پیدا کرد بهترین دوربین های گوشی برای عکس‌برداری بهتر کار آسانی است، تنها لازم است با نوع دوربین‌ها و کارایی آن‌ها آشنا باشید.

از همان زمانی که دوربین‌ عکاسی به گوشی‌های همراه اضافه شد، هر کدام از تلفن‌های همراه حتی مدل‌های قدیمی که هوشمند هم نبودند، به یک دوربین عکاسی همواره همراه تبدیل شدند. در آن زمان استقبال مردم حتی از دوربین‌های ضعیف VGA نیز بالا بود، به همین دلیل کیفیت دوربین، در طی این ‌سال‌ها به یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های تلفن‌های هوشمند تبدیل شد و حتی شرکت‌های تولید کننده محصولات خود را بر اساس کیفیت دوربین آن تبلیغ می‌کردند.

حالا که قضیه کلا فرق کرده، در حال حاضر بسیاری از مشتریان بیش از نوع پردازنده یا مقدار رم و یا حجم باتری یک مدل، به دنبال کیفیت دوربین های گوشی هستند. این روزها شبکه‌های اجتماعی به شدت مردم را به سمت خرید گوشی‌هایی با دوربین‌های با کیفیت سوق داده و دوربین خوب برای یک گوشی از نان شب هم واجب‌تر است.

اما عموم مردم اطلاعات کمی در خصوص دوربین گوشی‌های همراه دارند، کیفیت عکس‌برداری یک مدل تنها به تعداد دوربین یا رقم مگاپیکسل آن نیست، بسیاری از شاخصه‌ها و مشخصات هستند که برای پیدا کردن یک دوربین خوب باید آن‌ها را دانست.

موضوع این مقاله در همین مورد است، اینکه بدانیم هر دوربین چه کاربردی دارد، از مشخصات دوربین‌ها سر در بیاوریم و با استفاده از همین مشخصات، متوجه شویم که دوربین کدام گوشی، عکس‌های بهتری می‌گیرد؟ سوال اصلی همین است، برای خرید یک گوشی با دوربین با کیفیت باید به چه نکاتی توجه داشته باشیم؟

در این مقاله به زبان ساده به تمامی این سوالات پاسخ خواهیم داد، قرار نیست خیلی فنی و تخصصی در مورد دوربین‌ها صحبت کنیم، می‌خواهیم ویژگی‌ها و نکاتی را در مورد دوربین‌ها بازگو کنیم که در عین سادگی، اطلاعات ما را از نوع عملکرد دوربین گوشی افزایش می‌دهد و از این پس به راحتی می‌توانیم یک گوشی با دوربین ضعیف را از یک گوشی دیگر با دوربین باکیفیت تشخیص دهیم.

تعداد دوربین های گوشی اهمیت دارد؟

هم بله و هم خیر، بستگی دارد شما می‌خواهید با دوربین خود چه عکس‌هایی بگیرید. در حال حاضر اکثر مدل‌های پایین‌رده، به سه دوربین اصلی، التراواید و ماکرو مجهز شده‌اند، اگر گوشی میان‌رده باشد، معمولا 4 دوربین دارد و دوربین تشخیص عمق نیز به سه دوربین گفته شده اضافه می‌شود. فعلا اکثر پرچمداران نیز با 4 دوربین عرضه می‌شوند، مگر آنکه یک شرکت مانند نوکیا بخواهد مانند مدل Nokia 9 PureView از 5 دوربین استفاده کند.

اما با این وجود 70 درصد عکاسی شما به دوربین اصلی وابسته است، اکثر تصاویر شما با دوربین اصلی گرفته می‌شود و خیلی کمتر پیش‌می‌آید به سراغ دوربین التراواید، ماکرو یا تشخیص عمق بروید. بنابراین توجه داشته باشید که کیفیت دوربین اصلی تاحد زیادی مهم‌تر از تعداد دوربین‌های یک گوشی است.

انواع دوربین های گوشی

حالا که بحث دیگر دوربین‌ها به میان آمد، بهتر است یکی یکی با عملکرد دوربین‌ های گوشی های مختلف آشنا شویم.

دوربین واید: دوربینی که لنز واید دارد همان دوربین اصلی شماست، در حال حاضر در تمامی گوشی‌ها دوربین اصلی دارای لنز واید است و در مدل‌های پایین رده میان 5 تا 13 مگاپیکسل و در گوشی‌های بالارده تا 108 مگاپیکسل کیفیت دارد.

دوربین التراواید: واید یعنی عریض و التراواید یعنی بسیار عریض، دوربین‌های التراواید در چند سال اخیر به محبوبیت زیادی رسیده‌اند و در بسیاری از گوشی‌ها شاهد حضور این دوربین هستیم. دوربین‌های التراواید معمولا زاویه 123 درجه‌ای از محیط را در تصویر ثبت می‌کنند که نسبت به دوربین‌های معمولی، زاویه بسیار بیشتری است. در عکاسی با دوربین واید فضای بیشتری از محیط دیده می‌شود اما در حالت عادی کسی با این دوربین عکس نمی‌گیرد، دوربین‌های التراواید در مواقعی خاص یا حالت‌‌های خاصی کاربرد دارند که در نمونه تصاویر مشاهده می‌کنید.

دوربین ماکرو: دوربین ماکرو مانند عینک نزدیک‌بین است، وقتی به روی دوربین ماکرو می‌روید تصویر تار است اما زمانی که به سوژه نزدیک می‌شوید، تصاویر شفاف می‌شود. تصاویر ماکرو تنها برای عکس‌های بسیار نزدیک از یک سوژه کاربرد دارد. زمانی که شما می‌خواهید از یک حیوان، یک گیاه یا اشیاء از نزدیک عکس بگیرید، از دوربین ماکرو استفاده می‌کنید.

بنابراین موارد کاربردی این دوربین نیز بسیار محدود است و شاید در موارد خاص به ثبت تصویر از دوربین ماکرو روی بیاورید. برای به دست آوردن بهترین نتیجه با دوربین ماکرو باید دوربین را در فاصله 4 تا 7 سانتی‌متری از سوژه نزدیک کنید.

دوربین تشخیص عمق: ثبت یک تصویر پرتره خوب نیازمند داشتن یک دوربین تشخیص عمق با کیفیت است. شاید بتوان گفت عکس‌های پرتره، سخت‌ترین تصاویری هستند که یک تلفن همراه ثبت می‌کند برای همین هم به یک دوربین و هم به یک پردازنده خوب برای داشتن تصاویر پرتره نیاز است.

تصاویر پرتره از دو لایه تشکیل شده‌اند، یک سوژه و دو پس زمینه که مات یا اصطلاحا بلار است. دوربین تشخیص عمق وظیفه دارد تا سوژه را به خوبی تشخیص داده و از پس‌زمینه جدا کند، بنابراین هر چه دوربین تشخیص عمق بهتری داشته باشید، کیفیت تصاویر پرتره بهتر است.

دوربین ToF: دوربین ToF بیشتر از آن که دوربین باشد، یک سنسور است، این دوربین عملکردی شبیه به دوربین تشخیص عمق دارد منتها سنسور ToF می‌تواند با جزئیات بهتری محیط را آنالیز کند، به همین دلیل معمولا برخی پرچمداران مخصوصا گوشی‌های آیفون از این سنسور استفاده می‌کنند. تصاویر پرتره با سنسور ToF کیفیت فوق‌العاده‌ای دارد.

دوربین تله‌فوتو: این دوربین برای زوم کردن بسیار کاربرد دارد، معمولا در گوشی‌های فعلی از دوربین تله‌فوتو تا زوم 3 برابر استفاده می‌شود، با این دوربین می‌توانید زوم 2 یا 3 برابر باکیفیت بالا و بدون افت در وضوح تصویر را ثبت کنید، بنابراین تصاویر تله‌فوتو کیفیت بسیار بهتری دارند. در این دوربین فاصله کانونی بزرگ‌تر از دیگر دوربین‌ها بوده و به این ترتیب سوژه‌‌ها نزدیک‌تر از فاصله واقعی‌شان در تصاویر ثبت می‌شوند و کیفیت بهتری هم دارند.

دوربین پریسکوپی: دوربین پریسکوپی نوع پیشرفته‌ای از دوربین تله‌فوتو است. در دوربین‌های پریسکوپی از چند لنز استفاده شده و فاصله کانونی تاثیری در کیفیت عکس ندارد. به این ترتیب دوربین‌‌های پریسکوپی می‌توانند با کمترین افت کیفیت تا 10 برابر زوم کنند. این دوربین نیز تنها در مدل‌های پرچمدار دیده می‌شود و بر خلاف تمامی دوربین‌ها، دارای لنز مربعی است.

دوربین مونوکروم: این دوربین در چند محصول هوآوی استفاده شد، این دوربین تصاویر را در یک بازه رنگ طبیعی می‌گیرد. اکثر تصاویر مونوکروم سیاه و سفید هستند، البته کیفیت این تصاویر سیاه و سفید از تصاویری که به صورت نرم افزاری سیاه و سفید می‌شوند بسیار بالاتر است اما همچنان می‌توان یک رنگ با طیف رنگ آبی، زرد یا مشکی را به صورت مونوکروم ثبت کرد. نمونه این تصاویر را در پایین مشاهده می‌کنید.

حال که با کارکرد تمام دوربین‌هایی که در بازار وجود دارد آشنا شدیم، بهتر است به سراغ مشخصات جزئی‌تری از یک دوربین برویم تا بدانیم چگونه یک دوربین باکیفیت را از یک دوربین معمولی تشخیص دهیم:

تفاوت در مشخصات دوربین های گوشی

مگاپیکسل: به رزولوشن هر عکس یا تعداد پیکسل‌هایی که درآن وجود دارد مگاپیکسل گفته می‌شود. به طور طبیعی هرچه مگاپیکسل بالاتر باشد، کیفیت عکس بهتر است، اما کیفیت یک عکس تنها به مگاپیکسل آن نیست. در حال حاضر یک دوربین 12 مگاپیکسلی می‌تواند بهترین عکس‌هایی که تاکنون دیده‌اید را ثبت کند. با وجود آنکه دوربین گوشی پرچمدار 12 مگاپیکسلی است اما از تمام ظرفیت 12 مگاپیکسل آن استفاده شده و در نهایت تصاویر بهتری نسبت به دوربین‌های 64 مگاپیکسلی دوربین‌های میان‌رده ثبت می‌کند.

اگر دقت کنید، بسیار از دوربین‌های پرچمداران سامسونگ و اپل نیز 12 مگاپیکسلی هستند. پس یک دوربین 12 مگاپیکسلی با دیافراگم مناسب و پردازنده مناسب، توانایی ثبت بهترین تصاویر را دارد.

در مدل‌های میان‌رده برای جبران ضعف پردازنده‌ها از دوربین با مگاپیکسل بالا استفاده می‌شود. اما این به معنای کیفیت برتر این دوربین نسبت به یک دوربین 12 مگاپیکسلی در یک پرچمدار نیست. به طور کلی مگاپیکسل هر چه بیشتر باشد بهتر است، اما شما برای یافتن یک دوربین باکیفیت، عوامل دیگری را نیز باید مد نظر بگیرید.

تراشه اصلی و پردازنده گرافیکی گوشی: قدرت پردازنده تاثیر مستقیمی بر روی کیفیت عکس‌ها دارد، این یک واقعیت است. شما اگر دوربین‌های آیفون را بر روی یک میان‌رده استفاده کنید، ضعف پردازنده میان‌رده موجب می‌شود کیفیت تصاویر معمولی باشند. بنابراین سرعت و قدرت پردازنده‌ها در پردازش و به خصوص ویرایش‌های گرافیکی که پس از ثبت عکس بر روی تصاویر اعمال می‌شود، بسیار اهمیت دارد.

دیافراگم: خیلی نمی‌خواهیم فنی صحبت کنیم اما دیافراگم به گشودگی دریچه دوربین گفته می‌شود، به طور خلاصه هرچه دیافراگم کمتر باشد نور بیشتری به دوربین وارد می‌شود و در نتیجه کیفیت تصاویر بهتر است. در حال حاضر در دوربین‌های معمولی از دیافراگم میان f/2.4 تا f/1.8 استفاده می‌شود. دیافراگم f/1.8 برای دوربین یک گوشی میان‌رده با کیفیت معمولی کاملا مناسب است. تنها در برخی از پرچمداران می‌توانید دیافراگم کمتر از f/1.8 پیدا کنید. به طور مثال دوربین اصلی آیفون 12 پرو یک دوربین 12 مگاپیکسلی با دیافراگم f/1.6 است.

نکته مهم در مورد دیافراگم به دوربین‌های تله‌فوتو باز می‌گردد، در دوربین‌های تله‌فوتو هر چه دیافراگم بالاتر باشد، بهتر است، به طور مثال دوربین 12 مگاپیکسلی تله‌فوتو پریسکوپی گلکسی s21 الترا، دیافراگم f/4.9 دارد. نوع لنز این دوربین‌ها به گونه‌ای است که باید گشودگی دریچه آنها کمتر و عدد دیافراگم بیشتر باشد.

نوع پیکسل: برخی مدل‌های پرچمدار مانند پرچمداران سامسونگ، به دوربین‌هایی با پیکسل دوگانه مجهز شده‌اند. با دوال پیکسل، فوکوس خودکار بر روی سوژه‌ها بسیار سریع‌تر رخ می‌دهد و شما می‌توانید بسیار راحت‌تر عکاسی کنید. همچنین نور وارد شده به دوربین نیز افزایش پیدا می‌کند، بنابراین با دوربین‌های پیکسل دوگانه، می‌توانید عکس‌های بسیار بهتر و واضح‌تری به خصوص در نور کم یا هنگام شب بگیرید.

فوکوس خودکار یا PDAF: فوکوس خودکار تقریبا در تمامی دوربین های گوشی های میان‌رده و معمولی هم پیدا می‌شود و دیگر قابلیتی قدیمی محسوب می‌شود. با این قابلیت هنگام عکاسی، دوربین خود تشخیص می‌دهد که بر روی چه نقطه از سوژه تمرکز کند تا نه تصویر تار شود و نه نور تصویر زیاد و کم شود. اگر فوکوس خودکار خوب کار نکند، هنگام عکس‌برداری از یک محیط، سوژه به خوبی تشخیص داده نمی‌شود، بنابراین بخشی که شما نمی‌خواهید، به عنوان مرکز سوژه شناخته شده و نور بر اساس کیفیت تصویر آن منطقه تنظیم می‌شود و دیگر بخش‌های تصویر کیفیت پایین‌تری پیدا می‌کند.

برخی از دوربین‌ها دارای سنسور خودکار لیزری هستند که سرعت و دقت فوکوس را به شدت افزایش می‌دهد، این قابلیت Laser AF نام دارد.

لرزش‌گیر اپتیکال OIS: قطعا دیده‌اید که هنگام عکس‌برداری اگر کمی دستتان تکان بخورد یا لرزش داشته باشد، تصویر تار شده و کیفیت خود را از دست می‌دهد. لرزش‌گیر اپتیکال یا OIS دقیقا کاری می‌کند تا دیگر با یک لرزش جزئی، تصاویر خراب نشوند. البته اگر دوربین خیلی لرزش داشته باشد، کاری از دست OIS بر نمی‌آید اما در حالت کلی دوربین‌هایی که این قابلیت را دارند، تصاویر به مراتب واضح‌تر و شفاف‌تری می‌گیرند.

HDR: این قابلیت نیز به بهبود رنگ‌ها و طبیعی بودن دمای رنگ و تعادل رنگ سفید در تصاویر کمک می‌کند. دوربین‌هایی که HDR دارند، از نظر رنگ بسیار شاداب‌تر و زنده‌تر از دیگر تصاویر‌اند.

اندازه دوربین و اندازه سنسور: در واقع هرچه سایز سنسور بزرگ‌تر باشد، میزان نور بیشتری وارد آن شده و در نهایت کیفیت تصویر بالاتر خواهد بود. البته این یک قانون کلی نیست اما در اکثر مواقع سایز بزرگ‌تر سنسور منجر به افزایش تعداد پیکسل‌ها شده و در نهایت کیفیت تصویر بیشتر خواهد شد.

خواندن مشخصات دوربین های یک گوشی

حال نوبت آن رسیده تا نحوه خواندن اطلاعات دوربین های گوشی را یاد بگیریم، به طور مثال:

دوربین اصلی گلکسی S21 الترا این مشخصات را دارد: 108 MP, f/1.8 (wide) PDAF, Laser AF, OIS

این یعنی این دوربین 108 مگاپیکسلی بوده و دارای لنز واید است، همچنین میزان گشودگی دیافراگم این دوربین f/1.8 است و این دوربین از فوکوس خوکار، فوکوس خودکار لیزری و لرزش‌گیر اپتیکال بهره می‌برد. دوربین‌های 108 مگاپیکسلی واقعا 108 مگاپیکسل نیستند، بلکه پیکسل‌های آنها تقسیم بر 6 یا 8 می‌شود و به صورت نرم‌افزاری به 108 مگاپیکسل می‌رسند. بنابراین خیلی بر روی ویژگی 108 مگاپیکسلی این دوربین نمی‌توان حساب باز کرد، مهم آن است که گشودگی دریچه آن مناسب است و قابلیت‌هایی مانند فوکوس خودکار و لرزش‌گیر اپتیکال دارد.

دوربین سوم گلکسی S21 الترا این مشخصات را دارد: 10 MP, f/4.9 (periscope telephoto), dual pixel PDAF, OIS, 10x optical zoom

این دوربین به مراتب کاربردی‌تر از دوربین اصلی است. این دوربین 10 مگاپیکسلی تله‌فوتو پریسکوپی دارای دیافراگم f/4.9 است، همانطور که اشاره کردیم در دوربین‌های پریسکوپی هرچه دیافراگم بالاتر باشد، بهتر است. این دوربین تا 10 برابر زوم اپتیکال دارد که قابلیت بسیار جذابی‌ست، همچنین فوکوس پیکسل دوگانه و لرزش‌گیر اپتیکال نیز دارد که موجب می‌شود بتوانیم با این دوربین تصاویر بسیار شفاف حتی با زوم 10 برابر بگیریم.

 دوربین اصلی گلکسی  A52 سامسونگ : 64 MP, f/1.8 (wide) PDAF, OIS

این دوربین 68 مگاپیکسل است و از لنز واید بهره می‌برد، دیافراگم آن f/1.8 بوده و از فوکوس خودکار و لرزش‌گیر هم استفاده می‌کند. به این ترتیب اگر پردازنده گوشی قدرت بالایی داشته باشد، تصاویر بسیار خوبی می‌توان با این دوربین ثبت کرد.

دوربین سوم هوآوی میت 40 پرو: 20 MP, f/1.8 (ultrawide), PDAF

اکثر دوربین‌های التراواید نهایتا 12 مگاپیکسلی هستند، اما این گوشی با دوربین التراواید 20 مگاپیکسلی نشان داده که حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، همچنین دیافراگم f/1.8 نیز بسیار مناسب است و به نوردهی بهتر تصویر کمک می‌کند. قابلیت فوکوس خودکار یکی دیگر از قابلیت‌های این دوربین است که به تشخیص صحیح دوربین کمک می‌کند.

مشخصات دوربین های گوشی برای فیلم‌برداری

برای فیلم‌برداری شرایط خیلی متفاوت نیست، دوربین اصلی و التراواید یا تله‌فوتو اگر با کیفیت باشند، می‌توانید بهترین ویدیو‌ها را ضبط کنید، اما چند خصوصیت در مورد ویدیوها لازم به ذکر است که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

رزولوشن ویدیو: این قابلیت مانند همان مگاپیکسل در عکس گرفتن است، هر چه رزولوشن شما بالاتر باشد، پیکسل‌های بیشتری در تصویر وجود دارد. رزولوشن‌‌های مطرح فعلی از 720 پیکسل آغاز می‌شوند و به 8K ختم می‌شوند. البته اکثر دوربین‌ها فعلی نهایتا 4K فیلم می‌گیرند و رزولوشن 8K برای مدل‌های پرچمدار است.

برای رزولوشن ویدیو یک نکته بسیار مهم وجود دارد، اگر رزولوشن ویدیو با رزولوشن نمایشگری که ویدیو در آن پخش می‌شود یکی نباشد، کیفیت ویدیو افت می‌کند. فرض کنید شما فیلم 4K گرفته‌اید، اگر تلویزیون شما رزولوشن فول اچ‌دی یا همان 1080 داشته باشد، فیلم شما را با همان رزولوشن 1080 نشان می‌دهد و عملا اینکه شما با 4K فیلم بگیرید یا 1080 تفاوتی ندارد. به همین دلیل اگر می‌خواهید فیلم‌هایی که گرفته‌اید به جز گوشی در رایانه یا تلویزیون و حتی ویدیو پروژکتور به نمایش بگذارید، به کیفیت پخش کننده نیز توجه داشته باشید.

 فریم بر ثانیه یا FPS: نکته بسیار مهم دیگر فریم بر ثانیه است. هرچه تعداد فریم در هر ثانیه بیشتر باشد، کیفیت ویدیو بهتر است. هر فیلم از تعدادی تصویر تشکیل شده، فریم بیشتر به معنای وجود تصاویر بیشتر در فیلم است، بنابراین هرچه فریم بیشتر باشد، کیفیت فیلم بسیار بهتر است. در حال حاضر دوربین‌ها فیلم‌ها را در دو نوع 30 فریم و 60 فریم ضبط می‌کنند.

اکثر دوربین‌های میان‌رده قابلیت فیلم‌برداری 4K با 30 فریم در ثانیه را دارند، برای آنکه 4K با 60 فریم در ثانیه را داشته باشید، باید یک گوشی بالارده با مقدار رم بالا و پردازنده قدرتمند بخرید.

اما در همین مدل‌های میان‌رده قابلیت فیلم‌برداری 1080 با 60 فریم در ثانیه نیز وجود دارد، شخصا فیلم 1080 با 60 فریم را به فیلم 4K با 30 فریم ترجیح می‌دهم، اما این انتخاب شماست که چه نوعی فیلم‌برداری کنید. دوربین های گوشی های پرچمدار فیلم 8K با 24 فریم بر ثانیه نیز می‌گیرند.

در مشخصات گوشی یک رقم فریم بالا مانند 124FPS یا 960FPS نیز وجود دارد که مربوط به فریم‌های تصاویر اسلوموشن است. در این حالت نیز هرچه فریم بالاتر باشد، تصویر اسلوموشن کیفیت بهتری دارد اما به دلیل وجود فریم‌های بسیار زیاد در یک ثانیه، فیلم‌های اسلوموشن 960FPS زمان محدودی دارند، مثلا تنها می‌توانید 5 ثانیه فیلم اسلوموشن با 960 فریم در ثانیه بگیرید، اگر این زمان بیشتر شود، فشار زیادی به پردازنده آمده و حجم ویدیو نیز خیلی بالا می‌رود. بنابراین اگر فریم فیلم اسلوموشن بالا باشد، تایم گرفتن اسلوموشن به صورت خودکار محدود خواهد بود.

لرزشگیر الکترونیکی ژیروسکوپی یا gyro-EIS: آخرین موردی که با آن اشاره می‌کنیم لرزش‌گیر ژیروسکوپی الکترونیکی است که در هنگام فیلم‌برداری لرزش تصویر ناشی از راه رفتن، دویدن، خندیدن و… را دفع می‌‌کند تا ویدیویی بسیار روان و سیال داشته باشیم. وجود این قابلیت اهمیت فوارانی دارد.

خواندن مشخصات دوربین های یک گوشی برای فیلم‌برداری

حال زمان آن رسیده نگاهی به ویژگی دوربین های چند گوشی در بازار داشته باشیم.

قابلیت فیلم‌برداری دوربین گلکسی S21 الترا: 8K@24fps, 4K@30/60fps, 1080p@30/60/240fps, 720p@960fps, HDR10+, stereo sound rec., gyro-EIS

این دوربین قابلیت ضبط ویدیو 8K با 24 فریم در ثانیه را دارد، همچنین به صورت 4K با نرخ 30 فریم و 60 فریم در ثانیه فیلم‌ می‌گیرد، شما هنگام فیلم‌برداری می‌توانید مدیریت کنید که فیلم‌برداری بر روی کدام حالت باشد. در حالت 1080 نیز می‌توانید به صورت 30 و 60 فریم در ثانیه فیلم‌برداری کنید. قابلیت فیلم‌برداری اسلوموشن با 1080 و 240 فریم در ثانیه را نیز دارید، برای قابلیت سوپراسلوموشن‌ نیز می‌توانید با رزولوشن 720 و 960 فریم در ثانیه به مدت محدود فیلم بگیرید.

این دوربین تصاویر را به صورت HDR10+ که نوع بسیار پیشرفته از HDR معمولی است، ضبط می‌کند، همچنین صدا نیز به صورت استریو ضبط خواهد شد. این دوربین قابلیت لرزش‌گیر ژیروسکوپی را نیز دارد.

نوشته راهنمای کامل خرید گوشی برای عکاسی: به چه نکاتی باید توجه کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

داغ شدن گوشی اندروید شما، آیا این موضوع خودبه‌خود رخ می‌دهد و یا اینکه دلیل آن، یک اپلیکیشن مشخص است؟ آیا مشغول استریم چندین ویدیو هستید و یا اینکه دمای هوا بسیار بالا است؟ دشوار است که دلیل دقیق گرم شدن بیش‌از‌حد گوشی را تشخیص دهید.

وقتی که گرمای گوشی از حدی فراتر رود، آنگاه عملکرد آن نیز کندتر می‌شود. در برخی موارد نیز، گوشی شما خاموش شده تا دمای آن به حالت عادی بازگردد. آیا نمی‌خواهید که یک تماس مهم را از دست بدهید؟ در ادامه قصد داریم که به راه‌کارهای رفع مشکل داغ شدن بیش‌از‌حد گوشی اندروید بپردازیم.

چرا گوشی شما زیاد داغ می‌شود؟

پیش از پرداختن به اصل مطلب، بهتر است که اول بدانیم که منظور دقیق از داغ شدن و گرمای بیش‌ازحد چیست؟ گوشی شما در حین انجام کارهای عادی، نباید بیش‌ازحد داغ شود. اگر این‌طور نیست، پس می‌توان نتیجه گرفت که مشکلی در این باره وجود دارد.

البته نباید گرمای عادی را به داغ شدن تعبیر کرد. اگر پس از اجرای یک بازی به مدت 15 دقیقه، گرمای کمی احساس کنید، آنگاه این موضوع طبیعی است. اما اگر هشدار گرمای بیش‌ازحد را بر روی گوشی خود مشاهده کرده و یا اینکه دمای گوشی آنقدر بالا باشد که نتوانید آن را لمس کنید، آنگاه باید به فکر چاره باشید.

احتمالا پیش از خواندن این مطلب، سعی کرده‌اید که چندین اپلیکیشن را بسته و یا اینکه گوشی خود را ریستارت کرده‌اید. شاید هم برخی از پیام‌های خطا را در گوگل، جست‌و‌جو کرده باشید. تقریبا همیشه در رابطه با گرم شدن بیش‌ازحد گوشی‌ها، می‌توانید دلایل رایج زیر را برشمارید:

• روشنایی صفحه‌نمایش، بسیار زیاد است.
• مدت زیادی است که به شبکه وای‌فای متصل شده‌اید.
• احتمالا زیاد بازی می‌کنید.

البته این دلیل‌ها مربوط به گوشی‌های قدیمی‌تر هستند. این روزها هیچ گوشی هوشمند سالمی نباید به دلایل بالا، داغ کند. اگر گوشی سامسونگ جدید شما بیش‌ازحد داغ می‌کند، آنگاه شاید دلایل زیر، باعث رخ دادن این قضیه شده باشند. لازم به ذکر است که بگوییم در اینجا برند گوشی شما مهم نیست و در هر صورت اگر دستگاه شما دمای بالایی دارد، آنگاه بهتر است که ادامه مطلب را از دست ندهید.

این مطلب را نیز بخوانید: دلایل و راه‌کارهای رفع مشکل روشن نشدن گوشی‌های اندرویدی

اپلیکیشن‌های مشکل‌دار

یکی از دلایل داغ شدن بیش‌ازحد گوشی اندروید شما می‌تواند مربوط به یک و یا چند اپلیکیشن مشکل‌دار باشد. احتمالا اپلیکیشنی جدید را بر روی گوشی خود نصب کرده که عملکرد چندان مناسبی ندارد. شاید یکی از اپلیکیشن‌هایی که زیاد از آن استفاده می‌کنید، به‌روزرسانی شده و بنابراین باعث افزایش دمای دستگاه شما شده باشد. به‌روزرسانی خودکار اپلیکیشن‌ها، قابلیتی مفید است، اما گاهی اوقات نیز می‌تواند مشکلاتی این‌چنینی را به وجود آورد. در این رابطه، دو راه‌کار در پیش‌رو دارید:

1. اپلیکشین موردنظر را حذف کنید.
2. ببینید که آیا نسخه جدیدتری از آن منتشر شده است یا خیر؟

به محض حذف کردن اپلیکیشن، گوشی خود را ریستارت کرده و چند دقیقه‌ای صبر کنید. اگر پس از گذشت این چند دقیقه، گوشی شما همچنان دمای بالایی داشت، آنگاه بهتر است که ادامه مطلب را نیز مطالعه کنید.

استفاده زیاد از دوربین گوشی

گوشی‌هایی که دوربین‌های باکیفیت دارند، اگر به مدت زیادی از دوبین آن‌ها استفاده شود، آنگاه امکان دارد که دمای آن‌ها بیش‌ازحد افزایش پیدا کند. البته این سناریو همیشه رخ نداده و به عوامل زیر نیز بستگی دارد:

• رزولوشن و نرخ فریم انتخاب شده
• روشنایی صفحه
• استفاده طولانی‌مدت از دوربین
• قرار گرفتن گوشی در معرض نور مستقیم خورشید
• عوامل محیطی نیز می‌توانند باعث گرمای‌ بیش‌ازحد گوشی شما شوند.

رها کردن گوشی در زیر نور مستقیم خورشید، موردی رایج است. مثلا اگر گوشی خود را در یک روز آفتابی بر روی داشبورد اتومبیل بگذارید، آنگاه طبیعی است که دمای آن نیز بالا رود. در چنین مواردی می‌توانید با استفاده از سیستم تهویه هوای خودروی خود، گوشی را سریع‌تر خنک کنید.

در سناریویی دیگر نیز می‌توانید گوشی را از تابش مستقیم نور خورشید، دور نگه دارید. اگر در داخل خودرو باید از گوشی خود استفاده کنید، آنگاه سعی کنید که این کار را در سایه‌ها انجام دهید. پس از اتمام کار نیز بهتر است که گوشی را در یک جای خنگ بگذارید.

وجود بدافزار را بررسی کنید

وجود یک بدافزار بر روی گوشی شما می‌تواند باعث گرمای بیش‌ازحد شود. به هر حال هر چه که باشد، توسعه‌دهندگان بدافزارها به فکر سلامتی گوشی شما نیستند، آن‌ها فقط اطلاعات دستگاه شما را می‌خواهند.

بدافزارها از طریق تبلیغات آلوده (Malvertising) و یا اپلیکیشن‌های جعلی موجود در فروشگاه گوگل پلی، می‌توانند وارد دستگاه شما شوند. دشوار است که بدانیم یک بدافزار، کجا و چه زمانی به گوشی شما حمله می‌کند. متعاقبا باید یاد بگیرید که چگونه اپلیکیشن‌های خطرناک را پیدا کرده و سپس آن‌ها را از بین ببرید.

این مطلب را نیز بخوانید: چگونه مشکل شناسایی نشدن سیم‌کارت در گوشی‌های اندرویدی را حل کنیم؟

شاید مشکل از قاب گوشی باشد

یکی دیگر از دلایل داغ شدن بیش‌ازحد گوشی اندروید شما می‌تواند قاب محافظ آن باشد. اکثر قاب‌ها از پلاستیک ساخته شده و یا اینکه مقدار زیادی پلاستیک در آن‌ها به کار رفته است. حتی آن‌هایی هم که از چرم ساخته شده‌اند، بازهم همین مشکل را دارند: گوشی را به‌گونه‌ای عایق‌بندی کرده که گرما را در داخل نگه داشته و اجازه ورود جریان هوای خنک را نمی‌دهند.

مکانیسم دفع گرمای گوشی‌ها بدین‌صورت کار می‌کند که گرمای گوشی باید از دستگاه دور شود. این قضیه مخصوصا در هنگام انجام کارهای سنگین، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. حال همین قاب باعث می‌شود که این فرایند به‌درستی صورت نگیرد. این قضیه همانند این است که یک کت چرمی ضخیم پوشیده و سپس به ورزش کردن بپردازیم.

در این رابطه، گزینه‌های زیادی را در اختیار ندارید. جدا کردن قاب از گوشی، شروع خوبی است، اما چون امکان صدمه خوردن گوشی را افزایش می‌دهد، پس نمی‌توان آن را به‌عنوان یک راه‌کار بلندمدت در نظر گرفت.

گرمای زیاد در حین شارژ شدن: کابل شارژر را بررسی کنید

یکی دیگر از جنبه‌هایی که باید در نظر داشته باشید، وضعیت باتری و کابل شارژ است. اگر یک گوشی قدیمی داشته که به دفعات بسیاری، اورشارژ شده است، آنگاه شاید دلیل گرمای بیش‌ازحد دستگاه شما نیز همین موضوع باشد. توصیه می‌کنیم که هیچ‌گاه گوشی خود را تا 100 درصد شارژ نکنید، بهتر است که دستگاه شما نهایتا تا 80 الی 90 درصد، شارژ شود.

طبیعتا در هنگام شارژ کردن گوشی، دمای آن نیز نباید به‌قدری افزایش یابد که مشکلی را به وجود آورد. در غیر این صورت، مشکل می‌تواند از باتری، کابل شارژر و یا درگاه شارژ باشد. در این رابطه نیز می‌توانید:

• کابل و آداپتور شارژر را تعویض کنید.
• باتری را تعویض کنید.
• درگاه شارژ را تعمیر کنید.

شاید مشکل از وای‌فای و یا بلوتوث باشد

شاید دلیل گرمای زیاد گوشی شما، استفاده بیش‌ازحد از وای‌فای باشد. در گوشی‌های اندرویدی، رایج است که اپلیکیشن‌هایی در پس‌زمینه اجرا شده و از منایعی همانند CPU، وای‌فای و یا اینترنت سیم‌کارت، استفاده کنند. اگر اپلیکیشن‌های گوشی شما نیز چنین رویه‌ای را در پیش گیرند، آنگاه دمای دستگاه شما نیز بالا خواهد رفت.

در تنظیمات باتری گوشی اندروید خود می‌توانید بفهمید که کدام اپلیکیشن‌ها، مشغول استفاده از منابع گوشی هستند (Settings > Battery > Consuming apps). با استفاده از ابزار Adaptive Battery می‌توانید اپلیکیشن‌هایی را که معمولا از آن‌ها استفاده نمی‌کنید، محدود نمایید. همچنین با طی کردن گام‌های زیر نیز می‌توانید استفاده از دیتای سیم‌کارت را در پس‌زمینه، متوقف کنید:

1. به “Settings > Apps & notifications > All apps” بروید.
2. اپلیکیشن موردنظر خود را انتخاب کنید.
3. گزینه “Data usage” را لمس کرده تا بتوانید فعالیت اپلیکیشن موردنظر را مشاهده کنید.
4. گزینه “Background data” را غیرفعال کرده تا دسترسی اپلیکیشن موردنظر به اینترنت (در پس‌زمینه)، قطع شود.

همچنین با استفاده از کلید “Force Stop” نیز می‌توانید اپلیکیشن موردنظر را سریعا بیندید. شاید بدین‌ ترتیب، فعالیت‌های پس‌زمینه محدود شوند، اما حداقل می‌توانید این اطمینان را داشته باشید که کمتر از منابع سیستم، استفاده می‌شود. این ترفند می‌تواند در کاهش دمای گوشی شما، مؤثر باشد.

این مطلب را نیز بخوانید: چگونه مشکل سوختن صفحه نمایش یا پیکسل‌های یک گوشی اندرویدی را برطرف کنیم؟!

جمع‌بندی

در بالا سعی کردیم که راه‌کارهای رفع مشکل داغ شدن بیش‌ازحد گوشی را به‌صورت مفصل برای شما توضیح دهیم. در زیر نیز به‌صورت خلاصه، مروری بر این موارد خواهیم داشت.

• قاب گوشی را جدا کنید.
• جهت قطع تمامی اتصال‌ها، گوشی را بر روی حالت هواپیما قرار دهید.
• گوشی را در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار ندهید.
• گوشی را در معرض جریان هوای خنک قرار دهید (اما آن را در داخل یخچال و چنین جاهایی، قرار ندهید).
• روشنایی صفحه را کاهش دهید.

پس از انجام موارد بالا، می‌توانید از ترفندهای زیر نیز کمک بگیرید:

• از حالت Battery Saver استفاده کنید.
• حافظه گوشی را تمیز کرده تا از شر فایل‌های اضافی و بدافزارها، خلاص شوید.
• کمتر از دوربین استفاده کنید.
• موارد استفاده از وای‌فای، بلوتوث و GPS را به حداقل ممکن کاهش دهید.
• باتری، کابل شارژر و یا هر دو را تعویض کنید، یا اینکه درگاه شارژ را در صورت نیاز، تعمیر نمایید.

به‌عنوان یک راه‌کار ایمنی، گوشی و تبلت‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند تا به‌صورت خودکار در دماهای بالا، خاموش شوند. در این صورت باید کمی صبر کنید تا دمای گوشی به حالت عادی بازگشته و سپس راه‌کارهای بالا را امتحان کنید.

نوشته چگونه می‌توان مشکل داغ شدن بیش‌ازحد گوشی‌های اندروید را برطرف کرد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

SaaS یکی از اصطلاحات و مخفف‌‎های رایجی است که توسط متخصصان دنیای کامپیوتر، به زبان آورده می‌شود. SaaS مخفف Software as a Service (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) بوده و در دنیای امروزی رایانه‌ها، کاربردی وسیع دارد. در ادامه قصد داریم که توضیحات بیشتری را در این باره به شما ارائه دهیم.

SaaS چیست و به چه معنا است؟

در مقدمه اشاره کردیم که SaaS مخفف Software as a Service است. در مقابل این اصطلاح، می‌توان به Software as a Good (نرم‌افزار به‌عنوان کالا) اشاره کرد. اولی مثل این است که در دنیای غیردیجیتال، هر بار به شخصی مبلغی پول داده تا کاری را برای شما انجام دهد. دومی نیز همانند کالاهای مصرفی بوده که یک بار آن‌ها را خریداری و مصرف می‌کنید.

اگر سال‌های حوالی 2000 میلادی را به یاد داشته باشید، آنگاه به روشی دیگر نیز می‌توان SaaS را برای شما توضیح داد. فرض کنید که به جدیدترین نسخه یک واژه‌پرداز نیاز دارید. بنابراین به نزدیک‌ترین فروشگاه لوازم کامپیوتری رفته و یک نسخه از آن را خریداری می‌کنید و سپس به خانه بازگشته و آن را بر روی کامپیوتر خود نصب می‌کنید. SaaS آمده تا جایگزین این فرایند شود.

می‌توان SaaS را به‌عنوان سرویسی در نظر گرفت که به‌صورت آنلاین به آن دسترسی پیدا کرده و به جای دانلود و یا خرید یک نسخه فیزیکی از نرم‌افزار، به ازای استفاده از سرویس موردنظر، حق اشتراک پرداخت می‌کنید. حتی می‌توان اینترنت را نیز به‌عنوان یک Software as a Service در نظر گرفت. به هر حال اکنون دیگر جهت اتصال کامپیوتر خود به اینترنت، آن هم به مدت محدودی، لازم نیست که دیسک‌های AOL خریداری کنید.

اگر بخواهیم این طرز فکر را گسترش دهیم، آنگاه اکثر چیزهایی که ما امروزه در دنیای کامپیوتر از آن‌ها استفاده می‌کنیم و روزی software as a good بوده‌اند (همانند اینترنت، واژه‌پردازها، رسانه‌های استریمینگ، بازی‌ها، نرم‌افزارهای آنتی ویروس و …)، اکنون تحت چتر SaaS قرار دارند.

تاکنون در این مطلب بحث بر سر این بود که کاربران خانگی چگونه با این موضوع روبه‌رو می‌شوند. از طرفی دیگر، کسب‌و‌کارها نیز می‌توانند در مواضع متفاوت‌تری، از SaaS استفاده کنند، هر چند که اصل موضوع یکسان است. راه‌کارهای SaaS که کسب‌و‌کارها بیشتر با آن سروکار دارند شامل: میزبانی وب، ثبت رویدادها، سیستم‌های پرداخت و سایر خدمات می‌شوند. از ایده‌های مشابه SaaS که در کسب‌و‌کارها مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به Infrastructure as a Service (زیرساخت به‌عنوان سرویس) و Platform as a Service (پلتفرم به‌عنوان سرویس) اشاره کرد.

SaaS از کجا آمد؟

کاربران عمومی بیشتر با پردازش ابری، SaaS را شناختند. پردازش ابری که در آن سرویس‌های پردازشی بر بستر اینترنت ارائه می‌شوند، از دهه 1960 وجود دارد. درست است که این پدیده مربوط به پیش از سال 2000 میلادی بوده، اما اکثر مردم با راه‌اندازی Elastic Compute Cloud شرکت آمازون در سال 2006، از این موضوع آگاه شدند.

ایمیل، سرویس‌های استریم، تولید محتوا و همچنین پلتفرم‌های همکاری از راه دور، همگی نمونه‌های رایجی از SaaS هستند. چنین سرویس‌های از لحاظ مالی، از 3 طریق به درآمدزایی می‌پردازند: حق اشتراک، تبلیغات و نگهداری کاربران.

خدمات اشتراکی

مجموعه نرم‌افزارهای ویرایشی شرکت ادوبی، یکی از بهترین مثال‌ها در زمینه SaaS مبتنی بر پرداخت حق اشتراک هستند. در چنین مواردی باید جهت تمدید سرویس و حق استفاده، حق اشتراک پرداخت کنید.

تبلیغات و پیش‌نمایش‌ها

اگر بخواهیم پلتفرم‌های استریم را در نظر بگیریم، آنگاه می‌توان یوتیوب را یک مثال عالی از یک SaaS تبلیغات محور به حساب آورد. حال که یوتیوب، محتوای پولی پریمیوم را نیز در مدل کسب‌و‌کار خود قرار داده، این موضوع بیشتر صدق می‌کند. در این پلتفرم می‌توانید در ازای مشاهده تبلیغات، به‌صورت رایگان به محتوا دسترسی پیدا کرده و البته محتوای پولی را نیز در اختیار نخواهید داشت.

می‌توان یوتیوب را، هم از این لحاظ که رایگان بوده و هم از این دید که یک پیش‌نمایش رایگان از نسخه پولی است، یک محصول تبلیغات محور به حساب آورد. چنین قضیه‌ای در رابطه با Microsoft Outlook نیز صادق است. از طریق بستر اینترنت می‌توانید به ایمیل‌رسانی رایگان و همچنین مجموعه آفیس، دسترسی پیدا کنید که البته برخی از ویژگی‌های دومی فقط در نسخه پولی آن وجود دارند.

این مطلب را نیز بخوانید: Games As A Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟

نگهداری کاربر

در نهایت اینکه برخی از SaaSها نیز هستند که تبلیغات مستقیم نداشته و همچنین یک نسخه پولی بهتر نیز ندارند. چنین سرویس‌هایی در عوض سعی می‌کنند که شما را به سمت استفاده از سایر سرویس‌های همان شرکت، دعوت کنند. گوگل بهترین نمونه در این رابطه است.

سرویس‌های ابری گوگل، رایگان هستند. سرویس ایمیل گوگل یا همان جیمیل، نه‌تنها رایگان بوده، بلکه تبلیغاتی نیز ندارد. این سرویس به مرورگر وب این شرکت و همچنین موتور جست‌و‌جوی آن، لینک شده است. حال هم مرورگر و هم موتور جست‌و‌جو، منابع بسیار خوبی جهت کسب درآمد برای این شرکت هستند. بدین ترتیب شرکت گوگل سعی دارد که شبکه‌ای را ایجاد کرده و از طریق کاربران خود، کسب درآمد کند و همچنین هر آنچه را که نیاز دارند، در اختیارشان قرار دهد.

مزایا و معایب Software as a Service

مزایا و معایب Software as a Service در قیاس با مدل‌های قدیمی‌تر کسب‌و‌کار، به طرز وسیعی به نوع سرویس و همچنین شیوه استفاده از آن بازمی‌گردند. اگر مزایای چنین سرویس‌هایی برای شما مهم نبوده و یا اینکه در رابطه با مورد خاص شما، معایب و مشکلاتی نیز وجود دارند، آنگاه می‌توانید از نسخه قابل خریداری و قابل دانلود نرم‌افزارهای موردنظر خود (همانند روزهای قدیم) استفاده کنید.

مزایا: SaaS ارزان‌تر و کارآمدتر است

از آنجایی که SaaSها بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند، پس هزینه‌های مرتبط با دیسک‌های فیزیکی و بسته‌بندی‌ها در رابطه با آن‌ها وجود نداشته و بنابراین می‌توان آن‌ها را با قیمتی کمتر نیز به کاربر ارائه داد. همچنین بدین ترتیب لازم نیست که جهت تهیه نسخه جدیدتر نرم‌افزار واژه‌پرداز خود، شخصا به یک فروشگاه فیزیکی مراجعه کنید.

معایب: SaaS و فضای ابری

یکی از بزرگ‌ترین معایب SaaSها این است که بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند. بنابراین بسیاری از آن‌ها شاید بدون اینترنت، قابل دسترسی نباشند. هر چند خود استفاده از اینترنت نیز می‌تواند نگرانی‌هایی را در رابطه با امنیت، به وجود آورد.

همان‌طور که در ادامه نیز بدان خواهیم پرداخت. یکی از بزرگ‌ترین مزایای SaaSها و سرویس‌های ابری این است که فایل‌های شما در همه‌جا، قابل دسترس خواهند بود. این قضیه بدین معنا است که به شرکتی همانند گوگل اعتماد کرده و اطلاعات مهم خود را در اختیار آن قرار می‌دهید یکی دیگر از تبعات این موضوع این است که اگر مشکلی فنی برای اینترنت و یا سرویس ابری مورد استفاده شما به وجود آید، آنگاه امکان استفاده از سرویس پولی خود را نخواهید داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: وب 3.0 چیست، چه تفاوتی با وب 2.0 داشته و مزیت‌های آن کدامند؟

مزایا: SaaS و فضای ابری

همان‌طور که پیش‎‌تر نیز بدان اشاره کردیم، راه‌کارهای SaaS به دلیل استفاده از اینترنت، می‌توانند مزایای مختلفی را به کاربران خود ارائه دهند. احتمالا هم بزرگ‌ترینِ این مزایا، امکان دسترسی به اپلیکیشن و فایل‌های خود، در جاهای مختلف است.

در روزهایی که هنوز فضاهای ذخیره ابری همانند OneDrive به وجود نیامده بودند، کاربران اگر می‌خواستند که به یک فایل مشخص در کامپیوتر خانگی و کامپیوتر محل کار خود، به‌صورت همزمان دسترسی پیدا کنند، آنگاه یا باید آن را به خود ایمیل می‌کردند و یا اینکه از یک حافظه ذخیره‌سازی اکسترنال بهره می‌گرفتند.

معایب: مقیاس‌پذیری و گزینه‌های قیمتی

یکی از موارد ناخوشایند در رابطه با Software as a Serviceها این است که باید با مدل‌های قیمت‌گذاری آن‌ها، کنار بیایید. معمولا در این رابطه، کاربران تاحدودی در تنگنا قرار می‌گیرند. خرید حق اشتراک سرویسی که بدان نیاز دارید، شاید نیازمند پرداخت برای سرویس‌های دیگر و یا حافظه‌ ذخیره‌سازی باشد که بدان نیازی ندارید. البته کاربران جهت غلبه بر چنین مشکلاتی، 2 راه‌کار در پیش‌رو دارند.

اول اینکه اکثر سرویس‌های محبوب، یک نسخه رایگان را نیز ارائه می‌دهند که شامل سرویس پایه و همچنین فضای ذخیره‌سازی بیش از مقدار موردنیاز بسیاری از کاربران است. در ادامه کاربران حرفه‌ای‌تر و یا سازمان‌ها می‌توانند جهت دریافت خدمات و قابلیت‌های بیشتر، هزینه‌های اضافی پرداخت کنند. علاوه بر این، در هنگام پرداخت هزینه‌های اضافی، گزینه‌های گوناگونی در اختیار شما قرار می‌گیرند.

البته هنوز هم مشکل پرداخت‌های مکرر در عوض یک بار پرداخت، همچنان وجود دارد. شاید این موضوع در ابتدا باعث مقرون‌به‌صرفه‌ شدن این سرویس‌ها شود، اما برای کاربرانی که چندان با کار کردن با نسخه قدیمی‌تر نرم‌افزارها مشکلی ندارند، چنین روندی می‌تواند ناراحت‌کننده باشد.

بهترین هر دو طرف

اکثر شرکت‌هایی که از مدل Software as a Service استفاده می‌کنند، سعی می‌کنند که مزایای این مدل را افزایش داده و از طرفی دیگر، مشکلات و معایب آن را کاهش دهند. به‌عنوان مثال، مارکت‌پلِیس استیم یک پلتفرم SaaS کلاسیک است و سپس این قضیه به برخی از بازی‌هایی که دارای اجرای آنلاین هستند نیز بسط پیدا می‌کند. به هر حال در رابطه با اکثر بازی‌ها، در هنگام خرید آن‌ها، بازی موردنظر بر روی کامپیوتر شما دانلود شده و سپس می‌توانید به‌صورت آفلاین به اجرای آن بپردازید. همچنین درست است که در این روش خرید، خبری از دیسک فیزیکی نیست، اما همچنان می‌توانید بازی‌های خود را با دوستان و اعضای خانواده خود، به اشتراک بگذارید.

به طرز مشابهی، با خرید اشتراک مایکروسافت آفیس می‌توانید به نسخه قابل دانلود آن نیز دسترسی پیدا کنید. از اپلیکیشن‌های این مجموعه می‌توانید به‌صورت آفلاین نیز استفاده کنید، اما همچنان امکان ذخیره اسناد و فایل‌های پشتیبان در فضای ابری را خواهید داشت.

سخن پایانی

اگر مردم عناوین و اسم‌های عجیب‌و‌غریبی را برای یک مفهوم به کار ببرند، آنگاه طبیعی است که در وهله اول، درک آن مفهوم تاحدودی مشکل شود. در هر صورت، حقیقت SaaS یا همان Software as a Service این است که تقریبا هر کاربری اگر به‌صورت روزانه از این مدل فروش استفاده نکند، حداقل یک بار با آن مواجه شده است. امروزه تقریبا هر نرم‌افزار و راه‌کاری که در فضای اینترنت به آن دسترسی پیدا می‌کنید (به‌صورت رایگان و یا پولی)، نوعی از SaaS به شمار می‌رود.

نوشته Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

SaaS یکی از اصطلاحات و مخفف‌‎های رایجی است که توسط متخصصان دنیای کامپیوتر، به زبان آورده می‌شود. SaaS مخفف Software as a Service (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) بوده و در دنیای امروزی رایانه‌ها، کاربردی وسیع دارد. در ادامه قصد داریم که توضیحات بیشتری را در این باره به شما ارائه دهیم.

SaaS چیست و به چه معنا است؟

در مقدمه اشاره کردیم که SaaS مخفف Software as a Service است. در مقابل این اصطلاح، می‌توان به Software as a Good (نرم‌افزار به‌عنوان کالا) اشاره کرد. اولی مثل این است که در دنیای غیردیجیتال، هر بار به شخصی مبلغی پول داده تا کاری را برای شما انجام دهد. دومی نیز همانند کالاهای مصرفی بوده که یک بار آن‌ها را خریداری و مصرف می‌کنید.

اگر سال‌های حوالی 2000 میلادی را به یاد داشته باشید، آنگاه به روشی دیگر نیز می‌توان SaaS را برای شما توضیح داد. فرض کنید که به جدیدترین نسخه یک واژه‌پرداز نیاز دارید. بنابراین به نزدیک‌ترین فروشگاه لوازم کامپیوتری رفته و یک نسخه از آن را خریداری می‌کنید و سپس به خانه بازگشته و آن را بر روی کامپیوتر خود نصب می‌کنید. SaaS آمده تا جایگزین این فرایند شود.

می‌توان SaaS را به‌عنوان سرویسی در نظر گرفت که به‌صورت آنلاین به آن دسترسی پیدا کرده و به جای دانلود و یا خرید یک نسخه فیزیکی از نرم‌افزار، به ازای استفاده از سرویس موردنظر، حق اشتراک پرداخت می‌کنید. حتی می‌توان اینترنت را نیز به‌عنوان یک Software as a Service در نظر گرفت. به هر حال اکنون دیگر جهت اتصال کامپیوتر خود به اینترنت، آن هم به مدت محدودی، لازم نیست که دیسک‌های AOL خریداری کنید.

اگر بخواهیم این طرز فکر را گسترش دهیم، آنگاه اکثر چیزهایی که ما امروزه در دنیای کامپیوتر از آن‌ها استفاده می‌کنیم و روزی software as a good بوده‌اند (همانند اینترنت، واژه‌پردازها، رسانه‌های استریمینگ، بازی‌ها، نرم‌افزارهای آنتی ویروس و …)، اکنون تحت چتر SaaS قرار دارند.

تاکنون در این مطلب بحث بر سر این بود که کاربران خانگی چگونه با این موضوع روبه‌رو می‌شوند. از طرفی دیگر، کسب‌و‌کارها نیز می‌توانند در مواضع متفاوت‌تری، از SaaS استفاده کنند، هر چند که اصل موضوع یکسان است. راه‌کارهای SaaS که کسب‌و‌کارها بیشتر با آن سروکار دارند شامل: میزبانی وب، ثبت رویدادها، سیستم‌های پرداخت و سایر خدمات می‌شوند. از ایده‌های مشابه SaaS که در کسب‌و‌کارها مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به Infrastructure as a Service (زیرساخت به‌عنوان سرویس) و Platform as a Service (پلتفرم به‌عنوان سرویس) اشاره کرد.

SaaS از کجا آمد؟

کاربران عمومی بیشتر با پردازش ابری، SaaS را شناختند. پردازش ابری که در آن سرویس‌های پردازشی بر بستر اینترنت ارائه می‌شوند، از دهه 1960 وجود دارد. درست است که این پدیده مربوط به پیش از سال 2000 میلادی بوده، اما اکثر مردم با راه‌اندازی Elastic Compute Cloud شرکت آمازون در سال 2006، از این موضوع آگاه شدند.

ایمیل، سرویس‌های استریم، تولید محتوا و همچنین پلتفرم‌های همکاری از راه دور، همگی نمونه‌های رایجی از SaaS هستند. چنین سرویس‌های از لحاظ مالی، از 3 طریق به درآمدزایی می‌پردازند: حق اشتراک، تبلیغات و نگهداری کاربران.

خدمات اشتراکی

مجموعه نرم‌افزارهای ویرایشی شرکت ادوبی، یکی از بهترین مثال‌ها در زمینه SaaS مبتنی بر پرداخت حق اشتراک هستند. در چنین مواردی باید جهت تمدید سرویس و حق استفاده، حق اشتراک پرداخت کنید.

تبلیغات و پیش‌نمایش‌ها

اگر بخواهیم پلتفرم‌های استریم را در نظر بگیریم، آنگاه می‌توان یوتیوب را یک مثال عالی از یک SaaS تبلیغات محور به حساب آورد. حال که یوتیوب، محتوای پولی پریمیوم را نیز در مدل کسب‌و‌کار خود قرار داده، این موضوع بیشتر صدق می‌کند. در این پلتفرم می‌توانید در ازای مشاهده تبلیغات، به‌صورت رایگان به محتوا دسترسی پیدا کرده و البته محتوای پولی را نیز در اختیار نخواهید داشت.

می‌توان یوتیوب را، هم از این لحاظ که رایگان بوده و هم از این دید که یک پیش‌نمایش رایگان از نسخه پولی است، یک محصول تبلیغات محور به حساب آورد. چنین قضیه‌ای در رابطه با Microsoft Outlook نیز صادق است. از طریق بستر اینترنت می‌توانید به ایمیل‌رسانی رایگان و همچنین مجموعه آفیس، دسترسی پیدا کنید که البته برخی از ویژگی‌های دومی فقط در نسخه پولی آن وجود دارند.

این مطلب را نیز بخوانید: Games As A Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟

نگهداری کاربر

در نهایت اینکه برخی از SaaSها نیز هستند که تبلیغات مستقیم نداشته و همچنین یک نسخه پولی بهتر نیز ندارند. چنین سرویس‌هایی در عوض سعی می‌کنند که شما را به سمت استفاده از سایر سرویس‌های همان شرکت، دعوت کنند. گوگل بهترین نمونه در این رابطه است.

سرویس‌های ابری گوگل، رایگان هستند. سرویس ایمیل گوگل یا همان جیمیل، نه‌تنها رایگان بوده، بلکه تبلیغاتی نیز ندارد. این سرویس به مرورگر وب این شرکت و همچنین موتور جست‌و‌جوی آن، لینک شده است. حال هم مرورگر و هم موتور جست‌و‌جو، منابع بسیار خوبی جهت کسب درآمد برای این شرکت هستند. بدین ترتیب شرکت گوگل سعی دارد که شبکه‌ای را ایجاد کرده و از طریق کاربران خود، کسب درآمد کند و همچنین هر آنچه را که نیاز دارند، در اختیارشان قرار دهد.

مزایا و معایب Software as a Service

مزایا و معایب Software as a Service در قیاس با مدل‌های قدیمی‌تر کسب‌و‌کار، به طرز وسیعی به نوع سرویس و همچنین شیوه استفاده از آن بازمی‌گردند. اگر مزایای چنین سرویس‌هایی برای شما مهم نبوده و یا اینکه در رابطه با مورد خاص شما، معایب و مشکلاتی نیز وجود دارند، آنگاه می‌توانید از نسخه قابل خریداری و قابل دانلود نرم‌افزارهای موردنظر خود (همانند روزهای قدیم) استفاده کنید.

مزایا: SaaS ارزان‌تر و کارآمدتر است

از آنجایی که SaaSها بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند، پس هزینه‌های مرتبط با دیسک‌های فیزیکی و بسته‌بندی‌ها در رابطه با آن‌ها وجود نداشته و بنابراین می‌توان آن‌ها را با قیمتی کمتر نیز به کاربر ارائه داد. همچنین بدین ترتیب لازم نیست که جهت تهیه نسخه جدیدتر نرم‌افزار واژه‌پرداز خود، شخصا به یک فروشگاه فیزیکی مراجعه کنید.

معایب: SaaS و فضای ابری

یکی از بزرگ‌ترین معایب SaaSها این است که بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند. بنابراین بسیاری از آن‌ها شاید بدون اینترنت، قابل دسترسی نباشند. هر چند خود استفاده از اینترنت نیز می‌تواند نگرانی‌هایی را در رابطه با امنیت، به وجود آورد.

همان‌طور که در ادامه نیز بدان خواهیم پرداخت. یکی از بزرگ‌ترین مزایای SaaSها و سرویس‌های ابری این است که فایل‌های شما در همه‌جا، قابل دسترس خواهند بود. این قضیه بدین معنا است که به شرکتی همانند گوگل اعتماد کرده و اطلاعات مهم خود را در اختیار آن قرار می‌دهید یکی دیگر از تبعات این موضوع این است که اگر مشکلی فنی برای اینترنت و یا سرویس ابری مورد استفاده شما به وجود آید، آنگاه امکان استفاده از سرویس پولی خود را نخواهید داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: وب 3.0 چیست، چه تفاوتی با وب 2.0 داشته و مزیت‌های آن کدامند؟

مزایا: SaaS و فضای ابری

همان‌طور که پیش‎‌تر نیز بدان اشاره کردیم، راه‌کارهای SaaS به دلیل استفاده از اینترنت، می‌توانند مزایای مختلفی را به کاربران خود ارائه دهند. احتمالا هم بزرگ‌ترینِ این مزایا، امکان دسترسی به اپلیکیشن و فایل‌های خود، در جاهای مختلف است.

در روزهایی که هنوز فضاهای ذخیره ابری همانند OneDrive به وجود نیامده بودند، کاربران اگر می‌خواستند که به یک فایل مشخص در کامپیوتر خانگی و کامپیوتر محل کار خود، به‌صورت همزمان دسترسی پیدا کنند، آنگاه یا باید آن را به خود ایمیل می‌کردند و یا اینکه از یک حافظه ذخیره‌سازی اکسترنال بهره می‌گرفتند.

معایب: مقیاس‌پذیری و گزینه‌های قیمتی

یکی از موارد ناخوشایند در رابطه با Software as a Serviceها این است که باید با مدل‌های قیمت‌گذاری آن‌ها، کنار بیایید. معمولا در این رابطه، کاربران تاحدودی در تنگنا قرار می‌گیرند. خرید حق اشتراک سرویسی که بدان نیاز دارید، شاید نیازمند پرداخت برای سرویس‌های دیگر و یا حافظه‌ ذخیره‌سازی باشد که بدان نیازی ندارید. البته کاربران جهت غلبه بر چنین مشکلاتی، 2 راه‌کار در پیش‌رو دارند.

اول اینکه اکثر سرویس‌های محبوب، یک نسخه رایگان را نیز ارائه می‌دهند که شامل سرویس پایه و همچنین فضای ذخیره‌سازی بیش از مقدار موردنیاز بسیاری از کاربران است. در ادامه کاربران حرفه‌ای‌تر و یا سازمان‌ها می‌توانند جهت دریافت خدمات و قابلیت‌های بیشتر، هزینه‌های اضافی پرداخت کنند. علاوه بر این، در هنگام پرداخت هزینه‌های اضافی، گزینه‌های گوناگونی در اختیار شما قرار می‌گیرند.

البته هنوز هم مشکل پرداخت‌های مکرر در عوض یک بار پرداخت، همچنان وجود دارد. شاید این موضوع در ابتدا باعث مقرون‌به‌صرفه‌ شدن این سرویس‌ها شود، اما برای کاربرانی که چندان با کار کردن با نسخه قدیمی‌تر نرم‌افزارها مشکلی ندارند، چنین روندی می‌تواند ناراحت‌کننده باشد.

بهترین هر دو طرف

اکثر شرکت‌هایی که از مدل Software as a Service استفاده می‌کنند، سعی می‌کنند که مزایای این مدل را افزایش داده و از طرفی دیگر، مشکلات و معایب آن را کاهش دهند. به‌عنوان مثال، مارکت‌پلِیس استیم یک پلتفرم SaaS کلاسیک است و سپس این قضیه به برخی از بازی‌هایی که دارای اجرای آنلاین هستند نیز بسط پیدا می‌کند. به هر حال در رابطه با اکثر بازی‌ها، در هنگام خرید آن‌ها، بازی موردنظر بر روی کامپیوتر شما دانلود شده و سپس می‌توانید به‌صورت آفلاین به اجرای آن بپردازید. همچنین درست است که در این روش خرید، خبری از دیسک فیزیکی نیست، اما همچنان می‌توانید بازی‌های خود را با دوستان و اعضای خانواده خود، به اشتراک بگذارید.

به طرز مشابهی، با خرید اشتراک مایکروسافت آفیس می‌توانید به نسخه قابل دانلود آن نیز دسترسی پیدا کنید. از اپلیکیشن‌های این مجموعه می‌توانید به‌صورت آفلاین نیز استفاده کنید، اما همچنان امکان ذخیره اسناد و فایل‌های پشتیبان در فضای ابری را خواهید داشت.

سخن پایانی

اگر مردم عناوین و اسم‌های عجیب‌و‌غریبی را برای یک مفهوم به کار ببرند، آنگاه طبیعی است که در وهله اول، درک آن مفهوم تاحدودی مشکل شود. در هر صورت، حقیقت SaaS یا همان Software as a Service این است که تقریبا هر کاربری اگر به‌صورت روزانه از این مدل فروش استفاده نکند، حداقل یک بار با آن مواجه شده است. امروزه تقریبا هر نرم‌افزار و راه‌کاری که در فضای اینترنت به آن دسترسی پیدا می‌کنید (به‌صورت رایگان و یا پولی)، نوعی از SaaS به شمار می‌رود.

نوشته Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

در Google Docs می‌توانید به فونت‌های مختلفی، دسترسی پیدا کنید. اگر فونتی را در نظر داشته که در خود این نرم‌افزار موجود نیست، آنگاه با مطالعه این مطلب می‌توانید نحوه افزودن فونت در Google Docs را فرا بگیرید.

نحوه مشاهده فونت‌های موجود در Google Docs

هنگامی‌که بخواهید فونت مورد استفاده خود در Google Docs را تغییر دهید، آنگاه می‌توانید این کار را از طریق منوی کشویی موجود در نوار ابزار، انجام دهید. از طریق همین مسیر نیز می‌توانید به فونت‌های جدید دسترسی پیدا کنید.

بر روی منوی کشویی “Font” کلیک کرده و سپس گزینه “More Fonts” را انتخاب کنید.

در ادامه پنجره‌ای را مشاهده خواهید کرد که با استفاده از آن می‌توانید نسبت به پیدا کردن، افزودن و یا حذف فونت‌ها از لیست کشویی، اقدام کنید.

اگر فونت خاصی را در نظر دارید، آنگاه می‌توانید با استفاده از کادر جست‌و‌جوی موجود در بالا سمت چپ، نام آن را وارد کنید (مثلا Courier) و ببینید که آیا موجود هست یا خیر. همچنین می‌توانید توصیفات مربوط به فونت را نیز جست‌و‌جو کنید (مثلا script برای فونت‌های به سبک script و یا mono برای فونت‌های تک‌فاصله).

در اولین منوی کشویی موجود در سمت راست کادر جست‌و‌جو یا همان “Scripts”، می‌توانید فونت‌هایی را برای زبان‌هایی که از سیستم نوشتاری متفاوتی استفاده می‌کنند، انتخاب کنید. بنابراین اگر اسکریپت‌های ژاپنی، یونانی و یا تایلندی را نیاز دارید، آنگاه می‌توانید آن‌ها را در اینجا پیدا کنید.

در منوی “Show” می‌توانید فونت‌ها را بر اساس “Display” ،”Handwriting” ،”Monospace” ،”Serif” و یا “Sans Serif”، فیلتر کنید.

در نهایت هم در منوی “Sort” می‌توانید فونت‌ها را بر اساس محبوبیت، ترتیب حروف الفبا، تاریخ اضافه شدن و یا ترند بودن، مرتب‌سازی کنید. اگر قصد پیدا کردن فونت‌های جدیدا اضافه شده را دارید، آنگاه می‌توانید از “Date Added” استفاده کنید.

این قضیه را نیز بخوانید: چگونه حالت دارک مود را در Google Docs فعال کنیم؟

نحوه حذف و یا افزودن فونت در Google Docs

اگر فونتی را که قصد استفاده از آن را دارید، مشاهده کردید، آنگاه کافی است که فقط بر روی آن کلیک کنید. در ادامه تیکی در کنار آن ظاهر شده و همچنین فونت موردنظر نیز به لیست “My Fonts” موجود در سمت راست، اضافه می‌شود.

اگر قصد حذف کردن یک آیتم از لیست “My Fonts” را دارید، آنگاه باید بر روی علامت “X” کنار آن، کلیک کنید.

پس از اتمام فرایند پیدا کردن، افزودن و یا حذف کردن فونت‌ها، بر روی “OK” کلیک کنید.

تغییراتی که در منوی “My Fonts” اعمال می‌کنید، در منوی کشویی “Font” موجود در نوار ابزار نیز منعکس می‌شوند. با استفاده از این منوی کشویی می‌توانید فونتی را که قصد استفاده آن در سند فعلی خود را دارید، انتخاب نمایید.

شاید متوجه شوید که فونت‌هایی در این لیست وجود دارند (همانند Arial و Times New Roman) که قابل حذف کردن نیستند. این‌ها فونت‌های استانداردی هستند که به‌صورت پیش‌فرض در Google Docs گنجانده شده‌اند.

نوشته آموزش حذف و اضافه کردن فونت به Google Docs اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.