چگونه تمام اعضای گروه در فیس بوک را با یک کلیک حذف کنیم؟

فرض می کنیم که شما گروهی ایجاد کرده اید و شمار اعضای آن به اندازه ای است که نمی توانید تک به تک آن ها را حذف کنید! حتی اگر ادمین های گروه را به ۱۰ یا ۲۰ نفر ارتقا دهید، باز هم باید در حالت معمولی، تک تک اعضا را حذف کنید. گروه های فیس بوکی موفق عموما بالای ۱۰۰ عضو دارد اما باور کنید که حذف کردن ۵۰ نفر از یک گروه به صورت تک تک زمان گیر و آزار دهنده است از این رو، چون این مساله دغدغه بسیاری از کاربران این شبکه اجتماعی عظیم است، گویا آی تی تصمیم بر آن گرفته تا روش حذف اعضای گروه در فیس بوک را با یک کلیک به شما یاد دهد. با ما همراه باشید که ترفند بسیار جالب است.

برای اینکه بتوانید، این کار را انجام دهید باید ابتدا قطعه کد و اسکریپت را دانلود کنید و روی ان کمی کار کنید که مراحل این کار را به دقت و درستی در ادامه به شما یاد خواهم داد. ابتدا این اسکریپت را دانلود کنید. لینک دانلود اسکریپت  | لینک دوم برای دانلود اسکریپت 

من دو لینک بالا را تست کرده ام، و به درستی جواب گرفته ام، پس ابتدا لینک اول را کلیک کنید و به راحتی فایل متنی را دانلود کنید. در صورتی که برای شما مشکلی وجود دارد تا از لینک اول استفاده کنید می توانید به جای آن از لینک دوم استفاده کنید.

delete-facebook-group-script

در گام دوم نیاز به این دارید که بدانید ID پروفایل فیس بوک تان چند است. این آی دی و یا شناسه عموما بالای ۸ رقم است. برای اینکه این آی دی را بدست آورید، اینجا را کلیک کنید و از سایت مربوطه برای پیدا کردن آیدی استفاده کنید. آی دی خود را یاد داشت کنید و وارد مرحله بعدی شوید.

فایلی را که دانلود کرده بودید را باز کنید و آی دی خود را جایگزین عدد ۱۰۰۰۰۸۶۲۰۷۱۹۳۷۷ نمایید. کافی است در فایل متنی این عدد را سرچ کنید و آن را پاک کرده و آی دی خود را اضافه کنید.

بعد از اینکه تغییرات را ذخیره کردید، وارد اکانت فیس بوک خود بشوید و از آن جا وارد گروهی شوید که می خواهید اعضای آن را به یک باره حذف کنید.

در گروه که قرار گرفتید در جایی خالی از صفحه راست کلیک کنید و گزینه INSPECT ELEMENT یا عبارتی نظیر آن را پیدا کنید.

در این حالت، اسکریپت مورد نظر را که ای دی خود را در آن قرار داده اید را در این بخش جایگزین کنید تا خود اسکریپت و فیس بوک طی عملیاتی یک به یک، اعضا را برای تان حذف کنند و هیچ گونه زحمتی به شما نیفتد.

شما در ادامه با دیالوگ باکسی به شکل زیر روبرو می شوید:

CONFIRM را بزنید تا اعضای مورد نظرتان حذف شود. البته اگر می خواهید اعضای مورد نظر به هیچ عنوان با آی دی های کنونی شان وارد گروه شما نشوند، می توانید عبارت BALOCK PERMANENTLY را انتخاب کنید.

بدین ترتیب می توانید از وقت آزاد بیشتری بهره ببرید و کار حذف اعضای گروه را اتوماتیک کنید.

این آموزش را برای دوستان فیس بوکی خود ارسال کنید و آن را در شبکه های اجتماعی مختلفی که در آن ها عضویت دارید نشر دهید. همچنین می توانید تجربیات و نظرات خود را در این باره با گویا آی تی در میان بگذارید.

 

چگونه قابلیت پنهان Night Mode را در اندروید ۷ فعال کنیم؟

هر چند این روزها، صحبت از اندروید ۸ است و به احتمال زیاد روزی خواهد آمد که حرف از اندروید های بالاتر باشد اما شما این مقاله را مطالعه کنید. اما این نکته را نباید فراموش کرد که با وجود ورژن های جدید اندروید، نمی توان تضمین داد که تمام گوشی ها به این ورژن اپدیت شوند بلکه باید تلاش کنیم تا تمام مشکلات تمام ورژن ها را حل کنیم. از این رو، با وجود صحبت هایی از اندروید ۸، می خواهیم به یک مساله در اندروید ۷ بپردازیم.

زمانی که گوگل نسخه بتای اندروید ۷ را روانه کرد، تا برخی کاربران با تست کردن آن به ماهیت آن پی ببرند و بتوانند مشکلات آن را ارائه کنند، اغلب کاربران از حالت تاریک خاصی که گوگل در این نسخه از اندروید قرار داده بود رضایت کامل داشتند چرا که تغییر مهمی در آن روی داده بود و آن هم این بود که افکت نور آبی آن حذف شده بود تا کاربر بتواند به راحتی، و سریع تر خواب برود.

هر چند این ویژگی باب میل خیلی از کاربران سراسر دنیا بود اما متاسفانه در نسخه نهایی اندروید ۷ اثری از آن نبود اما از آن جا که قطعه کد این قابلیت وجود دارد، توسعه دهندگان تلاش کرده اند تا با یک اپلیکیشن کمکی ساده و کم حجم آن را در گوشی های اندرویدی، البته از نوع اندروید ۷ پیاده سازی کنند. گویا آی تی امروز این اپلیکیشن را به شما معرفی می کند و به شما یاد می دهد که چگونه حالت تاریک اندروید ۷ را فعال کنید. با ما همراه باشید.

System UI Tuner را فعال کنید.

در ابتدای راه نیاز دارید تا منوی  System UI Tuner را فعال کنید. بدین صورت دو بار از بالا به پایین روی اسکرین گوشی سوایپ کنید تا بخش تنظیمات سریع به طور کامل گشوده شود و قابلیت های آن پیش روی تان قرار بگیرد.

با این کار در سمت راست و بالا، یک دکمه ایجاد می شود که می توانید روی این آیکون که مدل چرخ دنده است و مربوط به تنظیمات است ضربه بزنید تا بعد از حدود ۱۰ ثانیه، وارد بخش تنظیمات بشوید.

وقتی به این بخش از تنظیمات وارد شدید، پیام Congrats! System UI Tuner has been added to Settings را مشاهده خواهید کرد که نشان از محل درست قرارگیری شما برای فعال سازی System UI Tuner می باشد.

 

Night Mode Enabler را نصب کنید

Night Mode Enabler نرم افزاری است که به شما کمک می کند تا بتوانید به راحتی قابلیت تاریک و یا حالت شب اندروید ۷ را فعال کنید. این اپلیکیشن ساده و کم حجم مطابق با سایر اپ ها روی گوشی شما نصب می شود. 

برای دانلود Night Mode Enabler کلیک کنید.

Night Mode را فعال کنید

بعد از این که برنامه را دانلود کردید، ان را روی گوشی خود نصب کنید. بعد از نصب اپ را اجرا کرده، و دکمه ای که وسط نمایشگر می بینید را لمس کنید تا این قابلیت فعال شود. موقعیت این دکمه به صورت زیر است:

بعد از این که این قابلیت را لمس کردید، با صفحه ای مطابق زیر روبرو می شوید:

در سمت راست و بالا باید برنامه را فعال کنید پس تاگل را بکشید و آن را ON کنید.

با این تنظیمات جایی که نور زیادی باشد، این اپلیکیشن فعال شده و سعی در این دارد که نور صفحه را تعدیل کند. البته میزان تاریکی و روشنی نمایشگر در این حالت متفاوت است اما شما می توانید به دلخواه خود هر بار که بخواهید این حالت را فعال یا غیر فعال کنید. برای این منظور، باید تنظیمات را به صورت زیر دنبال کنید:

ابتدا در صفحه اصلی، از بالا به پایین دوبار سوایپ کنید تا منوی تنظیمات سریع به طور کامل گشوده شود. در این بخش گزینه ای به نام Edit وجود دارد. آن را لمس کنید تا قابلیت افزودن و ویرایش زیر منو ها را پیدا کنید

با باز شدن این بخش، شما می توانید اسکرول کرده و به پایین آیید تا بالاخره به گزینه Night Mode برسید. بعد از این با دراگ اند دراپ یا همان کشیدن و انداختن می توانید این قابلیت را به بخش تنظیمات سریع اضافه کنید تا هر بار که تمایل داشتید آن را فعال و یا غیرفعال نمایید.

Night Mode پس از فعال سازی چگونه به نظر می رسد؟

زمانی که شما حالت شب را فعال کنید، با چیزی که ممکن است در نظر داشته باشید تفاوت خواهد داشت. در اندروید ۷ این قابلیت با حذف رنگ آبی، یک حالت نارنجی یا قهوه ای روشن را برای تان فراهم می آورد که از نظر علمی، برای سلامتی چشم ها بسیار مفید است. نمایی از این حالت را در زیر مشاهده می کنید:

بسیاری از افراد پس از استفاده از این اپلیکیشن گزارش داده اند که نتوانسته اند به هر نحوی که شده، این قابلیت را در بخش تنظیمات سریع اعمال کنند. برخی هم گفته اند که با افزودن این بخش به منوی سریع در مراجعه مجدد آن را نیافته اند. حالا برای این دسته از افراد هم یک توصیه تضمینی دیگر داریم. بدین منظور، توصیه می شود دوباره به بخش تنظیمات سریع و بخش ویرایش یا همان ادیت بروید. در سمت راست باید دکمه ریست را مشاهده کنید که جایگاه آن را در تصویر زیر به شما نمایش داده ایم:

ریست را یک بار بزنید تا بخش تنظیمات سریع ریست شود و تغییراتی که اعمال کرده اید به درستی قرارگیری شود. گاهی لازم است بعد از ریست دوباره عملیات اضافه کردن این گزینه و قابلیت به میان منو دوباره صورت گیرد پس با یکی دو بار تست کردن، می توانید به سادگی این مشکل را حل کنید.

در بسیاری از موارد نزدیک به ۱۰۰ درصد موارد این مشکل به خوبی رفع شده است.

در این باره تجربیات و دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید و به ما بگویید که برای ایجاد حالت شب یا حالت دارک و تیره و تاریک برای گوشی های خود با هر ورژنی از اندروید، از چه برنامه هایی استفاده می کنید؟

 

آموزش زمان بندی کردن پیام و ارسال آن از طریق واتس اپ ( اندروید و آیفون )

برای اینکه بخواهید هر پیامی را زمان بندی کنید تا طبق زمان بندی دقیق شما برای دوست تان ارسال شود، می توان دلایل مختلفی داشت. مثلا ممکن است که کسی از شما خواسته باشد، که در موعد مقرری به او پیامی داده و چیزی را به او یاد آوری کنید. یا اینکه تمایل دارید هنگام صبح، ظهر، عصر و یا شب به عزیزانتان وقت بخیر بگویید. حتی ممکن است بخواهید تولد دوست خود را برای سه ماه دیگر زمان بندی کنید که مبادا در میان روزمرگی ها آن را فراموش کنید.

برای ارسال پیام عادی، اپلیکیشن ها و نرم افزارهای مختلفی وجود دارد که این کار را به راحتی انجام می دهد، اما واتس اپ ماهیت دیگری دارد و هنوز خیلی از افراد نمی دانند که این نرم افزار دارای یک برنامه است که می توان از طریق آن زمان بندی پیام را به خوبی انجام داد تا خود این نرم افزار پیام را در وقت مقرر و در تاریخ مشخص به کاربر ارسال کند. گویا آی تی در این مقاله به معرفی یک برنامه خواهد پرداخت پس همراه ما باشید:

whatsapp scheduler چگونه نرم افزاری است؟

whatsapp scheduler در واقع اپلیکیشنی است که روی گوشی شما نصب می شود و به موازات واتس اپ باید با آن کار کنید. یعنی باید حتما خود واتس اپ روی گوشی تان نصب باشد و بعد whatsapp scheduler را نصب کنید. اما این اپلیکیشن که اجازه زمان بندی پیام در واتس اپ را برای تان فراهم می کند، دارای امکانات و ویژگی هایی است که به طور خلاصه به آن ها اشاره می کنیم:

ویژگی های whatsapp scheduler برای کاربران

کسانی که از whatsapp scheduler استفاده می کنند هیچ گونه نیازی ندارند که بخواهند مخاطبین را یکی یکی وارد برنامه کنند، بلکه whatsapp scheduler از خود نرم افزار مخاطبین به طور اتوماتیک استفاده می کند. پس در این مرحله حسابی کارتان راحت شد.

با استفاده از این اپلیکیشن می توانید پیام های زمان بندی تان را برای بیش از یک نفر ارسال کنید. یعنی می توانید یک پیام بنویسید و آن را برای N نفر، برنامه ریزی کنید تا ارسال شود. این کار نیازی به نوشتن های مکرر ندارد بلکه کافی است یک پیام نوشته و هنگام انتخاب مخاطب، هر تعداد که می خواهید مشخص کنید.

شما می توانید تاریخ دقیق و زمان دقیق برای ارسال پیام را مشخص کنید و نگران این نباشید که برنامه مشخص کند که شما در چه زمانی پیام را ارسال کرده اید. از طرفی باید مطمئن باشید که وقتی می خواهید پیام را ارسال کنید، و زمان بندی کنید، ارتباط اینترنت گوشی تان وصل و به درستی فعال باشد.

اپلیکیشن مورد نظر، دارای امکانی است که به شما اجازه می دهد، به سادگی هنگام ارسال متوجه شوید که پیام ارسال شده است. در واقع نرم افزار وقتی پیام را ارسال کرد به شما یک نوتیفی ارسال می کند، و در صورتی که بخواهید می توانید این نوتیفی را تکرار پذیر کنید.

نرم افزار یاد شده دارای حجم کمی است و بعد از نصب، اختلالی در کارکرد گوشی ایجاد نمی کند از این رو می توانید با خیال راحت آن را نصب کنید و در موارد مورد نیاز آن را مورد استفاده قرار دهید.

نیازمندی ها برای نصب و استفاده از whatsapp scheduler

نرم افزار whatsapp scheduler برای اندروید و آیفون مورد استفاده قرار می گیرد اما امکاناتی لازم است تا بتوانید این برنامه را مورد استفاده قرار دهید. در زیر به حد لازم و کافی به امکانات پرداخته ایم:

اول اینکه برای نصب whatsapp scheduler باید گوشی اندرویدی تان را روت کرده باشید. بدین معنی که کاربرانی که گوشی شان روت نکرده اند، نمی توانند از برنامه استفاده کنند اما پذیرش ریسک روت کردن، شاید برای خیلی ها به نصب و استفاده از این برنامه برای زمان بندی کردن ارسال پیام در واتس اپ، نیارزد! به هر حال باید گوشی روت کرده باشد تا بتوانید از این اپ استفاده کنید.

اگر شما گوشی تان را روت نکرده اید یک اپلیکیشن دیگر وجود دارد که می توانید از آن استفاده کنید، که می توانید آن را از این جا دانلود کنید

ارتباط اینترنتی از لازمه های دیگر برای نصب و استفاده از برنامه است.

برای دانلود اپلیکیشن  whatsapp scheduler برای زمان بندی پیام واتس اپ، کلیک کنید.

برای شروع کار، ابتدا این نرم افزار را دانلود کنید و از هر طریقی که می دانید آن را روی گوشی ارسال کرده، و بعد نصب کنید. البته می توانید این اپ را مستقیما در گوشی هم دانلود و نصب کنید.

وقتی که اپلیکیشن را نصب کردید، آن را اجرا کنید که در اغلب موارد باید مجوز دسترسی به روت را در آن صاد کنید. این کار با ضربه زدن به دکمه ای که اولین بار به شما نمایش می دهند، کاملا مشهود است.

بعد از آن که مجوز را ایجاد کردید، در سمت راست و بالا علامت مداد را مشاهده می کنید. آن را ضربه بزنید تا برنامه به شما امکان ایجاد تاریخ و زمان درست را فراهم کند:

در عکس بالا دکمه ADD را مشاهده می کنید. وقتی زمان و تاریخ مشخص را نوشتید، روی این دکمه کلیک کنید تا زمان مشخص برای تان تنظیم شود. حالا می توانید با این کار، متن خود را هم وارد کنید. مطمئن باشید که هر چیزی را به درستی انجام می دهید و تنظیم می کنید.

هنگامی که می خواهید تاریخ و ساعت دقیق را مشخص کنید، مطمئن باشید که ساعت و تاریخ گوشی تان کاملا درست و دقیق است چرا که نرم افزار مورد نظر بر اساس ساعت و زمان گوشی تان، کار می کند.

آموزش ارسال پیام زمان بندی شده با واتس اپ در آیفون

در آیفون هم می توانید برنامه ای را نصب کنید که به شما کمک می کند پیام ها را به صورت زمان بندی شده ارسال کنید. این برنامه هم مثل برنامه اندرویدی ها whatsapp scheduler نام دارد. به همین سادگی!

کافی است ابتدا whatsapp scheduler را به قیمت حدودی ۱ دلار خریداری کنید. بعد از اینکه این برنامه را خریداری کردید، آن را روی آیفون خود نصب کنید و بعد، از آن، وارد نرم افزار واتس اپ خود شوید. دقت کنید که در ایفون کرای با خود whatsapp scheduler ندارید فقط ان را نصب می کنید و همه چیز را به سیستم می سپارید.

در واتس اپ خود در آیفون، مخاطب مورد نظر تان را انتخاب کنید و بعد پیام مورد نظرتان را برایش بنویسید.

وقتی که پیام را کاملا نوشتید، و خیالتان راحت شد که می خواهید آن را ارسال کنید، دکمه SEND را فشار دهید و آن را بگیرید، تا امکان زمان بندی و وارد کردن دیتاهای لازم مثل تاریخ و ساعت برای تان فراهم شود.

دقت کنید که هنگام مشخص کردن زمان، باید حالت AM یا PM را هم حتما مشخص کنید.

حالا باید تنظیمات را به پایان رسانده و ارسال پیام را به خود واتس اپ، بسپارید و بعد از ارسال نوتیفی مورد نظر را دریافت کنید.

بدین ترتیب می توانید پیام های مهمی که قصد دارید دقیقا در تایم خاصی برای دوستان تان ارسال کنید را با این اپلیکیشن زمان بندی و ارسال کنید.

خوشبختانه وجود بستر هوشمند در گوشی ها این امکان را ایجاد کرده که کاربران بتوانند به بهترین شکل ممکن به تمام خواسته های خود از طریق اپلیکیشن ها برسند. از این رو می توانید هر چه را که از گوشی تان انتظار دارید را با جستجوی میان اپ ها، دریابید.

در این باره تجربیات و دیدگاه های خود را برای گویا آی تی ارسال کنید و برای اطلاع عموم کاربران، این آموزش فوق العاده را در شبکه های اجتماعی تان نشر دهید.

 

آموزش و معرفی بهترین توزیع‌های لینوکس برای تازه‌کاران

اگر می‌خواهید لینوکس را امتحان کنید، ابتدا باید توزیعی از این سیستم عامل انتخاب نمایید. تعداد توزیع‌های لینوکسی بسیار زیاد است، اما برخی برای شروع کار از بقیه بهتر هستند.

 

خود لینوکس در حقیقت فقط هسته‌ی این سیستم عامل است. میزکار گرافیکی، ابزارهای خط فرمان و دیگر بخش‌های سیستم پروژه‌های جداگانه‌ای هستند. توزیع‌های لینوکس نرم‌افزارهای منبع باز را از پروژه‌های مختلف گردآوری کرده و آن‌ها را در قالب یک سیستم عامل قابل نصب آماده می‌کنند.

 

امروزه استفاده از توزیع‌های لینوکس خیلی راحت شده است. کافی است توزیع مورد نظر خود را دانلود کرده و آن را با استفاده از ابزارهای موجود درون یک درایو USB یا دیسک نوری بوتیبل کنید. سپس کامپیوتر را ریستارت نموده و سیستم را از روی رسانه‌ی مورد نظر خود بوت کنید تا بتوانید از حالت زنده‌ی لینوکس استفاده نمایید. در حالت زنده، توزیع لینوکس بدون این که در سیستم شما تغییری ایجاد کند از روی دستگاه بوتیبل شده‌ی شما اجرا می‌شود. اگر تصمیم گرفتید که این توزیع را روی کامپیوتر خود نصب کنید، از طریق همان محیط زنده می‌توانید این کار را انجام دهید.

 

در کامپیوترهای جدید، شاید برای بوت کردن لینوکس لازم باشد تا بخش Secure Boot را غیرفعال کنید. بعضی از توزیع‌های لینوکس با وجود فعال بودن Secure Boot هم می‌توانند بوت شوند، ولی برخی دیگر نمی‌توانند.

 

اوبونتو یک توزیع باکیفیت و با پشتیبانی قوی لینوکس است

 

Best Linux Distributions

 

می‌توان گفت اوبونتو تنها نامی است که با عبارت توزیع‌های دسکتاپ لینوکس عجین شده است. انتخاب این توزیع برای شروع کار بسیار عالی است، و حتی پس از حرفه‌ای‌تر شدن هم می‌توان آن را از توزیع‌های خوب این سیستم عامل به حساب آورد.

 

اوبونتو از جهات بسیاری کاربر-پسندانه است. این توزیع میزکاری ساده و نصابی بی‌دردسر دارد. نصاب این توزیع در فرآیند نصب با ارائه‌ی چند گزینه‌ی اختیاری امکان نصب پلاگین مرورگر فلش و کدک‌های گوناگون چندرسانه‌ای را فراهم می‌کند. یک ابزار دیگر به نام Additional Drivers هم وجود دارد که درایورهای منبع بسته را شناسایی و برای عملکرد بهتر سخت‌افزار نصب آن‌ها را برای شما ساده می‌کند. استفاده از این نرم‌افزار اضافی بر روی سایر توزیع‌های لینوکس به این سادگی نیست.

 

محبوبیت اوبونتو باعث شده کاربران زیادی در سراسر اینترنت آماده‌ی کمک به شما باشند. اگر به مشکلی برخوردید یا سوالی داشتید، به راحتی می‌توانید در اینترنت جستجو کرده و سوال یا مشکل خود را همراه با راه‌حل آن پیدا کنید، چون افراد زیادی از اوبونتو استفاده می‌کنند.

 

Best Linux Distributions

 

این جامعه‌ی کاربری عظیم، به معنای در اختیار داشتن تعداد زیادی نرم‌افزار در مخازن نرم‌افزاری استاندارد اوبونتو و مخازن نرم‌افزاری شخص-ثالث که به PPA-ها مشهور است می‌باشد. تولیدکنندگان نرم‌افزارهای شخص-ثالث حتماً اوبونتو را در لیست سیستم عامل‌های تحت پشتیبانی خود قرار می‌دهند. مثلاً در صفحه‌ی دانلود شرکت Valve گفته شده که «اوبونتو توزیع لینوکسی محبوب ماست». اپلیکیشن‌هایی مثل گوگل کروم و اسکایپ هم به طور رسمی از اوبونتو پشتیبانی می‌کنند، در حالی که ممکن است روی توزیع‌های کوچک‌تر لینوکس از آن‌ها پشتیبانی نشود. اوبونتو دریافت جدیدترین درایورهای گرافیک‌های NVIDIA را هم ساده‌تر کرده، چیزی که شاید بر روی توزیع‌های دیگر چندان ساده نباشد.

 

اگر انتشار Long Term Support یا LTS را انتخاب کنید، می‌توانید از پشتیبانی بلند مدت نرم‌افزاری هم بهره‌مند شوید. انتشارهای LTS از زمان انتشار تا پنج سال پس از آن با به‌روز رسانی‌ّهای امنیتی پشتیبانی می‌شوند. اوبونتو هر دو سال یکبار یک نسخه‌ی LTS جدید منتشر می‌کند. این یعنی کافی است هر دو یا پنج سال یک بار توزیع خود را ارتقا دهید. همه‌ی توزیع‌های لینوکس از چنین پشتیبانی‌های طولانی مدتی بهره‌مند نیستند.

 

اوبونتو اخیراً با اعلام پایان پروژه‌ی موبایل، Convergence، یونیتی ۸ و میزکار میر (Mir) تصمیمات بحث برانگیزی گرفته است. اما خاتمه دادن به پروژه‌های مثل یونیتی ۸ و میر و حرکت به سمت فناوری‌های استانداردتر لینوکس مثل میزکار گنوم و نمایش سرور Wayland به این معناست که اوبونتو در حال یکنواخت‌تر شدن است، چرا که این توزیع هم از نوآوری دست برداشته و می‌خواهد مثل سایر نرم‌افزارهای جامعه‌ی منبع باز عمل کند.

 

Best Linux Distributions

 

اوبونتو طعم‌های (Flavors) گوناگونی دارد که در آن‌ها زیرساخت اصلی سیستم عامل خود را همراه با میزکارها و اپلیکیشن‌های مختلفی ارائه می‌کند. اگر می‌خواهید در کنار پشتیبانی فنی خوب و بازار نرم‌افزارهای گسترده، میزکارهای مختلف را امتحان کنید، می‌توانید از این طعم‌های مختلف استفاده نمایید. برای مثال، اگر کامپیوتر شما کمی قدیمی است، بهتر است از لوبونتو (Lubuntu) استفاده کنید. این توزیع از میزکار LXDE استفاده می‌کند که نسبت به میزکار غنی خود اوبونتو خیلی سبک‌تر است.

 

لینوکس مینت میزکار سنتی‌تری دارد

 

Best Linux Distributions

 

لینوکس مینت (Mint) هم محبوبیت بسیار زیادی دارد. نمی‌توان بدون نام بردن از لینوکس مینت توزیع اوبونتو را برای همه توصیه کرد. بخش‌هایی از مینت بر اساس اوبونتو شکل گرفته، اما این توزیع از میزکار Cinnamon یا MATE استفاده می‌کند. این‌ها میزکارهای سنتی‌تری هستند که مثل ویندوز یک نوار وظیفه و برای دسترسی به اپلیکیشن‌ها یک منوی بازشونده دارند. افراد زیادی هستند که ترجیح می‌دهند هیچ چیز جدیدی را تجربه نکنند، سینامون یا مینت برای چنین افرادی در دسترس است.

 

لینوکس مینت قبلاً تفاوت‌های بیشتری با اوبونتو داشت، مثلاً از کدک‌های متنوع‌تری برای فایل‌های رسانه‌ای استفاده می‌کرد. ولی اکنون اوبونتو نصب این کدک‌ها را ساده‌تر کرده، و مینت هم آن‌ها را به صورت جداگانه (اما با روشی یکسان) نصب می‌کند. از آن‌جایی که مینت بر پایه‌ی اوبونتو است، همچنان می‌توانید به پشتیبانی و اپلیکیشن‌های اوبونتو دسترسی داشته باشید.

 

فدورا، توزیعی برای حرکت بر لبه‌ی فناوری

 

Best Linux Distributions

 

توصیه به انتخاب اوبونتو یا مینت در دنیای لینوکس خیلی رایج است. نصب این توزیع‌ها برای شروع و یادگیری لینوکس بسیار مناسب می‌باشد. اما اگر به دنبال چیز متفاوت‌تری هستید، بهتر است از فدورا (Fedora) استفاده کنید.

 

فدورا تفاوت‌های فلسفی متعددی با اوبونتو، مینت و بسیاری از دیگر توزیع‌های لینوکسی دارد. برخلاف سایر توزیع‌ها، فدورا اهمیت بیشتری به استفاده از نرم‌افزارهای منبع باز می‌دهد. برای مثال، درایورهای منبع بسته به صورت پیشفرض جایی در این توزیع ندارند. اگر به آن‌ها نیاز دارید، باید خودتان دست به کار شده و دنبالشان بروید.

 

توسعه‌دهندگان فدورا به شکل مستقیم‌تری با پروژه‌های منبع باز مثل گنوم کار می‌کنند، و با هر تغییر کوچک در این پروژه‌ها آن‌ها را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهند. این توزیع ترکیبی از جدیدترین و بهترین چیزهای جامعه‌ی لینوکس است.

 

ایمیج میزکار فدورا اکنون با نام Fedora Workstation شناخته می‌شود و در اختیار توسعه‌دهندگانی است که برای کارهای مختلف خود به ابزارها و قابلیت‌های توسعه‌دهندگی مختلف لینوکس نیاز دارند.

 

جامعه‌ی کاربری این توزیع لینوکسی اساس توزیع Red Hat Enterprise Linux را تشکیل می‌دهد که یک توزیع تجاری لینوکسی با پشتیبانی بلند مدت است که توسط شرکت Red Hat ارائه می‌شود. اما فدورا برعکس آن است. این توزیع تقریباً هر شش ماه نسخه‌های جدید خود را منتشر می‌کند، و هر انتشار تا تقریباً ۱۳ ماه با به‌روز رسانی‌های امنیتی پشتیبانی می‌شود. برای این که تحت پشتیبانی این توزیع قرار بگیرید، حداقل با هر انتشار ثانویه باید سیستم خود را ارتقا دهید. اگر به نسخه‌ی رایگان و کند-روتر رد هت نیاز دارید، می‌توانید از CentOS استفاده کنید. کد این توزیع مشابه RHEL است، ولی از برند و پشتیبانی تجاری آن بی‌بهره می‌باشد.

 

سایر توزیع‌های لینوکسی مناسب برای امتحان کردن

 

Best Linux Distributions

 

توزیع‌های لینوکسی دیگری هم برای امتحان کردن وجود دارد. هر توزیعی که در صفحه‌ی DistroWatch رتبه‌ی خوبی داشته باشد، توزیع قابل توجهی است که احتمالاً به دلایلی طرفداران زیادی دارد.

 

خیلی از توزیع‌های لنوکسی مثل Elementary OS توسط گروه‌های کوچک توسعه داده می‌شوند. Elementary OS به خاطر استفاده از میزکار Pantheon محیط تمیز و ساده‌ای دارد. این توزیع ظاهر خوبی داشته و تفاوت زیادی با سایر میزکارهای لینوکسی دارد، اما ممکن است به اندازه‌ی توزیع‌های پشتیبانی شده‌ی معروف آنچنان پایدار نباشد. وبسایت Elementary قبل از دانلود توزیع از شما مبلغی به عنوان کمک مالی می‌خواهد، اما اگر تمایلی به انجام این کمک ندارید می‌توانید مقدار ۰$ را وارد کنید.

Best Linux Distributions

 

دبیان (Debian) هم یکی از توزیع‌های فوق العاده‌ی لینوکس است که اساس اوبونتو و در نتیجه بسیاری از توزیع‌های دیگر را می‌سازد. اگر به دنبال یک محیط پایدار هستید، دبیان گزینه‌ی خوبی است، ولی اوبونتو به‌روزتر بوده و بیشتر متمرکز بر میزکار است.

Best Linux Distributions

لینوکس آرچ (Arch) شما را وادار می‌کند تا دستانتان را کثیف کنید. این توزیع برای کسانی که می‌خواهند ببینند همه چیز چگونه کار می‌کند گزینه‌ی بسیار خوبی است، زیرا شما باید همه چیز را خودتان پیکربندی کنید. ما توصیه می‌کنیم که آشنایی با لینوکس را با این توزیع شروع نکنید، اما بعد از این که ساز و کار توزیعی مثل اوبونتو دستتان آمد، آرچ برای یادگیریِ زیر و روی سیستم می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. فقط مطمئن شوید که در هنگام نصب توزیع مذکور آموزش نصب آن را به خوبی مطالعه کرده و دم دست داشته باشید.

Best Linux Distributions

 

تیلز (Tails) توزیع لینوکس زنده‌ای است که حریم خصوصی و امنیت را تا بیشترین حد ممکن برای شما به ارمغان می‌آورد. تیلز توسط ادوارد اسنودن، مخالفان سیاسی و خبرنگارانی که به بیشترین حد حفاظت نیاز داشتند مورد استفاده قرار گرفته است. این توزیع فعالیت‌ّهای شما را به طور خودکار از شبکه‌ی Tor عبور می‌دهد و ابزارهای امنیتی دیگری را هم برایتان فراهم می‌کند. با توجه به این که این توزیع به صورت زنده است، می‌توانید مطمئن باشید که بعد از خاموش کردن سیستم هیچ اطلاعاتی از شما باقی نمی‌ماند. این توزیع لینوکس توزیعی برای استفاده‌های عمومی نیست، اما اگر در لینوکس به دنبال توزیعی می‌گردید که در زمینه‌ی حریم خصوصی قوی باشد، تیلز در اختیار شماست.

 

 

چگونه با دکمه های ولوم، نمایشگر اندروید را خاموش / روشن کنیم؟

در حال حاضر کارهای بسیاری در اسمارت فون ها توسط اپلیکیشن ها مدیریت می شود. در واقع شما می توانید کوچکترین تصور ذهنی تان را بر پایه اپ ها برنامه نویسی و برنامه ریزی کنید و روی اسمارت فون ها خواه اندرویدی و خواه با پلتفرم دیگر پیاده سازی کنید. این حق شما است که بتوانید همانطور که دوست دارید با گوشی خود رفتار کنید و آن هم عکس العمل دلخواه شما را داشته باشد. مثلا بسیاری از افراد تمایل دارند که اسکرین نمایشگر گوشی خود را نه به کمک دکمه پاور و یا دکمه هوم روشن کنند و به دنبال روشی هستند تا بتوانند این کار را از طریق دکمه های ولوم چه کاهشی و چه افزایشی انجام دهند.

البته اگر به دنبال برندهای مختلف باشید که بتوانید یک گوشی پیدا کنید که این کار را صرفا انجام دهد بعید می دانم که به برند خوبی برخورد کنید اما اگر گوشی شما اندرویدی باشد، به سادگی می توانید به کمک یک اپلیکیشن این مشکل را حل کنید و با ولوم، اسکرین را خاموش و روشن کنید.

چگونه با دکمه های ولوم، نمایشگر اندروید را خاموش / روشن کنیم؟

بدین منظور گویا آی تی اپلیکیشن Volume Unlock را به شما پیشنهاد می کند که می توانید از طریق پلی استور هم اکنون آن را دانلود کنید. ترفند های دانلود از پلی استور را از انتهای همین مطلب بخوانید. اما روش کار کردن با Volume Unlock هم ساده است که در ادامه به آن می پردازیم.

گام اول: نصب Volume Unlock

ابتدا از طریق لینک زیر، اپلیکیشن Volume Unlock را دانلود کنید، و بعد آن را از طریقی که می دانید، روی گوشی خود ریخته و مراحل نصب را دنبال کنید. نصب این اپ هم مثل سایر اپ های دیگر اندرویدی است.

برای دانلود Volume Unlock از گوگل پلی کلیک کنید.

شما می توانید عبارت Volume Unlock را هم در مارکت های وطنی سرچ کنید و در صورت وجود به سادگی آن را از مارکت های داخلی دانلود و نصب کنید.

گام دوم: فعال کردن volume power

زمانی که این اپلیکیشن را روی گوشی خود نصب کردید، ان را اجرا کنید. به محض اجرای این نرم افزار بعد از چند ثانیه کوتاه، با صفحه زیر روبرو می شوید:

همان طور که مشاهده می کنید گزینه های انگشت شماری برای تنظیمات وجود دارد. شما در ابتدا با گزینه Enable/Desable volume power کار دارید. ابتدای امر این گزینه دارای تاگل خاموش است. باید اسلاید تاگل را بکشید تا این گزینه فعال شود. بدین معنی که وقتی تاگل فعال شد و بنفش شد ( مثل عکس ) شما اولین گام برای فعال کردن دکمه های ولوم برای روشن کردن نمایشگر، را برداشته اید.

حالا می توانید نمایشگر گوشی را خاموش کنید و این قابلیت را تست کنید که متوجه شوید که آیا حالا نرم افزار مورد نظر دکمه های سخت افزاری ولوم را به درستی برای خاموش و روشن کردن اسکرین به کار می گیرد یا نه. دقت کنید که هدف از این بخش آموزشی در گویا ای تی این نیست که شما بتوانید قفل گوشی را با ولوم روشن و خاموش کنید بلکه گاهی لازم است که شما بتوانید نمایشگر را روشن کنید تا بتوانید نوتیفی ها را چک کنید یا ببینید که ساعت چند است. در چنین موقعی می توانید به جای دکمه پاور یا هوم از ولوم استفاده کنید. از آن جا که دکمه های پاور و هوم بیش از ولوم درگیر کارهای داخلی گوشی است، برخی برای افزایش طول عمر دکمه های پاور و هوم اضافه بار روشن کردن نمایشگر را از آن دو به دکمه ولوم منتقل می کنند که راه آن هم تنها استفاده از این اپ است.

اما در این اپلیکیشن گزینه دیگری نیز وجود دارد به نام start on boot که از طریق آن می توانید به سادگی نرم افزار را طوری برنامه ریزی کنید که هر وقت که گوشی ریستارت شد، بلافاصله این اپ را اجرا کند و در اختیارتان قرار دهد. توصیه می کنم این گزینه را حتما تنظیم کنید.

اگر بعد از مدتی تمایل پیدا کردید که این اپلیکیشن را حذف کنید می توانید از طریق دکمه های اضافی زیر تنظیمات، این کار را انجام دهید. بدین منظور روی گزینه uninstall application کلیک کنید ( تپ کنید ) تا عملیات حذف شروع شود:

در این حالت با نوتیفی بالا روبرو می شوید که برای ادامه عملیات حذف اپ باید روی ok ضربه زده و مراحل حذف را به اندروید بسپارید. البته می توانید از طریق تنظیمات و اپ ها و حتی رابط کاربری خود اندروید این اپ را حذف کنید اما ساده ترین روش همین روشی است که گویا آی تی به شما یاد داد.

نکته بعدی این است که این برنامه رایگان است و شما می توانید به راحتی از آن استفاده کنید چرا که رابط کاربری آن ساده است و هیچ عامل گیج کنندگی ندارد.

برای اینکه بتوانید عمر دکمه های گوشی خود را افزایش دهید، بهتر است که فعالیت هایی که با دکمه ها شروع می شوند را به درستی روی دکمه های مختلف توزیع کنید. این موضوع در گوشی های جدید سامسونگ که به تازگی بدون دکمه فیزیکی هوم هم ارائه شده اند هم اهمیت بیشتری پیدا می کند. پس Volume Unlock را فراموش نکنید و آن را به دوستان خود توصیه کنید.

برای دانلود از گوگل پلی، می توانید با اتکا به دو روش زیر، به راحتی اپ ها را دانلود کنید:

آموزش دانلود اپلیکیشن از گوگل پلی با افزونه APK Downloader

چگونه اپلیکیشن های گوگل پلی را دانلود کنیم؟

در این باره دیدگاه ها و نظرات و تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و در صورتی که از یک ابزار مفید دیگر برای روشن کردن نمایشگر از طریق دکمه های ولوم استفاده می کنید، نام اپلیکیشن مورد نظر را در بخش نظرات بنویسید و این مطلب را برای اطلاع دیگر دوستان تان روی شبکه های اجتماعی تان نشر دهید.

چگونه مکالمات تلفنی روی آیفون را ضبط کنیم؟

شاید به هر دلیلی که بخواهید، لازم شود که صدای مخاطبین خود را در آیفون ذخیره کنید. اگر از نرم افزارهایی مثل واتس اپ و نظیر آن استفاده می کنید این امکان به طور خودکار در این اپلیکیشن ها قرار داده شده است اما وقتی که می خواهید روی آیفون تماس های ورودی و خروجی خود را ضبط کنید با یک سری مسائل مواجه خواهید بود.

اولین مساله داستان قانونی بودن ضبط مکالمات است که البته در کشورهای مختلف برای این منظور، قوانین خاصی ایجاد شده که متناسب با کشوری که در آن زندگی می کنید می توانید مکالمات را ضبط کنید. البته شما می توانید در مورد ضبط کردن صدای مخاطب ابتدا با او مشورت کنید چرا که شاید بخواهید صدای مشتریان خود را ضبط کنید تا در ادامه بتوانید سرویس بهتری به آن ها ارائه دهید.

اما دومین مساله وجود مشکل در پروسه ضبط صدای مخاطب در تماس ها در آیفون است که با یک سری تغییرات به راحتی قابل حل شدن است.

در گوشی آیفون محدودیت هایی وجود دارد که شما به راحتی از طریق آن نمی توانید صدای مخاطب را ضبط کنید. برای این کار گوشی های اندرویدی خیلی بهتر کار می کنند اما در آیفون شما باید با استفاده از سرویس صوتی گوگل و یا یک اپلیکیشن ثانویه این کار را انجام دهید.  Google Voice و یا برنامه ای با نام TapeACall می توانند این مشکل را برای تان رفع کنند. با اینکه پیشنهاد گویا آی تی استفاده از این دو سرویس است اما هر کدام از این دو مزایا و معایب خاص خود را دارند. در ادامه روش کار کردن با این سرویس ها را یاد می گیریم:

چگونه با  Google Voice مکالمات آیفون را ضبط کنیم؟

اگر به دنبال یک برنامه رایگان برای ضبط صدا در آیفون هستید، می توانید Google Voice  را تست کنید. این یک سرویس رایگان در گوگل است که به شما اجازه می دهد صدای مخاطبین خود را ضبط کنید. البته شما در این روش قادر خواهید بود تنها تماس های ورودی را ضبط کنید و نمی توانید تماس هایی که خودتان ایجاد کرده اید را ضبط کنید. همچنین قبل از اینکه شروع به ضبط صدا با Google Voice نمایید باید ویژگی ضبط کردن صدا را در سرویس خود فعال کرده باشید.

برای تنظیم این مورد به آدرس voice.google.com  بروید. برای این کار بهتر است که از مرورگری روی کامپیوتر خود استفاده کنید. بعد از ورود به این سرویس و وارد کردن اطلاعات اکانت خود، روی گزینه more کلیک کنید:

این گزینه در سمت چپ قرار دارد و به صورت سه نقطه عمودی، نشان داده می شود.

با کلیک بر این گزینه لیستی قابل تنظیم به شما نمایش داده می شود که از میان آن ها می بایست Settings را انتخاب کنید:

Incoming Call Options

در میان آپشن هایی که در بخش تنظیمات در اختیار دارید، کمی به پایین اسکرول کنید تا به عبارت Incoming Call Options برسید:

Incoming Call Options

برای بخش Incoming Call Options لازم است که تاگل روبروی این عبارت را بکشید تا روشن بشود. با این کار سرویس شما آماده ضبط صدا خواهد شد. دقت کنید که هنگامی که مخاطب تماس را برقرار کرد، سرویس گوگل به شما اجازه می دهد که مکالمه را ضبط کنید. برای این منظور کافی است روی کلید ۴ یک بار ضربه بزنید تا عملیات ضبط شروع شود. با این کار، گوگل صدا را ضبط کرده و البته بعد از اتمام تماس آن را ذخیره می کند. شما دوباره می توانید به پنل مورد نظر برگشته و صدا را پخش کنید.

چگونه با اپلیکیشن  TapeACall مکالمات آیفون را ضبط کنیم؟

TapeACall هم اپلیکیشنی است که مزایا و معایب خود را دارد اما به دو صورت نسخه پولی و رایگان ارائه شده است. TapeACall در نسخه رایگان خود، به شما امکان می دهد تنها ۶۰ ثانیه اول مکالمات خود را ضبط و آن را بشنوید اما در نسخه پولی تمام مکالمه در اختیارتان قرار خواهد گرفت. بدین صورت شما می توانید، با پرداخت سالانه حدود ۱۰ دلار، این اپلیکیشن را در اختیار داشته باشید و از امکانات خوب آن بهره مند شوید.

با استفاده از این اپلیکیشن می توانید هر جا که بخواهید تماس را ضبط یا قطع کنید و در نهایت تماس هایی که در طول روز با هم ضبط کرده اید را ادغام کنید. کارهایی که در نسخه پولی این اپ می توانید مدیریت کنید، متفاوت و متنوع هستند که می توان گفت ارزش پرداخت سالانه ۱۰ دلار را دارند.

نکته مهمی که در این باره وجود دارد این است که لازم نیست برای ضبط صدا با این نرم افزار آیفون، شما حتما به حالت گوشی صدا را گوش دهید، حتی اگر از میکروفون و هدفون استفاده می کنید، و حتی اگر از اسپیکر برای پخش صدا استفاده کنید، این نرم افزار به تمیزی کارش را انجام می دهد و هیچ گونه محدودیتی برای این موضوع نیست.

تنها ایرادی که می توان از این اپ گرفت این است که تعلیق تماس و ضبط کردن، کمی غیر حرفه ای است و جالب به نظر نمی آید که باید در این اپ توسط توسعه دهندگان رفع بشود. از طرفی شرکت سازنده قول داده که به مکالمات گوش نمی کند اما همیشه مبحث امنیتی در این باره وجود دارد که مبادا شرکت ها به گوش دادن و انتشار مکالمات بپردازند. این است که ممکن است برای شما مساله قانونی هم پیش بیاید.

به هر حال این اپلیکیشن هم دارای مزایا و معایب خاص خود است که می توانید با نصب آن این مسائل را بررسی کنید. البته بسیاری از کاربران تمایلی به استفاده از این اپ را ندارند چرا که باید سالانه مبلغ مورد نظر را پرداخت کنند و در مقابل خیلی از اپ ها رقم ۱۰ دلار را که دقیقا ۹٫۹۹ دلار است را زیاد می پندارند. در عین حال هنوز سرویس رایگان تر و ارزشمندتری برای ضبط مکالمه در آیفون ارائه نشده است و جالب است که خود اپل هم به دنبال راه و چاره ای بومی برای این مشکل نیست.

در این باره دیدگاه های خود و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

آموزش باز کردن قفل گوشی های اندرویدی

قفل کردن گوشی های اندرویدی با کمک پین، الگو یا پترن و مواردی نظیر این، موجب شده که گوشی را از دستبرد افرادی که دوست ندارید به محتویات گوشی تان سر بزنند، حفظ می کند. اما همیشه موضوعی وجود دارد به نام فراموش کاری!

گاهی همین رمز هایی که برای جلوگیری از ورود دیگران روی گوشی می گذارید، را فراموش می کنید و این گوشی های بی حس و حال، حتی به خودتان هم اجازه ورود نمی دهند اما در چنین شرایطی برخی راه کار ها توسط گویا آی تی مورد بررسی قرار گرفته که روی بیشتر گوشی های اندرویدی جواب می دهد. البته نمی توانیم ادعا کنیم که این ترفند ها روی ۱۰۰ درصد گوشی ها کار می کند اما می توانید مشکل خود را با آن بررسی کنید.

روش اول: از Android Device Manager استفاده کنید

گوشی های جدید اندرویدی از سرویس جدید بهره مند هستند که تحت عنوان Android Device Manager شناخته می شود. برای استفاده از این سرویس می بایست ابتدا یک حساب یا اکانت گوگل داشته باشید و به وسیله آن در این سرویس، عضویت پیدا کنید. بعد از اینکه عضویت پیدا کردید می توانید برخی تنظیمات گوشی خود را از طریق اکانت گوگل خود، یا حساب جیمیل خود مدیریت کنید. برای باز گشایی قفل و یا پترن و هر چه که روی گوشی تنظیم کرده اید، وقتی که از طریق این سرویس قصد راه اندازی گوشی تان را دارید، با پیامی مطابق زیر مواجه می شوید:

باز کردن پین گوشی

همانطور که در بالا مشاهده می کنید گزینه Lock را می بینید. در این صفحه چند بار روی این دکمه کلیک کنید تا بتوانید، توسط آن گوشی را باز کنید. دقت کنید که ممکن است ابتدای امر سیستم گوشی تان را پیدا نکند یا اینکه نام آن و این صفحه را لود نسازد، برای این منظور چند بار صفحه را ریفرش کنید یا کنترل + f5 را چند بار با هم فشار دهید تا اینکه گوشی تان پیدا شود.

بعد از اینکه گوشی تان را در صفحه مشاهده کردید و روی دکمه Lock کلیک کردید می توانید صفحه ای مطابق زیر را مشاهده کنید که در آن می بایست پسورد یا پین جدیدی را برنامه ریزی کنید:

در این جا لازم است که کد پسورد مورد نظر را وارد کنید و دوبار آن را بنویسید و در نهایت دوباره lock را بزنید تا پسورد جدیدتان روی گوشی ست شود.

روش دوم: از سرویس Find My Mobile برای گوشی های سامسونگ استفاده کنید

مشابه ترفند شماره یک، در گوشی های ساموسنگ نیز سرویسی وجود دارد که Find My Mobile نام دارد. اگر شما کاربر یکی از گوشی های سامسونگ باشید می توانید از این سرویس استفاده کنید. در ابتدای امر لازم است که از طریق مرورگر وارد صفحه ورود اطلاعات اکانت سامسونگ خود شوید. توجه کنید که اگر از پیش برای گوشی خود یک اکانت سامسونگ نساخته باشید، نمی توانید از این سرویس استفاده کنید به همین خاطر اگر در حال حاضر با این معضل روبرو نیستید، سعی کنید یک اکانت سامسونگی برای خود ایجاد کنید.

حالا فرض را بر این می گذاریم که شما برای خود یک اکانت از پیش ایجاد شده دارید، و با مشکل قفل شدن و رمزگشایی ربرو هستید. برای این مورد وارد صفحه مورد نظر شده و اکانت خود را وارد کنید تا با صفحه ای مطابق زیر روبرو بشوید.

در این حالت، شما می توانید گزینه Lock my screen را مشاهده و روی ان کلیک کنید. همانطور که مشاهده می کنید در سمت چپ، این گزینه را مشاهده می کنید. با کلیک بر این گزینه، شما فقط با گزینه اول کار دارید که در صفحه مشاهده می کنید. یک پسورد جدید را روی اکانت خود، در این محل ست کنید و گزینه lock را بزنید تا طی مدت زمان ۲ دقیقه این پسورد برای تان ست شود و از این طریق گوشی خود را رمز گشایی کنید. توجه کنید که این روش، سریع تر از روش شماره ۱ جواب می دهد چرا که در روش شماره ۱ باید ۵ دقیقه منتظر باشید.

روش سوم: از ویژگی Forgot Pattern استفاده کنید

این ویژگی هم، قابلیتی است که اندروید به طور خودکار در اختیارتان قرار داده تا از طریق آن بتوانید رمز ورودی تان را پیدا کنید. در واقع اگر از  Android 4.4  به پایین استفاده می کنید این ویژگی برایتان مفید خواهد بود. برای دسترسی به این مدل از رمز گشایی، کافی است ۵ بار کد و یا پترن خود را اشتباه وارد کنید تا گوشی به مدت ۳۰ ثانیه وارد حالت امنیتی شود. Try again in 30 seconds هشداری است که در این حالت به شما نمایش داده می شود. پس از اینکه این سی ثانیه سپری شد، با صفحه ای مطابق زیر مواجه می شوید:

در این جا لازم نیست روی گزینه دیگر جز Forgot Pattern کلیک کنید. پس Forgot Pattern را تپ کرده تا صفحه ای مطابق زیر نمایان شود:

Forgot Pattern

در این جا شما می توانید از دو شیوه برای کار رمزگشایی و پیدا کردن رمز استفاده کنید. اول اینکه وقتی برای اولین بار رمزی را ایجاد می کنید سیستم یک سوال امنیتی از شما می پرسد که اگر آن را به خاطر داشته باشید، می توانید با کلیک و یا تپ کردن بر گزینه اول، آن سوال را پاسخ داده و اگر پاسخ درست باشد، سیستم به شما اجازه می دهد که یک پترن و یا پین جدید برای گوشی تعریف کنید و گوشی را باز کنید. این سوال معمولا یا شهر تولد تان، یا نام معلم مورد علاقه تان و یا نام دبستان تان می باشد. عموما این ها سوالاتی است که تقریبا خصوصی است. مثلا من همیشه نام فیلم مورد علاقه ام را ذخیره می کنم. اما اگر از پیش روی گوشی تان حساب جیمیلی یا گوگل باشد به راحتی با استفاده از بخش دوم یا ورود به اکانت و وارد کردن اطلاعات تان، می توانید امکان باز گشایی گوشی با الگو یا رمز جدید را در اختیار بگیرید.

اگر از اکانت گوگلی استفاده می کنید می توانید با صفحه ای مطابق زیر روبرو شوید:

نام کاربری و رمز خود را وارد کرده و وارد مرحله بعدی شوید که مرحله جدید مربوط به وارد کردن رمز جدید است:

وقتی رمز جدید را وارد کردید، continue را بزنید تا برای تایید کردن و ثبت کردن با صفحه مشابه با صفحه بالا روبرو شده و دوباره رمز مورد نظرتان را ایجاد کنید و در نهایت، آن را ثبت کرده و با آن وارد گوشی تان بشوید.

این روش زمان بر نیست و کافی است که فقط رمز را عوض کرده و وارد شوید.

روش چهارم: Factory Reset را امتحان کنید

Factory Reset روشی است که می توانید از طریق ان گوشی تان را به حالت اول ببرید یعنی همان حالتی که وقتی گوشی را خریداری کردید در اختیار داشتید. البته این شیوه را بعد از تست کردن روش های بالا مورد استفاده قرار دهید چرا که Factory Reset موجب می شود کلیه دیتاهای شما روی گوشی حذف شود مخصوصا اگر مموری کارتی روی گوشی دارید آن را بردارید.

البته زمانی که گوشی قفل است Factory Reset به شیوه مرسوم و از بخش تنظیمات امکان پذیر نیست. برای بیشتر گوشی های اندرویدی باید گوشی را به حالتی برد تا منوهای bootloader نمایان شوند. برای این کار گوشی را ابتدا خاموش کنید، سپس، دکمه پاور و کاهش ولوم را با هم گرفته تا اینکه، منوی bootloader را مشاهده کنید.

بعد از این کار منوها نمایان می شوند که می توانید به کمک دکمه های ولوم میان منو ها پیمایش کنید. در حالت معمولی کافی است دو پله با دکمه کاهش ولوم پایین بیایید، تا به عبارت Recovery mode برسید. روی این دکمه که رسیدید، دکمه پاور را فشار دهید تا عملیات ریکاوری انجام شده و تکمیل شود.

در همین حالت دکمه پاور را بگیرید و تنها یک بار دکمه افزایش ولوم را فقط یکبار بزنید تا با لیست منوهای بعدی مواجه شوید:

در این حالت روی گزینه ای که مشاهده می کنید ( در عکس بالا ) با استفاده از دکمه های ولوم، قرار بگیرید. این عبارت Wipe data/factory reset است. وقتی که روی این گزینه قرار گرفتید، دکمه پاور را بزنید تا آن را انتخاب کنید. عملیات که به خوبی به اتمام رسید کافی است که روی عبارت Reboot system now ضربه بزنید تا عملیات به اتمام برسد. بعد از این می توانید به صورت خام گوشی را در اختیار بگیرید و برای آن یک پسورد ایجاد کنید.

البته این روش ها ساده ترین و ابتدایی ترین روش هایی بود که هر کاربری می تواند از آن ها استفاده کند تا وارد حالتی شود که بتواند رمز عبور ورودی را تغییر دهد. البته روش های پیشرفته تری هم وجود دارد که از جمله آن ها می توان به استفاده از قابلیت  ADB، همچنین حالت safe mode اشاره کرد. روش دیگری نیز وجود دارد که با استفاده از اپلیکیشن های ثانویه می توانید مشکل رمز ورودی را حل کنید که البته تمام این روش ها را باید روی گوشی های مختلف تست کنید و یا اینکه برخی پیش از اینکه مشکلی برای گوشی پیش بیاید نیاز به یک سری، اقدامات و تنظیمات دارند که باید از پیش به فکر آنها بود.

در این باره اگر تجربه ای خاص دارید که توانسته فراتر از روش های یاد شده در گویا آی تی گوشی تان را رمز گشایی کند، آن را در بخش نظرات بنویسید و در صورتی که در این باره هم سوالی دارید آن را یادداشت کنید. همچنین برای اطلاع از این مطلب و روش های یاد شده این پست آموزشی را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه به کمک Defrag کردن سرعت ویندوز را افزایش دهیم؟

Defragmentation عبارتی است که برخی از افراد از آن کمی هراس دارند. البته چون Defragmentation عملیاتی است که روی سخت افزار هارد دیسک رخ می دهد شاید اینگونه موجب شده که برخی نگران خراب شدن سیستم خود باشند اما قابلیتی که شما توسط این عبارت در اختیار دارید می تواند به بهبود عملکرد سیستم شما بینجامد.

فرض می کنیم که شما طی سال ها شروع به پر کردن هارد خود کرده اید و دیتا ها را فقط کپی و پیست کرده اید. تا اینجا به شما ارتباط دارد اما شما هرگز نتوانسته اید مشخص کنید که این دیتاها دقیقا در کدام خانه های حافظه ای تان ذخیره شوند. این را سیستم انجام می دهد.

بعد از اینکه چند سال گذشت، شاهد ایراداتی در سیستم و ذخیره سازی می شوید. انگار که عملیات به سرعت و خوبی قبل پیش نمی رود. متخصصان عرصه سخت افزار برای این موضوع یک دلیل دارند و آن هم این است که هنگامی که سیستم به دنبال فضای خالی برای قرار دادن دیتای شما می گردد، به دلیل اینکه دیتاهای قبلی نا منظم و با فاصله های نا مشخص، در کنار و در فواصل هم قرار گرفته اند، سیستم زمان زیادی صرف می کند تا بتواند جای خالی مناسب دیتای شما را پیدا کند به همین دلیل همه چیز به کندی پیش می رود. اما درمان چیست؟

در مان این مشکل چیزی جز Defragmentation هارد نیست. امروز گویا آی تی به شما یاد می دهد، که چگونه از قابلیت Defragmentation استفاده کنید و از تسریع در عملکرد سیستم لذت ببرید.

 Defragmentation

Defragmentation چه کار می کند؟

Defragmentation در واقع روی هارد عملیاتی انجام می دهد تا دیتاها مرتب تر روی هارد قرار گیرند و بدین ترتیب، هنگام محاسبه مکان برای برای ذخیره سازی سیستم با دقت بیشتری عمل می کند.

چگونه با Defragmentation کار کنیم؟

برای این که این قابلیت را مورد استفاده قرار دهید می توانید از ویندوز های ۷، ۸ و ۱۰ استفاده کنید اما من در این آموزش با ویندوز ۷ کار می کنم. برای ورود به بخش Defragmentation کافی است از کنترا پنل استفاده کنید. مسیر Choose Start→Control Panel→System and Security را دنبال کنید تا به آستانه Defragmentation برسید:

Defragmentation

برای دسترسی به بخش Defragmentation روی System and Security کلیک کنید تا نمایی مطابق زیر برایتان نمایش داده شود:

System and Security

به انتهای اسکرین شات بالا نگاه کنید در واقع باید بخش Administrative Tools را مد نظر داشته باشید و گزینه دوم یعنی  Defragment Your Hard Drive را انتخاب کنید. دقت کنید که هنگام کلیک کردن روی گزینه اول یعنی دقیقا  Defragment Your Hard Drive کلیک کنید چرا که این جا یک گزینه زمان بندی نیز وجود دارد.

در این مرحله لیست درایوهای شما نمایش داده می شود. یک درایو را انتخاب کنید و روی گزینه  Analyze Disk کلیک کنید:

 Analyze Disk

زمانی که این گزینه را کلیک کنید، در مقابل درایو مقابل درصدی نمایش داده می شود که البته پس از اتمام آنالیز این کار رخ می دهد:

کار آنالیز زیاد به طول نمی انجامد به اسکرین شات بالا نگاه کنید، بعد از اینکه، من آنالیز را انجام دادم، درصدی را در مقابل درایو نمایش داد که این درصد خط مشی اصلی برای دنبال کردن عملیات فشرده سازی است. اگر این عدد جلوی هر درایو کمتر از ۱۰ درصد باشد ( مثل وضعیت سیستم من در اسکرین شات بالا ) سیستم شما نیازی به این کار ندارد. اما اگر این رقم از ۱۰ بالاتر بود، باید عملیات Defragmentation را انجام دهید.

در چنین شرایطی کافی است روی گزینه Defragment Disk کلیک کنید که البته باید برای تمامی درایو ها این کار را انجام بدهید:

Defragment Disk

اجازه دهید سیستم کار خود را به درستی انجام دهد و حافظه را سازماندهی کند. در نهایت باید دکمه Close را بزنید. اما در مورد این عملیات باید به چند نکته دقت داشته باشید:

عملیات مورد نظر برای SSD با خطر کاهش عمر حافظه روبرو است از این رو اگر روی سیستم خود از SSD استفاده می کنید هرگز این کار را انجام ندهید.

بعد از اینکه Defrag را انجام دادید، بهتر است برای اینکه سیستم کار خود را به خوبی انجام دهد، یکبار سیستم را ریستارت کنید.

و نکته آخر هم اینکه هر چه که درایو شما حجم بیشتری داشته باشد عملیات Defrag کردن زمان بیشتری را صرف خواهد کرد پس در این باره باید به تناسب حجم درایو صبور تر باشید.

نتیجه این عملیات بر روی خانه های حافظه های شما به صورت زیر خواهد بود:

در این باره نظر و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه به کمک Defrag کردن سرعت ویندوز را افزایش دهیم؟

Defragmentation عبارتی است که برخی از افراد از آن کمی هراس دارند. البته چون Defragmentation عملیاتی است که روی سخت افزار هارد دیسک رخ می دهد شاید اینگونه موجب شده که برخی نگران خراب شدن سیستم خود باشند اما قابلیتی که شما توسط این عبارت در اختیار دارید می تواند به بهبود عملکرد سیستم شما بینجامد.

فرض می کنیم که شما طی سال ها شروع به پر کردن هارد خود کرده اید و دیتا ها را فقط کپی و پیست کرده اید. تا اینجا به شما ارتباط دارد اما شما هرگز نتوانسته اید مشخص کنید که این دیتاها دقیقا در کدام خانه های حافظه ای تان ذخیره شوند. این را سیستم انجام می دهد.

بعد از اینکه چند سال گذشت، شاهد ایراداتی در سیستم و ذخیره سازی می شوید. انگار که عملیات به سرعت و خوبی قبل پیش نمی رود. متخصصان عرصه سخت افزار برای این موضوع یک دلیل دارند و آن هم این است که هنگامی که سیستم به دنبال فضای خالی برای قرار دادن دیتای شما می گردد، به دلیل اینکه دیتاهای قبلی نا منظم و با فاصله های نا مشخص، در کنار و در فواصل هم قرار گرفته اند، سیستم زمان زیادی صرف می کند تا بتواند جای خالی مناسب دیتای شما را پیدا کند به همین دلیل همه چیز به کندی پیش می رود. اما درمان چیست؟

در مان این مشکل چیزی جز Defragmentation هارد نیست. امروز گویا آی تی به شما یاد می دهد، که چگونه از قابلیت Defragmentation استفاده کنید و از تسریع در عملکرد سیستم لذت ببرید.

 Defragmentation

Defragmentation چه کار می کند؟

Defragmentation در واقع روی هارد عملیاتی انجام می دهد تا دیتاها مرتب تر روی هارد قرار گیرند و بدین ترتیب، هنگام محاسبه مکان برای برای ذخیره سازی سیستم با دقت بیشتری عمل می کند.

چگونه با Defragmentation کار کنیم؟

برای این که این قابلیت را مورد استفاده قرار دهید می توانید از ویندوز های ۷، ۸ و ۱۰ استفاده کنید اما من در این آموزش با ویندوز ۷ کار می کنم. برای ورود به بخش Defragmentation کافی است از کنترا پنل استفاده کنید. مسیر Choose Start→Control Panel→System and Security را دنبال کنید تا به آستانه Defragmentation برسید:

Defragmentation

برای دسترسی به بخش Defragmentation روی System and Security کلیک کنید تا نمایی مطابق زیر برایتان نمایش داده شود:

System and Security

به انتهای اسکرین شات بالا نگاه کنید در واقع باید بخش Administrative Tools را مد نظر داشته باشید و گزینه دوم یعنی  Defragment Your Hard Drive را انتخاب کنید. دقت کنید که هنگام کلیک کردن روی گزینه اول یعنی دقیقا  Defragment Your Hard Drive کلیک کنید چرا که این جا یک گزینه زمان بندی نیز وجود دارد.

در این مرحله لیست درایوهای شما نمایش داده می شود. یک درایو را انتخاب کنید و روی گزینه  Analyze Disk کلیک کنید:

 Analyze Disk

زمانی که این گزینه را کلیک کنید، در مقابل درایو مقابل درصدی نمایش داده می شود که البته پس از اتمام آنالیز این کار رخ می دهد:

کار آنالیز زیاد به طول نمی انجامد به اسکرین شات بالا نگاه کنید، بعد از اینکه، من آنالیز را انجام دادم، درصدی را در مقابل درایو نمایش داد که این درصد خط مشی اصلی برای دنبال کردن عملیات فشرده سازی است. اگر این عدد جلوی هر درایو کمتر از ۱۰ درصد باشد ( مثل وضعیت سیستم من در اسکرین شات بالا ) سیستم شما نیازی به این کار ندارد. اما اگر این رقم از ۱۰ بالاتر بود، باید عملیات Defragmentation را انجام دهید.

در چنین شرایطی کافی است روی گزینه Defragment Disk کلیک کنید که البته باید برای تمامی درایو ها این کار را انجام بدهید:

Defragment Disk

اجازه دهید سیستم کار خود را به درستی انجام دهد و حافظه را سازماندهی کند. در نهایت باید دکمه Close را بزنید. اما در مورد این عملیات باید به چند نکته دقت داشته باشید:

عملیات مورد نظر برای SSD با خطر کاهش عمر حافظه روبرو است از این رو اگر روی سیستم خود از SSD استفاده می کنید هرگز این کار را انجام ندهید.

بعد از اینکه Defrag را انجام دادید، بهتر است برای اینکه سیستم کار خود را به خوبی انجام دهد، یکبار سیستم را ریستارت کنید.

و نکته آخر هم اینکه هر چه که درایو شما حجم بیشتری داشته باشد عملیات Defrag کردن زمان بیشتری را صرف خواهد کرد پس در این باره باید به تناسب حجم درایو صبور تر باشید.

نتیجه این عملیات بر روی خانه های حافظه های شما به صورت زیر خواهد بود:

در این باره نظر و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

ترفندی ساده برای پیدا کردن سایت های مشابه در گوگل

موتورهای جستجو در زمان کوتاهی آنچه را که کاربر آنرا جستجو میکند با کلیدواژه ها و جملات ویژه برایتان به نمایش می گذارد، اگر با فنون جستجوی درست آشنایی داشته باشید به سادگی قادر هستید به نتیجه مطلوب خود در جستجوی گوگل برسید و از لینک های مختلف و مرتبط به هدف مورد نظرتان دست پیدا کنید.

گویا آی تی – برای جستجوی سریع تر و ساده تر برای به دست آوردن سایت‌های مشابه همچنین می توانید از یک ترفند آسان و البته بسیار کاربردی استفاده کنید تا سریعتر به نتایج مطلوب دست پیدا کنید.

بهره گیری از واژه ” related” راه حل این جستجوی سریع و ساده است.

برای دسترسی پیدا کردن به سایت های مشابه، لازم است در بخش جستجوی گوگل در کنار آدرس مورد نظرتان واژه related را وارد کنید.

همانگونه که می بینید گوگل به سادگی و با سریع سایت های مشابه با آنچه مدنظر شماست را برایتان نمایش می دهد.ترفند یافتن سایت های مشابه