آیا شغل برنامه نویسی برای شما مناسب است؟

اگر زیاد با کامپیوتر و دنیای آی‌تی سروکار داشته‌اید، آنگاه شاید هر آنچه که جهت برنامه نویس شدن لازم دارید را در اختیار داشته باشید. اگر بخواهید که در صنعت آی‌تی حرفی برای گفتن داشته باشید، باید زیاد روی توانایی‌های خود کار کنید.

در این مطلب قصد داریم که هر آنچه را که جهت برنامه نویس شدن لازم است بدانید، در اختیارتان قرار دهیم. امید است که با مطالعه این مطلب بتوانید بفهمید که آیا برای برنامه‌نویس شدن ساخته شده‌اید یا خیر؟

برنامه‌ نویسی کامپیوتر چیست؟

یک برنامه‌نویس با کامپیوتر و کدنویسی برنامه‌ها سروکار دارد. شیوه کار وی نیز می‎‌تواند به‌صورت مستقل و یا در قالب یک تیم، برنامه‌ نویسی با حقوق ثابت و یا پروژه‌ای باشد. برنامه‌نویس‌ها جهت ایجاد اپلیکیشن‌ها و یا تعدیل عملکرد برنامه‌ها، از زبان‌های برنامه نویسی گوناگونی استفاده می‌کنند.

برنامه نویس شدن

دستکاری یک برنامه می‌تواند در زمینه عملکرد و یا ظاهر آن باشد. مسئولیت‌های یک برنامه نویس نیز از یک شغل به شغلی دیگر متفاوت هستند، اما معمولا موارد زیر را در بر می‌گیرند:

  • رفع مشکلات
  • به‌روزرسانی و تست کدها
  • بهینه کردن سیستم جهت رفع نیازهای مشتری
  • کمک به مردم در زمینه آی‌تی

راه‌های گوناگونی نیز جهت کسب درآمد از طریق برنامه نویسی وجود دارند که از جمله آن‌ها می‌توان به طراحی اپلیکیشن‌ها و یا انتشار ویدیوهای آموزشی اشاره کرد. جدا از توانایی‌ها و استعدادهای شما در این زمینه، هر چه مدارک بیشتری داشته باشید، آنگاه چشم‌انداز شغلی بهتری نیز در پیش‌روی شما خواهد بود. از آنجایی که بسیاری از صنعت‌ها به سمت دیجیتالی شدن پیش می‌روند، پس می‌توان گفت که امروزه برنامه نویس‌ها نیز فرصت‌های شغلی زیادی را در اختیار دارند؛ از شرکت‌های فعال در زمینه‌های مالی گرفته تا مجله‌های آنلاین.

جهت برنامه نویس شدن به چه مهارت‌هایی نیاز داریم؟

اگر می‌خواهید که برنامه نویس شوید، آنگاه به مهارت‌های گوناگونی نیاز دارید. جهت شروع باید به‌خوبی بتوانید که با کامپیوتر کار کرده و همچنین تا حد امکان، زبان‌های بیشتری یاد بگیرید. از جمله زبان‌های برنامه نویسی مطرح می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • HTML
  • CSS
  • ++C
  • Java
  • PHP
  • SQL
  • #C

همچنین باید در زمینه حل مشکلات نیز عملکرد سریعی داشته باشید. اگر به ریاضی و معما علاقه‌مند هستید، آنگاه برنامه نویسی فرصت خوبی جهت به چالش کشیدن ذهنتان است. در این رابطه بهتر است که توجه به جزئیات و مالتی تسکینگ (انجام چندین کار به‌صورت همزمان) را فراموش نکنید.

یکی دیگر از مهارت‌ها، ارتباطات است. ماشین‌ها زبان پیچیده‌ای دارند، اما انسان‌ها این‌گونه نیستند. بنابراین در هنگام صحبت با سایر اعضای تیم و مخصوصا در هنگام تهیه گزارش‌ها باید از زبانی ساده و قابل فهم استفاده کنید.

این مطلب را نیز بخوانید: بازار کار کدام زبان برنامه‌نویسی در ایران بهتر است؟

در نهایت استفاده از این توانایی‌ها و به‌کارگیری آن‌ها، به خود شما بستگی دارد. اگر ساختار و روند کاری مناسب و در عین حال سازمان‌یافته‌ای نداشته باشید، آنگاه در عین گم کردن رد کارهای خود، وقت زیادی را نیز تلف خواهید کرد.

در بالا به شرایط کلیدی یک برنامه‌ نویس خوب اشاره کردیم و البته نباید سایر ویژگی‌ها و توانایی‌ها اضافی دیگر را نیز فراموش کنید. درآمد برنامه نویس‌ها نیز یک طیف گسترده‌ای داشته و به فاکتورهای گوناگونی بستگی دارد. مثلا درآمد یک برنامه نویس ارشد در مکزیک به‌صورت سالانه از 97000 الی 732000 دلار متغیر است. در زیر نیز به 9 نشانه‌ای اشاره می‌کنیم که اگر آن‌ها را داشته باشید، آنگاه می‌توانید یک برنامه نویس خوب شوید.

1. با کامپیوتر بسیار راحت هستید

در اینجا منظورمان این نیست که از همه‌چیز یک کامپیوتر سر در بیاورید. بلکه منظور این است که به‌راحتی بتوانید با سیستم‌عامل‌ها و نرم‌افزارهای جدید کنار آمده و بدون زحمت زیاد بتوانید کدهای آن‌ها را ویرایش کنید. این نوع از انعطاف‌پذیری در کاری همانند برنامه نویسی، بسیار باارزش است.

2. توانایی نوشتن کدهای مفید را دارید

آشنایی با زبان‌های برنامه نویسی مختلف، بسیار خوب است، اما چیزی که از همه مهم‌تر بوده، این است که بتوانید کدهای خوبی بنویسید. در وافع کار یک برنامه نویس در این جمله خلاصه می‌شود: ارائه راه‌کارهای ساده، سریع و عالی. اگر حتی فقط در یک زبان همانند پایتون، این ویژگی را دارید، آنگاه می‌توان گفت که یک برنامه نویس هستید.

3. در حل مشکلات کامپیوتری خوب هستید

پیش از اینکه اقدام به کد زدن کنید، ابتدا باید بدانید که مشکل دقیقا کدام است. جهت نیل به این هدف نیز باید با آی‌تی و توانایی‌های رفع مشکل، آشنا باشید.

برنامه نویس شدن

در اینجاست که علاقه به حل معما می‌تواند مهارتی طلایی محسوب شود، زیرا بدین ترتیب فرایند حل مشکلات به‌جای اینکه برای شما عذاب‌آور باشد، به‌نوعی تبدیل به سرگرمی می‌شود.

4. در پیدا کردن جزئیات مهم سریع هستید

همیشه در برنامه نویسی موارد غیرعادی رخ می‌دهند. حال در این بین اگر بخواهید که به دنبال جزئیات بگردید، آنگاه کارتان کمی سخت می‌شود. اگر در حال حاضر زیاد به جزئیات توجه می‌کنید، پس این ویژگی را دارید. در غیر این صورت باید سعی کنید که این قابلیت را در خود پرورش دهید، مخصوصا این ویژگی جهت کار بر روی پروژه‌های بزرگ، بسیار حیاتی است.

5. به یادگیری بیشتر در رابطه با آی‌تی علاقه‌مند هستید

عطش یادگیری برای برنامه نویسی ضروری است. اگر به کاوش توانایی‌های یک کامپیوتر، ارتقای کدها و در کل یادگیری بیشتر در رابطه با آی‌تی علاقه‌مند هستید، آنگاه می‌توان گفت که شما ذاتا یک برنامه نویس هستید. حال اگر به‌صورت حرفه‌ای کار کنید، آنگاه این ویژگی‌ها بیشتر خود را نشان خواهند داد.

6. در شرح دادن داخل و خارج کامپیوتر عالی هستید

به‌عنوان یک برنامه نویس حرفه‌ای، توانایی‌های ارتباطی برای شما ضروری بوده و در این زمینه می‌توانید خود را از سایرین متمایز کنید. اگر در مورد برنامه نویسی با شخصی حرف بزنید که چیزی در این رابطه نمی‌داند و وی بگوید که حرف‌های شما را متوجه شده، آنگاه می‌توان گفت که مزیت ویژه‌ای در این رابطه دارید.

این مطلب را نیز بخوانید: 7 کار اشتباه برنامه‌نویسان که کاربران را دیوانه می‌کند!

به‌عنوان یک برنامه نویس باید به‌گونه‌ای قادر به تکلم و نوشتن باشید که مافوق، همکاران و حتی کسانی که از شما یاد می‌گیرند نیز بتوانند حرف‌های شما را متوجه شوند. بنابراین به جای اینکه صرفا مشکلاتشان را حل کنید، به آن‌ها یاد داده‌اید که خودشان این کار را انجام دهند و این چیزی است که در بلند مدت می‌تواند کارایی انجام پروژه را افزایش دهد.

7. به‌صورت همزمان می‌توانید چندین کار را انجام دهید

یکی از لازمه‌های برنامه نویس شدن، توانایی انجام چندین کار به‌صورت همزمان است. شاید مجبور شوید که جهت رفع یک باگ، چندین مرحله و گام را طی کنید. شاید کارفرمای شما از شما بخواهد که به‌صورت همزمان چندین کار را با هم انجام دهید که برخی از آن‌ها برای شرکت حیاتی هستند. به‌عنوان مثال شاید از شما خواسته شود که هر کاری از رفع مشکلات حساب کاربران گرفته تا اعمال تغییرات در نرم‌افزارهای پخش رسانه‌ای و تعدیل فایروال و مقابله با تهدیدات سایبری را انجام دهید. بنابراین توانایی مدیریت همزمان چندین وظیفه می‌تواند یک مزیت بزرگ باشد. در این رابطه علاوه بر انجام سر وقت پروژه‌ها باید بتوانید که انگیزه خود را نیز حفظ کنید.

8. در زمینه مدیریت زمان و کارهای خود عملکرد خوبی دارید

در اینجا می‌خواهیم که مورد هفتم را با جزئیات بیشتر مورد بررسی قرار دهیم. شما به‌عنوان یک برنامه نویس باید بدانید که چه چیزی مهم و چه چیزی غیرضروری است؟ در طول روز چقدر زمان برای کار کردن در اختیار دارید؟ کدام وظایف را باید اول انجام دهید؟ آیا چیز کوچکی هم وجود دارد که بتوانید آن را به‌صورت همزمان تغییر دهید؟ اگر هم‌اکنون این‌گونه فکر می‌کنید، پس می‌توان گفت که آماده‌اید تا با بخش زیادی از محیط برنامه‌نویسی کنار بیایید. همچنین بهبود توانایی‌های خود در این زمینه نیز جهت تقبل مسئولیت‌های چالشی‌تر، حیاتی است.

9. می‌توانید خلاقانه فکر کنید

گاهی اوقات راه‌کار رفع یک مشکل برنامه‌نویسی، یک ترفند واضح و عادی نیست. علاقه به آی‌تی، کنجکاو بودن و خلاقیت، همگی باعث پدید آمدن یک قابلیت جدید می‌شوند و آن، استفاده از ایده‌های جدید جهت رفع مشکلات است.

اگر این ویژگی در شما تقویت شده باشد، آنگاه رزومه شما نیز درخشان خواهد بود. اگر هم این‌گونه نیستید، آنگاه می‌توانید ایده‌های خود را پرورش داده و یا با مراجعه به وب‌سایت‌هایی همانند Stack Overflow، ترفندهای غیرمعمول را یاد بگیرید.

سخن پایانی

در بالا سعی کردیم که به نشانه‌های برنامه نویس شدن در افراد اشاره کنیم. راه‌های مختلفی جهت یادگیری کد نویسی وجود دارند؛ رایگان، پولی، شرکت در دوره‌های آنلاین، شرکت در کلاس‌های حضوری و … جهت برنامه نویس شدن لازم نیست که عاشق ریاضی باشید، اما اگر بخواهید که در این حرفه پیشرفت کنید، باید پشتکار خوبی داشته باشید. اگر برخی از ویژگی‌های مورد بحث در بالا در شما وجود دارند، آنگاه می‌توان گفت که برای برنامه نویسی مناسب هستید.

جهت بهبود رزومه خود، بهتر است که توانایی‌های خود را با پروژه‌های مختلف امتحان کرده و همچنین در دوره‌های آموزشی نیز شرکت کنید. بدین ترتیب هم توانایی‌های شما افزایش می‌یابند و هم اعتماد به نفش بیشتری پیدا خواهید کرد.

نوشته آیا شغل برنامه نویسی برای شما مناسب است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

فناوری تشخیص چهره چگونه کار می‌کند؟

مردمان امروزی در موارد گوناگونی از فناوری تشخیص چهره استفاده می‌کنند و این قضیه را به‌عنوان موردی عادی پذیرفته‌اند. یکی از موارد کاربرد ملموس این قابلیت، مربوط به بازگشایی قفل گوشی‌های هوشمند است. در ادامه قصد داریم که در رابطه با نحوه کار سیستم تشخیص چهره بیشتر صجبت کنیم.

قابلیت Face ID از چه فناوری‌هایی استفاده می‌کند؟

در سطوح پایه‌ای، این فناوری با شناسایی چهره کاربر آغاز می‌شود. البته باید بگوییم که این فرایند این‌گونه نیست که تصویری از چهره شما گرفته شده و هر بار که به حسگر تشخیص چهره نگاه کنید، آنگاه از آن تصویر استفاده شود.

تکنولوژی تشخیص چهره جهت جمع‌آوری اطلاعات چهره شما، از فناوری‌ها و ابزارهای گوناگونی استفاده می‌کند که به‌عنوان مثال می‌توان به نور مادون قرمز اشاره کرد. در واقع با استفاده از نور مادون قرمز، یک تصویر مادون قرمز از چهره شما ایجاد می‌شود. در ادامه سایر عوامل نیز وارد عمل می‌شوند. از سایر فاکتورهای دیگر می‌توان به فاصله از دوربین و همچنین فاصله‌ اجزای مختلف چهره شما از یکدیگر اشاره کرد؛ مثلا فاصله دو گوش شما از یکدیگر. اگر هم از خود می‌پرسید که چگونه است که با بالا رفتن سن، همچنان هوش مصنوعی می‎‌تواند چهره من را تشخیص دهد؟ آنگاه باید به شما بگوییم که این مهم به لطف یادگیری ماشینی امکان‌پذیر است.

3 نمونه از کاربردهای فناوری تشخیص چهره در عمل

بحث در رابطه با نحوه کار سیستم تشخیص چهره را با موارد کاربرد این تکنولوژی ادامه می‌دهیم. با توجه به اینکه این فناوری در حال حاضر بسیاری پیشرفت کرده است، پس به احتمال زیاد شما نیز در جایی از آن استفاده کرده‌اید. در زیر به 3 مورد از کاربردهای فناوری تشخیص چهره در عمل می‌پردازیم.

نحوه کار سیستم تشخیص چهره

1. گوشی‌های هوشمند

از دیدگاه مصرف‌کنندگان، مشهورترین مورد کاربرد فناوری تشخیص چهره، در گوشی‌های هوشمند است. در این رابطه شرکتی همانند اپل، توجه خاصی را به این موضوع نشان داده است و تمامی دستگاه‌های این غول کامپیوتری از آیفون ایکس به بالا، به کاربران خود اجازه می‌دهند که قفل را به‌ وسیله فناوری تشخیص چهره باز کنند. البته همان‌طور که می‌دانید، اپل تنها فعال حاضر در این زمینه نیست و برخی از گوشی‌های شرکت‌هایی همانند سامسونگ و هواوی و … نیز از این فناوری پشتیبانی می‌کنند.

2. کنترل پاسپورت

اگر با هواپیما سفر کرده باشید، می‌دانید که فرودگاه‌ها دارای تمهیدات امنیتی بالایی هستند. طبیعتا می‌دانید که ایستادن در صف گذرنامه نیز می‌تواند چقدر حوصله‌ سربر باشد. یکی از راه‌کارهای سرعت دادن به کارها در فرودگاه‌ها، استفاده از فناوری تشخیص چهره در در گیت‌ها است. در چنین مواردی می‌توانید صفحه پروفایل گذرنامه خود را بر روی یک اسکنر قرار داده و خودتان نیز همزمان به دوربین تشخیص چهره نگاه کنید. در چنین سناریوهایی در اکثر اوقات می‌توانید رد شوید، گاهی وقت‌ها نیز باید چند بار این کار را امتحان کنید و یا اینکه به یک مسئول مراجعه کنید.

سرویس‌های پرداخت

فناوری‌های پرداخت همیشه در حال تکامل بوده و اکنون دشوار است که باور کنیم که زمانی تنها راه مبادله ارزش، پول نقد بوده است. حال فناوری تشخیص چهره توانسته است که خود را وارد پرداخت‌های آفلاین و آنلاین کند. بله درست است، می‌توانید در آیفون خود با استفاده از فناوری تشخیص چهره، آیتم‌هایی را از طریق Apple Pay خریداری کنید. البته در برخی از موارد جهت انجام چنین کاری، حتی به یک گوشی هوشمند نیز نیاز ندارید.

در چین کاربران می‌توانند با نگاه کردن به یک نمایشگر، آیتم‌های مختلفی را خریداری کنند. برخی این‌گونه ادعا می‌کنند که چنین مواردی می‌توانند نشانه‌های یک حکومت اقتدارگرا باشند، این در حالی است که کشورهای دیگری نیز وجود دارند که رویه‌ای مشابه را در پیش گرفته‌‌اند.

این مطلب را نیز بخوانید: کمیسیون اروپا مانع از به‌کارگیری آزادانه فناوری تشخیص چهره توسط کمپانی‌ها خواهد شد

در لس‌آنجلس ایالات متحده، رستورانی از تشخیص چهره جهت پرداخت صورتحساب‌ها استفاده کرده است. در عین حال در دانمارک نیز مؤسسه Nets برنامه‌ای آزمایشی را پیاده کرده که از طریق آن 1000 نفر در کپنهاگن می‌توانند در غذاخوری کارفرمای خود، غذا خریداری کنند.

چرا عملکرد برخی از فناوری‌های تشخیص چهره، بهتر از سایرین است؟

درست است که این فناوری روزبه‌روز در حال عادی‌تر شدن است، اما به هر حال نتوانسته که خود را از انتقادها به دور نگه دارد. یکی از بحث‌های رایج در این زمینه این است که چنین فناوری‌هایی نمی‌توانند افراد رنگین پوست را به‌خوبی سایرین تشخیص دهند.

نحوه کار سیستم تشخیص چهره

به هر حال این تنها مشکل تکنولوژی تشخیص چهره نیست. به‌عنوان مثال، کاربران از سرعت این فناوری در گوشی‌های هوشمند شکایت دارند. همچنین این تکنولوژی در زمینه تمیز دادن دو قلوها نیز به مشکل برمی‌خورد. خب چرا عملکرد برخی از فناوری‌های تشخیص صورت، بهتر از مابقی است؟

1. توانایی فعالیت در شرایط غیرعادی

در هنگام استفاده‌های روزمره، همیشه شرایطی همانند وضعیت آب‌و‌هوا، مساعد نیست. حال جدا از وضعیت‌های نامساعد آب‌و‌هوایی، کاربران در محیط‌های تاریک نیز نیاز دارند که از این فناوری استفاده کنند. یکی از دلایل واضح یکسان نبودن عملکرد فناوری‌های تشخیص چهره این است که همه این تکنولوژی‌ها نمی‌توانند که در شرایط گوناگون، عملکردی قابل قبول را از خود به جای بگذارند. حال این مورد کلی را می‌توان به چندین مورد کوچک‌تر تقسیم کرد که یکی از آن‌ها، فناوری‌های مورد استفاده جهت تشخیص صورت است.

2. استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی

یکی دیگر از دلایل تفاوت عملکرد فناوری‌های مختلف تشخیص چهره، به استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی مربوط می‌شود. هوش مصنوعی باید بتواند که با هر بار دریافت ورودی، توانایی‌های خود را بهبود بخشد.

به هر حال خود تکنولوژی تشخیص چهره به تنهایی دقت چندانی نخواهد داشت. یکی دیگر از دلایل اهمیت یادگیری ماشینی در این زمینه، این است که یک سیستم نرم‌افزاری واحد در رابطه با فناوری تشخیص صورت وجود ندارد. بدین ترتیب برخی از شرکت‌ها به واسطه استفاده از تکنولوژی‌های سطح بالاتر، نتایج بهتری را رقم می‌زنند.

سخن پایانی

در بالا به نحوه کار سیستم تشخیص صورت پرداختیم. سال‌ها است که از این فناوری جهت تشخیص مردم در مکان‌های شلوغ، ردیابی حیونات و … استفاده می‌شود. حال کاربران عادی نیز می‌توانند از طریق این فناوری، گوشی‌های خود را باز کرده، از گیت‌های کنترل عبور کرده، آیتم‌های گوناگونی را خریداری کنند و …

فارغ از پیشرفت‌های تکنولوژی تشخیص چهره، این فناوری هنوز هم نمی‌تواند که عملکردی کاملا دقیق داشته باشد. بنابراین شرکت‌هایی که این فناوری‌ها را ارائه می‌دهند، باید پیش از عرضه آن‌ها به کاربران، ابتدا آن‌ها را تست کرده و در عین حال نیز به دنبال بهترین راه‌حل ممکن بگردند.

نوشته فناوری تشخیص چهره چگونه کار می‌کند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

فناوری تشخیص چهره چگونه کار می‌کند؟

مردمان امروزی در موارد گوناگونی از فناوری تشخیص چهره استفاده می‌کنند و این قضیه را به‌عنوان موردی عادی پذیرفته‌اند. یکی از موارد کاربرد ملموس این قابلیت، مربوط به بازگشایی قفل گوشی‌های هوشمند است. در ادامه قصد داریم که در رابطه با نحوه کار سیستم تشخیص چهره بیشتر صجبت کنیم.

قابلیت Face ID از چه فناوری‌هایی استفاده می‌کند؟

در سطوح پایه‌ای، این فناوری با شناسایی چهره کاربر آغاز می‌شود. البته باید بگوییم که این فرایند این‌گونه نیست که تصویری از چهره شما گرفته شده و هر بار که به حسگر تشخیص چهره نگاه کنید، آنگاه از آن تصویر استفاده شود.

تکنولوژی تشخیص چهره جهت جمع‌آوری اطلاعات چهره شما، از فناوری‌ها و ابزارهای گوناگونی استفاده می‌کند که به‌عنوان مثال می‌توان به نور مادون قرمز اشاره کرد. در واقع با استفاده از نور مادون قرمز، یک تصویر مادون قرمز از چهره شما ایجاد می‌شود. در ادامه سایر عوامل نیز وارد عمل می‌شوند. از سایر فاکتورهای دیگر می‌توان به فاصله از دوربین و همچنین فاصله‌ اجزای مختلف چهره شما از یکدیگر اشاره کرد؛ مثلا فاصله دو گوش شما از یکدیگر. اگر هم از خود می‌پرسید که چگونه است که با بالا رفتن سن، همچنان هوش مصنوعی می‎‌تواند چهره من را تشخیص دهد؟ آنگاه باید به شما بگوییم که این مهم به لطف یادگیری ماشینی امکان‌پذیر است.

3 نمونه از کاربردهای فناوری تشخیص چهره در عمل

بحث در رابطه با نحوه کار سیستم تشخیص چهره را با موارد کاربرد این تکنولوژی ادامه می‌دهیم. با توجه به اینکه این فناوری در حال حاضر بسیاری پیشرفت کرده است، پس به احتمال زیاد شما نیز در جایی از آن استفاده کرده‌اید. در زیر به 3 مورد از کاربردهای فناوری تشخیص چهره در عمل می‌پردازیم.

نحوه کار سیستم تشخیص چهره

1. گوشی‌های هوشمند

از دیدگاه مصرف‌کنندگان، مشهورترین مورد کاربرد فناوری تشخیص چهره، در گوشی‌های هوشمند است. در این رابطه شرکتی همانند اپل، توجه خاصی را به این موضوع نشان داده است و تمامی دستگاه‌های این غول کامپیوتری از آیفون ایکس به بالا، به کاربران خود اجازه می‌دهند که قفل را به‌ وسیله فناوری تشخیص چهره باز کنند. البته همان‌طور که می‌دانید، اپل تنها فعال حاضر در این زمینه نیست و برخی از گوشی‌های شرکت‌هایی همانند سامسونگ و هواوی و … نیز از این فناوری پشتیبانی می‌کنند.

2. کنترل پاسپورت

اگر با هواپیما سفر کرده باشید، می‌دانید که فرودگاه‌ها دارای تمهیدات امنیتی بالایی هستند. طبیعتا می‌دانید که ایستادن در صف گذرنامه نیز می‌تواند چقدر حوصله‌ سربر باشد. یکی از راه‌کارهای سرعت دادن به کارها در فرودگاه‌ها، استفاده از فناوری تشخیص چهره در در گیت‌ها است. در چنین مواردی می‌توانید صفحه پروفایل گذرنامه خود را بر روی یک اسکنر قرار داده و خودتان نیز همزمان به دوربین تشخیص چهره نگاه کنید. در چنین سناریوهایی در اکثر اوقات می‌توانید رد شوید، گاهی وقت‌ها نیز باید چند بار این کار را امتحان کنید و یا اینکه به یک مسئول مراجعه کنید.

سرویس‌های پرداخت

فناوری‌های پرداخت همیشه در حال تکامل بوده و اکنون دشوار است که باور کنیم که زمانی تنها راه مبادله ارزش، پول نقد بوده است. حال فناوری تشخیص چهره توانسته است که خود را وارد پرداخت‌های آفلاین و آنلاین کند. بله درست است، می‌توانید در آیفون خود با استفاده از فناوری تشخیص چهره، آیتم‌هایی را از طریق Apple Pay خریداری کنید. البته در برخی از موارد جهت انجام چنین کاری، حتی به یک گوشی هوشمند نیز نیاز ندارید.

در چین کاربران می‌توانند با نگاه کردن به یک نمایشگر، آیتم‌های مختلفی را خریداری کنند. برخی این‌گونه ادعا می‌کنند که چنین مواردی می‌توانند نشانه‌های یک حکومت اقتدارگرا باشند، این در حالی است که کشورهای دیگری نیز وجود دارند که رویه‌ای مشابه را در پیش گرفته‌‌اند.

این مطلب را نیز بخوانید: کمیسیون اروپا مانع از به‌کارگیری آزادانه فناوری تشخیص چهره توسط کمپانی‌ها خواهد شد

در لس‌آنجلس ایالات متحده، رستورانی از تشخیص چهره جهت پرداخت صورتحساب‌ها استفاده کرده است. در عین حال در دانمارک نیز مؤسسه Nets برنامه‌ای آزمایشی را پیاده کرده که از طریق آن 1000 نفر در کپنهاگن می‌توانند در غذاخوری کارفرمای خود، غذا خریداری کنند.

چرا عملکرد برخی از فناوری‌های تشخیص چهره، بهتر از سایرین است؟

درست است که این فناوری روزبه‌روز در حال عادی‌تر شدن است، اما به هر حال نتوانسته که خود را از انتقادها به دور نگه دارد. یکی از بحث‌های رایج در این زمینه این است که چنین فناوری‌هایی نمی‌توانند افراد رنگین پوست را به‌خوبی سایرین تشخیص دهند.

نحوه کار سیستم تشخیص چهره

به هر حال این تنها مشکل تکنولوژی تشخیص چهره نیست. به‌عنوان مثال، کاربران از سرعت این فناوری در گوشی‌های هوشمند شکایت دارند. همچنین این تکنولوژی در زمینه تمیز دادن دو قلوها نیز به مشکل برمی‌خورد. خب چرا عملکرد برخی از فناوری‌های تشخیص صورت، بهتر از مابقی است؟

1. توانایی فعالیت در شرایط غیرعادی

در هنگام استفاده‌های روزمره، همیشه شرایطی همانند وضعیت آب‌و‌هوا، مساعد نیست. حال جدا از وضعیت‌های نامساعد آب‌و‌هوایی، کاربران در محیط‌های تاریک نیز نیاز دارند که از این فناوری استفاده کنند. یکی از دلایل واضح یکسان نبودن عملکرد فناوری‌های تشخیص چهره این است که همه این تکنولوژی‌ها نمی‌توانند که در شرایط گوناگون، عملکردی قابل قبول را از خود به جای بگذارند. حال این مورد کلی را می‌توان به چندین مورد کوچک‌تر تقسیم کرد که یکی از آن‌ها، فناوری‌های مورد استفاده جهت تشخیص صورت است.

2. استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی

یکی دیگر از دلایل تفاوت عملکرد فناوری‌های مختلف تشخیص چهره، به استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی مربوط می‌شود. هوش مصنوعی باید بتواند که با هر بار دریافت ورودی، توانایی‌های خود را بهبود بخشد.

به هر حال خود تکنولوژی تشخیص چهره به تنهایی دقت چندانی نخواهد داشت. یکی دیگر از دلایل اهمیت یادگیری ماشینی در این زمینه، این است که یک سیستم نرم‌افزاری واحد در رابطه با فناوری تشخیص صورت وجود ندارد. بدین ترتیب برخی از شرکت‌ها به واسطه استفاده از تکنولوژی‌های سطح بالاتر، نتایج بهتری را رقم می‌زنند.

سخن پایانی

در بالا به نحوه کار سیستم تشخیص صورت پرداختیم. سال‌ها است که از این فناوری جهت تشخیص مردم در مکان‌های شلوغ، ردیابی حیونات و … استفاده می‌شود. حال کاربران عادی نیز می‌توانند از طریق این فناوری، گوشی‌های خود را باز کرده، از گیت‌های کنترل عبور کرده، آیتم‌های گوناگونی را خریداری کنند و …

فارغ از پیشرفت‌های تکنولوژی تشخیص چهره، این فناوری هنوز هم نمی‌تواند که عملکردی کاملا دقیق داشته باشد. بنابراین شرکت‌هایی که این فناوری‌ها را ارائه می‌دهند، باید پیش از عرضه آن‌ها به کاربران، ابتدا آن‌ها را تست کرده و در عین حال نیز به دنبال بهترین راه‌حل ممکن بگردند.

نوشته فناوری تشخیص چهره چگونه کار می‌کند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

میکروفن‌ها چگونه کار می‌کنند؟

هر جا که صدای انسان حضور داشته باشد، آنگاه حتما میکروفنی هم وجود دارد. میکروفن‌ها تقریبا حدود یک سده است که صدای ما را ضبط کرده و همچنین نقشی اساسی را در چندین صنعت بازی می‌کنند. اگر به طرز کار میکروفن علاقه‌مند هستید، آنگاه پیشنهاد می‌کنیم که این مطلب را از دست ندهید.

اولین میکروفن‌ها

تاریخچه میکروفن‌ها به اواخر دهه 1870 میلادی بازمی‌گردد. مخترع مشهور آمریکایی-اسکاتلندی یعنی الکساندر گراهام بل در سال 1876 یک انتقال دهنده صدا را برای تلفن خود اختراع کرد. در همان سال نیز وی انتقال دهنده مایع (یا میکروفن آبی) را اختراع کرد. این دستگاه در نمایشگاه سده فیلادلفیا به نمایش گذاشته شد و در اینجا بود که مخترع آمریکایی-آلمانی یعنی امیلی برلاینر (Emile Berliner) از آن الهام گرفت.

یک سال بعد، برلاینر به همراه توماس ادیسون تیمی را تشکیل داد و اولین میکروفن حقیقی را به وجود آورد. این دستگاه، میکروفن کربن نامیده می‌شد و جهت انتقال موج‌های فشار در بین دو صفحه فلزی، از ذرات کوچک کربن استفاده می‌کرد. همزمان با این قضیه، مخترع بریتانیایی یعنی دیوید ادوارد هیوز (David Edward Hughes) نیز نسخه‌ای دیگر از تکنولوژی میکروفن کربنی را اختراع کرد. این دستگاه‌ها در نهایت توانستند که راه را جهت توسعه سایر انواع میکروفن‌ها، هموار کنند.

انواع میکروفن‌ها و شیوه کار آن‌ها

میلیون‌ها نوع میکروفن در بازار وجود دارند، اما همگی آن‌ها جهت ضبط صدا از اصول اساسی یکسانی استفاده می‌کنند. از انواع محبوب میکروفن می‌توان به میکروفن‌های پویا، روبانی و میکروفن‌های فشرده‌سازی اشاره کرد. در ادامه به ارائه توضیحاتی در رابطه با سه نوع میکروفن محبوب به علاوه میکروفن‌های کربنی می‌‎پردازیم.

میکروفن‌های کربنی

طرز کار میکروفن

از آنجایی که میکروفن‌های کربنی، اولین نوع از میکروفن‌های حقیقی هستند، پس جایگاه مهمی نیز در تاریخچه این دستگاه‌ها دارند. این نوع میکروفن‌ها در قرن بیستم بسیار محبوب بودند، اما امروزه در موارد بسیار کمی از آن‌ها استفاده می‌شود. به دلیل مقاومت بالای این نوع میکروفن‌ها، امروزه از آن‌ها بیشتر در موارد نظامی استفاده می‌شود.

میکروفن‌های کربنی شبیه به توپ هاکی بوده و معمولا توسط سیم‌پیچ‌های فلزی، احاطه می‌شوند. در این میکروفن‌ها یک محفظه فلزی دارای حفره‌ وجود داشته و بدین ترتیب در عین محافظت از اجزاهای داخلی، صدا نیز می‌تواند خود را به گیرنده‌های میکروفن برساند. یک لایه از ذرات کربن مابین دو صفحه فلزی قرار می‌گیرد. جریان الکتریکی از میان ذرات کربن عبور داده شده و صفحات فلزی نیز نقش الکترود را بازی می‌کنند.

کربن مقاومت بالایی دارد، به همین دلیل است که از آن استفاده می‌شود. این قضیه بدین دلیل است که کربن می‌تواند جریان الکتریسیته را هدایت کند، البته نه چندان خوب. اولین صفحه فلزی که دیافراگم نامیده می‌شود، بسیار نازک بوده و به همراه موج‌های صدا، عقب و جلو می‌رود. با به داخل رفتن دیافراگم، ذرات کربن نیز فشرده شده و بنابراین الکتریسیته بیشتری جریان پیدا می‌کند.

هنگامی‌ هم که دیافراگم رو به بیرون حرکت می‌کند، آنگاه ذرات کربن از حالت فشرده بودن خارج شده و بنابراین الکتریسیته کمتری جریان پیدا می‌کند. این تنوع جریان به پیچ و حجم صدایی که از میکروفن عبور می‌کند بستگی دارد.

میکروفن‌های همگراساز (Condenser)

طرز کار میکروفن

بحث در رابطه با طرز کار میکروفن را با میکروفن‌های همگراساز ادامه می‌دهیم. بسیاری از میکروفن‌هایی که ظاهری شبیه به تفنگ‌های ساچمه‌ای دارند، از فناوری همگراسازی استفاده می‌کنند. میکروفن‌های همگراساز بسیاری شبیه به میکروفن‌های کربنی هستند؛ آن‌ها نیز از دو صفحه باردار که به فاصله‌ای کم در کنار یکدیگر قرار داده شده‌اند، استفاده می‌کنند. البته در اینجا در میان صفحات به‌ جای ذرات کربن، فقط هوا وجود دارد. با حرکت کردن اولین صفحه که همان دیافراگم است، فاصله بین صفحات تغییر می‌کند. این حرکات باعث ایجاد تغییراتی در ویژگی‌های جریان الکتریکی می‌شوند. در ادامه تغییرات ایجاد شده در جریان، توسط دستگاه ضبط برداشته می‌شوند.

میکروفن‌های پویا (Dynamic)

میکروفن‌های پویا بیشتر برای ساخت پادکست مناسب هستند. این میکروفن‌ها نسبت به همتایان کربن و همگراساز خود، بسیار متفاوت هستند. این میکروفن‌ها در عوض استفاده از دیافراگم فلزی، از دیافراگم مایلار استفاده می‌کنند. این دیافراگم مایلار به یک سیم‌پیچ مسی وصل شده و این سیم‌پیچ نیز به دور یک استوانه مغناطیسی پیچیده شده است. میکروفن‌های پویا عملکردی همانند اسپیکرهای هدفون‌ها دارند، البته به‌صورت بالعکس.

هنگامی که امواج صدا به دیافراگم اصابت می‌کند، آنگاه دیافراگم نیز در امتداد سیم‌پیچ، عقب و جلو می‌رود. هنگامی‌ هم که سیم‌پیچ در دامنه مغناطیسی استوانه معناطیسی جابجا می‌شود، آنگاه جریان الکتریکی تولید می‌شود. در ادامه این جریان از طریق سیم‌پیچ به دستگاه ضبط منتقل می‌شود. همانند سایر انواع میکروفن‌ها، در اینجا نیز جریان الکتریکی بسته به پیچ و حجم صدا، متغیر خواهد بود.

میکروفن‌های روبانی (Ribbon)

طرز کار میکروفن

میکروفن‌های روبانی همانند میکروفن‌های پویا، از یک مغناطیس استفاده می‌کنند. البته در اینجا در عوض یک مغناطیس استوانه‌ای، از یک مغناطیس U شکل و یا دو میله مغناطیسی استفاده می‌شود. در بین قطب‌های مغناطیسی، یک روبان راه‌راه فلزی (معمولا آلومینیوم) وجود دارد. این روبان به‌صورت عمودی در میکروفن قرار گرفته و از طریق یک سیم به هر دو طرف وصل می‌شود.

این مطلب را نیز بخوانید: چگونه در ویندوز 10، صدای میکروفن را محدود کنیم؟

در هنگام اصابت امواج صدا به روبان، این قطعه همانند میکروفن‌های پویا به حرکت درآمده و تعامل روبان با میدان مغناطیسی باعث ایجاد جریان الکتریکی می‌شود. در مسیر رسیدن به دستگاه ضبط، این جریان توسط یک انتقال دهنده، شتاب می‌گیرد. همانند اکثر میکروفن‌ها، در اینجا نیز جریان بسته به پیچ و حجم صدا، تغییر خواهد کرد.

سخن پایانی

در بالا به طرز کار 4 نوع میکروفن محبوب پرداختیم. انواع گوناگونی از میکروفن در بازار وجود داشته و برخی از آن‌ها قدرت خود را از فناوری‌های کاملا متفاوتی می‌گیرند. البته همه میکروفن‌ها حداقل در یک چیز یکسان هستند و آن تبدیل صدای ما و یا صدای موسیقی، به جریان الکتریکی است. اگر در حدود 125 سال پیش، چیزی به نام میکروفن ابداع نمی‌شد، آنگاه به احتمال زیاد بسیاری از صنعت‌های مدرن امروزی نیز وجود نمی‌داشتند.

نوشته میکروفن‌ها چگونه کار می‌کنند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نمایشگرهای سوپر رتینای اپل چه ویژگی‌هایی دارند؟

نمایشگرهای رتینای (Retina) اپل برای اولین بار در سال 2010 و در آیفون 4 مورد استفاده قرار گرفتند و تمامی آیفون‌هایی که از آن زمان تولید شده‌اند نیز همگی از این نوع نمایشگر استفاده کرده‌اند.

حال شاید از خود بپرسید که نمایشگر Super Retina و Super Retina XDR چه تفاوت‌هایی را در این زمینه رقم می‌زنند؟ در ادامه قصد داریم که بیشتر به این موضوع بپردازیم.

Super Retina به‌معنای OLED است

نمایشگر Super Retina

اپل یک دهه است که جهت توصیف نمایشگرهای دارای چگالی پیکسل بالای خود، از واژه Retina استفاده می‌کند. این واژه بدین معنا است که از فاصله‌های عادی نمی‌توانید متوجه پیکسلی بودن نمایشگر شوید. تمامی نمایشگرهایی که در آیفون، آیپد و یا مک‌ها استفاده می‌شوند، همگی دارای کیفیت Retina و یا بالاتر هستند.

اصطلاح Super Retina HD برای اولین بار جهت توصیف نمایشگرهای به کار رفته در آیفون ایکس به کار رفت. در این رابطه اپل استفاده از پنل‌های LCD را کنار گذاشت و به سمت استفاده از پنل‌های OLED روی آورده بود و به همین دلیل به یک اصطلاح بازاریابی جدید نیز نیاز داشت تا این تغییر را بازاریابی کند. منظور از نمایشگر Super Retina در واقع نمایشگری است که از فناوری OLED استفاده می‌کند.

پنل‌های OLED از این لحاظ با پنل‌های LCD دارای نور پس‌زمینه LED متفاوت هستند که خودشان می‌توانند با استفاده از اجزاهای داخل نمایشگر، نور موردنیاز را تأمین کنند. همین قضیه باعث ایجاد یک نسبت عالی کنتراست می‌شود و همچنین باعث می‌شود تا امکان خاموش کردن پیکسل‌ها به‌صورت تکی نیز فراهم شود؛ قابلیتی که در پنل‌های LCD امکان ندارد.

جهت مقایسه باید بگوییم که پنل‌های LCD جهت نمایشگر رنگ سیاه باید مسیر نور پس‌زمینه همیشه روشن را مسدود کنند و در نهایت هم رنگ تولید شده به این طریق، سیاه کامل نیست، بلکه خاکستری است. از آنجایی که نمایشگرهای OLED به نور پس‌زمینه نیاز نداشته و می‌توانند پیکسل‌ها را خاموش کنند، پس در قیاس با رقبای LCD خود نیز انرژی کمتری مصرف خواهند کرد.

XDR به‌معنای دامنه پویای گسترده است

اپل جهت تولید آیفون 11 مجددا به سراغ نمایشگرهای LCD با نام Liquid Retina بازگشت، اما همزمان با این قضیه، جهت تولید آیفون 11 پرو از نمایشگری جدید به نام Super Retina XDR استفاده کرد. نمایشگر Super Retina XDR در آیفون 12 و 12 پرو و در هر دو اندازه مینی و مکس، مورد استفاده قرار گرفت. Super Retina XDR را می‌توان یک نوع نمایشگر OLED نامید که دارای نسبت کنتراست و روشنایی بهبود یافته بوده و همچنین از فناوری HDR نیز پشتیبانی می‌کند.

اپل در جایی دیگر نیز از برند XDR استفاده کرده و آن جهت اشاره به دامنه پویای تعدیل شده بود، مخصوصا در 6K Pro Display XDR با قیمت 4999 دلاری که حداکثر روشنایی آن به 1600 نیت می‌رسد. برخلاف پنل‌های OLED استفاده شده در آیفون 12، نمایشگرهای Pro Display XDR از پنل‌های LCD به همراه نور پس‌زمینه قابل تنظیم استفاده می‌کنند.

در واقع نسل دوم پنل‌های OLED در زمینه‌هایی همانند نسبت کنتراست (از 1000000:1 به 2000000:1) و ارائه حداکثر روشنایی 1200 نیتی برای محتوای HDR، از نسل پیشین خود پیشی می‌گیرند. در برخی از مدل‌ها همانند آیفون 12 پرو، اپل ادعا می‌کند که نمایشگر این دستگاه‌ها می‌تواند در حدود 800 نیت روشنایی تولید کند (در قیاس با روشنایی 625 نیتی پنل‌های قدیمی).

نمایشگرهای Liquid Retina همان نمایشگرهای LCD هستند

در اکثر آیفون‌های جدید از نمایشگرهای Super Retina استفاده می‌شود، اما مدل‌های قدیمی‌تر همانند نسل دوم آیفون SE و آیفون 11 از پنل‌های LCD استفاده می‌کنند. پنل‌های قدیمی‌تر دارای نسبت کنتراست ضعیف‌تری بوده و همچنین در قیاس با پنل‌های OLED، انرژی بیشتری صرف می‌کنند، اما در هر صورت زیبا به نظر می‌رسند.

نوشته نمایشگرهای سوپر رتینای اپل چه ویژگی‌هایی دارند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پرده سبز چیست و در صنعت سینما چه کاربردی دارد؟

همیشه این امکان وجود ندارد که تصاویر و ویدیوهایی ضبط کنیم که دارای پس‌زمینه‌ای منحصربه‌فرد و در عین حال ایدئال ما باشند. شاید پس‌زمینه‌ای که ما به دنبال آن می‌گردیم، در جایی بسیار دور قرار داشته، غیر قابل دسترسی باشد و یا اینکه اصلا وجود خارجی نداشته باشد، مانند فیلم‌های علمی-تخیلی. این همان جایی است که پرده سبز (Green Screen) وارد عمل می‌شود.

این را نیز باید بگوییم که ایجاد پس‌زمینه‌های خارق‌العاده فقط مختص شرکت‌های بزرگ فیلم‌سازی نیست. به لطف فناوری پرده سبز، هر کسی می‌تواند فیلم‌هایی را خلق کند که دارای پس‌زمینه‌های گوناگونی هستند. در ادامه قصد داریم که بدانیم یک پارچه سبز رنگ چگونه باعث ایجاد یک دنیای کاملا جدید می‌شود؟

پرده سبز چیست؟

در فیلم‌سازی و تصویربرداری، پرده سبز به یک تکه پارچه سبز رنگ روشن گفته شده که به ویرایشگرها اجازه می‌دهد تا در مرحله پسا تولید، کل پس‌زمینه را به‌کلی تغییر دهند. هدف از به‌کارگیری این تکنیک این است که تغییر پس‌زمینه که همان تغییر لوکیشن به حساب آمده، طبیعی‌تر به نظر برسد.

پرده‌های سبز معمولا از اسپندکس تایلونی مصنوعی قابل کشش ساخته می‌شوند، اما از هر پارچه‌ای که به رنگ سبز روشن باشد نیز می‌توان جهت ساخت پرده سبز استفاده کرد. حتی گاهی اوقات برخی از کاربران دیوارهای خود را رنگ کرده تا پرده سبز را شبیه‌سازی کنند. در اصل می‌توان گفت که پرده سبز نقش مربوط به پس‌زمینه را بازی می‌کند. در واقع وجود پرده سبز در صحنه فیلم‌برداری و یا عکاسی بدین معنا است که سوژه قرار است پس‌زمینه‌ای متفاوت داشته باشد.

چرا پرده سبز، چرا پرده آبی، سیاه، زرد، نارنجی و … نه؟

شاید در ابتدا انتخاب رنگ سبز کمی برای شما سوال‌برانگیز باشد، اما پاسخ ساده است: رنگ اکثر سوژه‌ها (مردم، لباس‌ها، لوازم خانه و دکوراسیون) سبز نیست. شاید رنگ سبز در طبیعت رنگی رایج و غالب باشد، اما در رندگی روزمره ما و همچنین در دکوراسیون‌ها (خانه، اداره و کافی‌شاپ)، جایگاه چندان پررنگی ندارد.

این در حالی است که سایر رنگ‌ها (مثلا قهوه‌ای، نارنجی، زرد و قرمز) در آیتم‌های گوناگون و حتی پوست و موی انسان‌ها دیده می‌شوند. بنابراین اگر این رنگ‌ها به‎‌عنوان رنگ پرده پس‌زمینه انتخاب شوند، آنگاه فرایند تغییر پس‌زمینه دشوارتر می‌شود.

مقایسه پرده سبز و پرده آبی

پرده سبز

آبی نیز یکی دیگر از رنگ‌هایی است که معمولا در اشیای مصنوعی استفاده نشده و همچنین هیچ نژادی از انسان‌ نیز رنگ پوست آبی ندارد. اگر هم نمی‌دانید، آنگاه باید به شما بگوییم که آبی نادرترین رنگ در طبیعت است، زیرا تعداد بسیار کمی حیوان و گیاه وجود دارند که رنگ آن‌ها آبی باشد.

خب چرا پرده آبی نداریم؟

انواع مختلفی از پرده‌های سبز در اوایل تا اواسط قرن 20 میلادی (در فیلم‌های سیاه و سفید و نمایش‌های گوناگون) مورد استفاده قرار می‌گرفتند. البته محبوببت این پرده‌ها با ظهور دوربین‌های دیجیتال، بیشتر افزایش یافت. دوربین‌های دیجیتال گرایش دارند تا دو برابر سایر رنگ‌ها از جمله آبی، رنگ سبز را ضبط کنند. این قضیه بدین معنا است که در مراحل پساپردازشی، جایگزین کردن رنگ سبز نسبت به سایر رنگ‌ها، آسان‌تر است.

این مطلب را نیز بخوانید: کی فریم (Keyframe) چیست و چه اهمیتی در ویرایش ویدیو دارد؟

دلیل دیگر نیز به این مربوط می‌شود که پرده‌های سبز رنگ جهت درخشندگی، به نور کمتری احتیاج دارند. این قضیه بدین معنا است که در صحنه فیلم‌برداری، به نور کمتری نیاز خواهد بود. چنین رویه‌ای برای استودیوها و اشخاصی که بودجه محدودی دارند، مناسب است.

بزرگ‌ترین ایراد پرده‌های سبز رنگ که گاهی اوقات به همین دلیل از پرده‌های آبی رنگ استفاده می‌شود، به روشنایی آن‌ها مربوط می‌شود. روشنایی زیاد رنگ سبز موجب می‌شود که این رنگ روی سایر رنگ‌های دیگر انعکاس یابد. بنابراین کمی نور سبز رنگ بر روی سوژه شما منعکس می‌شود. حال اگر از سوژه‌های درخشان و یا براق عکس‌برداری کنید، آنگاه این مشکل بیشتر خود را نمایان می‌سازد.

در هنگام فیلم‌برداری از صحنه‌های تاریک؛ یعنی جاهایی که نباید نور زیادی وجود داشته باشد، راحت‌تر می‌توان از پرده‌های آبی رنگ استفاده کرد. همچنین اگر از پرده آبی استفاده شود، آنگاه جدا کردن اشیایی که با رنگ سبز تداخل پیدا می‌کنند(همانند موهای بلوند)، آسان‌تر خواهد بود. البته باید این را نیز در نظر داشت که به دلیل نیاز پرده‌های آبی به نور بیشتر، هزینه استفاده از آن‌ها نیز بیشتر خواهد بود.

شیوه کار پرده‌ سبز

از لحاظ مفهومی، پرده‌های سبز بر یک تکنیک ساده تکیه دارند اما در عمل، جزئیات و اعمال تغییراتی کوچک در نوردهی می‌تواند تأثیری چشمگیری بر کیفیت تصویر خروجی داشته باشد.

در هنگان نصب پرده سبز، بسیار مهم است که همه نواحی آن یکدست باشند. لازمه این موضوع نیز نوردهی یکسان و استفاده از ابزارهای بوم‌سازی مناسبی بوده تا به این ترتیب مشکلات مربوط به ایجاد کنتراست‌های مختل‌کننده، به حداقل برسند. همچنین باید مراقب باشد که مدل‌ها و سوژه‌های شما نیز بر روی صفحه سایه نیندازند و جهت نیل به چنین هدفی نیز باید از نور بالای سر استفاده کنید.

حذف پس‌زمینه (Keying)

پرده سبز

Keying به فرایند حذف پس‌زمینه سبز رنگ در مراحل پساپردازشی، با استفاده از نرم‌افزارهای ویرایش تصویر و یا ویدیو اشاره دارد. پس از حذف پس‌زمینه سبز رنگ، با یک پس‌زمینه شفاف روبه‌رو خواهید شد. اکنون می‌توانید تصویر و یا ویدیویی را در پس‌زمینه قرار داده و آن را با سوژه خود ترکیب کنید.

Chroma Keying

Chroma Keying رایج‌ترین نوع حذف پس‌زمینه بوده که هم در زمینه پرده‌های سبز و هم در زمینه پرده‌های آبی رنگ، کاربرد دارد. در این تکنیک، تصاویر و یا ویدیوها بسته به ته‌مایه‌های رنگی، در قالب لایه‌های گوناگونی تقسیم‌بندی می‌شوند. هر رنگی دارای یک طیف کروم منحصربه‌فرد بوده که به مقدار Chrominance نیز مشهور است. با استفاده از Chroma Keying می‌توانید تمامی نواحی تصویر و یا رنگ خود را که دارای رنگ مشخصی هستند (در اینجا سبز رنگ)، به یک لایه شفاف تبدیل کنید.

Luma Keying

Luma Keying شفافیت لایه‌ها را بر اساس سطح روشنایی تنظیم می‌کند. Luma Keying به شما این امکان را می‌دهد که یک کلیپ پیش‌زمینه نیمه شفاف از تصویر را بر روی تصویر پایه قرار دهید. این کلیپ بسته به روشنایی، بیشتر در نواحی خاصی نشان داده می‌شود. از این تکنیک می‌توان در رابطه با همپوشانی کردن ویدیوها جهت ایجاد افکت‌های دراماتیک و یا انتقال‌های نرم و روان، استفاده کرد اما بیشتر از آن جهت ویرایش تصاویر ایستا استفاده می‌شود.

نشت رنگ (Color Spill)

نشت رنگ زمانی رخ می‌دهد که پس‌زمینه دارای نور زیادی بوده و به همین دلیل مقداری از رنگ آن بر روی سوژه موجود در پیش‌زمینه، منعکس شود. چنین قضیه‌ای بیشتر در رابطه با پس‌زمینه‌های سبز رنگ رخ می‌دهد تا سایر رنگ‌ها.

این مطلب را نیز بخوانید: با بهترین برنامه‌های ویرایش فیلم و ویدیو آشنا شوید

اکثر موارد مربوط به نشت رنگ، جزئی بوده و می‌توان آن‌ها را نادیده گرفت، مخصوصا اگر شیئی براق و یا آیتم‌های لباس در صحنه وجود نداشته باشند. در مواردی هم که نشت رنگ به‌صورت متوسط رخ می‌دهد، می‌توان با استفاده از ابزارهای ویرایش، رنگ حاشیه‌ها و نواحی تأثیرپذیر را تصحیح کرد و بدین ترتیب اثر پرده سبز را به حداقل رسانید.

سخن پایانی

از سال 1940 تا به حال، در صنعت سینما از پرده سبز استفاده می‌شود. پرده سبز همچنان تغییر خاصی نکرده است. در واقع پیشرفت‌ها بیشتر در زمینه‌های تصویربرداری، فناوری‌های حذف پس‎‌زمینه، دوربین‌ها و نرم‌افزارهای ویرایش ویدیو رخ داده‌اند.

به لطف صفحات خمیده LED، شرکت‌های بزرگ فیلم‌سازی توانسته‌اند که پرده‌های آبی و سبز را کنار بگذارند. با این حال هنوز زود است که شاهد منسوخ شدن کامل پرده‌های سبز باشیم، زیرا هم هزینه استفاده از آن‌ها پایین بوده و هم اینکه به واسطه نرم‌افزارهای ویرایش ویدیو، کار با آن‌ها نیز آسان است.

نوشته پرده سبز چیست و در صنعت سینما چه کاربردی دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پرده سبز چیست و در صنعت سینما چه کاربردی دارد؟

همیشه این امکان وجود ندارد که تصاویر و ویدیوهایی ضبط کنیم که دارای پس‌زمینه‌ای منحصربه‌فرد و در عین حال ایدئال ما باشند. شاید پس‌زمینه‌ای که ما به دنبال آن می‌گردیم، در جایی بسیار دور قرار داشته، غیر قابل دسترسی باشد و یا اینکه اصلا وجود خارجی نداشته باشد، مانند فیلم‌های علمی-تخیلی. این همان جایی است که پرده سبز (Green Screen) وارد عمل می‌شود.

این را نیز باید بگوییم که ایجاد پس‌زمینه‌های خارق‌العاده فقط مختص شرکت‌های بزرگ فیلم‌سازی نیست. به لطف فناوری پرده سبز، هر کسی می‌تواند فیلم‌هایی را خلق کند که دارای پس‌زمینه‌های گوناگونی هستند. در ادامه قصد داریم که بدانیم یک پارچه سبز رنگ چگونه باعث ایجاد یک دنیای کاملا جدید می‌شود؟

پرده سبز چیست؟

در فیلم‌سازی و تصویربرداری، پرده سبز به یک تکه پارچه سبز رنگ روشن گفته شده که به ویرایشگرها اجازه می‌دهد تا در مرحله پسا تولید، کل پس‌زمینه را به‌کلی تغییر دهند. هدف از به‌کارگیری این تکنیک این است که تغییر پس‌زمینه که همان تغییر لوکیشن به حساب آمده، طبیعی‌تر به نظر برسد.

پرده‌های سبز معمولا از اسپندکس تایلونی مصنوعی قابل کشش ساخته می‌شوند، اما از هر پارچه‌ای که به رنگ سبز روشن باشد نیز می‌توان جهت ساخت پرده سبز استفاده کرد. حتی گاهی اوقات برخی از کاربران دیوارهای خود را رنگ کرده تا پرده سبز را شبیه‌سازی کنند. در اصل می‌توان گفت که پرده سبز نقش مربوط به پس‌زمینه را بازی می‌کند. در واقع وجود پرده سبز در صحنه فیلم‌برداری و یا عکاسی بدین معنا است که سوژه قرار است پس‌زمینه‌ای متفاوت داشته باشد.

چرا پرده سبز، چرا پرده آبی، سیاه، زرد، نارنجی و … نه؟

شاید در ابتدا انتخاب رنگ سبز کمی برای شما سوال‌برانگیز باشد، اما پاسخ ساده است: رنگ اکثر سوژه‌ها (مردم، لباس‌ها، لوازم خانه و دکوراسیون) سبز نیست. شاید رنگ سبز در طبیعت رنگی رایج و غالب باشد، اما در رندگی روزمره ما و همچنین در دکوراسیون‌ها (خانه، اداره و کافی‌شاپ)، جایگاه چندان پررنگی ندارد.

این در حالی است که سایر رنگ‌ها (مثلا قهوه‌ای، نارنجی، زرد و قرمز) در آیتم‌های گوناگون و حتی پوست و موی انسان‌ها دیده می‌شوند. بنابراین اگر این رنگ‌ها به‎‌عنوان رنگ پرده پس‌زمینه انتخاب شوند، آنگاه فرایند تغییر پس‌زمینه دشوارتر می‌شود.

مقایسه پرده سبز و پرده آبی

پرده سبز

آبی نیز یکی دیگر از رنگ‌هایی است که معمولا در اشیای مصنوعی استفاده نشده و همچنین هیچ نژادی از انسان‌ نیز رنگ پوست آبی ندارد. اگر هم نمی‌دانید، آنگاه باید به شما بگوییم که آبی نادرترین رنگ در طبیعت است، زیرا تعداد بسیار کمی حیوان و گیاه وجود دارند که رنگ آن‌ها آبی باشد.

خب چرا پرده آبی نداریم؟

انواع مختلفی از پرده‌های سبز در اوایل تا اواسط قرن 20 میلادی (در فیلم‌های سیاه و سفید و نمایش‌های گوناگون) مورد استفاده قرار می‌گرفتند. البته محبوببت این پرده‌ها با ظهور دوربین‌های دیجیتال، بیشتر افزایش یافت. دوربین‌های دیجیتال گرایش دارند تا دو برابر سایر رنگ‌ها از جمله آبی، رنگ سبز را ضبط کنند. این قضیه بدین معنا است که در مراحل پساپردازشی، جایگزین کردن رنگ سبز نسبت به سایر رنگ‌ها، آسان‌تر است.

این مطلب را نیز بخوانید: کی فریم (Keyframe) چیست و چه اهمیتی در ویرایش ویدیو دارد؟

دلیل دیگر نیز به این مربوط می‌شود که پرده‌های سبز رنگ جهت درخشندگی، به نور کمتری احتیاج دارند. این قضیه بدین معنا است که در صحنه فیلم‌برداری، به نور کمتری نیاز خواهد بود. چنین رویه‌ای برای استودیوها و اشخاصی که بودجه محدودی دارند، مناسب است.

بزرگ‌ترین ایراد پرده‌های سبز رنگ که گاهی اوقات به همین دلیل از پرده‌های آبی رنگ استفاده می‌شود، به روشنایی آن‌ها مربوط می‌شود. روشنایی زیاد رنگ سبز موجب می‌شود که این رنگ روی سایر رنگ‌های دیگر انعکاس یابد. بنابراین کمی نور سبز رنگ بر روی سوژه شما منعکس می‌شود. حال اگر از سوژه‌های درخشان و یا براق عکس‌برداری کنید، آنگاه این مشکل بیشتر خود را نمایان می‌سازد.

در هنگام فیلم‌برداری از صحنه‌های تاریک؛ یعنی جاهایی که نباید نور زیادی وجود داشته باشد، راحت‌تر می‌توان از پرده‌های آبی رنگ استفاده کرد. همچنین اگر از پرده آبی استفاده شود، آنگاه جدا کردن اشیایی که با رنگ سبز تداخل پیدا می‌کنند(همانند موهای بلوند)، آسان‌تر خواهد بود. البته باید این را نیز در نظر داشت که به دلیل نیاز پرده‌های آبی به نور بیشتر، هزینه استفاده از آن‌ها نیز بیشتر خواهد بود.

شیوه کار پرده‌ سبز

از لحاظ مفهومی، پرده‌های سبز بر یک تکنیک ساده تکیه دارند اما در عمل، جزئیات و اعمال تغییراتی کوچک در نوردهی می‌تواند تأثیری چشمگیری بر کیفیت تصویر خروجی داشته باشد.

در هنگان نصب پرده سبز، بسیار مهم است که همه نواحی آن یکدست باشند. لازمه این موضوع نیز نوردهی یکسان و استفاده از ابزارهای بوم‌سازی مناسبی بوده تا به این ترتیب مشکلات مربوط به ایجاد کنتراست‌های مختل‌کننده، به حداقل برسند. همچنین باید مراقب باشد که مدل‌ها و سوژه‌های شما نیز بر روی صفحه سایه نیندازند و جهت نیل به چنین هدفی نیز باید از نور بالای سر استفاده کنید.

حذف پس‌زمینه (Keying)

پرده سبز

Keying به فرایند حذف پس‌زمینه سبز رنگ در مراحل پساپردازشی، با استفاده از نرم‌افزارهای ویرایش تصویر و یا ویدیو اشاره دارد. پس از حذف پس‌زمینه سبز رنگ، با یک پس‌زمینه شفاف روبه‌رو خواهید شد. اکنون می‌توانید تصویر و یا ویدیویی را در پس‌زمینه قرار داده و آن را با سوژه خود ترکیب کنید.

Chroma Keying

Chroma Keying رایج‌ترین نوع حذف پس‌زمینه بوده که هم در زمینه پرده‌های سبز و هم در زمینه پرده‌های آبی رنگ، کاربرد دارد. در این تکنیک، تصاویر و یا ویدیوها بسته به ته‌مایه‌های رنگی، در قالب لایه‌های گوناگونی تقسیم‌بندی می‌شوند. هر رنگی دارای یک طیف کروم منحصربه‌فرد بوده که به مقدار Chrominance نیز مشهور است. با استفاده از Chroma Keying می‌توانید تمامی نواحی تصویر و یا رنگ خود را که دارای رنگ مشخصی هستند (در اینجا سبز رنگ)، به یک لایه شفاف تبدیل کنید.

Luma Keying

Luma Keying شفافیت لایه‌ها را بر اساس سطح روشنایی تنظیم می‌کند. Luma Keying به شما این امکان را می‌دهد که یک کلیپ پیش‌زمینه نیمه شفاف از تصویر را بر روی تصویر پایه قرار دهید. این کلیپ بسته به روشنایی، بیشتر در نواحی خاصی نشان داده می‌شود. از این تکنیک می‌توان در رابطه با همپوشانی کردن ویدیوها جهت ایجاد افکت‌های دراماتیک و یا انتقال‌های نرم و روان، استفاده کرد اما بیشتر از آن جهت ویرایش تصاویر ایستا استفاده می‌شود.

نشت رنگ (Color Spill)

نشت رنگ زمانی رخ می‌دهد که پس‌زمینه دارای نور زیادی بوده و به همین دلیل مقداری از رنگ آن بر روی سوژه موجود در پیش‌زمینه، منعکس شود. چنین قضیه‌ای بیشتر در رابطه با پس‌زمینه‌های سبز رنگ رخ می‌دهد تا سایر رنگ‌ها.

این مطلب را نیز بخوانید: با بهترین برنامه‌های ویرایش فیلم و ویدیو آشنا شوید

اکثر موارد مربوط به نشت رنگ، جزئی بوده و می‌توان آن‌ها را نادیده گرفت، مخصوصا اگر شیئی براق و یا آیتم‌های لباس در صحنه وجود نداشته باشند. در مواردی هم که نشت رنگ به‌صورت متوسط رخ می‌دهد، می‌توان با استفاده از ابزارهای ویرایش، رنگ حاشیه‌ها و نواحی تأثیرپذیر را تصحیح کرد و بدین ترتیب اثر پرده سبز را به حداقل رسانید.

سخن پایانی

از سال 1940 تا به حال، در صنعت سینما از پرده سبز استفاده می‌شود. پرده سبز همچنان تغییر خاصی نکرده است. در واقع پیشرفت‌ها بیشتر در زمینه‌های تصویربرداری، فناوری‌های حذف پس‎‌زمینه، دوربین‌ها و نرم‌افزارهای ویرایش ویدیو رخ داده‌اند.

به لطف صفحات خمیده LED، شرکت‌های بزرگ فیلم‌سازی توانسته‌اند که پرده‌های آبی و سبز را کنار بگذارند. با این حال هنوز زود است که شاهد منسوخ شدن کامل پرده‌های سبز باشیم، زیرا هم هزینه استفاده از آن‌ها پایین بوده و هم اینکه به واسطه نرم‌افزارهای ویرایش ویدیو، کار با آن‌ها نیز آسان است.

نوشته پرده سبز چیست و در صنعت سینما چه کاربردی دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سرعت زمان شارژ شدن مشهورترین گوشی‌های بازار ایران چقدر است؟

در این مطلب لیست ظرفیت باتری، سرعت شارژ و زمان شارژ شدن گوشی‌های پرطرفدار بازار ایران را مشاهده کنید.

در دنیایی که همه چیز بر پایه سرعت رخ می‌دهد و هیچ چیز لحظه‌ای متوقف نمی‌شود، گوشی‌های موبایل ساخته شده‌اند تا در هر لحظه و هر مکان در اختیار ما قرار داشته باشند و نیاز‌های ما را برای برقراری ارتباط با دیگران، اتصال به اینترنت، انجام کار‌های شخصی یا حتی عکس گرفتن و بازی کردن رفع کنند.

اما اتمام شارژ باتری می‌تواند مانعی برای انجام این رسالت تلفن‌های همراه شود، به همین دلیل شرکت‌های تولید کننده گوشی موبایل هر روز به دنبال افزایش حجم باتری آن‌ها هستند. اما افزایش حجم باتری به معنای افزایش زمان شارژ شدن گوشی است، به این ترتیب فناوری فست شارژ به گوشی‌های همراه اضافه شد تا در مدت زمان کوتاهی ظرفیت باتری به طور کامل پر شود.

اینکه در زمان نیاز به گوشی خود با پیام پایان شارژ باتری مواجه شوید و مجبور شوید تا یک ساعت گوشی را به شارژ بزنید تا تنها 30 درصد آن شارژ شود یکی از بزرگ‌ترین عذاب‌های زندگی است. اما در گوشی‌های جدید شاهد چنین اتفاقی نیستیم، اکثر گوشی‌های بازار از شارژ سریع بیش از 15 و 20 وات بهره می‌برند و ظرف مدت حدود یک ساعت تا یک ساعت و نیم به طور کامل شارژ می‌شوند.

البته زمان شارژ تنها به سرعت آداپتور و فست شارژ گوشی ارتباط ندارد، بلکه حجم باتری نیز به عنوان یکی از کلیدی‌ترین عوامل در زمان شارژ 100 درصد گوشی است. طبیعتا هرچه ظرفیت گوشی بیشتر باشد، زمان بیشتری برای شارژ نیاز دارد و در نقطه مقابل هرچه سرعت شارژ گوشی بیشتر باشد، زمان شارژ کامل گوشی کاهش پیدا می‌کند. به این ترتیب اگر سرعت شارژ گوشی برای شما اهمیت دارد، هنگام خرید یک مدل جدید باید به ظرفیت باتری و سرعت فست شارژ آن دقت کنید.

البته ما در این مطلب لیستی از مشهورترین گوشی‌های فعلی بازار ایران در کنار ظرفیت باتری و میزان سرعت فست شارژ آن‌ها را جمع آوری کرده‌ایم. این فهرست بر اساس کمترین زمان شارژ تا بیشترین زمان شارژ گوشی مرتب شده است، یعنی مدل شیائومی بلک شارک 4 با باتری 4500 میلی‌آمپرساعتی و فست شارژ 120 واتی، تنها در 17 دقیقه به طور 100 درصد شارژ می‌شود، بنابراین این مدل سریع‌ترین زمان شارژ در میان تمامی مدل‌های مشهور موجود در بازار ایران را دارد.

سریع‌ترین فناوری شارژ باتری که تا کنون معرفی شده، شارژ 200 واتی شیائومی است که تنها در 8 دقیقه یک گوشی را شارژ می‌کند، البته این فناوری هنوز به طور تجاری در محصولات این شرکت مورد استفاده قرار نگرفته است. شارژ 120 واتی شیائومی هم تنها در چند مدل گران قیمت این شرکت وجود دارد یکی از آن‌ها بلک شارک 4 است.

بنابراین با فهرست گوشی‌های مشهور بازار ایران در کنار ظرفیت باتری، سرعت شارژ و زمان شارژ 0 تا 100 درصد کامل باتری آن‌ها همراه آی‌تی‌رسان باشید:

 

نام مدل

سرعت شارژ

حجم باتری

زمان شارژ از 0 تا 100 درصد

شیائومی بلک شارک 4
120 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
17 دقیقه
وان پلاس 9 پرو
65 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
29 دقیقه
شیائومی می 11 اولترا
67 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
36 دقیقه
شیائومی پوکو F3
33 وات
4520 میلی‌آمپرساعت
54 دقیقه
شیائومی پوکو X3 پرو
33 وات
5160 میلی‌آمپرساعت
59 دقیقه
هواوی نوا 7i
40 وات
4200 میلی‌آمپرساعت
64 دقیقه
شیائومی پوکو X3
33 وات
5160 میلی‌آمپرساعت
65 دقیقه
سامسونگ گلکسی S21 اولترا
25 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
71 دقیقه
شیائومی ردمی نوت 10
33 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
74 دقیقه
سامسونگ گلکسی S20 FE
25 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
85 دقیقه
سامسونگ گلکسی A52
25 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
90 دقیقه
آیفون 12 پرومکس
20 وات
3687 میلی‌آمپرساعت
 92 دقیقه
آیفون SE 2020
18 وات
1821 میلی‌آمپرساعت
100 دقیقه
سامسونگ گلکسی A32
15 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
140 دقیقه
سامسونگ گلکسی A21s
15 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
140 دقیقه
سامسونگ گلکسی A12
15 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
140 دقیقه
شیائومی پوکو M3
18 وات
6000 میلی‌آمپرساعت
180 دقیقه

نوشته سرعت زمان شارژ شدن مشهورترین گوشی‌های بازار ایران چقدر است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سرعت زمان شارژ شدن مشهورترین گوشی‌های بازار ایران چقدر است؟

در این مطلب لیست ظرفیت باتری، سرعت شارژ و زمان شارژ شدن گوشی‌های پرطرفدار بازار ایران را مشاهده کنید.

در دنیایی که همه چیز بر پایه سرعت رخ می‌دهد و هیچ چیز لحظه‌ای متوقف نمی‌شود، گوشی‌های موبایل ساخته شده‌اند تا در هر لحظه و هر مکان در اختیار ما قرار داشته باشند و نیاز‌های ما را برای برقراری ارتباط با دیگران، اتصال به اینترنت، انجام کار‌های شخصی یا حتی عکس گرفتن و بازی کردن رفع کنند.

اما اتمام شارژ باتری می‌تواند مانعی برای انجام این رسالت تلفن‌های همراه شود، به همین دلیل شرکت‌های تولید کننده گوشی موبایل هر روز به دنبال افزایش حجم باتری آن‌ها هستند. اما افزایش حجم باتری به معنای افزایش زمان شارژ شدن گوشی است، به این ترتیب فناوری فست شارژ به گوشی‌های همراه اضافه شد تا در مدت زمان کوتاهی ظرفیت باتری به طور کامل پر شود.

اینکه در زمان نیاز به گوشی خود با پیام پایان شارژ باتری مواجه شوید و مجبور شوید تا یک ساعت گوشی را به شارژ بزنید تا تنها 30 درصد آن شارژ شود یکی از بزرگ‌ترین عذاب‌های زندگی است. اما در گوشی‌های جدید شاهد چنین اتفاقی نیستیم، اکثر گوشی‌های بازار از شارژ سریع بیش از 15 و 20 وات بهره می‌برند و ظرف مدت حدود یک ساعت تا یک ساعت و نیم به طور کامل شارژ می‌شوند.

البته زمان شارژ تنها به سرعت آداپتور و فست شارژ گوشی ارتباط ندارد، بلکه حجم باتری نیز به عنوان یکی از کلیدی‌ترین عوامل در زمان شارژ 100 درصد گوشی است. طبیعتا هرچه ظرفیت گوشی بیشتر باشد، زمان بیشتری برای شارژ نیاز دارد و در نقطه مقابل هرچه سرعت شارژ گوشی بیشتر باشد، زمان شارژ کامل گوشی کاهش پیدا می‌کند. به این ترتیب اگر سرعت شارژ گوشی برای شما اهمیت دارد، هنگام خرید یک مدل جدید باید به ظرفیت باتری و سرعت فست شارژ آن دقت کنید.

البته ما در این مطلب لیستی از مشهورترین گوشی‌های فعلی بازار ایران در کنار ظرفیت باتری و میزان سرعت فست شارژ آن‌ها را جمع آوری کرده‌ایم. این فهرست بر اساس کمترین زمان شارژ تا بیشترین زمان شارژ گوشی مرتب شده است، یعنی مدل شیائومی بلک شارک 4 با باتری 4500 میلی‌آمپرساعتی و فست شارژ 120 واتی، تنها در 17 دقیقه به طور 100 درصد شارژ می‌شود، بنابراین این مدل سریع‌ترین زمان شارژ در میان تمامی مدل‌های مشهور موجود در بازار ایران را دارد.

سریع‌ترین فناوری شارژ باتری که تا کنون معرفی شده، شارژ 200 واتی شیائومی است که تنها در 8 دقیقه یک گوشی را شارژ می‌کند، البته این فناوری هنوز به طور تجاری در محصولات این شرکت مورد استفاده قرار نگرفته است. شارژ 120 واتی شیائومی هم تنها در چند مدل گران قیمت این شرکت وجود دارد یکی از آن‌ها بلک شارک 4 است.

بنابراین با فهرست گوشی‌های مشهور بازار ایران در کنار ظرفیت باتری، سرعت شارژ و زمان شارژ 0 تا 100 درصد کامل باتری آن‌ها همراه آی‌تی‌رسان باشید:

 

نام مدل

سرعت شارژ

حجم باتری

زمان شارژ از 0 تا 100 درصد

شیائومی بلک شارک 4
120 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
17 دقیقه
وان پلاس 9 پرو
65 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
29 دقیقه
شیائومی می 11 اولترا
67 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
36 دقیقه
شیائومی پوکو F3
33 وات
4520 میلی‌آمپرساعت
54 دقیقه
شیائومی پوکو X3 پرو
33 وات
5160 میلی‌آمپرساعت
59 دقیقه
هواوی نوا 7i
40 وات
4200 میلی‌آمپرساعت
64 دقیقه
شیائومی پوکو X3
33 وات
5160 میلی‌آمپرساعت
65 دقیقه
سامسونگ گلکسی S21 اولترا
25 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
71 دقیقه
شیائومی ردمی نوت 10
33 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
74 دقیقه
سامسونگ گلکسی S20 FE
25 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
85 دقیقه
سامسونگ گلکسی A52
25 وات
4500 میلی‌آمپرساعت
90 دقیقه
آیفون 12 پرومکس
20 وات
3687 میلی‌آمپرساعت
 92 دقیقه
آیفون SE 2020
18 وات
1821 میلی‌آمپرساعت
100 دقیقه
سامسونگ گلکسی A32
15 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
140 دقیقه
سامسونگ گلکسی A21s
15 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
140 دقیقه
سامسونگ گلکسی A12
15 وات
5000 میلی‌آمپرساعت
140 دقیقه
شیائومی پوکو M3
18 وات
6000 میلی‌آمپرساعت
180 دقیقه

نوشته سرعت زمان شارژ شدن مشهورترین گوشی‌های بازار ایران چقدر است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پس از مرگ چه اتفاقی برای اکانت شبکه‌های اجتماعی می‌افتد؟

پس از مرگ یک کاربر چه اتفاقی برای اکانت او در شبکه های اجتماعی رخ می‌دهد؟ در این مطلب به توضیح قوانین اینستاگرام، یوتیوب، فیسبوک، توییتر و دیگر شبکه‌های اجتماعی در این موقعیت می‌پردازیم.

مرگ یکی از موضوعات اجتناب ناپذیر زندگی است، همچون میلیاردها انسان که از ابتدای خلقت تاکنون در پایان زندگی خود طعم مرگ را چشیده‌اند ما نیز روزی، حال دیر یا زود، به آن‌ها می‌پیوندیم.

وضعیت دارایی افراد و به ارث رسیدن اموال شخص پس از فوت، یکی از مهم‌ترین قوانینی است که کشورهای مختلف بر اساس شیوه قانون‌گذاری خود، شرایط آن را تعیین کرده و پس از مرگ برای فرد متوفی و خانواده و اقوام بازمانده فرد اعمال می‌کنند.

در یک دیدگاه کلی دارایی شامل تمامی اموال و حقوقی هستند که ارزش پولی دارند. حال این دارایی می‌تواند یک چیز عینی مانند ملک، خودرو و موجودی حساب باشد یا دارایی‌هایی غیرعینی که در واقع جزو حقوق فرد به حساب می‌آیند.

با پیشرفت تکنولوژی و ظهور اینترنت، برخی از اتفاقات نو ظهور مانند اکانت فرد در شبکه‌های اجتماعی یا یک سرویس آنلاین خاص مانند سرویس خدمات ابری را نیز می‌توان جزو دارایی او حساب کرد.

در دنیای مدرن فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی میزبان کسب‌و‌کار‌های بسیاری هستند و اتفاقا کسب‌و‌کارهای مجازی درآمد بسیار خوبی هم دارند، بنابراین حساب‌های کاربری در شبکه‌های اجتماعی دارای ارزش است.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: معرفی 10 شبکه اجتماعی محبوب در جهان

یک پیچ کاری با بیش از 500K فالوور، حساب کاربری یک اینفلوئنسر با بیش از یک میلیون فالوور در اینستاگرام، صفحه یک یوتیوبر با بیش از 300K دنبال کننده، حساب‌های کاربری در فیسبوک و توییتر یا توییچ و دیگر شبکه‌های اجتماعی یا پلتفرم‌های آنلاین، همه این‌ها یک دارایی هستند که می‌توان با آن کسب درآمد کرد.

اما سوال مهم آن است که پس از مرگ فرد صاحب یک اکانت در شبکه‌های اجتماعی، چه اتفاقی برای حساب کاربری او رخ می‌دهد؟ آیا حساب بسته می‌شود؟ آیا می‌توان حساب کاربری را به فرد دیگر منتقل کرد؟

اصلا باید حساب کاربری یک فرد متوفی را بست یا این حساب که در واقع دارایی اوست باید به دیگران به ارث برسد؟ با آی‌تی‌رسان همراه باشید تا به بررسی وضعیت حساب کاربری در شبکه‌های اجتماعی پس از مرگ صاحب آن رسیدگی کنیم:

آیا حساب کاربری واقعا یک دارایی است؟

طبق قانون هرچیزی که ارزش مالی داشته باشد یک دارایی محسوب می‌شود، حال دارایی می‌تواند یک ملک با ارزش 50 میلیارد تومان باشد یا یک گلدان قدیمی با ارزش دو هزار تومان، وضعیت حساب‌های کاربری در شبکه‌های اجتماعی نیز به همین شکل است.

معمولا دو نوع حساب کاربری در شبکه‌های اجتماعی وجود دارد، نوع اول اکانت‌های شخصی هستند. بسیاری از افراد یک پیچ شخصی در شبکه‌های اجتماعی دارند و تنها اقوام و دوستان‌شان آن را دنبال می‌کنند، قطعا این نوع پیچ ارزش خیلی زیادی ندارد و به واسطه حضور خود فرد اهمیت پیدا می‌کند، اگر شخص فوت کند صفحه او ارزشی برای دیگران ندارد.

اما نوع دوم حساب‌های کاربری با تعداد فالور فراوان است که محل کسب درآمد فرد هستند و ارزش بسیاری دارند، اینفلوئنسرها و مالکان حساب‌های کاربری بزرگ در پیچ خود درآمد میلیونی دارند و حتی می‌توانند حساب کاربری خود را با قیمت گزاف به فروش برسانند. به این ترتیب یک پیج مشهور در اینستاگرام می‌تواند همچون یک ملک تجاری هم ارزش داشته باشد و هم محل کسب درآمد شود.

اکانت شبکه اجتماعی پس از مرگ

این اکانت‌ها یک دارایی هستند؛ بنابراین بسته شدن اکانت شبکه اجتماعی پس از مرگ فرد کار غیرعادلانه‌ای است. برای رشد یک حساب کاربری زحمات فراوانی کشیده می‌شود، اینفلوئنسرها، یوتیوبرها و افرادی که حساب کاربری با فالوورهای فراوان دارند، زمان زیادی را برای رشد اکانت خود صرف کرده‌اند، همچنین طبیعتا کار در شبکه‌های اجتماعی مانند هر کسب‌و‌کار دیگری به سرمایه نیاز دارد، به ویژه اینفلوئنسرها که هزینه زیادی برای تهیه دوربین، میکروفن و دکور اتاق خود صرف می‌کنند، برخی نیز یک استودیو جداگانه دارند و محتوای ویدیو خود در یوتیوب یا اینستاگرام یا هر شبکه‌ اجتماعی دیگر را در آن استودیو ضبط می‌کنند و نباید تمام تلاش آن‌ها پس از مرگ به هدر رود و حساب کاربری آن‌ها که حکم محل کسب و کارش را دارد، بسته شود.

پس از مرگ چه اتفاقی برای اکانت‌ متوفی در شبکه‌ های اجتماعی رخ می‌دهد؟

به طور کلی شبکه‌های اجتماعی به دنبال آن نیستند که متوجه شوند یک کاربر زنده است یا مرده، بنابراین تا زمانی که اطرافیان یک فرد با ارسال تصویر مدارک رسمی فوت به یک شبکه اجتماعی اثبات نکنند که یک کاربر فوت شده، شبکه اجتماعی هیچ تغییری در اکانت فرد ایجاد نمی‌کند.

بنابراین اگر پس از فوت یک کاربر، خانواده یا دوستان او به حساب کاربری آن دسترسی داشته باشند، می‌توانند آن صفحه، کانال یا اکانت را مدیریت کنند. در این خصوص بهترین و ساده‌ترین روش آن است به یک فرد قابل اعتماد بگویید که در صورت فوت شما چه کاری با اکانت‌تان انجام دهند.

تاثیرات مثبت شبکه های اجتماعی

اما در غیر این صورت، اگر یک فرد فوت کند و خانواده و دوستان او این موضوع را به شبکه اجتماعی یا سرویس اینترنتی مورد نظر اطلاع بدهند، شرایط تغییر می‌کند؛ در این حالت هر شبکه اجتماعی قوانین مخصوص به خود را دارد، البته قوانین کلی شباهت‌هایی به یکدیگر دارند اما در جزئیات اجرای قوانین تفاوت‌هایی دیده می‌شود که در ادامه به شرح آن می‌پردازیم:

وضعیت اکانت شبکه اجتماعی اینستاگرام پس از مرگ

در اینستاگرام پس از مرگ فرد، اگر اعضای خانواده یا دوستان شخص متوفی در صفحه پشتیبانی اینستاگرام به این شبکه اجتماعی اعلام کنند که صاحب فلان اکانت فوت شده و مدارک قطعی برای اثبات این ادعا را نیز ارسال کنند، اینستاگرام دو انتخاب را در اختیار خانواده یا دوستان فرد متوفی قرار می‌دهد:

یادبود یا Memorialization

اگر خانواده متوفی درخواست کنند که صفحه فرد فوت شده با حالت یادبود در بیاید؛ اینستاگرام عبارت Remembering به معنای به یادآوردن یا اصطلاحا یادبود را به بیوگرافی پیج اضافه می‌کند، به این ترتیب امکان اعمال هر تغییر در آن صفحه از بین می‌رود و صفحه به یاد فرد فوت شده برای همیشه در همان حالت با همان پست‌ها و استوری‌ها باقی می‌ماند، البته فالوورها می‌توانند دیگر آن صفحه را دنبال نکنند.

اکانت شبکه اجتماعی پس از مرگ

حذف صفحه

خانواده فرد متوفی می‌توانند درخواست دهند که صفحه شخص فوت شده حذف شود، به این ترتیب آن صفحه به طور کامل حذف شده و دیگر در دسترس نخواهد بود.

وضعیت اکانت شبکه اجتماعی فیسبوک پس از مرگ

در فیسبوک شرایط مشابه با اینستاگرام است با این تفاوت که در تنظیمات فیسبوک می‌توان مشخص کرد که بعد از مرگ شما چه اتفاقی برای صفحه فیسبوک‌تان رخ دهد. برای اینکار در فیسبوک وارد اکانت خود شوید، در بخش جنرال ستینگ، گزینه Settings & Privacy را بزنید و سپس به بخش Memorialization Settings بروید. حال می‌توان یکی از حالت‌های زیر را انتخاب کرد:

حالت یادبود یا Memorialization

در این حالت مانند اینستاگرام عبارت Remembering در بالا صفحه درج می‌شود تا بازدیدکنندگان از صفحه بدانند صاحب اکانت فوت شده است. در این حالت هیچکس نمی‌تواند به حساب کاربری یادبود وارد شود و تغییراتی در آن اعمال کند، این صفحه به همان شکلی که بوده باقی می‌ماند البته می‌توان این صفحه را تگ کرد، امکان ارسال پست در تایم‌لاین اکانت نیز موجود است.

کاربر میراث‌دار یا Legacy Contact

افراد می‌توانند پیش از مرگ خود یک کاربر میراث‌دار را به عنوان صاحب بعدی اکانت فیسبوک انتخاب کنند. در این حالت پس از فوت یک نفر و اثبات آن به فیسبوک، فرد میراث‌دار می‌تواند به طور کامل صفحه فیسبوک فرد متوفی را مدیریت کند و محدودیتی هم برای اینکار نخواهد داشت.

 حذف اکانت یا Account Deletion

کاربران می‌توانند گزینه حذف اکانت را در تنظیمات فیسبوک خود انتخاب کنند، به این ترتیب پس از فوت کاربر و اطلاع فیسبوک از این اتفاق، تمامی اطلاعات حساب حذف می‌شود.

وضعیت اکانت شبکه اجتماعی توییتر پس از مرگ

در توییتر فقط یک راه حل وجود دارد، اگر به توییتر اعلام شود که یک کاربر فوت شده و مدارک لازم هم برای این شبکه اجتماعی ارسال شود، اکانت کاربر متوفی حذف می‌شود، تنها راه توییتر با افراد فوت شده همین است.

وضعیت اکانت یوتیوب پس از مرگ

مدیریت یک حساب کاربری پس از مرگ سازنده آن در یوتیوب حساسیت بیشتری دارد، زیرا یک حساب کاربری مانیتایز شده در یوتیوب به طور مستقیم درآمد دارد و یوتیوب به کاربران برتر خود بر اساس میزان بازدید تبلیغات بر روی ویدیو آن‌ها پول می‌دهد. به این ترتیب درآمدزایی در یوتیوب بسیار جدی‌تر دنبال می‌شود.

به همین دلیل اگر یک یوتیوبر با حساب مانیتایز شده فوت کند و از پیش هم تعیین نکرده باشد که چه کسی پس از او به حساب کاربری‌اش دسترسی داشته باشد، خانواده یا دوستانش سه انتخاب دارند:

حذف اکانت

خانواده یا دوستان فرد متوفی می‌توانند به گوگل اعلام کنند صاحب فلان کانال در یوتیوب فوت شده و مدارک لازم را برای آن‌ها ارسال کنند، به این ترتیب می‌توانند انتخاب کنند که کانال این شخص برای همیشه حذف شود، بنابراین اگر کانال درآمد داشته باشد، با حذف ویدیو‌ها درآمد هم طبیعتا متوقف می‌شود.

دریافت درآمد

همانطور که می‌دانید، پس از انتشار یک ویدیو در یوتیوب تا زمانی که آن ویدیو بازدیدکننده داشته باشد و بر روی آن تبلیغات نمایش داده شود، برای صاحب کانال درآمدزایی خواهد داشت، به این ترتیب ممکن است یک یوتیوبر برای ویدیوهای قدیمی خود نیز درآمد کسب کند. همین حالت برای فوت فرد یوتیوبر و کانال او نیز صادق است، یعنی پس از مرگ یک یوتیوبر و توقف فعالیت کانال، درآمدزایی از ویدیو‌هایی که پیشتر منتشر شده، متوقف نمی‌شود.

اکانت شبکه اجتماعی پس از مرگ

به این ترتیب یک کانال ویدیو می‌تواند پس از مرگ صاحب آن نیز درآمد داشته باشد، اگر فرد یوتیوبر در وصیتنامه خود مشخص کرده باشد که این درآمد به چه کسی یا صرف چه کاری شود، با ارسال مدارک به گوگل، درآمد کانال یوتیوب آن فرد به حساب شخص، اشخاص یا سازمان مورد نظر داده می‌شود. اما اگر این نکته توسط فرد صاحب کانال مشخص نشده باشد، افراد خانواده درجه یک او می‌تواند با ارسال مدارک، درآمد کانال او را دریافت کنند.

دریافت اطلاعات

خانواده یا دوستان متوفی نمی‌توانند اجازه دسترسی به کانال یوتیوب را از خود یوتیوب دریافت کنند، اما امکان دریافت برخی از اطلاعات کانال مانند میزان درآمد، وضعیت رشد و اطلاعات مخصوص به خود کانال وجود دارد.

وضعیت اکانت پس از مرگ در دیگر شبکه های اجتماعی

دراپ‌باکس تنها با دریافت کپی اسناد فوت یک کاربر آن هم به صورت فیزیکی، اطمینان پیدا می‌کند که کاربر فوت کرده و در آن صورت اطلاعات حساب و فایل‌های ذخیره شده را به خانواده درجه یک فرد می‌دهد. در آیتونز هیچ راهی برای دسترسی به اکانت پس از مرگ وجود ندارد و حساب فرد متوفی در اپل بدون تغییر باقی می‌ماند. در دیگر شبکه‌های اجتماعی مانند پینترست هم با ارسال مدارک می‌توانید یا به اطلاعات حساب دسترسی پیدا کنید یا آن حساب کاربری را به طور کامل حذف کنید.

نوشته پس از مرگ چه اتفاقی برای اکانت شبکه‌های اجتماعی می‌افتد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.