معرفی و بررسی گوشی Huawei Mate 9 Lite

تا چند وقت پیش خبرهایی از گوشی جدید هواوی داشتیم  و ویژگی هایی از آن کم و بیش به بیرون درز می شد. هواوی ابتدای ماه نوامبر هوایی مت ۹ خود را معرفی کرد  اما به ناگاه شاهد معرفی یک نسل دیگر از مت ۹ تحت عنوان Huawei Mate 9 Lite بودیم. با توجه به ویژگی هایی که امروز در مورد این گوشی به بحث خواهیم نشست، احتمال می رود که این گوشی، از جمله گوشی های میان رده ای باشد که افراد متوسط از آن استفاده خواهند کرد. هر چند زمان انتشار آن هنوز مشخص نیست اما احتمال دارد که این محصول، در لیست اولین پرچم دارهای متولد شده در سال ۲۰۱۷ باشد. به هر حال با توجه به معرفی صورت گرفته در مورد این گوشی، یک معرفی جامع از آن نوشته ایم که آن را به شما علاقه مندان به برند هواوی تقدیم می کنیم. با گویا آی تی همراه باشید:

Huawei Mate 9 Lite

به طور کلی اگر بخواهیم شناختی نسبت به Huawei Mate 9 Lite پیدا کنیم باید بگوییم که این گوشی با نمایشگر ۵٫۵ اینچی ارائه می شود که این نشان از این دارد که هواوی فرزند جدید خود را، بلند قامت طراحی کرده است.  اما اگر می خواهید هنوز بزرگترین مدل گوشی هواوی را در اختیار داشته باشید باید سری به Huawei Mate 9  بزنید چرا که نمایشگر آن ۵٫۹ اینچی است. بسیاری از افراد به مقوله رزولوشن و وضوح صفحه خیلی اهمیت می دهند از این رو، در اوایل معرفی سخن از رزولوشن ۱۰۸۰ x 1920 پیکلسی آن به میان می آید.

میزان حافظه رم در نظر گرفته شده در این گوشی ۴ گیگابایت است. ظرفیت باتری این گوشی ۳۳۴۰ میلی آمپر است که در مقابل مدل Huawei Mate 9 ظرفیت کم تری دارد. افرادی که به دنبال یک گوشی با حافظه بالا هستند و البته نیازی به ارتقای حافظه ندارند می توانند از این مدل به راحتی استفاده کنند چرا که دارای یک حافظه داخلی ۶۴ گیگابایتی است. از آن جا که این گوشی دارای اسلات های حافظه ای نیست، کاربران لازم نیست هزینه اضافی در این بابت پرداخت کنند اما کسانی که به فضای بیش از ۶۴ گیگابایت نیاز دارند بهتر است که یک سره به سراغ Huawei Mate 9 بروند.

Huawei Mate 9 Lite

این گوشی دارای دو دروبین عقب و جلو است که کیفیت لنز آن ها شبیه به امروزی های بازار است. دوربین عقب ۱۲ مگاپیسکل و دوربین جلو که به آن سلفی گیر هم می گوییم ۸ مگاپیکسل! آیا بیشتر از این می خواهید؟

گوشی Huawei Mate 9 Lite قرار است از اندروید ۶ پشتیبانی کند که البته این خیلی برای کاربران خوشایند نیست. عموما کاربران به دنبال جدید ترین ها می روند، بنابراین اگر اندروید ۷ برای شما هم یک خصیصه خیلی مهم است باید Huawei Mate 9  را خریداری کنید چرا که این گوشی از اندروید ۷ پشتیبانی می کند. حتی رابط کاربری Huawei Mate 9 Lite از رابط کاربری Huawei Mate 9   قدیمی تر است.

اندازه ابعاد این گوشی به میزان ۱۵۰٫۹ x 76.2 x 8.2  میلی متر اندازه گیری شده است. میزان وزن این گوشی کمی فراتر از وزن متوسط گوشی هایی با این ویژگی است. متوسط وزن گوشی های اینچنینی ۱۵۰ گرم است در حالی که گوشی جدید هواوی ۱۶۲ گرم است! آیا ۱۲ گرم شاخص خیلی مهمی برای انتخاب گوشی برای شما به شمار می آید؟

Huawei Mate 9 Lite

بدنه این گوشی از جنس فلز ساخته شده و در سه رنگ خاکستری، طلایی و نقره ای ارائه خواهد شد. اگر به رنگ بندی این گوشی علاقه ای ندارید می توانید رنگ های بیشتری را در ازای پرداخت هزینه بیشتر دریافت کنید البته اگر به جای Huawei Mate 9 Lite یک دستگاه Huawei Mate 9  خریداری کنید.

هر چند لنز دوربین های Huawei Mate 9 Lite و Huawei Mate 9  از کیفیت یکسانی برخوردارند اما مزیت های رقابتی بین این دو برقرار است که موجب می شود تصویر برداری در Huawei Mate 9 Lite کیفیت پایینتری نسبت به Huawei Mate 9  داشته باشد. برای مثال Huawei Mate 9 Lite از فلش ساده ال ای دی بهره مند است در حالی که Huawei Mate 9  از فلش دوگانه ال ای دی بهره مند است که به وضوح بیشتر و کاهش پارازیت ها کمک می کند.

Huawei Mate 9 Lite دارای یک پردازنده ۸ هسته ای است که تحت Hisilicon Kirin 655 با قدرت پردازش ۲٫۱ گیگاهرتز، مدیریت پردازش اطلاعات شما را بر عهده خواهد داشت. از نظر سخت افزاری می توان گفت که این گوشی از قدرت بالایی برخوردار است اما اگر به دنبال تکنولوژی های جدید تری در گوشی های هواوی هستید باید به هواوی مت ۹ مراجعه کنید چرا که از نظر پردازنده نیز حرف هایی برای گفتن دارد.

Huawei Mate 9 Lite

هر چند Huawei Mate 9 Lite تقریبا دو هفته پس از معرفی Huawei Mate 9  معرفی شد اما به نظر می رسد در سال ۲۰۱۷ گوشی مت ۹، از اقبال بیشتر و بهتری برخوردار باشد.

به هر حال زمان انتشار این دو محصول در بازار هنوز مشخص نیست اما بهتر است منتظر تحویل سال ۲۰۱۷ باشیم.

نظر شما در مورد محصولات هواوی و عملکرد آن برای فارسی زبان ها چیست؟ آیا از علاقمندان به این برند هستید؟ اگر آری، در مورد این محصولات و مزیت آن ها بر دیگر برندها با گویا آی تی صحبت کنید. همچنین می توانید این بررسی را روی شبکه های اجتماعی، به اشتراک بگذارید.

Huawei Mate 9 Lite

منبع: گویا آی تی | فون آرنا

آشنایی با ضروری ترین میانبرهای Command Prompt

Command Prompt یا خط فرمان یکی از قدرتمندترین ابزار های ویندوز است که می تواند امکانات بیشماری را در اختیار شما قرار دهد. ابزاری که شاید هیچ گاه حتی آن را باز نکرده اید و یا به خاطر صفحه سیاه رنگ آن هیچ علاقه ای به استفاده از آن ندارید. اما شاید اگر با برخی از کلید های میانبر و ویژگی های فوق العاده آن آشناشوید نظراتان برای استفاده از آن عوض شود و به یکی از ابزارهای محبوبتان تبدیل شود.

خط فرمان ویندوز قادر است دنیایی از امکانات و اختیارات مختلف را در اختیار شما قرار دهد، امکاناتی که شاید از هیچ کجای دیگر ویندوز امکان دسترسی به آن برایتان وجود نداشته باشد. بسیاری از ویژگی ها و کلیدهای میانبری که امروز قصد داریم به شما معرفی نماییم همواره در خط فرمان ویندوز همراه شما بوده اند. اما برخی دیگر از آن ها ( به خصوص آن هایی که با Ctrl  ترکیب می شوند. ) از ویندوز ۱۰ به خط فرمان ویندوز اضافه شده اند. استفاده از این دستورات نیاز به فعال سازی دارد.

میانبر هایی برای اجرا و بستن خط فرمان

Command Prompt

راه های بسیاری وجود دارد که شما به توانید به خط فرمان ویندوز دسترسی پیدا کنید و یا آن را ببندید در زیر تعدادی از این راه ها بیان شده اند که به کمک آن ها و با استفاده از کیبورد قادر به باز و بسته نمودن خط فرمان ویندوز خواهید بود.

  • Windows ( یا Windows+R) و سپس تایپ “cmd”: اجرای خط فرمان در حالت معمولی
  • Win+X و سپس فشردن C: اجرای خط فرمان در حالت معمولی (قابلیت جدید در ویندوز ۱۰)
  • Win+X  و سپس فشردن A: اجرای خط فرمان در حالت مدیر سیستم (قابلیت جدید در ویندوز ۱۰)
  •  Alt+F4 (یا تایپ “exit” در خط فرمان): بستن Command Promp t
  • Alt+Enter:  جا به ‌جایی بین حالت تمام صفحه و حالت پنجره‌ ای

هرچند تمامی روش های فوق در نهایت منجر به باز شدن خط فرمان ویندوز خواهند شد اما توصیه ما استفاده از حالت ادمین است زیرا بسیاری از دستورات جذاب و کارآمد به این مود برای اجرا شدن نیاز خواهند داشت.

کلید های میانبر برای حرکت بین خطوط

حتما تا کنون با برخی از مهندسان حرفه ای کامپیوتر مواجه شده اید و مشاهده نموده اید که در زمان کار با کامپیوتر کمترین استفاده را از موس نموده بیشتر از هرچیزی در حین کار از صفحه کلید خود بهره می گیرند. اگر شما هم دوست دارید تعدادی از این ترفند ها را برای استفاده بیشتر از صفحه کلید بیاموزید تنها کافی است میانبرهای زیر را به خاطر بسپارید:

  •  Home /End: (به ترتیب) حرکت اشاره ‌گر به شروع و پایان خط فعلی
  • کلید چپ /راست +Ctrl: (به ترتیب) حرکت اشاره‌ گر به شروع کلمه قبلی یا بعدی خط فعلی
  • کلید بالا /پایین+Ctrl:  اسکرول صفحه به پایین یا بالا بدون حرکت اشاره‌ گر
  • Ctrl+M:  ورود یا خروج از حالت علامت ‌گذاری (Mark Mode). هنگامی که در حالت علامت ‌گذاری هستید، می‌ توانید با استفاده از ۴ کلید جهتی اشاره‌ گر خود را در هر سمتی از پنجره‌  که می خواهید حرکت دهید. توجه نمایید که همیشه می ‌توانید در حالتی که Mark Mode روشن یا خاموش باشد، از کلید جهت نمای چپ و راست به منظور حرکت اشاره ‌گر به سمت چپ یا راست خط جاری استفاده کنید.

وقتی در زمان کار از صفحه کلید برای جا به جایی استتفاده نمایید به زودی متوجه خواهید شد چه این کار تا چه میزان می تواند سرعت کارهای شما را افزایش دهد.

کلید‌ های میانبر برای انتخاب متن

Command Prompt-select-text

همانطور که می دانید تنها چیزی که در خط فرمان وجود دارد متن است. بنابراین وقتی بیشتر این کلید های میان بر درباره دسترسی های سریع تر به متن هستند نباید تعجب کنید. البته از آنجایی که اغلب این فرمان ها در ویندوز به صورت سراسری تعریف شده اند، با فراگیری آنها نه تنها در خط فرمان بلکه در بخش هایی دیگری مانند نرم افزار های آفیس و غیره هم کابرد های بیان شده را دارند. میانبر های معرفی شده در این بخش برای انتخاب تمام و یا بخشی از یک متن، کلمه و یا کاراکتر کاربرد دارند.

  •  Ctrl+A: انتخاب تمام متن خط کنونی(چه یک کلمه باشد و چه چندین صفحه). با فشردن مجدد Ctrl+A همه متن موجود در حافظه بافرشده CMD انتخاب می شود.
  • کلید چپ/ راست+ Shift:  گسترش انتخاب کارکتر به کارکتر در سمت چپ یا راست خط فعلی (از نقطه تعیین شده شما به سمت جهتی که تعیین می کنید کاراکتر به کاراکتر متن را انتخاب می کند و این کار را تا زمانی ادامه می دهد که شما در حال فشردن کلید جهت نما باشید.)
  • کلید چپ/ راست+Shift+Ctrl:  گسترش انتخاب کلمه به کلمه در سمت چپ یا راست خط فعلی (مانند مورد بالا عمل می کند اما این بار به جای کاراکتر، کلمه به کلمه پیش می رود.)
  • کلید بالا/پایین+ Shift:  گسترش انتخاب خط به خط به سمت بالا یا پایین. انتخاب انجام‌ شده به همان مکان از خط قبلی یا بعدی گسترش می ‌یابد. (به منظور انتخاب خطوط)
  •  Shift+Home: گسترش انتخاب کنونی به شروع یک دستور. با فشردن مجدد کلید های Shift+Home کل خط انتخاب می شود.
  • Shift+End:  گسترش انتخاب فعلی به انتهای خط کنونی( از ابتدای تعیین شده شما تا انتهای خط انتخاب می شود.)
  •  Ctrl+Shift+Home/End: گسترش انتخاب کنونی (به ترتیب) به شروع یا پایان صفحه (از محل مکان نمای شما به سمت تعیین شده در آغاز و یا پاییان خط فعلی را انتخاب می کند.)
  •  Shift+Page Up/Page Down: گسترش انتخاب متن فعلی به شکل صفحه‌ به صفحه به سمت بالا یا پایین (با هر بار فشردن Page Up/Page Down  به میزان یک صفحه از متن انتخاب می کند.)

این روش های انتخب تقریبا عملکردی مشابه عملیات انجام پذیرفته با موس دارند. اما در صورتی که کمی زمان بگذارید و استفاده از آن ها و نوع عملکردشان را بیاموزید به زودی خواهید فهمید که شاید تا دو برابر به افزایش سرعت عملکرد شما کمک خواهد نمود.

کلید های میانبر برای ایجاد تغییر در متن

Command Prompt-modify-text

چیزی که واضح است شما قطعا به منظور انجام یک عملیات خاص اقدام به انتخاب همه و یا بخشی از متن نموده اید. این عملیات می تواند کپی، چسباندن، جابه جایی و یا حذف بخشی از متن مورد نظر باشد.

  • Ctrl+C ( یا Ctrl+Insert): کپی کردن متن انتخاب ‌شده فعلی
  • F2 و سپس فشردن یک حرف: کپی کردن متن به سمت راست اشاره‌ گر تا نقطه ‌ای که حرف مورد نظر تایپ شده وجود داشته باشد.
  •  Ctrl+V (یا Shift+Insert): چسباندن متن از حافظه کلیپ‌ بورد به محل مورد نظر شما
  • Backspace:  حذف کاراکتر به سمت چپ اشاره‌ گر( به سمت پشت مکان نما)
  • Ctrl+Backspace:  حذف کلمه به سمت چپ اشاره‌ گر (به سمت پشت مکان نما)
  •  Tab: تکمیل خودکار نام یک پوشه (فولدر)
  • Escape:  حذف خط از متن فعلی
  •  Insert: تغییر وضعیت بین حالت درج. زمانی که حالت درج روشن باشد، هرچیزی که تایپ می‌ کنید در مکان فعلی درج می‌ شود. هنگامی که این حالت خاموش باشد، هرچیزی که می ‌نویسید جایگزین نوشته‌ ای می ‌شود که در آن مکان وجود دارد.
  • Ctrl+Home/End:  حذف متن از مکان اشاره‌ گر تا شروع یا پایان خط فعلی
  • Ctrl+Z: تعیین نقطه پایانی یک خط. به این معنا که هرچیزی که پس از آن نوشته شود از دید سیستم نادیده گرفته می شود. (این کلید تنها در خط فرمان چنین کاربردی دارد و در بخش های دیگر ویندوز عملکرد آن بازکرداندن عملکرد یک مرحله قبل می باشد.)

همانطور که در ابتدا اشاره نمودیم عملکردهای تعریف شده در این بخش که با کلید Ctrl ترکیب شده اند از ویندوز ۱۰ به خط فرمان افزوده شده و پیش از استفاده بایستی آن ها را فعال نمایید. البته برخی از عملکرد های این بخش در سایر سیستم عامل ها نیز کاربرد های مشابهی دارند.

میانبرهایی برای کار کردن با تاریخچه دستورات (Command History)

خط فرمان دارای قابلیتی است که اصطلاحا Command History نامیده می شود. این قابلیت به شما اجازه می دهد تا با دسترسی به تمامی فرمان هایی که از ابتدای باز کردن پنجره تایپ نموده اید تا حد زیادی در تایپ نمودن صرفه جویی نمایید. دسترسی به این تاریخچه از طریق کلید های زیر مقدر می باشد.

  •  F3: آخرین دستوری که تایپ نموده اید را برای استفاده مجدد آماده می کند.
  • کلید جهت بالا /پایین:  حرکت بین دستوراتی که پیش از این استفاده نموده اید را برایتان فراهم می کند. علاوه بر این می‌توانید با زدن کلید F5 به‌ جای کلید بالا به تاریخچه دستورات قبلی بازگردید.
  • کلید جهت راست (یا F1): بازسازی کارکتر به کارکتر دستورات قبلی
  • F7:  نمایش تاریخچه ‌ای از دستورات قبلی. می ‌توانید با فشردن کلید های بالا/پایین بین دستوراتی پیشین خود حرکت نموده  و هر دستوری که لازم است را انتخاب نمایید و سپس کلید اینتر را برای اجرای آن بزنید.
  • Alt+F7:  پاک‌ سازی تاریخچه دستوراتی که از زمان باز شدن پنجره خط فرمان و یا آخرین باری که این کلید ترکیبی را فشرده اید ذخیره شده اند.
  • F8:  حرکت میان تاریخچه دستورات برای مطابقت دادن آن‌ها با دستور فعلی. این مورد هنگامی مفید است که مایلید از بخشی از دستوری که بارها آن را به کار برده‌اید استفاده کنید و سپس به تاریخچه خود برای یافتن دستور مورد نظری که نیاز به تکرار آن دارید بازگردید.
  • Ctrl+C:  در صورتی که یک دستور در حال اجرا دارید و یا یک خط دستور نوشته اید اما از اجرای آن پشیمان شده اید می توانید با فشردن این کلید های ترکیبی از انجام آن عمل صرفه نظر نمایید.

در صورتی که از کاربران همیشگی خط فرمان هستید فراگیری این میانبر ها می تواند به شما در بهبود سرعت و عملکردتان کمک به سزایی نماید. همچنین در موازدی که استفاده کمی از این برنامه دارید همانطور که پیشتر اشاره نمودیم می توانید با یادگیری این میانبر های در برخی دیگر از برنامه ها به بهبود عملکرد خود کمک نمایید.

منبع: HOWTOGEEK

 

 

 

راهنمای خرید: چگونه یک تلسکوپ خوب خریداری کنیم؟

هنگامی که برای اولین بار می خواهید یک تلسکوپ بخرید هیجان زیادی برایتان دارد. اما اگر تنها چند موضوع اساسی بسیار ساده که در این مقاله برایتان تشریح می شود را بدانید می توانید تلسکوپی مناسب با علایق نجومی، سبک زندگی و صد البته بودجه مالی تان خریداری کنید.

تلسکوپ هدیه ای بسیار معروف است، مخصوصا هنگام تعطیلات. این وسیله دریچه ای به جهان است و می تواند یک عمر لذت به همراه داشته باشد.

اما چیزی به نام “تلسکوپ” کامل وجود ندارد درست مثل اینکه خودروی کاملی وجود ندارد. در عوض می بایست  بر اساس اینکه دوست دارید چه چیزی را رصد کنید، سبک زندگی و بودجه تان تلسکوپ مد نظر تان را انتخاب کنید. بسیاری از تلسکوپ های خوب برای آماتور ها قیمتی نزدیک ۴۰۰ دلار و یا بیشتر دارند اما مورد های بسیار خوبی با قیمت زیر ۲۵۰ دلار نیز یافت می شوند.

در این آموزش ما قصد داریم شما را با مدل های تلسکوپ کنونی آشنا کنیم. اگر با چند مسئله اساسی آشنا باشید به راحتی می توانید هنگام گشت و گذار در بازار تلسکوپی که مد نظر دارید را خریداری کنید.

تلسکوپ مد نظر شما دو بخش مهم و اصلی دارد: اپتیک های با کیفیت  و پایه ای مستحکم و نرم. بقیه چیز ها همگی برابر اند، دوربین های بزرگتر در تلسکوپ دامنه دید و سهولت کار بهتری نسبت به کوچکتر ها دارند همانطور که در ادامه متوجه خواهید شد. کارایی و آسان بودن حمل نقل را از یاد نبرید، بهترین تلسکوپ آن است که بتوانید از آن به خوبی استفاده کنید.

انواع تلسکوپ

روزنه لنز: مهم ترین مشخصه هر تلسکوپ

مهم ترین مشخصه ی هر تلسکوپ قطر روزنه لنز آن یا همان aperture یعنی قطر لنز و یا آینه ی جذب کننده نور آن است که عموما آن را objective خطاب می کنند. بر روی متمرکز کننده و یا جلو لوله آن و یا بر روی جعبه به دنبال مشخصات تلسکوپ بگردید. قطر روزنه (D) به میلیمتر و به ندرت به اینچ نشان داده می شود (۱ اینچ معادل ۲۵٫۴ میلیمتر است). به عنوان یک قانون عمومی باید بدانید که تلسکوپ شما باید حد اقل روزنه ای به قطر ۲٫۸ اینچ (۷۰ میلیمتر) و ترجیها بیشتر داشته باشد.

روزنه وسیع تر امکان دیدن اشیائ کم نور تر و جزییات دقیق تری نسبت به روزنه های کوچک تر فراهم می کنند. اما یک تلسکوپ کوچک خوب هم می تواند چیز های بسیاری را به شما نشان دهد مخصوصا اگر به دور از نور شهری زندکی می کنید. به عنوان مثال، در مکانی نسبتا تاریک می توانید با تلسکوپی با روزنه ۳٫۱ اینچی (۸۰ میلیمتری) کهکشان هایی در ورای کهکشان شیری را رصد کنید. اما اگر می خواهید همان کهکشان ها را با جزیات بیشتری ببینید احتمالا به تلسکوپی با روزنه ۶ یا ۸ اینچی مانند تصویر سمت راست نیاز خواهید داشت. صرف نظر از نور پیرامون رصد کردن با تلسکوپی که روزنه وسیع تری دارد بسیار بهتر و جذاب تر از دیدن همان چیز با تلسکوپی کوچکتر خواهد بود.

از تلسکوپ هایی که با میزان بزرگنمایی شان تبلیغ و به فروش می رسند دوری کنید مخصوصا آن دسته که قدرت بزرگنمایی غیر محتمل ۶۰۰ برابری دارند. برای بیشتر فعالیت های نجومی حداکثر بزرگنمایی مفید یک تلسکوپ ۵۰ برابر میزان قطر روزنه اش در اینچ است ( و یا دو برابر در میلیمتر) .اگر می خواهید در بزرگنمایی ۶۰۰ برابر تصویر خوبی داشته باشید به لنزی با روزنه ۱۲ اینچی نیاز خواهید داشت.  حتی در این صورت هم باید منتظر تاریکی شب بمانید تا شرایط رصد کردن کاملا مناسب باشد.

انواع تلسکوپ

انواع مختلف تلسکوپ

سه نوع اصلی تلسکوپ وجود دارد:

عدسی نور شکن: در جلو لوله یک لنز دارند. این مدل تلسکوپ مدلیست که قطعا همه شما با آن آشنایی دارید. در حالی نگه داری از این مدل ها عموما ارزان است ولی با افزایش سایز روزنه قیمت شان به شدت بالا می رود. از میان تلسکوپ های عدسی نور شکن مدل aprochromat کیفیت اپتیکال بسیار بهتری (و قیمت بالاتری) نسبت به دیگر achromat ها عرضه می کند.

بازتابنده: این نوع تلسکوپ ها نور را در آینه ای در انتهای لوله ی اصلی متمرکز می کنند. در بازه ای از سایز روزنه این نوع تلسکوپ ها ارزان ترین در بازار هستند اما باید هر از گاهی جایگیری و تنظیم اپتیک ها را دست کاری کنید مخصوصا اگر زیاد تلسکوپ را جا به جا می کنید اما تنظیم آن کاری نسبتا ساده و سر راست است.

ترکیبی: (یا catadioptric) تلسکوپ های این چنینی که ترکیبی از آینه و لنز دارند لوله های جمع و جور و کم وزن دارند. دو طراحی معروف از این تلسکوپ ها Schmidt-Cassegrains و Maksutov-Cassegrains هستند.

طول کانونی  (F یا FL) objective یا هدف  کلید فهمیدن میزان بزرگنمایی تلسکوپ است.  این هم تنها همان فاصله کانونی هدف با چشمی تلسکوپ که در اول لوله قرار گرفته است می باشد. به عنوان مثال، اگر تلسکوپی فاصله کانونی ۵۰۰ میلیمتری و چشمی ۲۵ میلیمتری داشته باشد پس بزرگنمایی آن ۲۵/۵۰۰ یا ۲۰ برابر می باشد. بیشتر انواع تلسکوپ ها چندین چشمی جدا دارند و می توانید میزان بزرگنمایی را با تعویض چشمی های دارای فاصله کانونی مختلف تغییر دهید.

خرید تلسکوپ

پایه: یکی از اجزای تلسکوپ که کمترین توجه به آن می شود

تلسکوپ به یک پایه مناسب برای ثابت ماندن نیاز دارد. اغلب تلسکوپ ها در بسته ای که عرضه می شوند دارای سه پایه هستند اما بسیاری از تلسکوپ های کوچکتر تنها یک پایه اتصال دارند تا بتوان آن ها را تنها با یک پیچ به سه پایه های عکاسی متصل کرد. (به خاطر داشته باشید که پایه ای که با آن تصاویر خانوادگی میگیرید ممکن است برای ثابت نگه داشتن تلسکوپ مناسب نباشد). پایه های مخصوص تلسکوپ دیگر اتصال های تک پیچی آسان ندارند اما در عوض مستحکم تر و مقاوم تر هستند.

در برخی از پایه ها تلسکوپ به جهات چپ، راست، بالا و پایین می چرخد درست مانند سه پایه عکاسی ، این پایه ها را به اختصار altitude-azimuth یا (alt-az) می نامند. برخی از تلسکوپ های بازتابنده با پلتفورمی چوبی ساده و زیبا عرضه می شوند که dobsonian نام دارند. این پایه از انواع alt-az می باشد. مکانیزم جدید تری که برای دنبال کردن حرکات ستاره ها بر روی یک محور طراحی شده است پایه استوایی یا equatorial نام دارد. این نوع پایه ها معمولا بزرگ تر و سنگین تر از alt-az هستند. برای اینکه بتوانید به درستی از این پایه استفاده کنید باید آن را به سمت ستاره قطبی شمالی تنظیم کنید.

خرید تلسکوپ

برخی از تلسکوپ ها موتور های کوچکی برای چرخیدن دارند که این کار را می توان با فشردن یک کلید بر روی کنترل انجام داد. در مدل های پیشرفته تر از این مدل ها که عموما تلسکوپ های “Go To” نام دارند یک کامپیوتر بسیار ریز درون کنترل قرار دارد. هنگامی که تاریخ و زمان درست و موقعیت جغرافیایی تان را وارد کردید (مدل های جدید حتی به این هم نیازی ندارند)  تلسکوپ به صورت خودکار اشیائ نجومی را ردیابی و رصد می کند.در  برخی از این نوع تلسکوپ ها به شما اجازه انجام یک تور راهنما داده می شود که در آن بهترین نمایش از اشیائ فضایی به همراه نوشته های دیجیتالی از اطلاعات کنونی در خصوص آن اشیاء به شما نشان داده خواهد شد.

اما تلسکوپ های Go To برای همه مناسب نیستند. فرآیند راه اندازی شان برای افرادی که از آن سر در نمی آورند و نمی دانند که باید بر اساس کدام ستاره ها تلسکوپ را تنظیم کنند بسیار گیج کننده است. و تلسکوپ های Go To ارزان روزنه های کوچک تری نسبت به مدل های معمولی و ابتدایی تر با قیمت برابر دارند.

به خاطر داشته باشید

تقریبا هر تلسکوپی که می خرید می تواند بینش شما نسبت به جهان لذت بخش نجومی را بیشتر کند. با کمی دقت در انتخاب  درست تلسکوپ مورد نظر تان می توانید برای مدتی طولانی از گشت و گذار در آسمان ها لذت ببرید.

آیا تاکنون برایتان پیش آمده که بخواهید یک تلسکوپ خریداری کنید یا اینکه بخواهید به کسی برای خرید تلکسوپ مشورت بدهید؟ تجربیات واقعی خود را در این باره با ما در میان بگذارید و در ادامه این مطلب ارزشمند را روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

منبع: skyandtelescope.com

چگونه با استفاده از موبایل عکس‌های قدیمی را اسکن کنیم؟

قیمت دوربین‌های دیجیتال در اوایل معرفی آن‌ها خیلی گران بود. مدتی طول کشید تا این دستگاه‌ها ارزان‌تر شده و دوربین‌های تلفن‌های همراه هم از کیفیت بالاتری برخوردار شوند. از این رو بسیاری از مردم رویدادهای خاص زندگی خود را با استفاده از دوربین‌های قدیمی استاندارد ثبت کردند. این عکس‌های ثبت شده در آلبوم‌های بزرگ یا در جعبه‌های کفش نگهداری می‌شدند. با آمدن دوربین‌ها و تلفن‌های هوشمند دیجیتال، دوربین‌های قدیمی از رده خارج شدند، اما هنوز می‌شود تعداد زیادی عکس کاغذی را در خانه‌ها پیدا کرد، عکس‌های ارزشمندی که عموماً در برگه‌های ۴x6 چاپ می‌شدند. شما می‌توانید آن‌ها را با دستگاه‌های مخصوص اسکن کنید تا یک نسخه‌ی دیجیتالی هم از آن‌ها در کامپیوتر خود داشته باشید، اما این کار خیلی زمانبر است. گوگل به تازگی اپلیکیشن جدیدی به نام PhotoScan منتشر کرده که امکان اسکن عکس‌های قدیمی را از طریق موبایل‌تان به شما می‌دهد. نحوه‌ی عملکرد این برنامه را در ادامه‌ی مطلب توضیح می‌دهیم.

اسکن عکس با موبایل

برای شروع کار اسکن کافی است عکس‌های قدیمی خود را بر روی یک سطح صاف قرار دهید. حتماً آن را طوری قرار دهید که گوشه‌هایش بر نگردد. حالا اپلیکیشن را باز کرده و با رعایت قاب بندی صحیح از آن عکس بگیرید.

پس از این که عکس گرفتید نگذارید اپلیکیشن یا تصویر از صفحه خارج شود. چهار دایره‌ی راهنما به همراه یک دایره‌ی هدف در وسط آن‌ها بر روی صفحه ظاهر می‌شود. موبایل خود را تکان دهید تا دایره‌ی هدف یک به یک در داخل دایره‌های راهنما قرار بگیرد. منتظر بمانید تا پردازش هر دایره تمام شود، سپس به سراغ دایره‌ی بعدی بروید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

هنگامی که اسکن هر چهار دایره تمام شد، دایره‌ی کوچک سمت راست پایین صفحه را لمس کنید تا تصاویر اسکن شده را مشاهده و آن‌هایی که می‌خواهید را ذخیره کنید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

این اپلیکیشن خیلی خوب عکس‌ها را اسکن می‌کند. نتیجه‌ی کار تقریباً مثل این است که از دستگاه اسکنر استفاده کرده باشید. علاوه بر این در هنگام عکس گرفتن می‌توانید از فلش دوربین هم استفاده کنید اما به دلیل به وجود آمدن انعکاس این کار را توصیه نمی‌کنیم.

آیا تا پیش از این برای اسکن عکس های قدیمی تان از روش های متفاوتی استفاده کرده اید؟ این روش ها را با ما در میان بگذارید و بهترین پیشنهادتان را به خوانندگان گویا آی تی بگویید. همچنین این مطلب را برای اطلاع عمومی، روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

دانلود PhotoScan از اپ استور

دانلود PhotoScan از گوگل پلی استور

منبع: addictivetips.com

چگونه با استفاده از موبایل عکس‌های قدیمی را اسکن کنیم؟

قیمت دوربین‌های دیجیتال در اوایل معرفی آن‌ها خیلی گران بود. مدتی طول کشید تا این دستگاه‌ها ارزان‌تر شده و دوربین‌های تلفن‌های همراه هم از کیفیت بالاتری برخوردار شوند. از این رو بسیاری از مردم رویدادهای خاص زندگی خود را با استفاده از دوربین‌های قدیمی استاندارد ثبت کردند. این عکس‌های ثبت شده در آلبوم‌های بزرگ یا در جعبه‌های کفش نگهداری می‌شدند. با آمدن دوربین‌ها و تلفن‌های هوشمند دیجیتال، دوربین‌های قدیمی از رده خارج شدند، اما هنوز می‌شود تعداد زیادی عکس کاغذی را در خانه‌ها پیدا کرد، عکس‌های ارزشمندی که عموماً در برگه‌های ۴x6 چاپ می‌شدند. شما می‌توانید آن‌ها را با دستگاه‌های مخصوص اسکن کنید تا یک نسخه‌ی دیجیتالی هم از آن‌ها در کامپیوتر خود داشته باشید، اما این کار خیلی زمانبر است. گوگل به تازگی اپلیکیشن جدیدی به نام PhotoScan منتشر کرده که امکان اسکن عکس‌های قدیمی را از طریق موبایل‌تان به شما می‌دهد. نحوه‌ی عملکرد این برنامه را در ادامه‌ی مطلب توضیح می‌دهیم.

اسکن عکس با موبایل

برای شروع کار اسکن کافی است عکس‌های قدیمی خود را بر روی یک سطح صاف قرار دهید. حتماً آن را طوری قرار دهید که گوشه‌هایش بر نگردد. حالا اپلیکیشن را باز کرده و با رعایت قاب بندی صحیح از آن عکس بگیرید.

پس از این که عکس گرفتید نگذارید اپلیکیشن یا تصویر از صفحه خارج شود. چهار دایره‌ی راهنما به همراه یک دایره‌ی هدف در وسط آن‌ها بر روی صفحه ظاهر می‌شود. موبایل خود را تکان دهید تا دایره‌ی هدف یک به یک در داخل دایره‌های راهنما قرار بگیرد. منتظر بمانید تا پردازش هر دایره تمام شود، سپس به سراغ دایره‌ی بعدی بروید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

هنگامی که اسکن هر چهار دایره تمام شد، دایره‌ی کوچک سمت راست پایین صفحه را لمس کنید تا تصاویر اسکن شده را مشاهده و آن‌هایی که می‌خواهید را ذخیره کنید.

اسکن عکس با موبایل

اسکن عکس با موبایل

این اپلیکیشن خیلی خوب عکس‌ها را اسکن می‌کند. نتیجه‌ی کار تقریباً مثل این است که از دستگاه اسکنر استفاده کرده باشید. علاوه بر این در هنگام عکس گرفتن می‌توانید از فلش دوربین هم استفاده کنید اما به دلیل به وجود آمدن انعکاس این کار را توصیه نمی‌کنیم.

آیا تا پیش از این برای اسکن عکس های قدیمی تان از روش های متفاوتی استفاده کرده اید؟ این روش ها را با ما در میان بگذارید و بهترین پیشنهادتان را به خوانندگان گویا آی تی بگویید. همچنین این مطلب را برای اطلاع عمومی، روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

دانلود PhotoScan از اپ استور

دانلود PhotoScan از گوگل پلی استور

منبع: addictivetips.com

آموزش تغییر آیکن اپلیکیشن‌های موبایل در اندروید

حتماً برایتان پیش آمده که از عملکرد یک اپلیکیشن راضی بودید و خیلی آن را دوست داشتید، اما هر بار که می‌خواستید برنامه را باز کنید با خودتان می‌گفتید که طراح این اپلیکیشن با خودش چه فکری کرده که چنین آیکنی را برای برنامه‌اش طراحی کرده است؟ بعضی از کاربران ترجیح می‌دهند آیکن‌های زشت را در پوشه‌ها مخفی کنند تا حداقل کمتر چشمشان به آن‌ها بیافتد. ولی روش دیگری هم وجود دارد، راه بهتری که آن را در ادامه‌ی مطلب به شما می‌گوییم.

شما می‌توانید آیکن اپلیکیشن‌ها را مطابق با سلیقه‌ی خود تغییر دهید. و برای انجام این کار نیازی به لانچرهای عجیب و غریب هم ندارید، فقط باید از Awesome Icons استفاده کنید.

اپلیکیشن Awesome Icons یک عملکرد ساده دارد؛ این برنامه میانبر می‌سازد. در واقع شما یک اپ، یک آیکن و یک برچسب انتخاب می‌کنید، سپس Awesome Icons یک میانبر اپلیکیشن جدید برای باز کردن همان اپلیکیشن در موبایل شما درست می‌کند. میانبرهای ساخته شده را مثل آیکن‌های معمولی می‌توانید جابجا کرده و به هر صفحه یا پوشه‌ای که خواستید ببرید.

تغییر ایکن اپلیکیشن

هنگامی که اپلیکیشن را باز می‌کنید، لیستی از اپ‌های نصب شده را می‌بینید که در زیر هر اپ اسلایدری از چند آیکن پیشنهادی برای آن وجود دارد. اگر یکی از آن‌ها انتخاب کنید، صفحه‌ی ایجاد میانبر باز خواهد شد. در آن صفحه اپلیکیشن اصلی که به آن میانبر زده می‌شود و آیکنی که انتخاب کردید قابل مشاهده است، علاوه بر این با تغییر برچسب میانبر می‌توانید به نوعی نام اپلیکیشنی که در صفحه‌ی دستگاه‌تان نشان داده می‌شود را هم عوض کنید. بعد از آن OK را لمس کرده و به صفحه‌ی خانگی خود برگردید. میانبر جدید قابل مشاهده است.

برای رعایت تناسب در تم دستگاه، می‌توانید همه‌ی کل صفحه را به یک جز آیکن تاریک کنید؛ این حالت برای انتخاب آیکن‌ها در یک تم تاریک یا جدا کردن آیکن‌هایی که بیشتر سفید هستند و در نمای معمولی خیلی دیده نمی‌شوند کاربرد دارد. اگر نمی‌خواهید از آیکن‌های پیشنهادی برنامه استفاده کنید، می‌توانید آیکن موردنظر خود را با انتخاب علامت + از بالای صفحه بسازید.

عوض کردن آیکون اپ گوشی

این اپلیکیشن برای مخفی کردن آیکن برنامه‌هایی که نمی‌خواهید بقیه آن‌ها را ببینند هم یک ابزار خوب است.

با وجود این که با استفاده از این اپ می‌توانید آیکن همه‌ی اپلیکیشن‌ها را عوض کنید، اما این کار زمانبر خواهد بود. ما پیشنهاد می‌کنیم قبل از تغییر تک به تک برنامه‌ها، از لانچرهایی که از بسته‌های آیکنی پشتیبانی می‌کنند استفاده کنید. به علاوه، بهتر است بدانید که این میانبرها باعث تغییر آیکن برنامه در app drawer نمی‌شود، ولی حداقل ظاهر صفحه‌ی خانگی شما را زیباتر می‌کند.

آیا شما هم با چنین برنامه‌هایی مواجه شده‌اید؟ در قبال آن‌ها چه کار کردید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید. در صورتی که از این آموزش راضی هستید آن را از طریق آیکون های اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذارید.

منبع: androidcentral.com

آموزش تغییر آیکن اپلیکیشن‌های موبایل در اندروید

حتماً برایتان پیش آمده که از عملکرد یک اپلیکیشن راضی بودید و خیلی آن را دوست داشتید، اما هر بار که می‌خواستید برنامه را باز کنید با خودتان می‌گفتید که طراح این اپلیکیشن با خودش چه فکری کرده که چنین آیکنی را برای برنامه‌اش طراحی کرده است؟ بعضی از کاربران ترجیح می‌دهند آیکن‌های زشت را در پوشه‌ها مخفی کنند تا حداقل کمتر چشمشان به آن‌ها بیافتد. ولی روش دیگری هم وجود دارد، راه بهتری که آن را در ادامه‌ی مطلب به شما می‌گوییم.

شما می‌توانید آیکن اپلیکیشن‌ها را مطابق با سلیقه‌ی خود تغییر دهید. و برای انجام این کار نیازی به لانچرهای عجیب و غریب هم ندارید، فقط باید از Awesome Icons استفاده کنید.

اپلیکیشن Awesome Icons یک عملکرد ساده دارد؛ این برنامه میانبر می‌سازد. در واقع شما یک اپ، یک آیکن و یک برچسب انتخاب می‌کنید، سپس Awesome Icons یک میانبر اپلیکیشن جدید برای باز کردن همان اپلیکیشن در موبایل شما درست می‌کند. میانبرهای ساخته شده را مثل آیکن‌های معمولی می‌توانید جابجا کرده و به هر صفحه یا پوشه‌ای که خواستید ببرید.

تغییر ایکن اپلیکیشن

هنگامی که اپلیکیشن را باز می‌کنید، لیستی از اپ‌های نصب شده را می‌بینید که در زیر هر اپ اسلایدری از چند آیکن پیشنهادی برای آن وجود دارد. اگر یکی از آن‌ها انتخاب کنید، صفحه‌ی ایجاد میانبر باز خواهد شد. در آن صفحه اپلیکیشن اصلی که به آن میانبر زده می‌شود و آیکنی که انتخاب کردید قابل مشاهده است، علاوه بر این با تغییر برچسب میانبر می‌توانید به نوعی نام اپلیکیشنی که در صفحه‌ی دستگاه‌تان نشان داده می‌شود را هم عوض کنید. بعد از آن OK را لمس کرده و به صفحه‌ی خانگی خود برگردید. میانبر جدید قابل مشاهده است.

برای رعایت تناسب در تم دستگاه، می‌توانید همه‌ی کل صفحه را به یک جز آیکن تاریک کنید؛ این حالت برای انتخاب آیکن‌ها در یک تم تاریک یا جدا کردن آیکن‌هایی که بیشتر سفید هستند و در نمای معمولی خیلی دیده نمی‌شوند کاربرد دارد. اگر نمی‌خواهید از آیکن‌های پیشنهادی برنامه استفاده کنید، می‌توانید آیکن موردنظر خود را با انتخاب علامت + از بالای صفحه بسازید.

عوض کردن آیکون اپ گوشی

این اپلیکیشن برای مخفی کردن آیکن برنامه‌هایی که نمی‌خواهید بقیه آن‌ها را ببینند هم یک ابزار خوب است.

با وجود این که با استفاده از این اپ می‌توانید آیکن همه‌ی اپلیکیشن‌ها را عوض کنید، اما این کار زمانبر خواهد بود. ما پیشنهاد می‌کنیم قبل از تغییر تک به تک برنامه‌ها، از لانچرهایی که از بسته‌های آیکنی پشتیبانی می‌کنند استفاده کنید. به علاوه، بهتر است بدانید که این میانبرها باعث تغییر آیکن برنامه در app drawer نمی‌شود، ولی حداقل ظاهر صفحه‌ی خانگی شما را زیباتر می‌کند.

آیا شما هم با چنین برنامه‌هایی مواجه شده‌اید؟ در قبال آن‌ها چه کار کردید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید. در صورتی که از این آموزش راضی هستید آن را از طریق آیکون های اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذارید.

منبع: androidcentral.com

آیا می دانید مهمترین تنظیماتی که می توان روی گوگل پیکسل اعمال کرد چیست ؟

حدود ۲ ماه پیش بود که شرکت گوگل طی مراسمی در شهر سان فرانسیسکو ایالت متحده از دو گوشی Pixel  و Pixel XL رونمایی کرد. این گوشی ها که با برند پیکسل به بازار عرضه شدند جای برند نکسوس را گرفتند.

از نظر کاربران گوشی های گوگل پیکسل جذابیت بالای دارند. قابلیت Google Assistant  (دستیار گوگل) که یکی از هوشمند ترین ربات ها است و در واقع رباتی پرحرف تر، دقیق تر و باهوش تر از سرویس Google Now به شمار می رود، دوربین ۱۲ مگاپیکسلی پیشرفته با قابلیت فیلم برداری اولترا اچ‌ دی با سرعت ۳۰ فریم در ثانیه و دیگر امکانات و ویژگی ها از جمله قابلیت هایی هستند که در این پرچمدار جدید ارائه شدند.

در ادامه این مقاله اعمال تغییراتی را توضیح خواهیم داد که جهت استفاده بهتر از امکانات و قابلیت های گوشی های گوگل پیکسل الزامی است.

ویژگی Wi-Fi Assistant

این ویژگی به منظور سهولت در استفاده از شبکه های بی سیم و حجم داده های رد و بدل شده تعبیه شده است که تاثیر بسزایی در صرفه جویی کردن در مصرف اینترنت سیم کارت شما خواهد داشت.

پس از فعالسازی این ویژگی ، Pixel به صورت اتوماتیک به نزدیک ترین شبکه بی سیم شناخته شده ای که دارای بهترین کیفیت سیگنال دهی می باشد متصل خواهد شد.

google-pixel-xl-settings-2

جهت فعالسازی این ویژگی در قدم اول از منوی Settings به قسمت Wifi رفته و گزینه Settings (که در گوشه سمت راست بالای صفحه قرار دارد) انتخاب می کنید. و به عنوان قدم آخر گزینه “Use open Wi-Fi automatically” را روی حالت روشن (On) قرار می دهید.

ویژکی فیلمبرداری k4

فیلمبرداری k4 یکی از آن ویژگی هایی است که شرکت ها امسال آن را به رخ می کشند تا مصرف کنندگان بیشتری را به سمت پرچمدار ها جلب کنند. رزولوشن k4 یک اصطلاح عمومی برای دستگاه های است که صفحه نمایشی با رزولوشن افقی ۴،۰۰۰ پیکسل دارند . با اینکه هنوز امکان به اشتراک گذاری چنین ویدیو هایی در اینترنت و شبکه های اجتماعی، آنچنان دندان گیر نیست اما طوری وانمود می شود که اگر تلفنی قابلیت فیلمبرداری k4 نداشته باشد، دوربینش به درد نمی خورد.

شرکت گوگل هم از این قافله عقب نمانده و این قابلیت را به گوشی های خود افزوده است با این برتری نسبت به دیگر پرچمدار ها که در گوشی های گوگل پیکسل امکان تهیه نسخه پشتیبان از عکس ها و ویدیو های با کیفیت بالا و ذخیره در Google Photos تعبیه شده است. تنها مشکل در این فناوری، حجم بالای عکس ها و ویدیو های  ذخیره شده است که با توجه به توضیحات دلیلی بر استفاده نکردن از این قابلیت در گوشی های Pixel وجود ندارد.

google-pixel-xl-settings-1

برای فعال‌سازی از منوی Settings و در قسمت “Back camera video resolution”، k4 را انتخاب کنید.

ویژگی Google Photos

حدودا یک سال از معرفی سرویس گوگل فوتوز ( Google Photos ) می‌ گذرد و گوگل برای تمرکز بیشتر بر روی آن، سرویس پیکاسا را به طور کامل تعطیل کرده است.

این شرکت با عملی کردن این قابلیت فضای بی‌ نهایت رایگان برای عکس‌ ها و تصاویر ویدئویی در اختیار کاربران قرار داد و تنها محدودیت موجود در آن، این است که عکس‌ های گرفته شده باید زیر ۱۶ مگاپیکسل و ویدئو ها نیز تا رزولوشن تمام اچ‌ دی باشند.

google-photos

در صورتی که عکس‌ ها و ویدئو ها بزرگ‌ تر باشند گوگل به‌ طور خودکار اقدام به فشرده‌سازی آن‌ ها می‌ کند اما این شرکت تضمین کرده هیچ افت کیفیتی بر روی این عکس‌ ها و تصاویر شاهد نخواهیم بود.

با نصب و راه‌ اندازی و انجام تنظیمات مربوط به قابلیت Google Photos می توانید به صورت رایگان و نامحدود از این سرویس استفاده نمایید.

ویژگی پنهان سنسور اثر انگشت

حسگر اثر انگشت (Fingerprint Scanner) یکی از تکنولوژی‌ هایی بود که به سرعت راه خود را در میان گوشی های همراه باز کرد. دلیل فراگیر شدن سریع این تکنولوژی نیز آسان‌ تر بودن آن نسبت به دیگر روش‌ های برقراری امنیت مانند پسورد های طولانی و کد های ۴ رقمی است.

ژست های حرکتی سنسور اثر انگشت موبایل های جدید Pixel، یکی از قابلیت های مفیدی است که به خصوص در Pixel XL (که از ابعاد بزرگتری برخوردار است) می تواند به یاری کاربر بیاید؛ به عنوان مثال با حرکت دادن انگشت به سمت پایین، پنل نوتیفیکیشن باز شده یا در گالری تصاویر، حرکت انگشت به چپ و راست، عکس ها را به ترتیب نمایش می دهد.

در گوشی های پیکسل این اثر انگشت خوان در پشت گوشی تعبیه شده است و به طور پیش فرض هم غیر فعال می باشد، اما می توانید به راحتی از منوی Settings  گزینه Moves را انتخاب کنید و سپس با زدن گزینه Enable Swipe for  Notifications این قابلیت را فعال نمایید.

میانبر‌ های مفید  Pixel

در قسمت Move از منوی Settings می‌ توانید ویژگی دیگری را نیز فعال یا غیر‌فعال نمایید که به وسیله آن خواهید توانست با دو بار فشردن کلید پاور دوربین گوشی را باز کنید. همچنین می‌ توان با دو مرتبه چرخاندن سریع گوشی، بین دوربین عقب و جلو جابجا شد.

google-pixel-moves-gestures-

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین می توانید با استفاده از دکمه های رنگی قرار گرفته در پایین، این مطلب را در شبکه های اجتماعی خود به اشتراک بگذارید تا دیگر کاربران هم از این ترفند های کاربردی آگاه گردند.

آیا می دانید مهمترین تنظیماتی که می توان روی گوگل پیکسل اعمال کرد چیست ؟

حدود ۲ ماه پیش بود که شرکت گوگل طی مراسمی در شهر سان فرانسیسکو ایالت متحده از دو گوشی Pixel  و Pixel XL رونمایی کرد. این گوشی ها که با برند پیکسل به بازار عرضه شدند جای برند نکسوس را گرفتند.

از نظر کاربران گوشی های گوگل پیکسل جذابیت بالای دارند. قابلیت Google Assistant  (دستیار گوگل) که یکی از هوشمند ترین ربات ها است و در واقع رباتی پرحرف تر، دقیق تر و باهوش تر از سرویس Google Now به شمار می رود، دوربین ۱۲ مگاپیکسلی پیشرفته با قابلیت فیلم برداری اولترا اچ‌ دی با سرعت ۳۰ فریم در ثانیه و دیگر امکانات و ویژگی ها از جمله قابلیت هایی هستند که در این پرچمدار جدید ارائه شدند.

در ادامه این مقاله اعمال تغییراتی را توضیح خواهیم داد که جهت استفاده بهتر از امکانات و قابلیت های گوشی های گوگل پیکسل الزامی است.

ویژگی Wi-Fi Assistant

این ویژگی به منظور سهولت در استفاده از شبکه های بی سیم و حجم داده های رد و بدل شده تعبیه شده است که تاثیر بسزایی در صرفه جویی کردن در مصرف اینترنت سیم کارت شما خواهد داشت.

پس از فعالسازی این ویژگی ، Pixel به صورت اتوماتیک به نزدیک ترین شبکه بی سیم شناخته شده ای که دارای بهترین کیفیت سیگنال دهی می باشد متصل خواهد شد.

google-pixel-xl-settings-2

جهت فعالسازی این ویژگی در قدم اول از منوی Settings به قسمت Wifi رفته و گزینه Settings (که در گوشه سمت راست بالای صفحه قرار دارد) انتخاب می کنید. و به عنوان قدم آخر گزینه “Use open Wi-Fi automatically” را روی حالت روشن (On) قرار می دهید.

ویژکی فیلمبرداری k4

فیلمبرداری k4 یکی از آن ویژگی هایی است که شرکت ها امسال آن را به رخ می کشند تا مصرف کنندگان بیشتری را به سمت پرچمدار ها جلب کنند. رزولوشن k4 یک اصطلاح عمومی برای دستگاه های است که صفحه نمایشی با رزولوشن افقی ۴،۰۰۰ پیکسل دارند . با اینکه هنوز امکان به اشتراک گذاری چنین ویدیو هایی در اینترنت و شبکه های اجتماعی، آنچنان دندان گیر نیست اما طوری وانمود می شود که اگر تلفنی قابلیت فیلمبرداری k4 نداشته باشد، دوربینش به درد نمی خورد.

شرکت گوگل هم از این قافله عقب نمانده و این قابلیت را به گوشی های خود افزوده است با این برتری نسبت به دیگر پرچمدار ها که در گوشی های گوگل پیکسل امکان تهیه نسخه پشتیبان از عکس ها و ویدیو های با کیفیت بالا و ذخیره در Google Photos تعبیه شده است. تنها مشکل در این فناوری، حجم بالای عکس ها و ویدیو های  ذخیره شده است که با توجه به توضیحات دلیلی بر استفاده نکردن از این قابلیت در گوشی های Pixel وجود ندارد.

google-pixel-xl-settings-1

برای فعال‌سازی از منوی Settings و در قسمت “Back camera video resolution”، k4 را انتخاب کنید.

ویژگی Google Photos

حدودا یک سال از معرفی سرویس گوگل فوتوز ( Google Photos ) می‌ گذرد و گوگل برای تمرکز بیشتر بر روی آن، سرویس پیکاسا را به طور کامل تعطیل کرده است.

این شرکت با عملی کردن این قابلیت فضای بی‌ نهایت رایگان برای عکس‌ ها و تصاویر ویدئویی در اختیار کاربران قرار داد و تنها محدودیت موجود در آن، این است که عکس‌ های گرفته شده باید زیر ۱۶ مگاپیکسل و ویدئو ها نیز تا رزولوشن تمام اچ‌ دی باشند.

google-photos

در صورتی که عکس‌ ها و ویدئو ها بزرگ‌ تر باشند گوگل به‌ طور خودکار اقدام به فشرده‌سازی آن‌ ها می‌ کند اما این شرکت تضمین کرده هیچ افت کیفیتی بر روی این عکس‌ ها و تصاویر شاهد نخواهیم بود.

با نصب و راه‌ اندازی و انجام تنظیمات مربوط به قابلیت Google Photos می توانید به صورت رایگان و نامحدود از این سرویس استفاده نمایید.

ویژگی پنهان سنسور اثر انگشت

حسگر اثر انگشت (Fingerprint Scanner) یکی از تکنولوژی‌ هایی بود که به سرعت راه خود را در میان گوشی های همراه باز کرد. دلیل فراگیر شدن سریع این تکنولوژی نیز آسان‌ تر بودن آن نسبت به دیگر روش‌ های برقراری امنیت مانند پسورد های طولانی و کد های ۴ رقمی است.

ژست های حرکتی سنسور اثر انگشت موبایل های جدید Pixel، یکی از قابلیت های مفیدی است که به خصوص در Pixel XL (که از ابعاد بزرگتری برخوردار است) می تواند به یاری کاربر بیاید؛ به عنوان مثال با حرکت دادن انگشت به سمت پایین، پنل نوتیفیکیشن باز شده یا در گالری تصاویر، حرکت انگشت به چپ و راست، عکس ها را به ترتیب نمایش می دهد.

در گوشی های پیکسل این اثر انگشت خوان در پشت گوشی تعبیه شده است و به طور پیش فرض هم غیر فعال می باشد، اما می توانید به راحتی از منوی Settings  گزینه Moves را انتخاب کنید و سپس با زدن گزینه Enable Swipe for  Notifications این قابلیت را فعال نمایید.

میانبر‌ های مفید  Pixel

در قسمت Move از منوی Settings می‌ توانید ویژگی دیگری را نیز فعال یا غیر‌فعال نمایید که به وسیله آن خواهید توانست با دو بار فشردن کلید پاور دوربین گوشی را باز کنید. همچنین می‌ توان با دو مرتبه چرخاندن سریع گوشی، بین دوربین عقب و جلو جابجا شد.

google-pixel-moves-gestures-

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین می توانید با استفاده از دکمه های رنگی قرار گرفته در پایین، این مطلب را در شبکه های اجتماعی خود به اشتراک بگذارید تا دیگر کاربران هم از این ترفند های کاربردی آگاه گردند.

چگونه در ویندوز از اشتراک گذاری فایل ها جلوگیری کنیم؟

از زمان بروز رسانی ویندوز ۱۰ تا کنون کمپانی مایکروسافت بیش از پیش به آپدیت های اخیر خود اهمیت نشان داده و دائما به روش های مختلف در تلاش است تا کاربران را نسبت به آپدیت ویندوز خود متقاعد نماید. موضوعی که به شدت باعث عصبانیت برخی از کاربران شده است. این در حالی است که به تازگی این کمپانی با استفاده از قابلیتی تحت عنوان اشتراک گذاری کانکشن ارتباطی کاربران با یکدیگر (ارتباط نقطه به نقطه – P2P) در تلاش است تا عملیات بروز رسانی را ساده تر نماید. این موضوع شاید برای بسیاری از کاربران مشکلی ایجاد نکند اما برای کاربرانی که از اینترنت های حجمی و محدود استفاده می کنند می تواند آسیب آفرین باشد. خوشبختانه این قابلیت را می توان غیر فعال نمود. اگر قصد دارید به غیر فعال سازی این گزینه بپردازید در ادامه با گویا آی تی همراه باشید تا این کار را به شما آموزش دهیم.

settings

برای غیر فعال سازی گزینه مذکور بایستی مراحل زیر را دنبال نمایید:

وارد بخش تنظیمات (Settings) شوید و سپس به قسمت Update & Security مراجعه کنید.  از این صفحه به بخش Windows Update وارد شوید که در بخش سمت چپ پنجره قابل مشاهده است. در صفحه باز شده بر روی گزینه   Advanced Options  کلیک نمایید.

همانطور که در تصویر قابل مشاهده می باشد بایستی گزینه Updates from more than one place را در این پنجره غیر فعال نمایید. با بهره گیری از این گزینه سیستم شما دیگر برای انجام عملیات بروز رسانی قادر به برقراری ارتباط با دیگ کاربران نخواهد بود.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این آموزش کاربردی با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین با اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی به دیگران نیز در حذف این ویژگی مزاحم و آسیب رسان کمک نمایید.

منبع: MAKEUSEOF