فرض کنید مدیر اجرایی یک شرکت بزرگ هستید. وظیفه شما این است که از مناسب بودن امکانات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری که در اختیار پرسنل است، اطمینان حاصل کنید. خرید کامپیوتر شخصی برای همه اعضا و همچنین خرید لایسنس نرم‌افزارها، بسیار هزینه‌بر است.

راه جایگزین این است که به جای نصب پک نرم‌افزاری برای هر کامپیوتر، تنها یک بار برنامه را بارگذاری کنید. برنامه به کاربران این امکان را می‌دهد که وارد یک سرویس بر مبنای وب شوند که تمام برنامه‌های مورد نیاز را میزبانی می‌کند. سیستم‌های راه دور که توسط یک کمپانی سوم شخص اداره می‌شوند، می‌توانند هر کاری از ایمیل گرفته تا پردازش کلمات یا آنالیز داده‌های پیچیده را انجام دهند. این تکنولوژی، پردازش ابری (Cloud Computing) نام دارد و صنعت کامپیوتر را متحول کرده است.

در یک سیستم پردازش ابری، حجم کاری تغییر قابل توجهی می‌کند. از این رو کامپیوترهای شخصی مجبور نیستند وظایف سنگین را به تنهایی انجام دهند، بلکه شبکه‌ای از کامپیوترها از پس این وظایف بر‌می‌آیند. به این ترتیب ملزومات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری کاربر به طرز شگفت انگیزی کاهش می‌یابد. تنها کاری که کاربران باید برای انتقال داده‌ها انجام دهند، استفاده از رابط کاربری پردازش ابری است که کار با آن به سادگی کار با یک مرورگر وب است.

اگر اکانت ایمیل دارید، طعم پردازش ابری را چشیده‌اید! زمانی که وارد ایمیلتان می‌شوید، در واقع از راه دور به آن دسترسی پیدا می‌کنید. در حقیقت، نرم‌افزار و فضای اکانت شما بر روی سرویس پردازش ابری ذخیره می‌شود.

معماری پردازش ابری

زمانی که حرف از پردازش ابری به میان می‌آید، دو بخش اهمیت پیدا می‌کند. یکی فرانت اند (Front End) و دیگری بک اند (Back End). این دو بخش توسط یک شبکه مثل اینترنت به هم متصل می‌شوند. بخش فرانت اند، همان کاربر کامپیوتر یا کلاینت (Client) است و بک اند هم طرف ابری ماجرا است.

فرانت اند شامل کامپیوتر کلاینت (یا کامپیوتر شبکه) و برنامه مورد نیاز برای دسترسی به سیستم پردازش ابری است. رابط کاربری تمام سیستم‌های پردازش ابری مشابه هم نیست. سرویس‌هایی مانند ایمیل بر مبنای وب، از مرورگریی چون اینترنت اکسپلورر یا فایرفاکس استفاده می‌کنند. سیستم‌های دیگر، برنامه‌های مخصوص خود را در دسترس کلاینت‌ها قرار می‌دهند.

در بخش بک اند، کامپیوترها، سرورها و سیستم‌های ذخیره داده، نقش ابر را در سرویس پردازش ابری دارند. پردازش ابری می‌تواند بر روی هر برنامه‌ای که تصور کنید انجام شود، از پردازش داده گرفته تا بازی‌های ویدیویی. معمولا در سیستم‌های پردازش ابری، برای هر برنامه‌ای سرور اختصاصی در نظر گرفته می‌شود.

یک سرور مرکزی، اداره سیستم از جمله مانیتورینگ ترافیک و درخواست‌های کلاینت را به عهده گرفته تا همه چیز به درستی انجام شود. هر سرور، قوانینی موسوم به پروتکل را دنبال کرده و از نرم‌افزارهای میدل‌ویر (Middleware) استفاده می‌کند. میدل‌ویر اجازه اتصال کامپیوترهای تحت شبکه به یکدیگر را صادر می‌کند. معمولا به طور کامل از ظرفیت سرورها استفاده نمی‌شود. این به این معناست که بخشی از توان پردازشی همیشه اتلاف می‌شود. با این حال امکان فریب دادن یک سرور فیزیکی وجود دارد. با این روش، سرور مورد نظر خود را بصورت چندین سرور با پردازش‌های مجزا در نظر می‌گیرد. این تکنیک که موسوم به مجازی سازی سرور (Virtualization) است، با بیشینه کردن خروجی سرورهای مجزا، نیاز به دستگاه‌های پردازشی بیشتر را کاهش می‌دهد. یکی از مشکلات محدود کننده تکنولوژی پردازش ابری، نیاز به فضای زیاد برای ذخیره کردن اطلاعات است، زیرا همیشه باید از اطلاعات تمام کلاینت‌ها علاوه بر یک نسخه اصلی، یک کپی هم بر روی دستگاه‌های دیگر داشته باشد. کپی اطلاعات، سرور مرکزی را قادر می‌سازد تا به اطلاعات بک‌آپ سیستم‌هایش دسترسی داشته باشد، در غیر این صورت دسترسی به این سرویس امکان پذیر نخواهد بود. کپی کردن به عنوان بک‌آپ، افزونگی (Redundancy)  نام دارد.

مزیت‌های استفاده از این تکنولوژی بصورت زیر عنوان شده است:

۱- کلاینت‌ها در هر موقعیتی می‌توانند به اطلاعات و برنامه‌های خود دسترسی داشته باشند.

۲- نیاز کاربران به کامپیوترهای پرسرعت با حافظه‌های بالا کاهش می‌یابد، زیرا تمام کارهای پردازشی به عهده سرویس پردازش ابری است. تنها کافیست با یک سیستم معمولی، میدل‌ویر مورد نیاز را برای اتصال به سیستم ابری اجرا کنید.

۳- شرکت‌های بزرگ می‌توانند بدون تکیه بر کامپیوترهای موجود، از این سرویس نهایت استفاده را ببرند.

۴- شرکت‌ها، از سرویس‌های ابری برای ذخیره اطلاعات به عنوان راهی جایگزین به جای اجاره کردن سرورهای مختلف، می‌توانند استفاده کنند.

۵- استفاده شرکت‌های بزرگ از سرویس‌های ابری می‌تواند هزینه پشتیبانی ناشی از سیستم‌های آسیب دیده را حذف کند.

۶- اگر بخش بک اند پردازشی یک سیستم، شبکه‌ای از کامپیوترها باشد، کلاینت‌ها از مزیت قدرت بیشتر آن شبکه بهره می‌برند. برای مثال سرعت محاسبات محققان با استفاده از این سیستم‌ها بالاتر می‌رود.

نگرانی که وجود دارد، امنیت سرویس‌های پردازش ابری است. هنوز بسیاری از شرکت‌های بزرگ نتوانسته‌اند به این سرویس‌ها اعتماد کنند و قدم در این راه بگذارند. با این حال، حیات شرکت‌های ارایه دهنده پردازش ابری به تامین امنیت این سیستم‌ها وابسته است. بنابراین اولویت چنین شرکت‌هایی، حفظ امنیت اطلاعات کلاینت‌ها است و حداکثر امکانات را در این زمینه فراهم می‌کنند.

یکی دیگر از نگرانی‌های کاربران برای ورود به دنیای سیستم‌های پردازش ابری، حفظ حریم خصوصی است. برای رفع این مشکل، شرکت‌های سرویس دهنده، استانداردهای مشخصی را برای ورود کاربران به اکانت خود در نظر گرفته‌اند. برای نمونه، سوالات پرسیده شده از کاربران، بسیار دقیق و با ضریب امنیت بالا طراحی می‌شود. با این حال هنوز نگرانی‌ از امنیت و حریم خصوصی این سرویس‌ها به طور کامل از میان نرفته است. بنابراین پیشنهاد می‌شود تا حد ممکن از بارگذاری اطلاعات محرمانه بر روی سرویس‌های ابری خودداری شود.

نوشته آیا تکنولوژی پردازش ابری می‌تواند صنعت کامپیوتر را متحول کند؟ اولین بار در پدیدار شد.

تاکنون برای بسیاری از ما پیش آمده است که اسمارت فون اندرویدی خود را گم نموده ایم و یا آن را در جایی که نمی دانیم کجاست جا گذاشته ایم! در چنین شرایطی به جای سر زدن به تمام جاهایی که تاکنون رفته اید و تمام مکان هایی که احتمال می دهید اسمارت فون خود را آن جا گذاشته اید می توانید روش ساده تری را نیز امتحان نمایید. با انجام این روش ساده شما به سادگی قادر خواهید بود تا موقعیت فعلی اسمارت فون خود را بر روی نقشه و در روی مانیتور کامپیوترتان مشاهده نمایید.

البته این نکته شایان توجه است که یک سری پیش نیاز برای انجام این کار وجود دارد که توصیه می کنیم پیش از بروز چنین مشکلی حتما آن را فراهم نمایید.

1. برنامه گوگل را روی اسمارت فون اندرویدی خود نصب نمایید.
2. حساب کاربری جیمیل خود را وارد کنید.
3. قابلیت های Now cards notifications و Web & App activity را بر روی اسمارت فون خود فعال نمایید.
4. تنظیمات location خود را بر روی گزینه “High accuracy” قرار دهید.
5. اسمارت فون شما بایستی به اینترنت متصل باشد.

حال که همه این پیش نیاز ها را فراهم نمودید می خواهیم نحوه انجام کار را برایتان به صورت گام به گام شرح دهیم.

ابتدا از طریق کامپیوتر خود به همان اکانت کاربری تعیین شده در اسمارت فون خود وارد شوید. بنابراین اگر تاکنون در اسمارت فون خود از یک اکانت کاربری شخصی در Gmail  استفاده نکرده اید بهتر است اکنون دست به کار شده و یک اکانت برای خود ایجاد نمایید.

به سایت گوگل وارد شوید و عبارت “find my phone” (گوشی من را پیدا کن) را تایپ نموده و سرچ نمایید. با انجام این کار یک نقشه بر روی صفحه مانیتور شما ظاهر می شود که اگر کمی صبر از خود نشان دهید می تواند موقعیت دقیق فعلی اسمارت فونتان را بر روی آن در حالت نقطه گذاری شده مشاهده نمایید.

در صورتی که گوشی شما در خانه گم شده باشد چه؟! بازهم گوگل می تواند به شما کمک نماید. (البته اگر اسمارت فون شما در حالت سایلنت قرار ندارد قطعا ساده ترین کار تماس گرفتن با آن است اما اگر سایلنت است این ترفند برای شما بسیار کارساز خواهد بود.) گوگل این امکان را به شما می دهد که پس از مشاهده موقعیت فعلی اسمارت فون خود بر روی نقشه زنگ آن را به صدا در آورید تا در صورتی که اسمارت فون اندرویدی شما سایلنت است با بلند شدن صدای زنگ، موقعیت فعلی آن را در خانه بیابید.

برای این که زنگ گوشی را فعال نمایید تنها کافی است بر روی آیکون و یا لینک زنگ در نقشه کلیک نمایید با انجام این کار اسمارت فون شما به مدت ۵ دقیقه با بلند ترین صدای ممکن خواهد نواخت! البته در صورتی که اسمارت فون خود را یافتید دیگر نیازی نیست زنگ آن را تحمل نمایید و می توانید آن را از طریق کامپیوتر غیر فعال نمایید.

در مورد تبلت ها چطور؟ آیا این روش در تبلت ها هم کارایی لازم را دارد؟ برای تست این عملیات بر روی تبلت ما نسوس ۷ را انتخاب نمودیم و عملکرد آن را از نزدیک دنبال نمودیم. که نتیجه مطلوب و مناسب را از آن دریافت کردیم.

این تنها یکی از روش هایی بود که برای دسترسی به اسمارت فون اندرویدی و توسط نقشه گوگل قابل انجام بود و روش های بسیار دیگری نیز وجود دارند. به عنوان مثال برنامه ای به نام Android Device Manager قادر است امکانات مشابهی را به شما عرضه نماید. شما با بهره گیری از این برنامه قادر خواهید بود اسمارت فون خود را بر روی نقشه یافته و زنگ آن را به صدا در آورید همچنین در شرایطی که اسمارت فون شما به سرقت رفته است می تواید از راه دور آن را قفل نموده، رمز عبور تازه ای برای آن اعمال نمایید و یا اطلاعات محرمانه و شخصی خود را به سادگی از روی آن پاک کنید.

هرچند در این مقاله بیشتر قصد داشتیم به ردیابی اسمارت فون های اندرویدی بپردازیم اما در انتها بد نیست اشاره ای کوچک به قابلیت های مشابه در آیفون و آیپد داشته باشیم. اپل برنامه ردیابی منحصر به فردی را برای اسمارت فون های خود تعبیه نموده است که با نام Find My iPhone (آیفون من را پیدا کن) شناخته می شود شما با بهره گیری از این برنامه و یا حساب کاربری iCloud خود قادر هستید به سادگی اسمارت فون خود را بر وری نقشه یافته، آن را به صدا در آورید و یا آن را رمز گذاری کرده و اطلاعات خود را حذف نمایید.

حال که با این قابلیت ها در اندروید و iOS آشنا شدید بهتر است پیش از وقوع چنین اتفاقی به فکر باشید و این ویژگی را بر روی اسمارت فون خود فعال نمایید تا با بروز مشکلات این چنینی بجای سردرگمی با انجام چند عمل ساده به اسمارت فون خود دسترسی یابید.

امیدواریم آموزش این ترفند ها برایتان مفید و کارآمد باشد و به شما در استفاده حرفه ای تر از اسمارت فونتان کمک نماید. نظرات، دیدگاه ها و تجارب شخصی خود را درباره این مطلب با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین با اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی خود دیگران را نیز از این قابلیت های ویژه اسمارت فون های اندوریدی آگاه نمایید.

طی تحقیقی که در دانشگاه Cornell نیویورک صورت گرفته، ۴۸ نفر دست بکار شدند و راه‌حل‌های مختلفی را برای پنج طعم شناخته شده : شیرین، شور، ترش، تلخ و اومامی (کلمه‌ای ژاپنی که با طعم لذیذ غذاهایی مثل گوشت، گوجه فرنگی، پنیر و سس سویا معرفی شده) ارایه نمودند. در مرحله اول، آزمایش‌کنندگان طعم‌ها را در سکوت چشیدند، دفعه بعد این کار را درحالتی امتحان کردند که هدستی را روی گوش خود گذاشته بودند و این وسیله با صدای ۸۵ دسیبل در حال پخش صدایی شبیه به موتورهای هواپیما بود.

چیزی که محققان یافتند بدین شرح است: در این حین تغییر زیادی در چشیدن طعم‌های شور، ترش و تلخ وجود ندارد. محیط‌های پر سروصدا طعم شیرین را خنثی می‌کنند و این در حالی است که برای خوش طعم بودن مزه دیگر می‌افزایند و ممکن است مسبب این باشد که چرا خوردن یک وعده غذایی در هواپیما لذت کمتری دارد. Robin Dando استادیار علوم و صنایع غذایی در این باره می‌گوید:

مطالعات ما این موضوع را تایید می‌کند که در یک محیط شلوغ و پر سروصدا حس چشایی ما دچار مشکل می‌شود. نکته جالب این است که این مورد مخصوص طعم‌های شیرین و اومامی بوده، طوری که مزه شیرین از بین می‌رود و طعم اومامی به طور قابل توجهی افزایش پیدا می‌کند. محیط پیرامونی که در آن غذا می‌خوریم می‌تواند درک ما را از آنچه که مصرف می‌کنیم تغییر دهد.

این اولین بار نیست که شرکت‌های هواپیمایی تلاش کرده‌اند تا به نحوی علت بد بودن طعم غذای هواپیما را دریابند. موسسه تحقیقاتی Fraunhofer در آلمان مطالعه‌ای را روی علت اینکه چرا فقط طعم غذا روی زمین لذیذ بوده و در “آسمان بسیار بد است” انجام داده‌ است.

پژوهشگران آلمانی آزمایش‌هایی را برای چشیدن مزه‌ها روی هر دو سطح دریا و در شرایط تحت فشار انجام داده‌اند. این آزمایشات نشان داد که فضای تحت فشار داخل کابین که با ترکیب شدن سرما و خشکی هوای کابین اعصاب چشایی را (مانند هنگامی که به شدت سرما می‌خورید) بی‌حس می‌کنند. در واقع، درک کردن مزه‌های شور و شیرین در ارتفاعات بالا تا حدود ۳۰ درصد کاهش پیدا می‌کند. افزون بر فضای راکد کابین، غشاهای مخاطی بینی را خشک می‌کنند، درنتیجه حواس بویایی که روی طعم تاثیرگذار هستند سست می‌شوند.

نوشته چرا طعم غذا در هواپیماها ناخوشایند است؟ اولین بار در پدیدار شد.

اینستاگرام یکی از شبکه های اجتماعی معروف و محبوب این روز های دنیای ماست. شبکه ای که در سال ۲۰۱۰ توسط  کوین سیستروم و مایک کرایگر پا به عرصه وجود گذاشت و اکنون در دوران نوجوانی خود به سر می برد. اینستاگرام یک شبکه اشتراک گذاری عکس و فیلم است که بر روی گوشی های مختلفی چون آیفون، آیپد، اسمارت فون های اندرویدی، گوشی های بلک بری و حتی نوکیا در نسخه های سیمبین در دسترس می باشد. این شبکه اجتماعی از زمان پیدایش خود تا کنون تغییرات بسیاری نموده است و به هیچ عنوان با اینستاگرامی که برای نخستین بار در اکتبر ۲۰۱۰ معرفی شد قابل قیاس نمی باشد. در این میان اما یکی از قابلیت های این شبکه اجتماعی که یا به سبب قفل بودن و یا به دلیل دیده نشدن کمتر مورد توجه مخاطبین قرار گرفته است، فیلتر های اینستاگرام می باشد. امروز در گویا آی تی قصد داریم با ترفندی ساده نحوه استفاده از فیلترها در اینستاگرام را به شما بیاموزیم. با ما همراه باشید.

استفاده از فیلترهای اینستاگرام به یک روش ساده قابل انجام است. مراحل زیر را دنبال نمایید:

1. اینستاگرام خود را باز کنید.
2. یک عکس جدید گرفته و یا یکی را از گالری خود انتخاب نمایید.
3. در صفحه فیلترها، لیست را تا انتها اسکرول نمایید و سپس گزینه Manage را برگزینید.
4. در این صفحه فیلترهای غیر فعال زیادی وجود دارند که می خواهیم ان ها را فعال نماییم.
5. فیلترها را تک به تک به وسیله ضربه زدن بر روی دایره جلوی آن ها انتخاب نمایید.
6. پس از انتخاب تمامی آنها بر روی گزینه Done ضربه بزنید تا به سادگی تمامی فیلتر های موجود در اینستاگرام برای شما فعال شوند.

با اعمال این تغییر از این پس قادر خواهید بود تصاویری زیبا و جذاب تر را در اینستاگرام خود به اشتراک بگذارید.

نظرات و دیدگاه های خود را با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان گذاشته و با انتشار این مطلب در شبکه های اجتماعی خود به دیگران نیز درباره استفاده بهتر از ابزارهای این شبکه اجتماعی آگاهی دهید.