بی‌شمار کاسینی مفتخریم، اما همراه هم برای یکی از بهترین سفرهای فضایی تاریخ بشریت خواهیم گریست.

در ادامه ویدیوی خداحافظی ناسا با فضاپیمای کاسینی را مشاهده کنید.

.

منبع: theverge

مطلب روزی که زمین گریست: پایانی پرماجرا و عاشقانه برای اکتشافات هیجان‌انگیز فضاپیمای کاسینی [تماشا کنید] برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

اچ ام دی گلوبال چندی پیش اولین گوشی هوشمند پرچمدار اندرویدی خود را معرفی کرد، نوکیا ۸ نام این پرچمدار جدید است که با برند نوکیا راهی بازار شد و اکنون نوبت به گوشی نوکیا ۹ رسیده است.

کانسپت گوشی نوکیا ۹ در یوتیوب دیده شد. این دستگاه گوشی هوشمند بالارده دیگری از این برند فنلاندی است. با وجود آنکه گوشی نوکیا ۸ به تازگی به بازارهای جهانی راه پیدا کرده، اما این احتمال وجود دارد که گوشی نوکیا ۹+ نیز تا قبل از تمام شدن سال جاری رخ نشان دهد. البته برای این موضوع باید شانس کمی قائل باشیم؛ چرا که طرح منتشر شده هنوز یک کانسپت است و شاید به این زودی‌ها به محصول نهایی تبدیل نشود.

در این ویدیو، کانسپت گوشی نوکیا ۹ با حاشیه‌های بسیار باریکی دیده می‌شود و در واقع می‌توان گفت که در دو طرف آن عملا هیچ حاشیه‌ای وجود ندارد. بر روی صفحه نمایش این دستگاه یک شیشه منحنی قرار گرفته که انحنای آن در گوشه‌ها واضح‌تر است. در کانسپت ارائه شده هیچ دکمه‌ای در پنل جلویی دیده نمی‌شود و تمام کلیدهای فیزیکی در سمت راست آن جای گرفته‌اند.

در پنل پشتی گوشی نوکیا ۹ یک دوربین دوگانه دیده می‌شود که از تکنولوژی زایس در ساخت آن استفاده شده است. لوگوی کارل زایس به خوبی روی ماژول دوربین خودنمایی می‌کند. جک هدفون ۳.۵ میلی‌متری در بالای ان قرار گرفته و پورت یو اس بی نوع C به همراه اسپیکر در پایین آن دیده می‌شود.

لوگوی Nokia در پنل پشتی جلوه کرده و سینی سیم کارت در سمت چپ آن جانمایی شده است. پنل پشتی گوشی نوکیا ۹ شباهت زیادی به پرچمدار نوکیا ۸ دارد؛ بنابراین مشخصا در خلق این کانسپت از طراحی نوکیا ۸ الهام گرفته شده است. طرح کانسپت این دستگاه نشان می دهد که احتمالا محصول بعدی نوکیا ویژگی تشخیص چهره سه بعدی را در اختیار دارد.

پیش از این گوشی نوکیا ۹ در خبرهای مختلفی دیده شد. حتی قبل از معرفی نوکیا ۸، برخی از کارشناسان پیش بینی می‌کردند که این دستگاه احتمالا همان نوکیا ۹ خواهد بود، اما مسلما دیدیم که این چنین نشد.

در هر صورت فارغ از اینکه آیا نوکیا ۹ وجود خواهد داشت یا نه، طرح مفهومی نوکیا ۹ را در ویدیوی زیر ببینید و از طراحی زیبای آن لذت ببرید.

.

منبع: androidheadlines

مطلب کانسپت گوشی نوکیا ۹ با حاشیه‌هایی باریک و دوربین دوگانه خودی نشان داد [تماشا کنید] برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

تنها چند روز از معرفی سامسونگ گلکسی نوت 8 زمان می‌گذرد. این فبلت قدرتمند به از نمایشگر غول‌پیکر 6.3 اینچی بهره می‌برد. قصد داریم در یک ویدیو اختصاصی، قابلیت‌های این گوشی هوشمند را به نمایش بگذاریم.

در ویدئوی زیر که با همکاری آی‌تی‌رسان و کلیپو به فارسی دوبله شده، می‌توانید با این گوشی آشنا شوید:

راستی، هر شب ساعت 21 سری به آی‌تی‌رسان بزنید، زیرا یک ویدئوی اختصاصی و جذاب را در این زمان برایتان آماده کرده‌ایم!

نوشته نگاه نزدیک به سامسونگ گلکسی نوت ۸ (ویدئو اختصاصی) اولین بار در پدیدار شد.

در ژوئیه ۲۰۱۵، کاوشگر نیوهورایزنز مأموریت تاریخی را در سیاره کوتوله پلوتو به پایان رساند. نیوهورایزنز بیش از ۵۰ گیگابایت اطلاعات در طول این مانور ملاقات نزدیک جمع‌آوری کرد و به زمین مخابره کرد. نیوهورایزنز در نزدیک‌ترین فاصله‌اش روز ۱۴ ژوئیه  سال ۲۰۱۵ به فاصله ۱۲.۵۰۰ کیلومتری سطح سیاره کوتوله رسید. سه روز پیش از رسیدن کاوشگر به نزدیک فاصله‌اش از پلوتون، ابزار تصویربرداری دوربرد آن تصاویری از پلوتو و قمر شارون به ثبت رساند که ناحیه‌ای ۴۰ کیلومتری را پوشش می‌داد و امکان نقشه‌برداری از این نواحی را برای دانشمندان فراهم می‌کرد.

همچنین در این مدت، تصویربرداری نزدیک برد دو بار در روز انجام می‌شد تا امکان مشاهده تغییرات سطحی پلوتو وجود داشته باشد. کاوشگر نیوهورایزنز همچنین با استفاده از مجموعه ابزارهای علمی خود، جو پلوتو را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار داد. این ابزارهای علمی شامل، طیف‌سنج تصویربرداری ماوراءبنفش (آلیس) و آزمایش‌های علمی رادیویی (REX) هستند که نیوهورایزنز از آن‌ها برای تجزیه‌وتحلیل ترکیب و ساختار جو پلوتو بهره می‌برد. ابزارهای باد خورشیدی اطراف پلوتو (SWAP) و طیف‌سنج بررسی علمی ذرات پرانرژی پلوتو (PEPSSI) هم تعامل اتمسفر پلوتون را با بادهای خورشیدی موردبررسی قرار می‌دهند.

تمام این اطلاعات به کمک ستاره شناسان آمد تا نخستین نقشه دقیق از سطح پلوتو را ترسیم کنند و همچنین منجر به کشفیات متعددی از ساختار، ترکیب و فعالیت‌های سطحی پلوتو شده است. مأموریت نیوهورایزنز همچنین نخستین تصاویر واقعی از ظاهر پلوتو را به ثبت رساند که رنگ‌های واقعی سیاره کوتوله، ناحیه قلب و بسیاری از ویژگی‌های برجسته سطح آن را آشکار کرد. ناحیه قلب، از برجسته‌ترین نقاط پلوتو است. ناحیه رجیو تامبا (از روی کاشف سیاره کوتوله کلاید تامبا نام‌گذاری شد)، منطقه بزرگ و روشنی در محور جزر و مدی پلوتو و بزرگ‌ترین قمر آن، شارون واقع‌شده و به جهت شکل متمایز قلب مانندش به این نام مشهور است.

اکنون تیم مأموریت نیوهورایزنز دو ویدئوی تماشایی از پلوتو و قمر شارون ساخته‌اند. ویدئوی اول از دشت اسپوتنیک پلانوم پلوتو شروع می‌شود. اسپوتنیک پلانوم دشت وسیعی از یخ‌های نیتروژن و مونوکسید کربن به پهنای ۱۰۰۰ کیلومتر است. اسپوتنیک پلانوم، دقیقا در محور جزر و مدی پلوتو و قمر شارون واقع شده است. این ناحیه دارای ناهنجاری جرم مثبت (جرم اضافی)، قسمت عجیب سنگینی در پوسته پلوتو است. تصور می‌شود، برخورد سیارک عظیمی منجر به وجود آمدن اسپوتنیک درجایی در نزدیکی قطب شمال پلوتون شده است، اما باگذشت زمان، جرم قلب پلوتون افزایش یافته و منجر به چرخش یافتن کل سیاره شده است.

ویدئو با دشت یخ‌های نیتروژنی موردور ماکولا ادامه پیدا می‌کند و سپس بخش‌هایی از پایونیر ترا و ناحیه کوهستانی تارتاروس دورس را نشان می‌دهد. دومین ویدئو، شارون را نشان می‌دهد. این ویدیو سفر هیجان‌انگیزی است که برخی از برجسته‌ترین نواحی این قمر دیدنی را نشان می‌دهد. تصاویر این ویدیو به‌صورت رنگی رندر شده‌اند تا جزئیات را به‌خوبی نشان دهند، ناسا اعلام کرد که توپوگرافی این ویدیو دو تا سه برابر افزایش‌یافته تا به‌خوبی فُرم مناظر را آشکار کند.

اطلاعات کاوشگر نیوهورایزنز هنوز در حال تجزیه‌وتحلیل هستند و به‌تازگی دو نقشه هم توسط تیم مأموریت نیوهورایزنز منتشر شده که به خوبی پیچیدگی‌های پلوتو را نشان می‌دهند. ممکن است، این اطلاعات متعلق به دو سال قبل باشند، اما هنوز هم گنجینه‌ای از کشفیات (انجام‌نشده) هستند که در اختیار دانشمندان قرارگرفته‌اند. آلن استرن، محقق ارشد مأموریت پلوتون ناسا، می‌گوید: “هرجایی که به آن رجوع می‌کنیم، اسرار جدیدی دارد. این نقشه‌های جدید که از اکتشافات سال ۲۰۱۵، مأموریت کاوشگر نیوهورایزنز به‌دست‌آمده‌اند، به ما کمک می‌کنند، این اسرار را آشکار کنیم.”

مطلب تماشا کنید: ویدئوی دیدنی ناسا از گذر نزدیک نیوهورایزنز در سیاره کوتوله پلوتو برای اولین بار در وب سایت تکرا - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.