تیم توسعه کاردانو (Input Output)، اخیراً لایت ولت جدیدی را معرفی کردند به نام لیس (Lace) که شامل ویژگی‌های مختلفی است. طبق گفته تیم، این کیف پول به کاربران خود اجازه می‌دهد تا تمام ارزهای دیجیتال خود را از یک مکان مدیریت و کنترل کنند.

لایت ولت، کیف پولی است که تمام بلاک‌چین را دانلود نمی‌کند. بلکه برای تائید اعتبار تراکنش‌ها، فقط هدرهای (Header)‌ بلاک را دانلود می‌کند. این باعث می‌شود که نگه‌داری و اجرای آن راحت‌تر انجام شود.

همچنین این کیف پول به کاربران اجازه می‌دهد که توکن‌های غیر مثلی (NFT) خود را هم در این مکان ذخیره کنند. این به کاربر اجازه می‌دهد تا بتواند تمام دارایی‌های خود را به هر شکلی که هست، در یک مکان ذخیره کنند. لایت ولت لیس، با کمک یک راه حل سایدچین (Sidechain) تیم توسعه کاردانو ساخته شده است.

سایدچین یک بلاک‌چین جانبی است که به بلاک‌چین اصلی متصل می‌شود و امکان تعویض دارایی‌های بین آن دو را به کاربر می‌دهد.

تمرکز اصلی تیم کاردانو در این بود که یک قابلیت همکاری (Interoperability) بین شبکه کاردانو و اتریوم معرفی کنند. در حال حاضر این نوآوری در فاز تست خود قرار دارد و به زودی به سمت فاز اجرا حرکت می‌کند.

ویژگی‌های دیگر لایت ولت لیس

جدا از قابلیت همکاری لایت ولت لیس، ویژگی دیگر آن در این است که جدا از کاردانو، از سیستم‌های بلاک‌چین مختلف هم استفاده می‌کند.

همانطور که ذکر شد، قابلیت همکاری، نقطه تمرکز اصلی تیم توسعه کاردانو بوده است. سازندگان به زودی پیاده‌سازی زنجیره‌های جانبی دیگر را همراه با اتصال با سایر بلاک‌چین‌ها آغاز خواهند کرد. هدف این است که این کیف پول تبدیل به یک کیف پول چند منظوره شود.

این لایت ولت می‌خواهد جایگزین راه حل‌های دیگر شود و تمام وب 3.0 را در یک مکان بیاورد. هدف این است که تمام فضای وب 3.0 را به روی همه باز کند.

طبق گفته صفحه اصلی کیف پول لیس، امنیت، اولویت بالایی برای آن‌ها بوده. برنامه آن‌ها این است که با اضافه کردن یکپارچه‌سازی با کیف پول سخت‌افزاری، این امنیت را بدهند. همچنین قابلیت استیک کردن کاردانو را هم دارد.

پس به طور کلی می‌توانیم بگوییم پلتفرمی است که ارزهای دیجیتال را با توکن‌های غیرمثلی و برنامه‌های غیر متمرکز ترکیب می‌کند؛ قابلیت استیک کردن می‌دهد و وب 3.0 را برای کاربر لذت بخش می‌کند.

توجه ویژه به طراحی کیف پول

تیم Input Output توجه ویژه‌ای به طراحی لایت ولت لیس کرده و طوری طراحی شده که هم برای تازه‌کاران و هم افراد باتجربه قابل درک باشد و عملکرد خوبی به هر دو بدهد.

استفاده از لیس آسان است و دیگر اصطلاحات تخصصی که در همه قسمت‌های دنیای بلاک‌چین به آن‌ها برمی‌خوریم، در این کیف پول وجود ندارد. این کیف پول توسط یک فروشگاه برنامه غیرمتمرکز رایگان تسهیل خواهد شد که امکانات مختلفی را به توسعه‌دهندگان و کاربران معمولی می‌دهد. به همین صورت، کاربران امکان دسترسی به برنامه‌های غیرمتمرکز زیادی را که روی کاردانو راه‌اندازه شده‌اند، دارند.

نوشته راه‌اندازی اولین لایت ولت توسط تیم توسعه کاردانو اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

ارز دیجیتال سینتتیکس (Synthetix) بعد از ریزش‌های اخیر تنها در 24 ساعت، افزایش 100 درصدی داشت که با افزایش حجم معامله همراه بود. کل بازار ارز دیجیتال به سمت یک بازار سبز حرکت می‌کند. در حالی که ارز دیجیتال SNX حرکات قوی‌تری نسبت به بقیه بازار نشان داد.

سینتتیکس از بقیه جلو می‌زند

توکن بومی کاربردی (utility) و حاکمیتی (Governance) پروژه سینتتیکس که یک راه‌حل مقیاس‌پذیری لایه 2 به حساب می‌آید، اخیراً به سقف لوکال (Local) قبلی خود در محدوده مقاومت 3 دلاری رسید. رسیدن به این محدوده باعث شد که ارز SNX صعود بیش‌تر از 100 درصدی را تجربه کند.

 

به علاوه اینکه حجم معاملات این ارز هم بیش‌تر از 1200 درصد افزایش پیدا کرد. افزایش حجم معاملات به این مقدار باعث شد قیمت آن افزایش 100 درصدی را تجربه کند. به دنبال این اتفاق، ارز سینتتیکس بعد از دو پروژه اتریوم و یونی‌سواپ، به سومین پروتکل بزرگ تبدیل شد که بیشترین کارمزد معاملاتی را به خود اختصاص داد.

پروژه سینتتیکس جزو اولین پروژه‌هایی بود که روی شبکه اتریوم راه‌اندازی شد.

دلیل افزایش ناگهانی قیمت SNX چه بود؟

قیمت توکن بومی این پروژه، بعد از اینکه با پروژه تامین نقدینگی Curve Finance همکاری کرد، افزایش داشت. هدف این است که یک‌سری استخر‌های نقدینگی برای جفت ارزهای Synthetic Ether (sETH)/Ether (ETH)، Synthetic Bitcoin (sBTC)/Bitcoin (BTC) و همچنین Synthetic UST (sUST)/3CRV توسعه داده شود. Synthetic به معنی مصنوعی است و مفهومی در حوزه دیفای است به این معنی که این دارایی‌های مصنوعی، شامل دارایی‌هایی با ارزش مشابه با سایر دارایی‌هاست. ارزهای دیجیتال مصنوعی به کاربران اجازه می‌دهد که مثلاً بدون نیاز به داشتن اتر، قیمت آن را دنبال کنند.

همکاری بین سینتتیکس و کرو فایننس به فعالان بازار اجازه می‌دهند که مثلاً اتریوم مصنوعی را با خود اتریوم بصورت کارآمد معامله کنند.

معرفی اتمیک سواپ (atomic swap) یکی دیگر از دلایلی است که باعث شد قیمت SNX افزایش پیدا کند. اتمیک سواپ به معامله‌گران اجازه می‌دهد که بتوانند دو توکن از دو بلاک‌چین مختلف را باهم معامله کنند.

همکاری با کرو فایننس و صرافی غیرمتمرکز وان‌اینچ (1inch) با این هدف انجام شد که به کاربران کمک کند تا بتوانند در مقیاس بزرگ بین طبقات مختلف دارایی‌ها با حداقل اسلیپیج (Slippage) معامله انجام دهند. برای آشنایی با مفهوم اسلیپیج می‌توانید به مقاله زیر مراجعه کنید.

این ویژگی از نوامبر سال گذشته در حال انجام است؛ اما سینتتیکس، اتمیک سواپ را در ماه گذشته بروزرسانی کرد. هدف از این بروزرسانی این بود که تجربه کاربری را افزایش بدهد. بنابراین، این بروزرسانی به کاربران اجازه داد تا در صرافی وان‌اینج، سواپ‌هایی با حجم بالا تنها در یک معامله، آن‌ هم با اسلیپیج صفر انجام دهند.

از زمان این بروزرسانی، پذیرش کاربر افزایش پیدا کرده است. به همین دلیل، حجم معاملات این پروتکل از مرز 100 میلیون دلار گذشت و در آخر هفته به 396 میلیون دلار رسید.

نوشته چرا قیمت ارز دیجیتال SNX در یک روز بیش‌تر از 100 درصد افزایش پیدا کرد؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مدیران اجرایی لجر و ترزور: امنیت عبارت بازیابی، از امنیت خود کیف پول سخت‌افزاری بیشتر است. کیف پول‌ سخت‌ افزاری ارز دیجیتال به این معروف است که کنترل و امنیت بیشتری نسبت به کیف پول‌های نرم‌افزاری به کاربر می‌دهد. اما همین کیف پول سخت‌افزاری هم با مشکلاتی از جمله دزدیده شدن، گم شدن و از بین رفتن مواجه است.

اگر این اتفاقات بیافتد، به این معنی است که تمام بیت‌کوین‌هایمان از بین می‌روند؟ این طور نیست.

برای کسی که دیگر به کیف پول سخت‌ افزاری خود دسترسی ندارد، راه حلی برای بازیابی ارزهای دیجیتال وجود دارد. تنها چیزی که برای بازیابی دارایی‌های دیجیتال، بعد از گم شدن یا از بین رفتن کیف پول سخت افزاری نیاز داریم، این است که به کلیدهای خصوصی دسترسی پیدا کنیم.

کلید خصوصی، یک رشته کاراکتر رمزنگاری متشکل از حروف و عدد است که به کاربر اجازه می‌دهد به دارایی‌های دیجیتال خود دسترسی پیدا کند.

اکثر کیف‌ پول‌های ارز دیجیتال، یک کلید خصوصی قابل حفظ کردن به شکل عبارت بازیابی فراهم می‌کند که شامل کلماتی است که برای انسان قابل فهم است و این کلمات به کاربر اجازه می‌دهد به کلیدهای خصوصی دسترسی پیدا کند. این روش از طریق مفهومی به نام BIP39 انجام می‌شود. این مفهوم، متداول‌ترین روش برای تولید این عبارات در کیف پول‌های ارز دیجیتال به حساب می‌آید.

این عبارت بازیابی اصولاً رمزعبور 12 یا 24 کلمه‌ای تصادفی است که برای بازیابی کیف پول ارز دیجیتال استفاده می‌شود. این کیف پول‌ها در همان ابتدای ساخت کیف پول، یک عبارت بازیابی تولید می‌کند که کاربر باید آن را یادداشت کند.

عبارت بازیابی از خود کیف پول مهم‌تر است

طبق نظر مدیران اجرایی شرکت‌های لجر و ترزور، برقراری امنیت عبارت بازیابی، از امن نگه‌ داشتن خود کیف پول مهم‌تر است.

در بین جامعه ارز دیجیتال، اصلی وجود دارد که می‌گوید «کلید‌ها نباشد، کوینی هم نیست». این یعنی اگر کاربران از کلیدهای خصوصی خود محافظت نکنند، کوین‌های خود را از دست می‌دهند.

هر دو مدل کیف پول لجر و ترزور به کاربران خود اجازه می‌دهند که از طریق عبارت بازیابی و با یک کیف پول سخت افزاری دیگر، به دارایی‌های خود دسترسی پیدا کنند.

مدیر ارشد فناوری لجر گفته است: “کاربر اگر کیف پول سخت‌ افزاریش از دست برود، می‌تواند با استفاده از یک کیف پول سخت‌ افزاری دیگر، دارایی‌های خود را بازیابی کند. حتی می‌تواند از طریق کیف پول‌های دیگر مثل ترزور، سیف‌پل و… هم این کار را انجام دهد.”

کاربران همچنین در صورتی که کیف پول سخت‌ افزاریشان گم یا دزدیده شود یا حتی به کلی از بین برود، می‌توانند با استفاده از یک کیف پول نرم‌افزاری به دارایی‌های خود دسترسی پیدا کنند.

افسر ارشد امنیت اطلاعات Trezor گفت: “اگر کیف پول ترزور خود را گم کنید و عبارت بازیابی خود را داشته باشید، می‌توانید از طریق هر مدل کیف‌پول سخت‌ افزاری و نرم‌افزاری موجود در بازار به دارایی‌های خود دسترسی داشته باشید.”

طبق گفته‌های مدیران اجرایی لجر و ترزور، کیف پول‌های نرم‌افزاری الکترام (Electrum)، اکسودوس (Exodus)، متامسک (Metamask)، سامورایی (Samourai)، واسابی (Wasabi)، اسپات (Spot) و… کاملاً برای این کار سازگار هستند.

تهدیدات مربوط به عبارت بازیابی

از آنجایی که مهم‌ترین چیز برای بازیابی دارایی‌هایمان همان عبارت بازیابی است، باید بدانیم که چگونه از آن در برابر تهدیدات مختلف محافظت کنیم.

افسر ارشد امنیت اطلاعات Trezor گفت: “محافظت از عبارت بازیابی، یکی از حیاتی‌ترین موضوعات در مورد امنیت بیت‌کوین است.” او اشاره کرد که سه تهدید اصلی در برابر این رمزعبور BIP39 به این صورت است:

1. آن‌هایی که توسط خود کاربر ایجاد می‌شوند
2. بنا به دلایل و حوادث طبیعی یا انسانی
3. دزدی

از دست دادن این عبارت بازیابی بسیار متداول است. کاربر ممکن است آن را به سادگی دور بیندازد یا اینکه در ابتدای ساخت کیف پول، به آن اهمیتی ندهد.

کاربر همچنین ممکن است این عبارت بازیابی را در مکان‌های اشتباهی نگه‌داری کند. یکی از این مکان‌های اشتباه، ذخیره به صورت آنلاین است. کاربران برای اینکه جلوی از دست دادن عبارت بازیابی خود را از طریق روش‌هایی مثل هک بگیرند، به هیچ وجه نباید آن را به صورت آنلاین ذخیره کنند. او اضافه کرد:

امنیت عبارت بازیابی بسیار مهم است. به همین دلیل باید در مکان امنی که آنلاین هم نیست ذخیره شود. یعنی هیچ‌وقت عبارت بازیابی خود را در جاهایی مثل یک فایل در کامپیوتر یا ایمیل قرار ندهید. همچنین از آن عکس هم نگیرید.

به همین دلیل بیشتر کیف‌ پول‌ها، به کاربر خود پیشنهاد می‌کنند که عبارت بازیابی خود را به صورت کتبی یادداشت کنند و آن را در یک مکان امن قرار دهند.

روش‌هایی برای محافظت از عبارت بازیابی

برای اطمینان از امن بودن عبارت بازیابی ممکن است کاری بیشتر از یادداشت کردن آن در یک تکه کاغذ انجام دهیم.

مدیران اجرایی لجر و ترزور راه حل‌هایی دادند که با استفاده از آن‌ها بتوانیم امنیت عبارت بازیابی خود را بیشتر کنیم؛ مثل استفاده از کپسول‌های نگهداری ضد حریق یا صفحات فولادی برای حکاکی عبارت بازیابی.

دیگر روش‌های تخصصی‌تر به این صورت است که عبارت بازیابی را در چند مکان یا پیش چند شخص مختلف توزیع کنیم. یکی از روش‌های معروف بکاپ شمیر نام دارد که به کاربر اجازه می‌دهد کلید خصوصی خود را به چند قسمت تقسیم کند به طوری که برای بازیابی کیف پول، به تمام قسمت‌ها نیاز باشد.

با اینکه ارائه‌دهندگان کیف پول سخت‌ افزاری تمام تلاششان را می‌کنند تا اگر کاربر کیف‌ پول خود را گم کند، باز هم بتواند به دارایی‌های خود دسترسی داشته باشد، اما اگر عبارت بازیابی از بین برود، دیگر کار خاصی نمی‌توان انجام داد.

افسر ارشد امنیت اطلاعات ترزور گفت که این به این دلیل است که کلید خصوصی طوری طراحی شده که صرفاً توسط کاربر کیف پول غیرحضانت نگه‌داری شود. او اضافه کرد که اصل غیرحضانتی و مفهوم امنیتی آن، کاملاً برخلاف داشتن بکاپ از عبارت بازیابی است. او گفت:

“اگر کسی این فرصت را داشته باشد که بیت‌کوین شما را بازیابی کند، یعنی می‌تواند به بیت‌کوین شما دسترسی داشته باشد. بنابراین شما نیاز دارید که به این فرد اعتماد کنید و اطمینان داشته باشید که قصد بدی نخواهد داشت. هدف ما این است که این اعتمادسازی را کنار بگذاریم.”

مدیر ارشد فناوری لجر بیان کرد: “لجر سعی می‌کند که سطح رابط کاربری عمومی را افزایش دهد و کاربرد آن را آسان و در عین حال امنیت آن را حفظ کند. خودحضانتی ذات بلاک‌چین است و ذات لجر هم باقی می‌ماند. کنترل همچنان به دست خود کاربر باقی می‌ماند.”

نوشته در صورت از بین رفتن کیف پول سخت‌افزاری ارز دیجیتال چه بلایی سر دارایی‌مان می‌آید؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

شبکه اتریوم، شبکه نسل دومی است که سعی کرد پا را فراتر بگذارد و اکوسیستمی را که بیت‌کوین معرفی کرده بود، گسترش دهد؛ اما در راه خود، به مشکلی برخورد کرد به نام مقیاس‌پذیری (Scalability). این مشکل باعث شد سرعت شبکه اتریوم کاهش و هزینه کارمزد تراکنش‌ها افزایش پیدا کند. در مرحله بعد، پروژه‌های مختلفی برای حل این مشکل ارائه شد. پروژه‌هایی مثل پالیگان (Polygon)، آربیتروم (Arbitrum)، لوپرینگ (Loopring) و آپتیمیزم (Optimism). هرکدام از این پروژه‌ها، روش‌های مختلفی را ارائه کردند که در این مقاله به این می‌پردازیم که اصلا آپتیمیزم چیست و این پروژه و توکن آن یعنی «OP» را به طور کامل توضیح می‌دهیم.

آپتیمیزم چیست؟

آپتیمیزم یک بلاک‌چین لایه 2 بر بستر اتریوم است. شبکه آپتیمیزم باعث می‌شود اتریوم، به شبکه‌ای ارزان‌تر و پرسرعت‌تر تبدیل شود. این شبکه برای حل مشکل مقیاس پذیری از راه‌حل لایه 2 Optimistic Rollup (جمع‌آوری خوش‌بینانه) استفاده می‌کند. در این راه‌حل، محاسبات ثبت تراکنش‌های لایه 2، در خارج از زنجیره خود اتفاق می‌افتد. شبکه خارجی که نقش تائید کننده خارجی را دارد، این تراکنش‌ها را به صورت دسته‌ای چک می‌کند تا معتبر باشند و در مرحله بعد، این حالت (State) جدید شبکه بروزرسانی می‌شود.

کار شبکه آپتیمیزم هم به همین صورت است که تراکنش‌ها داخل شبکه ذخیره می‌شوند و در نهایت امنیت آن‌ها در اتریوم برقرار می‌شود، نه در شبکه آپتیمیزم.

فلسفه طراحی آپتیمیزم

آپتیمیزم براساس فلسفه‌ای طراحی شده که این فلسفه بر پایه چهار چیز است: سادگی (simplicity)، عمل‌گرایی (pragmatism)، پایداری (sustainability) و خوش‌بینی (optimism).

1. سادگی

شبکه آپتیمیزم به ساده‌ترین شکل ممکن ساخته شده است. به همین دلیل، برای ایجاد امنیت، مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری سیستم لایه 2، باید از محدود‌ترین ابزارهای مورد نیاز ساخته شده باشد. این سادگی، به آپتیمیزم مزایایی را می‌دهد که بقیه راه‌حل‌های لایه 2 پیچیده آن‌ها را ندارند. آپتیمیزم ترجیح می‌دهد که تا حد ممکن از کد‌های موجود و زیرساخت اتریوم استفاده کند.

سادگی همچنین به ما امنیت بهتری هم می‌دهد. هر خط کدی که نوشته می‌شود، فرصتی برای تولید یک باگ و اشتباه است. اما اگر از کدهای ساده‌تری استفاده شود، این اشتباهات هم کاهش پیدا می‌کند.

سادگی همچنین برای چشم‌انداز بلندمدت شبکه آپتیمیزم هم اهمیت دارد. با محدود کردن کدهایی که روی اتریوم نوشته می‌شود، باعث می‌شود که زمان بیشتری روی پایگاه‌های کد (Codebases) موجود گذاشته شود. پایگاه کد مجموعه‌ای از کد منبع است که برای ساختن یک سیستم نرم افزاری خاص استفاده می‌شود.

2. عمل‌گرایی

تیم مرکزی شبکه آپتیمیزم، محدودیت‌های دنیای واقعی را دارد به همین صورت پروژه‌هایی که روی شبکه آپتیمیزم ساخته می‌شوند، نیازهای دنیای واقعی را دارند و همچنین کاربران شبکه آپتیمیزم هم مشکلات دنیای واقعی را دارند. آپتیمیزم به گونه‌ای طراحی شده که نیازهای کاربران و توسعه‌دهندگان خود را اولویت قرار داده است.

3. پایداری

این شبکه آمده که بماند. معمولاً توسعه‌دهندگان نیاز دارند بدانند که پلتفرمی که برنامه خود را روی آن اجرا می‌کنند، در طولانی مدت همچنان وجود داشته باشد و ویژگی رقابتی خود را حفظ کند. فرایند طراحی این شبکه به گونه‌ای بوده که در اصل برای طولانی مدت ساخته شود و این شبکه میانبری برای حل مشکل مقیاس‌پذیری طی نکند.

پایداری این شبکه به گونه‌ای روی پروتکلش تاثیر گذاشته که کاملاً با سادگی آن متصل و مرتبط است. هرچه پایگاه کد پیچیده‌تر باشد، مشارکت برای تیم توسعه‌دهندگان هم سخت‌تر است. آپتیمیزم با ساده‌ نگه‌داشتن پایگاه کد خود، جامعه مشارکت‌کنندگان خود را بزرگ‌تر می‌کند که در پایداری این شبکه در طولانی مدت تاثیر دارد.

4. خوش‌بینی

جدا از موارد گفته شده، شبکه آپتیمیزم نیاز به مقداری خوش‌بینی دارد. در اصل خوش‌بینی به آینده اتریوم باعث شده که این پروژه پیشرفت کند. با اینکه این شبکه مثل یک بلاک‌چین جدا و مستقل است؛ اما مثل یک افزونه برای اتریوم عمل می‌کند. این شبکه ساخته شده که اتریوم را به موفقیت برساند و مسیرش را ساده‌تر کند.

پروتکل Rollup

تا الان به صورت کلی در مورد شبکه آپتیمیزم توضیح داده‌ایم. در ادامه به این می‌رسیم که در اصل چه چیزی آپتیمیزم را ممکن می‌کند. ابتدا توضیحی درمورد اینکه Optimistic Rollup چگونه کار می‌کند می‌دهیم و سپس به این می‌پردازیم که چرا آپتیمیزم از این پروتکل استفاده می‌کند.

Optimistic Rollups

به شبکه‌ای Optimistic Rollup می‌گویند که از امنیت شبکه مادر خود استفاده می‌کند. این شبکه‌ها به جای اینکه برای خودشان یک مکانیزم اجماع داشته باشند، از مکانیزم اجماع زنجیره مادر خود استفاده می‌کنند. در خصوص این شبکه، بلاک‌چین مادر آن اتریوم است و از الگوریتم اجماع آن برای تامین امنیت خود استفاده می‌کند.

ذخیره بلاک

همه بلاک‌های شبکه در قرارداد هوشمند ویژه‌ای به نام CanonicalTransactonChain (CTC) ذخیره می‌شود. بلاک‌های این شبکه در لیستی که فقط قابلیت اضافه شدن دارد، درون CTC ذخیره می‌شوند. این لیست در اصل بلاک‌چین آپتیمیزم است.

CTC شامل کدی است که تضمین می‌کند لیست بلاک‌های موجود در آن، توسط تراکنش‌های جدید اتریوم اصلاح نشوند و تغییر نکنند. با این حال، اگر بلاک‌چین اتریوم مجدداً سازماندهی شود و ترتیب تراکنش‌های گذشته اتریوم تغییر کند، این تضمین می‌تواند شکسته شود. شبکه اصلی آپتیمیزم به گونه‌ای پیکربندی شده که در برابر سازماندهی مجدد بلاک تا 50 بلاک اتریوم قوی باشد. اگر اتریوم یک سازماندهی بزرگ‌تر از این داشته باشد، این شبکه هم به همین صورت سازماندهی می‌شود.

البته هدف امنیتی اتریوم این است که این‌گونه سازماندهی‌هایی نداشته باشد. بنابراین آپتیمیزم نسبت به سازماندهی‌های بلاک بزرگ امن است؛ البته تا زمانی که مکانیزم اجماع اتریوم امن باشد. به همین دلیل، امنیت این شبکه وابسته به امنیت اتریوم است.

تولید بلاک

تولید بلاک شبکه آپتیمیزم توسط چیزی به نام ترتیب دهنده (Sequencer) مدیریت می‌شود که با ارائه خدمات زیر، به شبکه کمک می‌کند:

• تائید تراکنش‌ها به صورت لحظه‌ای و بروزرسانی حالت
• ایجاد و اجرای بلاک‌های لایه 2
• ارسال تراکنش کاربران به شبکه لایه 1

به دلیل وجود این ترتیب‌دهنده تراکنش‌ها بعد از دریافت، به صورت لحظه‌ای پذیرش یا رد می‌شوند. زمانی که کاربر تراکنش خود را به ترتیب‌دهنده ارسال می‌کند، ترتیب‌دهنده معتبر بودن تراکنش را چک می‌کند و سپس تراکنش را در حالت محلی خود به عنوان یک بلاک معلق (Pending) اعمال می‌کند.

این بلاک‌های معلق شده، به صورت دوره‌ای و با دسته‌های بزرگ، برای نهایی شدنشان به اتریوم ارسال می‌شوند. این دسته‌بندی کردن، کارمزد تراکنش‌ها را با پخش کردنشان بین تراکنش‌های آن دسته، به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهد. همچنین ترتیب‌دهنده یک‌سری تکنیک‌های فشرده‌سازی اعمال می‌کند که مقدار داده منتشر شده به اتریوم را کاهش می‌دهد.

به دلیل مکانیزمی که ترتیب‌دهنده دارد، دقیقاً مشخص است که ترتیب‌دهنده در بلاک معلق چه تصمیمی می‌خواهد بگیرد. در نتیجه، حالت شبکه لایه2 را می توان با اطمینان بسیار سریع به‌روز کرد. از مزایای این کار می‌توان به تجربه کاربری سریع و فوری با مواردی مانند به‌روزرسانی قیمت یونی‌سواپ در زمان واقعی اشاره کرد.

به طور جایگزین، کاربر می‌تواند به طور کامل از ترتیب‌دهنده چشم‌پوشی کند و از طریق تراکنش اتریوم، تراکنش‌های خود را مستقیماً به CTC ارسال کند. این روش مشخصاً پرهزینه‌تر است؛ زیرا کاربر باید هزینه ثابت ارسال تراکنش را خودش به طور کامل پرداخت کند و این هزینه با تراکنش‌های دیگر کاهش پیدا نمی‌کند.

اجرای بلاک

گره‌های اتریوم، بلاک‌ها را از شبکه همتا به همتای اتریوم دانلود می‌کنند. اما گره‌های آپتیمیزم بلاک‌ها را مستقیماً از لیست بلاک‌های نگه‌داری شده در CTC دانلود می‌کند.

گره‌های آپتیمیزم از دو مؤلفه اصلی تشکیل شده‌اند؛ فهرست‌کننده داده‌ اتریوم و نرم‌افزار کلاینت آپتیمیزم. فهرست‌کننده داده اتریوم که به آن لایه حمل‌ونقل داده (DTL) هم می‌گویند، بلاک‌چین آپتیمیزم را با استفاده از بلاک‌های منتشر شده در CTC بازسازی می‌کند.

در مورد جزء دوم گره این شبکه، یعنی نرم‌افزار کلاینت آپتیمیزم، باید بگوییم که این شبکه تقریباً مشابه اتریوم است. مخصوصاً اینکه آپتیمیزم، ماشین مجازی اتریوم (EVM)، حساب و ساختار حالت و مکانیزم کارمزد گس و برنامه کامزد یکسانی با اتریوم دارد. به طور کلی به این ویژگی معادل EVM یا EVM Equivalence گفته می‌شود و اکثر ابزارهای اتریوم با این شبکه سازگار است.

نرم‌افزار کلاینت آپتیمیزم به صورت مداوم در حال زیرنظر گرفتن DLT است تا بلاک‌های جدید را پیدا کند. زمانی که یک بلاک جدید فهرست شد، نرم‌افزار کلاینت آن را دانلود می‌کند و تراکنش شامل آن را اجرا می‌کند. فرآیند اجرای تراکنش در آپتیمیزم، با اتریوم برابر است. به این صورت که حالت آپتیمیزم بارگذاری می‌شود، تراکنش جدید به آن حالت اعمال می‌شود و تغییرات نتیجه را ضبط و ذخیره می‌کند. با همین روند، این فرایند برای هر بلاک جدید اجرا می‌شود.

پل زدن بین لایه‌ها

آپتیمیزم به گونه‌ای طراحی شده که کاربران می‌توانند پیغام‌های دلخواه خود را بین قراردادهای هوشمند در آپتیمیزم و اتریوم ارسال کنند. این باعث می‌شود که انتقال دارایی‌های مختلف مثل توکن‌های ERC20، بین این دو شبکه ممکن شود. اما این مکانیزم بسته به اینکه کدام شبکه مبدا و کدام مقصد است، متفاوت است.

انتقال از اتریوم به آپتیمیزم

برای ارسال پیام از اتریوم به آپتیمیزم از قرارداد CTC موجود در اتریوم که در بالا توضیح داده شد استفاده می‌شود و یک بلاک جدید در آپتیمیزم ساخته می‌شود. بلاک‌های ایجاد شده توسط کاربر می‌توانند شامل تراکنش‌هایی باشند که به نظر می‌رسد از آدرسی که بلاک را ایجاد کرده است، نشأت می‌گیرد.

انتقال از آپتیمیزم به اتریوم

قراردادهای موجود در آپتیمیزم نمی‌توانند تراکنشی روی اتریوم، مثل روشی که  اتریوم روی آپتیمیزم تولید می‌کند، تولید کند. در نتیجه، فرآیند انتقال داده از آپتیمیزم به اتریوم تا حدودی پیچیده‌تر است. به جای تولید خودکار تراکنش‌های احراز هویت، باید در عوض بتوانیم استیتمنت‌های (statements) قابل اثباتی در مورد وضعیت آپتیمیزم به قراردادهای موجود در اتریوم داشته باشیم. در برنامه‌نویسی، یک استیتمنت به یک خط کدی می‌گویند که وظیفه خاصی را انجام می‌دهد.

برای ساخت استیتمنت‌های قابل اثبات در مورد حالت آپتیمیزم، نیاز به تعهد رمزنگاری (cryptographic commitment) است. حالا تعهد رمزنگاری چیست؟

تعهد رمزنگاری، یک نمونه اولیه رمزنگاری است که به نفر اول اجازه می‌دهد روی یک مقدار، یا یک حالت متعهد شود، در حالی که آن را برای دیگران مخفی نگه می‌دارد و این ویژگی را دارد که آن مقدار، بعداً مشخص شود.

برای سادگی با یک مثال این موضوع را توضیح می‌دهیم. فرض کنید فرستنده پیامی را داخل یک جعبه قرار داده و در آن را قفل کرده و آن جعبه را به گیرنده داده است. گیرنده این جعبه را در دست دارد اما کلید آن را ندارد و در نتیجه نمی‌تواند پیام داخل آن را ببیند. اما از آنجایی که گیرنده جعبه را دارد، در نتیجه پیام داخل آن نمی‌تواند تغییر کند. گیرنده فقط زمانی می‌تواند پیام داخل آن را ببیند که فرستنده تصمیم بگیرد کلید آن را هم به گیرنده بفرستد.

حالت آپتیمیزم بعد از بلاک بروزرسانی می‌شود، پس تعهد هم در این زمان تغییر می‌کند. این تعهد‌ها به طور منظم (تقریباً یک یا دوبار در هر ساعت) به یک قرارداد موجود در اتریوم به نام StateCommitmentChain منتشر می‌شود.

کاربران می‌توانند از این تعهدها برای تولید اثبات Merkle tree درمورد حالت آپتیمیزم استفاده کنند. Merkle tree در رمزنگاری یک درخت است به طوری که هر برگ (گره) آن، با هش رمزنگاری یک بلاک داده برچسب‌گذاری شده است. این اثبات‌ها هم توسط قراردادهای هوشمند در اتریوم تائید می‌شوند. آپتیمیزم یک قرارداد ارتباط زنجیره‌ای به نام L1CrossDomainMessenger را حفظ می‌کند که می‌تواند این اثبات‌ها را به جای قراردادهای دیگر تائید کند. از این تعهدها می‌توان برای ایجاد استیتمنت‌های تائید شده استفاده کرد. از این عملکرد استفاده می‌شود تا قراردادهای روی آپتیمیزم بتوانند به قراردادهای روی اتریوم پیغام ارسال کنند. قراردادهای موجود در آپتیمیزم می‌توانند برای ذخیره پیام در حالت آپتیمیزم از قرارداد L2ToL1MessagePasser استفاده کنند. سپس کاربران می‌توانند به قراردادهای موجود در اتریوم اثبات کنند که در اصل، یک قرارداد روی آپتیمیزم با نشان دادن هش پیام ذخیره شده در قرارداد L2ToL1MessagePasser می‌خواهد یک پیام ارسال کند.

بنیان‌گذاران آپتیمیزم چه کسانی هستند؟

آپتیمیزم توسط بنیاد آپتیمیزم که یک سازمان غیرانتفاعی مختص این اکوسیستم است، هدایت می‌شود. آپتیمیزم کاملاً با کمک‌های مالی تامین مالی شده و تعهد کرده که زیرساختی را فراهم کند که باعث رشد و پایداری کالاهای عمومی شود.

توکن OP

تخصیص توکن OP به صورت زیر است:

• صندوق سرمایه اکوسیستم (25 درصد)
• تأمین مالی معطوف به گذشته کالاهای عمومی (20 درصد)
• ایردراپ (Airdrop) کاربران (19 درصد)
• مشارکت‌کنندگان اصلی (19 درصد)
• سرمایه‌گذاران (17 درصد)

عرضه اولیه توکن OP، به مقدار 4,294,967,296 واحد با نرخ تورم 2 درصد به صورت سالانه است.

توکن OP را میتوانید از صرافی‌هایی از جمله کیوکوین، بایننس، یونی‌سواپ و کوین‌اکس خریداری کنید. همچنین لیست بعضی از پروژه‌هایی که بر بستر شبکه آپتیمیزم وجود دارند را در زیر می‌توانید ببینید:

جمع‌بندی

پروژه آپتیمیزم با توکن OP یکی از پروژه‌های لایه2 اتریوم است که با استفاده از پروتکل Optimistic Rollup سرعت تراکنش در اتریوم را بالا و هزینه را کاهش می‌دهد. پروژه‌های دیگری به عنوان لایه2 اتریوم وجود دارد که از راه حل‌های دیگری استفاده می‌کنند؛ آپتیمیزم پروژه‌ای است که تا به الان روند خوبی داشته و احتمالاً آینده خوبی هم خواهد داشت.

نوشته توکن OP چیست؟ معرفی کامل پروژه آپتیمیزم اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.