گوگل اعلام کرده است که توانسته از راهکاری برای حل مشکل بلوتوث گوشی گوگل پیکسل و گوگل پیکسل ایکس ال ارائه دهد. عده ای از کاربران اعلام کرده اند که بلوتوث دستگاه آن ها بدون هیچ دلیلی ناگهان خاموش می شود. در ادامه با تکرا همراه باشید

از زمانی که گوگل آپدیت حفاظتی اندروید را برای گوشی های پیکسل و پیکسل ایکس ال در ماه فوریه منتشر کرده است، بعضی از کاربران از مشکلات بلوتوث و قطع و وصل شدن ناگهانی و بی دلیل آن شکایت کرده اند. این آپدیت مشکل آزار دهنده دیگری نیز داشت که مدتی این دستگاه ها را درگیر کرده بود و مشخص شد یک باگ مخصوص خود آپدیت بوده است.

مشکل اعلام شده برای اولین بار توسط برخی از کاربران در انجمن این دستگاه مطرح شد. به همین دلیل گوگل تصمیم گرفت که هرچه سریع تر این مشکل را بر طرف کند. به نظر می رسد که هنگامی که باتری گوشی از حدی معینی کم تر شود، بلوتوث گوشی به طور خودکار خاموش خواهد شد.

بر اساس گزارش های متعددی از کاربران در فضای مجازی و انجمن کاربران گوگل پیکسل، بعد از آپدیت، بلوتوث این دستگاه ناگهان خاموش و آیکون آن در قسمت نوتیفیکیشن خاکستری می شود. بعضی از کاربران نیز اطلاع داده اند که معمولا بعد از ری استارت آیکون بلوتوث به طور کلی محو می شود و استفاده از آن غیر قابل دسترس خواهد بود لذا آن ها ناچار اند از قسمت تنظیمات به بلوتوث دسترسی پیدا کرده و از آن استفاده می کنند.

اکنون گوگل این مشکل را شناسایی کرده و اطلاع داده که گروه پیکسل راه حل این مشکل را پیدا کرده اند. اگرچه هنوز هیچ اطلاعاتی از زمان حل این مشکل یا زمان انتشار آپدیت نیست ولی گوگل اطلاع داده است که به زودی در نظر دارد این مشکل را با ارائه آپدیتی برای این دستگاه ها حل کند.

.

منبع:phonearena

نوشته گوگل بالاخره مشکل بلوتوث گوگل پیکسل را پیدا کرده و آن را به زودی برطرف می کند! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

اسید معده فقط برای تجزیه غذاهایی که می خوریم، که البته برخی از آنها را نباید بخوریم، مفید نیست. این اسید می تواند به گونه ای تحت کنترل درآید که قدرت لازم برای حرکت یک دستگاه خیلی کوچک در داخل بدن ما را تامین کند.

گویا آی تی – دانشمندان یک سلول ولتائیک خوراکی ساخته اند که وقتی بلعیده شود، در داخل دستگاه گوارش به حرکت در می آید و وقتی با اسید داخل معده و روده تماس پیدا کرد، انرژی تولید می کند.
این سلول می تواند برای هدایت حسگرهایی که بر علائم حیاتی مانند ضربان قلب یا تنفس نظارت دارند، یا به عنوان یک باتری برای دستگاههایی که دارو را از داخل بدن وارد اندامها می کنند به کار رود.

یک متخصص مهندسی پزشکی از دانشگاه MIT، به نام جیووانی تراورسو، می گوید “ما باید به دنبال راههایی برای تامین قدرت حرکت این سیستم های خوراکی در طولانی مدت باشیم”.
“ما می بینیم که دستگاه گوارش، فرصتی واقعا منحصر به فرد فراهم کرده که بتوان از آن به عنوان بستر سیستم های جدید تحویل دارو و حسگر استفاده کرد. نکته اساسی در این سیستم ها، شیوه طراحی و هدایت آنهاست”.
این سلول ولتائیک، یکی از آزمایش های دوران دبیرستان را به یاد می آورد: باتری لیمویی. در این باتری اسید سیتریک موجود در لیمو یک جریان الکتریکی ضعیف میان دو الکترود ایجاد می کرد.

در نسخه ای از این باتری که محققان ساخته اند، با یک کپسول استوانه ای نسبتا بزرگ خوراکی مواجه هستیم. این کپسول تقریبا ۴۰ میلیمتر طول و ۱۲ میلیمتر قطر دارد ( ۱٫۶ اینچ در ۰٫۵ اینچ). الکترودهایی از جنس روی و مس به سطح این دستگاه متصل شده اند.
کپسولی با این اندازه برای مصرف انسان خیلی بزرگ است. محققان می گویند کوچکتر کردن این کپسول در آینده امکان پذیر است . می توان اندازه آن را به یک سوم اندازه فعلی رساند. در آن صورت افراد می توانند آن را ببلعند. اما نمونه فعلی فقط روی خوک ها آزمایش شده است.
روی این کپسول، الکترود روی (zinc) به عنوان آند عمل کرده و وقتی در تماس با اسید معده قرار می گیرد، یون گسیل می کند. اسید معده نقش الکترولیک را دارد و جریان الکتریکی را به کاتد مسی منتقل می نماید.

هنگام آزمایش این دستگاه در معده خوک ها، ولتاژی در حدود ۰٫۱ تا ۰٫۲ ولت تولید می شود، اما محققان می توانند با استفاده از یک خازن که در داخل کپسول قرار می گیرد، این ولتاژ را به ۲٫۲ تا ۳٫۳ ولت برسانند.
این ولتاژ در حدود ولتاژ یک باتری قلیایی کوچک است. و برای محققان کافی است تا یک حسگر دما و یک فرستنده بی سیم ۹۰۰ مگاهرتزی که داخل کپسول تعبیه شده را به کار اندازند.
با نیروی تولید شده توسط این سلول، حسگر دمای داخل معده خوک را می خواند. سپس، داده های به دست آمده به ایستگاه پایه ای که در فاصله دو متری (۶٫۶ فوتی) قرار دارد منتقل می شوند. هر ۱۲ ثانیه یک سیگنال جدید ارسال می شود.
یکی از اعضای این تیم تحقیقاتی، مهندس فیلیپ نادو به آبی اولنا خبرنگار نشریه Science گفت “می توانیم نیرویی فراهم کنیم که برای اندازه گیری دما به صورت دقیقه به دقیقه و انتقال داده ها به صورت بی سیم کافی باشد”.

اندازه این کپسول به عملکردی که از سلول انتظار داریم بستگی دارد. این کپسول ۴۰ میلیمتری بدان دلیل تا این حد بزرگ بود که باید شامل حسگرهای دما و بیسیم شود.
همین تیم تحقیقاتی یک کپسول خوراکی خیلی کوچکتر، با اندازه تقریبی ۲ در ۱ در ۱٫۵ میلیمتر ( ۰٫۰۸ در ۰٫۰۴ در ۰٫۰۶ اینچ) نیز تولید کرده است. این کپسول می تواند برای آزاد کردن دارو توسط یک فیلم طلایی به کار رود.
مزیت این سیستم ها آن است که دارای یک منبع تغذیه خوراکی هستند. این منبع می تواند به همه انواع حسگرها و اجزای دارویی و پزشکی متصل شود. و بر خلاف باتری های معمولی، هیچگونه ماده شیمیایی خطرناکی در آن نیست.
مهندس هانکینگ جیانگ از دانشگاه ایالت آریزونا، که در این تحقیق شرکت نداشته، به نشریه Scientists گفت “معمولا، اگر بخواهید یک باتری را وارد بدن کنید، باید آن را با مواد خاصی که بی اثر بوده و الکترود ها و الکترولیت را مهر و موم می کنند، بسته بندی نمایید”.
جیانگ اضافه می کند “با باتری هایی که این تیم تحقیقاتی ساخته اند، احتمال آن وجود دارد که الکترولیت به مایعات بدن انسان نشت کند که برای بدن مضر یا سمی است”.
وقتی یک خوک این کپسول را بلعید، شش روز طول کشید تا در دستگاه گوارشش حرکت کند.

اسیدیته بالای اسید معده، بیشترین قدرت را برای این دستگاه تامین می کند، در حالی که وقتی کپسول وارد محیط خنثی تر روده کوچک می شود، واکنش های شیمیایی، ولتاژی تولید می کنند که حدودا یک صدم مقدار اولیه است.
تراورس در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت “اما در آن مرحله هم قدرت کافی را دارد که بتواند در یک دوره زمانی طولانی تر به فعالیت خود ادامه دهد. البته بسته های اطلاعاتی کمتری را منتقل می نماید”. کاربرد این باتری های خوراکی در مورد انسان به این زودی ها رخ نمی دهد، زیرا به تحقیقات و آزمایش های بیشتری نیاز است تا مطمئن شویم برای بدن انسان امن هستند.
امکانات موجود در این کپسول ها واقعا عظیم هستند و شاید روزی برسد که آنها حتی شامل حسگرها و فناوری های پیچیده ای شوند که به پیشگیری از بیماری هایی مانند سرطان کمک کنند.

سمیر سونکاسال، یک محقق از دانشگاه تافتز است که در این تحقیق شرکت نداشت. او به نشریه The Sientists گفت “زخم معده می تواند باعث بروز سرطان شود. در نتیجه اگر حسگرهایی در آن قرار دهید، می توانید بر پوشش داخلی اندام های دستگاه گوارش نظارت داشته باشید. به این ترتیب، از تبدیل شدن زخم ها به تومور جلوگیری می کنید”.
یافته های این تحقیق در Nature Biomedical Engineering گزارش شده اند.

یکی از سوالاتی که همواره افراد مختلف دارند بهترین زمان برای شارژ گوشی تلفن همراه است که نقش مهمی در افزایش طول عمر باطری های تلفن همراه دارد.در این مقاله می خواهیم  شما را  با تکنیک  زمان ایده آل برای شارژ تلفن همراه آشنا نماییم.

با هوشمند تر شدن موبایل و افزایش کیفیت صفحه نمایش و سیستم عامل های سنگین و پیچیده لزوم به کار گیری و قرار گرفتن یک باطری قوی با میزان شارژدهی بالا بیش از از پیش احساس می شود.

افراد مختلف استفاده های متنوعی از موبایل دارند برخی برای بازی،عده ای برای کار و گروهی نیز برای وب گردی و حضور در شبکه های اجتماعی که همین امر باعث شده است گوشی تلفن همراه لحظه ای از آنها جدا نشود و حتی در هنگام خواب نیز گوشی را مجاور خود قرار دهند که این موضوع سبب می شود در طول شبانه روز چندی بار گوشی خود را شارژ نمایند و شارژر موبایل خود را همواره با خود حمل کنند.

اتصال گوشی تلفن همراه به برق در شب آری یا خیر؟

شِین بروسکی  که مدیر عامل شرکت فاربی تکنیک است و در این مجموعه که لوازم جانبی موبایل می سازد فعالیت دارد در این مورد می گوید:

به گفته ی بروسکی اتصال طولانی مدت موبایل در شب اثر زیان آوری برای گوشی به همراه  ندارد چون گوشی های هوشمند جدید به محض تکمیل شارژ راه مسیر َشارژ را می بندد.

اما از یک نکته نباید غافل شد به نقل از خانم بروسکی: چون در اکثر گوشی های همراه باتری های لیتیوم همراه با یون وجود دارد و هنگام شارژ موبایل دمای دستگاه بالا می رود  اسمارت فون در صورت داشتن محافظ از انتقال گرما به محیط بیرون جلوگیری می کند و این امر باعث کاهش عمر گوشی موبایل  و فرسایش باطری گوشی تلفن همراه می شود.

مدل ایده آل برای شارژ کردن تلفن همراه از نظر خانم بروسکی:

بهترین و مطوب ترین حالت برای شارژ موبایل هوشمندی که دارای باتری لیتیوم یونی هستند شارژ کردن این گوشی ها بین ۵۰ تا ۸۰ درصد می باشد که با این کار از ضرر های و تخریب های احتمالی به گوشی تلفن همراه جلوگیری می شود و عمر باتری موبایل را تا حد قابل توجهی افزایش می دهد که شاید با وجود مشغله های زندگی افراد استمرار و رعایت این بازه ی شارژی اندکی سخت و دشوار باشد.

روش های جلوگیری از آسیب به باتری:

یکی از مهمترین عوامل آسیب رسان و ضرر رسان به باطری های گوشی همراه شارژ کردن آن در زمانی است که شارژ موبایل به صفر می رسد که این نوع شارژ باعث کاهش عمر باتری و کم شدن ظرفیت باتری می شود.

استفاده از شارژر ها و کابل های استاندارد:

یکی دیگر از مهمترین عوامل ماندگاری و افزایش طول عمر باتری به کار گرفتن شارژر های مناسب با میلی آمپر سازگار با گوشی تلفن همراه و هم چنین استفاده کابل های  اصلی و اورجینال است که کیفیت و کارایی بالایی دارند.

پس سعی نکنید همواره ارزان ترین لوازم جانبی گوشی را تهیه نمایید چرا که این اقدام باعث می شود به سلامت باتری گوشی شما آسیب جدی وارد شود.

چکیده:

تا حد توان از قرار دادن صبح تا شب گوشی در شارژر پرهیز نمایید.

از لوزام جانبی استاندارد و با کیفیت بهره گیری نمایید.

در هنگام شارژ قاب گوشی را خارج نمایید.

همواره سعی کنید بین بازه ۵۰ تا ۸۰ درصد گوشی را از شارژر جدا نمایید.

کوشش کنید هیچ گاه میزان شارژ شما به صفر نرسد و باتری گوشی کامل خالی نشود.

در این باره دیدگاه ها و پیشنهاد های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و برای اطلاع دوستان خود این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.