چرا شارژکردن تلفن همراه در طول شب به دستگاه آسیب میزند؟

اگر عادت دارید شبها گوشی خود را به شارژ بزنید و تا صبح آن را رها کنید، باید بدانید این کار چندان صحیح نیست و در طول زمان، میتواند به باتری گوشی هوشمند شما صدمه بزند.

اگر عادت دارید شبها گوشی خود را به شارژ بزنید و تا صبح آن را رها کنید، باید بدانید این کار چندان صحیح نیست و در طول زمان، میتواند به باتری گوشی هوشمند شما صدمه بزند.

امکان دارد که شما نیز بهصورت ناخواسته، تصویر و یا تصاویری را در واتساپ خود حذف کرده و حال بخواهید که آنها را بازگردانید. در این مطلب قصد داریم که شیوه ریکاوری تصاویر حذف شده واتساپ را به شما آموزش دهیم.
در ادامه این مطلب میخواهیم که روشهای ممکن در این رابطه را برای شما بازگو کرده و هر آنچه را که بایستی در این رابطه بدانید، در اختیار شما قرار دهیم.
در حالت پیشفرض در اندروید و آیفون، واتساپ تصاویر موجود در چتهای شما را بهصورت خودکار در گوشی شما ذخیره میکند. بنابراین اولین جایی که در آن باید به دنبال تصاویر حذف شده خود بگردید، گالری و حافظه خود گوشی است.
در اندروید باید نگاهی به اپلیکیشن گالری و یا Google Photos بیندازید. کاربران آیفون نیز باید نگاهی به اپلیکیشن Photos بیندازند. جهت دقیقتر کردن جستوجوی خود، باید به برگه “Albums” رفته و سپس به دنبال “WhatsApp” بگردید. همچنین میتوانید با استفاده از ابزار جستوجوی اپلیکیشن گالری گوشی خود نیز به دنبال تاریخ ارسال تصویر موردنظر خود بگردید.
اگرخوششانس باشید، آنگاه میتوانید تصویر حذف شده خود را پیدا کنید. بدین ترتیب هنوز یک کپی از تصویر خود را در اختیار داشته که میتوانید آن را مورد استفاده قرار دهید. در صورت پیدا نکردن تصاویر در اینجا، اگر از حافظه ابری استفاده کنید، آنگاه همچنان امیدی در این رابطه وجود دارد. احتمال دارد که تصاویر چتهای شما بهصورت خودکار، در فضای ابری آپلود شده باشند.
در حافظه ابری خود به دنبال پوشههای Camera Uploads ،Camera Roll و یا موارد مشابه گشته و ببینید که آیا تصاویر شما در آنجا وجود دارند یا خیر؟
اگر راهکار بالا برای شما کارساز نبود، آنگاه باید ببینید شخصی که با وی مکالمه داشتهاید، تصویر موردنظر را در اختیار دارد یا خیر؟ اگر شما تصویر موردنظر را از جانب خود حذف کرده باشید، آنگاه شاید طرف مقابل هنوز آن را داشته باشد. از طرف مقابل بخواهید که این موضوع را بررسی کند. اگر آن شخص، تصویر موردنظر را داشت، آنگاه میتواند آن را برای شما ارسال کند.
به هر حال، انتخاب گزینه “Delete For Me” بهمعنای حذف شدن آن تصویر برای همگان نیست. واتساپ فقط حدودا تا یک ساعت پس از ارسال پیام، گزینه “Delete For Everyone” را در اختیارتان قرار میدهد. بنابراین احتمال حذف تصادفی یک فایل برای همگان، ضعیفتر میشود.
پیشنهاد ما این است که در اسرع وقت، از طرف مقابل بخواهید که تصویر حذف شده را برای شما ارسال کند، زیرا هر چه این زمان طولانیتر شود، آنگاه بیشتر احتمال دارد که شخص مقابل نیز آن تصویر را حذف کرده، گوشی خود را عوض کند و …
اگر شخص دیگری نیز تصاویر حذف شده شما را در اختیار نداشت، آنگاه راهکار بعدی میتواند استفاده از فایل پشتیبان واتساپ باشد. هر دو نسخه اندروید و iOS پیامرسان واتساپ، از بکاپ پشتیبانی میکنند (به ترتیب به Google Drive و iCloud). اگر از حذف شدن تصاویر شما، مدت زمان زیادی نگذشته است، پس بازگردانی و استفاده از جدیدترین فایل پشتیبان واتساپ شما میتواند بهترین راهکار باشد. البته در این رابطه باید پیش از حذف کردن تصویر، قابلیت تهیه پشتیبان را در واتساپ خود فعال کرده باشید. در غیر این صورت، این روش نیز نمیتواند مشکل شما را حل کند.
ابتدا باید به “Settings > Chats > Chat Backup” بروید. در اینجا میتوانید اطلاعاتی از جمله زمان تهیه آخرین فایل پشتیبان و همچنین تناوب انجام این کار را مشاهده کنید. اگر از تصاویر حذف شده شما، پشتیبان تهیه شده باشد، آنگاه میتوانید واتساپ خود را حذف و مجددا نصب کنید و در ادامه فایل پشتیبان و به طبع، تصاویر خود را بازگردانی کنید.
در این رابطه کافی است که اپلیکیشن WhatsApp خود را حذف کرده و سپس مجددا آن را از اول نصب کنید. بدین ترتیب مجددا باید شماره تلفن خود را نیز تأیید کنید. سپس در صورت وجود فایل پشتیبان، صفحهای را جهت بازگردانی اطلاعات خود، مشاهده خواهید کرد. از این طریق، پیامهای شما همانند زمانی که از آنها پشتیبان تهیه شده، بازیابی خواهند شد.
به یاد داشته باشید که با انجام این کار، سایر پیامهایی که پس از تهیه آخرین پشتیبان ردوبدل شدهاند، از بین خواهند رفت. بنابراین بهتر است که پیش از انجام این کار، پیامهای مهم خود را در جایی دیگر ذخیره کنید. بازهم میگوییم که زمان در اینجا یک عنصر اساسی است. اگر شما پس از حذف کردن تصویر، اقدام به تهیه پشتیبان کنید، آنگاه در رابطه با بازگردانی آنها، شانسی نخواهید داشت.
در حالت پیشفرض در سیستمعامل اندروید، واتساپ تمامی تصاویری را که ردوبدل میکنید، در پوشهای خاص بر روی حافظه گوشی شما، نگهداری میکند. بنابراین میتوانید تصویری را در چت خود پاک کرده، اما همچنان آن را بر روی حافظه گوشی، داشته باشید. از طریق یک فایل اکسپلورر باید به آدرس “Internal Memory > WhatsApp > Media > WhatsApp Images” بروید.
در اینجا میتوانید تمامی تصاویری را که از طریق واتساپ دریافت کردهاید، مشاهده کنید. مثلا میتوانید نگاهی به پوشه “Sent” بیندازید و ببینید که آیا تصویر حذف شده شما در آنجا وجود دارند یا خیر؟
مثلا اگر نوع فایل رسانهای مدنظر شما، ویدیو باشد، آنگاه باید در پوشه “WhatsApp Video” به دنبال آن بگردید. سایر انواع فایلها نیز، پوشههای خاص خود را دارند. شوربختانه این گزینه در اختیار کاربران گوشیهای آیفون قرار ندارد. این قضیه بدین دلیل است که اندروید اجازه میدهد که بسیاری از پوشههای گوشی خود را بگردید، اما اپلیکیشن Files سیستمعامل iOS به چند پوشه حافظه ابری محدود شده است.

اگر این مشکل را در گوگل جستوجو کنید، آنگاه احتمالا با دهها نرمافزار جهت بازیابی تصاویر حذف شده خود، مواجه خواهید شد. البته شاید قضایا آنطور که بخواهید، پیش نروند. معمولا نرمافزارهایی که چنین کارهایی را انجام میدهند، مشکلات بزرگی دارند: در گوشیهای اندرویدی نیازمند دسترسی روت بوده، بدون پرداخت درون-برنامهای کار نمیکنند و یا هر دو.
اپلیکیشنهای ریکاوری اطلاعات، بسیار به یکدیگر شباهت دارند. چنین نرمافزارهایی ادعا میکنند که میتوانند در صورت وصل کردن گوشی به کامپیوتر، پیامهای شما را بازیابی کنند. در ادامه هنگامیکه فرایند اسکن به پایان میرسد، یا نتیجهای را دریافت نکرده، یا اینکه از شما درخواست دسترسی روت میشود و یا اینکه مجبور به پرداخت خواهید شد. این قضیه در رابطه با اپلیکشینهای Dr.fone ،Johosoft ،iMyFone و موارد مشابه، صادق است.
همچنین پرداختهای درون-برنامهای چنین اپلیکیشنهایی نیز ارزان-قیمت نیستند. یک لایسنس معمولا چیزی در حدود 20 الی 50 دلار هزینه دارد و تازه اگر شما بخواهید که این مبلغ را نیز پرداخت کنید، آنگاه بازهم تضمینی در رابطه با بازیابی اطلاعات شما وجود ندارد.
متأسفانه تنها راهکار واقعی و عالی جهت بازگردانی تصاویر حذف شده واتساپ شما، داشتن یک فایل پشتیبان از آنها است. تاریخچه چتهای شما در سرورهای این پیامرسان نگهداری نمیشود و دلیل این موضوع نیز به سیستم رمزنگاری پایان-به-پایان این سرویس مربوط میشود. بنابراین تماس با این شرکت جهت بازیابی پیام و یا فایلهای از دست رفته نیز، فایدهای نخواهد داشت.
شاید تعجب کنید، اما باید بگوییم که نمیتوانید از اپلیکیشنهای ریکاوری مشابه Recuva استفاده کنید. چنین نرمافزارهایی نمیتوانند اسمارتفونهای جدید را جهت ریکاوری اطلاعات، اسکن کنند و دلیل آن نیز این است که گوشیهای امروزی از پروتکل USB Mass Storage استفاده نمیکنند.
بنابراین اگر پیامی را در واتساپ خود حذف کنید، آنگاه تنها راهکار جهت بازگردانی آن، استفاده از فایل پشتیبان نگهداری شده بر روی حافظه گوشی و یا فضای ابری خواهد بود. در چنین سناریویی نیز بهترین راهکار این است که اپلیکیشن واتساپ خود را حذف و سپس نصب کنید و با استفاده از روش بالا، فایل بکاپ خود را فراخوانی کنید.
بدون فایل پشتیبان، نمیتوانید با اطمینان بالا، پیامهای حذف شده خود را بازگردانی کنید. به هر حال اپلیکیشنهای ریکاوری نمیتوانند اطلاعات را بدون پشتوانه خاصی، ظاهر کنند. به همین دلیل، بسیار مهم است که پیشاپیش از اطلاعات خود پشتیبان تهیه کرده تا در چنین مواقعی، جلوی از دست رفتن دادههای خود را بگیرید.
اگر میخواهید که فرصتی به یکی از اپلیکیشنهای ریکاوری بدهید (هر چند که ما این موضوع را پیشنهاد نمیکنیم)، آنگاه بهتر است که سریعا این کار را انجام دهید. هنگامیکه یک فایل را از گوشی خود پاک میکنید، آن فایل سریعا حذف نمیشود. در عوض، سیستمعامل مکان ذخیره آن فایل را علامتگذاری کرده تا در هنگام رسیدن فایلهای جدید، این فایلها با اطلاعات علامتگذاری شده، جایگزین شوند. در نهایت این قضیه بدین معنا است که هر چه سریعتر اقدام کنید، آنگاه جهت بازیابی اطلاعات خود، شانس بیشتری نیز خواهید داشت.
در بالا سعی کردیم که به راهکارهای ریکاوری تصاویر حذف شده واتساپ بپردازیم. متأسفانه اکثر این راهکارها، نیازمند آیندهنگری هستند، اما در هر صورت بهتر است که شانس خود را امتحان کنید.
نوشته آموزش بازگرداندن تصاویر پاک شده در واتساپ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سونی یکی از بزرگترین نامها در حوزه لوازم الکترونیکی در جهان است. این شرکت ژاپنی بیش از 70 سال است که در حوزه تولید انواع لوازم خانگی، لوازم رایانهای، قطعات الکترونیکی، کنسولهای بازی و… فعالیت میکند و محصولاتش در سراسر جهان طرفدار دارند.
ابعاد مختلفی از زندگی مردم در جهان با نام سونی گره خورده است، حتی بسیاری از ایرانیها در طول زندگی خود حداقل از یکی از محصولات سونی استفاده کردهاند و با آن خاطره دارند. بازه مشتریان این شرکت آنقدر بزرگ است که قابل شمارش نیست، همچنین بسیاری از مشتریان قدیمی سونی از میان ما رفتهاند و قطعا بسیاری از طرفداران آینده سونی، هنوز به دنیا نیامدهاند.
این بسیار شگفتانگیز است که یک شرکت تا چه اندازه میتواند به زندگی مردم در سراسر جهان نفوذ کند و بخشی از تجربههای تلخ یا شیرین روزانه آنها باشد.
سونی در ماه 7 مه 1946 مصادف با 17 اردیبهشت 1343 در تقویم شمسی و درست بعد از پشتسر گذاشتن یکی از بحرانیترین دوران در تاریخ کره زمین متولد شد، به مناسبت تولد 75 سالگی این شرکت، در این مطلب به سراغ تاریخچه سونی رفتهایم و نگاهی اجمالی به سرگذشت این شرکت جذاب ژاپنی خواهیم داشت، با آیتیرسان همراه باشید:
پس از بمباران هیروشیما و ناگازاکی و پایان جنگ جهانی دوم، شاید هیچکس فکر نمیکرد که ژاپن بتواند دوباره قد علم کند. در همان دوران یاس و نامیدی، ماسارو ایبوکا 38 ساله یک فروشگاه لوازم الکترونیکی را با سرمایه 530 دلاری در توکیو ژاپن راهاندازی کرد. چند ماه بعد آکیو موریتا به ایبوکا پیوست تا در 7 مه 1946 شرکت مهندسی مخابراتی توکیو تسوشین کوگیو تاسیس شود، شرکتی که توانست اولین ضبط صوت ژاپنی با نام Type-G را تولید کند. آقایان ایبوکا و موریتا، در سال 1955 نام شرکت خودشان را به سونی تغییر دادند.

زمانی که بنیانگذاران سونی در رویای حضور در بازار جهانی بودند، به دنبال نامی میگشتند که در بازار داخلی و خارجی بتوانند از آن استفاده کنند. نام توکیو تسوشین کوگیو بسیار طولانی و دشوار بود، به همین دلیل در ابتدا قرار شد تا مخفف این نام یعنی TTK برای نام جدید شرکت آقای موریتا و ایبوکا انتخاب شود، اما این نام مخفف شرکت راهآهن توکیو هم بود و به همین دلیل این دو نفر به دنبال نام دیگری رفتند.

بنیانگذاران سونی سپس بر روی نام Totsuko و Tokyo Teletech به توافق رسیدند اما تلفظ Totsuko برای بازارهای جهانی مناسب نبود و یک برند آمریکایی نیز از نام Teletech استفاده میکرد. بنابراین این دو نام نیز کنار رفتند. سونی نامی بود که سرانجام بر روی این شرکت گذاشته شد. سونی از دو واژه لاتین sonus به معنای صوت و تصویر و sonny اصطلاحی که در دهه 50 میلادی به پسران جوان در آمریکا میگفتند، تشکیل میشود.
سونی پس از ضبطهای سری Type-G به تولید رادیوهای ترانزیستوری قابل حمل روی آورد و رادیو مدل TR-63 این شرکت فروش بسیار بالایی در بازار آمریکا داشت، به نوعی که مشتریان جدیدی برای صنعت لوازم میکروالکترونیکها به وجود آمد.
در سال 1960 آکیو موریتا شرکت سونی را در آمریکا تاسیس کرد تا در این بازار حضور قدرتمندتری پیدا کنند. ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا هر دو توجه ویژهای به بازار آمریکا داشتند و متمایل بودند هرچه سریعتر در این کشور شناخته شوند. به ویژه آقای موریتا حضور در آمریکا را پشتوانه موفقیت سونی در آینده میدید.

او پس از بازگشت به ژاپن، کارمندان با تجربه و میانسال دیگر شرکتها را تشویق کرد تا مجددا به کار خود بها دهند و برای شروعی دوباره به سونی بپیوندند. این روش بسیار تاثیرگذار و موفقیتآمیز بود، به طوری که دیگر شرکتهای ژاپنی نیز در آن زمان به استخدام کارمندان با تجربه روی آوردند. این روش موجب تحولی در اقتصاد ژاپن به عنوان یک صادر کننده قدرتمند، طی سالهای 60 تا 80 میلادی شد.
به همین دلیل حضور شرکتهای ژاپنی در بازار دیگر کشورها گسترش پیدا کرد و کالاهای ساخت ژاپن نیز اعتبار فراوانی پیدا کردند. در میان این کالاها، سونی همواره به عنوان یک برند بسیار با کیفیت شناخته میشد و با قدرتی که به مرور زمان به دست آورد، توانست قیمتی بالاتر از سطح بازار بر روی محصولات خود قرار دهد و مردم به دلیل کیفیت محصولات سونی، اجناس این شرکت را حتی گرانتر از دیگر برندهای بازار خریداری میکردند.

آکیو موریتا نقش اساسی در روند رو به رشد سونی داشت و با ایدههای خود روز به روز این شرکت را به برندی قدرتمندتر تبدیل میکرد. به همین دلیل در سال 1976 ماسارو ایبوکا خود را بازنشسته کرد و موریتا را عنوان رییس شرکت معرفی شد. موریتا در ادامه چندین کسبوکار جانبی را در سونی راهاندازی کرد که یکی از مهمترین آنها ایجاد یک شرکت بیمه در سال 1979 بود.
سونی در آن سالها در اوج بود و محصولات بسیاری تولید میکرد اما رکود شدید دهه 1980 بر کار سونی نیز تاثیر گذاشت. کاهش خرید موجب شد تا سونی قیمت تمام شده محصولاتش را کاهش دهد و سود سهامش به شدت افت کند. بسیاری از کسبوکارها در آن سالها نابود شدند، بسیاری فکر میکردند که سونی هم به زودی ورشکسته خواهد شد.
در آن زمان نوریو اوگا به سونی آمد، یک مدیر جوان با کلی ایده و چشمانداز جدید، او توانست سونی را در رکود دهه 80 زنده نگهدارد و همزمان تولید لوحهای فشرده را توسعه دهد. سونی بازار ویاچاس را باخته بود اما در مورد سیدیهای فشرده این اتفاق تکرار نشد و سونی پیش از دیگر شرکتها بر روی تولید این محصولات سرمایهگذاری کرد.
در عین حال اولین تلویزیون تمام ترانزیستوری جهان و نخستین دستگاه ضبط ویدیویی توسط سونی تولید شد. مدیران سونی اعتقاد راسخی به ابداع وسایل جدید داشتند. این رویکرد همواره مد نظر مدیران شرکت سونی بود، آنها به دنبال آن بودند تا برند اول در تولید لوازم صوتی جدید باشند.

با همین تفکر بسیاری از اولینها در سونی رخ داد، این شرکت دستگاه تاریخی واکمن را تولید کرد، سپس اولین دستگاه ضبط صدای استریوی دنیا توسط سونی وارد بازار شد.
سونی با اوگا در سال 1988 شرکت موسیقی سیبیاس رکوردز را خریداری کرد و سپس در سال 1989 با سرمایه قابل توجهی، شرکت سینمایی کلمبیا پیکچرز نیز در آمریکا خریداری شد.
به این ترتیب حضور سونی در حوزههای صوتی و تصویری توسعه پیدا کرد و تمرکز این شرکت به صنعت تفریح و سرگرمی متمایل شد. در ادامه این روند در ابتدای دهه 90 پلیاستیشن متولد شد تا سونی به یکی از قطبهای اصلی در سه صنعت بازی ویدیویی، موسیقی و سینما تبدیل شود.

در ادامه موریتا که اوگا را فردی لایقتر میدانست به عنوان جانشین خود در سمت مدیر اجرایی منصوب کرد، یعنی همان کاری که ایبوکا در سال 1976 در حق موریتا انجام داده بود.
با حضور موریتا و جانشین جدیدش یعنی اوگا، خط مشی جدید سونی برای توسعه حضور تفریح و سرگرمی افزایش پیدا کرد. سونی به دنبال یک همگرایی و اتصال میان موسیقی، فیلم و حوزه دیجیتال الکترونیک از طریق اینترنت بود.

در سال 2005 هوارد استرینگر اهل ولز به عنوان اولین مدیر اجرایی غیر ژاپنی سونی در این شرکت مشغول به کار شد. البته استرینگر به عنوان اولین مدیراجرایی غیر ژاپنی در میان شرکتهای بزرگ ژاپنی نیز محسوب میشد. ژاپنیها معمولا تعصب خاصی به مدیران داخلی دارند و حضور استرینگر در سونی به عنوان اتفاق مهمی در ژاپن شناخته میشد.

استرینگر 9 هزار شغل اضافی را در سونی کاهش داد از طرفی به حضور سونی در رسانهها کمک کرد. یکی از مهمترین تاثیرات استرینگر در سونی تولید فیلمهای بلاکباستری مانند اسپایدرمن بود. او به دنبال حذف بیزینسهای جانبی شرکت سونی بود و قصد داشت تا سونی مجددا بر روی تولید لوازم الکترونیکی متمرکز شود. در همان سالها اولین دوربین عکاسی سونی نیز تولید شد.
استرینگر موفقیتهایی را کسب کرد اما برخی ضررهای مالی سونی در دوران مدیریت او غیر قابل چشم پوشی بود، به این ترتیب در سال 2012، کازوی هیرای به سونی آمد.

مهمترین هدف هیرای، تغییر ساختار مدیریتی سونی از بروکراسی بود. هیرای همچنین تمرکز عمده کار خود را بر روی سه بخش موبایل، بازی و تکنولوژی تصویر نهاد. هیرای در این میان به دنبال آن بود تا ضررهای بازار تلویزیونهای سونی را کاهش دهد. او در ادامه تمام سهامهای سونی در شرکت سونی اریکسون را خرید تا سرمایهگذاری جدیدی بر روی بخش موبایل داشته باشد.
در همین راستا بخش Vaio که لپتاپهای سونی را تولید میکرد نیز در سال 2014 فروخته شد، به جای آن بخش تلویزیون سونی به یک شرکت تحت مدیریت کامل تبدیل شد تا با افزایش بهرهوری آن، ضرر 7.8 ملیارد دلاری این بخش طی یک دهه جبران شود.
با شکست بخش موبایل این شرکت، بسیاری از بخشهای دیگر نیز فروخته شدند. در همان سال 2014 سونی اعلام کرد که بیش از 20 فروشگاه خود را میبندد. همچنین 9.2 درصد سهام این شرکت در استودیو بازیسازی اسکوئر انیکس نیز فروخته شد. البته باز هم در همان سال 2014 سونی اعلام کرد که با همکاری گروه بزرگ مروارید در شانگهای چین، به توسعه بخش بازاریابی و تولید بازیهای ویدیویی روی خواهد آورد.

در سال 2016 خبر ادغام بخش فیلم و تلویزیون سونی با نام Sony Pictures Entertainment با بخش گیمینگ این شرکت با نام Sony Interactive Entertainment اعلام شد. در سال 2019 نیز بخش تلفن همراه، تلویزیون و دوربین سونی ادغام شد و این را میتوان مهمترین خبر از کمپانی سونی طی سالهای اخیر اعلام کرد.
سونی در طی دوران 75 ساله خود چندین محصول بسیار ویژه و تکرار نشدنی را تولید کرد که مانند بمب دنیا را تکان دادند. این شرکت برخی استانداردها در دنیای فناوری را نیز تغییر داد و بارها با اختراعات سونی، به طور کلی شیوه زندگی مردم دگرگون شد.

اولین محصول این شرکت یک دستگاه پلوپز خانگی بود، اما این شرکت در ادامه به تولید دستگاه ضبط صوت و رادیو روی آورد و به دلیل موفقیت در این بخش، تا پیش از سال 1990 تمرکز اصلی سونی بر تولید محصولات صوتی و رادیویی باقی ماند.
این شرکت در سال 1950 اولین دستگاه ضبط صوت ژاپنی را با نام Type G تولید کرد.
در سال 1955 شرکت توکیو تسوشین کوگیو به نام سونی تغییر یافت و در همان سال اولین رادیوی ترانزیستوری ژاپنی توسط سونی تولید شد.
اولین تلویزیون قابل حمل سونی در سال 1960 تولید شد.

سونی در سال 1966 اولین کاست ضبط صوت خود را به بازار عرضه کرد.
در سال 1968 همکاری سونی با سیبیاس رکوردز آغاز شد، سونی در بخش ضبط صدای موسیقی با سیبیاس همکاری داشت.
در سال 1968 همچنین اولین تلویزیون رنگی سونی تولید شد.

در سال 1971 اولین دستگاه پخش کاست ویدیویی سونی عرضه شد.
در سال 1976 ایبوکا خود را بازنشسته کرد و موریتا را به عنوان جانشین شرکت برگزید.
سونی در سال 1979 اولین نسل دستگاه پخش صوت قابل حمل واکمن را معرفی کرد.
در سال 1982 اولین دستگاه تجاری پخش سیدی را در بازار جهانی عرضه کرد.
در سال 1984 اولین دستگاه پخش سیدی قابل حمل توسط سونی فروخته شد.
در سال 1988 سونی تمام سهام شرکت سیبیاس رکوردز را خریداری کرد و به طور رسمی وارد عرصه موسیقی شد.
در سال 1989 اوگا به عنوان مدیر عامل سونی انتخاب شد و این شرکت کلمبیا پیکچرز را خریداری کرد.

در سال 1994 اولین کنسول بازی پلیاستیشن در ژاپن به فروش رسید.
در سال 1995 سونی اولین دستگاه ضبط ویدیو دستی خود را معرفی کرد.
در سال 1999 آقای نوبودوکی آدیه به مقام مدیر عاملی سونی رسید.

در سال 2005 هوارد استرینگر به عنوان اولین مدیر غیر ژاپنی سونی معرفی شد.
در سال 2012 آقای هیرای مدیرعامل سونی شد.
در سال 2013، سونی کنسول پلیاستیشن 4 را معرفی کرد، این دستگاه پرفروشنترین کنسول بازی در تاریخ است.

نوشته مروری بر تاریخچه سونی؛ امپراطوری ژاپنی در دنیای صوت و تصویر اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سونی یکی از بزرگترین نامها در حوزه لوازم الکترونیکی در جهان است. این شرکت ژاپنی بیش از 70 سال است که در حوزه تولید انواع لوازم خانگی، لوازم رایانهای، قطعات الکترونیکی، کنسولهای بازی و… فعالیت میکند و محصولاتش در سراسر جهان طرفدار دارند.
ابعاد مختلفی از زندگی مردم در جهان با نام سونی گره خورده است، حتی بسیاری از ایرانیها در طول زندگی خود حداقل از یکی از محصولات سونی استفاده کردهاند و با آن خاطره دارند. بازه مشتریان این شرکت آنقدر بزرگ است که قابل شمارش نیست، همچنین بسیاری از مشتریان قدیمی سونی از میان ما رفتهاند و قطعا بسیاری از طرفداران آینده سونی، هنوز به دنیا نیامدهاند.
این بسیار شگفتانگیز است که یک شرکت تا چه اندازه میتواند به زندگی مردم در سراسر جهان نفوذ کند و بخشی از تجربههای تلخ یا شیرین روزانه آنها باشد.
سونی در ماه 7 مه 1946 مصادف با 17 اردیبهشت 1343 در تقویم شمسی و درست بعد از پشتسر گذاشتن یکی از بحرانیترین دوران در تاریخ کره زمین متولد شد، به مناسبت تولد 75 سالگی این شرکت، در این مطلب به سراغ تاریخچه سونی رفتهایم و نگاهی اجمالی به سرگذشت این شرکت جذاب ژاپنی خواهیم داشت، با آیتیرسان همراه باشید:
پس از بمباران هیروشیما و ناگازاکی و پایان جنگ جهانی دوم، شاید هیچکس فکر نمیکرد که ژاپن بتواند دوباره قد علم کند. در همان دوران یاس و نامیدی، ماسارو ایبوکا 38 ساله یک فروشگاه لوازم الکترونیکی را با سرمایه 530 دلاری در توکیو ژاپن راهاندازی کرد. چند ماه بعد آکیو موریتا به ایبوکا پیوست تا در 7 مه 1946 شرکت مهندسی مخابراتی توکیو تسوشین کوگیو تاسیس شود، شرکتی که توانست اولین ضبط صوت ژاپنی با نام Type-G را تولید کند. آقایان ایبوکا و موریتا، در سال 1955 نام شرکت خودشان را به سونی تغییر دادند.

زمانی که بنیانگذاران سونی در رویای حضور در بازار جهانی بودند، به دنبال نامی میگشتند که در بازار داخلی و خارجی بتوانند از آن استفاده کنند. نام توکیو تسوشین کوگیو بسیار طولانی و دشوار بود، به همین دلیل در ابتدا قرار شد تا مخفف این نام یعنی TTK برای نام جدید شرکت آقای موریتا و ایبوکا انتخاب شود، اما این نام مخفف شرکت راهآهن توکیو هم بود و به همین دلیل این دو نفر به دنبال نام دیگری رفتند.

بنیانگذاران سونی سپس بر روی نام Totsuko و Tokyo Teletech به توافق رسیدند اما تلفظ Totsuko برای بازارهای جهانی مناسب نبود و یک برند آمریکایی نیز از نام Teletech استفاده میکرد. بنابراین این دو نام نیز کنار رفتند. سونی نامی بود که سرانجام بر روی این شرکت گذاشته شد. سونی از دو واژه لاتین sonus به معنای صوت و تصویر و sonny اصطلاحی که در دهه 50 میلادی به پسران جوان در آمریکا میگفتند، تشکیل میشود.
سونی پس از ضبطهای سری Type-G به تولید رادیوهای ترانزیستوری قابل حمل روی آورد و رادیو مدل TR-63 این شرکت فروش بسیار بالایی در بازار آمریکا داشت، به نوعی که مشتریان جدیدی برای صنعت لوازم میکروالکترونیکها به وجود آمد.
در سال 1960 آکیو موریتا شرکت سونی را در آمریکا تاسیس کرد تا در این بازار حضور قدرتمندتری پیدا کنند. ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا هر دو توجه ویژهای به بازار آمریکا داشتند و متمایل بودند هرچه سریعتر در این کشور شناخته شوند. به ویژه آقای موریتا حضور در آمریکا را پشتوانه موفقیت سونی در آینده میدید.

او پس از بازگشت به ژاپن، کارمندان با تجربه و میانسال دیگر شرکتها را تشویق کرد تا مجددا به کار خود بها دهند و برای شروعی دوباره به سونی بپیوندند. این روش بسیار تاثیرگذار و موفقیتآمیز بود، به طوری که دیگر شرکتهای ژاپنی نیز در آن زمان به استخدام کارمندان با تجربه روی آوردند. این روش موجب تحولی در اقتصاد ژاپن به عنوان یک صادر کننده قدرتمند، طی سالهای 60 تا 80 میلادی شد.
به همین دلیل حضور شرکتهای ژاپنی در بازار دیگر کشورها گسترش پیدا کرد و کالاهای ساخت ژاپن نیز اعتبار فراوانی پیدا کردند. در میان این کالاها، سونی همواره به عنوان یک برند بسیار با کیفیت شناخته میشد و با قدرتی که به مرور زمان به دست آورد، توانست قیمتی بالاتر از سطح بازار بر روی محصولات خود قرار دهد و مردم به دلیل کیفیت محصولات سونی، اجناس این شرکت را حتی گرانتر از دیگر برندهای بازار خریداری میکردند.

آکیو موریتا نقش اساسی در روند رو به رشد سونی داشت و با ایدههای خود روز به روز این شرکت را به برندی قدرتمندتر تبدیل میکرد. به همین دلیل در سال 1976 ماسارو ایبوکا خود را بازنشسته کرد و موریتا را عنوان رییس شرکت معرفی شد. موریتا در ادامه چندین کسبوکار جانبی را در سونی راهاندازی کرد که یکی از مهمترین آنها ایجاد یک شرکت بیمه در سال 1979 بود.
سونی در آن سالها در اوج بود و محصولات بسیاری تولید میکرد اما رکود شدید دهه 1980 بر کار سونی نیز تاثیر گذاشت. کاهش خرید موجب شد تا سونی قیمت تمام شده محصولاتش را کاهش دهد و سود سهامش به شدت افت کند. بسیاری از کسبوکارها در آن سالها نابود شدند، بسیاری فکر میکردند که سونی هم به زودی ورشکسته خواهد شد.
در آن زمان نوریو اوگا به سونی آمد، یک مدیر جوان با کلی ایده و چشمانداز جدید، او توانست سونی را در رکود دهه 80 زنده نگهدارد و همزمان تولید لوحهای فشرده را توسعه دهد. سونی بازار ویاچاس را باخته بود اما در مورد سیدیهای فشرده این اتفاق تکرار نشد و سونی پیش از دیگر شرکتها بر روی تولید این محصولات سرمایهگذاری کرد.
در عین حال اولین تلویزیون تمام ترانزیستوری جهان و نخستین دستگاه ضبط ویدیویی توسط سونی تولید شد. مدیران سونی اعتقاد راسخی به ابداع وسایل جدید داشتند. این رویکرد همواره مد نظر مدیران شرکت سونی بود، آنها به دنبال آن بودند تا برند اول در تولید لوازم صوتی جدید باشند.

با همین تفکر بسیاری از اولینها در سونی رخ داد، این شرکت دستگاه تاریخی واکمن را تولید کرد، سپس اولین دستگاه ضبط صدای استریوی دنیا توسط سونی وارد بازار شد.
سونی با اوگا در سال 1988 شرکت موسیقی سیبیاس رکوردز را خریداری کرد و سپس در سال 1989 با سرمایه قابل توجهی، شرکت سینمایی کلمبیا پیکچرز نیز در آمریکا خریداری شد.
به این ترتیب حضور سونی در حوزههای صوتی و تصویری توسعه پیدا کرد و تمرکز این شرکت به صنعت تفریح و سرگرمی متمایل شد. در ادامه این روند در ابتدای دهه 90 پلیاستیشن متولد شد تا سونی به یکی از قطبهای اصلی در سه صنعت بازی ویدیویی، موسیقی و سینما تبدیل شود.

در ادامه موریتا که اوگا را فردی لایقتر میدانست به عنوان جانشین خود در سمت مدیر اجرایی منصوب کرد، یعنی همان کاری که ایبوکا در سال 1976 در حق موریتا انجام داده بود.
با حضور موریتا و جانشین جدیدش یعنی اوگا، خط مشی جدید سونی برای توسعه حضور تفریح و سرگرمی افزایش پیدا کرد. سونی به دنبال یک همگرایی و اتصال میان موسیقی، فیلم و حوزه دیجیتال الکترونیک از طریق اینترنت بود.

در سال 2005 هوارد استرینگر اهل ولز به عنوان اولین مدیر اجرایی غیر ژاپنی سونی در این شرکت مشغول به کار شد. البته استرینگر به عنوان اولین مدیراجرایی غیر ژاپنی در میان شرکتهای بزرگ ژاپنی نیز محسوب میشد. ژاپنیها معمولا تعصب خاصی به مدیران داخلی دارند و حضور استرینگر در سونی به عنوان اتفاق مهمی در ژاپن شناخته میشد.

استرینگر 9 هزار شغل اضافی را در سونی کاهش داد از طرفی به حضور سونی در رسانهها کمک کرد. یکی از مهمترین تاثیرات استرینگر در سونی تولید فیلمهای بلاکباستری مانند اسپایدرمن بود. او به دنبال حذف بیزینسهای جانبی شرکت سونی بود و قصد داشت تا سونی مجددا بر روی تولید لوازم الکترونیکی متمرکز شود. در همان سالها اولین دوربین عکاسی سونی نیز تولید شد.
استرینگر موفقیتهایی را کسب کرد اما برخی ضررهای مالی سونی در دوران مدیریت او غیر قابل چشم پوشی بود، به این ترتیب در سال 2012، کازوی هیرای به سونی آمد.

مهمترین هدف هیرای، تغییر ساختار مدیریتی سونی از بروکراسی بود. هیرای همچنین تمرکز عمده کار خود را بر روی سه بخش موبایل، بازی و تکنولوژی تصویر نهاد. هیرای در این میان به دنبال آن بود تا ضررهای بازار تلویزیونهای سونی را کاهش دهد. او در ادامه تمام سهامهای سونی در شرکت سونی اریکسون را خرید تا سرمایهگذاری جدیدی بر روی بخش موبایل داشته باشد.
در همین راستا بخش Vaio که لپتاپهای سونی را تولید میکرد نیز در سال 2014 فروخته شد، به جای آن بخش تلویزیون سونی به یک شرکت تحت مدیریت کامل تبدیل شد تا با افزایش بهرهوری آن، ضرر 7.8 ملیارد دلاری این بخش طی یک دهه جبران شود.
با شکست بخش موبایل این شرکت، بسیاری از بخشهای دیگر نیز فروخته شدند. در همان سال 2014 سونی اعلام کرد که بیش از 20 فروشگاه خود را میبندد. همچنین 9.2 درصد سهام این شرکت در استودیو بازیسازی اسکوئر انیکس نیز فروخته شد. البته باز هم در همان سال 2014 سونی اعلام کرد که با همکاری گروه بزرگ مروارید در شانگهای چین، به توسعه بخش بازاریابی و تولید بازیهای ویدیویی روی خواهد آورد.

در سال 2016 خبر ادغام بخش فیلم و تلویزیون سونی با نام Sony Pictures Entertainment با بخش گیمینگ این شرکت با نام Sony Interactive Entertainment اعلام شد. در سال 2019 نیز بخش تلفن همراه، تلویزیون و دوربین سونی ادغام شد و این را میتوان مهمترین خبر از کمپانی سونی طی سالهای اخیر اعلام کرد.
سونی در طی دوران 75 ساله خود چندین محصول بسیار ویژه و تکرار نشدنی را تولید کرد که مانند بمب دنیا را تکان دادند. این شرکت برخی استانداردها در دنیای فناوری را نیز تغییر داد و بارها با اختراعات سونی، به طور کلی شیوه زندگی مردم دگرگون شد.

اولین محصول این شرکت یک دستگاه پلوپز خانگی بود، اما این شرکت در ادامه به تولید دستگاه ضبط صوت و رادیو روی آورد و به دلیل موفقیت در این بخش، تا پیش از سال 1990 تمرکز اصلی سونی بر تولید محصولات صوتی و رادیویی باقی ماند.
این شرکت در سال 1950 اولین دستگاه ضبط صوت ژاپنی را با نام Type G تولید کرد.
در سال 1955 شرکت توکیو تسوشین کوگیو به نام سونی تغییر یافت و در همان سال اولین رادیوی ترانزیستوری ژاپنی توسط سونی تولید شد.
اولین تلویزیون قابل حمل سونی در سال 1960 تولید شد.

سونی در سال 1966 اولین کاست ضبط صوت خود را به بازار عرضه کرد.
در سال 1968 همکاری سونی با سیبیاس رکوردز آغاز شد، سونی در بخش ضبط صدای موسیقی با سیبیاس همکاری داشت.
در سال 1968 همچنین اولین تلویزیون رنگی سونی تولید شد.

در سال 1971 اولین دستگاه پخش کاست ویدیویی سونی عرضه شد.
در سال 1976 ایبوکا خود را بازنشسته کرد و موریتا را به عنوان جانشین شرکت برگزید.
سونی در سال 1979 اولین نسل دستگاه پخش صوت قابل حمل واکمن را معرفی کرد.
در سال 1982 اولین دستگاه تجاری پخش سیدی را در بازار جهانی عرضه کرد.
در سال 1984 اولین دستگاه پخش سیدی قابل حمل توسط سونی فروخته شد.
در سال 1988 سونی تمام سهام شرکت سیبیاس رکوردز را خریداری کرد و به طور رسمی وارد عرصه موسیقی شد.
در سال 1989 اوگا به عنوان مدیر عامل سونی انتخاب شد و این شرکت کلمبیا پیکچرز را خریداری کرد.

در سال 1994 اولین کنسول بازی پلیاستیشن در ژاپن به فروش رسید.
در سال 1995 سونی اولین دستگاه ضبط ویدیو دستی خود را معرفی کرد.
در سال 1999 آقای نوبودوکی آدیه به مقام مدیر عاملی سونی رسید.

در سال 2005 هوارد استرینگر به عنوان اولین مدیر غیر ژاپنی سونی معرفی شد.
در سال 2012 آقای هیرای مدیرعامل سونی شد.
در سال 2013، سونی کنسول پلیاستیشن 4 را معرفی کرد، این دستگاه پرفروشنترین کنسول بازی در تاریخ است.

نوشته مروری بر تاریخچه سونی؛ امپراطوری ژاپنی در دنیای صوت و تصویر اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

ذخیره ایمیل به صورت PDF در جیمیل، یکی از راهکارهایی است که از طریق آن میتوانید ایمیلهای خود در سرویس ایمیلرسانی گوگل را جهت مطالعه آفلاین، ذخیره کنید. در زیر به شیوه انجام این کار در ویندوز و مک میپردازیم.
هم ویندوز و هم مک، هر دو دارای یک پرینتر مجازی هستند. بدین ترتیب هر فایلی که شما به این چاپگرهای مجازی میفرستید، به فرمت PDF که یک فرمت قابل جمل است، تبدیل میشود. با این اوصاف، فایلهای شما بر روی یک کاغذ واقعی چاپ نمیشوند، مگر اینکه تصمیم بگیرید که در آینده آنها را با استفاده از یک پرینتر واقعی، چاپ کنید.
از آنجایی که تقریبا همه مرورگرهای وب از عملکرد چاپ پشتیبانی میکنند، پس در این رابطه میتوانید از مرورگرهای محبوب کروم، مایکروسافت اج و یا فایرفاکس استفاده کنید. جهت شروع باید مرورگر خود را باز کرده و سپس به وبسایت Gmail بروید. سپس باید به حساب جیمیل خود وارد شوید.
در ادامه باید ایمیل موردنظر را باز کنید. در پنجره باز شده باید در گوشه بالا سمت راست، بر روی آیکون سه-نقطه کلیک کرده و سپس “Print” را انتخاب نمایید.
در پنجره “Print” باید بر روی منوی کشویی موجود در کنار “Destination” کلیک کرده و سپس “Save as PDF” را انتخاب نمایید. در صورت نیاز میتوانید سایر گزینهها همانند Layout و Margins را نیز دستکاری کنید.
پس از آماده شدن باید بر روی “Save” کلیک کرده تا فرایند ایجاد PDF آغاز شود.
پس از چند لحظه، پنجره ذخیره را مشاهده خواهید کرد. در این پنجره باید نام PDF خود را در فیلد “File Name” وارد کرده، پوشهای را جهت ذخیره فایل خود برگزیده و سپس بر روی “Save”، کلیک کنید.
اکنون ایمیل موردنظر شما در قالب یک فایل PDF در پوشه انتخاب شده، ذخیره شده است. میتوانید این کار را هر چند بار که بخواهید، تکرار کنید.
همانند سیستمعامل ویندوز، در مک نیز میتوانید با استفاده از قابلیت چاپگر مجازی، ایمیلهای خود را به صورت PDF ذخیره کنید. جهت انجام این کار باید در مرورگر خود به وبسایت Gmail رفته و سپس به حساب خود، وارد شوید.
سپس باید ایمیل موردنظر را انتخاب کنید. در ادامه باید در پنجره ظاهر شده و در گوشه بالا سمت راست آن، بر روی آیکون سه-نقطه کلیک کرده و سپس “Print” را انتخاب نمایید.
نکته: اگر در مرورگر فایرفاکس بر روی “Print” کلیک کرده و سپس یک پیغام مربوط به مسدود کردن پاپ-آپ را مشاهده کردید، آنگاه باید در بالای پنجره Gmail بر روی “Preferences” کلیک کرده و سپس “Allow pop-ups for mail.google.com” را برگزینید. اکنون باید مجددا بر روی “Print” کلیک کنید.
در پنجره چاپ باید از منوی کشویی موجود در کنار “Destination”، گزینه “Save as PDF” را انتخاب نمایید. در صورت تمایل میتوانید سایر گزینههای دیگر را نیز دستکاری کنید. سپس باید بر روی “Save”، کلیک نمایید.
اگر از مرورگر سافاری استفاده میکنید، آنگاه باید در پایین پنجره پرینت، بر روی منوی کشویی “PDF” کلیک کرده و سپس “Save as PDF” را انتخاب نمایید.
در پنجره ذخیره که ظاهر میشود، میتوانید در فیلد موجود در بالا، نامی را برای فایل خود انتخاب کنید. در ادامه باید پوشهای را جهت ذخیره فایل PDF خود انتخاب کرده و سپس بر روی “Save”، کلیک کنید (پنجره ذخیره در مرورگر سافاری در قیاس با تصویر زیر، کمی متفاوتتر است، اما گزینههای هر دو، یکسان هستند).

اکنون PDF ذخیره شده شما در محلی که تعیین کردهاید، ظاهر میشود. میتوانید این فرایند را هر چند بار که بخواهید، تکرار کنید.
نوشته چگونه ایمیلهای موجود در حساب جیمیل خود را بهصورت PDF ذخیره کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

ذخیره ایمیل به صورت PDF در جیمیل، یکی از راهکارهایی است که از طریق آن میتوانید ایمیلهای خود در سرویس ایمیلرسانی گوگل را جهت مطالعه آفلاین، ذخیره کنید. در زیر به شیوه انجام این کار در ویندوز و مک میپردازیم.
هم ویندوز و هم مک، هر دو دارای یک پرینتر مجازی هستند. بدین ترتیب هر فایلی که شما به این چاپگرهای مجازی میفرستید، به فرمت PDF که یک فرمت قابل جمل است، تبدیل میشود. با این اوصاف، فایلهای شما بر روی یک کاغذ واقعی چاپ نمیشوند، مگر اینکه تصمیم بگیرید که در آینده آنها را با استفاده از یک پرینتر واقعی، چاپ کنید.
از آنجایی که تقریبا همه مرورگرهای وب از عملکرد چاپ پشتیبانی میکنند، پس در این رابطه میتوانید از مرورگرهای محبوب کروم، مایکروسافت اج و یا فایرفاکس استفاده کنید. جهت شروع باید مرورگر خود را باز کرده و سپس به وبسایت Gmail بروید. سپس باید به حساب جیمیل خود وارد شوید.
در ادامه باید ایمیل موردنظر را باز کنید. در پنجره باز شده باید در گوشه بالا سمت راست، بر روی آیکون سه-نقطه کلیک کرده و سپس “Print” را انتخاب نمایید.
در پنجره “Print” باید بر روی منوی کشویی موجود در کنار “Destination” کلیک کرده و سپس “Save as PDF” را انتخاب نمایید. در صورت نیاز میتوانید سایر گزینهها همانند Layout و Margins را نیز دستکاری کنید.
پس از آماده شدن باید بر روی “Save” کلیک کرده تا فرایند ایجاد PDF آغاز شود.
پس از چند لحظه، پنجره ذخیره را مشاهده خواهید کرد. در این پنجره باید نام PDF خود را در فیلد “File Name” وارد کرده، پوشهای را جهت ذخیره فایل خود برگزیده و سپس بر روی “Save”، کلیک کنید.
اکنون ایمیل موردنظر شما در قالب یک فایل PDF در پوشه انتخاب شده، ذخیره شده است. میتوانید این کار را هر چند بار که بخواهید، تکرار کنید.
همانند سیستمعامل ویندوز، در مک نیز میتوانید با استفاده از قابلیت چاپگر مجازی، ایمیلهای خود را به صورت PDF ذخیره کنید. جهت انجام این کار باید در مرورگر خود به وبسایت Gmail رفته و سپس به حساب خود، وارد شوید.
سپس باید ایمیل موردنظر را انتخاب کنید. در ادامه باید در پنجره ظاهر شده و در گوشه بالا سمت راست آن، بر روی آیکون سه-نقطه کلیک کرده و سپس “Print” را انتخاب نمایید.
نکته: اگر در مرورگر فایرفاکس بر روی “Print” کلیک کرده و سپس یک پیغام مربوط به مسدود کردن پاپ-آپ را مشاهده کردید، آنگاه باید در بالای پنجره Gmail بر روی “Preferences” کلیک کرده و سپس “Allow pop-ups for mail.google.com” را برگزینید. اکنون باید مجددا بر روی “Print” کلیک کنید.
در پنجره چاپ باید از منوی کشویی موجود در کنار “Destination”، گزینه “Save as PDF” را انتخاب نمایید. در صورت تمایل میتوانید سایر گزینههای دیگر را نیز دستکاری کنید. سپس باید بر روی “Save”، کلیک نمایید.
اگر از مرورگر سافاری استفاده میکنید، آنگاه باید در پایین پنجره پرینت، بر روی منوی کشویی “PDF” کلیک کرده و سپس “Save as PDF” را انتخاب نمایید.
در پنجره ذخیره که ظاهر میشود، میتوانید در فیلد موجود در بالا، نامی را برای فایل خود انتخاب کنید. در ادامه باید پوشهای را جهت ذخیره فایل PDF خود انتخاب کرده و سپس بر روی “Save”، کلیک کنید (پنجره ذخیره در مرورگر سافاری در قیاس با تصویر زیر، کمی متفاوتتر است، اما گزینههای هر دو، یکسان هستند).

اکنون PDF ذخیره شده شما در محلی که تعیین کردهاید، ظاهر میشود. میتوانید این فرایند را هر چند بار که بخواهید، تکرار کنید.
نوشته چگونه ایمیلهای موجود در حساب جیمیل خود را بهصورت PDF ذخیره کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

در دنیایی که حتی رمزهای یکبارمصرف هکشدنی است، استفاده از اپلیکیشنهای احرازهویت دوعاملی برای امنیت اکانتها حیاتی است. در این مقاله، با طرزکار Google Authenticator آشنا خواهید شد.

اگر یک آیفون و یا آیپد داشته و پسورد آن را فراموش کرده باشید، آنگاه این قضیه بدین معنا است که نمیتوانید از آن استفاده کنید. همچنین با توجه به اینکه در جدیدترین مدلهای آیفون، از Face ID بیشتر استفاده میشود، پس احتمالا چندان از گذرواژه نیز استفاده نکنید. در ادامه این مطلب قصد داریم که به نحوه ریست پسورد آیفون و یا آیپد بپردازیم.
اگر چندان به وارد کردن گذرواژه خود عادت نداشته باشید، پس میتوان گفت که شانس فراموش کردن آن نیز برای شما افزایش پیدا میکند. در صورت فراموش کردن رمز عبور آیفون و یا آیپد خود، باید کارهای زیر را انجام دهید.
شاید این موضوع بسیار سطحی و پیشپا افتاده به حساب آید، اما در هر صورت بهتر است که پیش از ریست پسورد آیفون و یا آیپد خود، سعی کنید که آن را به یاد بیاورید. اگر در این رابطه موفق شوید، آنگاه میتوانید خود را از دردسرهای ریست کردن گذرواژه، رهایی بخشید.
پیش از هر چیز میتوانید به حدس زدن پسورد خود بپردازید. گوشیهای آیفون به شما اجازه میدهند که 5 بار بهصورت پیدرپی، پسورد نادرست را وارد کنید. پس از این 5 بار، با هر بار تلاش، باید مدت زمان بیشتری منتظر بمانید. وارد کردن اولین پسورد اشتباه، به مدت 30 ثانیه دسترسی شما را محدود کرده و این موضوع در بار نهم، به یک ساعت میرسد.

پس از بار دهم، دسترسی شما بهصورت کامل سلب میشود. این همان زمانی است که پیغام “iPhone is disabled, connect to computer” را مشاهده میکنید. در هنگام مشاهده این پیغام بر روی آیفون و یا آیپد خود، باید گفت که متأسفانه نبرد را واگذار کردهاید. اکنون تنها روشی که جهت استفاده مجدد از دستگاه وجود دارد، اتصال آن به کامپیوتر و سپس پاک کردن و ریست کردن آن است.
اپل به صراحت اعلام کرده که تنها راه جهت رفع مشکل فراموش کردن پسورد آیفون و یا آیپد، بازگردانی گوشی به تنظیمات کارخانه است. بنابراین اگر پیش از سناریوی فراموش کردن پسورد، از اطلاعات خود پشتیبان تهیه نکرده باشید، آنگاه باید گفت که واقعا راهکاری جهت حفظ کردن اطلاعات و دادههای شما، وجود ندارد.
سریعترین و سادهترین راهکار جهت باز کردن قفل یک آیفون غیرفعال شده، استفاده از کامپیوتر و گزینه ریست است.
اگر اخیرا گوشی خود را با مک خود همگامسازی کرده باشید، آنگاه میتوانید از یکی از فایلهای پشتیبان خود استفاده کرده و همچنین پسورد آیفون و یا آیپد خود را نیز ریست کنید. جهت پاک کردن اطلاعات دستگاه خود با استفاده از یک مک باید گامهای زیر را طی کنید:

بدین ترتیب دادهها و اطلاعات موجود در فایل بکاپ شما، جایگزین اطلاعات فعلی شما میشوند. اکنون پسورد شما از روی آیفون و یا آیپد برداشته شده و بنابراین میتوانید مجددا از دستگاه خود استفاده کنید.
اگر در یک کامپیوتر ویندوزی نیز آیفون و یا آیپد خود را با iTunes همگامسازی کرده باشید، آنگاه با استفاده از یکی از فایلهای پشتیبان، میتوانید اطلاعات موجود در آن فایل را مجددا بازگردانی کرده و همچنین پسورد گوشی و یا تبلت خود را نیز ریست کنید. در زیر به شیوه ریست کردن آیفون یا آیپد با استفاده از نسخه ویندوزی iTunes میپردازیم.

بدین ترتیب، اطلاعات قبلی دستگاه شما پاک شده و اطلاعات موجود در فایل بکاپ انتخاب شده، با آن جایگزین میشوند. همچنین گذرواژه دستگاه شما نیز پاک شده و میتوانید که مجددا از آن استفاده کنید. اگر آنقدر بدشانش باشید که پسورد فایل پشتیبان را نیز فراموش کنید، آنگاه باید به دنبال راهکاری جهت ریست کردن پسورد فایل پشتیبان iTunes خود بگردید.
اگر دستگاه خود را با iCloud همگامسازی کرده و همچنین Find My iPhone را نیز بر روی آیفون قفل شده خود فعال کرده باشید، آنگاه با استفاده از iCloud میتوانید آیفون خود را ریست کنید. همچنین گوشی و یا تبلت شما نیز باید به وایفای و یا اینترنت سیمکارت، متصل باشد.
اگر یک اتصال اینترنت فعال نداشته باشید و یا اینکه دسترسی به Control Center را در صفحه قفل، غیرفعال کرده باشید، آنگاه این روش نیز برای شما کارساز نخواهد بود. البته همچنان میتوانید با استفاده از راهکارهای بخش بعدی، آیفون و یا آیپد خود را ریست کنید. اگر دستگاه شما به اینترنت متصل است، آنگاه باید:

در ادامه دستگاه شما، اطلاعات خود (از جمله گذرواژه) را از راه دور پاک میکند. در صفحه نصب میتوانید از میان “بازگردانی یکی از بکاپهای iCloud” و یا “عدم استفاده از فایل پشتیبان”، یکی را انتخاب کنید. گزینه موردنظر را انتخاب کرده و سپس پسورد جدید را نیز تنظیم کنید.
اگر تا به حال آیفون و یا آیپد خود را با iCloud و یا کامپیوتر خود همگامسازی نکرده باشید، آنگاه ریست کردن دستگاه با استفاده از Recovery Mode، تنها گزینه شما خواهد بود. بدین ترتیب تمامی دیتای گوشی و یا تبلت شما بهصورت دائم و کامل پاک شده و بنابراین دستگاه شما به حالت اولیه خود بازمیگردد.
ابتدا باید آیفون خود را به کامپیوتر متصل کرده و سپس “Finder” و یا “iTunes” را باز کنید. سپس باید با استفاده از کلیدهای ترکیبی موجود بر روی آیفون خود، وارد حالت Recovery Mode شوید. البته کلیدهایی که باید فشار دهید، بسته به مدل گوشی شما، متفاوت خواهند بود. در زیر بهصورت خلاصه، به این موضوع اشاره میکنیم.

پس از وارد شدن به صفحه Recovery Mode، آنگاه iTunes و یا Finder صفحهای را به شما نمایش داده که در آن 2 گزینه “Restore” و “Update” وجود دارند. بر روی “Restore” کلیک کنید.

در ادامه کامپیوتر شروع به دانلود نرمافزار برای دستگاه شما میکند. اگر فرایند دانلود بیش از 15 دقیقه طول بکشد، آنگاه گوشی شما نیز بهصورت خودکار از حالت Recovery Mode خارج میشود. در این صورت باید گامهای بالا را مجددا تکرار کنید. پس از تکمیل شدن فرایند، میتوانید آیفون خود را تنظیم کرده و همچنین یک گذرواژه جدید را نیز برای آن تعیین کنید. شوربختانه اگر فایل بکاپ نداشته باشید، آنگاه اطلاعات شما نیز از دست خواهند رفت.
اپل در زمینه حفاظت از امنیت و حریم خصوصی کاربران خود، بسیار حساس است. هر چند که زیرساختهای امنیتی این شرکت بسیار قوی هستند، اما همیشه احتمال نفوذ به آنها نیز وجود دارد. گاهی اوقات حفرههایی در نسخههایی از سیستمعامل iOS وجود دارند که از طریق آنها میتوان گذرواژه را دور زد. در گذشته کاربران iOS 11.0 تا iOS 13.3، با چنین موضوعی مواجه بودند. از لحاظ تئوری با استفاده از این نوع حفرهها میتوان بدون نیاز به پسورد، قفل گوشیهای آیفون را باز کرد.
همچنین تاکتیکهایی نیز جهت بروت فورس کردن (حمله جستوجوی فراگیر) گوشیهای آیفون وجود دارند. از این موارد میتوان به هک کردن iOS جهت پیدا کردن گذرواژه و یا تغییر مستقیم آن، اشاره کرد. چنین راهکارهایی خلاف مقررات شرکت اپل بوده و حتی میتوانند منجر به ابطال گارانتی شوند.
در بالا سعی کردیم که شیوه ریست کردن گذرواژه آیفون و یا آیپد را به شما آموزش دهیم. حال که مجددا میتوانید از گوشی خود استفاده کنید، بهتر است که پسورد آن را نیز در جایی دیگر یادداشت کنید تا دیگر چنین مشکلی برایتان پیش نیاید. همچنین بهتر است که جهت احتیاط بیشتر، بهصورت مرتب از اطلاعات دستگاه خود، پشتیبان تهیه کنید.
نوشته آموزش ریست کردن پسورد آیفون یا آیپد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

آیا قصد پیدا کردن آدرس آی پی (IP) گوشی آیفون و یا اندروید خود را دارید؟ شاید شیوه انجام این کار در کامپیوترهای ویندوزی و یا مک را بلد باشید، اما در رابطه با گوشی چه؟
در این مطلب قصد داریم که شیوه پیدا کردن آدرس آیپی در گوشیهای اندروید و یا آیفون را برای شما توضیح دهیم. همچنین نحوه مشاهده آدرس آیپی عمومی و خصوصی، معنای آنها و همچنین شیوه خصوصی نگه داشتن آنها را نیز مورد بحث قرار خواهیم داد.
ابتدا بهتر است که به چیستی آدرس آیپی بپردازیم تا بدین ترتیب بتوانید از اطلاعات به دست آمده، استفاده کنید. واژه IP، خلاصه شده Internet Protocol است. این آدرس در واقع یک برچسب عددی بوده که به هر یک دستگاههای متصل شده به شبکه، تخصیص داده میشود. بنابراین اگر از خود میپرسید که آیا گوشی من نیز آدرس آیپی دارد؟ باید به شما بگوییم مادامیکه آنلاین باشید، بله.
اگر آدرس آیپی دستگاه خود را بلد باشید، آنگاه میتوانید آن را هم در شبکه خانگی و هم در فضای اینترنت، تشخیص دهید. در اصل دو نوع آدرس آیپی وجود دارد که به وسیله آنها میتوان هر دستگاه منحصربهفردی (از جمله گوشی شما را) را شناسایی کرد:
همچنین هنگامیکه مشغول چک کردن آدرس آیپی خود باشید، آنگاه احتمالا دو آدرس IPv4 و IPv6 را نیز مشاهده خواهید کرد. آدرسهای IPv4، کوتاهتر هستند، اما به دلیل تعداد بسیار بالای دستگاههای متصل شده به اینترنت، طبیعتا این آدرسها نیز انعطاف کافی را نخواهند داشت. از طرفی دیگر، خواندن آدرسهای IPv6 آسان نیست، اما چون طولانیتر هستند، پس در بلندمدت میتوانند انعطاف بیشتری را از خود نشان دهند. در اکثر موارد، IPv4 هنوز هم آدرس آیپی اصلی است، اما به مرور زمان، IPv6 جای آن را خواهد گرفت.
همانطور که در بالا نیز بدان اشاره کردیم، 2 نوع آدرس آیپی خصوصی و عمومی وجود دارند. در زیر به شیوه پیدا کردن آدرس IP خصوصی گوشی بر روی شبکه خانگی میپردازیم.
در زیر به شیوه پیدا کردن آدرس IP گوشیهای اندرویدی پرداختهایم. این آموزش بر اساس یک گوشی پیکسل و همچنین اندروید 11 تهیه شده است. بنابراین بسته به دستگاه مورد استفاده شما، مکان و نام منوها میتواند متفاوت باشد.
اگر میخواهید که آدرس آیپی گوشی آیفون خود را پیدا کنید، آنگاه باید گامهای زیر را طی کنید:
بسته به نوع شبکه مورد استفاده شما، شاید بتوانید که هدر “IPv6 Address” را نیز مشاهده کنید.
در بالا به نحوه پیدا کردن آدرس آیپی خصوصی گوشی بر روی شبکه خانگی پرداختیم. اکنون در ادامه میخواهیم که پیدا کردن آدرس IP جهانی را مورد بحث قرار دهیم. پیدا کردن IP عمومی، ساده است، زیرا هر دستگاهی که به شبکه اینترنت وصل باشد، میتواند آن را مشاهده کند. با این اوصاف میتوانید به یکی از وبسایتهای مخصوص انجام این کار سر زده تا بتوانید سریعا با استفاده از یک گوشی، آدرس IP عمومی خود را پیدا کنید.
در گوشیهای اندرویدی، مرورگر گوگل کروم و در گوشیهای آیفون نیز مرورگر سافاری و یا هر مرورگر دیگری را باز کنید. سپس باید به یکی از وبسایتهای زیر که مخصوص چک کردن آدرس آیپی هستند، بروید:
در ادامه متوجه خواهید شد که برخی از این وبسایتها همچنین موقعیت مکانی، نام ارائهدهنده خدمات اینترنتی و … شما را نیز نمایش خواهند داد. دلیل این موضوع نیز این است که آدرس آیپی شما، چنین اطلاعاتی را به همراه خود دارد. نمیتوانید آدرس دقیق شخص خاصی را از طریق آدرس IP وی به دست آورید، اما حداقل میتوانید شهر محل اقامت آن شخص را پیدا کنید.
لازم به ذکر است که بگوییم در اکثر اوقات، آدرسهای آیپی عمومی و خصوصی مربوط به گوشی شما، حالت ثابتی ندارند. در اکثر موارد، گوشی شما از آدرس IP پویا استفاده میکند. این قضیه بدین معنا است که پس از گذشت مدتی و یا هنگامیکه دستگاه ریستارت شود، دستگاه و یا کل شبکه شما، یک آدرس IP جدید را به دست خواهد آورد. این در حالی است که آدرس آیپی ثابت بدین شیوه در طول زمان تغییر نخواهد کرد.
شرکتهای ارائهدهنده خدمات اینترنتی، آسانتر میتوانند آیپیهای عمومی پویا را مدیریت کنند. البته میتوانید که از اپراتور خدمات اینترنتی خود بخواهید که یک IP ثابت را در اختیار شما قرار دهد. چنین IPهایی برای کاربران خانگی لازم نیستند، مگر اینکه قصد میزبانی از یک سرور را داشته باشید که سایرین بخواهند به آن وصل شوند.
در رابطه با آدرسهای آیپی خصوصی نیز باید بگوییم که روتر شما بهصورت پویا و با استفاده از DHCP (پروتکل پیکربندی پویای میزبان)، آنها را به دستگاههای مختلف اختصاص میدهد. در عمل این موضوع بدین معنا است که در هنگام اتصال یک دستگاه به وایفای خانگی، مجبور نیستید که یک آدرس IP را بهصورت دستی به آن اختصاص داده و همه کارها را خودتان انجام دهید.
البته اگر بخواهید، آنگاه میتوانید خودتان بهصورت دستی، نسبت به تخصیص آدرس آیپی ایستای خصوصی به دستگاههای گوناگون، اقدام کنید. البته بازهم میگوییم که چنین چیزی بیشتر به درد کاربران حرفهای میخورد. اگر این کار را بهدرستی انجام ندهید، آنگاه این قضیه میتواند باعث به وجود آمدن مشکلاتی همانند تداخل IP شده و بنابراین دردسرهای آن بیشتر از مزیتهایش باشند.
پس از اینکه آدرس آیپی گوشی آیفون و یا اندروید خود را پیدا کرده و فهمیدید که میتواند تاحدودی موقعیت مکانی شما را فاش کند، آنگاه طبیعی است که در رابطه با حریم خصوصی خود، نگرانیهایی را احساس کنید. اگر اینطور است، پس آنگاه استفاده از یک VPN میتواند بهترین راهکار در این رابطه باشد.
اساسا بدینگونه است که با اتصال به یک VPN، تمامی ترافیک اینترنتی شما از سرورهای آن VPN عبور میکند. بنابراین اینگونه به نظر خواهد رسید که انگار ترافیک شما از جایی دیگر نشأت میگیرد. چنین رویهای باعث مخفی شدن IP شما شده و بنابراین سختتر میتوان که از طریق فعالیتهای وبگردی، شما و یا موقعیت مکانی شما را پیدا کرد.
مهم نیست که گوشی شما از چه مدلی است، در هر صورت بهآسانی میتوانید آیپی خود را پیدا کنید. شاید چندان نیازی به چک کردن چنین موضوعی نداشته باشید، اما به هر حال بهتر است که با شیوه انجام این کار، آشنا باشید. یکی از موارد کاربرد آدرس آیپی میتواند در رفع مشکلات مربوط به شبکه باشد.
نوشته چگونه میتوانیم آدرس آیپی (IP) گوشی اندروید و یا آیفون خود را پیدا کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پیدا کرد بهترین دوربین های گوشی برای عکسبرداری بهتر کار آسانی است، تنها لازم است با نوع دوربینها و کارایی آنها آشنا باشید.
از همان زمانی که دوربین عکاسی به گوشیهای همراه اضافه شد، هر کدام از تلفنهای همراه حتی مدلهای قدیمی که هوشمند هم نبودند، به یک دوربین عکاسی همواره همراه تبدیل شدند. در آن زمان استقبال مردم حتی از دوربینهای ضعیف VGA نیز بالا بود، به همین دلیل کیفیت دوربین، در طی این سالها به یکی از مهمترین ویژگیهای تلفنهای هوشمند تبدیل شد و حتی شرکتهای تولید کننده محصولات خود را بر اساس کیفیت دوربین آن تبلیغ میکردند.
حالا که قضیه کلا فرق کرده، در حال حاضر بسیاری از مشتریان بیش از نوع پردازنده یا مقدار رم و یا حجم باتری یک مدل، به دنبال کیفیت دوربین های گوشی هستند. این روزها شبکههای اجتماعی به شدت مردم را به سمت خرید گوشیهایی با دوربینهای با کیفیت سوق داده و دوربین خوب برای یک گوشی از نان شب هم واجبتر است.
اما عموم مردم اطلاعات کمی در خصوص دوربین گوشیهای همراه دارند، کیفیت عکسبرداری یک مدل تنها به تعداد دوربین یا رقم مگاپیکسل آن نیست، بسیاری از شاخصهها و مشخصات هستند که برای پیدا کردن یک دوربین خوب باید آنها را دانست.

موضوع این مقاله در همین مورد است، اینکه بدانیم هر دوربین چه کاربردی دارد، از مشخصات دوربینها سر در بیاوریم و با استفاده از همین مشخصات، متوجه شویم که دوربین کدام گوشی، عکسهای بهتری میگیرد؟ سوال اصلی همین است، برای خرید یک گوشی با دوربین با کیفیت باید به چه نکاتی توجه داشته باشیم؟
در این مقاله به زبان ساده به تمامی این سوالات پاسخ خواهیم داد، قرار نیست خیلی فنی و تخصصی در مورد دوربینها صحبت کنیم، میخواهیم ویژگیها و نکاتی را در مورد دوربینها بازگو کنیم که در عین سادگی، اطلاعات ما را از نوع عملکرد دوربین گوشی افزایش میدهد و از این پس به راحتی میتوانیم یک گوشی با دوربین ضعیف را از یک گوشی دیگر با دوربین باکیفیت تشخیص دهیم.
هم بله و هم خیر، بستگی دارد شما میخواهید با دوربین خود چه عکسهایی بگیرید. در حال حاضر اکثر مدلهای پایینرده، به سه دوربین اصلی، التراواید و ماکرو مجهز شدهاند، اگر گوشی میانرده باشد، معمولا 4 دوربین دارد و دوربین تشخیص عمق نیز به سه دوربین گفته شده اضافه میشود. فعلا اکثر پرچمداران نیز با 4 دوربین عرضه میشوند، مگر آنکه یک شرکت مانند نوکیا بخواهد مانند مدل Nokia 9 PureView از 5 دوربین استفاده کند.
اما با این وجود 70 درصد عکاسی شما به دوربین اصلی وابسته است، اکثر تصاویر شما با دوربین اصلی گرفته میشود و خیلی کمتر پیشمیآید به سراغ دوربین التراواید، ماکرو یا تشخیص عمق بروید. بنابراین توجه داشته باشید که کیفیت دوربین اصلی تاحد زیادی مهمتر از تعداد دوربینهای یک گوشی است.
حالا که بحث دیگر دوربینها به میان آمد، بهتر است یکی یکی با عملکرد دوربین های گوشی های مختلف آشنا شویم.
دوربین واید: دوربینی که لنز واید دارد همان دوربین اصلی شماست، در حال حاضر در تمامی گوشیها دوربین اصلی دارای لنز واید است و در مدلهای پایین رده میان 5 تا 13 مگاپیکسل و در گوشیهای بالارده تا 108 مگاپیکسل کیفیت دارد.
دوربین التراواید: واید یعنی عریض و التراواید یعنی بسیار عریض، دوربینهای التراواید در چند سال اخیر به محبوبیت زیادی رسیدهاند و در بسیاری از گوشیها شاهد حضور این دوربین هستیم. دوربینهای التراواید معمولا زاویه 123 درجهای از محیط را در تصویر ثبت میکنند که نسبت به دوربینهای معمولی، زاویه بسیار بیشتری است. در عکاسی با دوربین واید فضای بیشتری از محیط دیده میشود اما در حالت عادی کسی با این دوربین عکس نمیگیرد، دوربینهای التراواید در مواقعی خاص یا حالتهای خاصی کاربرد دارند که در نمونه تصاویر مشاهده میکنید.
دوربین ماکرو: دوربین ماکرو مانند عینک نزدیکبین است، وقتی به روی دوربین ماکرو میروید تصویر تار است اما زمانی که به سوژه نزدیک میشوید، تصاویر شفاف میشود. تصاویر ماکرو تنها برای عکسهای بسیار نزدیک از یک سوژه کاربرد دارد. زمانی که شما میخواهید از یک حیوان، یک گیاه یا اشیاء از نزدیک عکس بگیرید، از دوربین ماکرو استفاده میکنید.
بنابراین موارد کاربردی این دوربین نیز بسیار محدود است و شاید در موارد خاص به ثبت تصویر از دوربین ماکرو روی بیاورید. برای به دست آوردن بهترین نتیجه با دوربین ماکرو باید دوربین را در فاصله 4 تا 7 سانتیمتری از سوژه نزدیک کنید.
دوربین تشخیص عمق: ثبت یک تصویر پرتره خوب نیازمند داشتن یک دوربین تشخیص عمق با کیفیت است. شاید بتوان گفت عکسهای پرتره، سختترین تصاویری هستند که یک تلفن همراه ثبت میکند برای همین هم به یک دوربین و هم به یک پردازنده خوب برای داشتن تصاویر پرتره نیاز است.
تصاویر پرتره از دو لایه تشکیل شدهاند، یک سوژه و دو پس زمینه که مات یا اصطلاحا بلار است. دوربین تشخیص عمق وظیفه دارد تا سوژه را به خوبی تشخیص داده و از پسزمینه جدا کند، بنابراین هر چه دوربین تشخیص عمق بهتری داشته باشید، کیفیت تصاویر پرتره بهتر است.
دوربین ToF: دوربین ToF بیشتر از آن که دوربین باشد، یک سنسور است، این دوربین عملکردی شبیه به دوربین تشخیص عمق دارد منتها سنسور ToF میتواند با جزئیات بهتری محیط را آنالیز کند، به همین دلیل معمولا برخی پرچمداران مخصوصا گوشیهای آیفون از این سنسور استفاده میکنند. تصاویر پرتره با سنسور ToF کیفیت فوقالعادهای دارد.
دوربین تلهفوتو: این دوربین برای زوم کردن بسیار کاربرد دارد، معمولا در گوشیهای فعلی از دوربین تلهفوتو تا زوم 3 برابر استفاده میشود، با این دوربین میتوانید زوم 2 یا 3 برابر باکیفیت بالا و بدون افت در وضوح تصویر را ثبت کنید، بنابراین تصاویر تلهفوتو کیفیت بسیار بهتری دارند. در این دوربین فاصله کانونی بزرگتر از دیگر دوربینها بوده و به این ترتیب سوژهها نزدیکتر از فاصله واقعیشان در تصاویر ثبت میشوند و کیفیت بهتری هم دارند.
دوربین پریسکوپی: دوربین پریسکوپی نوع پیشرفتهای از دوربین تلهفوتو است. در دوربینهای پریسکوپی از چند لنز استفاده شده و فاصله کانونی تاثیری در کیفیت عکس ندارد. به این ترتیب دوربینهای پریسکوپی میتوانند با کمترین افت کیفیت تا 10 برابر زوم کنند. این دوربین نیز تنها در مدلهای پرچمدار دیده میشود و بر خلاف تمامی دوربینها، دارای لنز مربعی است.

دوربین مونوکروم: این دوربین در چند محصول هوآوی استفاده شد، این دوربین تصاویر را در یک بازه رنگ طبیعی میگیرد. اکثر تصاویر مونوکروم سیاه و سفید هستند، البته کیفیت این تصاویر سیاه و سفید از تصاویری که به صورت نرم افزاری سیاه و سفید میشوند بسیار بالاتر است اما همچنان میتوان یک رنگ با طیف رنگ آبی، زرد یا مشکی را به صورت مونوکروم ثبت کرد. نمونه این تصاویر را در پایین مشاهده میکنید.
حال که با کارکرد تمام دوربینهایی که در بازار وجود دارد آشنا شدیم، بهتر است به سراغ مشخصات جزئیتری از یک دوربین برویم تا بدانیم چگونه یک دوربین باکیفیت را از یک دوربین معمولی تشخیص دهیم:
مگاپیکسل: به رزولوشن هر عکس یا تعداد پیکسلهایی که درآن وجود دارد مگاپیکسل گفته میشود. به طور طبیعی هرچه مگاپیکسل بالاتر باشد، کیفیت عکس بهتر است، اما کیفیت یک عکس تنها به مگاپیکسل آن نیست. در حال حاضر یک دوربین 12 مگاپیکسلی میتواند بهترین عکسهایی که تاکنون دیدهاید را ثبت کند. با وجود آنکه دوربین گوشی پرچمدار 12 مگاپیکسلی است اما از تمام ظرفیت 12 مگاپیکسل آن استفاده شده و در نهایت تصاویر بهتری نسبت به دوربینهای 64 مگاپیکسلی دوربینهای میانرده ثبت میکند.
این مطلب را نیز مطالعه کنید: مگاپیکسل چیست؟ آیا مگاپیکسل بالا برای دوربین گوشی نیاز است؟
اگر دقت کنید، بسیار از دوربینهای پرچمداران سامسونگ و اپل نیز 12 مگاپیکسلی هستند. پس یک دوربین 12 مگاپیکسلی با دیافراگم مناسب و پردازنده مناسب، توانایی ثبت بهترین تصاویر را دارد.
در مدلهای میانرده برای جبران ضعف پردازندهها از دوربین با مگاپیکسل بالا استفاده میشود. اما این به معنای کیفیت برتر این دوربین نسبت به یک دوربین 12 مگاپیکسلی در یک پرچمدار نیست. به طور کلی مگاپیکسل هر چه بیشتر باشد بهتر است، اما شما برای یافتن یک دوربین باکیفیت، عوامل دیگری را نیز باید مد نظر بگیرید.
تراشه اصلی و پردازنده گرافیکی گوشی: قدرت پردازنده تاثیر مستقیمی بر روی کیفیت عکسها دارد، این یک واقعیت است. شما اگر دوربینهای آیفون را بر روی یک میانرده استفاده کنید، ضعف پردازنده میانرده موجب میشود کیفیت تصاویر معمولی باشند. بنابراین سرعت و قدرت پردازندهها در پردازش و به خصوص ویرایشهای گرافیکی که پس از ثبت عکس بر روی تصاویر اعمال میشود، بسیار اهمیت دارد.
دیافراگم: خیلی نمیخواهیم فنی صحبت کنیم اما دیافراگم به گشودگی دریچه دوربین گفته میشود، به طور خلاصه هرچه دیافراگم کمتر باشد نور بیشتری به دوربین وارد میشود و در نتیجه کیفیت تصاویر بهتر است. در حال حاضر در دوربینهای معمولی از دیافراگم میان f/2.4 تا f/1.8 استفاده میشود. دیافراگم f/1.8 برای دوربین یک گوشی میانرده با کیفیت معمولی کاملا مناسب است. تنها در برخی از پرچمداران میتوانید دیافراگم کمتر از f/1.8 پیدا کنید. به طور مثال دوربین اصلی آیفون 12 پرو یک دوربین 12 مگاپیکسلی با دیافراگم f/1.6 است.

نکته مهم در مورد دیافراگم به دوربینهای تلهفوتو باز میگردد، در دوربینهای تلهفوتو هر چه دیافراگم بالاتر باشد، بهتر است، به طور مثال دوربین 12 مگاپیکسلی تلهفوتو پریسکوپی گلکسی s21 الترا، دیافراگم f/4.9 دارد. نوع لنز این دوربینها به گونهای است که باید گشودگی دریچه آنها کمتر و عدد دیافراگم بیشتر باشد.
نوع پیکسل: برخی مدلهای پرچمدار مانند پرچمداران سامسونگ، به دوربینهایی با پیکسل دوگانه مجهز شدهاند. با دوال پیکسل، فوکوس خودکار بر روی سوژهها بسیار سریعتر رخ میدهد و شما میتوانید بسیار راحتتر عکاسی کنید. همچنین نور وارد شده به دوربین نیز افزایش پیدا میکند، بنابراین با دوربینهای پیکسل دوگانه، میتوانید عکسهای بسیار بهتر و واضحتری به خصوص در نور کم یا هنگام شب بگیرید.
فوکوس خودکار یا PDAF: فوکوس خودکار تقریبا در تمامی دوربین های گوشی های میانرده و معمولی هم پیدا میشود و دیگر قابلیتی قدیمی محسوب میشود. با این قابلیت هنگام عکاسی، دوربین خود تشخیص میدهد که بر روی چه نقطه از سوژه تمرکز کند تا نه تصویر تار شود و نه نور تصویر زیاد و کم شود. اگر فوکوس خودکار خوب کار نکند، هنگام عکسبرداری از یک محیط، سوژه به خوبی تشخیص داده نمیشود، بنابراین بخشی که شما نمیخواهید، به عنوان مرکز سوژه شناخته شده و نور بر اساس کیفیت تصویر آن منطقه تنظیم میشود و دیگر بخشهای تصویر کیفیت پایینتری پیدا میکند.
برخی از دوربینها دارای سنسور خودکار لیزری هستند که سرعت و دقت فوکوس را به شدت افزایش میدهد، این قابلیت Laser AF نام دارد.
لرزشگیر اپتیکال OIS: قطعا دیدهاید که هنگام عکسبرداری اگر کمی دستتان تکان بخورد یا لرزش داشته باشد، تصویر تار شده و کیفیت خود را از دست میدهد. لرزشگیر اپتیکال یا OIS دقیقا کاری میکند تا دیگر با یک لرزش جزئی، تصاویر خراب نشوند. البته اگر دوربین خیلی لرزش داشته باشد، کاری از دست OIS بر نمیآید اما در حالت کلی دوربینهایی که این قابلیت را دارند، تصاویر به مراتب واضحتر و شفافتری میگیرند.

HDR: این قابلیت نیز به بهبود رنگها و طبیعی بودن دمای رنگ و تعادل رنگ سفید در تصاویر کمک میکند. دوربینهایی که HDR دارند، از نظر رنگ بسیار شادابتر و زندهتر از دیگر تصاویراند.
اندازه دوربین و اندازه سنسور: در واقع هرچه سایز سنسور بزرگتر باشد، میزان نور بیشتری وارد آن شده و در نهایت کیفیت تصویر بالاتر خواهد بود. البته این یک قانون کلی نیست اما در اکثر مواقع سایز بزرگتر سنسور منجر به افزایش تعداد پیکسلها شده و در نهایت کیفیت تصویر بیشتر خواهد شد.
حال نوبت آن رسیده تا نحوه خواندن اطلاعات دوربین های گوشی را یاد بگیریم، به طور مثال:
دوربین اصلی گلکسی S21 الترا این مشخصات را دارد: 108 MP, f/1.8 (wide) PDAF, Laser AF, OIS
این یعنی این دوربین 108 مگاپیکسلی بوده و دارای لنز واید است، همچنین میزان گشودگی دیافراگم این دوربین f/1.8 است و این دوربین از فوکوس خوکار، فوکوس خودکار لیزری و لرزشگیر اپتیکال بهره میبرد. دوربینهای 108 مگاپیکسلی واقعا 108 مگاپیکسل نیستند، بلکه پیکسلهای آنها تقسیم بر 6 یا 8 میشود و به صورت نرمافزاری به 108 مگاپیکسل میرسند. بنابراین خیلی بر روی ویژگی 108 مگاپیکسلی این دوربین نمیتوان حساب باز کرد، مهم آن است که گشودگی دریچه آن مناسب است و قابلیتهایی مانند فوکوس خودکار و لرزشگیر اپتیکال دارد.
دوربین سوم گلکسی S21 الترا این مشخصات را دارد: 10 MP, f/4.9 (periscope telephoto), dual pixel PDAF, OIS, 10x optical zoom
این دوربین به مراتب کاربردیتر از دوربین اصلی است. این دوربین 10 مگاپیکسلی تلهفوتو پریسکوپی دارای دیافراگم f/4.9 است، همانطور که اشاره کردیم در دوربینهای پریسکوپی هرچه دیافراگم بالاتر باشد، بهتر است. این دوربین تا 10 برابر زوم اپتیکال دارد که قابلیت بسیار جذابیست، همچنین فوکوس پیکسل دوگانه و لرزشگیر اپتیکال نیز دارد که موجب میشود بتوانیم با این دوربین تصاویر بسیار شفاف حتی با زوم 10 برابر بگیریم.
دوربین اصلی گلکسی A52 سامسونگ : 64 MP, f/1.8 (wide) PDAF, OIS
این دوربین 68 مگاپیکسل است و از لنز واید بهره میبرد، دیافراگم آن f/1.8 بوده و از فوکوس خودکار و لرزشگیر هم استفاده میکند. به این ترتیب اگر پردازنده گوشی قدرت بالایی داشته باشد، تصاویر بسیار خوبی میتوان با این دوربین ثبت کرد.
دوربین سوم هوآوی میت 40 پرو: 20 MP, f/1.8 (ultrawide), PDAF
اکثر دوربینهای التراواید نهایتا 12 مگاپیکسلی هستند، اما این گوشی با دوربین التراواید 20 مگاپیکسلی نشان داده که حرفهای زیادی برای گفتن دارد، همچنین دیافراگم f/1.8 نیز بسیار مناسب است و به نوردهی بهتر تصویر کمک میکند. قابلیت فوکوس خودکار یکی دیگر از قابلیتهای این دوربین است که به تشخیص صحیح دوربین کمک میکند.
برای فیلمبرداری شرایط خیلی متفاوت نیست، دوربین اصلی و التراواید یا تلهفوتو اگر با کیفیت باشند، میتوانید بهترین ویدیوها را ضبط کنید، اما چند خصوصیت در مورد ویدیوها لازم به ذکر است که در ادامه به آنها اشاره میکنیم.
رزولوشن ویدیو: این قابلیت مانند همان مگاپیکسل در عکس گرفتن است، هر چه رزولوشن شما بالاتر باشد، پیکسلهای بیشتری در تصویر وجود دارد. رزولوشنهای مطرح فعلی از 720 پیکسل آغاز میشوند و به 8K ختم میشوند. البته اکثر دوربینها فعلی نهایتا 4K فیلم میگیرند و رزولوشن 8K برای مدلهای پرچمدار است.
برای رزولوشن ویدیو یک نکته بسیار مهم وجود دارد، اگر رزولوشن ویدیو با رزولوشن نمایشگری که ویدیو در آن پخش میشود یکی نباشد، کیفیت ویدیو افت میکند. فرض کنید شما فیلم 4K گرفتهاید، اگر تلویزیون شما رزولوشن فول اچدی یا همان 1080 داشته باشد، فیلم شما را با همان رزولوشن 1080 نشان میدهد و عملا اینکه شما با 4K فیلم بگیرید یا 1080 تفاوتی ندارد. به همین دلیل اگر میخواهید فیلمهایی که گرفتهاید به جز گوشی در رایانه یا تلویزیون و حتی ویدیو پروژکتور به نمایش بگذارید، به کیفیت پخش کننده نیز توجه داشته باشید.

فریم بر ثانیه یا FPS: نکته بسیار مهم دیگر فریم بر ثانیه است. هرچه تعداد فریم در هر ثانیه بیشتر باشد، کیفیت ویدیو بهتر است. هر فیلم از تعدادی تصویر تشکیل شده، فریم بیشتر به معنای وجود تصاویر بیشتر در فیلم است، بنابراین هرچه فریم بیشتر باشد، کیفیت فیلم بسیار بهتر است. در حال حاضر دوربینها فیلمها را در دو نوع 30 فریم و 60 فریم ضبط میکنند.
اکثر دوربینهای میانرده قابلیت فیلمبرداری 4K با 30 فریم در ثانیه را دارند، برای آنکه 4K با 60 فریم در ثانیه را داشته باشید، باید یک گوشی بالارده با مقدار رم بالا و پردازنده قدرتمند بخرید.
اما در همین مدلهای میانرده قابلیت فیلمبرداری 1080 با 60 فریم در ثانیه نیز وجود دارد، شخصا فیلم 1080 با 60 فریم را به فیلم 4K با 30 فریم ترجیح میدهم، اما این انتخاب شماست که چه نوعی فیلمبرداری کنید. دوربین های گوشی های پرچمدار فیلم 8K با 24 فریم بر ثانیه نیز میگیرند.
در مشخصات گوشی یک رقم فریم بالا مانند 124FPS یا 960FPS نیز وجود دارد که مربوط به فریمهای تصاویر اسلوموشن است. در این حالت نیز هرچه فریم بالاتر باشد، تصویر اسلوموشن کیفیت بهتری دارد اما به دلیل وجود فریمهای بسیار زیاد در یک ثانیه، فیلمهای اسلوموشن 960FPS زمان محدودی دارند، مثلا تنها میتوانید 5 ثانیه فیلم اسلوموشن با 960 فریم در ثانیه بگیرید، اگر این زمان بیشتر شود، فشار زیادی به پردازنده آمده و حجم ویدیو نیز خیلی بالا میرود. بنابراین اگر فریم فیلم اسلوموشن بالا باشد، تایم گرفتن اسلوموشن به صورت خودکار محدود خواهد بود.
لرزشگیر الکترونیکی ژیروسکوپی یا gyro-EIS: آخرین موردی که با آن اشاره میکنیم لرزشگیر ژیروسکوپی الکترونیکی است که در هنگام فیلمبرداری لرزش تصویر ناشی از راه رفتن، دویدن، خندیدن و… را دفع میکند تا ویدیویی بسیار روان و سیال داشته باشیم. وجود این قابلیت اهمیت فوارانی دارد.

حال زمان آن رسیده نگاهی به ویژگی دوربین های چند گوشی در بازار داشته باشیم.
قابلیت فیلمبرداری دوربین گلکسی S21 الترا: 8K@24fps, 4K@30/60fps, 1080p@30/60/240fps, 720p@960fps, HDR10+, stereo sound rec., gyro-EIS
این دوربین قابلیت ضبط ویدیو 8K با 24 فریم در ثانیه را دارد، همچنین به صورت 4K با نرخ 30 فریم و 60 فریم در ثانیه فیلم میگیرد، شما هنگام فیلمبرداری میتوانید مدیریت کنید که فیلمبرداری بر روی کدام حالت باشد. در حالت 1080 نیز میتوانید به صورت 30 و 60 فریم در ثانیه فیلمبرداری کنید. قابلیت فیلمبرداری اسلوموشن با 1080 و 240 فریم در ثانیه را نیز دارید، برای قابلیت سوپراسلوموشن نیز میتوانید با رزولوشن 720 و 960 فریم در ثانیه به مدت محدود فیلم بگیرید.
این دوربین تصاویر را به صورت HDR10+ که نوع بسیار پیشرفته از HDR معمولی است، ضبط میکند، همچنین صدا نیز به صورت استریو ضبط خواهد شد. این دوربین قابلیت لرزشگیر ژیروسکوپی را نیز دارد.
نوشته راهنمای کامل خرید گوشی برای عکاسی: به چه نکاتی باید توجه کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.