زمانی که نزد دوستان خود می روید، خواه در منزل آن ها باشید و یا در محل کار آن ها، و بخواهید از وای فای استفاده کنید لاجرم باید پسورد وای فای را از دوست خود درخواست کنید و به طور دستی آن را وارد کنید. شانس با شما اگر یار باشد، دوست تان پسورد را به خاطر دارد در غیر اینصورت باید کمی دردسر بکشید. گویا آی تی: البته دارندگان آیفون و IOS 11 به لطف بروز رسانی جدید این مشکل را حل کرده اند و ما به شما یاد می دهیم که چگونه حتی وقتی دوست تان پسورد شبکه وای فای خود را از خاطر برده، عضوی از شبکه شوید.

چیزی که شما به آن نیاز دارید قابلیتی است به نام Share Your Wi-Fi که اپل آن را در اخرین بروز رسانی IOS ارائه کرده است. این قابلیت به راحتی به شما کمک می کند که بتوانید عضو شبکه وای فای شوید.

نیازمندی ها

برای این که این ارتباط برقرار شود و بتوانید شبکه را به اشتراک بگذارید لازم است که یکی از دو قابلیت iOS 11  یا macOS High Sierra روی هر دو دیوایس فعال باشد. از طرفی باید قابلیت وای فای و بلوتوث نیز هر دو روشن باشد.

اگر یکی از دیوایس ها دارای  iOS 11 یا macOS High Sierra نباشد، نمی توان از این ترفند استفاده کرد.

فرقی ندارد که شما می خواهید از یک سیستم مک، آی پد یا آیفون و یا حتی آی پاد برای اشتراک گذاری استفاده کنید چرا که نیازمندی ها نرم افزاری است و در ابتدا به آن ها اشاره شد. ما برای این آموزش از دو آیفون استفاده کرده ایم.

گام اول: شبکه وای فای را انتخاب کنید

بر روی آیفونی که نیاز به پسورد وای فای دارد، تنظیمات Wi-Fi  را انتخاب کنید در این قسمت شبکه ای که می خواهید به آن وصل شوید را انتخاب کنید و در نهایت روی Enter Password ضربه بزنید.

گام دوم: گوشی را قفل گشایی کنید

برای این که بتوانید از گوشی دیگر سرویس گیری کنید باید آن را قفل گشایی کنید. به هر طریقی که گوشی تان را قفل می کنید، آن را باز کنید تا وارد مرحله بعدی شویم.

گام سوم: دو دستگاه را به هم نزدیک تر کنید

برای این که عملیات به خوبی انجام شود باید از این روش برای دستگاه های اطراف استفاده کنید اما هر چه بیشتر دو دستگاه به هم نزدیک تر باشد و در مجاورت هم باشند، بهتر جواب خواهید گرفت. پس با دوست خود در کنار هم بنشینید.

گام چهارم: پسورد را به اشتراک بگذارید

اگر همه چیز تا به الان خوب پیش رفته باشد به محض این که در مجاورت معقول نسبت به هم دیگر قرار بگیرید ( گوشی ها ) یک پیام برای اشتراک

گذاری ارسال می شود که به صورت زیر است:

Do you want to share the Wi-Fi password for ‘[Network Name]’ with [Contact or Device’s Name]?

Network Name در واقع نام شبکه ای است که گوشی به آن وصل است و Contact or Device’s Name نیز نام مخاطب یا نام دستگاه فردی که نیاز به پسورد دارد، را نمایش می دهد.

مسلما شما راضی به اشتراک گذاری هستید پس روی دکمه Share Password ضربه بزنید تا عملیاد اشتراک گذاری شروع شود.

بدین صورت می توانید به راحتی شاهد پر شدن فیلد پسورد روی گوشی ابتدایی باشد. این کار توسط دو دستگاه صورت می گیرد.

این یک روش فوق العاده برای وقتی است که حتی فرد قصد ندارد پسورد را دقیقا برای دوست خود بازخوانی کند و فقط قصد دارد که رمز را به اشتراک بگذارد. بعد از این که فیلد از پسورد پر شد، کافی است، پیام ایجاد موفق ارتباط را مشاهده کرده ( تصویر سمت چپ ) و بعد عبارت Done را بزنید تا اشتراک گذاری تکمیل شود.

در این باره تجربیات و سوال های خود را در بخش نظرات بنویسید و اگر این مطلب را مفید دریافتید آن را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید

منبع

در سال های اولیه ی پیدایش توییتر، این شبکه به صورت یک ابزار پیگیری خبر به شمار می امد اما با بازنشسته شدن گوگل ریدر، اهالی این سرویس گوگل، از توییتر به عنوان یک جایگزین عالی برای ریدر گوگل یاد می کردند. البته این پیشنهاد واقعا ارزشمند بود اما توییتر هدفش چیزی بیش از یک خبرخوان است. 

گویا آی تی: توییتر با ویژگی هایی که دارد، با صرفه جویی در وقت و با خلاصه سازی ( به دلیل محدودیت کاراکتر ها ) فرصتی فراهم کرده که بتوان در زمان مشخص اطلاعات زیاد تری نسبت به سایر شبکه های اجتماعی کسب کرد.

البته این روزها توییتر حاوی منابع زیادی است که آن را ارزشمند تر از یک خبرخوان کرده است. به همین دلیل شاید شما نتوانید وقت کنید در یک زمان مشخص همه علاقمندی های خود را در ان بخوانید و چه چیزی بهتر از این که بتوانید موارد مورد علاقه خود را در جایی ذخیره کنید و در وقت مشخص بعدی ان را بخوانید؟

توییتر به این موضوع توجه کرده و ابزاری ارائه داده که تقریبا چیزی شبیه save در فیس بوک است. بدین صورت که با کمک این ابزار می توانید علاقمندی های خود را بوک مارک کنید و آن ها را بخوانید و در صورت عدم نیاز به مراجعه بعدی آن ها را حذف کنید.

امکان فعال سازی بوک مارک و استفاده از آن در حال حاضر برای دیوایس های اندرویدی و ios وجود دارد. بنابراین اگر از طریق موبایل توییتر را دنبال می کنید لازم است که توییتر خود را ابتدا بروز رسانی کنید.

کاربرانی که از طریق وب این شبکه را دنبال می کنند باید منتظر باشند تا این سرویس برای نسخه تحت وب نیز فعال شود.

روش بوک مارک کردن توییت ها در توییتر

برای انجام این کار بعد از اینکه اپلیکیشن توییتر خود را بروز رسانی کردید، آن را باز کنید و وارد اکانت خود شوید و یک کارت توییت را باز کنید. در انتهای آن در سمت راست، یک آیکون جدید مشاهده می کنید که نشانه علامت شر کردن است. روی این گزینه کلیک کنید تا یک سری آپشن ها نمایش داده شود. از میان این اپشن ها گزینه Add tweet to Bookmarks  برای اضافه کردن توییت مورد نظر به بوک مارک را انتخاب کنید.

روش مشاهده بوک مارک ها:

برای اینکه بتوانیم بوک مارک ها را مشاهده کنیم لازم است که ابتدا به سمت پروفایل خود برویم و روی عکس پروفایل در سمت چپ ضربه بزنیم. در این حالت وضعیت به دو حالت قابل انتخاب تعییر می کند. یکی اکانت توییتر و یکی دیگر هم لیست شما!

در این جا یک گزینه دیگر هم نمایش داده می شود به نام بوک مارک یا Bookmarks. با فشردن این دکمه می توانید به سادگی، توییت های بوکمارک شده را مشاهده کنید.

شما می توانید بارها و بارها به بخش بوک مارک سر بزنید و توییت های بوک مارک شده را مشاهده کنید. اما اگر بخواهید یک پیام را از بوک مارک خارج کنید، می توانید دوباره به توییت مربوطه برگشته و دکمه اشتراک گذاری ( همان دکمه ای که برای بوک مارک کردن کلیک کرده بودید ) را فشرده و از میان آپشن های پیشنهادی این بار گزینه Remove from Bookmarks را انتخاب کنید.

قابلیت بوک مارک سازی توییت ها در توییتر در ساده ترین حالت خود ارائه شده و می توان گفت نباید از نسخه اولیه ان بیش از این چیزی انتظار داشت. در حال حاضر هیچ گونه امکان طبقه بندی و منظم سازی توییت های بوک مارک شده وجود ندارد.

با این حالت، بعد از مدتی که تعداد بوک مارک ها زیاد و زیاد تر شدند، متاسفانه شما با لیستی بلند بالا سر و کار دارد که می تواند آزار دهنده باشد. بهترین کار این است که بعد از خواندن توییت ها، ان دسته از توییت هایی را که برای مراجعه مجدد لازم ندارید حذف کنید تا لیست سبک تر باشد.

نکته بعدی این است که اگر از ای او اس استفاده می کنید توصیه می کنیم برای اینکه بتوانید تا حدی توییت ها را دسته بندی کنید از Charms استفاده کنید.

ما نباید قابلیت بوک مارک توییتر با با قابلیت save فیس بوک مقایسه کنیم چرا که فیس بوک امکان ذخیره سازی پست ها را در فولدرهای مرتبط فراهم می کند و شما با مراجعه به آن ها به راحتی می توانید توییت های دسته بندی شده را مشاهده کنید. اگر از Charms استفاده کنید تقریبا همینکار را برای تان برای توییتر نیز انجام می دهد که استفاده از آن واقعا لذت بخش است

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟ این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید و تجربیات خود را از کار کردن با توییت و بوک مارک برای ما بنویسید.

منبع

گفته می شود که فیس بوک این روزها دارای ۲ میلیارد اکانت است و این یعنی از هر چهار نفر در دنیا باید یک اکانت در این شبکه داشته باشند اما حقیقت امر این است که تمای این افراد هویت واقعی ندارند و برخی از اکانت ها جعلی یا فیک هستند. معمولا این گونه اکانت ها به منظور کلاهبرداری و یا سو استفاده و یا فعالیت های مرموزانه و حتی برای ترساندن کاربران مورد استفاده قرار می گیرند. 

گویا آی تی: بسیاری از این اکانت ها به منظور ذخیره تصاویر از پروفایل های واقعی مورد استفاده قرار می گیرند. معمولا اولین چیزی که مورد سو استفاده توسط اکانت های فیک قرار می گیرد تصویر پروفایل هاست.

فیس بوک برای مبارزه با این گونه سو استفاده ها توسط اکانت های فیک، امکان شطرنجی کردن عکس پروفایل را ایجاد کرده که به Profile Guard مشهور شده است.

Profile Picture Guard به امنیت بیشتر کاربران کمک می کند بدین صورت که اجازه نمی دهد که کسی عکس پروفایل شما را برای دیگران به اشتراک بگذارد و یا حتی آن را ذخیره کند.

از طرفی با کمک این قابلیت دیگران نمی توانند پروفایل شما را تگ کنند. چیزی که ما در این آزمایش انجام دادیم و به آن دست یافتیم این بود که عکس پروفایل فیس بوک زمانی با کمک Profile Picture Guard  شطرنجی می شود و از دسترس دیگران خارج می شود که این عکس عکسی واقعی از خودتان باشد. برای مثال اگر در پروفایل شما عکس بچه گربه باشد، Profile Picture Guard  روی ان عمل نمی کند و کماکان نمایش داده می شود.

فعال کردن Profile Picture Guard  چگونه است؟

برای فعال کردن Profile Picture Guard  لازم است که وارد اکانت فیس بوک خود در حالت وب شوید. بدین صورت از طریق دسکتاپ و مرورگرتان فیس بوک را باز کنید و به پروفایل تان بروید.

در این موقعیت باید روی عکس تان کلیک کنید تا مطابق آن چه در زیر مشاهده می کنید، عکس کاملا باز شود:

همان طور که در این تصویر مشاهده می کنید در گوشه سمت است عبارت option را می بینید. روی این گزینه کلیک کنید و آپشن ها را مشاهده کنید و در آن ها به دنبال عبارت Turn On Profile Picture Guard باشید. روی این گزینه کلیک کنید. با این کار فیس بوک از شما می خواهد که یک تصویر جدید آپلود کنید. البته شما می توانید همین عکس را دوباره آپلود کنید و نیازی نیست حتما عکسی جدید از خودتان بگذارید. در حقیقت فیس بوک می خواهد عملیات را روی عکس انجام دهد.

زمانی که فیس بوک تصویر را دریافت کرد، تغییرات را ایجاد می کند و شما در نهایت باید آن را تایید کنید. در انتهای تصویر یک نشانه وجود دارد که به کمک آن می توانید تایید کنید که همه چیز عالی است.

زمانی که این کار را انجام دادید کسی نمی تواند با کمک راست کلیک عکس را بزرگ کند و آن را ذخیره کند.

این قابلیت برای کاربران آمریکایی فعال نشده است. کاربران آسیای جنوبی و کشورهایی که در این حاشیه قرار دارند به راحتی می توانند از این فرصت استفاده کنند و اولین کسانی باشند که از این ویژگی بهره مند هستند.

پیش بینی می شود که به زودی این قابلیت برای سایر کشور ها نیز پیاده سازی شود.

آیا این آموزش برایتان مفید بود؟ آن را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید و در این باره سوالات خود را با ما در میان بگذارید.

منبع

ویندوز یک سیستم عامل کاملا انعطاف پذیر است که هر بخشی از آن را می توانید کنترل کنید. در حقیقت این سیستم عامل اجازه می دهد که مدیریت بخش های مختلف ان را بر عهده بگیرید مگر قفل کردن اتوماتیک آن! اما اگر از قفل پویا استفاده کنید این مشکل هم حل خواهد شد. 

گویا آی تی: این کار برای زمانی پیشنهاد می شود که سیستم برای زمان زیادی بیکار باشد و آن را به حال خود رها کرده باشید. البته این قابلیت از ابتدا در ویندوزهای ویستا، ویندوز ۷  و ویندوز ۸ و ۸٫۱ نیز وجود داشته است.

برای اینکه منظور ما را بیشتر متوجه شوید باید بگوییم که ما در حال صحبت کردن در مورد قفل کردن سیستم هستیم یعنی همان اتفاقی که با فشردن دکمه ترکیبی Win+L رخ می دهد. اگر این تنظیماتی است که شما به دنبال آن می گردید، باید به بخش Control Panel بروید و در آن جا در گروه تنظمیاتی که مشاهده می کنید به دنبال Power & Sleep باشید که به زیر منو های ان نیاز داریم.

ویندوز ۱۰ را اتوماتیک قفل کنید

ویندوز ۱۰ هنوز که هنوز است از screensaver پشتیبانی می کند. شما می توانید حتی وقتی که سیستم فعال است به سراغ این بخش بروید و آن را فراخوانی کنید و فعال کنید این موضوع در تمامی ویندوز ها وجود داشته اما در ویندوز ۱۰ می خواهیم کاری کنیم که علاوه بر اینکه این بخش می تواند فعال شود، سیستم کاملا به صفحه قفل برود.

برای این کار وارد Settings app شوید و از ان جا وارد گروه تنظیماتی Personalization شوید. در این بخش در سمت چپ تب هایی وجود دارد که ما با Lock Screen  کار داریم. روی ان کلیک کنید تا اپشن های قابل تنظیم آن را در سمت راست مشاهده کنید.

در میان صفحه در بخش راست عبارت  Screen saver settings را مشاهده می کنید. این گزینه را کلیک کنید تا وارد بخش تنظیماتی آن شوید:

در صفحه Screen saver settings یک منوی باز شونده مشاهده می شود که باید آن را باز کنید و عبارت Blank را انتخاب کنید. البته هر چیز دیگری هم می توانید انتخاب کنید اما در بخش Wait عددی قرار دهید که می خواهید بعد از رها کردن سیستم اسکرین سیور ( و در این آموزش قفل شدن ) فعال شود.

بعد از این باید به گزینه On resume, display logon screen توجه کنید و اطمینان کنید که این ویژگی تیک دار باشد. این دقیقا همان چیزی است که به قفل کردن سیستم ویندوز ۱۰ می انجامد.

این کل کاری است که باید انجام دهید. شما می توانید در صورت رها کردن سیستم به صورت اتفاقی یا کاملا دلخواه حتی در کمترین زمان که یک دقیقه است سیستم را قفل کنید و خیالتان بابت همه چیز راحت باشد.

معمولا این تنظیمات برای زمانی است که شما سیستم را بخواهید برای زمانی طولانی رها کنید چرا که اگر مدام پشت سیستم باشید و بخواهید با یک دقیقه رها کردن آن سیستم را قفل و بعد قفل گشایی کنید ممکن است آزار دهنده برایتان باشد.

راهنمای SLEEP اتوماتیک ویندوز ۱۰

اگر شما می خواهید با رها کردن سیستم، ویندوز ۱۰ را به حالت SLEEP ببرید به طوری که برای بیدار کردن آن و استفاده از آن نیاز به پسورد داشته باشید دیگر نیازی نیست که به screensaver بروید و از انجا قفل را فعال کنید.

برای این کار به اپلیکیشن تنظیمات بروید و بخش تنظیمات گروهی Display را کلیک کنید در این جا تب های مختلفی در سمت چپ وجود دارد که باید از میان آن ها Power & Sleep را انتخاب کنید.

در این قسمت انقدر به پایین اسکرول کنید تا به قابلیت های قابل تنظیم on battery و یا plugged in برسید. تایمی که می خواهید بعد از آن سیستم به حالت خواب برود را اینجا مشخص کنید ( حداقل زمان ممکن یک دقیقه است ).

در ادامه در اپلیکیشن تنظیمات به بخش تنظیمات گروهی Accounts بروید و از ان جا در سمت چپ Sign-in Option را کلیک کنید تا در سمت راست بتوانید آپشن های اضافی را مشاهده کنید. در این حالت به دنبال عبارت Require Sign-in  باشید. در زیر این بخش می توانید When PC wakes from sleep را مشاهده کنید و آن را تنظیم کنید.

معمولا در تجربه هایی که داشته ایم بسیاری از سیستم های مبتنی بر ویندوز ۱۰ هنگام بیرون آمدن از حالت خواب یا دیر عمل می کنند یا اینکه بر روی یک صفحه قفل می شوند. هنوز برای حل این معضل راه حلی ارائه نشده است اما به همین خاطر توصیه می کنیم که از قفل اتوماتیک به جای حالت خواب در ویندوز ۱۰ استفاده کنید.

در این باره آیا شما هم تجربیاتی دارید؟ در این باره دیدگاه های خود را با ما در میان بگذارید.

منبع

مایکروسافت ورد به شما این امکان را می دهد تا به راحتی به تعداد دلخواه ستون در صفحه خود ایجاد کنید. زمانی که این ستون ها ایجاد شدند، آن ها با عرض پیش فرض خود ورد روی صفحه قرار داده می شوند اما اگر شما بخواهید اندازه آن را تغییر دهید، باید یک سری تنظیمات انجام دهید که ما در این مقاله آن را به شما یاد می دهیم.

گویا آی تی: اینکه عرض ستون ها توسط مایکروسافت ورد به چه اندازه تعیین شود، بستگی به این دارد که شما صفحه را به چند ستون تقسیم کرده اید. معمولا هر چه تعداد ستون ها بیشتر باشد عرض آن ها نیز کمتر خواهد بود اما فاصله بین ستون ها معمولا به یک اندازه است. برای مثال به تفاوت ها در نمونه های زیر دقت کنید:

اگر یک ستون انتخاب کنید، عرض ستون به صورت ۶/۵ اینچ در نظر گرفته می شود. در چنین حالتی شما با همان صفحه ای که همیشه با آن کار می کنید مواجه می شوید که در حقیقت، دارای عرض ۸/۵ اینچ است و از سمت راست و چپ ۱ اینچ برای حاشیه فاصله دارد.

اما اگر دو ستون انتخاب کنید، عرض ستون به اندازه ۳ اینچ تبدیل خواهد شد. در حقیقت صفحه شما به چند بخش تقسیم می شود که فاصله از سمت راست و چپ حدود ۱ اینچ خواهد بود و دو ستون ۳ اینچی خواهید داشت و در نهایت، بین هر دو ستون نیم اینچ نیز فاصله دارید.

وقتی که از سه ستون استفاده کنید، سه ستون با عرض های ۱٫۸۳ اینچ خواهید داشت که بین آن ها نیم اینچ فاصله است و از دو حاشیه سمت راست و چپ نیز ۱ اینچ فاصله دارند.

ورد به شما اجازه می دهد که به صورت استاندارد تا ۱۳ ستون اضافه کنید و برای بیشتر کردن آن باید به فضای کمتر راضی شوید.

اگر این تعیین اندازه ها برای تان مناسب است خب باید خوشحال باشید و کارتان را با آن انجام دهید در غیر اینصورت می توانید یک سری تغییرات انجام دهید. برای مثال می توانید عرض برخی ستون ها را تغییر دهید یا فاصله بین ستون ها را کم و زیاد کنید.

برای انجام این تنظیمات عاقلانه ترین کار این است که همین الان وارد ورد شوید و از قسمت Columns اقدام به گذاشتن جدول های منظم روی صفحه کنید.

وقتی وارد ورد می شوید با تب Layout کار دارید تا بتوانید ستون ها را ایجاد کنید. در این بخش عبارت Columns را مشاهده می کنید وقتی که روی آن کلیک می کنید شماری از ستون ها را مشاهده می کنید که می توانید با یک کلیک آن را به صفحه خود منتقل کنید.

در این وضعیت همانطور که در عکس زیر مشاهده می کنید برخی از ستون ها هم کم عرض تر از ستون کناری است که می توانید جهت چپ بودن و راست بودن آن را مشخص کنید:

اگر تعداد ستون های نشان داده شده شما را راضی نمی کند به کمک More Columns می توانید ستون های بیشتری ایجاد کنید. زمانی که این گزینه را کلیک کنید دیالوگ باکس اصلی ایجاد ستون ها با نام Columns باز می شود. در این صفحه اولین بخش Presets است که تا ۴ ستون به طور رسمی برای شما ایجاد می کند اما اگر تعداد ستون ها کم است در زیر همین بخش عبارت Number Of Columns را مشاهده می کنید. در این جا می توانید شمار ستون های دلخواه خود را بنویسید.

علاوه بر این آپشن گزینه ای وجود دارد به نام Line Between که اگر آن را تیک دار کنید مرز بین ستون ها به شما نمایش داده می شود ( توسط یک خط ):

زمانی که تعداد ستون ها را مشخص کردید، اگر برایتان اندازه پیش فرض ورد اهمیت دارد ok را بزنید و همه چیز را به ورد بسپارید اما اگر می خواهید عرض و فاصله بین هر کدام از ستون ها را مشخص کنید کافی است از بخش width and spacing استفاده کنید.

در این محل شما در آپشن اول، شماره ستون ها را مشاهده می کنید ( ۱ و ۲ و ۳ و .. ) و در آپشن دوم می توانید عرض ستون را به اینچ به دلخواه خود انتخاب کنید ( width ) و اما در بخش spacing هم می توانید فاصله ها را تنظیم کنید.

مثلا چیزی که من تتظیم کرده ام به صورت زیر است. شما هر چه را تنظیم کنید پیش نمایش آن را بعد از وارد کردن اطلاعات، در سمت راست همین دیالوگ باکس مشاهده می کنید:

بعد از انجام کار ok را بزنید و به راحتی، روی سند خود کار کنید و خروجی دلخواه بگیرید. اما شما می توانید به کمک خط کش های خود ورد نیز برای هر ستون کارتان را انجام دهید اما اگر بخواهید خیلی دقیق تر این کار را کنید از دیالوگ باکس استفاده کنید.

برای استفاده از خط کش ها، وقتی که شما در سند ورد خود قرار دارید و ستون ها را می بینید، به کمک نوار بالایی می توانید محدوده آن را مشاهده کنید و با کشیدن رول آن، عرض را کم و زیاد کنید و فاصله بین آن ها را تغییر دهید.

بدین صورت می توانید فضای بین ستون ها را کم و زیاد کنید.

و این بخش هم نمونه ای از تنظیمات است که ما توسط آن فاصله بین سون ها را زیاد تر کردیم.

در این باره تجربیات خود را برای ما بنویسید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع