مرسدس بنز رکورد دار فروش بیشترین خودرو لوکس ۲۰۱۶ خواهد بود

کمپانی مرسدس بنز چند وقتی است که رویه و ساختار جدید را برای تولید مخصولات خود در پیش گرفته است. این رویه که ظاهرا بسیار مفید و موثر واقع شده موفقیت روز افزون این کمپانی را رقم زده است. در چهار سال اخیر کمپانی مرسدس توانسته با پیشرفت قابل توجهی در هر ماه رکورد فروش ماه گذشته خود را شکسته و بیشتر از آن خودرو بفروشد. شکل گیری زبان طراحی جدید مرسدس تاثیر زیادی در این شکل گیری داشته است. هرچند انتقاد های زیادی به این کمپانی می شود اما ظاهرا همین زبان طراحی جدید بیش از هر چیزی توانسته مشتریان را راغب به خرید خودرو های این کمپانی نماید.

۲۰۱۷_mercedes-benz_e-class_us_113_2560x1440

نوامبر امسال چهل و پنجمین ماه متوالی است که فروش مرسدس روندی صعودی داشته؛ به عبارت دیگر برای ۴ سال پیاپی، مرسدس بنز هر ماه نسبت به ماه قبل تعداد خودروی بیشتری فروخته است.

این روزها و در دنیای پر از رقیب انجام چنین کاری بسیار دشوار به نظر می رسد اما ظاهرا سیستم مدیریتی جدید مرسدس توانسته این روند را تغییر داده و به موفقیت دلخواه خود برسد.

کمپانی مرسدس در ماه نوامبر امسال موفق به فروش  ۱۸۲,۶۰۲ دستگاه خودرو در بازارهای جهانی شده است. این رقم که در مواجه با مدت مشابه سال گذشته ۱۲٫۷ درصد پیشرفت داشته است. رقم فروش قابل توجهی به نظر می رسد.

mb-factory

به طور کلی نیز ازابتدای سال ۲۰۱۶ تا کنون کمپانی مرسدس توانسته ۱,۸۹۳,۶۱۹ دستگاه را در بازارهای جهانی به فروش برساند. این میزان در مقایسه با فروش سال گذشته این کمپانی به میزان ۱۱٫۸ درصد افزایش داشته است.

در ماه قبل مرسدس همچنین توانسته به عنوان پرفروش ترین برند لوکس در کشورهایی مثل آلمان، فرانسه، سوئیس، اتریش، ژاپن، ایالات متحده، تایوان و کانادا دست پیدا کند.

در میان آمار فروش می توان گفت رتبه نخست متعلق به دستگاه های شاسی بلند است که توانسته یک سوم کل فروش ماه نوامبر را به خود اختصاص دهد. همچنین سدان جدید و محبوب اشتوتگارتی ها یعنی E کلاس نسل پنجم (W213) بسیار قدرتمند وارد میدان شده و توانسته به فروش بالایی دست یابد.

mercedes-suvs

البته این نکته شایان ذکر است که در آمار کلی سالانه کلاس C همچنان صدر نشین است و بالا ترین فروش را از سال ۲۰۱۴ تا کنون به خود اختصاص داده است، بنابراین باید گفت بزرگ ترین نقش را در پیروزی نهایی این کمپانی ایفا نموده است.

mercedes-c-e-s-class

لقب پرفروش ترین برند لوکس سال گذشته از آن رقیب دیرینه مرسدس بنز یعنی بی ام دبلیو بود که امسال با اختلاف فاحشی مجبور به واگذاری آن خواهد شد.

در صورتی که این مطلب برای شما مفید بوده است نظرات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین می توانید با اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی خود این مطلب کاربردی را به دیگر دوستان خود اطلاع دهید.

منبع: autoevolution

 

 

چگونه Hyperloop One مدل حمل و نقل ما را دگرگون خواهد کرد؟

ایلان ماسک مملو از ایده های خلاقانه است، از ساختن کارخانه ای پیشگام در صنعت ساخت خودرو های الکتریکی، فرستادن راکت به فضا و یا وصل کردن باتری به خانه ها!

 در سال ۲۰۱۳، رئیس شرکت تسلا، آقای ایلان ماسک ایده جدیدی به ذهنش رسید. از آن جایی که ایده قطار ریلی فوق سریع در کالیفرنیا از نظر ماسک بسیار گران، کند و متکی بر تکنولوژی های پیش پا افتاده بود او هایپر لوپ را پیشنهاد کرد. هایپرلوپ نوعی نقل مکان به شیوه مدرن است که هم مناسب سفر در مسافت های شهری و یا مسافت های چند صد مایلی است.

به دلیل دغدغه های ذهنی فراوان ماسک تنها ایده اش را بر روی کاغذ آورد و از دیگر کار آفرینان هم عقیده خود دعوت به همکاری به عمل آورد. شرکت هایپرلوپ وان که شرکتی تازه تاسیس در تابستان ۲۰۱۴ بود هم اینک ۵۰۰ کارمند دارد که در حال کار بر روی به حقیقت رساندن طرح مفهومی هایپرلوپ در ۵ سال آینده هستند.

تکنولوژی و علم لازم برای این کار هم اینک وجود دارد

هایپرلوپ از موتوری الکتریکی خطی برای به حرکت درآوردن محفظه ای در لوله ای با فشار پایین استفاده می کند. این لوله ها را هم می توان زیر زمین و هم بالای زمین قرار داد. این محفظه ها که تقریبا ۱۲ تا ۳۶ نفر را حمل می کنند تا مایل ها می توانند بی صدا به صورت شناور حرکت کنند. فشار هوا که از حرکت آن ها شکل می گیرد و باعث  اغتشاش می شود نهایتا توسط  پمپ های صنعتی حذف خواهد شد.

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

راب لوید مدیر عامل هایپرلوپ وان می گوید: ” ما داریم ترکیبی از علوم موجود در خصوص آیرودینامیک، معلق ماندن و موتور های خطی را گرفته و سیستمی می سازیم که با سیستم کنترل خودمختار نیز سازگار بوده و از این طریق یک چیز کاملا متفاوت خلق می کنیم. با استفاده از سیستم معلق ماندن مغناطیسی به جای چرخ، این سیستم با افزایش سرعت بهینه تر می شود. می توان با سرعت ۶۵۰ تا ۷۵۰ مایل بر ساعت به صورت شناور حرکت کرد.”

هیچ ایستگاهی وجود ندارد

زیر ساخت های هایپرلوپ وان مانند شبکه های ریلی روی زمینی حال حاضر نیازمند فضای زمینی نیست. لوله هایی که در درونشان محفظه ها قرار می گیرند نسبت به تونل هایی که هم اینک با آن ها آشنایی داریم از قطر بسیار کمتری برخوردار هستند و نبود نقاط ایست در آن هم ساخت این سیستم را ارزان تر می کند.

آقای لوید می گوید “یک ایستگاه اتوبوس بزرگ نیازمند پلتفورمی عظیم است که در آن ۸۰۰ نفر بتوانند در یک سمت به ردیف بایستند. هایپرلوپ پورتالی مدور و چندین طبقه زیر زمینی خواهد داشت.”

دیگر مشکل زمانبندی برای کسی وجود نخواهد داشت

هایپرلوپ سرویسی برای تقاضای آنی خواهد بود.

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

آقای لوید می گوید: “یک قطار در زمان به خصوصی به ایستگاه می رسد و اگر به آن نرسید باید برای قطار بعدی صبر کنید. ایده ما این است که ما به صورت نقطه به نقطه و در وسیله ای بسیار کوچک تر در مکان های به خصوصی حرکت کنیم. وقتی سرعت آن محفظه را با سیستم نقطه به نقطه این شبکه ترکیب کنید می توانید زمان زیادی را صرفه جویی کنید.” طی مسافت در زمان کوتاه می تواند به مردم شمالی این امکان را دهد که در شمال زندگی کرده و در جنوب مشغول به کار باشند.

البته هنوز هم به خودرو نیازمند هستیم

لوید کاملا این عقیده را که هایپرلوپ جای خودرو ها را خواهد گرفت را رد کرده است. ما هنوز هم به تکنولوژی های کهنه مانند خودرو ها نیاز داریم تا بتوانیم از خانه تا ترمینال هایپرلوپ و سپس پس از آن تا مسیر کار را طی کنیم. حال اینکه آیا آن خودرو مال خودمان است یا خیر مسئله ای جداست.

هایپرلوپ می تواند بالای سطح زمین و یا زیر آن باشد

برخی از طرح ها بالای سطح زمینی هستند اما هایپرلوپ وان به زیر زمین نیز می اندیشد. لوله هایی که در درون شان محفظه ها در حرکت هستند احتمالا قطری ۵ متری خواهند داشت و لوید گفته است که”  در مقایسه با پروژه های دیگر ساخت آن ها آسان تر و بسیار کم هزینه تر خواهد بود. ما به یک تونل بین فنلاند و سوئد فکر می کنیم که طولی ۴۰ مایلی خواهد داشت. می توان این تونل را با خرج بیلیون دلاری ساخت نه ده ها بیلیون دلار.” لوید قیمت دقیقی از هزینه های پروژه در اختیارمان نگذاشت اما اظهار کرد که ” به طور میانگین هزینه دو سوم ریل های معمولی خواهد بود اما با سرعتی سه برابر بیشتر.”

۷۵۰ مایل بر ساعت سرعت چگونه خواهد بود؟

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

سوالی که برای همگان پیش می آید این است که این همه سرعت چه حسی خواهد داشت؟ لوید می گوید “این موضوع به سرعت شتاب گیری تان بستگی دارد. اگر دوست دارید رانندگی هیجان انگیزی در تسلا داشته باشید باید پدال گاز را کاملا بفشارید و شتاب بگیرید. البته این چیزی نیست که مردم در وسایل حمل و نقل عمومی بخواهند. با موتور الکتریکی ما قادر خواهیم بود فشاری بسیار خطی تولید کنیم از این رو می توانیم تنها فاصله مورد استفاده برای شتاب گیری را طویل و یا کوتاه کنیم و از این رو شتاب گیری آهسته آهسته داشته باشیم. ما می توانیم حس حرکت این وسیله را به مانند سوار شدن در یک آسانسور بسیار سریع تشبیه کنیم.”

آیا ایمن است؟

سرعت ۷۵۰ مایل بر ساعت در محفظه ای درون یک لوله به نظر ترسناک می رسد اما لوید می گوید ” این محیط بسیار کنترل شده است از این رو متغیر های بسیار کمتری نسبت به وقتی که سوال یک خودرو یا هواپیما می شوید وجود خواهد دشات. ما به شدت در حال کار با رگولاتور هایی هستیم که هدف شان تایید تکنولوژی و امینت این وسیله خواهد است. هایپرلوپ سیستم کنترل خود مختار خواهد داشت. لوید گفته : این سرعت از مرز توان انسان در تصمیم گیرنده بودن پیشی می گیرد” اما او همچنین گفته است که برخی از رگولاتور ها بر بودن یک راننده انسانی جایگزین اصرار می ورزند.

در خدمت مردم از سال ۲۰۲۱

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

هدف برنامه سال ۲۰۱۷ تایید این تکنولوژی است و هایپرلوپ وان در حال ساخت اولین مرکز آزمایشی “Devloop”  در لاس وگاس می باشد. برنامه آن ها انتخاب نخستین محل ها برای اجرای طرح در سال ۲۰۱۸ و شروع ساخت و ساز در اواخر سال ۲۰۱۸ و حین ۲۰۱۹ می باشد.  لوید می گوید “در سال ۲۰۲۰ ما قصد داریم کار این سرویس را با خدمات باربری و حمل کانتینر و پالت شروع کنیم. در حال انجام تحقیقات بر روی احتمال انجام این کار در لوس آنجلس هستیم.” لوید همچنین از تمایل به کار در امارات، اروپای شمالی و روسیه گفت. اگر همه برنامه ها به درستی پیش برود تا سال ۲۰۲۱ انتقال مسافر با هایپرلوپ آغاز خواهد شد.

نظرات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین می توانید با اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی خود این مطلب کاربردی را به دیگر دوستان خود نیز اطلاع دهید.

منبع: autocar

 

چگونه Hyperloop One مدل حمل و نقل ما را دگرگون خواهد کرد؟

ایلان ماسک مملو از ایده های خلاقانه است، از ساختن کارخانه ای پیشگام در صنعت ساخت خودرو های الکتریکی، فرستادن راکت به فضا و یا وصل کردن باتری به خانه ها!

 در سال ۲۰۱۳، رئیس شرکت تسلا، آقای ایلان ماسک ایده جدیدی به ذهنش رسید. از آن جایی که ایده قطار ریلی فوق سریع در کالیفرنیا از نظر ماسک بسیار گران، کند و متکی بر تکنولوژی های پیش پا افتاده بود او هایپر لوپ را پیشنهاد کرد. هایپرلوپ نوعی نقل مکان به شیوه مدرن است که هم مناسب سفر در مسافت های شهری و یا مسافت های چند صد مایلی است.

به دلیل دغدغه های ذهنی فراوان ماسک تنها ایده اش را بر روی کاغذ آورد و از دیگر کار آفرینان هم عقیده خود دعوت به همکاری به عمل آورد. شرکت هایپرلوپ وان که شرکتی تازه تاسیس در تابستان ۲۰۱۴ بود هم اینک ۵۰۰ کارمند دارد که در حال کار بر روی به حقیقت رساندن طرح مفهومی هایپرلوپ در ۵ سال آینده هستند.

تکنولوژی و علم لازم برای این کار هم اینک وجود دارد

هایپرلوپ از موتوری الکتریکی خطی برای به حرکت درآوردن محفظه ای در لوله ای با فشار پایین استفاده می کند. این لوله ها را هم می توان زیر زمین و هم بالای زمین قرار داد. این محفظه ها که تقریبا ۱۲ تا ۳۶ نفر را حمل می کنند تا مایل ها می توانند بی صدا به صورت شناور حرکت کنند. فشار هوا که از حرکت آن ها شکل می گیرد و باعث  اغتشاش می شود نهایتا توسط  پمپ های صنعتی حذف خواهد شد.

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

راب لوید مدیر عامل هایپرلوپ وان می گوید: ” ما داریم ترکیبی از علوم موجود در خصوص آیرودینامیک، معلق ماندن و موتور های خطی را گرفته و سیستمی می سازیم که با سیستم کنترل خودمختار نیز سازگار بوده و از این طریق یک چیز کاملا متفاوت خلق می کنیم. با استفاده از سیستم معلق ماندن مغناطیسی به جای چرخ، این سیستم با افزایش سرعت بهینه تر می شود. می توان با سرعت ۶۵۰ تا ۷۵۰ مایل بر ساعت به صورت شناور حرکت کرد.”

هیچ ایستگاهی وجود ندارد

زیر ساخت های هایپرلوپ وان مانند شبکه های ریلی روی زمینی حال حاضر نیازمند فضای زمینی نیست. لوله هایی که در درونشان محفظه ها قرار می گیرند نسبت به تونل هایی که هم اینک با آن ها آشنایی داریم از قطر بسیار کمتری برخوردار هستند و نبود نقاط ایست در آن هم ساخت این سیستم را ارزان تر می کند.

آقای لوید می گوید “یک ایستگاه اتوبوس بزرگ نیازمند پلتفورمی عظیم است که در آن ۸۰۰ نفر بتوانند در یک سمت به ردیف بایستند. هایپرلوپ پورتالی مدور و چندین طبقه زیر زمینی خواهد داشت.”

دیگر مشکل زمانبندی برای کسی وجود نخواهد داشت

هایپرلوپ سرویسی برای تقاضای آنی خواهد بود.

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

آقای لوید می گوید: “یک قطار در زمان به خصوصی به ایستگاه می رسد و اگر به آن نرسید باید برای قطار بعدی صبر کنید. ایده ما این است که ما به صورت نقطه به نقطه و در وسیله ای بسیار کوچک تر در مکان های به خصوصی حرکت کنیم. وقتی سرعت آن محفظه را با سیستم نقطه به نقطه این شبکه ترکیب کنید می توانید زمان زیادی را صرفه جویی کنید.” طی مسافت در زمان کوتاه می تواند به مردم شمالی این امکان را دهد که در شمال زندگی کرده و در جنوب مشغول به کار باشند.

البته هنوز هم به خودرو نیازمند هستیم

لوید کاملا این عقیده را که هایپرلوپ جای خودرو ها را خواهد گرفت را رد کرده است. ما هنوز هم به تکنولوژی های کهنه مانند خودرو ها نیاز داریم تا بتوانیم از خانه تا ترمینال هایپرلوپ و سپس پس از آن تا مسیر کار را طی کنیم. حال اینکه آیا آن خودرو مال خودمان است یا خیر مسئله ای جداست.

هایپرلوپ می تواند بالای سطح زمین و یا زیر آن باشد

برخی از طرح ها بالای سطح زمینی هستند اما هایپرلوپ وان به زیر زمین نیز می اندیشد. لوله هایی که در درون شان محفظه ها در حرکت هستند احتمالا قطری ۵ متری خواهند داشت و لوید گفته است که”  در مقایسه با پروژه های دیگر ساخت آن ها آسان تر و بسیار کم هزینه تر خواهد بود. ما به یک تونل بین فنلاند و سوئد فکر می کنیم که طولی ۴۰ مایلی خواهد داشت. می توان این تونل را با خرج بیلیون دلاری ساخت نه ده ها بیلیون دلار.” لوید قیمت دقیقی از هزینه های پروژه در اختیارمان نگذاشت اما اظهار کرد که ” به طور میانگین هزینه دو سوم ریل های معمولی خواهد بود اما با سرعتی سه برابر بیشتر.”

۷۵۰ مایل بر ساعت سرعت چگونه خواهد بود؟

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

سوالی که برای همگان پیش می آید این است که این همه سرعت چه حسی خواهد داشت؟ لوید می گوید “این موضوع به سرعت شتاب گیری تان بستگی دارد. اگر دوست دارید رانندگی هیجان انگیزی در تسلا داشته باشید باید پدال گاز را کاملا بفشارید و شتاب بگیرید. البته این چیزی نیست که مردم در وسایل حمل و نقل عمومی بخواهند. با موتور الکتریکی ما قادر خواهیم بود فشاری بسیار خطی تولید کنیم از این رو می توانیم تنها فاصله مورد استفاده برای شتاب گیری را طویل و یا کوتاه کنیم و از این رو شتاب گیری آهسته آهسته داشته باشیم. ما می توانیم حس حرکت این وسیله را به مانند سوار شدن در یک آسانسور بسیار سریع تشبیه کنیم.”

آیا ایمن است؟

سرعت ۷۵۰ مایل بر ساعت در محفظه ای درون یک لوله به نظر ترسناک می رسد اما لوید می گوید ” این محیط بسیار کنترل شده است از این رو متغیر های بسیار کمتری نسبت به وقتی که سوال یک خودرو یا هواپیما می شوید وجود خواهد دشات. ما به شدت در حال کار با رگولاتور هایی هستیم که هدف شان تایید تکنولوژی و امینت این وسیله خواهد است. هایپرلوپ سیستم کنترل خود مختار خواهد داشت. لوید گفته : این سرعت از مرز توان انسان در تصمیم گیرنده بودن پیشی می گیرد” اما او همچنین گفته است که برخی از رگولاتور ها بر بودن یک راننده انسانی جایگزین اصرار می ورزند.

در خدمت مردم از سال ۲۰۲۱

how-hyperloop-one-could-revolutionise-way-we-travel

هدف برنامه سال ۲۰۱۷ تایید این تکنولوژی است و هایپرلوپ وان در حال ساخت اولین مرکز آزمایشی “Devloop”  در لاس وگاس می باشد. برنامه آن ها انتخاب نخستین محل ها برای اجرای طرح در سال ۲۰۱۸ و شروع ساخت و ساز در اواخر سال ۲۰۱۸ و حین ۲۰۱۹ می باشد.  لوید می گوید “در سال ۲۰۲۰ ما قصد داریم کار این سرویس را با خدمات باربری و حمل کانتینر و پالت شروع کنیم. در حال انجام تحقیقات بر روی احتمال انجام این کار در لوس آنجلس هستیم.” لوید همچنین از تمایل به کار در امارات، اروپای شمالی و روسیه گفت. اگر همه برنامه ها به درستی پیش برود تا سال ۲۰۲۱ انتقال مسافر با هایپرلوپ آغاز خواهد شد.

نظرات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین می توانید با اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی خود این مطلب کاربردی را به دیگر دوستان خود نیز اطلاع دهید.

منبع: autocar

 

معرفی ۳۰ خودروی پر سرعت در ۷۱ سال اخیر

در هر زمان تنها یک خودرو وجود دارد که سریع ترین در زمان خود است و آن دسته خودرو ها از اوایل سال های ۱۹۰۰ که اولین رکورد های سرعت زده شدند، همواره نظر مردم و رسانه ها را خود جلب کرده اند. در این مقاله نگاهی به سریع ترین خودرو های تولیدی در ۷ دهه گذشته می اندازیم یعنی از سال ۱۹۴۶ تا به امروز.

ما از جنگ جهانی دوم به بعد را انتخاب کردیم زیرا داده های کافی برای اظهار نظر در خصوص عملکرد خودرو ها پیش از جنگ جهانی دوم در دست نمی باشد.

۷۰ سال اخیر را به راحتی می توان در این مقاله تشریح کرد زیرا پس از جنگ جهانی دوم تکنولوژی به خوبی پیشرفت کرد و گرفتن زمان رکورد برای خودرو ها بسیار دقیق تر شد. ما چند کاندیدا از خودرو های پس از جنگ نیز در این مقاله قرارداده ایم که بر اساس قوانین و مقرراتی که خودتان می توانید لحاظ کنید در زمان عرضه شان سریع ترین خودرو های تولیدی بودند.

تمام این مسائل در لیست بندی این خودرو ها دردسر هایی ایجاد کرده است اما به جهت جامع بودن و سادگی کار ما هر خودرویی که خودمان مد نظر داشته و کاندید مناسبی برای این لیست می دانستیم را در اینجا قرار دادیم. در لیست زیر می توانید به ترتیب خودرو های شرکت کننده را مشاهده کنید.

worlds-fastest-production-car-history

اولین تست رکورد سرعت برای یک خودروی تولیدی پس از جنگ جهانی دوم توسط خودروی دو در Healy Elliott  در سال ۱۹۴۶ انجام شد. با رسیدن با سرعت ۱۰۴٫۶۵ مایل بر ساعت این خودرو توانست اولین دارنده رکورد سرعت در عصر جدید رکورد دار این عنوان باشد. عنوانی که به سرعت پس از عرضه اولین خودروی تولیدی که در سال ۱۸۹۴ به بازار آمد و حداکثر سرعت ۱۲ مایل بر ساعت داشت رو به بالا رفت.

۱۹۴۶ | Healey Elliott | 104.65 mph (169 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

طراح، راننده و کار آفرین انگلیسی دونالد هیلی آخرین طراحی خود یعنی Healy Elliot  ۲٫۴ لیتری را در دسامبر ۱۹۴۶ به ایتالیا برد که در آنجا تست سرعت توسط مجله The Motor Magazine انجام می گرفت. خودروی او توانست مسیر یک چهارم مایل را با سرعت ۱۰۴٫۶۵ مایل بر ساعت طی کند و در نتیجه لقب سریع ترین خودروی  تولیدی  آن زمان را از آن خود کرد.

۱۹۴۶ | Alfa Romeo 6C 2500 Super Sport | 106 mph (171 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

بدون شک آلفا رومئو ۶C 2500 سوپر اسپرت یکی از سریع ترین خودرو های دنیا پس از جنگ جهانی بوده است که در سال ۱۹۴۶ به تولید رسید. با وجود اینکه این خودرو از سال ۱۹۳۸ تا  ۱۹۴۶ به طور رسمی در حال تولید بود ولی به مدت دو دهه در حال توسعه و تکامل بوده و بسیاری از مسابقات ۲۴ ساعت لمانز را برده و یکی از سریع ترین خودروی های جاده ای پیش از جنگ جهانی دوم محسوب می شد.

در سال ۱۹۴۶ اینگونه ادعا می شد که این خودرو توانایی حداکثر سرعت ۱۰۶ مایل بر ساعت را در مدل ۱۱۰ اسب بخاری معمولی داشته اما با بسیاری از انواع ابزار های بدنه ای و استایل های اضافی که به آن متصل شد باعث شد که مدل پس از جنگ آن سرعت ۱۰۴ تا ۱۱۰ مایل بر ساعتی داشته باشد. قیمت بسیار بالای آن باعث شده بود که تنها افراد معدود و بسیار ثروتمندی از جمله پادشاه فاروک، علی خان و شاهزاده راینیر موناکو و ستاره های سینمایی ای از جمله ریتا هایورث، تارون پاور توانایی خرید آن را داشته باشند. خودرو هایی که در تصویر بالا مشاهده می کنید همگی اخیرا در مزایده به فروش رفته اند.

۱۹۴۷ | Healey Elliott | 110.8 mph (178 km/h)

worlds-fastest-production-car-history3

پس از دریافت انتقاد هایی در خصوص اینکه کیفیت سوخت در بریتانیا با آنچه در ایتالیا مورد استفاده قرار گرفته است تفاوت داشته و کیفیت پایین تری دارد هیلی مجبور شد خودرو را به یک اتوبان بسته در بلژیک ببرد و در تستی تحت نظارت و با استفاده از سوخت بریتانیایی به رقم ۱۱۰ مایل بر ساعت دست پیدا کند. تصاویری که مشاهده می کنید همگی متعلق به خودرویی هستند که در اکتبر ۲۰۱۳ به قیمت ۳۳ هزار دلار به فروش رفته اند. در واقع این خودرو تنهایی خودروی این لیست با قیمتی بسیار پایین است زیرا بیشتر خودرو های این لیست هم اکنون قیمتی بیش از یک میلیون دلار دارند.

۱۹۴۸ | Talbot Lago T26 Grand Sport | 124 mph (200 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

در مسابقاتی که پس از جنگ صورت گرفتند قطعا خودرو های بسیار سریع تری نسبت به هیلی الیوت وجود داشتند که به صورت رسمی رکورد شان به ثبت نرسیده بود. در این میان می توان به آلفا رومئو ۶C 2500 سوپر اسپرت، دلاژ D6S-3L، دلاهای ۱۳۵CS و تالبوت لاگو T26 گرند اسپرت اشاره کرد.مدل چهار در تالبوت لاگو T26 توانست به سرعت ۱۰۵ مایل بر ساعت (۱۶۹ کیلومتر بر ساعت) دست پیدا کند در حالی که مدل گرند اسپرت توانست رقم ۱۲۴ مایل بر ساعت (۲۰۰ کیلومتر بر ساعت) را به ثبت برساند و در مسابقات ۲۴ ساعت لمانز به جایگاه نخست راه پیدا کند و در بار دیگر نیز در سال ۱۹۵۱ به مقام دومی دست یافت.

worlds-fastest-production-car-history

در مدل road guise اولیه تالبوت لاگو با موتور ۴۴۸۳ سی سی شش سیلندر قادر به تولید ۲۴۰ اسب بخار توان موتور بود در حالی که در مدل جدید در سال ۱۹۵۰ این میزان به ۲۶۰ اسب بخار برای مدل کوپه افزایش پیدا کرد. بدون شک دوران اوج این شرکت قبل از جنگ بوده که در آن زمان مشغول به تولید خودرو های مسابقه ای موفق و گران ترین خودرو های اسپرت جاده ای بوده است.

worlds-fastest-production-car-history

۱۹۴۹| Jaguar XK120 | ۱۲۴٫۶ mph (201 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

در ۳۰ ام ماه می سال ۱۹۴۹ جگوار از مدل جدید XK120 (120 نهایت سرعت خودرو به مایل می باشد) رونمایی کرد  و سپس آن را برای ثبت سرعت به پیست جابک در بلژیک برد و در آنجا موفق به ثبت رکرد سرعت کمی بیشتر از ۱۳۲ مایل بر ساعت شد. در این خودرو که چندان هم واژه خودوی تولیدی برایش مناسب به نظر نمی رسید جگوار شیشه های جلو را حذف و آن را با شیشه های کوچک تر مسابقه ای جایگزین کرد و همچنین گلگیر های عقب نیز چرخ های عقب را پوشانده بودند. اگر درون کاپوت خودروی ذره ای شباهت با آن چیزی که در بیرون شاهد هستیم داشته باشد قطعا نمی توان نام این خودرو را تولیدی نامید.

worlds-fastest-production-car-history

احتمالا می توان اظهار داشت که XK120 در دسترس ترین ابر خودروی تاریخ بوده است. بی شک تا چندین سال پس از عرضه این خودرو همچنان سریع ترین خودروی دنیا بوده که به صورت صفر کیلومتر قیمتی بالغ بر ۱۲۰۰ پوند داشته و ۱۲۰۰۰ مدل از آن در سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴ به فروش رفت. مدل معمولی XK120 قادر بود به سرعت ۱۲۰ مایل بر ساعت دست پیدا کند و سریع ترین مدل معمولی آن ۱۲۴٫۶ مایل بر ساعت را در آزمایشی در مجله The Motor در نوامبر ۱۹۴۹ به ثبت رساند.

worlds-fastest-production-car-history

۱۹۵۳ | Pegaso Z-102 | 151 mph (243 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

اغلب از این خودرو با نام فراری اسپانیایی یاد می کنند. پاساگو Z-102 در سال ۱۹۵۱ با انواع مختلفی از موتور V8 عرضه شد. مدل معمولی ۲٫۵ لیتری حداکثر سرعت ۱۲۰ مایل بر ساعت (۱۹۲ کیلومتر بر ساعت) را داشت اما مدل ۳٫۲ لیتری دنده ای DOHC V8 آن که توان ۳۶۰ اسب بخاری فوق العاده ای را دارا بود و می توانست به سرعت ۱۵ مایل بر ساعت دست پیدا کند و بدنه ای داشت که وزن نهایی آن به ۱۰۰۰ کیلوگرم می رسید. اینگونه گمان زده می شود که تنها ۸۶ مدل از Z-102 در سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۸ تولید و به فروش رسیده اند که در این میان تنها ۱۹ عدد از آن ها مدل قوی تر ۳٫۲ لیتری بوده اند.

۱۹۵۵ | Mercedes-Benz 300 SL | 140 mph (225 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

مرسدس بنز ۳۰۰ SL با در های باله ای معروف اش برای نخستین بار در نمایشگاه خودروی نیویورک به عنوان یک خودروی کوپه دو سرنشین در سال ۱۹۵۴ معرفی شد. در مارچ سال ۱۹۵۵ این خودرو به عرضه در آمد و دو سال بعد نیز برادر رودستر (بدون سقف) آن نیز به بازار عرضه شد.

این خودرو در واقع مدل جاده ای از مدل W194 مرسدس بنز بود که در فصل مسابقات خودرو های اسپرت در سال ۱۹۵۱ تولید کرده بود. هر دوی این خودرو ها به مدل W196 فرمول یک مرتبط بوده اند و شهرت مسابقه ای راننده های کارخانه مرسدس بنز یعنی استرلینگ ماس و خوان مانوئل فرانجیو موفقیت این خودرو ها در بازار ایالت متحده را تضمین کردند. ۸۰ در صد از ۳۲۵۸ خودروی تولید شده (۱۴۰۰ مدل با در های باله ای و ۱۸۵۸ مدل رودستر) در آمریکا به فروش رفتند که از این بین ۲۹ عدد مدل تماما آلومینیومی نیز به چشم می خورد که از مدل های دیگر بسیار گران تر بوده اند و همچنان نیز از دوست داشتنی ترین مدل های این سری هستند.

حداکثر سرعتی که برای این خودرو به ثبت رسید ۱۴۰ مایل بر ساعت (۲۶۰ کیلومتر بر ساعت) بوده است اما در صورت قرار دادن  سیستم final drive ratio می تواند با آن به سرعت ۱۶۰ مایل بر ساعت نیز دست پیدا کرد.

۱۹۵۸ | Aston Martin DB4 | 141 mph (227 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

استون مارتین DB4 در سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ تولید و به فروش رسید که موتوری ۳۶۷۰ سیسی DOHC شش سیلندر با توان خروجی ۲۴۰ اسب بخاری داشت و طبق آزمایش های مجله Autocar در سال ۱۹۶۱ توانست به حداکثر سرعت ۱۴۱ مایل بر ساعت دست پیدا کند. البته مدل بعدی این خودرو به دلیل حضور در فیلم جیمز باند به شهرت بیشتری رسید.

۱۹۵۹ | Aston Martin DB4 GT | 152 mph (245 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

DB4 GT مدل سبک تر و قوی ت DB4 به حساب می آمد و در سپتامبر ۱۹۵۹ معرفی شد.  در دسامبر ۱۹۶۱ Autosport سرعت نهایی این خودرو را ۱۵۲ مایل بر ساعت (۲۴۵ کیلومتر بر ساعت) اعلام کرد. بدنه آلومینیومی این مدل باریک تر بود، فاصله دو محور آن کوتاه تر و موتور ۳۷۵۰ سی سی آن توان تولید ۳۰۲ اسب بخار را داشت. خودرویی که در بالا به نمایش گذاشته شده است آخرین خودروی تولید شده از این سری می باشد. مدل فوق که DB4GT مدل ۱۹۶۰ ملقب به “جت” می باشد در حراجی می ماه سال ۲۰۱۳  بون هامزدر کارخانه نیو پرت پاگنل استون مارتین به قیمت ۳ میلیون و ۲۴۹ هزار و ۵۰۰ پوند به فروش رسید.

۱۹۶۰ | Aston Martin DB4 GT Zagato | 153.5 mph (247 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

استون مارتین DB4 GT Zagato در اکتبر ۱۹۶۰ و در نمایشگاه خودرو لندن معرفی شد. این مدل در واقع مدل سبک تر ۳۱۴ اسب بخاری از DB4 GT بود که از طراحی زاگاتو بهره می برد. این مدل توانست سرع ۱۵۳٫۵ مایل بر ساعت (۲۴۷ کیلومتر بر ساعت) را به ثبت رسانده و سریع ترین خودروی تولیدی زمان خود بشود. البته از آن جایی که تنها ۱۹ عدد از آن ساخته شده است بحث تولیدی بودن این خودرو همچنان در هاله ای از ابهام به سر می برد.

۱۹۶۲ | Ferrari 250 GTO | 158 mph (254 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

محترم ترین خودروی این لیست فراری ۲۵۰ GTO است که همچنین رکورد دارد گران ترین خودروی به فروش رفته در حراجی را نیز در دست دارد (۳۸ میلیون و ۱۱۵ هزار دلار).

این مدل از قراری برای شرکت در رقابت های قهمرانی جهان FIA GT کلاس سه لیتری در سال ۱۹۶۲ تولید و در تعدا بسیار محدودی در سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ تولید و عرضه شد. پسوند GTO خلاصه Gran Turismo Omologato یا به انگلیسی همان Grand Touring Homologated بر می گردد. در سال ۶۲ تا ۶۳ تنها ۳۷ عدد از این خودرو تولید شد و در سال ۱۹۶۴ سری II از این خودرو معرفی شد که تفاوت ظاهری اندکی با مدل قبلی داشت.  تنها سه مدل از سری دوم تولید شدند و چهار مدل از سری اول بدنه سری دوم را دریافت کردند. با این اوصاف تعداد کل GTO های تولیدی به ۳۹ رسید. در هر دو سال فراری توانست لقب سریع ترین خودروی دنیا را با سرعت ۱۵۸ مایل بر ساعت از آن خود کند.

۱۹۶۳ | Studebaker Avanti | 168.24 mph (270.76 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

استادبیکر آوانتی یک خودروی اسپرت بسیار قوی بوده است که در واقع تلاش آخر شرکت استادبیکر برای عرضه ای خودروی نوآورانه برای ماند در بازار بوده است. این خودرو که بدنه از جنس فایبر گلاس سبک وزن داشت مجهز به قلب تپنده ۴۷۰۰ سی سی V8 استادبیکر شده بود که در مدل اولیه R1 توان خروجی ۲۴۰ اسب بخار داشت اما مدل R2 مجهز به سوپرشارژر پکستون شده بود که قدرت آن را به ۲۹۰ اسب بخار می رساند. فیلمی تبلیغاتی که از سوی استادبیکر منتشر شد تلاش های این خودرو برای ثبت سرعت را نشان می دهد که نهایتا در سال ۱۹۶۳ موفق به ثبت سرعت ۱۶۸٫۲۴ مایل بر ساعت شد.

۱۹۶۵ | Iso Grifo GL 365 | 161 mph (259 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

ایسو گریفو خودروی گرند توری بود که به صورت محدود در ایتالیا و توسط ایسو آتوویکول (Iso Autoveicoli S.p.A) در سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴ تولید شد. طراحی آن بر عهده جیوگرتو جیوگیارو در برتون بود و قطعات مکانیکی آن نیز توسط جیوتو بیزارینی، مهندس ارشد فراری که وظیفه توسعه و ساخت فراری ۲۵۰ GTO را نیز بر عهده داشت فراهم آورده شد. مدل های اولیه این خودرو از موتور ۵٫۴ لیتری V8 شورلت کروت به همراه جعبه دنده دستی ۴ سرعته بورگ-وارنر استفاده می کردند. این موتور قریب به ۴۰۰ اسب بخار نیرو تولید می کردند و خودروی ۱ تنی را به حداکثر سرعت ۱۶۱ مایل بر ساعت (۲۵۹ کیلومتر بر ساعت) می رساندند. مدل های پسین آن از موتور ۴۵۴ شورلت استفاده می کردند که به حداکثر سرعت ۱۷۱ مایل بر ساعت دست یافتند.

۱۹۶۴ | Ferrari 500 Superfast | 171 mph (275 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

این مدل که در نمایشگاه خودرو ژنو در سال ۱۹۶۴ پرده برداری شده آخرین مدل از خودرو های جاده ای فوق العاده خاص فراری بود و در تعداد بسیار محدودی (۳۶ عدد) تولید شد. از مالکان فراری ۵۰۰ Superfast می توان به رضا شاه پهلوی، باربارا هاتون، پیتر سلرز اشاره کرد. خودروی فوق به صورت سفر توسط پرنس سدرالدین آقا خان خریداری شده بود و اخیرا در مزایده به قیمت ۳ میلیون و ۲۵ هزار دلار به فروش رفت.

۱۹۶۵ | AC Cobra MkIII 427 | 165 mph (266 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سال ۱۹۶۵، ای سی کبرا MK III 427 توسط مجله Car & Driver مورد آزمایش قرار گرفت و به سرعت ۱۶۵ مایل بر ساعت (۲۶۶ کیلومتر بر ساعت) دست یافت.

۱۹۶۷ | Lamborghini Miura P400 | 171 mph (275 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

فروچیو لامبورگینی، موسس لامبورگینی سیاست مسابقه ممنوع بسیار قاطعی داشت. از نظر او مسابقه دادن بسیار گران و کوته فکرانه بود و عقیده داشت که شرکت او می بایست به جای دویدن به دنبال مدال و جام های قهرمانی خودرو های جاده ای خاص و بسیار قدرمند بسازد. اولین محصول این دیدگاه او نمایش شاسی میورا در Turin سال ۱۹۶۵ و دریافت تعدادی پیش خرید برای خودرویی که حتی بدنه ای نداشت بود! در سال بعد نسخه کامل خودرو به نمایش در آمد، میورا توسط مارسلو گاندینی در برتون طراحی شد و اولین خودروی لامبورگینی بود که نام یک گاو جنگنده را یدک می کشید. با موتور V12 385 اسب بخاری آن که حجم چهار لیتری داشت و فضای جلویی ناچیز و آیرودینامیک بالا این خودرو به راحتی توانست سریع ترین خودروی تولیدی جهان شود.

۱۹۶۸ | Ferrari 365 GTB/4 Daytona | 174 mph (280 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

سوگولی ۱۲ سیلندر ۳۵۲ اسب بخاری برلینتای فراری در اکتبر ۱۹۶۸ و در نمایشگاه خودروی پاریس به نمایش در آمد و به افتخار پیروزی ۱-۲-۳ تیم فراری در مسابقات ۲۴ ساعته دایتونا، این مدل “دایتونا” لقب گرفت. قوانین امنیت جاده ای جدید در آمریکا چراغ جلو های مخفی را ممنوع اعلام کرد از این رو فراری و پینینفارینا چراغ های تاشو و همچنین مدلی جدید تر از این خودرو به نام ۳۶۵ GTB/4  دایتونا را تولید کردند که در مدل پایه توان رسیدن به ۱۷۴ مایل بر ساعت (۲۸۰ کیلومتر بر ساعت) را داشت.

۱۹۷۴ | Lamborghini Countach LP400 | 179 mph (288 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

اغلب سورپرخودرو های مدرن طراحی پایه شان را مدیون جهش و پیشرفت خارق العاده در طراحی خودرو که در لامبورگینی کونتاش LP400 روی داد هستند. کونتاش توسط برتون در سال ۱۹۷۱ طراحی و لامبورگینی نیز آن را تولید کرد. این اولین خودروی تولیدی لامبورگینی بود که مجهز به در های قیچی شکلی بود که بعد ها تبدیل به نشان تجاری این شرکت شدند. با موتور مرکزی ۳۹۲۹ سی سی ۱۲ سیلندر خورجینی، کونتاش توان تولید ۳۷۰ اسب بخار نیرو را داشت و به حداکثر سرعت ۱۷۹ مایل بر ساعت (۲۸۸ کیلومتر بر ساعت) دست پیدا می کرد.

۱۹۸۲ | Lamborghini Countach LP500 | 182 mph (293 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سال ۱۹۸۲ لامبورگینی کونتاش LP500 S عرضه شد که موتور بزرگتر ۴۷۵۴ سی سی، اسب بخار بیشتر و حداکثر سرعت ۱۸۲  مایل بر ساعت (۲۹۳ کیلومتر بر ساعت) داشت.

۱۹۸۴ | Ferrari 288 GTO | 188 mph (303 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

همه فراری ۲۵۰ GTO افسانه ای می شناسند و از قیمت نجومی ای که طلب می کند باخبر اند. GTO در تعداد بسیار محدودی تولید شد و آن قدر با تناسب، قدرتمند و خوش رکاب اند که امروزه به قیمت بیش از ۳۰ میلیون دلار نیز به فروش می رسند. فراری بی دلیل از نام GTO برای دومین بار در این خودرو استفاده نکرده است. ۲۸۸ GTO یک خودروی بی نظیر بود که برای مسابقه تولید شده بود اما وقتی که FIM گروه مسابقه ای مورد نظر ۲۸۸ GTO را منسوخ اعلام کرد هرگز نتوانستیم بفهمیم در پیست مسابقه چه عملکردی از خود نشان می دهد. بهترین(!) مشکل این خودرو این بود که به هیچ وجه به نادری ۲۵۰ GTO نبود، در مقایسه با ۳۶ نسخه تولیدی ۲۵۰ GTO، ۲۷۲ مدل از این خودرو تولید شدند. درست است که این خودرو به خاص بودن ۲۵۰ GTO نمی رسد و حتی کمتر از آن در بازار بوده است(۲۵۰ در سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ تولید و عرضه شد در حالی که این مدل تنها در سال ۱۹۸۴ تا ۸۵ تولید شد) اما از مدل پیشین خود خوش سیما تر و بسیار سریع تر بوده است (۱۸۸ مایل بر ساعت یا ۳۰۳ کیلومتر بر ساعت). قیمت ۲۸۸ GTO در مزایدات از سال ۲۰۱۲ تا کنون به طور چشم گیری افزایش یافته است.

۱۹۸۶ | Porsche 959 | 197 mph (317 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

با وجود اینکه این خودرو زمانی لقب سریع ترین خودروی تولیدی را یدک می کشید اما مهم ترین مشخصه های ۹۵۹ چیز های دیگری از جمله اینکه این خودرو اولین پورشه ای بود که دو دیفرانسیل داشت و نوآوری های بسیاری به همراه داشت که تا به امروز در محصولات پورشه به کار می روند بوده است. پورشه ۹۵۹ دقیقا همان چیزی برای مردم دهه ۸۰ میلادی بود که مکلارن F1 برای مردم دهه ۹۰ بود: بسیار پیشرفته از نظر تکنولوژی ساخت  و بهترین سوپرخودروی دوره ی خود. تنها ۳۳۷ عدد از آن ساخته شده اند که ۳۷ عدد شان مدل های اولیه و پیش از تولید هستند که هر یک از آن ها صرف نظر از اصلاحات بازاری تبدیل به سرمایه گذاری بلند مدت (به دلیل افزایش قیمت آن با گذشت زمان) می شوند. در سال ۱۹۸۶، یک پورشه ۹۵۹ توانست به سرعت ۱۹۷ مایل بر ساعت (۳۱۷ کیلومتر بر ساعت) دست پیدا کند.

۱۹۸۷ | Ruff CTR| 212.5 mph (342 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

روف CTR دو توربوشارژی بر پایه پورشه ۹۱۱ و با موتور ۳٫۲ لیتری شش سیلندر تخت پورشه که تیون شده و ظرفیت اش به ۳٫۴ لیتر رسیده و توان تولید ۴۶۹ اسب بخار را دارد،  پنل های بدنه آن سبک تر شده و محافظ معلق زدن نیز در آن نصب شده و سیستم تعلیق و ترمز گیری آن نیز ارتقا یافته است تولید شده است. در آپریل ۱۹۸۷ این خودرو توانست در رقابت سریع ترین خودرو های جهان مجله ی Road & Track برنده شود و لقب سریع ترین خودروی تولیدی جهان را از آن خود کند. روف CTR موفق شد مسیر ربع مایل را در ۱۱٫۷ ثانیه طی کند و نهایت سرعت آن نیز ۲۱۱ مایل بر ساعت (۳۴۰ کیلومتر بر ساعت) اندازه گیری شد.

۱۹۸۷ | Ferrari F40 | 202.6 mph (326 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

فراری F40 به قصد سریع ترین بودن در دنیا به بازار عرضه شد اما هرگز در خارج از خاک ایتالیا سرعتی بیش از ۲۰۰ مایل بر ساعت برای آن به ثبت نرسید.

۱۹۹۰ | Vector W8 | 242 mph (389 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

وکتور W8 یک ابر خودروی آمریکایی بود که در سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ تولید شد و دارای بدنه ای از جنس مواد بکار رفته در محصولات هوا فضا بود. تنها ۱۹ عدد از این خودرو تولید شدند و به قیمت ۴۴۸ هزار دلار به فروش رسیدند. این خودرو ها دارای شاسی-بدنه ای آلومینیومی که با چسب ایپاکسی چفت و بست شده بود و کفی ای با طراحی مشبک لانه زنبودی بود و موتوری آلومینیومی رودک ۳۶۵ cu. In. مجهز به دو توروبو شارژر بود می توانست ۶۲۵ اسب بخار نیرو تولید کند. میزان تقویت توربو ها توسط راننده میان ۸ تا ۱۴ psi قابل تنظیم بود. طبق ادعا های صورت گرفته در آن زمان W8 حداکثر سرعت ۲۴۲  مایل بر ساعت (۳۸۹ کیلومتر بر ساعت) داشت.

۱۹۹۲ | Jaguar XJ220 | 217.1 mph (349.4 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سال ۱۹۸۸، مدل مفهومی XJ220  در نمایشگاه بین المللی خودرو در بریتانیا رونمایی شد که موتوری ۱۲ سیلندر خورجینی با دو دیفرانسیل داشت، درست مشابه پورشه ۹۵۹٫ به دلیل بازخورد های مثبت، جگوار با پیش پرداخت ۵۰ هزار پوندی (۹۶ هزار دلار در آن زمان) درخواست پیش خرید آن را قبول می کرد. نهایتا ۱۵۰۰ نفر خودرو را سفارش دادند و وعده تحویل خودرو نیز به سال ۱۹۹۲ موکول گردید. مدل تولیدی XJ220 به جای موتور ۱۲ سیلندر دو دیفرانسیل، به موتوری ۵۴۲ اسب بخاری V6 با دو توربوشارژر مجهز شد. همانطور که از نامش پیداست، XJ220 با هدف سرعت ۲۲۰ مایل بر ساعت تولید شد اما با این حال تحت شرایط از پیش تعیین شده نهایت سرعتی که کسب کرد ۲۱۷ مایل بر ساعت در پیست دایره ای ناردو در ایتالیا بود.

۱۹۹۳ | McLaren F1 | 230 mph (370 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در عصر مدرن مکلارن اف ۱ یکی از قابل توجه ترین ابر خودرو های دنیا محسوب می شود. منطق پشت این ادعا هم در موتور کاملا بی غل و قش آن،(همچنان هم سریع ترین خودروی بدون توربو شارژر یا هرگونه بوستر از این قبیل می باشد) ساختار کمپوزیت که در نوع خود اولین بوده و موفقیت در تست های رانندگی جاده ای و مسابقه ای آن نهفته است. با ارزش ترین مکلارن اف ۱ موجود مدل LM است  که تنها ۵ عدد از آن تولید شده و یکی از آن ها در مزایده به قیمت ۱۳ میلیون ۷۵۰ هزار دلار به فروش رفته است. با حداکثر سرعت ۲۳۰ مایل بر ساعت، مکلارن اف ۱ توانست تا یک دهه پس از عرضه سریع ترین خودروی تولیدی در بازار بماند. تنها ۱۰۹ عدد از آن تا به حال تولید شده است.

۱۹۹۴ | Dauer 962 Le Mans | 251.4 mph (404.6 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

دوئر ۹۶۲ لمانز یک خودروی اسپرت تولید محدود بود که در سال های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ بر پایه پروشه ۹۶۲ تولید شد و مانند فراری ۲۵۰ GTO نیز بر پایه قوانین و شرایط وضعیت پیست مسابقه طراحی شده بود.  این خودرو که توسط شرکت دوثر ریسینگ آقای جوچن دوئر تولید شده بود یک نسخه مسابقه ای داشت که توانست در سال ۱۹۹۴ با حمایت پورشه برنده مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شود. بدنه مدل جاده ای آن با فیبر کربن و پنل های کولار جایگزین شده بود، در کابین کوچک و باریک اش یک صندلی دوم تعبیه شده بود و در زیر کاپوت آن نیز موتور تیون شده Type-935 2994 سی سی ۶ سیندلر تخت پورشه به همراه دو توربوشارژر قرار گرفته بود که توان تولید ۷۳۰ اسب بخار نیرو را داشت.

۲۰۰۵ | Koenigsegg CCR | 240.7 mph (387.37 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

با صرف نظر از خودروی مسابقه ای دوئر، مکلارن اف ۱ توانست تا یک دهه یکه تاز سرعت در جهان بماند. اما در ۲۸ فوریه سال ۲۰۰۵، کونیخسگ CCR موفق شد در پیست ناردو ایتالیا به سرعت ۳۸۸ کیلومتر بر ساعت برسد و تمامی رقبا را کنار گذاشته و پادشاه سرعت جهان شود.

۲۰۰۵ | Bugatti Veyron 16.4 | 253.8 mph (408.47 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

فولکس واگن مقدار بسیار زیادی پول، زمان و تلاش صرف توسعه و ساخت بوگاتی ویرون ۱۰۰۱ اسب بخاری که سرعتی بالغ بر ۲۵۳ مایل بر ساعت داشت کرد . این خودرو توانست به راحتی کونیخسگ CCR را پشت سر بگذارد و گران ترین، سریع ترین و قوی ترین خودروی تولیدی دنیا شود. سریع ترین سرعت به ثبت رسیده توسط بوگاتی ویرون ۱۶٫۴ ، ۲۵۳٫۸۱ مایل بر ساعت (۴۰۸٫۴۷ کیلومتر بر ساعت) بوده است.

۲۰۰۷ | SSC Ultimate Aero TT | 256.15 mph (412.23 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سپتامبر سال ۲۰۰۷ شلبی سوپر کارز (SSC) موفق شد با اولتیمت آئرو تی تی که موتوری دو توربوشارژر V8 با توان ۱۱۸۳ اسب بخار داشت رکورد جهانی سرعت را بشکند. اولین تلاش آن ها سرعت ۲۵۷٫۴۱ مایل بر ساعت را به ثبت رساند (۴۱۴٫۳۱ کیلومتر بر ساعت) و در تست دوم این میزان به ۲۵۴٫۸۸ مایل بر ساعت (۴۱۰٫۲۴ کیلومتر بر ساعت) کاهش یافت که نهایتا سرعت میانگین ۲۵۶٫۱۵ مایل بر ساعت برای آن احتساب شد.

۲۰۱۰ | Bugatti Veyron Super Sport | 267.8 mph (431.072 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

بوگاتی ویرون ۱۶٫۴ سوپر اسپرت ۱۱۸۳ اسب بخاری توانست باری دیگر در سال ۲۰۱۰ با سرعت ۲۶۷٫۸ مایل بر ساعت (۴۳۱٫۰۷۲ کیلومتر بر ساعت) بار دیگر رکورد را بشکند. جالب توجه ترین نکته در خصوص سوپر اسپرت بازسازی مدل اصلی ویرون برای هماهنگی با موتور و سرعت جدید موتور آن بوده است. در این خودرو موضوع تنها افزایش اسب بخار آن نبود بلکه بوگاتی تمام جوانب ویرون را ارتقا داد تا خودرو با افزایش سرعت همچنان عالی و بی نقص عمل کند. بوگاتی ویرون گرند اسپرت نقطه اوج هنر بوگاتی بود. در سال ۲۰۱۳ این خودرو رسما در رکورد گینس به عنوان سریع ترین خودروی جاده ای به ثبت رسید.

۲۰۱۳ | Hennessey Venom GT | 265.7 mph (428 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در اپریل سال ۲۰۱۳، هنسی ونوم GT توانست با سرعت ۲۶۵٫۷ مایل بر ساعت توجه همگان را به خود جلب کند. این خودرو توسط شرکت تکزاسی که در زمینه تیون خودرو فعالیت دارد بر روی شاسی لوتوس اکسیژ و موتور V8 آمریکایی ساخته شده است.

در زیر کاپوت ونوم GT یک موتور ۷ لیتری V8 با دو توربوشارژر بلبرینگی، سیلندر های آهنی با سری های آلومینیومی، سیستم تزریق سوخت  چند زمانه و مولتی پورت که نهایتا توان تولید ۱۲۴۴ اسب بخار نیرو و ۱۱۵۵ پوند بر فیت گشتاور را داشت که نیرو را به گیربوکسی دستی ۶ سرعته ساخت شرکت Ricardo انتقال می داد.

هنسی ادعا می کند این خودرو ۲۷۸ مایل بر ساعت (۴۴۷٫۵ کیلومتر بر ساعت) سرعت دارد و نبود پیستی مناسب و مستقیم را در رسیدن به سرعت بیشتر مقصر می داند.

هنسی سرعت ۲۶۵٫۷ را برای این خودرو به ثبت رساند و رکورد پیشین بوگاتی را رد صلاحیت کرد. جان هنسی موسس شرکت می گوید: ” در حالی که بوگاتی توانست به سرعت ۲۶۷٫۷ مایل بر ساعت برسد، بوگاتی محصولات اش را به سرعت ۲۵۸ مایل بر ساعت محدود می کند از این رو سرعت ۲۶۵٫۷ مایل بر ساعت ونوم GT سریع ترین هایپر خودروی موجود برای عموم می باشد.”

۲۰۱۴ | Hennessey Venom GT | 270.49 mph (435.3 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در ۱۴ فوریه سال ۲۰۱۴، هنسی برای باری دیگر با ونوم GT به دنبال ثبت رکورد رفت. این بار در مسیر۳٫۲ مایلی فرود آمدن شاتل های فضایی در مرکز فضایی کندی  در فلوریدا. هنسی توانست مسیر یک سمته را با سرعت ۲۷۰٫۴۹ مایل بر ساعت (۴۳۵٫۳۱ کیلومتر بر ساعت) را برای GT 2014 به ثبت رساند اما نتوانست رکوردی به ثبت برساند زیرا برای ثبت رکورد باید دو دور در خلاف جهت و در طی یک ساعت مسیر را طی می کرد که ناسا اجازه این کار را به آن ها نداد.

منبع: newatlas

معرفی ۳۰ خودروی پر سرعت در ۷۱ سال اخیر

در هر زمان تنها یک خودرو وجود دارد که سریع ترین در زمان خود است و آن دسته خودرو ها از اوایل سال های ۱۹۰۰ که اولین رکورد های سرعت زده شدند، همواره نظر مردم و رسانه ها را خود جلب کرده اند. در این مقاله نگاهی به سریع ترین خودرو های تولیدی در ۷ دهه گذشته می اندازیم یعنی از سال ۱۹۴۶ تا به امروز.

ما از جنگ جهانی دوم به بعد را انتخاب کردیم زیرا داده های کافی برای اظهار نظر در خصوص عملکرد خودرو ها پیش از جنگ جهانی دوم در دست نمی باشد.

۷۰ سال اخیر را به راحتی می توان در این مقاله تشریح کرد زیرا پس از جنگ جهانی دوم تکنولوژی به خوبی پیشرفت کرد و گرفتن زمان رکورد برای خودرو ها بسیار دقیق تر شد. ما چند کاندیدا از خودرو های پس از جنگ نیز در این مقاله قرارداده ایم که بر اساس قوانین و مقرراتی که خودتان می توانید لحاظ کنید در زمان عرضه شان سریع ترین خودرو های تولیدی بودند.

تمام این مسائل در لیست بندی این خودرو ها دردسر هایی ایجاد کرده است اما به جهت جامع بودن و سادگی کار ما هر خودرویی که خودمان مد نظر داشته و کاندید مناسبی برای این لیست می دانستیم را در اینجا قرار دادیم. در لیست زیر می توانید به ترتیب خودرو های شرکت کننده را مشاهده کنید.

worlds-fastest-production-car-history

اولین تست رکورد سرعت برای یک خودروی تولیدی پس از جنگ جهانی دوم توسط خودروی دو در Healy Elliott  در سال ۱۹۴۶ انجام شد. با رسیدن با سرعت ۱۰۴٫۶۵ مایل بر ساعت این خودرو توانست اولین دارنده رکورد سرعت در عصر جدید رکورد دار این عنوان باشد. عنوانی که به سرعت پس از عرضه اولین خودروی تولیدی که در سال ۱۸۹۴ به بازار آمد و حداکثر سرعت ۱۲ مایل بر ساعت داشت رو به بالا رفت.

۱۹۴۶ | Healey Elliott | 104.65 mph (169 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

طراح، راننده و کار آفرین انگلیسی دونالد هیلی آخرین طراحی خود یعنی Healy Elliot  ۲٫۴ لیتری را در دسامبر ۱۹۴۶ به ایتالیا برد که در آنجا تست سرعت توسط مجله The Motor Magazine انجام می گرفت. خودروی او توانست مسیر یک چهارم مایل را با سرعت ۱۰۴٫۶۵ مایل بر ساعت طی کند و در نتیجه لقب سریع ترین خودروی  تولیدی  آن زمان را از آن خود کرد.

۱۹۴۶ | Alfa Romeo 6C 2500 Super Sport | 106 mph (171 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

بدون شک آلفا رومئو ۶C 2500 سوپر اسپرت یکی از سریع ترین خودرو های دنیا پس از جنگ جهانی بوده است که در سال ۱۹۴۶ به تولید رسید. با وجود اینکه این خودرو از سال ۱۹۳۸ تا  ۱۹۴۶ به طور رسمی در حال تولید بود ولی به مدت دو دهه در حال توسعه و تکامل بوده و بسیاری از مسابقات ۲۴ ساعت لمانز را برده و یکی از سریع ترین خودروی های جاده ای پیش از جنگ جهانی دوم محسوب می شد.

در سال ۱۹۴۶ اینگونه ادعا می شد که این خودرو توانایی حداکثر سرعت ۱۰۶ مایل بر ساعت را در مدل ۱۱۰ اسب بخاری معمولی داشته اما با بسیاری از انواع ابزار های بدنه ای و استایل های اضافی که به آن متصل شد باعث شد که مدل پس از جنگ آن سرعت ۱۰۴ تا ۱۱۰ مایل بر ساعتی داشته باشد. قیمت بسیار بالای آن باعث شده بود که تنها افراد معدود و بسیار ثروتمندی از جمله پادشاه فاروک، علی خان و شاهزاده راینیر موناکو و ستاره های سینمایی ای از جمله ریتا هایورث، تارون پاور توانایی خرید آن را داشته باشند. خودرو هایی که در تصویر بالا مشاهده می کنید همگی اخیرا در مزایده به فروش رفته اند.

۱۹۴۷ | Healey Elliott | 110.8 mph (178 km/h)

worlds-fastest-production-car-history3

پس از دریافت انتقاد هایی در خصوص اینکه کیفیت سوخت در بریتانیا با آنچه در ایتالیا مورد استفاده قرار گرفته است تفاوت داشته و کیفیت پایین تری دارد هیلی مجبور شد خودرو را به یک اتوبان بسته در بلژیک ببرد و در تستی تحت نظارت و با استفاده از سوخت بریتانیایی به رقم ۱۱۰ مایل بر ساعت دست پیدا کند. تصاویری که مشاهده می کنید همگی متعلق به خودرویی هستند که در اکتبر ۲۰۱۳ به قیمت ۳۳ هزار دلار به فروش رفته اند. در واقع این خودرو تنهایی خودروی این لیست با قیمتی بسیار پایین است زیرا بیشتر خودرو های این لیست هم اکنون قیمتی بیش از یک میلیون دلار دارند.

۱۹۴۸ | Talbot Lago T26 Grand Sport | 124 mph (200 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

در مسابقاتی که پس از جنگ صورت گرفتند قطعا خودرو های بسیار سریع تری نسبت به هیلی الیوت وجود داشتند که به صورت رسمی رکورد شان به ثبت نرسیده بود. در این میان می توان به آلفا رومئو ۶C 2500 سوپر اسپرت، دلاژ D6S-3L، دلاهای ۱۳۵CS و تالبوت لاگو T26 گرند اسپرت اشاره کرد.مدل چهار در تالبوت لاگو T26 توانست به سرعت ۱۰۵ مایل بر ساعت (۱۶۹ کیلومتر بر ساعت) دست پیدا کند در حالی که مدل گرند اسپرت توانست رقم ۱۲۴ مایل بر ساعت (۲۰۰ کیلومتر بر ساعت) را به ثبت برساند و در مسابقات ۲۴ ساعت لمانز به جایگاه نخست راه پیدا کند و در بار دیگر نیز در سال ۱۹۵۱ به مقام دومی دست یافت.

worlds-fastest-production-car-history

در مدل road guise اولیه تالبوت لاگو با موتور ۴۴۸۳ سی سی شش سیلندر قادر به تولید ۲۴۰ اسب بخار توان موتور بود در حالی که در مدل جدید در سال ۱۹۵۰ این میزان به ۲۶۰ اسب بخار برای مدل کوپه افزایش پیدا کرد. بدون شک دوران اوج این شرکت قبل از جنگ بوده که در آن زمان مشغول به تولید خودرو های مسابقه ای موفق و گران ترین خودرو های اسپرت جاده ای بوده است.

worlds-fastest-production-car-history

۱۹۴۹| Jaguar XK120 | ۱۲۴٫۶ mph (201 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

در ۳۰ ام ماه می سال ۱۹۴۹ جگوار از مدل جدید XK120 (120 نهایت سرعت خودرو به مایل می باشد) رونمایی کرد  و سپس آن را برای ثبت سرعت به پیست جابک در بلژیک برد و در آنجا موفق به ثبت رکرد سرعت کمی بیشتر از ۱۳۲ مایل بر ساعت شد. در این خودرو که چندان هم واژه خودوی تولیدی برایش مناسب به نظر نمی رسید جگوار شیشه های جلو را حذف و آن را با شیشه های کوچک تر مسابقه ای جایگزین کرد و همچنین گلگیر های عقب نیز چرخ های عقب را پوشانده بودند. اگر درون کاپوت خودروی ذره ای شباهت با آن چیزی که در بیرون شاهد هستیم داشته باشد قطعا نمی توان نام این خودرو را تولیدی نامید.

worlds-fastest-production-car-history

احتمالا می توان اظهار داشت که XK120 در دسترس ترین ابر خودروی تاریخ بوده است. بی شک تا چندین سال پس از عرضه این خودرو همچنان سریع ترین خودروی دنیا بوده که به صورت صفر کیلومتر قیمتی بالغ بر ۱۲۰۰ پوند داشته و ۱۲۰۰۰ مدل از آن در سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴ به فروش رفت. مدل معمولی XK120 قادر بود به سرعت ۱۲۰ مایل بر ساعت دست پیدا کند و سریع ترین مدل معمولی آن ۱۲۴٫۶ مایل بر ساعت را در آزمایشی در مجله The Motor در نوامبر ۱۹۴۹ به ثبت رساند.

worlds-fastest-production-car-history

۱۹۵۳ | Pegaso Z-102 | 151 mph (243 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

اغلب از این خودرو با نام فراری اسپانیایی یاد می کنند. پاساگو Z-102 در سال ۱۹۵۱ با انواع مختلفی از موتور V8 عرضه شد. مدل معمولی ۲٫۵ لیتری حداکثر سرعت ۱۲۰ مایل بر ساعت (۱۹۲ کیلومتر بر ساعت) را داشت اما مدل ۳٫۲ لیتری دنده ای DOHC V8 آن که توان ۳۶۰ اسب بخاری فوق العاده ای را دارا بود و می توانست به سرعت ۱۵ مایل بر ساعت دست پیدا کند و بدنه ای داشت که وزن نهایی آن به ۱۰۰۰ کیلوگرم می رسید. اینگونه گمان زده می شود که تنها ۸۶ مدل از Z-102 در سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۸ تولید و به فروش رسیده اند که در این میان تنها ۱۹ عدد از آن ها مدل قوی تر ۳٫۲ لیتری بوده اند.

۱۹۵۵ | Mercedes-Benz 300 SL | 140 mph (225 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

مرسدس بنز ۳۰۰ SL با در های باله ای معروف اش برای نخستین بار در نمایشگاه خودروی نیویورک به عنوان یک خودروی کوپه دو سرنشین در سال ۱۹۵۴ معرفی شد. در مارچ سال ۱۹۵۵ این خودرو به عرضه در آمد و دو سال بعد نیز برادر رودستر (بدون سقف) آن نیز به بازار عرضه شد.

این خودرو در واقع مدل جاده ای از مدل W194 مرسدس بنز بود که در فصل مسابقات خودرو های اسپرت در سال ۱۹۵۱ تولید کرده بود. هر دوی این خودرو ها به مدل W196 فرمول یک مرتبط بوده اند و شهرت مسابقه ای راننده های کارخانه مرسدس بنز یعنی استرلینگ ماس و خوان مانوئل فرانجیو موفقیت این خودرو ها در بازار ایالت متحده را تضمین کردند. ۸۰ در صد از ۳۲۵۸ خودروی تولید شده (۱۴۰۰ مدل با در های باله ای و ۱۸۵۸ مدل رودستر) در آمریکا به فروش رفتند که از این بین ۲۹ عدد مدل تماما آلومینیومی نیز به چشم می خورد که از مدل های دیگر بسیار گران تر بوده اند و همچنان نیز از دوست داشتنی ترین مدل های این سری هستند.

حداکثر سرعتی که برای این خودرو به ثبت رسید ۱۴۰ مایل بر ساعت (۲۶۰ کیلومتر بر ساعت) بوده است اما در صورت قرار دادن  سیستم final drive ratio می تواند با آن به سرعت ۱۶۰ مایل بر ساعت نیز دست پیدا کرد.

۱۹۵۸ | Aston Martin DB4 | 141 mph (227 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

استون مارتین DB4 در سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ تولید و به فروش رسید که موتوری ۳۶۷۰ سیسی DOHC شش سیلندر با توان خروجی ۲۴۰ اسب بخاری داشت و طبق آزمایش های مجله Autocar در سال ۱۹۶۱ توانست به حداکثر سرعت ۱۴۱ مایل بر ساعت دست پیدا کند. البته مدل بعدی این خودرو به دلیل حضور در فیلم جیمز باند به شهرت بیشتری رسید.

۱۹۵۹ | Aston Martin DB4 GT | 152 mph (245 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

DB4 GT مدل سبک تر و قوی ت DB4 به حساب می آمد و در سپتامبر ۱۹۵۹ معرفی شد.  در دسامبر ۱۹۶۱ Autosport سرعت نهایی این خودرو را ۱۵۲ مایل بر ساعت (۲۴۵ کیلومتر بر ساعت) اعلام کرد. بدنه آلومینیومی این مدل باریک تر بود، فاصله دو محور آن کوتاه تر و موتور ۳۷۵۰ سی سی آن توان تولید ۳۰۲ اسب بخار را داشت. خودرویی که در بالا به نمایش گذاشته شده است آخرین خودروی تولید شده از این سری می باشد. مدل فوق که DB4GT مدل ۱۹۶۰ ملقب به “جت” می باشد در حراجی می ماه سال ۲۰۱۳  بون هامزدر کارخانه نیو پرت پاگنل استون مارتین به قیمت ۳ میلیون و ۲۴۹ هزار و ۵۰۰ پوند به فروش رسید.

۱۹۶۰ | Aston Martin DB4 GT Zagato | 153.5 mph (247 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

استون مارتین DB4 GT Zagato در اکتبر ۱۹۶۰ و در نمایشگاه خودرو لندن معرفی شد. این مدل در واقع مدل سبک تر ۳۱۴ اسب بخاری از DB4 GT بود که از طراحی زاگاتو بهره می برد. این مدل توانست سرع ۱۵۳٫۵ مایل بر ساعت (۲۴۷ کیلومتر بر ساعت) را به ثبت رسانده و سریع ترین خودروی تولیدی زمان خود بشود. البته از آن جایی که تنها ۱۹ عدد از آن ساخته شده است بحث تولیدی بودن این خودرو همچنان در هاله ای از ابهام به سر می برد.

۱۹۶۲ | Ferrari 250 GTO | 158 mph (254 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

محترم ترین خودروی این لیست فراری ۲۵۰ GTO است که همچنین رکورد دارد گران ترین خودروی به فروش رفته در حراجی را نیز در دست دارد (۳۸ میلیون و ۱۱۵ هزار دلار).

این مدل از قراری برای شرکت در رقابت های قهمرانی جهان FIA GT کلاس سه لیتری در سال ۱۹۶۲ تولید و در تعدا بسیار محدودی در سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ تولید و عرضه شد. پسوند GTO خلاصه Gran Turismo Omologato یا به انگلیسی همان Grand Touring Homologated بر می گردد. در سال ۶۲ تا ۶۳ تنها ۳۷ عدد از این خودرو تولید شد و در سال ۱۹۶۴ سری II از این خودرو معرفی شد که تفاوت ظاهری اندکی با مدل قبلی داشت.  تنها سه مدل از سری دوم تولید شدند و چهار مدل از سری اول بدنه سری دوم را دریافت کردند. با این اوصاف تعداد کل GTO های تولیدی به ۳۹ رسید. در هر دو سال فراری توانست لقب سریع ترین خودروی دنیا را با سرعت ۱۵۸ مایل بر ساعت از آن خود کند.

۱۹۶۳ | Studebaker Avanti | 168.24 mph (270.76 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

استادبیکر آوانتی یک خودروی اسپرت بسیار قوی بوده است که در واقع تلاش آخر شرکت استادبیکر برای عرضه ای خودروی نوآورانه برای ماند در بازار بوده است. این خودرو که بدنه از جنس فایبر گلاس سبک وزن داشت مجهز به قلب تپنده ۴۷۰۰ سی سی V8 استادبیکر شده بود که در مدل اولیه R1 توان خروجی ۲۴۰ اسب بخار داشت اما مدل R2 مجهز به سوپرشارژر پکستون شده بود که قدرت آن را به ۲۹۰ اسب بخار می رساند. فیلمی تبلیغاتی که از سوی استادبیکر منتشر شد تلاش های این خودرو برای ثبت سرعت را نشان می دهد که نهایتا در سال ۱۹۶۳ موفق به ثبت سرعت ۱۶۸٫۲۴ مایل بر ساعت شد.

۱۹۶۵ | Iso Grifo GL 365 | 161 mph (259 km/h)

 worlds-fastest-production-car-history

ایسو گریفو خودروی گرند توری بود که به صورت محدود در ایتالیا و توسط ایسو آتوویکول (Iso Autoveicoli S.p.A) در سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴ تولید شد. طراحی آن بر عهده جیوگرتو جیوگیارو در برتون بود و قطعات مکانیکی آن نیز توسط جیوتو بیزارینی، مهندس ارشد فراری که وظیفه توسعه و ساخت فراری ۲۵۰ GTO را نیز بر عهده داشت فراهم آورده شد. مدل های اولیه این خودرو از موتور ۵٫۴ لیتری V8 شورلت کروت به همراه جعبه دنده دستی ۴ سرعته بورگ-وارنر استفاده می کردند. این موتور قریب به ۴۰۰ اسب بخار نیرو تولید می کردند و خودروی ۱ تنی را به حداکثر سرعت ۱۶۱ مایل بر ساعت (۲۵۹ کیلومتر بر ساعت) می رساندند. مدل های پسین آن از موتور ۴۵۴ شورلت استفاده می کردند که به حداکثر سرعت ۱۷۱ مایل بر ساعت دست یافتند.

۱۹۶۴ | Ferrari 500 Superfast | 171 mph (275 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

این مدل که در نمایشگاه خودرو ژنو در سال ۱۹۶۴ پرده برداری شده آخرین مدل از خودرو های جاده ای فوق العاده خاص فراری بود و در تعداد بسیار محدودی (۳۶ عدد) تولید شد. از مالکان فراری ۵۰۰ Superfast می توان به رضا شاه پهلوی، باربارا هاتون، پیتر سلرز اشاره کرد. خودروی فوق به صورت سفر توسط پرنس سدرالدین آقا خان خریداری شده بود و اخیرا در مزایده به قیمت ۳ میلیون و ۲۵ هزار دلار به فروش رفت.

۱۹۶۵ | AC Cobra MkIII 427 | 165 mph (266 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سال ۱۹۶۵، ای سی کبرا MK III 427 توسط مجله Car & Driver مورد آزمایش قرار گرفت و به سرعت ۱۶۵ مایل بر ساعت (۲۶۶ کیلومتر بر ساعت) دست یافت.

۱۹۶۷ | Lamborghini Miura P400 | 171 mph (275 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

فروچیو لامبورگینی، موسس لامبورگینی سیاست مسابقه ممنوع بسیار قاطعی داشت. از نظر او مسابقه دادن بسیار گران و کوته فکرانه بود و عقیده داشت که شرکت او می بایست به جای دویدن به دنبال مدال و جام های قهرمانی خودرو های جاده ای خاص و بسیار قدرمند بسازد. اولین محصول این دیدگاه او نمایش شاسی میورا در Turin سال ۱۹۶۵ و دریافت تعدادی پیش خرید برای خودرویی که حتی بدنه ای نداشت بود! در سال بعد نسخه کامل خودرو به نمایش در آمد، میورا توسط مارسلو گاندینی در برتون طراحی شد و اولین خودروی لامبورگینی بود که نام یک گاو جنگنده را یدک می کشید. با موتور V12 385 اسب بخاری آن که حجم چهار لیتری داشت و فضای جلویی ناچیز و آیرودینامیک بالا این خودرو به راحتی توانست سریع ترین خودروی تولیدی جهان شود.

۱۹۶۸ | Ferrari 365 GTB/4 Daytona | 174 mph (280 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

سوگولی ۱۲ سیلندر ۳۵۲ اسب بخاری برلینتای فراری در اکتبر ۱۹۶۸ و در نمایشگاه خودروی پاریس به نمایش در آمد و به افتخار پیروزی ۱-۲-۳ تیم فراری در مسابقات ۲۴ ساعته دایتونا، این مدل “دایتونا” لقب گرفت. قوانین امنیت جاده ای جدید در آمریکا چراغ جلو های مخفی را ممنوع اعلام کرد از این رو فراری و پینینفارینا چراغ های تاشو و همچنین مدلی جدید تر از این خودرو به نام ۳۶۵ GTB/4  دایتونا را تولید کردند که در مدل پایه توان رسیدن به ۱۷۴ مایل بر ساعت (۲۸۰ کیلومتر بر ساعت) را داشت.

۱۹۷۴ | Lamborghini Countach LP400 | 179 mph (288 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

اغلب سورپرخودرو های مدرن طراحی پایه شان را مدیون جهش و پیشرفت خارق العاده در طراحی خودرو که در لامبورگینی کونتاش LP400 روی داد هستند. کونتاش توسط برتون در سال ۱۹۷۱ طراحی و لامبورگینی نیز آن را تولید کرد. این اولین خودروی تولیدی لامبورگینی بود که مجهز به در های قیچی شکلی بود که بعد ها تبدیل به نشان تجاری این شرکت شدند. با موتور مرکزی ۳۹۲۹ سی سی ۱۲ سیلندر خورجینی، کونتاش توان تولید ۳۷۰ اسب بخار نیرو را داشت و به حداکثر سرعت ۱۷۹ مایل بر ساعت (۲۸۸ کیلومتر بر ساعت) دست پیدا می کرد.

۱۹۸۲ | Lamborghini Countach LP500 | 182 mph (293 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سال ۱۹۸۲ لامبورگینی کونتاش LP500 S عرضه شد که موتور بزرگتر ۴۷۵۴ سی سی، اسب بخار بیشتر و حداکثر سرعت ۱۸۲  مایل بر ساعت (۲۹۳ کیلومتر بر ساعت) داشت.

۱۹۸۴ | Ferrari 288 GTO | 188 mph (303 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

همه فراری ۲۵۰ GTO افسانه ای می شناسند و از قیمت نجومی ای که طلب می کند باخبر اند. GTO در تعداد بسیار محدودی تولید شد و آن قدر با تناسب، قدرتمند و خوش رکاب اند که امروزه به قیمت بیش از ۳۰ میلیون دلار نیز به فروش می رسند. فراری بی دلیل از نام GTO برای دومین بار در این خودرو استفاده نکرده است. ۲۸۸ GTO یک خودروی بی نظیر بود که برای مسابقه تولید شده بود اما وقتی که FIM گروه مسابقه ای مورد نظر ۲۸۸ GTO را منسوخ اعلام کرد هرگز نتوانستیم بفهمیم در پیست مسابقه چه عملکردی از خود نشان می دهد. بهترین(!) مشکل این خودرو این بود که به هیچ وجه به نادری ۲۵۰ GTO نبود، در مقایسه با ۳۶ نسخه تولیدی ۲۵۰ GTO، ۲۷۲ مدل از این خودرو تولید شدند. درست است که این خودرو به خاص بودن ۲۵۰ GTO نمی رسد و حتی کمتر از آن در بازار بوده است(۲۵۰ در سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ تولید و عرضه شد در حالی که این مدل تنها در سال ۱۹۸۴ تا ۸۵ تولید شد) اما از مدل پیشین خود خوش سیما تر و بسیار سریع تر بوده است (۱۸۸ مایل بر ساعت یا ۳۰۳ کیلومتر بر ساعت). قیمت ۲۸۸ GTO در مزایدات از سال ۲۰۱۲ تا کنون به طور چشم گیری افزایش یافته است.

۱۹۸۶ | Porsche 959 | 197 mph (317 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

با وجود اینکه این خودرو زمانی لقب سریع ترین خودروی تولیدی را یدک می کشید اما مهم ترین مشخصه های ۹۵۹ چیز های دیگری از جمله اینکه این خودرو اولین پورشه ای بود که دو دیفرانسیل داشت و نوآوری های بسیاری به همراه داشت که تا به امروز در محصولات پورشه به کار می روند بوده است. پورشه ۹۵۹ دقیقا همان چیزی برای مردم دهه ۸۰ میلادی بود که مکلارن F1 برای مردم دهه ۹۰ بود: بسیار پیشرفته از نظر تکنولوژی ساخت  و بهترین سوپرخودروی دوره ی خود. تنها ۳۳۷ عدد از آن ساخته شده اند که ۳۷ عدد شان مدل های اولیه و پیش از تولید هستند که هر یک از آن ها صرف نظر از اصلاحات بازاری تبدیل به سرمایه گذاری بلند مدت (به دلیل افزایش قیمت آن با گذشت زمان) می شوند. در سال ۱۹۸۶، یک پورشه ۹۵۹ توانست به سرعت ۱۹۷ مایل بر ساعت (۳۱۷ کیلومتر بر ساعت) دست پیدا کند.

۱۹۸۷ | Ruff CTR| 212.5 mph (342 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

روف CTR دو توربوشارژی بر پایه پورشه ۹۱۱ و با موتور ۳٫۲ لیتری شش سیلندر تخت پورشه که تیون شده و ظرفیت اش به ۳٫۴ لیتر رسیده و توان تولید ۴۶۹ اسب بخار را دارد،  پنل های بدنه آن سبک تر شده و محافظ معلق زدن نیز در آن نصب شده و سیستم تعلیق و ترمز گیری آن نیز ارتقا یافته است تولید شده است. در آپریل ۱۹۸۷ این خودرو توانست در رقابت سریع ترین خودرو های جهان مجله ی Road & Track برنده شود و لقب سریع ترین خودروی تولیدی جهان را از آن خود کند. روف CTR موفق شد مسیر ربع مایل را در ۱۱٫۷ ثانیه طی کند و نهایت سرعت آن نیز ۲۱۱ مایل بر ساعت (۳۴۰ کیلومتر بر ساعت) اندازه گیری شد.

۱۹۸۷ | Ferrari F40 | 202.6 mph (326 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

فراری F40 به قصد سریع ترین بودن در دنیا به بازار عرضه شد اما هرگز در خارج از خاک ایتالیا سرعتی بیش از ۲۰۰ مایل بر ساعت برای آن به ثبت نرسید.

۱۹۹۰ | Vector W8 | 242 mph (389 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

وکتور W8 یک ابر خودروی آمریکایی بود که در سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ تولید شد و دارای بدنه ای از جنس مواد بکار رفته در محصولات هوا فضا بود. تنها ۱۹ عدد از این خودرو تولید شدند و به قیمت ۴۴۸ هزار دلار به فروش رسیدند. این خودرو ها دارای شاسی-بدنه ای آلومینیومی که با چسب ایپاکسی چفت و بست شده بود و کفی ای با طراحی مشبک لانه زنبودی بود و موتوری آلومینیومی رودک ۳۶۵ cu. In. مجهز به دو توروبو شارژر بود می توانست ۶۲۵ اسب بخار نیرو تولید کند. میزان تقویت توربو ها توسط راننده میان ۸ تا ۱۴ psi قابل تنظیم بود. طبق ادعا های صورت گرفته در آن زمان W8 حداکثر سرعت ۲۴۲  مایل بر ساعت (۳۸۹ کیلومتر بر ساعت) داشت.

۱۹۹۲ | Jaguar XJ220 | 217.1 mph (349.4 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سال ۱۹۸۸، مدل مفهومی XJ220  در نمایشگاه بین المللی خودرو در بریتانیا رونمایی شد که موتوری ۱۲ سیلندر خورجینی با دو دیفرانسیل داشت، درست مشابه پورشه ۹۵۹٫ به دلیل بازخورد های مثبت، جگوار با پیش پرداخت ۵۰ هزار پوندی (۹۶ هزار دلار در آن زمان) درخواست پیش خرید آن را قبول می کرد. نهایتا ۱۵۰۰ نفر خودرو را سفارش دادند و وعده تحویل خودرو نیز به سال ۱۹۹۲ موکول گردید. مدل تولیدی XJ220 به جای موتور ۱۲ سیلندر دو دیفرانسیل، به موتوری ۵۴۲ اسب بخاری V6 با دو توربوشارژر مجهز شد. همانطور که از نامش پیداست، XJ220 با هدف سرعت ۲۲۰ مایل بر ساعت تولید شد اما با این حال تحت شرایط از پیش تعیین شده نهایت سرعتی که کسب کرد ۲۱۷ مایل بر ساعت در پیست دایره ای ناردو در ایتالیا بود.

۱۹۹۳ | McLaren F1 | 230 mph (370 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در عصر مدرن مکلارن اف ۱ یکی از قابل توجه ترین ابر خودرو های دنیا محسوب می شود. منطق پشت این ادعا هم در موتور کاملا بی غل و قش آن،(همچنان هم سریع ترین خودروی بدون توربو شارژر یا هرگونه بوستر از این قبیل می باشد) ساختار کمپوزیت که در نوع خود اولین بوده و موفقیت در تست های رانندگی جاده ای و مسابقه ای آن نهفته است. با ارزش ترین مکلارن اف ۱ موجود مدل LM است  که تنها ۵ عدد از آن تولید شده و یکی از آن ها در مزایده به قیمت ۱۳ میلیون ۷۵۰ هزار دلار به فروش رفته است. با حداکثر سرعت ۲۳۰ مایل بر ساعت، مکلارن اف ۱ توانست تا یک دهه پس از عرضه سریع ترین خودروی تولیدی در بازار بماند. تنها ۱۰۹ عدد از آن تا به حال تولید شده است.

۱۹۹۴ | Dauer 962 Le Mans | 251.4 mph (404.6 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

دوئر ۹۶۲ لمانز یک خودروی اسپرت تولید محدود بود که در سال های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ بر پایه پروشه ۹۶۲ تولید شد و مانند فراری ۲۵۰ GTO نیز بر پایه قوانین و شرایط وضعیت پیست مسابقه طراحی شده بود.  این خودرو که توسط شرکت دوثر ریسینگ آقای جوچن دوئر تولید شده بود یک نسخه مسابقه ای داشت که توانست در سال ۱۹۹۴ با حمایت پورشه برنده مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شود. بدنه مدل جاده ای آن با فیبر کربن و پنل های کولار جایگزین شده بود، در کابین کوچک و باریک اش یک صندلی دوم تعبیه شده بود و در زیر کاپوت آن نیز موتور تیون شده Type-935 2994 سی سی ۶ سیندلر تخت پورشه به همراه دو توربوشارژر قرار گرفته بود که توان تولید ۷۳۰ اسب بخار نیرو را داشت.

۲۰۰۵ | Koenigsegg CCR | 240.7 mph (387.37 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

با صرف نظر از خودروی مسابقه ای دوئر، مکلارن اف ۱ توانست تا یک دهه یکه تاز سرعت در جهان بماند. اما در ۲۸ فوریه سال ۲۰۰۵، کونیخسگ CCR موفق شد در پیست ناردو ایتالیا به سرعت ۳۸۸ کیلومتر بر ساعت برسد و تمامی رقبا را کنار گذاشته و پادشاه سرعت جهان شود.

۲۰۰۵ | Bugatti Veyron 16.4 | 253.8 mph (408.47 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

فولکس واگن مقدار بسیار زیادی پول، زمان و تلاش صرف توسعه و ساخت بوگاتی ویرون ۱۰۰۱ اسب بخاری که سرعتی بالغ بر ۲۵۳ مایل بر ساعت داشت کرد . این خودرو توانست به راحتی کونیخسگ CCR را پشت سر بگذارد و گران ترین، سریع ترین و قوی ترین خودروی تولیدی دنیا شود. سریع ترین سرعت به ثبت رسیده توسط بوگاتی ویرون ۱۶٫۴ ، ۲۵۳٫۸۱ مایل بر ساعت (۴۰۸٫۴۷ کیلومتر بر ساعت) بوده است.

۲۰۰۷ | SSC Ultimate Aero TT | 256.15 mph (412.23 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در سپتامبر سال ۲۰۰۷ شلبی سوپر کارز (SSC) موفق شد با اولتیمت آئرو تی تی که موتوری دو توربوشارژر V8 با توان ۱۱۸۳ اسب بخار داشت رکورد جهانی سرعت را بشکند. اولین تلاش آن ها سرعت ۲۵۷٫۴۱ مایل بر ساعت را به ثبت رساند (۴۱۴٫۳۱ کیلومتر بر ساعت) و در تست دوم این میزان به ۲۵۴٫۸۸ مایل بر ساعت (۴۱۰٫۲۴ کیلومتر بر ساعت) کاهش یافت که نهایتا سرعت میانگین ۲۵۶٫۱۵ مایل بر ساعت برای آن احتساب شد.

۲۰۱۰ | Bugatti Veyron Super Sport | 267.8 mph (431.072 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

بوگاتی ویرون ۱۶٫۴ سوپر اسپرت ۱۱۸۳ اسب بخاری توانست باری دیگر در سال ۲۰۱۰ با سرعت ۲۶۷٫۸ مایل بر ساعت (۴۳۱٫۰۷۲ کیلومتر بر ساعت) بار دیگر رکورد را بشکند. جالب توجه ترین نکته در خصوص سوپر اسپرت بازسازی مدل اصلی ویرون برای هماهنگی با موتور و سرعت جدید موتور آن بوده است. در این خودرو موضوع تنها افزایش اسب بخار آن نبود بلکه بوگاتی تمام جوانب ویرون را ارتقا داد تا خودرو با افزایش سرعت همچنان عالی و بی نقص عمل کند. بوگاتی ویرون گرند اسپرت نقطه اوج هنر بوگاتی بود. در سال ۲۰۱۳ این خودرو رسما در رکورد گینس به عنوان سریع ترین خودروی جاده ای به ثبت رسید.

۲۰۱۳ | Hennessey Venom GT | 265.7 mph (428 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در اپریل سال ۲۰۱۳، هنسی ونوم GT توانست با سرعت ۲۶۵٫۷ مایل بر ساعت توجه همگان را به خود جلب کند. این خودرو توسط شرکت تکزاسی که در زمینه تیون خودرو فعالیت دارد بر روی شاسی لوتوس اکسیژ و موتور V8 آمریکایی ساخته شده است.

در زیر کاپوت ونوم GT یک موتور ۷ لیتری V8 با دو توربوشارژر بلبرینگی، سیلندر های آهنی با سری های آلومینیومی، سیستم تزریق سوخت  چند زمانه و مولتی پورت که نهایتا توان تولید ۱۲۴۴ اسب بخار نیرو و ۱۱۵۵ پوند بر فیت گشتاور را داشت که نیرو را به گیربوکسی دستی ۶ سرعته ساخت شرکت Ricardo انتقال می داد.

هنسی ادعا می کند این خودرو ۲۷۸ مایل بر ساعت (۴۴۷٫۵ کیلومتر بر ساعت) سرعت دارد و نبود پیستی مناسب و مستقیم را در رسیدن به سرعت بیشتر مقصر می داند.

هنسی سرعت ۲۶۵٫۷ را برای این خودرو به ثبت رساند و رکورد پیشین بوگاتی را رد صلاحیت کرد. جان هنسی موسس شرکت می گوید: ” در حالی که بوگاتی توانست به سرعت ۲۶۷٫۷ مایل بر ساعت برسد، بوگاتی محصولات اش را به سرعت ۲۵۸ مایل بر ساعت محدود می کند از این رو سرعت ۲۶۵٫۷ مایل بر ساعت ونوم GT سریع ترین هایپر خودروی موجود برای عموم می باشد.”

۲۰۱۴ | Hennessey Venom GT | 270.49 mph (435.3 km/h)

worlds-fastest-production-car-history

در ۱۴ فوریه سال ۲۰۱۴، هنسی برای باری دیگر با ونوم GT به دنبال ثبت رکورد رفت. این بار در مسیر۳٫۲ مایلی فرود آمدن شاتل های فضایی در مرکز فضایی کندی  در فلوریدا. هنسی توانست مسیر یک سمته را با سرعت ۲۷۰٫۴۹ مایل بر ساعت (۴۳۵٫۳۱ کیلومتر بر ساعت) را برای GT 2014 به ثبت رساند اما نتوانست رکوردی به ثبت برساند زیرا برای ثبت رکورد باید دو دور در خلاف جهت و در طی یک ساعت مسیر را طی می کرد که ناسا اجازه این کار را به آن ها نداد.

منبع: newatlas

آشنایی با تکنولوژی های شهری مدرن به کار رفته در شهر هلسینکی

پایتخت های اندکی در جهان یافت می شوند که منابع مالی و انرژی خود را به سمت فناوری های اتصال آنلاین شهری هدایت کنند. اما هر ساله مناطق مختلف شهرها و حومه آنها در حال اضافه کردن فناوری های مختلف به زیرساخت ها، سیستم حمل و نقل، ساخت و ساز و خدمات عمومی خود هستند.

گویا آی تی – از جیپور تا سئول، چیزی که هر منطقه را منحصر به فرد می کند چگونگی پاسخ آنها به چالش های مختص به منطقه، چشم اندازها و جوامع خود است. در ادامه با هم نگاهی می اندازیم به نوآوری های فناورانه در شهر مدرن هلسینکی که به پیشرفت و مدرنیزه این شهر کمک زیادی کرده است.

 

یک BioTope چیست؟

BioTope هلسینکی را فراگرفته است. آن یک نوآوری است که توسط اتحادیه اروپا تامین مالی شده و اکوسیستم های نوآوری عمومی را پایه گذاری می کند. شرکت ها با یک سرمایه گذاری اندک می توانند از طریق بسترهای جدید SoS (Systems-of-Systems) برای اتصال و ارتباط اشیاء هوشمند، نوآوری ایجاد کنند. BioTope برای دستیابی به این هدف،  API های عمومی (رابط های برنامه نویسی کاربردی) استاندارد شده لازم را فرآهم می کند تا انتشار، مصرف و ایجاد منابع اطلاعاتی و خدماتی مختلف از بسترهای گوناگون مانند OpenIoT، FI-WARE، داشبوردهای شهری و غیره را امکان پذیر کند.

هدف این است تا اشکال جدیدی از تولید مشترک خدمات ایجاد شود که جمع آوری و پردازش داده های عادی تا پشتیبانی بافت محور، هوشمند و خود تطبیقی از کار و زندگی روزانه مصرف کنندگان را در بر می گیرد.

BioTope همچنین یک نقشه راه کنترل کننده برای هماهنگ کردن و ساماندهی اکوسیستم ایجاد می کند تا اکوسیستم BioTope اجتماعی – فنی و اقتصادی را به طور مناسب حفظ و نگهداری و رشد دهد. فعالیت هلسینکی در این زمینه شامل ایجاد یک قابلیت شارژ سازگار با خودروهای الکتریکی است که ترکیبی از ایستگاه های شارژ، سیستم های ناوبری خودروها و سیستم های پرداخت می باشد.

داده های بزرگ یا کلان داده (Big data) نیز یک مسئله است و این شهر در حال عمومی و قابل دسترس کردن آن است. در منطقه هلسینکی، مناطق و شهرهای بزرگ دارای منبع های داده های عمومی باز برای استفاده همگانی هستند، برای مثال، Open Data Tampere، Oulu, Open Data و Open Data Jyväskylä. آنها با یک قالب ساختارمند توسط کامپیوتر قابل پردازش هستند، که دارای مجوز عمومی بوده و قابل دسترس به صورت رایگان است. این داده ها شامل اطلاعاتی درباره شرایط زندگی محلی، زیرساخت ها، خدمات و حمل و نقل عمومی است. این اطلاعات نه تنها برای سازمان ها و ادارات شهر بلکه برای مشاغل، سازمان های سلامت، موسسات آموزشی و شهروندان نیز با ارزش است.

 screen-shot-2016-04-21-at-10-08-46-1024x418

یک ظرف پتری برای آزمایش های زنده هوشمند شهری

کالاساتامای هوشمند یک ناحیه صنعتی قدیمی است که نیروگاه برق Suvilahti در آنجا قرار دارد. این ناحیه به تدریج به یک بستر آزمایشگاهی برای تولید مشترک زیرساخت ها و خدمات هوشمند تبدیل شده است. من هنگام بازدید از آنجا ساخت و سازهای زیادی را مشاهده کردم، که گواه این است که اقدامات بیشتری در آینده انجام خواهد شد. تا سال دهه ۲۰۳۰ منطقه کالاساتاما تقریباً ۲۰ هزار نفر را اسکان خواهد داد و برای ۸ هزار نفر شغل ایجاد خواهد کرد. در حال حاضر، ۳ هزار نفر در آنجا زندگی می کنند، در خانه هایی که بخشی از آزمایش های پیوسته برای فناوری آینده است.

فلسفه ای که از این اقدامات پشتیبانی می کند این است که یک ساعت از ساعات روزانه ساکنان محلی را ذخیره کند تا از آن برای لذت بردن از سرگرمی های مورد پسند و تعاملات اجتماعی استفاده کنند. این امر از طریق برخی از تمهیدات مانند بهبود جریان ترافیک و تدارکات، افزودن تسهیلات دورکاری، افزایش خدمات هوشمند محلی و کاهش نیاز به تشریفات زائد و صف بندی غیر ضروری امکان پذیر می شود.
cgisewdwyaas7kt
تعدادی از خدمات زیربنایی ماشینی شده اند. سنجش هوشمند Hima و سرویس کنترل از راه دور خانه به ساکنان اجازه می دهد تا لوازم خود را به دستگاه های موبایل متصل کرده و راه اندازی کنند. یک سیستم جمع آوری زباله منحصر به فرد وجود دارد که دارای یک سری از سطل های با رنگ های مختلف برای هر گروه زباله است. مکان های جمع آوری زباله ها معمولاً در خروجی هر بلوک قرار دارند. ساکنان زباله ها را طبق نوع زباله دسته بندی می کنند سپس این مکان ها به طور خودکار تخلیه می شوند.

زباله ها از طریق لوله های زیرزمینی با سرعتی بیش از ۴۰ مایل در ساعت به محل مدیریت زباله مکیده می شوند. کامیون ها کانتینرهای پر از زباله را برای انجام مراحل بعدی به مکان دیگری انتقال می دهند.
web__aurinkovoimala_190315-13-as76lj88nl_s830x0_q80_noupscale
ساکنان محلی با تامین بودجه یک نیروگاه برق خورشیدی بر روی پایداری انرژی خود سرمایه گذاری کرده اند. این نیروگاه برای افراد ساکن در آپارتمان ها و برای کسانی که توانایی سرمایه گذاری در سیستم های خورشیدی شخصی خود را ندارند انرژی خورشیدی فرآهم می کند. ساکنان می توانند برق خورشیدی را از پنل های خود گرفته و تولید آن را به صورت فوری کنترل کنند و همچنین بازدهی پنل ها به طور مستقیم در قبض برق آنها منظور می شود.

 
screen-shot-2016-11-29-at-16-17-30
سنجش پویایی برای شرکت های نوپا

شروع از چیزهای کوچک می تواند به چیزهای بزرگ تر منتهی شود. برنامه سنجش پویایی شرکت های نوپای کوچک را متقاعد می کند تا برای افراد ساکن در ناحیه کالاساتاما خدمات نوآوری جدید ارائه کنند.

خدمات جدید توسط ساکنان و شرکت های محلی در طی یک دوره شش ماهه تست می شوند. Foller یک مثال از چنین پروژه هایی است، یک شرکت نوپا که از IoT (اینترنت اشیاء) برای پرداختن به مسئله زباله های غذایی استفاده می کند. در سوپرمارکت های محلی و کافه ها اتیکت های حسگر RFID به محصولات خاص زده می شود. این حسگر گاز تولید شده درون بسته های غذایی مانند میوه، ماهی و گوشت را تشخیص می دهد. وقتی محصولات به انتهای تاریخ انقضای خود نزدیک شوند قیمت آنها به طور خودکار کاهش می یابد و پیام ها و اعلان های تبلیغاتی برای مشتریان ارسال می شود. قفسه های هوشمند فروشگاه نیز می دانند که آنها چه موقع باید دوباره پر شوند. همچنین می توان از طریق یک RFID خوان این حسگرها را در خانه نیز استفاده کرد.

همکاری بین سهامداران یکی از مواردی است که به موفقیت شهر هوشمند هلسینکی کمک کرده است. این سهامداران از بیش از ۳۰ نهاد شهری، ساکنان، سازمان های شهروندی، صنعت، مشاغل کوچک و متوسط، شرکت های نوپا و دانشگاه ها تشکیل شده اند. باشگاه نوآوران منطقه هوشمند کالاساتاما چهار مرتبه در سال تشکیل جلسه می دهد تا به شرکت کنندگان کمک کند تا تبادل اطلاعات کرده و جامعه خود را بسازند.

 شهر هلسینکی چگونه از نوآوری های هوشمند شهری استفاده می کند

عصر جدید حمل و نقل هوشمند

برخلاف اکثر کشورهای جهان، در قوانین کشور فنلاند الزامی برای وجود راننده در وسایل نقلیه تردد کننده در جاده های عمومی وجود ندارد.

این موضوع باعث شده تا کشور فنلاند در تولید و آزمایش حمل و نقل بدون راننده یک مزیت رقابتی داشته باشد. برای مثال می توان به اتوبوس های رباتیک اشاره کرد که بخشی از پروژه Sohjoa می باشد و هدف آن ایجاد انواع جدیدی از حمل و نقل خودکار، علاوه بر افزایش درک محلی از تغییراتی است که در حمل و نقل در حال روی دادن است.

این اتوبوس های رفت و آمد کننده در شهر بیش از ۹ نفر را جا به جا می کنند و طراحی شده اند تا در مسیرهایی که خدمات رسانی اتوبوس های عادی دشوار است و یا در مناطقی که میزان مسافران بسیار کم است فعالیت کنند. فعالیت آنها به تدریج به مناطق دیگر نیز گسترش خواهد یافت.

موارد ذکر شده بخش کوچکی از نوآوری های فناوری شهر هلسینکی است. علیرغم این که فنلاند یک کشور کوچک دارای چالش های رقابتی با مجتمع های بین المللی است، اما این کشور دارای نیروی کار ماهر است. نابودی شرکت نوکیا یک مثال عینی از این موضوع است: پایان فعالیت های هلسینکی یک مزیت برای شرکت های بومی بوده است. مردم آماده و مایل به نوآوری هستند و جوامع محلی هستند که از این مزیت سود خواهند برد.

مرسدس AMG GT R رکورد خودروهای دیفرانسیل عقب را شکست

هم اکنون مرسدس بنز AMG GT R به طور رسمی سریع ترین خودروی جاده ای دیفرانسیل عقب در دنیاست که رکورد پیست نوربوگرینگ را شکسته است. با ثبت زمان ۷ دقیقه و ۱۰٫۹۲ ثانیه و با اختلاف بیش از ۰٫۶ ثانیه رکورد پیشین را پشت سر گذاشت.

نسخه مخصوص پیست AMG GT R که مجهز به تایر های میشلین Pilot Sport Cup 2  (تایر های استاندارد در این مدل) بوده و توسط کریستین گبهارت از مجله Sport Auto آلمان رانده شد.

mercedes-amg-gt-r-smashes-rear-wheel-drive-nurburgring-record-

زمانی که گبهارت به ثبت رساند از رکورد سرعت گامپرت آپولو در خودرو های دیفرانسیل عقب که ۷ دقیقه و ۱۱٫۵۷ ثانیه بوده است را به راحتی پشت سر گذاشت و همچنین از سریع ترین سرعت ثبت شده در Green Hell که متعلق به فراری ۴۸۸ GTB بوده است نیز ۱۰٫۷۱ ثانیه سریع تر بوده است.

مدل GT R از نسخه ای به شدت تیون شده از موتور ۴ لیتری V8 دو توربوشارژی AMG GT استفاده می کند. این موتور توان خروجی ۵۷۷ اسب بخار و ۵۱۶ پوند بر فیت گشتاور دارد و قادر است در ۳٫۶ ثانیه از سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند.

mercedes-amg-gt-r-smashes-rear-wheel-drive-nurburgring-record-

این مدل همچنین آیرودینامیک تر نیز شده است که از تغییرات در این زمینه می توان به بادشکن جلویی بزرگتر، باله پشتی از جنس فیبر کربن که به همراه بدنه پهن تر می توانند در سرعت ۱۹۸ مایل بر ساعت ۱۵۵ کیلوگرم فشار به زمین به خودرو وارد کنند. رقیب این خودرو پورشه ۹۱۱ GT3 RS نیز مجهز به یک دیفیوزر است که در زیر خودرو قرار گرفته است و هنگامی که خودرو در حالت Race قرار داشته باشد در سرعت بالای ۵۰ مایل بر ساعت ۴۰ میلیمتر به سمت جلو حرکت می کند، پورشه ادعا می کند که این قابلیت بلند شدن اکسل های جلو را در سرعت ۱۵۵ مایل بر ساعت تا ۴۰ کیلوگرم کاهش می دهد.

فروش AMGT GT R ماه گذشته در بریتانیا آغاز شد که قیمت پایه آن از ۱۴۳,۲۴۵ پوند شروع می شود. البته ارسال سفارشات از ماه آپریل ۲۰۱۷ آغاز می شود.

mercedes-amg-gt-r-smashes-rear-wheel-drive-nurburgring-record-

امیدواریم این مطلب برای شما مفید و کارآمد باشد. نظرات و دیدگاه های خود را با و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و با انتشار این مطلب در شبکه های اجتماعی خود دیگران را نیز از این ترفند کاربردی مطلع نمایید.

لافراری فینال با قیمت ۷ میلیون دلار در مزایده بالاخره به فروش رفت

فراری آخرین مدل از انزو را به پوپ جان پاول دوم بخشید که او درخواست  کرد که خودرو را برای خیریه به مزایده بگذارند. خودرو به قیمت بیش از ۶ میلیون دلار در سال ۲۰۰۵ به فروش رفت که پول آن نیز برای کمک رسانی به سونامی زدگان آسیایی خرج شد. فراری اعلام کرد که برادر بزرگتر انزو یعنی لافراری به ۴۹۹ عدد محدود خواهد بود  و سپس ۲۰۹ نسخه کروک آن نیز برای تولید معرفی شدند. پس از زلزله ای که ماه اگوست سال جاری اومبریا و مارچه را در ایتالیای مرکزی به لرزه در آورد فراری اعلام کرد که ۵۰۰امین دستگاه از لافراری نسخه کوپه فراری تولید و خواهد شد و همانند انزو به مزایده رفته و هزینه دریافتی در قبال آن نیز برای زلزله زدگان خرج خواهد شد.

laferrari-finale-brings-7-million-at-auction

پس از تصمیم سرگیو مارچیونه در تولید نسخه ۵۰۰ام از این خودرو، RM Sotheby توانست آن را به قیمت باورنکردنی ۷ میلیون دلار به فروش برساند. نسخه آخر از خودرو رنگ بدنه قرمز با خطوط سفید رنگ که از کاپوت تا انتهای خودرو کشیده شده اند دارد و همچنین در جلو آن پرچم کوچکی از ایتالیا به چشم می خورد.

این قیمت بی شک  نام این خودرو را به عنوان گران ترین لافراری فروخته شده تا به امروز ثبت خواهد کرد. رکورد قبلی متعلق به انزو بوده که به قیمت ۵٫۲ میلیون دلار به فروش رفته بود. همچنین این خودرو لقب گران ترین خودرو ساخت قرن ۲۱ ام که در مزایده به فروش رفته است را نیز به یدک می کشد.

نظرات و دیدگاه های خود را با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین با انتشار این مطلب در شبکه های اجتماعی آن را با دیگر دوستانتان به اشتراک بگذارید.

لافراری فینال با قیمت ۷ میلیون دلار در مزایده بالاخره به فروش رفت

فراری آخرین مدل از انزو را به پوپ جان پاول دوم بخشید که او درخواست  کرد که خودرو را برای خیریه به مزایده بگذارند. خودرو به قیمت بیش از ۶ میلیون دلار در سال ۲۰۰۵ به فروش رفت که پول آن نیز برای کمک رسانی به سونامی زدگان آسیایی خرج شد. فراری اعلام کرد که برادر بزرگتر انزو یعنی لافراری به ۴۹۹ عدد محدود خواهد بود  و سپس ۲۰۹ نسخه کروک آن نیز برای تولید معرفی شدند. پس از زلزله ای که ماه اگوست سال جاری اومبریا و مارچه را در ایتالیای مرکزی به لرزه در آورد فراری اعلام کرد که ۵۰۰امین دستگاه از لافراری نسخه کوپه فراری تولید و خواهد شد و همانند انزو به مزایده رفته و هزینه دریافتی در قبال آن نیز برای زلزله زدگان خرج خواهد شد.

laferrari-finale-brings-7-million-at-auction

پس از تصمیم سرگیو مارچیونه در تولید نسخه ۵۰۰ام از این خودرو، RM Sotheby توانست آن را به قیمت باورنکردنی ۷ میلیون دلار به فروش برساند. نسخه آخر از خودرو رنگ بدنه قرمز با خطوط سفید رنگ که از کاپوت تا انتهای خودرو کشیده شده اند دارد و همچنین در جلو آن پرچم کوچکی از ایتالیا به چشم می خورد.

این قیمت بی شک  نام این خودرو را به عنوان گران ترین لافراری فروخته شده تا به امروز ثبت خواهد کرد. رکورد قبلی متعلق به انزو بوده که به قیمت ۵٫۲ میلیون دلار به فروش رفته بود. همچنین این خودرو لقب گران ترین خودرو ساخت قرن ۲۱ ام که در مزایده به فروش رفته است را نیز به یدک می کشد.

نظرات و دیدگاه های خود را با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین با انتشار این مطلب در شبکه های اجتماعی آن را با دیگر دوستانتان به اشتراک بگذارید.

لافراری فینال با قیمت ۷ میلیون دلار در مزایده بالاخره به فروش رفت

فراری آخرین مدل از انزو را به پوپ جان پاول دوم بخشید که او درخواست  کرد که خودرو را برای خیریه به مزایده بگذارند. خودرو به قیمت بیش از ۶ میلیون دلار در سال ۲۰۰۵ به فروش رفت که پول آن نیز برای کمک رسانی به سونامی زدگان آسیایی خرج شد. فراری اعلام کرد که برادر بزرگتر انزو یعنی لافراری به ۴۹۹ عدد محدود خواهد بود  و سپس ۲۰۹ نسخه کروک آن نیز برای تولید معرفی شدند. پس از زلزله ای که ماه اگوست سال جاری اومبریا و مارچه را در ایتالیای مرکزی به لرزه در آورد فراری اعلام کرد که ۵۰۰امین دستگاه از لافراری نسخه کوپه فراری تولید و خواهد شد و همانند انزو به مزایده رفته و هزینه دریافتی در قبال آن نیز برای زلزله زدگان خرج خواهد شد.

laferrari-finale-brings-7-million-at-auction

پس از تصمیم سرگیو مارچیونه در تولید نسخه ۵۰۰ام از این خودرو، RM Sotheby توانست آن را به قیمت باورنکردنی ۷ میلیون دلار به فروش برساند. نسخه آخر از خودرو رنگ بدنه قرمز با خطوط سفید رنگ که از کاپوت تا انتهای خودرو کشیده شده اند دارد و همچنین در جلو آن پرچم کوچکی از ایتالیا به چشم می خورد.

این قیمت بی شک  نام این خودرو را به عنوان گران ترین لافراری فروخته شده تا به امروز ثبت خواهد کرد. رکورد قبلی متعلق به انزو بوده که به قیمت ۵٫۲ میلیون دلار به فروش رفته بود. همچنین این خودرو لقب گران ترین خودرو ساخت قرن ۲۱ ام که در مزایده به فروش رفته است را نیز به یدک می کشد.

نظرات و دیدگاه های خود را با ما و دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین با انتشار این مطلب در شبکه های اجتماعی آن را با دیگر دوستانتان به اشتراک بگذارید.