شاید آزادی تمام و کامل برای مردم دنیا مناسب نباشد اما به این حقیقت واقفیم که محدودیت بیش از حد نیز هیچ ثمره مثبتی ندارد. به ویژه محدودیت و فیلترینگ در زمینه دسترسی به اطلاعات و فناوری‌های روز دنیا که اگر به درستی اجرا نشود، موجب عقب‌ ماندگی کشور خواهد شد.

به گفته تعداد زیاد از مسئولین، یکی از مهم‌ترین دلایل کندی سرعت اینترنت در ایران، فیلترینگ است. این یعنی فیلترینگ گسترده و فراگیر در ایران علاوه بر آن که دسترسی آزاد به اطلاعات را محدود کرده و استفاده از فیلترشکن‌های نامطمئن را برای عموم مردم عادی کرده است، موجب کاهش سرعت و کیفیت اینترنت نیز شده، آن هم اینترنتی که همه مردم برای کسب‌و‌کار، تحصیل، ارتباطات، انجام فعالیت‌های روزانه یا تفریح خود به آن نیاز دارند.

البته ما برای آن که می‌گوییم فیلترینگ در ایران به صورت گسترده انجام می‌شود، دلایل محکمه پسندی داریم. چندی پیش بود که در مطلبی، پر دانلودترین اپلیکیشن‌ها در جهان را معرفی کردیم، با نگاهی به لیست 20 اپلیکیشن پردانلود در جهان یافتیم که نزدیک به نیمی از آن‌ها در ایران فیلتر هستند!

امروز می‌خواهیم در همین خصوص صحبت کنیم و فهرستی از 20 سایت پربازدید و 20 اپلیکیشن پردانلود در جهان را برای شما به نمایش بگذاریم و بررسی کنیم که کدام یک از این سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها در ایران فیلتر هستند و کدام فیلتر نیستند.

در ابتدا از اپلیکیشن‌ها شروع می‌کنیم، در میان 20 اپلیکیشن‌ پردانلود جهان، 10 مورد در ایران فیلتر است، نکته جالب آن است که در میان 10 اپلیکیشن پر دانلود در دنیا تنها یک برنامه در حال حاضر در ایران فیلتر نیست. به فهرست زیر توجه کنید:

همین داستان در خصوص پربازدیدترین سایت‌های دنیا نیز صحت دارد، اگر نگاهی به 20 سایت پربازدید دنیا بر اساس آخرین رنکینگ الکسا بی‌اندازید، متوجه می‌شوید که 50 درصد این سایت‌ها در ایران فیلتر شده‌اند و در دسترس مردم قرار نمی‌گیرند.

در میان سایت‌های پربازدید تعداد قابل توجهی در آمریکا و چین ساخته شده‌اند و البته تعداد مورد توجهی از آن‌ها در ایران فیلتر هستند. به لیست زیر توجه کنید:

نوشته چه تعداد از سایت‌ها و اپلیکیشن‌های برتر دنیا در ایران فیلتر هستند؟ (بروزرسانی مهر 1401) اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

شیائومی یک شرکت فعال در صنعت الکترونیک بوده که در حال حاضر به دلایل فعالیتش در بازار گوشی‌‌های هوشمند، در سطح جهانی شناخته شده است. این شرکت در روزهای اولیه فعالیت خود، به اپل چین شهرت داشت و به مرور زمان توانست که به مناطق دیگری از جمله هند نفوذ کرده و در نتیجه به نامی مشهور برای میلیون‌ها نفر تبدیل شود. لی جون (Lei Jun) پیش‌تر در شرکت‌های Kingsoft و UCWeb کار کرده بود و سپس در آوریل 2010، شیائومی را تأسیس کرد. البته وی تنها کسی نیست که در این کار نقش دارد. در اصل جون به همراهی مدیر اجرایی سابق گوگل چین یعنی لین بین (Lin Bin) و 5 چهره دیگر به نام‌های دکتر ژو گوانگپینگ (Zhou Guangping)، لیو دی (Liu De)، لی وانگیانگ (Li Wanqiang) وانگ کانگ-کت (Wong Kong-Kat) و هانگ فنگ (Hong Feng)، شیائومی را بنیان نهاد. در ادامه این مطلب قصد داریم که مروری بر تاریخچه شیائومی داشته باشیم.

در طول این 10 سال، شیائومی توانسته که استانداردهای جدیدی را در بازار گوشی‌های هوشمند تعریف کرده و همچنین عرصه را بر شرکت‌های قدیمی همانند اپل و سامسونگ، تنگ کند. این غول چینی در بازار هند نیز موفق ظاهر شده و در واقع با ورود گوشی‌های برند Mi و Redmi به این کشور، سهم شرکت‌های داخلی همانند Karbonn ،Micromax و Spice از بازار اسمارتفون‌های هند، تا حد زیادی کاهش یافته است.

آوریل 2010: تأسیس شرکت

لی جون، لی بین، دکتر ژو گوانگپینگ، لیو دی، لی وانگیانگ، وانگ کانگ-کت و هانگ فنگ در آوریل 2010 میلادی و در شهر پکن، شرکت شیائومی را تأسیس کردند. در واقع وجود خارجی شیائومی با لوگوی Mi آغاز شد که به‌معنای Mobile Internet و عباراتی دیگر همانند Mission Impossible نیز هست.

اوت 2010: انتشار MIUI

مدتی کوتاه پس از تأسیس شیائومی در چین، این شرکت در اوت 2010 میان‌افزار MIUI را که بر پایه سیستم‌عامل اندروید بود، معرفی کرد. MIUI در واقع پاسخی به TouchWiz سامسونگ بود، البته با المان‌های بسیاری که شباهت زیادی به iOS اپل داشتند. این شرکت همچنین گروهی تحت عنوان آزمایش‌کنندگان MIUI را تشکیل داد.

شیائومی این افراد را طرفداران Mi یا همان Mi fans می‌نامید. در ادامه رقبایی همانند هواوی و اوپو نیز راه شیائومی را در پیش گرفته و به سمت ارائه میان‌افزارهای شخصی‌سازی شده خود روی آورند. تا سال 2020، MIUI شیائومی بیش از 279 میلیون کاربر در سرتاسر جهان داشت.

اوت 2011: رونمایی از اولین گوشی هوشمند

تاریخچه شیائومی را با بحث در رابطه با اولین اسمارتفون آن‌ها ادامه می‌دهیم. حدود یک سال پس از رونمایی از فریم‌ویر MIUI، اولین گوشی هوشمند مبتنی بر این پوسته، در اوت 2011 ار جانب این شرکت معرفی شد. این گوشی Mi 1 نام داشت و البته وارد بازار هند نشد، اما در برخی از کشورهای آسیای شرقی از جمله چین، به فروش رسید.

جولای 2013: اضافه شدن برند Redmi

پس از موفقیت این شرکت با عرضه گوشی‌های سری Mi، شیائومی در کشور چین تنوع گوشی‌های خود را با تأسیس برند فرعی Redmi، افزایش داد. اولین گوشی این سری یعنی Redmi 1 نیز در جولای 2013، رونمایی شد. در حال حاضر بیشتر سهم بازار شیائومی از برند Redmi بوده و این در حالی است که اسمارتفون‎‌های رده بالای این شرکت تحت برند Mi به بازار عرضه می‌شوند.

فوریه 2014: تأسیس دفاتر مرکزی در سنگاپور و وارد شدن به مرزهای خارجی

اولین دفتر مرکزی این شرکت در پکن چین تأسیس شد، اما در ادامه و در فوریه 2014، اولین دفتر بین‌المللی این شرکت در سنگاپور، تأسیس شد. در ادامه نیز این شرکت دفاتر دیگری را در مالزی، فیلیپین و هند، تأسیس کرد.

جولای 2014: ورود به هند با Mi 3

پس از مدتی انتظار، سرانجام شیائومی در جولای 2014 وارد هند شد. اولین گوشی این شرکت که در هند به فروش رسید، Mi 3 بود که در این زمینه موفقیت خوبی را نیز به دست آورد. در ادامه هم‌بنیان‌گذار سابق Jabong یعنی مانو کومار جین (Manu Kumar Jain) به‌عنوان سرپرست بخش هند منصوب شد و سپس عملیات محلی در این کشور با مدیریت هوگو بارا (Hugo Barra) که پیش‌تر رهبری مدیریت محصول گوگل را بعهده داشت، آغاز شد.

در سال 2017 به دنبال جدایی بارا از شیائومی و برعهده گرفتن سرپرسی تیم واقعیت مجازی فیسبوک توسط وی، جین نقش بارا را برعهده گرفت.

جولای 2014: تولید Mi Band به‌عنوان اولین گجت پوشیدنی

موفقیت شیائومی در ابتدا در بازار گوشی‌های هوشمند بود، اما در ادامه و در جولای 2014، این شرکت تنوع محصولات خود را با تولید اولین گجت پوشیدنی خود یعنی Mi Band، افزایش داد. این دستبند فوق اقتصادری، دوام باتری 30 روزه داشته و همچنین از قابلیت‌هایی همانند ردیابی خواب و تناسب اندام، برخوردار است. قیمت Mi Band در آمریکا 13 دلار بود. این گجت در دسامبر 2014 توانست که فروش یک میلیونی را از آن خود کند.

اوت 2015: شروع تولید گوشی در هند

شیائومی در اوت 2015 با همکاری شرکت Foxconn، خط تولید خود را در هند راه‌اندازی کرد. اولین کارخانه این شرکت در شهر سری ایالت آندرا پادش، تأسیس شد. این کارخانه در واقع دومین مجموعه شیائومی در خارج از خاک چین بود (اولی در برزیل قرار داشت). در نوامبر سال 2019، شیائومی اعلام کرد که 99 درصد گوشی‌های فروخته شده این شرکت در هند، در همین کشور تولید می‌شوند.

مه 2017: افتتاح اولین فروشگاه Mi Home در هند

در ابتدا شیائومی به فروش گوشی‌های هوشمند خود از طریق فروشگاه‌های آنلاین شهرت داشت. در ادامه این غول چینی در مه 2017، اولین فروشگاه Mi Home خود را در کشور هند (شهر بنگلور) افتتاح کرد تا بدین ترتیب علاوه بر فروش، محصولات خود را در معرض دید مستقیم مشتریان هندی نیز قرار دهد. این اقدام در واقع دنباله حرکت اولیه این شرکت در رابطه با همکاری با شرکایی همانند The Mobile Store جهت فروش آفلاین محصولات خود در این کشور بود. سیاست فروش آفلاین توانست که کمک زیادی به کسب‌و‌کار شیائومی کند، زیرا در ژانویه 2020، این شرکت از این طریق توانست که بیش از یک میلیون دستگاه را به فروش برساند.

ژانویه 2018: پیشی گرفتن از سامسونگ و تبدیل شدن به پرفروش‌ترین برند اسمارتفون در هند

شاید بتوان 2018 را نقطه عطف تاریخچه شرکت شیائومی به حساب آورد. رشد سریع شیائومی باعث شده بود تا نقش سامسونگ در زمینه رهبری بازار گوشی‌های هوشمند در این کشور، با مشکلات مختلفی مواجه شود. در ژانویه 2018، گزارش مؤسسه Canalys and Counterpoint Research نشان داد که شیائومی در سه‌ماهه چهارم سال 2017 توانسته که با سهم 25 درصدی، سامسونگ را از پیش‌رو بردارد. این آمار در واقع ادامه‌ای بر سهم 9 درصدی شیائومی در سه‌ماهه چهارم سال 2016 بود. سهم شیائومی در همان سه‌ماهه، 2 درصد بیشتر از سهم سامسونگ بود.

مه 2018: عرضه اولیه سهام در بورس اوراق بهادار هنگ‌کنگ

شیائومی سرانجام در مه 2018 سهام خود را جهت جمع‌آوری 6.1 میلیارد دلار، در بورس اوراق بهادار هنگ‌کنگ عرضه کرد. این رقم در واقع بسیار کمتر از طرح هدف اولیه این کار بود (10 میلیارد دلار).

ژانویه 2019: عرضه Redmi Go به‌عنوان اولین گوشی مبتنی بر Android Go این شرکت

شیائومی از همان ابتدا به دلیل طراحی گوشی‌های کوچک و جمع‌و‌جور، محبوب بود. در ژانویه 2019 این شرکت با همکاری گوگل توانست که اقتصادی‌ترین گوشی خود یعنی Redmi Go را به بازار عرضه کند. سیستم‌عامل این دستگاه مبتنی بر Android Go است. قیمت این گوشی در روز عرضه در هند، 4499 روپیه بود.

سپتامبر 2019: فروش بیش از 100 میلیون گوشی در هند در طی 5 سال

در ادامه مرور تاریخچه شرکت شیائومی به سپتامبر 2019 می‌رسیم. بسیاری از مردم هند، برند شیائومی را نمی‌شناسند، اما به‌خوبی با گوشی‌های سری Mi و Redmi آشنایی دارند. این قضیه به‌خوبی بیانگر رشد این شرکت در بازار گوشی‌های هوشمند هند است. بر اساس گفته‌های مانو کومار جین در سال 2019، این شرکت از سال 2014 تا به آن لحظه توانسته‌ است که بیش از 100 میلیون واحد گوشی را در بازار هند به فروش برساند. دلیل این موفقیت نیز فقط قیمت مقرون‌به‌صرفه نیست، بلکه استراتژی‌های بازاریابی و فروش‌های آنلاین-آفلاین نیز در این زمینه تأثیرگذار هستند.

نوامبر 2019: رونمایی از اولین ساعت هوشمند

شهرت شیائومی تاحدودی به دلیل کپی کردن طراحی‌های اپل، خدشه‌دار شده و بارزترین نمونه این موضوع نیز Mi Watch است. اولین ساعت هوشمند این شرکت در نوامبر 2019 با فریم آلومینیومی و تاج دیجیتال مشابه سری اپل واچ، به بازار عرضه شد. در این ساعت از پوسته MIUI قرار گرفته بر روی Wear OS گوگل استفاده شده است.

ژانویه 2020: جداسازی برند پوکو

همانند سایر شرکت‌های چینی مانند BBK Electronics که مالک اوپو، Vivo، ریلمی و وان‌پلاس است و همچنین هواوی که زیربرند آنر را در اختیار دارد، شیائومی نیز سعی کرد تا با برندهای Redmi و پوکوی خود، بازار را تحت سلطه بگیرد. در اوت 2018، Poco F1 به‌عنوان اولین گوشی برند فرعی پوکو، وارد بازار شد. در نهایت نیز این شرکت در ژانویه 2019 تصمیم گرفت که پوکو را به‌عنوان یک برند جداگانه برای بازار هند، به‌صورت غیریکپارچه مدیریت کند.

تاریخچه شیائومی در سال 2021: سرمایه‌گذاری در خودروهای الکتریکی و لوگوی جدید

در انتهای تاریخچه شیائومی به سال 2021 می‌رسیم که در آن این شرکت 10 میلیارد دلار را در زمینه خودروهای الکتریکی سرمایه‌گذاری کرده و همچنین لوگوی خود را نیز تغییر داد. در همین سال بر اساس آمارهای Canalys، شیائومی به دومین تولیدکننده بزرگ گوشی در جهان تبدیل شد و همچنین برای اولین بار نیز توانست که در اروپا از اپل پیشی بگیرد. در اوت 2021، شرکت رانندگی خودکار Deepmotion با مبلغ 77 میلیون دلار به مالکیت این غول چینی درآمد.

نوشته مروری بر تاریخچه شیائومی؛ از تولید گوشی‌ تا سرمایه‌گذاری در اتومبیل‌های خودران اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

هنگامی‌که در مورد کیفیت صدا بحث می‌شود، آنگاه مردم عادی به‌سختی می‌توانند اصطلاحات مربوط به این حوزه را درک کنند. دو مورد از اصطلاحات رایج در این زمینه، سمپل ریت (Sample Rate) و عمق بیت (Bit Depth) هستند. در ادامه این مطلب قصد داریم که به مقایسه سمپل ریت و عمق بیت بپردازیم و شما را بهتر با این دو اصطلاح آشنا کنیم.

سمپل ریت چیست؟

مقایسه سمپل ریت و عمق بیت را با تعریف کردن اولی آغاز می‌کنیم. تصاویر دیجیتال از تعدادی پیکسل تشکیل شده‌اند. این پیکسل‌های کوچک به ترتیب خاصی در کنار یکدیگر قرار گرفته و در نهایت تصویر بزرگ و یکپارچه را به ما تحویل می‌دهند. جهت ساده‌تر شدن موضوع، یک فایل صوتی را همانند یک تصویر دیجیتال در نظر بگیرید. هنگامی‌که صدا ضبط می‌شود، در واقع صوت در قالب جریان الکتریکی، از طریق میکروفن وارد مبدل آنالوگ به دیجیتال (ADC) می‌شود.

در ادامه مبدل چندین سمپل یا نمونه از جریان را گرفته و دنباله‌ای از اعداد باینری (0 و 1) را به آن‌ها اختصاص می‌دهد. در اینجا می‌توانید سمپل‌های صدا را همانند پیکسل‌های یک تصویر دیجیتال در نظر بگیرید. همان‌طور که پیکسل‌های بیشتر به‌معنای تصویری شارپ‌تر بوده، سمپل‌های بیشتر نیز به‌معنای صدایی واضح‌تر هستند. به تعداد سمپل‌ها در یک ثانیه، سمپل ریت گفته می‌شود.

سمپل ریت‌های استاندارد

تعدادی استاندارد سمپل ریت وجود دارند که شرکت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری باید به آن‌ها پایبند باشند تا همه‌چیز به‌خوبی پیش برود. اگر کمی با صدا کار کرده باشید، آنگاه احتمالا با برخی از این استانداردها آشنایی دارید. مثلا 8kHz سمپل ریت استاندارد جهت ضبط صدای انسان است. این عدد در واقع حداقلی جهت درک صحبت‌های انسان‌ها است. اگر سمپل ریت از 8kHz پایین‌تر باشد، آنگاه به‌راحتی نمی‌توانیم صحبت‌های اشخاص را تشخیص دهیم.

در رابطه با موسیقی باید بگوییم که صدای با کیفیت CD، دارای سمپل ریت 44.1kHz است. این عدد بدین معنا است که مبدل آنالوگ به دیجیتال در هر ثانیه، 44100 سمپل یا همان نمونه را دریافت می‌کند. یکی دیگر از استانداردها، 48kHz بوده که بیشتر جهت موسیقی متن‌ فیلم‌ها استفاده می‌شود.

این مطلب را نیز بخوانید: چگونه در خانه صدا را با کیفیت استودیو ضبط کنیم؟

یکی از استانداردهای رده بالا در این زمینه، 96kHz است و طبیعتا نسبت به سمپل ریت 44.1kHz، کیفیت بیشتری را ارائه می‌‎دهد. البته بحث‌هایی نیز در پیرامون سمپل ریت 96kHz وجود دارند، زیرا مردم نمی‌دانند که آیا این نرخ واقعا ضروری است یا خیر؟ برخی از متخصصان صدا می‌گویند که سمپل ریت 96kHz نیز زیادی است و این در حالی است که شرکتی همانند اپل، صداهای دارای سمپل ریت 192kHz را ارائه می‌دهد!

عمق بیت چیست؟

مقایسه سمپل ریت و عمق بیت را با تعریف دومی ادامه می‌دهیم. به‌صورت ساده، سمپل ریت به وضوح صدا مربوط می‌شود. این در حالی است که عمق بیت به مقدار نویز موجود در صدا می‌پردازد. پیش‌تر گفتیم که به وسیله مبدل ADC، به هر سمپل دنباله‌ای از اعداد باینری اختصاص داده می‌شود. حال تعداد اعداد باینری موجود در هر سمپل، عمق بیت نامیده می‌شود.

مبدل ADC بر اساس دامنه صدا (قدرت جریانی که از میکروفن عبور می‌کند)، به هر سمپل تعدادی عدد باینری اختصاص می‌دهد. بدین ترتیب موج‌های صوتی به شکل دیجیتال درمی‌آیند. هر چه تعداد بیت‌ها در یک سمپل بیشتر باشند، آنگاه ADC نیز با دقت بیشتری می‌تواند موج صوتی را به شکل دیجیتال تبدیل کند.

در هر صورت ADCها تنها قادر هستند که تعداد محدودی از ولتاژها را به هر سمپل اختصاص دهند. با این اوصاف اگر در بین دو ولتاژ، سمپلی به مشکل برخورد کند، آنگاه به‌صورت خودکار گرد شده که به این رویه، نویز کمی‌سازی می‌گویند.

در تصویر بالا، نمونه‌ای از یک موج صدا را مشاهده می‌کنید که از طریق یک ADC دو بیتی ضبط شده است. درست است که موج اصلی (قرمز) در سطوح مختلفی اوج می‌گیرد، اما در هر صورت سیگنال دیجیتال کمی‌سازی شده آن (آبی) فقط در ولتاژ 0.25 ولتی فرود می‌آید. بیت ریت‌های پایین‌تر باعث وارد شدن نویز دیجیتال به صدا می‌شوند. در نهایت هر چه عمق بیت کمتر باشد، آنگاه موج صدا نیز با دقت کمتری بازتولید خواهد شد.

عمق بیت‌های استاندارد

همانند سمپل ریت، عمق بیت نیز دارای استانداردهایی است که در صنعت موسیقی مورد استفاده قرار می‌گیرند. صدای 8 بیتی حداقل عمق صدایی است که شما مشاهده می‌کنید. در این کیفیت، متوجه مقدار قابل توجهی از نویز شده، اما وضوح صدا همچنان قابل قبول است.

استاندارد بعدی، صدای 16 بیتی است که به آن کیفیت CD نیز گفته می‌شود. در چنین صداهایی معمولا نویزی شنیده نشده و اکثر مردم نیز می‌توانند بدون مشکل خاصی، چنین صداهایی را ویرایش کنند. سپس به استاندارد 24 بیتی می‌رسیم. این عمق بیت بیشتر در میان مهندسان حرفه‌ای صدا محبوب است. در این عمق، نویزی ندارید و همچنین دامنه بیشتری را نیز در اختیار خواهید داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: کارت صدا چیست، چگونه کار می‌کند و چه تفاوتی با DAC دارد؟

در نهایت نیز عمق 32 بیتی را داریم که همانند سمپل ریت 96kHz، بحث‌های مختلفی در پیرامون آن وجود دارند. بسیاری از مردم اعتقاد دارند که این عمق ضروری نیست. استدلال موجود در این زمینه نیز این است که به‌راحتی می‌توانید صداهای 16 و 24 بیتی را ویرایش کنید و بنابراین عمق بیت 32، چیزی فراتر از حد موردنیاز است.

سمپل ریت و عمق بیت بهینه

برای گوش دادن عادی

اگر یک شنونده عادی هستید، آنگاه به چیزی فراتر از صدای 16 بیتی نیاز ندارید. برخی از سرویس‌های استریم موسیقی، عمق بیت بیشتری را ارائه می‌دهند که طبیعتا این مهم صدا را نیز واضح‌تر می‌کند، اما در هر صورت این موضوع تفاوت قابل توجهی را به وجود نخواهد آورد. اگر فقط یک شنونده عادی هستید، آنگاه سمپل ریت 44.1kHz برای شما مناسب خواهد بود.

برای خوره‌ها و مهندسان صدا

هنگامی‌که به خوره‌ها و متخصصان صدا می‌رسیم، قضیه متفاوت می‌شود. این افراد می‌دانند که DAC چیست و از سایر تجهیزات دیگر نیز استفاده می‌کنند تا موسیقی و صدای بهتر و باکیفیت‌تری را تجربه کنند. در رابطه با نویز کمتر و دامنه پویا، صدای 24 بیتی بهترین گزینه خواهد بود. چنین صداهایی نویز بسیار کمی داشته و در عین حال نیز می‌توانند بدون اعوجاج، حجم صدای بیشتری داشته باشند.

هنگامی‌ هم که به سمپل ریت می‌رسیم، آنگاه قضیه کمی تغییر می‌کند. برخی از مردم می‌گویند که نمی‌توانند تفاوت بین صداهای 96kHz و 44.1kHz را تشخیص دهند و این در حالی است که برخی دیگر می‌گویند که می‌توانند تفاوت را احساس کنند.

نوشته سمپل ریت و عمق بیت چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

در این مطلب پر دانلود ترین برنامه های تاریخ تلفن همراه را به شما معرفی خواهیم کرد.

با عرضه تلفن‌های همراه هوشمند و توسعه اینترنت، تعداد کاربران ویندوز و رایانه‌های شخصی به طرز چشمگیری کاهش پیدا کرد و از طرفی روزانه به آمار کاربران تلفن همراه و اپلیکیشن‌های موبایلی افزوده شد.

حال در سال 2021 کافیست نگاهی به زندگی روزمره خودمان بیندازیم، ما از صبح تا شب در اپلیکیشن‌های تلفن همراه با دیگران ارتباط برقرار می‌کنیم، اخبار را پیگیری می‌کنیم، آموزش می‌بینیم، خرید می‌کنیم، تاکسی می‌گیریم، برنامه مسافرت می‌چینیم، بلیط می‌گیریم، سرگرم می‌شویم و اوقات فراغت خود را پر می‌کنیم، کار می‌کنیم و پول در میاوریم و به هر شکل زندگی خودمان را می‌گذرانیم، آن هم در حالی که هیچ نیازی به کامپیوتر یا برنامه‌های ویندوزی نداریم.

حالا این اپلیکیشن‌های موبایلی هستند که کار روزانه ما را راه ‌می‌اندازند و ما نیز برای بخش‌های مختلف زندگی خود به برنامه‌های موبایلی نیاز داریم. به همین دلیل شاید جالب باشد که بدانید اپلیکیشن‌هایی هستند که بیش از 7 میلیارد بار دانلود شده‌اند. این یک واقعیت بسیار جالب است که در کره زمین 7 میلیارد و 800 میلیون نفر جمعیت زنده وجود دارد، که از این تعداد حدود 6 میلیارد و 300 میلیون نفر به تلفن همراه هوشمند دسترسی دارند و همچنین حدود 4 میلیارد و 600 میلیون نفر می‌توانند از اینترنت استفاده کنند.

پر دانلود ترین برنامه های موبایلی

با این اوضاع ما اپلیکیشن‌هایی داریم که تاکنون بیش از 7 میلیارد بار دانلود شده‌اند و مردم از آن‌ها استفاده می‌کنند. این آمارها نشان می‌دهد نفوذ تلفن همراه، اینترنت و اپلیکیشن‌ها میان مردم در سراسر جهان تا چه حدی رشد و توسعه داشته است.

اما کدام اپلیکیشن‌ها هستند که بیش از 7 میلیارد بار توسط مردم دانلود شده‌اند؟ به اصطلاح پر دانلود ترین برنامه موبایلی در دنیا کدام است؟

به طور طبیعی اگر بخواهیم پر استفاده‌ترین برنامه‌های موبایلی را بررسی کنیم به اپلیکیشن‌های شرکت گوگل یعنی گوگل پلی، یوتیوب، گوگل مپ، گوگل سرچ و غیره می‌رسیم. اما این اپلیکیشن‌ها دانلود نمی‌شوند زیرا به طور پیشفرض بر روی گوشی‌های اندرویدی نصب هستند و (به جز مردم چین) شما در هر کشوری یک گوشی اندرویدی بخرید، برنامه‌‌های گوگل بر روی آن نصب شده و قابل استفاده است.

زمانی که می‌گوییم پر دانلود ترین برنامه موبایلی یعنی اپلیکیشنی که مردم آن را از مارکت‌های اندروید یا iOS دانلود کرده باشند. البته پر دانلود ترین برنامه های موبایلی تقریبا قابل حدس هستند. با نگاهی به پر دانلود ترین برنامه‌ های موبایلی در رتبه‌های اول اپلیکیشن‌های ارتباطی خودنمایی می‌کنند. سپس شبکه‌های اجتماعی و دوذبازی موبایلی نیز در این فهرست وجود دارد که شاید برای شما قابل حدس باشد. اما اگر قابل حدس نیست، در ادامه فهرست 20 اپلیکیشن پر دانلود در دنیا را مشاهده کنید:

نوشته معرفی پردانلودترین اپلیکیشن‌های تاریخ؛ از فیسبوک و واتساپ تا اسپاتیفای و لاین! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

به احتمال زیاد تاکنون اصطلاح بازی های کراس پلتفرم و یا کراس پلی را شنیده‌اید. در واقع بازی‌بازان می‌توانند چنین بازی‌هایی را بر روی پلتفرم‌های گوناگون اجرا کرده و همچنین از این طریق نیز با یکدیگر بازی کنند.

قابل اجرا بر روی بیش از یک سیستم

کراس پلتفرم در واقع به نرم‌افزارهایی اشاره می‌کند که در بیش از یک سیستم یا همان پلتفرم، قابل دسترسی هستند. به‌عنوان مثال، پخش کننده VLC در هر 3 سیستم‌عامل بزرگ دسکتاپی یعنی مایکروسافت ویندوز، لینوکس و MacOS در دسترس قرار دارد. این اصطلاح در دستگاه‌های موبایلی نیز رایج است و بسیاری از اپلیکیشن‌ها هم در فروشگاه گوگل پلی و هم در اپ استور اپل در دسترس هستند.

بسته به نوع و ساختار کدهای یک برنامه، شاید نیاز باشد که تمامی کدها برای یک پلتفرم بازنویسی شوند تا بتوان یک اپلیکیشن را بر روی یک چندین پلتفرم، عرضه کرد. برخی از فریم‌ورک‌ها نیز در این باره راه‌کارهای ساده‌تری را در اختیار توسعه دهندگان قرار می‌دهند.

اگر بخواهید که بدانید آیا نرم‌افزار مورد استفاده شما کراس پلتفرم است یا خیر، آنگاه راه‌کارهای مختلفی را در پیش‌رو دارید. به‌عنوان مثال، یکی از موارد بسیار مهم در هنگام کار با یک نرم‌افزار، به سازگاری فایل مربوط می‌شود. اگر از یک فرمتی استفاده کنید که فقط بر روی یک سیستم‌عامل در دسترس باشد، آنگاه جهت استفاده از آن فرمت بر روی سیستم‌عامل‌های دیگر باید آن را تبدیل کنید.

ظهور بازی های کراس پلتفرم

هنگامی که بحث بر سر بازی کردن باشد، آنگاه کراس پلتفرم، موضوعی مهم خواهد بود. از دهه 1980 گرفته تا اوایل دهه 2010، سازگاری بازی‌ها با چندین پلتفرم همواره مسئله‌ای مهم بوده است. شرکت‌های بزرگ همانند سونی، مایکروسافت و نینتندو، همگی بودجه ساخت عناوین بزرگی را فراهم کرده و همچنین وظیفه ساخت آن‌ها را نیز برعهده گرفته‎‌اند. این بازی‌ها یا توسط استودیوهای داخلی این شرکت‌ها ساخته می‌شدند و یا اینکه جهت انجام این کار، همکاری‌های موقتی با استودیوهای بازی‌سازی مستقل، صورت می‌گرفت.

البته از گذشته تا به امروز نیز بازی‌های انحصاری مختلفی وجود داشته‌اند که تنها در یک پلتفرم به‌خصوص، قابل خریداری و اجرا هستند. به همین دلیل هنگامی که بازی‌بازان بخواهند کنسولی را خریداری کنند، آنگاه باید ببینند که چه بازی‌هایی بر روی آن کنسول‌ها در دسترس قرار دارند. مثلا Halo همیشه در ایکس‌باکس، Uncharted در پلی‌استیشن و Mario نیز بر روی نینتندو در دسترس است.

این مطلب را نیز بخوانید: هزینه ساخت بازی‌های موبایلی مشهور چقدر است؟

نینتندو همچنان بر روی عرضه عناوین انحصاری تکیه دارد و این در حالی است که مایکروسافت و سونی، روزبه‌روز بازی‌های خود را بر روی پلتفرم‌های بیشتری در دسترس قرار می‌دهند. با افزایش محبوبیت پی‌سی گیمینگ در دهه‌ اخیر، بازی‌های انحصاری بیشتری بر روی این پلتفرم در حال عرضه شدن هستند. کامپیوترها در قیاس با کنسول‌ها، قدرت پردازشی بالایی دارند، به همین دلیل این روزها توسعه‌دهندگان بازی‌های خود را با توجه به پی‌سی توسعه داده و سپس آن‌ها را برای کنسول‌ها، دانگرید می‌کنند.

دلیل اهمیت بازی های کراس پلتفرم

کراس پلتفرمینگ باعث می‌شود تا بتوانید یک بازی مشخص را بر روی پلتفرم‌های گوناگون تجربه کنید. علاوه بر این، ویژگی دیگری نیز در چنین بازی‌هایی وجود دارد که از طریق آن کاربران یک بازی بر روی پلتفرم‌های مختلف می‌‎توانند به‌صورت آنلاین و چند نفره با یکدیگر بازی کنند. مثلا دارندگان کنسول پلی‌استیشن 5 می‌توانند با کاربران ویندوز به‌صورت همزمان، فورتنایت بازی کنند.

در چند سال گذشته، گرایش از سمت بازی‌های انحصاری، به سمت بازی‌های کراس پلتفرم تغییر یافته است. در این بین نیز توسعه‌دهندگان بسیاری به استثنای شرکت‌هایی همانند نینتندو، به سمت تولید بازی‌های کراس پلتفرم روی آورده‌اند. یکی از مزیت‌های بزرگ چنین رویه‌ای این است که کسانی که پلتفرم‌های مختلفی داشته، اما می‌خواهند که با یکدیگر بازی کنند، می‌توانند به هدف خود دست یابند.

کراس پلتفرم همچنین باعث می‌شود که تعداد کاربران پایه یک بازی نیز قوی‌تر شود که این قضیه هم برای توسعه دهنده و هم برای بازی‌باز، مفید است. هر چه جامعه پیرامون یک بازی بزرگ‌تر باشد، آنگاه زمان‌های صبر کردن جهت پیدا شدن رقیب، کاهش یافته، کاربران حرفه‌ای‌تر جهت رقابت پیدا می‌شوند و همچنین گیمرهای جدید بیشتری نیز به سمت بازی جذب خواهند شد. موارد زیر چند نمونه از بازی‌های محبوبی بوده که از قابلیت کراس پلی برخوردار هستند:

• Among Us
• Apex Legends
• Call of Duty
• Dead by Daylight
• Destiny 2
• Fortnite
• Minecraft
• Rocket League

آینده بازی‌های کراس پلی

قطعا در آینده نیز بازی‌های بیشتری از ویژگی کراس پلتفرم و کراس پلی پشتیبانی می‌کنند. استودیوهای بازی‌سازی مخصوصا آن‌هایی که بازی‌های چند نفره آنلاین می‌سازند، این مهم را به‌خوبی درک کرده‌اند. بنابراین گسترش این ویژگی نباید جای تعجب داشته باشد.

نوشته منظور از بازی‌های کراس پلتفرم یا همان کراس پلی چیست؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.