خدمات شبکه و پشتیبانی شبکه

کیبورد MX Board Silent از شرکت چری معرفی شد؛ بی‌صدا، حرفه‌‎ای بازی کنید!

دی ۱۷, ۱۳۹۵/در CES, CES 2017, نمایشگاه CES 2017, چری, کامپیوتر دسکتاپ, کیبورد MX Board Silent, کیبورد مکانیکی, کیبورد چری, کیبورد چری MX Board Silent, گیمینگ /توسط ادمین

شرکت چری که یکی از تولید کنندگان لوازم جانبی گیمینگ و مخصوصا کیبورد‌های گیمینگ و مکانیکی است حالا یک کیبورد گیمینگ با کلیدهای مکانیکی بدون سر و صدا را تولید کرده است. کیبورد MX Board Silent از شرکت چری در جریان نمایشگاه CES 2017 در شهر لاس وگاس ایلات متحده آمریکا معرفی شده است. در ادامه با تکرا همراه باشید.

همانطور که می‌دانید کیبوردهای گیمینگ واقعی که قیمت نسبتا بالایی دارند و برای گیمرهای مبتدی تا حرفه‌ای بسته به امکانات طراحی شده‌اند در هنگام فشار دادن کلیدهای مکانیکی دارای سر و صدای بسیار زیادی هستند، به همین سبب تجربه بازی با یک کیبورد آن‌هم برای گیمرها تا پیش از معرفی کبیورد MX Board Silent از شرکت چری غیر قابل باور بوده است. اما حالا کیبورد MX Board Silent، نسخه بروز شده کیبورد گیمینگ G80-3000 شرکت نام دار چری با کلیدهای مکانیکی نوع قرمز و مشکی معرفی شده است تا شما بدون سر و صدا بازی کنید.

کیبورد MX Board Silent یک محصول تمام عیار و درجه یک است که دارای کلیدهای مکانیکی مخصوص و پیشرفته از سری قرمز و مشکی شرکت چری است. کلیدهای مکانیکی استفاده شده در صفحه کلید MX Board Silent برای گیمرها همان حس همیشگی را داشته اما سر و صدایی ندارد و همچنان حساسیت بالایی به فشار دارد؛ بنابراین شاید برخی از کاربران در هنگام استفاده از این کبورد بسیار لذت ببرند و عده‌ای دیگر این کیبوردها را آزار دهنده تلقی کنند.

شایان ذکر است که شرکت چری با پایان سال ۲۰۱۶ میلادی دیگر قراردادی برای همکاری با شرکت Corsair به صورت اختصاصی ندارد و از این پس می‌توان کلیدهای بدون سر و صدای شرکت چری را به جز در محصولات محدود برند Corsair در دیگر کیبوردهای بازار همچون ریزر و لاجیتکت نیز مشاهده کنیم.

شرکت چری هنوز قیمت و زمان عرضه این کیبورد درجه یک و بسیار مناسب برای گیمرها را اعلام نکرده اما انتظار می‌رود کیبورد MX Board Silent از شرکت چری با قیمت نسبتا بالایی در سال جاری میلادی وارد بازار جهانی شود.

.

منبع: theverge

نوشته کیبورد MX Board Silent از شرکت چری معرفی شد؛ بی‌صدا، حرفه‌‎ای بازی کنید! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

با محصولات گیمینگ و جدید شرکت پاتریوت در نمایشگاه CES 2017 آشنا شوید

دی ۱۶, ۱۳۹۵/در PATRIOT, تکنولوژی, ماوس گیمینگ, محصولات گیمینگ, موضوعات, نمایشگاه CES 2017, هدفون گیمینگ, پاتریویت, کامپیوتر دسکتاپ, کیبورد گیمینگ /توسط ادمین

صنعت گیم و بازی هر روز در حال پیشرفت است و باید کمپانی‌های بزرگ اقدام به تولید لوازم گیمینگ و لوازم جانبی مخصوص بازی برای عاشقان و طرفداران بسیار زیاد دنیای گیم کنند. به همین سبب شرکت‌های زیادی در این عرصه فعال هستند. یکی از شرکت‌های تولید کننده لوام جانبی گیمینگ که سابقه درخشانی دارد، شرکت آمریکایی پاتروت است که یکی از بزرگان ساخت حافظه‌های جانبی و حافظه‌های رایانه است. در ادامه با تکرا همراه باشید تا نگاهی داشته باشیم به محصولات گیمینگ و جدید شرکت پاتریوت که در نمایشگاه CES 2017 معرفی شده است.

ماوس‌های گیمینگ پاتریویت وایپر V570 و وایپر V530

کمپانی پاتریوت دو ماوس وایپر V570 و وایپر V530 را معرفی کرده که دارای قیمتی بسیار متفاوت و امکاناتی متفاوت هستند. ماوس پرچمدار این شرکت، وایپر V570 یک سنسور لیزیری آواگو ۹۸۰۰ دارد و دارای دقتی برابر با ۱۲۰۰۰ DPI است که می‌تواند بهترین تجربه از کارکردن با یک ماوس گیمینگ را به شما ارائه بدهد. همچنین این ماوس گیمینگ دارای ۱۳ دکمه قابل برنامه ریزی، سیستم ال‌ای‌دی با طیف رنگی ۱۶.۸ میلیون رنگ و دکمه کاهش میزان DPI است. قیمت ماوس گیمینگ V570 در حدود ۶۰ دلار آمریکا است. انتظار می‌رود این ماوس گیمینگ با قیمتی در حدود ۴۲۰ هزار تومان وارد بازار ایران شود.

یک ماوس ارزان قیمت گیمینگ با نام وایپر V530 از شرکت پاتریوت نیز در نمایشگاه CES 2017 معرفی شده است. این محصول دارای امکاناتی متوسط و قیمتی بسیار مناسب است. از جمله امکانات ماوس گیمینگ وایپر V530 باید به سنسور اپتیکال آواگو ۳۰۵۰ با دقت ۴۰۰۰ DPI، نور ال‌ای‌دی در ۶ رنگ مختلف و ۷ دکمه قابل برنامه ریزی اشاره داشت. این ماوس گیمینگ ۳۰ دلار قیمت دارد و انتظار می‌رود با قیمتی در حدود ۲۰۰ هزار تومان وارد بازار ایران شود.

کیبورد گیمینگ پاتریویت V770

شرکت پاترویت در قسمت کیبورد گیمینگ نیز دو محصول را معرفی کرده است. کیبورد اول این شرکت مدل V770 است و دارای کلید‌های مکانیکی از نوع قرمز (مخصوص بازی حساس به فشار)، ۵ عدد کلید قابل برنامه ریزی، نور پس زمینه قابل تغییر با ۱۶.۸ میلیون رنگ و دکمه‌های قابل جایگزین با دکمه‌های شخصی است. کیبورد V770 از شرکت پاترویت دارای قیمتی در حدود ۱۵۰ دلار آمریکا بوده و انتظار می‌رود با قیمتی در حدود ۷۰۰ هزار تومان وارد بازار کشورمان شود.

کیبورد دیگر شرکت پاترویت V730 نام دارد. این کببورد میان رده دارای کلید‌های نسل جدید یعنی کلید‌‎های مکانیکی قهوه‌ای (مناسب برای تایپ‌های کوتاه و گیمرهای مبتدی)، نور پس زمینه با ۶ الگوی رنگی مختلف و قیمت ۸۰ دلاری است. انتظار می‌رود این محصول در بازار ایران، قیمتی در حدود ۴۰۰ هزار تومان داشته باشد.

هدفون‌های گیمینگ پاترویت V370 و V361

شرکت آمریکایی پاتریویت دو هدفون گیمینگ جدید را با خود به نمایشگاه CES 2017 در شهر لاس وگاس آمریکا آورده است. این هدفون‌های جدید با نام های V370 و V361 دارای صدای فراگیر ۷.۱ کاناله هستند تا صدایی که در اختیار کاربر قرار داده می‌شود، بسیار واقعی جلوه کند. همچنین در این هدفون‌ها آهنربای نئودیمیم ۴۰ میلی متری و آهنربای ۳۰ میلی میتری برای تقویت صدای بم استفاده شده است. تنها تفاوت این مدل در داشتن ال‌ای‌دی‌های رنگی است. شما می‌توانید هدفون گیمینگ پاترویک V370 را با ال ای دی‌های رنگی با قیمت ۷۰ دلار آمریکا و هدفون گیمینگ پاتریویت V361 را با قیمت ۵۰ دلار آمریکا تنها با رنگ قرمز از همین لحظه خریداری کنید. انتظار می‌رود این هدفون‌های گیمینگ جدید با قیمتی در حدود ۵۰۰ و ۳۵۰ هزار تومان وارد بازار ایران شوند.

کارت حافظه فوق العاده پر سرعت ۲۵۶ گیگابایتی پاترویت

شرکت پاتریوت با تولید حافظه‌های جانبی و فلش مموری‌های بسیار با کیفیت و البته نسبتا گران قیمت، توانسته نام خوبی در این صنعت داشته باشد. کارت حافظه جدید پاتریوت یک کارت حافظه جانبی microSDXC از سری LX با ظرفیت ۲۵۶ گیگابایت بوده که یک کارت حافظه کلاس ۱۰ است و از استاندازد U3 با سرعت خواندن و نوشتن ۹۰ و ۸۰ مگابایت در ثانیه پشتیبانی می کند. این کارت حافظه به عنوان کارت حافظه موبایل برای گوشی‌های پرچمدار همچون گلکسی اس ۷، ال‌جی V20 و … یک کارت حافظه بسیار مناسب و سازگار است. هنوز قیمت این کارت حافظه پر سرعت توسط پاترویت اعلام نشده است.

.

منبع: digitaltrends

نوشته با محصولات گیمینگ و جدید شرکت پاتریوت در نمایشگاه CES 2017 آشنا شوید اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

۴ دستور مهم خط فرمان برای رفع مشکلات رایج سیستم که هر کسی باید بداند

دی ۹, ۱۳۹۵/در cmd, خط فرمان, دستور مهم خط فرمان, دستورات CMD, دستورات dos, رفع مشکلات با دستورات داس, لپ تاپ, مشکلات رایج سیستم, ویندوز 10, کامند پرامپت, کامپیوتر دسکتاپ, گوناگون /توسط ادمین

اگر فکر می کنید که پس از گذشت ۳۰ سال از پیدایش رابط گرافیکی ویندوز، خط فرمان یا Command Prompt (که قبلا با عنوان فرمان DOS شناخته می شد) از بین رفته یا فراموش شده است، اشتباه می کنید، اصلا این طور نیست! یک دلیل خوب وجود دارد که چرا خط فرمان هنوز هم کارایی دارد. اگر چه بسیاری از وظایف به وسیله آیکون ها و کاشی های گرافیکی جایگزین شده است، حرفه ای ها در زمینه IT می دانند که هنوز هم چیزهایی وجود دارد که توسط دستورات DOS بهتر یا سریع تر انجام می شود. در این مقاله قصد داریم ۴ دستور مهم خط فرمان برای رفع مشکلات رایج سیستم که هر کسی باید بداند را به شما آموزش دهیم تا شما نیز هم چون حرفه ای ها از آن‌ها برای رفع مشکلات استفاده کنید.

نیازی نیست که همه کاربران، دستورات خط فرمان را به طور عمیق بلد باشند (شما می توانید دستورات را از مرجع مایکروسافت که بر اساس حروف الفبا است، بررسی کنید) اما تعدادی از کارها و ترفندها دم دستی در خط فرمان وجود دارد که برای هر کسی خوب است که بداند.

برای آن که در ویندوز ۱۰ وارد محیط خط فرمان شوید باید روی دکمه استارت کلیک راست کنید و گزینه ‌ی Command Prompt را انتخاب کنید. حتما اطمینان حاصل کنید که به طور مدیر (Admin) وارد محیط خط فرمان شده اید تا از مسائل مربوط به مجوزهای دسترسی، جلوگیری نمایید.

توجه داشته باشید که به زودی احتمالا PowerShell جایگزین Command Prompt شود، چون این رابط برای برنامه نویسی DOS در ویندوز ۱۰ انتخاب شده است، اما شما می توانید این کدها را در هر دو ابزار استفاده کنید (و با اندکی جستجوی بیشتر قادر خواهید بود که خط فرمان را هم پیدا کنید).

آشنایی با ۴ دستور مهم خط فرمان

۱. رفع مشکل قطع و وصل شدن اتصال اینترنت با دستور ipconfig

دستور ipconfig یک دستور مهم خط فرمان است. من به عنوان یک تکنسین کامپیوتر، هر زمان که قطع و وصل شدن اتصال به وب را روی یک دستگاه تجربه می کنم، از دستورات خط فرمان استفاده می کنم. اولین کاری که انجام می دهم اتصال را از طریق خط فرمان ریست می کنم. برای ریست کردن از طریق خط فرمان از دستور ipconfig /release استفاده می کنم تا ارتباط آزاد شود. (اگر به ارتباط اینترنت تان نیاز دارید این کار را انجام ندهید) سپس دستور ipconfig /renew را تایپ می کنم تا با یک آدرس آیپی جدید مجددا به اینترنت متصل شوم.

شما می توانید با تایپ کردن ipconfig، به سادگی تمام جزئیات اتصال دستگاه تان به اینترنت از جمله Link-local-IPv6 Address، IPv4 Address، Subnet Mask، Default Gateway و… را مشاهده کنید. یکی از اطلاعات مفید و مهمی که نمایش داده می شود gateway address شما یا آدرس گذرگاه یا آدرس IP روتر است. برای آن که به اطلاعات و تنظیمات روتر خود دسترسی پیدا کنید، کافی است این آدرس را در پنجره مرورگر خود تایپ کنید.

۲. بررسی ارتباط اینترنتی با دستور ping

همه ما این تجربه را داشته ایم که می خواستیم وارد سایتی شویم اما با وجود این که اینترنت ما متصل بوده، سایت باز نشده است و ما مطمئن نبودیم که آیا مشکل از سایت است و یا از ارتباط ما به اینترنت. برای حل این مشکل رایج در این مواقع راه حل من این است که سعی می کنم گوگل را پینگ کنم، منظور از پینگ همان دستور مهم خط فرمان ping است. ping کردن به ما می گوید که آیا اینترنت من می تواند به سایت های خارجی وصل شود یا خیر.

برای آن که این دستور را اجرا کنید، ابتدا خط فرمان را باز کرده و سپس ping www.google.com را وارد کنید. این دستور بسته های اطلاعاتی را به سرور ارسال می کند و منتظر می ماند تا پاسخ را دریافت کند. سپس مدت زمانی که منتظر پاسخ بوده است و این که آیا بسته ای در راه گم شده است یا خیر را به شما نشان می دهد. اگر اینترنت شما به خوبی کار کند، بسته های اطلاعاتی ظرف مدت بسیار کوتاهی (فقط چند میلی ثانیه) با موفقیت به مقصد ارسال شده و بدون آن که بسته اطلاعاتی در راه گم شود، پاسخ آن از سرور بازخواهد گشت.

۳. رفع فایل‌های سیستمی خراب شده با دستور sfc) System File Checker)

دستور System File Checker فایل‌ های سیستمی معیوب را پیدا کرده و مشکل آنان را رفع می‌ کند. من به افرادی که به سختی مشکل را تشخیص می دهند، توصیه می کنم که این دستور مهم خط فرمان را امتحان کنند. این دستور یک اقدام پایه بسیار مفید است برای مواقعی که سیستم عامل شما اقدامات عجیب و غریب دارد.

برای مثال یکی از مخاطبان اخیرا توانست مشکلی که داشت (یکی از آیکون های تسک بار او ناپدید شده بود) را با استفاده از این دستور حل کند- او دستور sfc /scannow را در خط فرمان خود تایپ کرد و برای آن که این کار انجام شود منتظر ماند، انجام این کار بسته به سیستم شما ۵ تا ۱۰ دقیقه زمان می گیرد.

۴. بررسی بهره وری انرژی سیستم با جزئیات با دستور powercfg

یکی از توانایی های کمتر شناخته شده خط فرمان قابلیت آن در آنالیز انواع رفتار کامپیوتر شخصی شما، از جمله روش استفاده از انرژی است.

هر چند ممکن است این قابلیت برای کاربران لپ تاپ که در تلاش برای حفظ باتری هستند مفیدتر باشد، اما می تواند برای کاربران کامپیوتر های رومیزی هم سودمند باشد، خصوصا کسانی که در پی یافتن ناکارآمدی سیستم خود هستند.

command prompt را باز کرده و دستور powercfg /energy را وارد نمایید. با اجرای این دستور تنها پس از ۶۰ ثانیه سیستم عامل شما مصرف انرژی سیستم شما را آنالیز خواهد کرد و یک گزارش مفصل در پوشه System32 به شما ارائه می دهد (خود آن محل ذخیره فایل را به شما خواهد گفت).

هم چنین شما می توانید دستور powercfg /batteryreport را در خط فرمان تایپ کرده تا همه جزئیات باتری سیستم تان را از جمله سطح باتری در فواصل معینی از زمان و مدت زمانی که طول کشیده تا اخیرا باتری تخلیه شود را به شما ارائه کند تا بتوانید عمر باتری را برآورد کنید. دستور powercfg کارهای زیادی انجام می دهد، اما این دو قابلیت از پرکاربردترین کارهای این دستور است.

.

منبع: pcworld

نوشته ۴ دستور مهم خط فرمان برای رفع مشکلات رایج سیستم که هر کسی باید بداند اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

نخستین کارخانه ساخت کامپیوتر در کوبا افتتاح شد؛ اولین گام به سوی تکنولوژی!

دی ۸, ۱۳۹۵/در تفاهم نامه بین گوگل و شرکت مخابرات دولتی اتکسای, تکنولوژی, حایر, لپ تاپ, کارخانه کامپیوتر, کامپیوتر دسکتاپ, کسب و کار, کوبا /توسط ادمین

کوبا به آهستگی در حال باز کردن درهای خود به سوی تکنولوژی است؛ اما تاکنون اقدامی مهم برای ساخت تکنولوژی بومی صورت نداده است. صادرات این کشور همچنان تحت سلطه محصولات طبیعی مانند، نیکل، شکر و دخانیات است. حال کوبا می خواهد، نخستین کارخانه کامپیوتر خود را افتتاح کند که به گفته مقامات دولت کوبا، موجب “ترویج تکنولوژی و دانش دیجیتالی” خواهد شد.

این کارخانه تنها قادر به تولید ۱۲۰ هزار دستگاه کامپیوتر در سال خواهد بود، شرکت چینی حایر مسئولیت تامین بسیاری از تجهیزات، تکنولوژی ها و همچنین آموزش های مورد نیاز برای راه اندازی کارخانه را بر عهده دارد. این کارخانه مرکز کاملا مدرنی محسوب می شود و قادر به تولید لپ تاپ های مدرن با استفاده از پردازنده های سلرون، کور آی ۳ و کور آی ۵ و همچنین تبلت های ۸ و ۱۰ اینچی خواهد بود.

حدس زدن دلیل علاقه شرکت حایر به کشور کوبا چندان سخت نیست، این همکاری به این شرکت امکان تولید دستگاه هایی در این منطقه (در جایی به جز ایالات متحده) خواهد داد، علاوه بر این هزینه های پایین نیروی کار را هم باید در نظر داشت. البته احتمال اینکه بسیاری از این لپ تاپ ها و کامپیوترهای دسکتاپ به دست مردم کوبا برسد، چندان بالا نیست. حتی اینکه این کارخانه قابلیت ایجاد مشاغل زیادی را هم داشته باشد، هنوز نامشخص است. با این حال، این گام مهمی برای کشوری است که مطرانه می خواهد حضوری قوی تر در اقتصاد جهانی داشته باشد.

گفتنی است، دولت کوبا اوایل ماه جاری هم در اقدامی دیگر، تفاهم نامه ای را با غول تکنولوژی گوگل به امضا رسانده بود.

این تفاهم نامه بین گوگل و شرکت مخابرات دولتی اتکسای کوبا به امضا رسیده بود. به موجب این تفاهم نامه، قرار است، گوگل سرور هایی را در این کشور نصب کند تا به اتکسا امکان فراهم کردن خدماتی برای اجرای محتواهای محبوب گوگل، مانند ویدیوهای یوتیوب که نیاز به پهنای باند بالایی دارند را بدهد. تا با این کاهش زمان تاخیر، کشور کوبا امکان دسترسی به اینترنتی با کیفیتی بهتر داشته باشد.

.

منبع: engadget

نوشته نخستین کارخانه ساخت کامپیوتر در کوبا افتتاح شد؛ اولین گام به سوی تکنولوژی! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

چگونه وان درایو در ویندوز ۱۰ را از فایل اکسپلورر حذف کنیم؟

دی ۶, ۱۳۹۵/در One Drive, آموزش, امکانات ویندوز 10, اینترنت, حذف میانبر وان درایو, حذف وان درایو از ویندوز 10, لپ تاپ, مایکروسافت, وان درایو, چطور شورت کات وان درایو در ویندوز 10 پاک کنیم, کامپیوتر دسکتاپ /توسط ادمین

شما می توانید خیلی سریع ورودی وان درایو (OneDrive) را از فایل اکسپلورر حذف کنید، البته اگر هیچ استفاده ای از آن نمی کنید.

وان درایو را می توان یکی از بهترین سرویس های ذخیره سازی ابری به شمار آورد که شما می توانید از آن استفاده کنید. اگر شما کاربر یک رایانه شخصی هستید، وان درایو در داخل ویندوز ۱۰ شما وجود دارد و نیازی ندارید که آن را نصب کنید. وان درایو یک آیکون ورود به سمت چپ پنجره فایل اکسپلورر اضافه می کند. اگر شما یک کاربر وان درایو نبوده و از آن استفاده نمی کنید و یا یک کاربر حرفه ای وان درایو هستید که همه چیز را به طور خودکار با وان درایو همگام سازی می کنید، شاید نخواهید این آیکون را ببینید. در این مقاله ما به شما نشان خواهید داد که چگونه وان درایو در ویندوز ۱۰ را از فایل اکسپلورر حذف کنیم ؟ با تکرا همراه باشید.

متاسفانه ویندوز ۱۰ هیچ گزینه ای برای حذف میانبر وان درایو ارائه نمی کند. اگر شما می خواهید شورت کات را به طور دستی حذف کنید باید از طریق ویرایشگر رجیستری اقدام کنید.

در این مقاله ما گام های حذف آیکون میانبر ورود به وان درایو را از طریق رجیستری به شما می آموزیم تا با این ترفند آیکون وان درایو را از سمت چپ پنجره فایل اکسپلورر حذف کنید؛ اما این روش خدمات وان درایو را به طور کامل از دسترس خارج نمی کند و شما به مدیریت و آپلود فایل به محیط ابری وان درایو در ویندوز ۱۰ دسترسی خواهید داشت.

نحوه حذف وان درایو در ویندوز ۱۰ از فایل اکسپلورر

نکته مهم : مثل همیشه قبل از ایجاد هر تغییری در ویرایشگر رجیستری باید یک نکته مهم را بگوییم. این یک هشدار و یادآوری دوستانه است که ویرایش رجیستری ریسک بالایی دارد، به این دلیل که اگر نتوانید به درستی آن را انجام دهید، صدمات غیرقابل بازگشتی را به سیستم شما وارد می کند. توصیه ما این است که قبل از آغاز فرآیند یک پشتیبان کامل از کامپیوترتان ایجاد کنید.
۱- کلید های ترکیبی میانبر Windows key + R را از روی صفحه کلید فشار دهید تا پنجره Run باز شود.
۲- سپس عبارت regedit را تایپ کنید و روی اوکی کلیک کنید تا ویرایشگر رجیستری باز شود.
۳- سپس وارد مسیر زیر شوید:
HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{018D5C66-4533-4307-9B53-224DE2ED1FE6}
اگر یافتن مسیر فوق برای شما دشوار است می توانید به صورت زیر عمل کنید:

کلیدهای ترکیبی Ctrl+F را از روی صفحه کلیدتان فشار دهید تا پنجره Find باز شود.
قسمتی از مسیر را در کادر پنجره Find کپی و پیست کنید تا آن را پیدا کند. در این مورد تنها قسمت زیر را کپی و پیست کنید.
۰۱۸D5C66-4533-4307-9B53-224DE2ED1FE6
اکنون روی Find Next کلیک کنید تا جستجو آغاز شود.
در این عبارت خاص ممکن است چندین عبارت مرتبط در پایگاه داده را پیدا کند و باید چندین بار روی دکمه Find Next کلیک کنید تا در قسمت پایین صفحه ویرایشگر رجیستری نوار وضعیت زیر را مشاهده کنید: Computer\HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID{018D5C66-4533-4307-9B53-224DE2ED1FE6}

۴- کلید {۰۱۸D5C66-4533-4307-9B53-224DE2ED1FE6} را انتخاب کنید و در نوار سمت راست روی System.IsPinnedToNameSpaceTree دو بار کلیک کنید.
۵- مقدار DWORD را از ۱ به ۰ تغییر دهید.
۶- برای اتمام کار پنجره ویرایشگر رجیستری را ببندید.
وقتی تمام مراحل فوق را اجام دادید یک بار فایل اکسپلورر را ببندید و مجددا باز کنید، شما دیگر نباید در پنجره سمت چپ فایل اکسپلورر وان درایو را مشاهده کنید. اگر شما تغییری مشاهده نمی کنید، سعی کنید کامپیوترتان را ریستارت کنید تا تغییرات اعمال شود.

نکته مهم: اگر شما نیاز داشتید به پوشه اصلی وان درایو دسترسی داشته باشید، کافیست به سادگی در نوار آدرس فایل اکسپلورر عبارت OneDrive را وارد کرده و Enter را بزنید.

اگر شما تصمیم گرفتید تغییرات را به حالت قبل برگردانید و وان درایو در فایل اکسپلورر نمایش پیدا کند، مراحل فوق را مجدد تکرار کنید؛ اما در مرحله ۵ مقدار System.IsPinnedToNameSpaceTree را از ۰ به ۱ تغییر دهید. همه چیز مثل قبل خواهد شد.

به خاطر داشته باشید که این اقدامات وان درایو را از ویندوز ۱۰ شما حذف نخواهد کرد. شما به سادگی می توانید آیکون میانبر دسترسی به وان درایو را از فایل اکسپلورر حذف کنید آن هم وقتی که از آن استفاده نمی کنید.

منبع: windowscentral

نوشته چگونه وان درایو در ویندوز ۱۰ را از فایل اکسپلورر حذف کنیم؟ اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنیم؟

دی ۱, ۱۳۹۵/در تنظیم ساعت در ویندوز 10, تنظیم ساعت کشورهای مختلف, تنظیم چند ساعت مختلف در ویندوز 10, تنظیم چند منطقه زمانی در ویندوز 10, مایکروسافت, کامپیوتر دسکتاپ /توسط ادمین

ویندوز ۱۰ این امکان را برای شما فراهم می کند که تا سه ساعت در منطقه زمانی مختلف را مشاهده کنید. در این جا به شما نشان خواهیم دارد که چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنید.
نمایش ساعت های چندین منطقه زمانی، در حالی برای شما سودمند است که با دوستان، همکاران و یا اقوامی در نقاط دیگر جهان سر و کار داشته باشید. علاوه بر این، زمانی این امکان مفید است که شما بخواهید در یک رویداد زنده شرکت کنید (مثل Build keynote مایکروسافت) که در موقعیت زمانی مختلفی برگزار می شود.
ویندوز ۱۰ این امکان را به شما می دهد که تا سه ساعت مختلف را تنظیم کنید: یک ساعت اولیه برای زمان محلی خود و دو ساعت برای مناطق زمانی مختلف دیگر. شما می توانید از بخش System Tray بر روی ساعت مناطق زمانی مختلف کلیک کنید و زمان را در آن منطقه زمانی مشاهده کنید.
در این رهنمای استفاده از ویندوز ۱۰ ما به شما نشان خواهیم داد که چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنید.

چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را اضافه کنیم؟

۱. تنظیمات (Setting) را باز کنید.
۲. بر روی Time & language کلیک کنید.
۳. بر روی لینک Add clocks for different time zones کلیک کنید.

۴. در پنجره Date & time از تب Additional Clocks تیک گزینه Show this Clock را بزنید و Clock 1 را فعال کنید.
۵. از منوی کشویی موقعیت زمانی مورد نظرتان را انتخاب کنید.
۶. برای ساعت یک نام توصیفی تایپ کنید.

۷. گام های ۴، ۵ و ۶ را تکرار کنید تا ساعت دوم هم فعال شود.
۸. بر روی گزینه Apply کلیک کنید.
۹. برای اتمام این کار بر روی Ok کلیک کنید.
پس از آن که این گام ها را به درستی انجام دادید، شما می تونید بر روی ساعت در قسمت System Tray (منظور گوشه راست پایین صفحه است که ساعت سیستم قرار دارد) کلیک کرده و یا ماوس را روی آن نگه دارید تا ساعت های اضافه شده را مشاهده کنید.

چگونه ساعت های منطقه زمانی مختلف بیشتری را در ویندوز ۱۰ مشاهده کنیم؟

ویندوز ۱۰ یک روش سریع و ساده برای نشان دادن مناطق زمانی مختلف ارائه می کند، اما شما هنوز هم محدود هستید و تنها سه ساعت را می توانید مشاهده کنید. اگر شما می خواهید مناطق زمانی بیشتری را پیگیری کنید، شما می توانید به سادگی این کار را با استفاده از برنامه کاربردی Alarms & Clock در ویندوز ۱۰ انجام دهید.
برای در دست داشتن ساعت مناطق زمانی بیشتر مراحل زیر را انجام دهید:
۱- برنامه کاربردی Alarms & Clock را باز کنید.
۲- روی ساعت جهانی یا World Clock کلیک کنید.
۳- در قسمت پایین سمت راست روی دکمه + کلیک کنید.

۴- در قسمت بالا سمت چپ، یک جعبه جستجو مشاهده خواهید کرد. مناطقی را که می خواهید زمان آن را ببینید در آن تایپ کنید و بر روی نتیجه جستجو کلیک کنید تا به نقشه اضافه شود و کار شما تمام شود.

شاید در حال فکر کردن به این نکته هستید که اگر بخواهید این زمان ها را نیاز داشته باشید چطور می خواهید ببینید، باید هر بار این برنامه کاربردی را برای دیدن زمان ها باز کنید. نه! یک ترفند سریع برای حل این مشکل را در این جا بیان می کنیم:
در نقشه روی منطقه زمانی کلیک راست کنید و گزینه Pin to Start را انتخاب کنید. حالا شما مناطق زمانی مختلف را در منوی استارت در دسترس دارید و تنها با اشاره نوک انگشت هر زمان که خواستید می توانید ببینید.

منبع: windowscentral

نوشته چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنیم؟ اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنیم؟

دی ۱, ۱۳۹۵/در تنظیم ساعت در ویندوز 10, تنظیم ساعت کشورهای مختلف, تنظیم چند ساعت مختلف در ویندوز 10, تنظیم چند منطقه زمانی در ویندوز 10, مایکروسافت, کامپیوتر دسکتاپ /توسط ادمین

ویندوز ۱۰ این امکان را برای شما فراهم می کند که تا سه ساعت در منطقه زمانی مختلف را مشاهده کنید. در این جا به شما نشان خواهیم دارد که چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنید.
نمایش ساعت های چندین منطقه زمانی، در حالی برای شما سودمند است که با دوستان، همکاران و یا اقوامی در نقاط دیگر جهان سر و کار داشته باشید. علاوه بر این، زمانی این امکان مفید است که شما بخواهید در یک رویداد زنده شرکت کنید (مثل Build keynote مایکروسافت) که در موقعیت زمانی مختلفی برگزار می شود.
ویندوز ۱۰ این امکان را به شما می دهد که تا سه ساعت مختلف را تنظیم کنید: یک ساعت اولیه برای زمان محلی خود و دو ساعت برای مناطق زمانی مختلف دیگر. شما می توانید از بخش System Tray بر روی ساعت مناطق زمانی مختلف کلیک کنید و زمان را در آن منطقه زمانی مشاهده کنید.
در این رهنمای استفاده از ویندوز ۱۰ ما به شما نشان خواهیم داد که چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنید.

چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را اضافه کنیم؟

۱. تنظیمات (Setting) را باز کنید.
۲. بر روی Time & language کلیک کنید.
۳. بر روی لینک Add clocks for different time zones کلیک کنید.

۴. در پنجره Date & time از تب Additional Clocks تیک گزینه Show this Clock را بزنید و Clock 1 را فعال کنید.
۵. از منوی کشویی موقعیت زمانی مورد نظرتان را انتخاب کنید.
۶. برای ساعت یک نام توصیفی تایپ کنید.

۷. گام های ۴، ۵ و ۶ را تکرار کنید تا ساعت دوم هم فعال شود.
۸. بر روی گزینه Apply کلیک کنید.
۹. برای اتمام این کار بر روی Ok کلیک کنید.
پس از آن که این گام ها را به درستی انجام دادید، شما می تونید بر روی ساعت در قسمت System Tray (منظور گوشه راست پایین صفحه است که ساعت سیستم قرار دارد) کلیک کرده و یا ماوس را روی آن نگه دارید تا ساعت های اضافه شده را مشاهده کنید.

چگونه ساعت های منطقه زمانی مختلف بیشتری را در ویندوز ۱۰ مشاهده کنیم؟

ویندوز ۱۰ یک روش سریع و ساده برای نشان دادن مناطق زمانی مختلف ارائه می کند، اما شما هنوز هم محدود هستید و تنها سه ساعت را می توانید مشاهده کنید. اگر شما می خواهید مناطق زمانی بیشتری را پیگیری کنید، شما می توانید به سادگی این کار را با استفاده از برنامه کاربردی Alarms & Clock در ویندوز ۱۰ انجام دهید.
برای در دست داشتن ساعت مناطق زمانی بیشتر مراحل زیر را انجام دهید:
۱- برنامه کاربردی Alarms & Clock را باز کنید.
۲- روی ساعت جهانی یا World Clock کلیک کنید.
۳- در قسمت پایین سمت راست روی دکمه + کلیک کنید.

۴- در قسمت بالا سمت چپ، یک جعبه جستجو مشاهده خواهید کرد. مناطقی را که می خواهید زمان آن را ببینید در آن تایپ کنید و بر روی نتیجه جستجو کلیک کنید تا به نقشه اضافه شود و کار شما تمام شود.

شاید در حال فکر کردن به این نکته هستید که اگر بخواهید این زمان ها را نیاز داشته باشید چطور می خواهید ببینید، باید هر بار این برنامه کاربردی را برای دیدن زمان ها باز کنید. نه! یک ترفند سریع برای حل این مشکل را در این جا بیان می کنیم:
در نقشه روی منطقه زمانی کلیک راست کنید و گزینه Pin to Start را انتخاب کنید. حالا شما مناطق زمانی مختلف را در منوی استارت در دسترس دارید و تنها با اشاره نوک انگشت هر زمان که خواستید می توانید ببینید.

منبع: windowscentral

نوشته چگونه ساعت های چندین منطقه زمانی در ویندوز ۱۰ را تنظیم کنیم؟ اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

افزایش امنیت اکانت گوگل با ایجاد تغییراتی در تنظیمات حساب کاربری

دی ۱, ۱۳۹۵/در آموزش, افزایش امنیت اکانت گوگل, افزایش امنیت حساب کاربری گوگل, امنیت جیمیل, اکانت گوگل حفاظت شده, اینترنت, بالا بردن امنیت جیمیل, تنظیمات امنیت جیمیل, لپ تاپ, موضوعات, کامپیوتر دسکتاپ, گوگل /توسط ادمین

در بین همه اکانت‎های آنلاین، بیشترین اطلاعات شما به احتمال زیاد در دست گوگل است. به جمله ما فکر کنید: اگر شما برای ایمیل فرستادن از سرویس جیمیل استفاده می‎کنید، برای وب گردی از کروم و سیستم عامل موبایل تان اندروید است، پس درست است که بگوییم شما در حال حاضر بیشتر کارهای تان را با استفاده از حساب های کاربری گوگل انجام می دهید.

حالا که شما هم فکر کردید و به این نتیجه رسیدید که بیشتر اطلاعات تان توسط گوگل نگهداری می‎شود، باید درباره امنیت اکانت هایی هم که دارید، فکر کنید و راهکاری برای افزایش امنیت اکانت گوگل برگزینید. اگر کسی به حساب کاربری گوگل شما دسترسی داشته باشد، چه می‎شود؟

صورت های مالی بانکی ممکن است در جیمیل شما باشد یا فایل های شخصی در درایو و تصاویر شما در در Google Photos، تاریخچه چت های شما در Hangouts و اطلاعات بیشتر دیگر. فکر کردن درباره به خطر افتادن این اطلاعات ترسناک است، درست است؟ پس با این تفاسیر افزایش امنیت اکانت گوگل امری حیاتی است.

اجازه دهید درباره این صحبت کنیم که چطور می توانیم افزایش امنیت اکانت گوگل را ایجاد کنیم. در این مقاله نحوه افزایش امنیت اکانت گوگل با ایجاد تغییراتی در تنظیمات حساب کاربری را به شما آموزش می دهیم.

تغییرات ضروری برای افزایش امنیت اکانت گوگل

برای افزایش امنیت اکانت گوگل با بررسی امنیتی اکانت گوگل خود آغاز کنید

گوگل این امکان را فراهم می کند که بسیار آسان امنیت اکانت تان را بررسی کنید، فقط باید از ابزار بررسی امنیت درونی که در صفحه Sign in & security اکانت تان قرار دارد، برای این کار استفاده کنید. وقتی روی گزینه Security Checkup کلیک کنید، یک فرم چند بخشی برای شما باز خواهد شد که به طور اساسی فقط شما برخی از اطلاعات را مرور و تایید خواهید کرد – این کار زمان زیادی از شما نمی گیرد؛ اما از شما می خواهد عینا و سر وقت و به طور کامل اطلاعات را مرور کنید.

افزایش امنیت اکانت گوگل ؛ یک ایمیل و تلفن بازیابی مشخص نمایید

اولین گزینه بسیار ساده است. شماره تلفن و آدرس ایمیل بازیابی خود را تایید کنید. در واقع، اگر اکانت گوگل شما قفل شود، شما نیاز خواهید داشت تا از درستی این چیزها اطمینان حاصل کنید. همچنین هر گاه شما از یک مکان جدید وارد اکانت اصلی خود شوید، برای حفظ امنیت اکانت تان، یک ایمیل به ایمیل بازیابی شما ارسال خواهد شد.

افزایش امنیت اکانت گوگل ؛ وقایع امنیتی اخیر خود را ببینید

وقتی که اطلاعات خود را تایید کردید، بر روی Done کلیک کنید. با انجام این کار منوی وقایع امنیتی اخیر برای شما ظاهر خواهد شد؛ اگر شما اخیرا هیچ تغییر مرتبط با امنیتی نداشته باشید، احتمالا در این جا هیچ چیزی وجود نخواهد داشت. اگر تغییراتی در آن جا وجود دارد و شما هیچ تغییری ایجاد نکرده اید، حتما یک بررسی دقیق انجام دهید؛ زیرا این موضوع می تواند نشان دهنده این باشد که نوعی فعالیت‎ های مشکوک در حساب کاربری شما انجام شده است.

اگر مواردی در اینجا فهرست شده (اگر آن مانند تصویر زیر است)، شما می توانید با کلیک کردن بر روی فلش رو به پایین که در کنار تاریخ و زمان قرار دارد، آن را بررسی کنید. به عنوان مثال شما در تصویر زیر مشاهده می‎ کنید که تغییر خاص من لغو مجوز دسترسی به ایمیل بر روی آی پدم بوده است. من دیگر آن تبلت را ندارم پس لزومی ندارد که مجوز دسترسی داشته باشد. اگر همه چیز عادی به نظر می رسد روی دکمه Looks good کلید کنید.

افزایش امنیت اکانت گوگل ؛ دستگاه‌ های دیگری را که وارد اکانت شما شده اند را ببینید

این بخش شاید زمان زیادی از شما بگیرد و یا شاید هیچ زمانی هم از شما نگیرد! این به تعداد دستگاه‌ هایی که شما با آنها وارد اکانت تان شده اید، بستگی دارد. قطعا این مورد مهم است و شما می خواهید که به آن توجه کنید، به هر حال، اگر شما دستگاه خاصی را دیگر ندارید و یا از آن استفاده نمی کنید، هیچ دلیلی وجود ندارد که به اکانت شما دسترسی داشته باشد!

در این بخش همچنین علاوه بر نام دستگاه هایی که اخیرا برای وارد شدن به اکانت تان استفاده کرده اید، زمان، تاریخ و موقعیت استفاده از دستگاه را نیز در کنار نام دستگاه نشان خواهد داد. برای آن که درباره دستگاه های خاصی اطلاعات بیشتری دریافت کنید روی فلش به سمت پایین در انتهای خط کلیک نمایید.

همچنین دستگاه های جدید نیز در این بخش مشخص شده است. این مسئله همراه با یک هشدار است و آن هم این که اگر شما آن دستگاه ها را نمی شناسید، احتمالا شخصی به اکانت شما دسترسی دارد.

برنامه های کاربردی که به اکانت شما اجازه دسترسی دارند را پاک کنید

بخش بعدی که یکی دیگر از بخش های مهم در افزایش امنیت اکانت گوگل است، بخش مجوزهای اکانت (Account Permissions) است. به طور اساسی بخش مجوزهای اکانت یعنی هر چیزی که به اکانت گوگل شما دسترسی دارد – هر چیزی که به جیمیل وارد شده است و یا مجوز دسترسی به اکانت شما را دارد. این لیست تنها برنامه های کاربردی یا دستگاه ها را نشان نمی دهد، بلکه دقیقا آن چه که به آن دسترسی دارد نیز به طور کامل نشان می دهد.

اگر شما به خاطر نمی آورید که اجازه دسترسی به چه بخش هایی را اعطا کرده اید (یا دیگر از آن دستگاه یا برنامه کاربردی استفاده نمی کنید )، می توانید روی دکمه remove کلیک کنید تا دسترسی به اکانت شما توسط آن دستگاه یا برنامه لغو شود. اگر یک اکانتی که از آن استفاده می کنید به طور تصادفی حذف شد، شما می توانید دفعه بعد که دوباره وارد اکانت تان شدید، اجازه دسترسی را مجدد به آن اعطا کنید.

در نهایت شما باید به تنظیمات تائید هویت دو مرحله ای (verification settings) بروید. اگر قبلا این بخش را تکمیل نکرده اید در این جا آن را انجام دهید.

اگر هم که آن را انجام داده اید، اطمینان حاصل کنید که همه چیز به روزرسانی شده است؛ دوباره شماره تلفن تان یا دیگر روش های احراز هویت را بررسی کنید و درستی کد بک آپ تان را تایید نمایید؛ اگر شما هرگز از کد بک آپ برای هیچ چیز استفاده نکرده اید و کمتر از ۱۰ کد در دسترس است یک چیز درست نیست و مشکل وجود دارد.

اگر در طول روند بررسی، متوجه چیز نادرست و گمراه کننده ای شدید، بدون تامل کردن بر روی دکمه Something looks wrong ضربه بزنید؛ این دکمه برای این هدف قرار گرفته است! وقتی شما روی آن کلیک کنید آن به طور اتوماتیک به شما پیشنهاد خواهد داد که پسوردتان را تغییر دهید. اگر واقعا چیز اشتباه و نادرستی وجود دارد، بهتر است که شما این کار را انجام دهید و پسورد را عوض کنید.

فرآیند بررسی خودش بسیار مفید است؛ اما شما نیاز دارید که بدانید چگونه دسترسی و تغیر تنظیمات را خودتان به صورت دستی انجام دهید. اجازه دهید به تغییرات رایج تر نگاهی بیندازیم.

افزایش امنیت اکانت گوگل ؛ استفاده از یک رمز عبور قوی و یک احراز هویت دو مرحله ای

اگر زمان زیادی را در اینترنت سپری کرده باشید حتما با این عبارت آشنا هستید: از رمز عبور قوی استفاده کنید. نام فرزندتان یا تاریخ تولدش، تاریخ تولد خودتان یا هر چیزی دیگر که به آسانی می توان آن را حدس زد نمونه هایی از رمز عبورهای ضعیف هستند. این ها انواعی از رمز عبورهایی هستند که اگر شما از آنها استفاده کنید، در واقع می خواهید اطلاعات تان به سرقت برود. حقیقت تلخ است، می دانم؛ اما استفاده از این رمز عبورها دقیقا همین است که گفتم.

ما به شدت و به شدت توصیه می کنیم که از نوعی برنامه تولید کننده یا مدیریت پسورد استفاده کنید که تا حد ممکن بتوانید قوی ترین رمز عبورها را دریافت کنید؛ حتی بهتر است یک بخش از رمز عبور پیشنهادی برنامه را انتخاب کنید.

در میان نرم افزارهای ساخت پسورد علاقمندی شخصی من برنامه LastPass است که چند سال است از آن استفاده می کنم. هر وقت رمز عبور جدیدی بخواهم به سراغ این نرم افزار می روم. من فقط اجازه می دهم که برنامه LastPass یک پسورد جدید برای من تولید کرده و آن را ذخیر کند و درباره آن دوباره فکر نمی کنم. البته فقط باید رمز عبور اصلی ام را به یاد داشته باشم و نیاز نیست بقیه رمز عبورها را به خاطر بسپارم. با داشتن رمز عبور اصلی می توانم بقیه را در آن جا ببینم. نه فقط برای اکانت گوگل تان بلکه برای همه اکانت های تان از این روش استفاده کنید!

وقتی شما یک رمز عبور قوی دارید که احراز هویت دو مرحله را تنظیم کرده باشید (این روش احراز هویت دو عاملی یا ۲FA نامیده می شود.) در حقیقت این به این معنی است که دو چیز برای ورود به اکانت تان نیاز دارید. رمز عبورتان و یک فرم ثانویه احراز هویت؛ به طور کلی چیزهایی است که فقط برای شما در دسترس است. برای مثال شما می توانید یک پیام متنی با یک کد منحصر به فرد با استفاده از یک برنامه احراز هویت در تلفن همراه تان دریافت کنید (مثل برنامه Google Authenticator یا Authy) و یا حتی از سیستم جدید بدون کد احراز هویت گوگل به نام Google’s new code-less authentication system استفاده کنید که مورد علاقه من است.

به این ترتیب دستگاه شما با چیزهای که فقط شما می دانید و دارید، محافظت می شود. اگر کسی هم رمز عبورتان را داشته باشد باز هم به اکانت شما نمی تواند دسترسی داشته باشد، مگر آن که تلفن همراه تان را هم سرقت کند.

برای تغییر تنظیمات پسوردتان یا تنظیم احراز هویت دو مرحله ای، شما در ابتدا نیاز دارید که به قسمت تنظیمات اکانت گوگل تان (Google Account Settings) رفته و سپس قسمت Sign-in & security را انتخاب کنید.

از آن جا، صفحه را به سمت پایین پیمایش کنید تا به بخش Sign in to Google برسید. در این قسمت شما اطلاعات مربوط را به طور تفکیک شده می بینید، مثل آخرین باری که شما رمز عبور خود را تغییر داده اید، یا هنگامی که احراز هویت دو مرحله ای را تنظیم کرده اید و مانند آن را در این بخش خواهید دید.

برای تغییر پسوردتان (چیزی که من خودم ظاهر دیر برای آن اقدام کرده ام)، روی باکس Password کلیک کنید. ابتدا از شما می خواهد که پسورد جاری را وارد کنید، سپس یک باکس برای وارد کردن پسورد جدید ارائه می شود. به همین سادگی.

برای تنظیم یا تغییر تنظیمات احراز هویت دو مرحله ای، به صفحه اصلی Sign-in & security بروید و بر روی لینک آن کلیک کنید. مجددا شما را وادار می کند که پسوردتان را وارد کنید. اگر پیش از این احراز هویت دو مرحله ای را در اکانت گوگل تان تنظیم نکرده اید، شما می توانید بر روی جعبه Get Started برای شروع کلیک کنید. آن از شما می خواهد که دوباره وارد اکانت خود شوید و سپس یک کد از طریق اس ام اس یا تماس تلفنی برای شما می فرستد.

پس از آن که کد را دریافت کردید و در جعبه verification وارد کردید، از شما خواسته می شود اگر مایلید تایید دو مرحله ای را فعال کنید. پس ادامه دهید و بر روی turn on کلیک کنید تا فعال شود. از همین الان تایید دو مرحله ای فعال شده است و هر زمان که شما سعی کنید از یک دستگاه جدید وارد حساب کاربری گوگل تان شوید، یک کد برای شما فرستاده خواهد شد.

وقتی شما تایید هویت دو مرحله ای را تنظیم می کنید (یا اگر از قبل آن را تنظیم کرده باشید) شما می توانید کنترل کنید که دقیقا مرحله دوم چه چیزی باشد. در این جا شما می توانید که روش تان را به روش Google Prompt بدون کد تغییر دهید و یا از یک برنامه کاربردی احراز هویت استفاده کنید تا از درستی کدهای بک آپ فعلی تان اطمینان حاصل کنید.

برای تنظیم روش مرحله دوم فقط باید از بخش Set up alternative second step استفاده کنید.

خوب، تمام شد، اکانت شما حالا امن تر است. خوش به حالتان!

چشم از اطلاعیه ها، فعالیت دستگاه ها و برنامه های کاربردی متصل به اکانت تان برندارید

سایر قسمت های صفحه امنیت بسیار ساده و آسان است (این قسمت ها هم بررسی امنیت است که در مورد آن قبلا صحبت کردیم)، این قسمت ها تنظیمات دستگاه‎ ها، برنامه های کاربردی و اطلاعیه ها را پوشش می دهد.

بخش‌های “Device activity & notifications” و “Connected apps & sites” را نمی توان فعالانه رسیدگی کرد، شما باید به طور انفعالی چشم از آنها برندارید. شما می توانید در این جا بر فعالیت های اکانت خود و دستگاه هایی که در حال حاضر اکانت شما در آن ها لاگین است، نظارت کنید؛ مثل دستگاه هایی که اخیرا وارد اکانت گوگل شما شده اند. باز هم می توانید اگر از دستگاهی دیگر استفاده نمی کنید، دسترسی آن را به اکانت تان لغو کنید! شما می توانید با کلیک بر روی لینک Review اطلاعات بیشتری درباره اتفاقات و دستگاه های مربوطه دریافت کنید.

شما می توانید به سادگی بر روی دستگاه و انتخاب remove آن را حذف کنید. قبل از حذف از شما درخواست می کند که حذف شدن دستگاه را تایید کنید. برای حذف تنها باید این کار را انجام دهید و آن بسیار آسان است.

علاوه بر این شما می توانید هشدارهای امنیتی خود را نیز کنترل کنید؛ این قسمت بسیار ساده است که این امکان را به شما می‌ دهد تا تنظیم کنید کی و کجا، اطلاعیه‌های وقایع خاصی مثل خطرهای بسیار مهم امنیتی (Crucial security risks) و یا دیگر فعالیت‌های اکانت تان (Other account activity) را دریافت کنید.

مدیریت برنامه های کاربردی متصل شده ، وب‌سایت‌های و پسوردهای ذخیره شده نیز همین قدر ساده است. برای کسب اطلاعات بیشتر، بر روی لینک “Manage…” کلیک کنید و هر چیزی که دیگر استفاده نمی کنید و یا نمی‌خواهید ذخیره کنید را حذف کنید.

این صفحه‌ها را هر از چند گاهی دوباره بررسی کنید و هر چیزی که لزومی به دسترسی ندارند را حذف کنید. با این کار خیال شما راحت تر خواهد شد و حساب کاربری‌ تان امن ‌تر می شود.

افزایش امنیت اکانت گوگل سخت نیست و زمان زیادی از شما نمی گیرد، این ها کارهایی است که هر کسی که اکانت گوگل دارد باید انجام دهد تا از افزایش امنیت اکانت گوگل خود مطمئن شود. گوگل نیز یک کار عالی انجام داده است و همه چیزی که برای ویرایش اکانت و بررسی جزء به جزء نیاز دارید را در یک محل قرار داده است تا فوق العاده آسان اکانت گوگل تان را ایمن کنید.

منبع: howtogeek

نوشته افزایش امنیت اکانت گوگل با ایجاد تغییراتی در تنظیمات حساب کاربری اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

روش های نظارت بر دمای CPU کامپیوتر و اقدامات لازم در صورت بالا بودن آن

آذر ۳۰, ۱۳۹۵/در آموزش, برنامه Core Temp, برنامه های نظارت بر دمای سیستم, دمای CPU, دمای پردازنده, لپ تاپ, موضوعات, نحوه خنک کردن کامپیوتر و لپ تاپ, نحوه کنترل و نظارت بر دمای CPU, نظارت بر دمای پردازنده, نظارت بر دمای پردازنده AMD, کامپیوتر دسکتاپ, کنترل دمای پردازنده اینتل /توسط ادمین

دو گروه از کاربران وجود دارند که برای دمای کامپیوترشان نگران می شوند: کسانی که اورکلاک (Overclock) می کنند – اورکلاک عملی است که برای بهبود عملکرد و کارکرد پردازنده اصلی (CPU) انجام می شود – و هر کسی که دارای لپ تاپ بسیار قدرتمندی است. ممکن است افزایش دما تا حدی باشد که تا مرز پختن سیستم پیش رود. آیا تاکنون فکر کرده اید که پردازنده شما در چه دمایی کار می کند؟ آیا درباره روش های نظارت بر دمای CPU کامپیوتر چیزی می دانید؟

برنامه های ویندوز متعددی وجود دارد که برای کنترل و نظارت بر دمای CPU کامپیوتر می توانید استفاده کنید. با تکرا همراه باشید تا دو برنامه را در این جا به شما معرفی کنیم و روش های نظارت بر دمای CPU کامپیوتر و اقدامات لازم در صورت بالا بودن آن را به شما آموزش دهیم.

روش های نظارت بر دمای CPU کامپیوتر با کمک دو برنامه Core Temp و HWMonitor

روش ساده نظارت بر دمای CPU کامپیوتر با استفاده از برنامه Core Temp

مهمترین دمایی که باید در کامپیوتر یا لپ تاپ تان اندازه گیری نمایید، دمای پردازنده یا Cpu کامپیوترتان است. برنامه Core Temp ، برنامه کاربردی ساده و سبکی است که می تواند نظارت بر دمای CPU کامپیوتر شما را بر عهده بگیرد. این برنامه در قسمت system tray (منظور از system tray ناحیه سمت راست تسک بار است یعنی همان قسمت که ساعت سیستم در آن جا قرار دارد.) شما اجرا می شود و بدون به هم ریختن چیزهای دیگر بر دمای پردازنده شما نظارت می کند.

این برنامه گزینه های مختلفی را ارئه می دهد که هر کس می تواند با توجه به سلیقه اش آن را شخصی سازی کند. حتی با برنامه های دیگری نظیر برنامه Rainmeter هم کار می‎ کند.

برنامه کاربردی Core Temp را از صفحه اصلی آن دانلود کنید و در کامپیوتر یا لپ تاپ تان نصب کنید. بسیار مراقب باشید که حتما در هنگام نصب این برنامه در صفحه سوم نصب تیک برنامه های همراه را بردارید! این گزینه برای من به طور پیش فرض بدون تیک بود؛ اما کاربران دیگر توجه داشته باشند که اگر تیک آن به طور پیش فرض برای آنها وجود داشت، حتما آن را بردارند.

وقتی این برنامه را اجرا می کنید، آیکون یا مجموعه ای از آیکون ها در قسمت system tray دمای پردازنده شما را نشان می دهد. اگر CPU شما چند هسته ای باشد – که اکثر پردازنده های مدرن این چنین هستند – این برنامه چند آیکون نشان خواهد داد که در واقع دمای هر هسته را به طور مجزا نمایش می دهد.

در پنجره اصلی با کلیک راست بر روی آیکون می توانید آن را نمایش داده یا پنهان کنید. در این پنجره یک دسته اطلاعات درباره CPU شما شامل مدل، سرعت و دمای هر کدام از هسته ها به شما نشان داده خواهد شد.

به مقدار TJ. Max توجه ویژه داشته باشید؛ این بالاترین دمایی (بر حسب درجه سانتیگراد) است که سازنده سی پی یو، کار کردن پردازنده تان را در آن مقدار مجاز می داند. اگر CPU شما هر نقطه ای نزدیک این دما باشد، آن overheating در نظر گرفته می شود، به این معنی که بیش از حد معین داغ شده است. (معمولا بهتر است دمای CPU حداقل ۱۰ تا ۲۰ درجه کمتر از حد مجاز TJ. Max نگه داشته شود؛ اگر دمای پردازنده شما نزدیک به دمای ماکزیمم است آن به این معنی است که یک چیز در این میان اشتباه است، مگر این که پردازنده شما اورکلاک شده باشد.)

برای اکثر پردازنده های مدرن، برنامه Core Temp باید قادر به تشخیص مقدار Tj. Max برای پردازنده خاص شما باشد؛ اما شما باید مقدار خاص مربوط به پردازنده خود را به صورت آنلاین هم مجددا چک کنید تا از صحت آن مطمئن شوید. مقدار هر پردازنده اندکی متفاوت است و این که شما مقدار دقیق Tj. Max مربوط به پردازنده خود را داشته باشید، بسیار مهم است و باید مطمئن شوید که دمای صحیح مربوط به پردازنده خود را در اختیار دارید.

برای آن که برخی از ویژگی های سودمند برنامه Core Temp را تنظیم کنید باید از قسمت Options، Settings را انتخاب کنید. در این جا تعدادی از تنظیمات وجود دارد که توصیه می کنیم ببینید:

از تب General به بخش Start Core Temp with Windows بروید. شما می توانید این گزینه را خاموش یا روشن نمایید. اگر این گزینه را روی روشن تنظیم کنید، این امکان را به شما می دهد که در تمام مدت بدون نیاز به راه اندازی بر دمای پردازنده تان نظارت کنید؛ اما اگر فقط گهگاهی به این برنامه کاربردی نیاز دارید، بهتر است که این ویژگی را خاموش کنید.
از تب Display به قسمت Start Core Temp minimized بروید. اگر شما ویژگی Start Core Temp with Windows را در گزینه قبل فعال کرده باشید، احتمالا شما بخواهید این ویژگی را نیز روشن کنید تا برنامه به طور مینیمایز نمایش داده شود.
از تب Display گزینه Hide Taskbar Button را انتخاب کنید. اگر می خواهید این برنامه همیشه در حال اجرا باشد، بهتر است این گزینه روشن باشد تا فضای زیادی از نوار وظیفه شما هدر نشود.
از بخش Notification Area گزینه Notification Area Icons را انتخاب کنید. این گزینه این امکان را به شما می دهد که نحوه نمایش برنامه Core Temp را در محدوده اطلاع رسانی (نوتیفیکیشن) شخصی سازی کنید. (به جای محدوده اطلاع رسانی، رایج تر است که System Tray بگوییم). شما می توانید انتخاب کنید که فقط آیکون برنامه نمایش داده شود و یا دمای پردازنده تان هم نشان داده شود. توصیه ما این است که گزینه highest temperature را انتخاب کنید (به جای all cores که آیکون های متعددی را برای هر هسته نشان خواهد داد). شما این امکان را دارید که فونت و رنگ آن را نیز مشخص نمایید.

اگر آیکون فقط در قسمت Tray System ظاهر شود و شما بخواهید در تمام مدت آن را ببینید، فقط کافیست که روی آن کلیک کرده و آن را به درون نوار وظیفه بکشید.

اگر شما تصمیم دارید که دما را در محدوده نوتیفیکیشن نمایش دهید، شاید شما بخواهید از تنظیمات برنامه Core Temp و در تب General مقدار Temperature Polling Interval را تغییر دهید. به طور پیش فرض این مقدار برابر ۱۰۰۰ میلی ثانیه است؛ اما اگر تغییر مکرر اعداد شما را اذیت می ‌کند، می‌توانید آن را بیشتر کنید. فقط به خاطر داشته باشید که هر چه آن را بیشتر تنظیم کنید، زمان بیشتری طول می کشد تا به شما اطلاع دهد که پردازنده شما داغ شده است.

برنامه Core Temp می تواند کارهای بیشتری هم انجام دهد؛ شما می توانید به بخش Options > Overheat Protection بروید و با تنظیم هشدار برای مواقعی که دمای کامپیوتر شما به بیش از حداکثر دما می رسد از آن محافظت کنید؛ اما در حالت عادی شما نیاز دارید که مدام چشم تان به دمای CPU باشد تا از حد مجاز بالاتر نرود.

روش پیشرفته نظارت بر دمای CPU کامپیوتر شما با استفاده از برنامه کاربردی HWMonitor

به طور کلی، دمای CPU از مهمترین دماهایی است که باید تحت نظارت باشد؛ اما اگر شما بخواهید دما را در سراسر سیستم خود ببینید – مادربرد، CPU، کارت گرافیک و دیسک سخت- برنامه کاربردی HWMonitor امکان نظارت بر دمای موارد مذکور و چیزهای خیلی بیشتر را به شما می دهد.

آخرین نسخه‌ی برنامه کاربردی HWMonitor را از صفحه رسمی آن دانلود کنید. ما توصیه می‌ کنیم نسخه‌ ی ZIP رادریافت کنید چون نیازی به نصب ندارد، اگر چه شما می توانید اگر بخواهید، نسخه راه اندازی کامل را دریافت کنید. آن را اجرا کنید تا در یک جدول دماها، سرعت فن و مقادیر دیگر را نشان دهد.

برای پیدا کردن دمای CPU ، صفحه را به سمت پایین پیمایش کنید تا وارد اطلاعات CPU خود شوید؛ برای مثال اطلاعات CPU من هست یک پردازنده‌ی Intel Core i7 4930K است؛ و به دماهای Core # در لیست نگاه کنید.

(توجه داشته باشید که Core Temperature با CPU Temp که در زیر بخش مادربرد برای برخی از کامپیوترها ظاهر می‎شود، متفاوت است. معمولا، مردم می‌خواهند بر دمای هسته نظارت کنند. ببینید ما در زیر درباره دماهای AMD برای اطلاعات بیشتر توجه داریم.)

با خیال آسوده اطلاعات اطراف را هم وارسی کنید و دمای اجزای مختلف سیستم تان را هم ببینید. بیشتر از این وجود ندارد و شما با برنامه HWMonitor همین کار می توانید انجام دهید؛ اما آن در این زمینه برنامه خوبی است.

یک نکته درباره‌ دمای پردازنده ‌های AMD

نظارت بر دمای پردازنده ‌های AMD مدت طولانی است که برای علاقمندان به کامپیوتر معما بوده است. برخلاف بسیاری از پردازنده‌ های اینتل، دستگاه‌ های AMD دو دما را گزارش می کنند: CPU Temperature و Core Temperature.

دمای پردازنده یا CPU Temperature، دمای واقعی سنسورهای داخل سوکت CPU است. دمای هسته یا Core Temperature، از سوی دیگر به هیچ وجه یک دمای واقعی نیست. این یک مقیاس قراردادی اندازه‌ گیری بر حسب درجه سلسیوس است که به سبکی طراحی شده که تقلیدی از یک سنسور دما است.

BIOS شما، اغلب دمای CPU را نشان خواهد داد که احتمالا متفاوت از دمای برنامه‌هایی مثل Core Temp که دمای Core Temperature را نشان می‌دهد. برخی برنامه‌ها مانند برنامه HWMonitor هر دو دما را نشان می‌دهد.

CPU Temperature در سطوح پایین دقیق تر است؛ اما در سطوح بالا دقت کمتری دارد. Core Temperature وقتی CPU شما در حال داغ شدن است، دقیق تر و درست تر است. درست زمانی که مقدار دما واقعا مهم است. بنابراین در همه موارد، شما باید به Core Temperature توجه کنید. وقتی سیستم شما بیکار است (یعنی در حالت idle قرار دارد)، این برنامه دماهای ناممکنی (مثل ۱۵ درجه سلسیوس) نشان می ‌دهد؛ اما به یکباره که همه چیز گرم شد، برنامه با دقت بیشتر و مفیدتری مقادیر را نشان خواهد داد.

اگر دما را نتوانید بخوانید (و یا دما را واقعا غلط ببینید)، چه باید کنید؟

در برخی موارد، شما شاید متوجه شوید که یکی از برنامه های بالا به طور واقعا کار نمی کند. یا شاید با دیگر برنامه نظارت بر دما تطابق ندارد، شاید دما به شدت پایین است و یا شاید شما نمی توانید دما را بدست آورید.

دلایل زیادی وجود دارد که این اتفاق رخ می دهد؛ اما چند چیز در این جا بیان می کنیم که باید چک کنید:

آیا در حال نگاه کردن به سنسورهای صحیح هستید؟ اگر دو برنامه هم رای نیستند، این امکان وجود دارد -به ویژه در دستگاه‌ های AMD- یک برنامه Core Temperature را گزارش می دهد و دیگری CPU Temperature را گزارش می دهد. مطمئن شوید که دو دمای یکسان را در دو برنامه مقایسه می کنید. همان طور که در بالا ذکر شد، معمولا Core Temperature را شما برای نظارت می خواهید. پس دو دمای Core Temperature را با هم مقایسه کنید.

اطمینان حاصل کنید که برنامه‌های شما آپدیت هستند. برای مثال اگر شما از نسخه‌ قدیمی Core Temp استفاده ‌کنید، این امکان وجود دارد که پردازنده‌ شما را پشتیبانی نکند که در این صورت دمای دقیقی را فراهم نمی کند (یا ممکن است نتواند به هیچ وجه دمایی ارائه دهد). آخرین نسخه را دانلود کنید تا اگر مشکل این است برطرف شود. اگر پردازنده‌ی شما خیلی جدید است ، ممکن است نیاز داشته باشید که برای آپدیت جدید برنامه منتظر بمانید و از آن استفاده کنید.

کامپیوتر شما چند ساله است؟ اگر آن بیش از چند سال سن دارد، این امکان وجود دارد که توسط برنامه‌ هایی مثل Core Temp پشتیبانی نشود.

ما می‌توانیم یک کتاب درباره نظارت بر دمای CPU کامپیوتر بنویسیم؛ اما مفیدتر است که به همین موارد ساده بسنده کنیم و از آنها پیروی کنیم و بقیه موارد را رها کنیم. امیدوارم شما بتوانید یک برآورد کلی از این که چطور به خوبی CPU خودتان را خنک کنید و نظارت بر دمای CPU کامپیوتر داشته باشید، کسب کرده باشید.

نظارت بر دمای CPU کامپیوتر سیستم تان خوب است و هر کسی باید گاه و بی گاه آن را چک کند؛ اما اگر کامپیوتر شما به طور منظم بیش از حد داغ می شود، احتمالا یک دلیل عمیق تری وجود دارد که شما ملزم هستید آن را بیابید.

Task Manager را باز کرده و ببینید کدام پردازش بیشترین استفاده را از CPU دارد، آن را متوقف کنید (یا پیدا کنید که چرا از کنترل خارج شده است). مطمئن شوید که دریچه ‌های تهویه‌ کامپیوتر، مسدود نشده باشد، به ویژه اگر سیستم شما یک لپ تاپ است این نکته بسیار مهم است. دریچه‌ها را به کمک باد تمیز کنید و اطمینان حاصل کنید که با گرد و خاک پر نشده است. هر چه یک کامپیوتر قدیمی ‌تر و کثیف ‌تر شود، فن آن سخت ‌تر کار خواهد کرد تا دمای را پایین نگه دارد – این به این معنی است کامپیوتر داغ شده و فن آن با صدای بلند کار می کند –

منبع: howtogeek

نوشته روش های نظارت بر دمای CPU کامپیوتر و اقدامات لازم در صورت بالا بودن آن اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.