آشنایی با ضروری ترین میانبرهای Command Prompt

Command Prompt یا خط فرمان یکی از قدرتمندترین ابزار های ویندوز است که می تواند امکانات بیشماری را در اختیار شما قرار دهد. ابزاری که شاید هیچ گاه حتی آن را باز نکرده اید و یا به خاطر صفحه سیاه رنگ آن هیچ علاقه ای به استفاده از آن ندارید. اما شاید اگر با برخی از کلید های میانبر و ویژگی های فوق العاده آن آشناشوید نظراتان برای استفاده از آن عوض شود و به یکی از ابزارهای محبوبتان تبدیل شود.

خط فرمان ویندوز قادر است دنیایی از امکانات و اختیارات مختلف را در اختیار شما قرار دهد، امکاناتی که شاید از هیچ کجای دیگر ویندوز امکان دسترسی به آن برایتان وجود نداشته باشد. بسیاری از ویژگی ها و کلیدهای میانبری که امروز قصد داریم به شما معرفی نماییم همواره در خط فرمان ویندوز همراه شما بوده اند. اما برخی دیگر از آن ها ( به خصوص آن هایی که با Ctrl  ترکیب می شوند. ) از ویندوز ۱۰ به خط فرمان ویندوز اضافه شده اند. استفاده از این دستورات نیاز به فعال سازی دارد.

میانبر هایی برای اجرا و بستن خط فرمان

Command Prompt

راه های بسیاری وجود دارد که شما به توانید به خط فرمان ویندوز دسترسی پیدا کنید و یا آن را ببندید در زیر تعدادی از این راه ها بیان شده اند که به کمک آن ها و با استفاده از کیبورد قادر به باز و بسته نمودن خط فرمان ویندوز خواهید بود.

  • Windows ( یا Windows+R) و سپس تایپ “cmd”: اجرای خط فرمان در حالت معمولی
  • Win+X و سپس فشردن C: اجرای خط فرمان در حالت معمولی (قابلیت جدید در ویندوز ۱۰)
  • Win+X  و سپس فشردن A: اجرای خط فرمان در حالت مدیر سیستم (قابلیت جدید در ویندوز ۱۰)
  •  Alt+F4 (یا تایپ “exit” در خط فرمان): بستن Command Promp t
  • Alt+Enter:  جا به ‌جایی بین حالت تمام صفحه و حالت پنجره‌ ای

هرچند تمامی روش های فوق در نهایت منجر به باز شدن خط فرمان ویندوز خواهند شد اما توصیه ما استفاده از حالت ادمین است زیرا بسیاری از دستورات جذاب و کارآمد به این مود برای اجرا شدن نیاز خواهند داشت.

کلید های میانبر برای حرکت بین خطوط

حتما تا کنون با برخی از مهندسان حرفه ای کامپیوتر مواجه شده اید و مشاهده نموده اید که در زمان کار با کامپیوتر کمترین استفاده را از موس نموده بیشتر از هرچیزی در حین کار از صفحه کلید خود بهره می گیرند. اگر شما هم دوست دارید تعدادی از این ترفند ها را برای استفاده بیشتر از صفحه کلید بیاموزید تنها کافی است میانبرهای زیر را به خاطر بسپارید:

  •  Home /End: (به ترتیب) حرکت اشاره ‌گر به شروع و پایان خط فعلی
  • کلید چپ /راست +Ctrl: (به ترتیب) حرکت اشاره‌ گر به شروع کلمه قبلی یا بعدی خط فعلی
  • کلید بالا /پایین+Ctrl:  اسکرول صفحه به پایین یا بالا بدون حرکت اشاره‌ گر
  • Ctrl+M:  ورود یا خروج از حالت علامت ‌گذاری (Mark Mode). هنگامی که در حالت علامت ‌گذاری هستید، می‌ توانید با استفاده از ۴ کلید جهتی اشاره‌ گر خود را در هر سمتی از پنجره‌  که می خواهید حرکت دهید. توجه نمایید که همیشه می ‌توانید در حالتی که Mark Mode روشن یا خاموش باشد، از کلید جهت نمای چپ و راست به منظور حرکت اشاره ‌گر به سمت چپ یا راست خط جاری استفاده کنید.

وقتی در زمان کار از صفحه کلید برای جا به جایی استتفاده نمایید به زودی متوجه خواهید شد چه این کار تا چه میزان می تواند سرعت کارهای شما را افزایش دهد.

کلید‌ های میانبر برای انتخاب متن

Command Prompt-select-text

همانطور که می دانید تنها چیزی که در خط فرمان وجود دارد متن است. بنابراین وقتی بیشتر این کلید های میان بر درباره دسترسی های سریع تر به متن هستند نباید تعجب کنید. البته از آنجایی که اغلب این فرمان ها در ویندوز به صورت سراسری تعریف شده اند، با فراگیری آنها نه تنها در خط فرمان بلکه در بخش هایی دیگری مانند نرم افزار های آفیس و غیره هم کابرد های بیان شده را دارند. میانبر های معرفی شده در این بخش برای انتخاب تمام و یا بخشی از یک متن، کلمه و یا کاراکتر کاربرد دارند.

  •  Ctrl+A: انتخاب تمام متن خط کنونی(چه یک کلمه باشد و چه چندین صفحه). با فشردن مجدد Ctrl+A همه متن موجود در حافظه بافرشده CMD انتخاب می شود.
  • کلید چپ/ راست+ Shift:  گسترش انتخاب کارکتر به کارکتر در سمت چپ یا راست خط فعلی (از نقطه تعیین شده شما به سمت جهتی که تعیین می کنید کاراکتر به کاراکتر متن را انتخاب می کند و این کار را تا زمانی ادامه می دهد که شما در حال فشردن کلید جهت نما باشید.)
  • کلید چپ/ راست+Shift+Ctrl:  گسترش انتخاب کلمه به کلمه در سمت چپ یا راست خط فعلی (مانند مورد بالا عمل می کند اما این بار به جای کاراکتر، کلمه به کلمه پیش می رود.)
  • کلید بالا/پایین+ Shift:  گسترش انتخاب خط به خط به سمت بالا یا پایین. انتخاب انجام‌ شده به همان مکان از خط قبلی یا بعدی گسترش می ‌یابد. (به منظور انتخاب خطوط)
  •  Shift+Home: گسترش انتخاب کنونی به شروع یک دستور. با فشردن مجدد کلید های Shift+Home کل خط انتخاب می شود.
  • Shift+End:  گسترش انتخاب فعلی به انتهای خط کنونی( از ابتدای تعیین شده شما تا انتهای خط انتخاب می شود.)
  •  Ctrl+Shift+Home/End: گسترش انتخاب کنونی (به ترتیب) به شروع یا پایان صفحه (از محل مکان نمای شما به سمت تعیین شده در آغاز و یا پاییان خط فعلی را انتخاب می کند.)
  •  Shift+Page Up/Page Down: گسترش انتخاب متن فعلی به شکل صفحه‌ به صفحه به سمت بالا یا پایین (با هر بار فشردن Page Up/Page Down  به میزان یک صفحه از متن انتخاب می کند.)

این روش های انتخب تقریبا عملکردی مشابه عملیات انجام پذیرفته با موس دارند. اما در صورتی که کمی زمان بگذارید و استفاده از آن ها و نوع عملکردشان را بیاموزید به زودی خواهید فهمید که شاید تا دو برابر به افزایش سرعت عملکرد شما کمک خواهد نمود.

کلید های میانبر برای ایجاد تغییر در متن

Command Prompt-modify-text

چیزی که واضح است شما قطعا به منظور انجام یک عملیات خاص اقدام به انتخاب همه و یا بخشی از متن نموده اید. این عملیات می تواند کپی، چسباندن، جابه جایی و یا حذف بخشی از متن مورد نظر باشد.

  • Ctrl+C ( یا Ctrl+Insert): کپی کردن متن انتخاب ‌شده فعلی
  • F2 و سپس فشردن یک حرف: کپی کردن متن به سمت راست اشاره‌ گر تا نقطه ‌ای که حرف مورد نظر تایپ شده وجود داشته باشد.
  •  Ctrl+V (یا Shift+Insert): چسباندن متن از حافظه کلیپ‌ بورد به محل مورد نظر شما
  • Backspace:  حذف کاراکتر به سمت چپ اشاره‌ گر( به سمت پشت مکان نما)
  • Ctrl+Backspace:  حذف کلمه به سمت چپ اشاره‌ گر (به سمت پشت مکان نما)
  •  Tab: تکمیل خودکار نام یک پوشه (فولدر)
  • Escape:  حذف خط از متن فعلی
  •  Insert: تغییر وضعیت بین حالت درج. زمانی که حالت درج روشن باشد، هرچیزی که تایپ می‌ کنید در مکان فعلی درج می‌ شود. هنگامی که این حالت خاموش باشد، هرچیزی که می ‌نویسید جایگزین نوشته‌ ای می ‌شود که در آن مکان وجود دارد.
  • Ctrl+Home/End:  حذف متن از مکان اشاره‌ گر تا شروع یا پایان خط فعلی
  • Ctrl+Z: تعیین نقطه پایانی یک خط. به این معنا که هرچیزی که پس از آن نوشته شود از دید سیستم نادیده گرفته می شود. (این کلید تنها در خط فرمان چنین کاربردی دارد و در بخش های دیگر ویندوز عملکرد آن بازکرداندن عملکرد یک مرحله قبل می باشد.)

همانطور که در ابتدا اشاره نمودیم عملکردهای تعریف شده در این بخش که با کلید Ctrl ترکیب شده اند از ویندوز ۱۰ به خط فرمان افزوده شده و پیش از استفاده بایستی آن ها را فعال نمایید. البته برخی از عملکرد های این بخش در سایر سیستم عامل ها نیز کاربرد های مشابهی دارند.

میانبرهایی برای کار کردن با تاریخچه دستورات (Command History)

خط فرمان دارای قابلیتی است که اصطلاحا Command History نامیده می شود. این قابلیت به شما اجازه می دهد تا با دسترسی به تمامی فرمان هایی که از ابتدای باز کردن پنجره تایپ نموده اید تا حد زیادی در تایپ نمودن صرفه جویی نمایید. دسترسی به این تاریخچه از طریق کلید های زیر مقدر می باشد.

  •  F3: آخرین دستوری که تایپ نموده اید را برای استفاده مجدد آماده می کند.
  • کلید جهت بالا /پایین:  حرکت بین دستوراتی که پیش از این استفاده نموده اید را برایتان فراهم می کند. علاوه بر این می‌توانید با زدن کلید F5 به‌ جای کلید بالا به تاریخچه دستورات قبلی بازگردید.
  • کلید جهت راست (یا F1): بازسازی کارکتر به کارکتر دستورات قبلی
  • F7:  نمایش تاریخچه ‌ای از دستورات قبلی. می ‌توانید با فشردن کلید های بالا/پایین بین دستوراتی پیشین خود حرکت نموده  و هر دستوری که لازم است را انتخاب نمایید و سپس کلید اینتر را برای اجرای آن بزنید.
  • Alt+F7:  پاک‌ سازی تاریخچه دستوراتی که از زمان باز شدن پنجره خط فرمان و یا آخرین باری که این کلید ترکیبی را فشرده اید ذخیره شده اند.
  • F8:  حرکت میان تاریخچه دستورات برای مطابقت دادن آن‌ها با دستور فعلی. این مورد هنگامی مفید است که مایلید از بخشی از دستوری که بارها آن را به کار برده‌اید استفاده کنید و سپس به تاریخچه خود برای یافتن دستور مورد نظری که نیاز به تکرار آن دارید بازگردید.
  • Ctrl+C:  در صورتی که یک دستور در حال اجرا دارید و یا یک خط دستور نوشته اید اما از اجرای آن پشیمان شده اید می توانید با فشردن این کلید های ترکیبی از انجام آن عمل صرفه نظر نمایید.

در صورتی که از کاربران همیشگی خط فرمان هستید فراگیری این میانبر ها می تواند به شما در بهبود سرعت و عملکردتان کمک به سزایی نماید. همچنین در موازدی که استفاده کمی از این برنامه دارید همانطور که پیشتر اشاره نمودیم می توانید با یادگیری این میانبر های در برخی دیگر از برنامه ها به بهبود عملکرد خود کمک نمایید.

منبع: HOWTOGEEK

 

 

 

راهنمای خرید: چگونه یک تلسکوپ خوب خریداری کنیم؟

هنگامی که برای اولین بار می خواهید یک تلسکوپ بخرید هیجان زیادی برایتان دارد. اما اگر تنها چند موضوع اساسی بسیار ساده که در این مقاله برایتان تشریح می شود را بدانید می توانید تلسکوپی مناسب با علایق نجومی، سبک زندگی و صد البته بودجه مالی تان خریداری کنید.

تلسکوپ هدیه ای بسیار معروف است، مخصوصا هنگام تعطیلات. این وسیله دریچه ای به جهان است و می تواند یک عمر لذت به همراه داشته باشد.

اما چیزی به نام “تلسکوپ” کامل وجود ندارد درست مثل اینکه خودروی کاملی وجود ندارد. در عوض می بایست  بر اساس اینکه دوست دارید چه چیزی را رصد کنید، سبک زندگی و بودجه تان تلسکوپ مد نظر تان را انتخاب کنید. بسیاری از تلسکوپ های خوب برای آماتور ها قیمتی نزدیک ۴۰۰ دلار و یا بیشتر دارند اما مورد های بسیار خوبی با قیمت زیر ۲۵۰ دلار نیز یافت می شوند.

در این آموزش ما قصد داریم شما را با مدل های تلسکوپ کنونی آشنا کنیم. اگر با چند مسئله اساسی آشنا باشید به راحتی می توانید هنگام گشت و گذار در بازار تلسکوپی که مد نظر دارید را خریداری کنید.

تلسکوپ مد نظر شما دو بخش مهم و اصلی دارد: اپتیک های با کیفیت  و پایه ای مستحکم و نرم. بقیه چیز ها همگی برابر اند، دوربین های بزرگتر در تلسکوپ دامنه دید و سهولت کار بهتری نسبت به کوچکتر ها دارند همانطور که در ادامه متوجه خواهید شد. کارایی و آسان بودن حمل نقل را از یاد نبرید، بهترین تلسکوپ آن است که بتوانید از آن به خوبی استفاده کنید.

انواع تلسکوپ

روزنه لنز: مهم ترین مشخصه هر تلسکوپ

مهم ترین مشخصه ی هر تلسکوپ قطر روزنه لنز آن یا همان aperture یعنی قطر لنز و یا آینه ی جذب کننده نور آن است که عموما آن را objective خطاب می کنند. بر روی متمرکز کننده و یا جلو لوله آن و یا بر روی جعبه به دنبال مشخصات تلسکوپ بگردید. قطر روزنه (D) به میلیمتر و به ندرت به اینچ نشان داده می شود (۱ اینچ معادل ۲۵٫۴ میلیمتر است). به عنوان یک قانون عمومی باید بدانید که تلسکوپ شما باید حد اقل روزنه ای به قطر ۲٫۸ اینچ (۷۰ میلیمتر) و ترجیها بیشتر داشته باشد.

روزنه وسیع تر امکان دیدن اشیائ کم نور تر و جزییات دقیق تری نسبت به روزنه های کوچک تر فراهم می کنند. اما یک تلسکوپ کوچک خوب هم می تواند چیز های بسیاری را به شما نشان دهد مخصوصا اگر به دور از نور شهری زندکی می کنید. به عنوان مثال، در مکانی نسبتا تاریک می توانید با تلسکوپی با روزنه ۳٫۱ اینچی (۸۰ میلیمتری) کهکشان هایی در ورای کهکشان شیری را رصد کنید. اما اگر می خواهید همان کهکشان ها را با جزیات بیشتری ببینید احتمالا به تلسکوپی با روزنه ۶ یا ۸ اینچی مانند تصویر سمت راست نیاز خواهید داشت. صرف نظر از نور پیرامون رصد کردن با تلسکوپی که روزنه وسیع تری دارد بسیار بهتر و جذاب تر از دیدن همان چیز با تلسکوپی کوچکتر خواهد بود.

از تلسکوپ هایی که با میزان بزرگنمایی شان تبلیغ و به فروش می رسند دوری کنید مخصوصا آن دسته که قدرت بزرگنمایی غیر محتمل ۶۰۰ برابری دارند. برای بیشتر فعالیت های نجومی حداکثر بزرگنمایی مفید یک تلسکوپ ۵۰ برابر میزان قطر روزنه اش در اینچ است ( و یا دو برابر در میلیمتر) .اگر می خواهید در بزرگنمایی ۶۰۰ برابر تصویر خوبی داشته باشید به لنزی با روزنه ۱۲ اینچی نیاز خواهید داشت.  حتی در این صورت هم باید منتظر تاریکی شب بمانید تا شرایط رصد کردن کاملا مناسب باشد.

انواع تلسکوپ

انواع مختلف تلسکوپ

سه نوع اصلی تلسکوپ وجود دارد:

عدسی نور شکن: در جلو لوله یک لنز دارند. این مدل تلسکوپ مدلیست که قطعا همه شما با آن آشنایی دارید. در حالی نگه داری از این مدل ها عموما ارزان است ولی با افزایش سایز روزنه قیمت شان به شدت بالا می رود. از میان تلسکوپ های عدسی نور شکن مدل aprochromat کیفیت اپتیکال بسیار بهتری (و قیمت بالاتری) نسبت به دیگر achromat ها عرضه می کند.

بازتابنده: این نوع تلسکوپ ها نور را در آینه ای در انتهای لوله ی اصلی متمرکز می کنند. در بازه ای از سایز روزنه این نوع تلسکوپ ها ارزان ترین در بازار هستند اما باید هر از گاهی جایگیری و تنظیم اپتیک ها را دست کاری کنید مخصوصا اگر زیاد تلسکوپ را جا به جا می کنید اما تنظیم آن کاری نسبتا ساده و سر راست است.

ترکیبی: (یا catadioptric) تلسکوپ های این چنینی که ترکیبی از آینه و لنز دارند لوله های جمع و جور و کم وزن دارند. دو طراحی معروف از این تلسکوپ ها Schmidt-Cassegrains و Maksutov-Cassegrains هستند.

طول کانونی  (F یا FL) objective یا هدف  کلید فهمیدن میزان بزرگنمایی تلسکوپ است.  این هم تنها همان فاصله کانونی هدف با چشمی تلسکوپ که در اول لوله قرار گرفته است می باشد. به عنوان مثال، اگر تلسکوپی فاصله کانونی ۵۰۰ میلیمتری و چشمی ۲۵ میلیمتری داشته باشد پس بزرگنمایی آن ۲۵/۵۰۰ یا ۲۰ برابر می باشد. بیشتر انواع تلسکوپ ها چندین چشمی جدا دارند و می توانید میزان بزرگنمایی را با تعویض چشمی های دارای فاصله کانونی مختلف تغییر دهید.

خرید تلسکوپ

پایه: یکی از اجزای تلسکوپ که کمترین توجه به آن می شود

تلسکوپ به یک پایه مناسب برای ثابت ماندن نیاز دارد. اغلب تلسکوپ ها در بسته ای که عرضه می شوند دارای سه پایه هستند اما بسیاری از تلسکوپ های کوچکتر تنها یک پایه اتصال دارند تا بتوان آن ها را تنها با یک پیچ به سه پایه های عکاسی متصل کرد. (به خاطر داشته باشید که پایه ای که با آن تصاویر خانوادگی میگیرید ممکن است برای ثابت نگه داشتن تلسکوپ مناسب نباشد). پایه های مخصوص تلسکوپ دیگر اتصال های تک پیچی آسان ندارند اما در عوض مستحکم تر و مقاوم تر هستند.

در برخی از پایه ها تلسکوپ به جهات چپ، راست، بالا و پایین می چرخد درست مانند سه پایه عکاسی ، این پایه ها را به اختصار altitude-azimuth یا (alt-az) می نامند. برخی از تلسکوپ های بازتابنده با پلتفورمی چوبی ساده و زیبا عرضه می شوند که dobsonian نام دارند. این پایه از انواع alt-az می باشد. مکانیزم جدید تری که برای دنبال کردن حرکات ستاره ها بر روی یک محور طراحی شده است پایه استوایی یا equatorial نام دارد. این نوع پایه ها معمولا بزرگ تر و سنگین تر از alt-az هستند. برای اینکه بتوانید به درستی از این پایه استفاده کنید باید آن را به سمت ستاره قطبی شمالی تنظیم کنید.

خرید تلسکوپ

برخی از تلسکوپ ها موتور های کوچکی برای چرخیدن دارند که این کار را می توان با فشردن یک کلید بر روی کنترل انجام داد. در مدل های پیشرفته تر از این مدل ها که عموما تلسکوپ های “Go To” نام دارند یک کامپیوتر بسیار ریز درون کنترل قرار دارد. هنگامی که تاریخ و زمان درست و موقعیت جغرافیایی تان را وارد کردید (مدل های جدید حتی به این هم نیازی ندارند)  تلسکوپ به صورت خودکار اشیائ نجومی را ردیابی و رصد می کند.در  برخی از این نوع تلسکوپ ها به شما اجازه انجام یک تور راهنما داده می شود که در آن بهترین نمایش از اشیائ فضایی به همراه نوشته های دیجیتالی از اطلاعات کنونی در خصوص آن اشیاء به شما نشان داده خواهد شد.

اما تلسکوپ های Go To برای همه مناسب نیستند. فرآیند راه اندازی شان برای افرادی که از آن سر در نمی آورند و نمی دانند که باید بر اساس کدام ستاره ها تلسکوپ را تنظیم کنند بسیار گیج کننده است. و تلسکوپ های Go To ارزان روزنه های کوچک تری نسبت به مدل های معمولی و ابتدایی تر با قیمت برابر دارند.

به خاطر داشته باشید

تقریبا هر تلسکوپی که می خرید می تواند بینش شما نسبت به جهان لذت بخش نجومی را بیشتر کند. با کمی دقت در انتخاب  درست تلسکوپ مورد نظر تان می توانید برای مدتی طولانی از گشت و گذار در آسمان ها لذت ببرید.

آیا تاکنون برایتان پیش آمده که بخواهید یک تلسکوپ خریداری کنید یا اینکه بخواهید به کسی برای خرید تلکسوپ مشورت بدهید؟ تجربیات واقعی خود را در این باره با ما در میان بگذارید و در ادامه این مطلب ارزشمند را روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

منبع: skyandtelescope.com

چگونه با استفاده از موبایل عکس‌های قدیمی را اسکن کنیم؟

قیمت دوربین‌های دیجیتال در اوایل معرفی آن‌ها خیلی گران بود. مدتی طول کشید تا این دستگاه‌ها ارزان‌تر شده و دوربین‌های تلفن‌های همراه هم از کیفیت بالاتری برخوردار شوند. از این رو بسیاری از مردم رویدادهای خاص زندگی خود را با استفاده از دوربین‌های قدیمی استاندارد ثبت کردند. این عکس‌های ثبت شده در آلبوم‌های بزرگ یا در جعبه‌های کفش نگهداری می‌شدند. با آمدن دوربین‌ها و تلفن‌های هوشمند دیجیتال، دوربین‌های قدیمی از رده خارج شدند، اما هنوز می‌شود تعداد زیادی عکس کاغذی را در خانه‌ها پیدا کرد، عکس‌های ارزشمندی که عموماً در برگه‌های ۴x6 چاپ می‌شدند. شما می‌توانید آن‌ها را با دستگاه‌های مخصوص اسکن کنید تا یک نسخه‌ی دیجیتالی هم از آن‌ها در کامپیوتر خود داشته باشید، اما این کار خیلی زمانبر است. گوگل به تازگی اپلیکیشن جدیدی به نام PhotoScan منتشر کرده که امکان اسکن عکس‌های قدیمی را از طریق موبایل‌تان به شما می‌دهد. نحوه‌ی عملکرد این برنامه را در ادامه‌ی مطلب توضیح می‌دهیم.

اسکن عکس با موبایل

برای شروع کار اسکن کافی است عکس‌های قدیمی خود را بر روی یک سطح صاف قرار دهید. حتماً آن را طوری قرار دهید که گوشه‌هایش بر نگردد. حالا اپلیکیشن را باز کرده و با رعایت قاب بندی صحیح از آن عکس بگیرید.

پس از این که عکس گرفتید نگذارید اپلیکیشن یا تصویر از صفحه خارج شود. چهار دایره‌ی راهنما به همراه یک دایره‌ی هدف در وسط آن‌ها بر روی صفحه ظاهر می‌شود. موبایل خود را تکان دهید تا دایره‌ی هدف یک به یک در داخل دایره‌های راهنما قرار بگیرد. منتظر بمانید تا پردازش هر دایره تمام شود، سپس به سراغ دایره‌ی بعدی بروید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

هنگامی که اسکن هر چهار دایره تمام شد، دایره‌ی کوچک سمت راست پایین صفحه را لمس کنید تا تصاویر اسکن شده را مشاهده و آن‌هایی که می‌خواهید را ذخیره کنید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

این اپلیکیشن خیلی خوب عکس‌ها را اسکن می‌کند. نتیجه‌ی کار تقریباً مثل این است که از دستگاه اسکنر استفاده کرده باشید. علاوه بر این در هنگام عکس گرفتن می‌توانید از فلش دوربین هم استفاده کنید اما به دلیل به وجود آمدن انعکاس این کار را توصیه نمی‌کنیم.

آیا تا پیش از این برای اسکن عکس های قدیمی تان از روش های متفاوتی استفاده کرده اید؟ این روش ها را با ما در میان بگذارید و بهترین پیشنهادتان را به خوانندگان گویا آی تی بگویید. همچنین این مطلب را برای اطلاع عمومی، روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

دانلود PhotoScan از اپ استور

دانلود PhotoScan از گوگل پلی استور

منبع: addictivetips.com

چگونه با استفاده از موبایل عکس‌های قدیمی را اسکن کنیم؟

قیمت دوربین‌های دیجیتال در اوایل معرفی آن‌ها خیلی گران بود. مدتی طول کشید تا این دستگاه‌ها ارزان‌تر شده و دوربین‌های تلفن‌های همراه هم از کیفیت بالاتری برخوردار شوند. از این رو بسیاری از مردم رویدادهای خاص زندگی خود را با استفاده از دوربین‌های قدیمی استاندارد ثبت کردند. این عکس‌های ثبت شده در آلبوم‌های بزرگ یا در جعبه‌های کفش نگهداری می‌شدند. با آمدن دوربین‌ها و تلفن‌های هوشمند دیجیتال، دوربین‌های قدیمی از رده خارج شدند، اما هنوز می‌شود تعداد زیادی عکس کاغذی را در خانه‌ها پیدا کرد، عکس‌های ارزشمندی که عموماً در برگه‌های ۴x6 چاپ می‌شدند. شما می‌توانید آن‌ها را با دستگاه‌های مخصوص اسکن کنید تا یک نسخه‌ی دیجیتالی هم از آن‌ها در کامپیوتر خود داشته باشید، اما این کار خیلی زمانبر است. گوگل به تازگی اپلیکیشن جدیدی به نام PhotoScan منتشر کرده که امکان اسکن عکس‌های قدیمی را از طریق موبایل‌تان به شما می‌دهد. نحوه‌ی عملکرد این برنامه را در ادامه‌ی مطلب توضیح می‌دهیم.

اسکن عکس با موبایل

برای شروع کار اسکن کافی است عکس‌های قدیمی خود را بر روی یک سطح صاف قرار دهید. حتماً آن را طوری قرار دهید که گوشه‌هایش بر نگردد. حالا اپلیکیشن را باز کرده و با رعایت قاب بندی صحیح از آن عکس بگیرید.

پس از این که عکس گرفتید نگذارید اپلیکیشن یا تصویر از صفحه خارج شود. چهار دایره‌ی راهنما به همراه یک دایره‌ی هدف در وسط آن‌ها بر روی صفحه ظاهر می‌شود. موبایل خود را تکان دهید تا دایره‌ی هدف یک به یک در داخل دایره‌های راهنما قرار بگیرد. منتظر بمانید تا پردازش هر دایره تمام شود، سپس به سراغ دایره‌ی بعدی بروید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

هنگامی که اسکن هر چهار دایره تمام شد، دایره‌ی کوچک سمت راست پایین صفحه را لمس کنید تا تصاویر اسکن شده را مشاهده و آن‌هایی که می‌خواهید را ذخیره کنید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

این اپلیکیشن خیلی خوب عکس‌ها را اسکن می‌کند. نتیجه‌ی کار تقریباً مثل این است که از دستگاه اسکنر استفاده کرده باشید. علاوه بر این در هنگام عکس گرفتن می‌توانید از فلش دوربین هم استفاده کنید اما به دلیل به وجود آمدن انعکاس این کار را توصیه نمی‌کنیم.

آیا تا پیش از این برای اسکن عکس های قدیمی تان از روش های متفاوتی استفاده کرده اید؟ این روش ها را با ما در میان بگذارید و بهترین پیشنهادتان را به خوانندگان گویا آی تی بگویید. همچنین این مطلب را برای اطلاع عمومی، روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

دانلود PhotoScan از اپ استور

دانلود PhotoScan از گوگل پلی استور

منبع: addictivetips.com

آموزش تغییر آیکن اپلیکیشن‌های موبایل در اندروید

حتماً برایتان پیش آمده که از عملکرد یک اپلیکیشن راضی بودید و خیلی آن را دوست داشتید، اما هر بار که می‌خواستید برنامه را باز کنید با خودتان می‌گفتید که طراح این اپلیکیشن با خودش چه فکری کرده که چنین آیکنی را برای برنامه‌اش طراحی کرده است؟ بعضی از کاربران ترجیح می‌دهند آیکن‌های زشت را در پوشه‌ها مخفی کنند تا حداقل کمتر چشمشان به آن‌ها بیافتد. ولی روش دیگری هم وجود دارد، راه بهتری که آن را در ادامه‌ی مطلب به شما می‌گوییم.

شما می‌توانید آیکن اپلیکیشن‌ها را مطابق با سلیقه‌ی خود تغییر دهید. و برای انجام این کار نیازی به لانچرهای عجیب و غریب هم ندارید، فقط باید از Awesome Icons استفاده کنید.

اپلیکیشن Awesome Icons یک عملکرد ساده دارد؛ این برنامه میانبر می‌سازد. در واقع شما یک اپ، یک آیکن و یک برچسب انتخاب می‌کنید، سپس Awesome Icons یک میانبر اپلیکیشن جدید برای باز کردن همان اپلیکیشن در موبایل شما درست می‌کند. میانبرهای ساخته شده را مثل آیکن‌های معمولی می‌توانید جابجا کرده و به هر صفحه یا پوشه‌ای که خواستید ببرید.

تغییر ایکن اپلیکیشن

هنگامی که اپلیکیشن را باز می‌کنید، لیستی از اپ‌های نصب شده را می‌بینید که در زیر هر اپ اسلایدری از چند آیکن پیشنهادی برای آن وجود دارد. اگر یکی از آن‌ها انتخاب کنید، صفحه‌ی ایجاد میانبر باز خواهد شد. در آن صفحه اپلیکیشن اصلی که به آن میانبر زده می‌شود و آیکنی که انتخاب کردید قابل مشاهده است، علاوه بر این با تغییر برچسب میانبر می‌توانید به نوعی نام اپلیکیشنی که در صفحه‌ی دستگاه‌تان نشان داده می‌شود را هم عوض کنید. بعد از آن OK را لمس کرده و به صفحه‌ی خانگی خود برگردید. میانبر جدید قابل مشاهده است.

برای رعایت تناسب در تم دستگاه، می‌توانید همه‌ی کل صفحه را به یک جز آیکن تاریک کنید؛ این حالت برای انتخاب آیکن‌ها در یک تم تاریک یا جدا کردن آیکن‌هایی که بیشتر سفید هستند و در نمای معمولی خیلی دیده نمی‌شوند کاربرد دارد. اگر نمی‌خواهید از آیکن‌های پیشنهادی برنامه استفاده کنید، می‌توانید آیکن موردنظر خود را با انتخاب علامت + از بالای صفحه بسازید.

عوض کردن آیکون اپ گوشی

این اپلیکیشن برای مخفی کردن آیکن برنامه‌هایی که نمی‌خواهید بقیه آن‌ها را ببینند هم یک ابزار خوب است.

با وجود این که با استفاده از این اپ می‌توانید آیکن همه‌ی اپلیکیشن‌ها را عوض کنید، اما این کار زمانبر خواهد بود. ما پیشنهاد می‌کنیم قبل از تغییر تک به تک برنامه‌ها، از لانچرهایی که از بسته‌های آیکنی پشتیبانی می‌کنند استفاده کنید. به علاوه، بهتر است بدانید که این میانبرها باعث تغییر آیکن برنامه در app drawer نمی‌شود، ولی حداقل ظاهر صفحه‌ی خانگی شما را زیباتر می‌کند.

آیا شما هم با چنین برنامه‌هایی مواجه شده‌اید؟ در قبال آن‌ها چه کار کردید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید. در صورتی که از این آموزش راضی هستید آن را از طریق آیکون های اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذارید.

منبع: androidcentral.com

آموزش تغییر آیکن اپلیکیشن‌های موبایل در اندروید

حتماً برایتان پیش آمده که از عملکرد یک اپلیکیشن راضی بودید و خیلی آن را دوست داشتید، اما هر بار که می‌خواستید برنامه را باز کنید با خودتان می‌گفتید که طراح این اپلیکیشن با خودش چه فکری کرده که چنین آیکنی را برای برنامه‌اش طراحی کرده است؟ بعضی از کاربران ترجیح می‌دهند آیکن‌های زشت را در پوشه‌ها مخفی کنند تا حداقل کمتر چشمشان به آن‌ها بیافتد. ولی روش دیگری هم وجود دارد، راه بهتری که آن را در ادامه‌ی مطلب به شما می‌گوییم.

شما می‌توانید آیکن اپلیکیشن‌ها را مطابق با سلیقه‌ی خود تغییر دهید. و برای انجام این کار نیازی به لانچرهای عجیب و غریب هم ندارید، فقط باید از Awesome Icons استفاده کنید.

اپلیکیشن Awesome Icons یک عملکرد ساده دارد؛ این برنامه میانبر می‌سازد. در واقع شما یک اپ، یک آیکن و یک برچسب انتخاب می‌کنید، سپس Awesome Icons یک میانبر اپلیکیشن جدید برای باز کردن همان اپلیکیشن در موبایل شما درست می‌کند. میانبرهای ساخته شده را مثل آیکن‌های معمولی می‌توانید جابجا کرده و به هر صفحه یا پوشه‌ای که خواستید ببرید.

تغییر ایکن اپلیکیشن

هنگامی که اپلیکیشن را باز می‌کنید، لیستی از اپ‌های نصب شده را می‌بینید که در زیر هر اپ اسلایدری از چند آیکن پیشنهادی برای آن وجود دارد. اگر یکی از آن‌ها انتخاب کنید، صفحه‌ی ایجاد میانبر باز خواهد شد. در آن صفحه اپلیکیشن اصلی که به آن میانبر زده می‌شود و آیکنی که انتخاب کردید قابل مشاهده است، علاوه بر این با تغییر برچسب میانبر می‌توانید به نوعی نام اپلیکیشنی که در صفحه‌ی دستگاه‌تان نشان داده می‌شود را هم عوض کنید. بعد از آن OK را لمس کرده و به صفحه‌ی خانگی خود برگردید. میانبر جدید قابل مشاهده است.

برای رعایت تناسب در تم دستگاه، می‌توانید همه‌ی کل صفحه را به یک جز آیکن تاریک کنید؛ این حالت برای انتخاب آیکن‌ها در یک تم تاریک یا جدا کردن آیکن‌هایی که بیشتر سفید هستند و در نمای معمولی خیلی دیده نمی‌شوند کاربرد دارد. اگر نمی‌خواهید از آیکن‌های پیشنهادی برنامه استفاده کنید، می‌توانید آیکن موردنظر خود را با انتخاب علامت + از بالای صفحه بسازید.

عوض کردن آیکون اپ گوشی

این اپلیکیشن برای مخفی کردن آیکن برنامه‌هایی که نمی‌خواهید بقیه آن‌ها را ببینند هم یک ابزار خوب است.

با وجود این که با استفاده از این اپ می‌توانید آیکن همه‌ی اپلیکیشن‌ها را عوض کنید، اما این کار زمانبر خواهد بود. ما پیشنهاد می‌کنیم قبل از تغییر تک به تک برنامه‌ها، از لانچرهایی که از بسته‌های آیکنی پشتیبانی می‌کنند استفاده کنید. به علاوه، بهتر است بدانید که این میانبرها باعث تغییر آیکن برنامه در app drawer نمی‌شود، ولی حداقل ظاهر صفحه‌ی خانگی شما را زیباتر می‌کند.

آیا شما هم با چنین برنامه‌هایی مواجه شده‌اید؟ در قبال آن‌ها چه کار کردید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید. در صورتی که از این آموزش راضی هستید آن را از طریق آیکون های اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذارید.

منبع: androidcentral.com

آیا می دانید مهمترین تنظیماتی که می توان روی گوگل پیکسل اعمال کرد چیست ؟

حدود ۲ ماه پیش بود که شرکت گوگل طی مراسمی در شهر سان فرانسیسکو ایالت متحده از دو گوشی Pixel  و Pixel XL رونمایی کرد. این گوشی ها که با برند پیکسل به بازار عرضه شدند جای برند نکسوس را گرفتند.

از نظر کاربران گوشی های گوگل پیکسل جذابیت بالای دارند. قابلیت Google Assistant  (دستیار گوگل) که یکی از هوشمند ترین ربات ها است و در واقع رباتی پرحرف تر، دقیق تر و باهوش تر از سرویس Google Now به شمار می رود، دوربین ۱۲ مگاپیکسلی پیشرفته با قابلیت فیلم برداری اولترا اچ‌ دی با سرعت ۳۰ فریم در ثانیه و دیگر امکانات و ویژگی ها از جمله قابلیت هایی هستند که در این پرچمدار جدید ارائه شدند.

در ادامه این مقاله اعمال تغییراتی را توضیح خواهیم داد که جهت استفاده بهتر از امکانات و قابلیت های گوشی های گوگل پیکسل الزامی است.

ویژگی Wi-Fi Assistant

این ویژگی به منظور سهولت در استفاده از شبکه های بی سیم و حجم داده های رد و بدل شده تعبیه شده است که تاثیر بسزایی در صرفه جویی کردن در مصرف اینترنت سیم کارت شما خواهد داشت.

پس از فعالسازی این ویژگی ، Pixel به صورت اتوماتیک به نزدیک ترین شبکه بی سیم شناخته شده ای که دارای بهترین کیفیت سیگنال دهی می باشد متصل خواهد شد.

google-pixel-xl-settings-2

جهت فعالسازی این ویژگی در قدم اول از منوی Settings به قسمت Wifi رفته و گزینه Settings (که در گوشه سمت راست بالای صفحه قرار دارد) انتخاب می کنید. و به عنوان قدم آخر گزینه “Use open Wi-Fi automatically” را روی حالت روشن (On) قرار می دهید.

ویژکی فیلمبرداری k4

فیلمبرداری k4 یکی از آن ویژگی هایی است که شرکت ها امسال آن را به رخ می کشند تا مصرف کنندگان بیشتری را به سمت پرچمدار ها جلب کنند. رزولوشن k4 یک اصطلاح عمومی برای دستگاه های است که صفحه نمایشی با رزولوشن افقی ۴،۰۰۰ پیکسل دارند . با اینکه هنوز امکان به اشتراک گذاری چنین ویدیو هایی در اینترنت و شبکه های اجتماعی، آنچنان دندان گیر نیست اما طوری وانمود می شود که اگر تلفنی قابلیت فیلمبرداری k4 نداشته باشد، دوربینش به درد نمی خورد.

شرکت گوگل هم از این قافله عقب نمانده و این قابلیت را به گوشی های خود افزوده است با این برتری نسبت به دیگر پرچمدار ها که در گوشی های گوگل پیکسل امکان تهیه نسخه پشتیبان از عکس ها و ویدیو های با کیفیت بالا و ذخیره در Google Photos تعبیه شده است. تنها مشکل در این فناوری، حجم بالای عکس ها و ویدیو های  ذخیره شده است که با توجه به توضیحات دلیلی بر استفاده نکردن از این قابلیت در گوشی های Pixel وجود ندارد.

google-pixel-xl-settings-1

برای فعال‌سازی از منوی Settings و در قسمت “Back camera video resolution”، k4 را انتخاب کنید.

ویژگی Google Photos

حدودا یک سال از معرفی سرویس گوگل فوتوز ( Google Photos ) می‌ گذرد و گوگل برای تمرکز بیشتر بر روی آن، سرویس پیکاسا را به طور کامل تعطیل کرده است.

این شرکت با عملی کردن این قابلیت فضای بی‌ نهایت رایگان برای عکس‌ ها و تصاویر ویدئویی در اختیار کاربران قرار داد و تنها محدودیت موجود در آن، این است که عکس‌ های گرفته شده باید زیر ۱۶ مگاپیکسل و ویدئو ها نیز تا رزولوشن تمام اچ‌ دی باشند.

google-photos

در صورتی که عکس‌ ها و ویدئو ها بزرگ‌ تر باشند گوگل به‌ طور خودکار اقدام به فشرده‌سازی آن‌ ها می‌ کند اما این شرکت تضمین کرده هیچ افت کیفیتی بر روی این عکس‌ ها و تصاویر شاهد نخواهیم بود.

با نصب و راه‌ اندازی و انجام تنظیمات مربوط به قابلیت Google Photos می توانید به صورت رایگان و نامحدود از این سرویس استفاده نمایید.

ویژگی پنهان سنسور اثر انگشت

حسگر اثر انگشت (Fingerprint Scanner) یکی از تکنولوژی‌ هایی بود که به سرعت راه خود را در میان گوشی های همراه باز کرد. دلیل فراگیر شدن سریع این تکنولوژی نیز آسان‌ تر بودن آن نسبت به دیگر روش‌ های برقراری امنیت مانند پسورد های طولانی و کد های ۴ رقمی است.

ژست های حرکتی سنسور اثر انگشت موبایل های جدید Pixel، یکی از قابلیت های مفیدی است که به خصوص در Pixel XL (که از ابعاد بزرگتری برخوردار است) می تواند به یاری کاربر بیاید؛ به عنوان مثال با حرکت دادن انگشت به سمت پایین، پنل نوتیفیکیشن باز شده یا در گالری تصاویر، حرکت انگشت به چپ و راست، عکس ها را به ترتیب نمایش می دهد.

در گوشی های پیکسل این اثر انگشت خوان در پشت گوشی تعبیه شده است و به طور پیش فرض هم غیر فعال می باشد، اما می توانید به راحتی از منوی Settings  گزینه Moves را انتخاب کنید و سپس با زدن گزینه Enable Swipe for  Notifications این قابلیت را فعال نمایید.

میانبر‌ های مفید  Pixel

در قسمت Move از منوی Settings می‌ توانید ویژگی دیگری را نیز فعال یا غیر‌فعال نمایید که به وسیله آن خواهید توانست با دو بار فشردن کلید پاور دوربین گوشی را باز کنید. همچنین می‌ توان با دو مرتبه چرخاندن سریع گوشی، بین دوربین عقب و جلو جابجا شد.

google-pixel-moves-gestures-

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین می توانید با استفاده از دکمه های رنگی قرار گرفته در پایین، این مطلب را در شبکه های اجتماعی خود به اشتراک بگذارید تا دیگر کاربران هم از این ترفند های کاربردی آگاه گردند.

آیا می دانید مهمترین تنظیماتی که می توان روی گوگل پیکسل اعمال کرد چیست ؟

حدود ۲ ماه پیش بود که شرکت گوگل طی مراسمی در شهر سان فرانسیسکو ایالت متحده از دو گوشی Pixel  و Pixel XL رونمایی کرد. این گوشی ها که با برند پیکسل به بازار عرضه شدند جای برند نکسوس را گرفتند.

از نظر کاربران گوشی های گوگل پیکسل جذابیت بالای دارند. قابلیت Google Assistant  (دستیار گوگل) که یکی از هوشمند ترین ربات ها است و در واقع رباتی پرحرف تر، دقیق تر و باهوش تر از سرویس Google Now به شمار می رود، دوربین ۱۲ مگاپیکسلی پیشرفته با قابلیت فیلم برداری اولترا اچ‌ دی با سرعت ۳۰ فریم در ثانیه و دیگر امکانات و ویژگی ها از جمله قابلیت هایی هستند که در این پرچمدار جدید ارائه شدند.

در ادامه این مقاله اعمال تغییراتی را توضیح خواهیم داد که جهت استفاده بهتر از امکانات و قابلیت های گوشی های گوگل پیکسل الزامی است.

ویژگی Wi-Fi Assistant

این ویژگی به منظور سهولت در استفاده از شبکه های بی سیم و حجم داده های رد و بدل شده تعبیه شده است که تاثیر بسزایی در صرفه جویی کردن در مصرف اینترنت سیم کارت شما خواهد داشت.

پس از فعالسازی این ویژگی ، Pixel به صورت اتوماتیک به نزدیک ترین شبکه بی سیم شناخته شده ای که دارای بهترین کیفیت سیگنال دهی می باشد متصل خواهد شد.

google-pixel-xl-settings-2

جهت فعالسازی این ویژگی در قدم اول از منوی Settings به قسمت Wifi رفته و گزینه Settings (که در گوشه سمت راست بالای صفحه قرار دارد) انتخاب می کنید. و به عنوان قدم آخر گزینه “Use open Wi-Fi automatically” را روی حالت روشن (On) قرار می دهید.

ویژکی فیلمبرداری k4

فیلمبرداری k4 یکی از آن ویژگی هایی است که شرکت ها امسال آن را به رخ می کشند تا مصرف کنندگان بیشتری را به سمت پرچمدار ها جلب کنند. رزولوشن k4 یک اصطلاح عمومی برای دستگاه های است که صفحه نمایشی با رزولوشن افقی ۴،۰۰۰ پیکسل دارند . با اینکه هنوز امکان به اشتراک گذاری چنین ویدیو هایی در اینترنت و شبکه های اجتماعی، آنچنان دندان گیر نیست اما طوری وانمود می شود که اگر تلفنی قابلیت فیلمبرداری k4 نداشته باشد، دوربینش به درد نمی خورد.

شرکت گوگل هم از این قافله عقب نمانده و این قابلیت را به گوشی های خود افزوده است با این برتری نسبت به دیگر پرچمدار ها که در گوشی های گوگل پیکسل امکان تهیه نسخه پشتیبان از عکس ها و ویدیو های با کیفیت بالا و ذخیره در Google Photos تعبیه شده است. تنها مشکل در این فناوری، حجم بالای عکس ها و ویدیو های  ذخیره شده است که با توجه به توضیحات دلیلی بر استفاده نکردن از این قابلیت در گوشی های Pixel وجود ندارد.

google-pixel-xl-settings-1

برای فعال‌سازی از منوی Settings و در قسمت “Back camera video resolution”، k4 را انتخاب کنید.

ویژگی Google Photos

حدودا یک سال از معرفی سرویس گوگل فوتوز ( Google Photos ) می‌ گذرد و گوگل برای تمرکز بیشتر بر روی آن، سرویس پیکاسا را به طور کامل تعطیل کرده است.

این شرکت با عملی کردن این قابلیت فضای بی‌ نهایت رایگان برای عکس‌ ها و تصاویر ویدئویی در اختیار کاربران قرار داد و تنها محدودیت موجود در آن، این است که عکس‌ های گرفته شده باید زیر ۱۶ مگاپیکسل و ویدئو ها نیز تا رزولوشن تمام اچ‌ دی باشند.

google-photos

در صورتی که عکس‌ ها و ویدئو ها بزرگ‌ تر باشند گوگل به‌ طور خودکار اقدام به فشرده‌سازی آن‌ ها می‌ کند اما این شرکت تضمین کرده هیچ افت کیفیتی بر روی این عکس‌ ها و تصاویر شاهد نخواهیم بود.

با نصب و راه‌ اندازی و انجام تنظیمات مربوط به قابلیت Google Photos می توانید به صورت رایگان و نامحدود از این سرویس استفاده نمایید.

ویژگی پنهان سنسور اثر انگشت

حسگر اثر انگشت (Fingerprint Scanner) یکی از تکنولوژی‌ هایی بود که به سرعت راه خود را در میان گوشی های همراه باز کرد. دلیل فراگیر شدن سریع این تکنولوژی نیز آسان‌ تر بودن آن نسبت به دیگر روش‌ های برقراری امنیت مانند پسورد های طولانی و کد های ۴ رقمی است.

ژست های حرکتی سنسور اثر انگشت موبایل های جدید Pixel، یکی از قابلیت های مفیدی است که به خصوص در Pixel XL (که از ابعاد بزرگتری برخوردار است) می تواند به یاری کاربر بیاید؛ به عنوان مثال با حرکت دادن انگشت به سمت پایین، پنل نوتیفیکیشن باز شده یا در گالری تصاویر، حرکت انگشت به چپ و راست، عکس ها را به ترتیب نمایش می دهد.

در گوشی های پیکسل این اثر انگشت خوان در پشت گوشی تعبیه شده است و به طور پیش فرض هم غیر فعال می باشد، اما می توانید به راحتی از منوی Settings  گزینه Moves را انتخاب کنید و سپس با زدن گزینه Enable Swipe for  Notifications این قابلیت را فعال نمایید.

میانبر‌ های مفید  Pixel

در قسمت Move از منوی Settings می‌ توانید ویژگی دیگری را نیز فعال یا غیر‌فعال نمایید که به وسیله آن خواهید توانست با دو بار فشردن کلید پاور دوربین گوشی را باز کنید. همچنین می‌ توان با دو مرتبه چرخاندن سریع گوشی، بین دوربین عقب و جلو جابجا شد.

google-pixel-moves-gestures-

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین می توانید با استفاده از دکمه های رنگی قرار گرفته در پایین، این مطلب را در شبکه های اجتماعی خود به اشتراک بگذارید تا دیگر کاربران هم از این ترفند های کاربردی آگاه گردند.

چگونه در ویندوز از اشتراک گذاری فایل ها جلوگیری کنیم؟

از زمان بروز رسانی ویندوز ۱۰ تا کنون کمپانی مایکروسافت بیش از پیش به آپدیت های اخیر خود اهمیت نشان داده و دائما به روش های مختلف در تلاش است تا کاربران را نسبت به آپدیت ویندوز خود متقاعد نماید. موضوعی که به شدت باعث عصبانیت برخی از کاربران شده است. این در حالی است که به تازگی این کمپانی با استفاده از قابلیتی تحت عنوان اشتراک گذاری کانکشن ارتباطی کاربران با یکدیگر (ارتباط نقطه به نقطه – P2P) در تلاش است تا عملیات بروز رسانی را ساده تر نماید. این موضوع شاید برای بسیاری از کاربران مشکلی ایجاد نکند اما برای کاربرانی که از اینترنت های حجمی و محدود استفاده می کنند می تواند آسیب آفرین باشد. خوشبختانه این قابلیت را می توان غیر فعال نمود. اگر قصد دارید به غیر فعال سازی این گزینه بپردازید در ادامه با گویا آی تی همراه باشید تا این کار را به شما آموزش دهیم.

settings

برای غیر فعال سازی گزینه مذکور بایستی مراحل زیر را دنبال نمایید:

وارد بخش تنظیمات (Settings) شوید و سپس به قسمت Update & Security مراجعه کنید.  از این صفحه به بخش Windows Update وارد شوید که در بخش سمت چپ پنجره قابل مشاهده است. در صفحه باز شده بر روی گزینه   Advanced Options  کلیک نمایید.

همانطور که در تصویر قابل مشاهده می باشد بایستی گزینه Updates from more than one place را در این پنجره غیر فعال نمایید. با بهره گیری از این گزینه سیستم شما دیگر برای انجام عملیات بروز رسانی قادر به برقراری ارتباط با دیگ کاربران نخواهد بود.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این آموزش کاربردی با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین با اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی به دیگران نیز در حذف این ویژگی مزاحم و آسیب رسان کمک نمایید.

منبع: MAKEUSEOF

چگونه فایل های حذف شده آفیس را بازیابی کنیم ؟

گاهی پیش می آید که زمان زیادی را برای آماده سازی یک فایل آفیس صرف نموده اید و بنا به هر دلیلی این فایل پاک و یا خراب می شود. در چنین مواقعی چه باید کرد؟ اگر این فایل برای شما از اهمیت بسیاری برخوردار است نگران نباشید چون خوشبختانه فایل های آفیس به گونه ای ایجاد می شوند که امکان بازیابی آن ها تا حد زیادی بالا می رود. در ادامه با گویا آی تی همراه باشید تا به شما در بازیابی فایل های از دست رفته آفیس کمک نماییم.

استفاده از Document Recovery

آفیس ۲۰۱۶ با ویژگی هایی خاص به نسبت سایر پکیج ها عرضه شده است. در این پکیج شما قادرید در مواقعی که نرم افزار به شکل های غیر معمولی بسته می شود و شما سند مورد نظر خود را ذخیره نکرده اید، فایل های خود را بازیابی نمایید. از آن جا که این ساده ترین روش برای بازیابی است بهتر است ابتدا آن را امتحان نمایید و در صورتی که نتوانستید نتیجه خاصی بگیرید مشکل را از روش های دیگر مرتفع نمایید.

dont-save

همانطور که در تصویر بالا قابل مشاهده است کاربر در زمان خروج به اشتباه با فشردن دکمه  Don’t Save  فایلی را که زحمت فراوانی برای ایجاد آن کشیده، از دست داده است! حال چه باید کرد؟ پاسخ سادست. آفیس همواره یک نسخه از سند شما را به صورت پیش فرض در خود حفظ می کند تا در صورت بروز چنین مشکلاتی کاربران را از سردرگمی نجات دهد.

document-recovery

برای بازیابی فایلی بسته شده کافی است مجددا مایکروسافت آفیس را بازنمایید. به عنوان مثال ما فرض می کنیم سند مربوط به یک فایل ورد بوده است. پس با باز نمودن نرم افزار ورد و ورود به محیط آن در بخش سمت راست شاهد یک نوار هشدار هستیم که به ما نشان می دهد که سندی با این مشخصات ذخیره نشده است. در صورت تمایل با کلیک بر روی سند مربوطه قادر به باز نمودن و یا ذخیره کردن آن هستید.
در صورتی که در زمان ورود با این پیام مواجه نشدید کافی است به مسیر زیر بروید تا به فایل مورد نظر دسترسی یابید.
File > Manage Document > Recover Unsaved Documents

recovered-files-1

همانطور که در تصویر بالا مشاهده می نمایید با ورود به مسیر فوق به این پنجره هدایت خواهید شد ه تمامی فایل های ذخیره نشده شما با پسوند ASD  و بدون دارا بودن نام خاصی در آن مشاهده می گردد. از این بخش بایستی با توجه به تاریخ و زمان ذخیره شدن فایل ها، سند مورد نظر خود را پیدا نمایید.

مراجعه به فایل‌های موقت (Temporary)

اسنادی که به هر دلیلی پاک و یا دچار مشکل شده اند در برخی از مواقع یک نسخه موقت از خود برجای می گذارند. این فایل ها در دسترس کاربران معمولی و مبتدی نخواهند بود اما کاربران حرفه ای به سادگی می توانند به آن دسترسی یابند. برای دسترسی به این فایل ها کافی است به مسیر زیر را دنبال نمایید.

Folder options >View  و سپس با پیدا کردن بخش Hidden files and folders گزینه Show hidden files را مانند تصویر زیر ا نتخاب نمایید.

hidden-files-and-folders

با انجام این مراحل به فولدر مخصوص فایل های موقت هدایت نخواهید شد. در این پنجره بایستی به دنبال فایل هایی با ظاهر متفاوت و پسوند tmp بگردید و مانند روش قبل بر اساس تاریخ و زمان ذخیره سازی سند مورد نظر خود را بیابید.

فایل یافته شده را پیش از ورود تغییر نام دهید و نام دلخواه خود را با پسوند docx. برای آن انتخاب نمایید (این پسوند مخصوص فایل های ورد می باشد که البته نسخه های قبلی تر آن با پسوند doc. قابل دسترسی است.) پس از انجام مراحل بالا کافی است فایل را باز کنید تا ببینید آیا همان سندی است که به دنبال آن می گشتید یا خیر؟ در صورتی که با سند درست مواجه شدید کار تمام است و بایستی به همان پنجره مرحله اول بازگشته و گزینه Don’t show hidden files را انتخاب نمایید.

سطل آشغال را چک کنید!

شاید به نظر کمی مضحک بیاید اما اگر از افرادی هستید که عادت به تخلیه سطل بازیافت خود ندارید، بد نیست سری هم به این بخش بزنید. شاید فایل مورد نظرتان هنوز در این بخش موجود باشد. همچنین شاید به احتمال خیلی کم، فایل شما به صورت کامل حذف نشده باشد و بتوانید آن را در این قسمت پیدا کنید. البته قبل از ورود به این قسمت، حتما به مانند قسمت قبل، گزینه Show hidden files را فعال کنید.

recycle-bin

سطل بازیافت سیستم عامل یکی از امن ترین محل ها برای بازیابی اطلاعات محسوب می شود. پس در صورتی که در این محل فایل مورد نظر خود را یافتید تنها کافیست با انتخاب گزینه Restore آن را به محلی که از آن حذف شده است بازگردانید.

استفاده از نرم افزارهای بازیابی

از آنجا که کاربران بسیار زیادی وجود دارند که از پکیج برنامه های آفیس استفاده می کنند، بسیار پیش می آید تا افاد به صورت ناخواسته اقدام به حذف برخی از اسناد ضروری خود نمایند. از این رو نرم افزار های بسیاری برای بازیابی فایل ها تولید شده است که در ادامه قصد داریم دو تا از پر کاربرد ترین و مهم ترین های آن ها را به شما معرفی نماییم.

Easy Office Recovery

این نرم افزار یکی از کاربردی ترین نرم افزارها در زمینه بازیابی فایل های آفیس است. روش کار آن به صورت اسکن تمامی هارد دیسک و یافتن تمامی اسناد حذف شده شماست. پس از یافتن فایل های مورد نظر تمامی آن ها در قالب یک لیست به شما نمایش داده می شوند و شما می توانید با انتخاب سند مورد نظر خود آن را بازیابی کنید.

easy-office-recovery

این نکته شایان ذکر است که نرم افزار فوق رایگان نبوده و خرید لایسنس آن ۷۹.۹۵ دلار برایتان آب می خورد و باید دید که آیا فایل مورد نظر ارزش این میزان را دارد یا خیر؟ البته نا گفته نمایند که نرم افزارهای رایگان بسیار دیگری نیز در این زمینه وجود دارند اما این برنامه تضمین می کند که فایل شما را بیابد.

Recuva

این برنامه از دسته نرم افزار های رایگان است که می تواند به شما در یافتن فایل مورد نظرتان کمک نماید البته برای دستیابی به برخی امکانات پیشرفته تر نیاز است لایسنس آن را خریداری نمایید. رابط کاربری این نرم افزار به نسبت Easy Office Recovery پیچیده تر است. اما به طور کلی می توان گفت Recuva یک نرم افزار کاربردی و رایگان است.

recuva

مزیت دیگر این نرم افزار به غیر از رایگان بودن آن امکان بازیابی انواع و اقسام فایل هاست. زیرا همانطور که از اسم Easy Office Recovery  واضح است، این نرم افزار تنها برای بازیابی اسناد مختلف آفیس تولید شده و امکان بازیابی اطلاعات دیگری را ندارید. بنابراین در صورتی که به دنبال یک فایل عکس، موزیک و غیره هستید می توانید روی Recuva  حساب باز کنید.

پیشگیری بهتر از درمان است!

همیشه بهتر است پیش از وقوع فاجعه به فکر پیشگیری از آن باشیم از این رو بهتر است با انجام برخی تنظیمات در آفیس خود می توانید کمک بزرگی به خودتان نمایید. برای این منظور با رفتن به مسیر File > Options تیک گزینه Save AutoRecover information every _ minutes  را در صورت غیر فعال بودن فعال نمایید. همچنین گزینه Keep the last autosaved version if I close without saving نیز باید تیک‌ دار باشد.

autorecover-settings

پس از چک کردن این دو گزینه با ورود به بخش Advanced  و یافتن زیر منوی Save  گزینه Always create backup copy را نیز تیک دار نمایید.

با فعال نمودن این گزینه شما به خود کمک می کنید تا در صورت بروز مشکلاتی چون حذف و یا خراب شدن فایل بتوانید به نسخه ای دیگر از آن دسترسی بیابید.

منبع:  MAKEUSEOF