محدودیت پروازها، مرسولات پستی ایران را به مسیر ارمنستان کشاند؛ ربات پستچی هم در راه است

شرکت ملی پست برای دور زدن محدودیت‌های پروازی، مسیر جدیدی برای ارسال مرسولات بین‌المللی از طریق ارمنستان راه‌اندازی کرده است. هم‌زمان، ربات پستچی، اپلیکیشن «پست من» و توسعه خدمات نشانی هوشمند در دستور کار این شرکت قرار دارند.

محدودیت پروازها، شرکت ملی پست را به استفاده از مسیرهای جایگزین برای انتقال مرسولات بین‌المللی وادار کرده است. محمد احمدی، مدیرعامل این شرکت، اعلام کرد نخستین محموله پستی از مسیر ارمنستان ارسال شده و توافق‌نامه جابه‌جایی مرسولات از این مسیر نیز به مرحله اجرا رسیده است.

به گفته احمدی، پست در کنار پیگیری مسیر ارمنستان، با کشورهای ترکیه و پاکستان نیز مذاکره کرده است. مسیرهای زمینی از طریق ترکیه و ارتباط هوایی با برخی کشورها نیز همچنان در حال استفاده هستند.

مدیرعامل شرکت ملی پست محدودیت پروازها را یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های این مجموعه در سال گذشته دانست و تأکید کرد که ایجاد مسیرهای جایگزین برای تداوم خدمات بین‌المللی ضروری است.

ربات پستچی به‌زودی در محیط‌های محدود آزمایش می‌شود

یکی دیگر از برنامه‌های اعلام‌شده شرکت ملی پست، رونمایی از نخستین نمونه ربات پستچی است. به گفته احمدی، این ربات را یک شرکت دانش‌بنیان با سرمایه خود طراحی و تولید کرده و شرکت ملی پست نیز از توسعه آن حمایت کرده است.

این محصول هنوز در مرحله نمونه اولیه قرار دارد، اما مدیرعامل پست از قابلیت اجرایی آن خبر داده است. بر اساس برنامه اعلام‌شده، قرار است طی یک تا دو ماه آینده امکان استفاده آزمایشی از ربات در محیط‌های محدودی مانند پردیس وزارت ارتباطات یا برخی شهرک‌های تهران بررسی شود.

محمد احمدی

احمدی با اشاره به تجربه کشورهای پیشرو، به‌ویژه چین، در استفاده از ربات‌ها برای تحویل مرسولات گفت توسعه این فناوری به زیرساخت فنی، سرعت اینترنت، مقررات و پذیرش عمومی نیاز دارد. بااین‌حال، به اعتقاد او، نباید آغاز فعالیت‌های نوآورانه را تا فراهم‌شدن تمام این شرایط به تعویق انداخت.

ظرفیت حمل ۲۰ تا ۴۰ مرسوله در هر نوبت

نمونه اولیه ربات پستچی در حال حاضر سه صندوق خروجی دارد. به گفته احمدی، تیم توسعه برآورد کرده است که بتوان ظرفیت آن را به‌گونه‌ای طراحی کرد که در هر نوبت حرکت، حدود ۲۰ تا ۴۰ مرسوله را به مقصد برساند.

با وجود این، ورود ربات‌ها به شبکه توزیع پستی به معنای جایگزینی سریع نیروی انسانی نیست. احمدی تأکید کرد که فاصله زیادی تا جایگزینی پستچی‌ها با ربات‌ها وجود دارد و رونمایی فعلی صرفاً نخستین گام برای توسعه این فناوری در کشور است.

چرا پروژه ربات پستچی با پهپادهای پستی تفاوت دارد؟

مدیرعامل پست در پاسخ به پرسشی درباره احتمال تکرار سرنوشت پروژه پهپادهای پستی، توضیح داد که معرفی یک فناوری جدید لزوماً به معنای استفاده گسترده از آن در خدمات روزمره نیست.

به گفته او، پروژه پهپادهای پستی از نظر حرکت به سمت نوآوری و کاربردی‌سازی فناوری اهمیت داشت، اما استفاده عملیاتی گسترده از پهپادها به ملاحظات امنیتی و تنظیم‌گری ویژه وابسته است.

احمدی ربات‌های زمینی را از این نظر دارای محدودیت‌های کمتری دانست و گفت امکان آزمایش آن‌ها در محیط‌های بسته و کنترل‌شده، مانند شهرک‌ها، وجود دارد. بااین‌حال، میزان موفقیت این پروژه به نتایج آزمایش‌ها و توسعه زیرساخت‌های لازم وابسته خواهد بود.

اپلیکیشن «پست من»؛ امکان انتخاب زمان تحویل مرسوله

شرکت ملی پست همچنین از عرضه اپلیکیشن و وب‌اپلیکیشن «پست من» خبر داده است. هدف این سامانه، یکپارچه‌سازی دسترسی کاربران به خدمات پستی و خدمات مرتبط با نشانی عنوان شده است.

بر اساس توضیحات مدیرعامل پست، این سامانه قرار است اطلاعات خدمات قبلی کاربران را تا جایی که با مشخصات هویتی و شماره تلفن همراه آن‌ها قابل شناسایی باشد، نمایش دهد. همچنین کاربران می‌توانند وضعیت مرسولات خود را پیگیری کنند و درخواست‌های مرتبط با خدمات پستی را به‌صورت مستقیم ثبت کنند.

یکی از قابلیت‌های برنامه‌ریزی‌شده برای این اپلیکیشن، امکان تعیین بازه زمانی تحویل مرسوله است. برای مثال، کاربران بتوانند درخواست کنند بسته آن‌ها در ساعت مشخصی از روز، زمانی که در منزل حضور دارند، تحویل داده شود.

احمدی همچنین از برنامه توسعه خدمات بازتوزیع مرسولات خبر داد؛ خدمتی که امکان ارسال مجدد بسته به نشانی دیگری را فراهم می‌کند. به گفته او، اجرای این فرایند به شناسایی صاحب مرسوله، بررسی نشانی جدید و پیدا کردن بسته در میان حجم زیادی از مرسولات نیاز دارد و سامانه جدید می‌تواند مدیریت این درخواست‌ها را ساده‌تر کند.

قرار است بخشی از خدمات پستی از طریق پیام‌رسان‌های داخلی، از جمله بله و سروش‌پلاس، نیز در دسترس قرار بگیرد. البته مدیرعامل پست تأکید کرده است که برخی قابلیت‌ها هنوز آماده عرضه نیستند و به‌تدریج به سامانه اضافه خواهند شد.

«نشانیت»؛ اتصال کد پستی، نشانی و مختصات جغرافیایی

توسعه خدمات مکان‌محور و تکمیل پایگاه اطلاعات نشانی کشور نیز از دیگر محورهای برنامه‌های شرکت ملی پست است. احمدی در این زمینه بر اهمیت پروژه ملی جی‌نف و استانداردسازی نشانی‌ها تأکید کرد و نشانی دقیق را یکی از زیرساخت‌های ضروری برای ارائه خدمات عمومی و فعالیت کسب‌وکارها دانست.

یکی از طرح‌های مطرح‌شده در این حوزه، سامانه «نشانیت» است که می‌تواند سه مؤلفه اصلی نشانی را در قالب یک کد QR در اختیار افراد قرار دهد: کد پستی ۱۰ رقمی، شرح نشانی استاندارد و طول و عرض جغرافیایی.

به گفته احمدی، این ترکیب می‌تواند زمینه استفاده یکپارچه از اطلاعات مکانی را در خدمات مختلف فراهم کند. او همچنین از برنامه رونمایی از حدود ۲۰۰ شهر خبر داد که میزان تکمیل نشانی استاندارد در آن‌ها به نزدیک ۱۰۰ درصد رسیده است.

توسعه این خدمات به سایر شهرها و روستاها نیز ادامه دارد؛ هرچند تکمیل پوشش نشانی استاندارد همچنان با موانعی مانند نبود نام برای برخی معابر و نداشتن پلاک برای تعداد زیادی از ساختمان‌ها روبه‌رو است.

بیش از ۱۳٫۵ میلیون ساختمان بدون پلاک در کشور

مدیرعامل شرکت ملی پست از وجود بیش از ۶۵ میلیون رکورد کد پستی مربوط به اماکن کشور خبر داد و اعلام کرد شاخص ژئوکدسازی در مناطق شهری از حدود ۷۳ درصد به نزدیک ۸۰ درصد افزایش یافته است.

در بخش روستایی نیز تعداد روستاهای بالای ۲۰ خانوار دارای نقشه، از هزار و ۷۷۲ روستا در ابتدای دولت به حدود ۳۷ هزار روستا رسیده است. هدف اولیه این برنامه، پوشش حدود ۳۹ هزار و ۴۰۰ روستا بوده است. همچنین، به گفته احمدی، حدود ۶۰ درصد از مجموع ۵۳ هزار آبادی کشور ژئوکد شده‌اند.

با وجود این پیشرفت‌ها، نام‌گذاری معابر و پلاک‌گذاری ساختمان‌ها همچنان یکی از موانع اصلی تکمیل اطلاعات نشانی است. احمدی از وجود حدود ۵۰۰ هزار معبر بی‌نام و بیش از ۱۳٫۵ میلیون ساختمان بدون پلاک در کشور خبر داد.

از آنجا که رفع این مشکل به همکاری شهرداری‌ها، دهیاری‌ها و شوراهای شهر و روستا نیاز دارد، راهکار پیشنهادی، استفاده از الگوی مشترک برای شماره‌گذاری مجازی معابر و ساختمان‌های فاقد نشانی کامل است.

همکاری با پلتفرم‌های ارائه‌دهنده خدمات نشانی، از جمله «نشان» در تهران و خرم‌آباد، نیز از دیگر اقداماتی است که به گفته احمدی می‌تواند به تکمیل اطلاعات مکانی کمک کند. هدف اعلام‌شده شرکت ملی پست، افزایش پوشش نشانی استاندارد به بیش از ۹۵ درصد تا پایان سال است.

توسعه زیرساخت‌های پستی برای مدیریت بسته‌های بیشتر

افزایش سهم بسته‌ها و امانات در مقایسه با نامه‌های سنتی، نیاز شرکت ملی پست به فضاهای عملیاتی، خودروها و تجهیزات پردازش را افزایش داده است. احمدی توضیح داد که یک بسته پستی ممکن است به‌اندازه دست‌کم ۲۰ نامه فضا اشغال کند و این تغییر، توسعه زیرساخت‌های فیزیکی را ضروری کرده است.

به گفته او، شرکت ملی پست در سال گذشته حدود ۱۵ هزار مترمربع و از ابتدای سال جاری ۱۶ هزار مترمربع دیگر به فضای عملیاتی خود افزوده است. ساخت و بهسازی ساختمان‌های پستی نیز ادامه دارد.

مدیرعامل پست همچنین از اجرای پروژه‌های تحول دیجیتال در حوزه‌های منابع انسانی، امور مالی، امنیت شبکه و نرم‌افزارهای کاربردی خبر داد. او مدیریت هزینه‌ها و استفاده از ابزارهای هوشمند برای کاهش هزینه‌های سربار را از عوامل اصلی حرکت شرکت به سمت خروج از زیان و رسیدن به سوددهی دانست.

احمدی در پایان به چالش‌های حوزه منابع انسانی اشاره کرد و گفت شرکت تلاش می‌کند ضمن حفظ روند توسعه و اداره شبکه پستی، شرایط فعالیت و معیشت کارکنان را نیز بهبود دهد.

در مجموع، برنامه‌های جدید شرکت ملی پست از تلاش برای حفظ جریان ارسال مرسولات بین‌المللی در شرایط محدودیت پروازها تا حرکت به سمت توزیع هوشمند، مدیریت دیجیتال خدمات و استانداردسازی نشانی‌ها را در بر می‌گیرد. بااین‌حال، میزان اثرگذاری این طرح‌ها به اجرای عملیاتی آن‌ها، توسعه زیرساخت‌ها و رفع موانع اجرایی وابسته خواهد بود.

نوشته محدودیت پروازها، مرسولات پستی ایران را به مسیر ارمنستان کشاند؛ ربات پستچی هم در راه است اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

محدودیت پروازها، مرسولات پستی ایران را به مسیر ارمنستان کشاند؛ ربات پستچی هم در راه است

شرکت ملی پست برای دور زدن محدودیت‌های پروازی، مسیر جدیدی برای ارسال مرسولات بین‌المللی از طریق ارمنستان راه‌اندازی کرده است. هم‌زمان، ربات پستچی، اپلیکیشن «پست من» و توسعه خدمات نشانی هوشمند در دستور کار این شرکت قرار دارند.

محدودیت پروازها، شرکت ملی پست را به استفاده از مسیرهای جایگزین برای انتقال مرسولات بین‌المللی وادار کرده است. محمد احمدی، مدیرعامل این شرکت، اعلام کرد نخستین محموله پستی از مسیر ارمنستان ارسال شده و توافق‌نامه جابه‌جایی مرسولات از این مسیر نیز به مرحله اجرا رسیده است.

به گفته احمدی، پست در کنار پیگیری مسیر ارمنستان، با کشورهای ترکیه و پاکستان نیز مذاکره کرده است. مسیرهای زمینی از طریق ترکیه و ارتباط هوایی با برخی کشورها نیز همچنان در حال استفاده هستند.

مدیرعامل شرکت ملی پست محدودیت پروازها را یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های این مجموعه در سال گذشته دانست و تأکید کرد که ایجاد مسیرهای جایگزین برای تداوم خدمات بین‌المللی ضروری است.

ربات پستچی به‌زودی در محیط‌های محدود آزمایش می‌شود

یکی دیگر از برنامه‌های اعلام‌شده شرکت ملی پست، رونمایی از نخستین نمونه ربات پستچی است. به گفته احمدی، این ربات را یک شرکت دانش‌بنیان با سرمایه خود طراحی و تولید کرده و شرکت ملی پست نیز از توسعه آن حمایت کرده است.

این محصول هنوز در مرحله نمونه اولیه قرار دارد، اما مدیرعامل پست از قابلیت اجرایی آن خبر داده است. بر اساس برنامه اعلام‌شده، قرار است طی یک تا دو ماه آینده امکان استفاده آزمایشی از ربات در محیط‌های محدودی مانند پردیس وزارت ارتباطات یا برخی شهرک‌های تهران بررسی شود.

محمد احمدی

احمدی با اشاره به تجربه کشورهای پیشرو، به‌ویژه چین، در استفاده از ربات‌ها برای تحویل مرسولات گفت توسعه این فناوری به زیرساخت فنی، سرعت اینترنت، مقررات و پذیرش عمومی نیاز دارد. بااین‌حال، به اعتقاد او، نباید آغاز فعالیت‌های نوآورانه را تا فراهم‌شدن تمام این شرایط به تعویق انداخت.

ظرفیت حمل ۲۰ تا ۴۰ مرسوله در هر نوبت

نمونه اولیه ربات پستچی در حال حاضر سه صندوق خروجی دارد. به گفته احمدی، تیم توسعه برآورد کرده است که بتوان ظرفیت آن را به‌گونه‌ای طراحی کرد که در هر نوبت حرکت، حدود ۲۰ تا ۴۰ مرسوله را به مقصد برساند.

با وجود این، ورود ربات‌ها به شبکه توزیع پستی به معنای جایگزینی سریع نیروی انسانی نیست. احمدی تأکید کرد که فاصله زیادی تا جایگزینی پستچی‌ها با ربات‌ها وجود دارد و رونمایی فعلی صرفاً نخستین گام برای توسعه این فناوری در کشور است.

چرا پروژه ربات پستچی با پهپادهای پستی تفاوت دارد؟

مدیرعامل پست در پاسخ به پرسشی درباره احتمال تکرار سرنوشت پروژه پهپادهای پستی، توضیح داد که معرفی یک فناوری جدید لزوماً به معنای استفاده گسترده از آن در خدمات روزمره نیست.

به گفته او، پروژه پهپادهای پستی از نظر حرکت به سمت نوآوری و کاربردی‌سازی فناوری اهمیت داشت، اما استفاده عملیاتی گسترده از پهپادها به ملاحظات امنیتی و تنظیم‌گری ویژه وابسته است.

احمدی ربات‌های زمینی را از این نظر دارای محدودیت‌های کمتری دانست و گفت امکان آزمایش آن‌ها در محیط‌های بسته و کنترل‌شده، مانند شهرک‌ها، وجود دارد. بااین‌حال، میزان موفقیت این پروژه به نتایج آزمایش‌ها و توسعه زیرساخت‌های لازم وابسته خواهد بود.

اپلیکیشن «پست من»؛ امکان انتخاب زمان تحویل مرسوله

شرکت ملی پست همچنین از عرضه اپلیکیشن و وب‌اپلیکیشن «پست من» خبر داده است. هدف این سامانه، یکپارچه‌سازی دسترسی کاربران به خدمات پستی و خدمات مرتبط با نشانی عنوان شده است.

بر اساس توضیحات مدیرعامل پست، این سامانه قرار است اطلاعات خدمات قبلی کاربران را تا جایی که با مشخصات هویتی و شماره تلفن همراه آن‌ها قابل شناسایی باشد، نمایش دهد. همچنین کاربران می‌توانند وضعیت مرسولات خود را پیگیری کنند و درخواست‌های مرتبط با خدمات پستی را به‌صورت مستقیم ثبت کنند.

یکی از قابلیت‌های برنامه‌ریزی‌شده برای این اپلیکیشن، امکان تعیین بازه زمانی تحویل مرسوله است. برای مثال، کاربران بتوانند درخواست کنند بسته آن‌ها در ساعت مشخصی از روز، زمانی که در منزل حضور دارند، تحویل داده شود.

احمدی همچنین از برنامه توسعه خدمات بازتوزیع مرسولات خبر داد؛ خدمتی که امکان ارسال مجدد بسته به نشانی دیگری را فراهم می‌کند. به گفته او، اجرای این فرایند به شناسایی صاحب مرسوله، بررسی نشانی جدید و پیدا کردن بسته در میان حجم زیادی از مرسولات نیاز دارد و سامانه جدید می‌تواند مدیریت این درخواست‌ها را ساده‌تر کند.

قرار است بخشی از خدمات پستی از طریق پیام‌رسان‌های داخلی، از جمله بله و سروش‌پلاس، نیز در دسترس قرار بگیرد. البته مدیرعامل پست تأکید کرده است که برخی قابلیت‌ها هنوز آماده عرضه نیستند و به‌تدریج به سامانه اضافه خواهند شد.

«نشانیت»؛ اتصال کد پستی، نشانی و مختصات جغرافیایی

توسعه خدمات مکان‌محور و تکمیل پایگاه اطلاعات نشانی کشور نیز از دیگر محورهای برنامه‌های شرکت ملی پست است. احمدی در این زمینه بر اهمیت پروژه ملی جی‌نف و استانداردسازی نشانی‌ها تأکید کرد و نشانی دقیق را یکی از زیرساخت‌های ضروری برای ارائه خدمات عمومی و فعالیت کسب‌وکارها دانست.

یکی از طرح‌های مطرح‌شده در این حوزه، سامانه «نشانیت» است که می‌تواند سه مؤلفه اصلی نشانی را در قالب یک کد QR در اختیار افراد قرار دهد: کد پستی ۱۰ رقمی، شرح نشانی استاندارد و طول و عرض جغرافیایی.

به گفته احمدی، این ترکیب می‌تواند زمینه استفاده یکپارچه از اطلاعات مکانی را در خدمات مختلف فراهم کند. او همچنین از برنامه رونمایی از حدود ۲۰۰ شهر خبر داد که میزان تکمیل نشانی استاندارد در آن‌ها به نزدیک ۱۰۰ درصد رسیده است.

توسعه این خدمات به سایر شهرها و روستاها نیز ادامه دارد؛ هرچند تکمیل پوشش نشانی استاندارد همچنان با موانعی مانند نبود نام برای برخی معابر و نداشتن پلاک برای تعداد زیادی از ساختمان‌ها روبه‌رو است.

بیش از ۱۳٫۵ میلیون ساختمان بدون پلاک در کشور

مدیرعامل شرکت ملی پست از وجود بیش از ۶۵ میلیون رکورد کد پستی مربوط به اماکن کشور خبر داد و اعلام کرد شاخص ژئوکدسازی در مناطق شهری از حدود ۷۳ درصد به نزدیک ۸۰ درصد افزایش یافته است.

در بخش روستایی نیز تعداد روستاهای بالای ۲۰ خانوار دارای نقشه، از هزار و ۷۷۲ روستا در ابتدای دولت به حدود ۳۷ هزار روستا رسیده است. هدف اولیه این برنامه، پوشش حدود ۳۹ هزار و ۴۰۰ روستا بوده است. همچنین، به گفته احمدی، حدود ۶۰ درصد از مجموع ۵۳ هزار آبادی کشور ژئوکد شده‌اند.

با وجود این پیشرفت‌ها، نام‌گذاری معابر و پلاک‌گذاری ساختمان‌ها همچنان یکی از موانع اصلی تکمیل اطلاعات نشانی است. احمدی از وجود حدود ۵۰۰ هزار معبر بی‌نام و بیش از ۱۳٫۵ میلیون ساختمان بدون پلاک در کشور خبر داد.

از آنجا که رفع این مشکل به همکاری شهرداری‌ها، دهیاری‌ها و شوراهای شهر و روستا نیاز دارد، راهکار پیشنهادی، استفاده از الگوی مشترک برای شماره‌گذاری مجازی معابر و ساختمان‌های فاقد نشانی کامل است.

همکاری با پلتفرم‌های ارائه‌دهنده خدمات نشانی، از جمله «نشان» در تهران و خرم‌آباد، نیز از دیگر اقداماتی است که به گفته احمدی می‌تواند به تکمیل اطلاعات مکانی کمک کند. هدف اعلام‌شده شرکت ملی پست، افزایش پوشش نشانی استاندارد به بیش از ۹۵ درصد تا پایان سال است.

توسعه زیرساخت‌های پستی برای مدیریت بسته‌های بیشتر

افزایش سهم بسته‌ها و امانات در مقایسه با نامه‌های سنتی، نیاز شرکت ملی پست به فضاهای عملیاتی، خودروها و تجهیزات پردازش را افزایش داده است. احمدی توضیح داد که یک بسته پستی ممکن است به‌اندازه دست‌کم ۲۰ نامه فضا اشغال کند و این تغییر، توسعه زیرساخت‌های فیزیکی را ضروری کرده است.

به گفته او، شرکت ملی پست در سال گذشته حدود ۱۵ هزار مترمربع و از ابتدای سال جاری ۱۶ هزار مترمربع دیگر به فضای عملیاتی خود افزوده است. ساخت و بهسازی ساختمان‌های پستی نیز ادامه دارد.

مدیرعامل پست همچنین از اجرای پروژه‌های تحول دیجیتال در حوزه‌های منابع انسانی، امور مالی، امنیت شبکه و نرم‌افزارهای کاربردی خبر داد. او مدیریت هزینه‌ها و استفاده از ابزارهای هوشمند برای کاهش هزینه‌های سربار را از عوامل اصلی حرکت شرکت به سمت خروج از زیان و رسیدن به سوددهی دانست.

احمدی در پایان به چالش‌های حوزه منابع انسانی اشاره کرد و گفت شرکت تلاش می‌کند ضمن حفظ روند توسعه و اداره شبکه پستی، شرایط فعالیت و معیشت کارکنان را نیز بهبود دهد.

در مجموع، برنامه‌های جدید شرکت ملی پست از تلاش برای حفظ جریان ارسال مرسولات بین‌المللی در شرایط محدودیت پروازها تا حرکت به سمت توزیع هوشمند، مدیریت دیجیتال خدمات و استانداردسازی نشانی‌ها را در بر می‌گیرد. بااین‌حال، میزان اثرگذاری این طرح‌ها به اجرای عملیاتی آن‌ها، توسعه زیرساخت‌ها و رفع موانع اجرایی وابسته خواهد بود.

نوشته محدودیت پروازها، مرسولات پستی ایران را به مسیر ارمنستان کشاند؛ ربات پستچی هم در راه است اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

«شیپ» فراتر از یک کد رهگیری؛ چگونه شناسه یکتای پستی، نقشه راه حکمرانی هوشمند لجستیک ایران را ترسیم می‌کند؟

در عصری که هر بسته پستی از لحظه سفارش تا تحویل، از ده‌ها گره اطلاعاتی عبور می‌کند، فقدان یک زبان مشترک میان بازیگران زنجیره توزیع، به یکی از پرهزینه‌ترین چالش‌های لجستیک کشور تبدیل شده است. پروژه «شیپ» (شناسه یکتای پستی) که با حمایت قانونی برنامه هفتم پیشرفت کلید خورده، قرار است با اتصال داده‌های جزیره‌ای اپراتورها، انبارها و فروشگاه‌های اینترنتی حول یک کلید واحد، زیرساختی ملی برای رصد و مدیریت هوشمند جریان کالا ایجاد کند. کاظم میرزایی، مشاور مدیرعامل شرکت ملی پست و مدیر این پروژه، در یادداشتی تحلیلی ابعاد مختلف این طرح را تشریح کرده است.

مشکل اصلی: داده‌ها وجود دارند، اما به هم متصل نیستند

برخلاف تصور رایج، چالش کنونی زنجیره توزیع ایران کمبود اطلاعات نیست. هر بازیگر — از تولیدکننده و واردکننده گرفته تا انباردار، شرکت حمل‌ونقل و اپراتور پستی — داده‌های عملیاتی خود را در سامانه‌های اختصاصی ثبت می‌کند. مشکل واقعی در «عدم قابلیت اتصال» این داده‌ها به یکدیگر نهفته است. وقتی هر اپراتور شناسه مستقلی تولید می‌کند که با سامانه همکارش سازگار نیست، پاسخ به ساده‌ترین پرسش‌ها مانند «این مرسوله اکنون کجاست؟» یا «چه سهمی از کالا از مسیر رسمی خارج شده؟» عملاً ناممکن می‌شود. شیپ دقیقاً برای پر کردن همین شکاف اطلاعاتی طراحی شده است؛ نه به‌عنوان جایگزین شناسه‌های داخلی، بلکه به‌مثابه یک لایه اتصال حاکمیتی که تمام رخدادهای پراکنده را حول یک مرجع واحد به هم پیوند می‌زند.

معماری سه‌لایه؛ از سیاست‌گذاری تا داشبوردهای تحلیلی

طراحی فنی شیپ بر پایه سه لایه مجزا استوار است که هر کدام مأموریت مشخصی دارند. لایه نخست، وظیفه سیاست‌گذاری و مدیریت فضای شناسه حاکمیتی را بر عهده دارد. لایه دوم به‌عنوان درگاه صدور، فرآیند تولید، اعتبارسنجی و استعلام شناسه را بر مبنای کدپستی فرستنده و گیرنده انجام می‌دهد. لایه سوم نیز سکوی ملی شبکه توزیع است که ثبت رخدادها، نگهداری نگاشت‌های اطلاعاتی و ارائه نماهای تحلیلی به ذی‌نفعان مختلف را مدیریت می‌کند.

نکته کلیدی در این معماری، اصل «حداقل داده در شناسه» است. به‌جای انباشت اطلاعات در خود کد، داده‌های غنی‌تر در سکوی ملی ذخیره می‌شوند و دسترسی به آن‌ها بر اساس سطوح مجاز قانونی کنترل خواهد شد. این رویکرد هم مقیاس‌پذیری سامانه را تضمین می‌کند و هم نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی شهروندان را برطرف می‌سازد.

پست

تأثیر مستقیم بر کاهش هزینه‌ها و ارتقای تجارت الکترونیکی

از منظر اقتصادی، شیپ ابزاری برای حذف «اصطکاک اطلاعاتی» در زنجیره تأمین است. وقتی مبدأ، مقصد، مسیر حرکت و وضعیت لحظه‌ای هر مرسوله از طریق یک شناسه واحد قابل ردیابی باشد، جابه‌جایی‌های تکراری کاهش می‌یابد، توقف‌های غیرضروری در مراکز توزیع به حداقل می‌رسد و فرآیند مدیریت مرجوعی‌ها و رسیدگی به خسارات بیمه‌ای تسریع می‌شود.

برای فعالان تجارت الکترونیکی نیز مزایای این طرح ملموس خواهد بود. وجود یک شناسه مشترک میان فروشنده، خریدار و اپراتور حمل، سطح شفافیت و اعتماد را ارتقا می‌دهد و امکان ارائه خدمات تحلیلی پیشرفته‌ای نظیر پیش‌بینی تقاضا، بهینه‌سازی مسیر و مدیریت ظرفیت ناوگان را فراهم می‌آورد. به بیان دیگر، شیپ صرفاً یک ابزار نظارتی دولتی نیست، بلکه زیرساختی برای کاهش هزینه هماهنگی در کل اقتصاد توزیع محسوب می‌شود.

نقش راهبردی در مدیریت بحران و رصد کالاهای اساسی

یکی از ابعاد کمتر دیده‌شده شیپ، کاربرد آن در شرایط اضطراری است. در بحران‌های طبیعی و غیرطبیعی، دسترسی لحظه‌ای به اطلاعاتی همچون تعداد محموله‌های در حال ورود به مناطق آسیب‌دیده، وضعیت مراکز توزیع فعال، مسیرهای مسدود و حجم اقلام امدادی در حال جابه‌جایی، می‌تواند کیفیت تصمیم‌گیری مدیران بحران را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.

علاوه بر این، در حوزه کالاهای اساسی، اتصال داده‌های توزیع به سامانه‌های گمرکی، انبار و حمل‌ونقل از طریق شیپ، امکان شناسایی سریع انحرافاتی نظیر انباشت نامتعارف، تغییر مسیر مشکوک یا کمبود منطقه‌ای را فراهم می‌کند. البته باید تأکید کرد که این شناسه به‌تنهایی مانع فیزیکی تخلف نیست، بلکه زیرساختی تحلیلی برای کشف و هشدار انحرافات ایجاد می‌کند.

الزام قانونی بدون بار مقرراتی؛ معادله‌ای که باید حل شود

ماده ۴۸ قانون برنامه هفتم پیشرفت، استفاده از شناسه یکتا را برای تمامی مرسولات و محموله‌های تجاری، صنعتی و کشاورزی الزامی کرده است. با این حال، میرزایی تأکید می‌کند که این الزام نباید به باری اضافی بر دوش کسب‌وکارها تبدیل شود. ارائه APIهای استاندارد، امکان صدور برخط و انبوه شناسه، سهولت یکپارچه‌سازی با سامانه‌های موجود و کنترل هزینه‌ها برای بنگاه‌های کوچک، از شروط حیاتی موفقیت این طرح به شمار می‌روند.

در مدل پیشنهادی، حاکمیت بر استاندارد و داده‌های ملی متمرکز خواهد بود، اما عملیات حمل و توزیع همچنان در اختیار بخش خصوصی و در فضای رقابتی باقی می‌ماند. به عبارت دقیق‌تر، الزام به استفاده از شیپ، الزام به پذیرش یک استاندارد مشترک است، نه دولتی‌کردن صنعت لجستیک.

جمع‌بندی: چهار لایه ارزش‌آفرینی

اجرای موفق شیپ می‌تواند چهار سطح ارزش ایجاد کند: ارزش عملیاتی از طریق رهگیری دقیق و کاهش خطاهای نشانی؛ ارزش اقتصادی از مسیر بهینه‌سازی لجستیک و حذف هزینه‌های زائد؛ ارزش تجاری با افزایش شفافیت و تسهیل تعامل میان اپراتورها؛ و ارزش حاکمیتی از طریق خلق تصویر ملی از جریان توزیع کالا و امکان تصمیم‌گیری داده‌محور.

با این حال، سرنوشت این پروژه در گرو کیفیت زیرساخت‌های پایه‌ای از جمله به‌روزرسانی پایگاه کدپستی، تکمیل نشانی‌های استاندارد و یکپارچگی با سایر سامانه‌های حاکمیتی خواهد بود. در صورت تحقق این پیش‌شرط‌ها، شیپ از یک «کد رهگیری ساده» به «ستون فقرات دیجیتال حکمرانی توزیع کالا» در ایران ارتقا خواهد یافت.

«شیپ» فراتر از یک کد رهگیری؛ چگونه شناسه یکتای پستی، نقشه راه حکمرانی هوشمند لجستیک ایران را ترسیم می‌کند؟

در عصری که هر بسته پستی از لحظه سفارش تا تحویل، از ده‌ها گره اطلاعاتی عبور می‌کند، فقدان یک زبان مشترک میان بازیگران زنجیره توزیع، به یکی از پرهزینه‌ترین چالش‌های لجستیک کشور تبدیل شده است. پروژه «شیپ» (شناسه یکتای پستی) که با حمایت قانونی برنامه هفتم پیشرفت کلید خورده، قرار است با اتصال داده‌های جزیره‌ای اپراتورها، انبارها و فروشگاه‌های اینترنتی حول یک کلید واحد، زیرساختی ملی برای رصد و مدیریت هوشمند جریان کالا ایجاد کند. کاظم میرزایی، مشاور مدیرعامل شرکت ملی پست و مدیر این پروژه، در یادداشتی تحلیلی ابعاد مختلف این طرح را تشریح کرده است.

مشکل اصلی: داده‌ها وجود دارند، اما به هم متصل نیستند

برخلاف تصور رایج، چالش کنونی زنجیره توزیع ایران کمبود اطلاعات نیست. هر بازیگر — از تولیدکننده و واردکننده گرفته تا انباردار، شرکت حمل‌ونقل و اپراتور پستی — داده‌های عملیاتی خود را در سامانه‌های اختصاصی ثبت می‌کند. مشکل واقعی در «عدم قابلیت اتصال» این داده‌ها به یکدیگر نهفته است. وقتی هر اپراتور شناسه مستقلی تولید می‌کند که با سامانه همکارش سازگار نیست، پاسخ به ساده‌ترین پرسش‌ها مانند «این مرسوله اکنون کجاست؟» یا «چه سهمی از کالا از مسیر رسمی خارج شده؟» عملاً ناممکن می‌شود. شیپ دقیقاً برای پر کردن همین شکاف اطلاعاتی طراحی شده است؛ نه به‌عنوان جایگزین شناسه‌های داخلی، بلکه به‌مثابه یک لایه اتصال حاکمیتی که تمام رخدادهای پراکنده را حول یک مرجع واحد به هم پیوند می‌زند.

معماری سه‌لایه؛ از سیاست‌گذاری تا داشبوردهای تحلیلی

طراحی فنی شیپ بر پایه سه لایه مجزا استوار است که هر کدام مأموریت مشخصی دارند. لایه نخست، وظیفه سیاست‌گذاری و مدیریت فضای شناسه حاکمیتی را بر عهده دارد. لایه دوم به‌عنوان درگاه صدور، فرآیند تولید، اعتبارسنجی و استعلام شناسه را بر مبنای کدپستی فرستنده و گیرنده انجام می‌دهد. لایه سوم نیز سکوی ملی شبکه توزیع است که ثبت رخدادها، نگهداری نگاشت‌های اطلاعاتی و ارائه نماهای تحلیلی به ذی‌نفعان مختلف را مدیریت می‌کند.

نکته کلیدی در این معماری، اصل «حداقل داده در شناسه» است. به‌جای انباشت اطلاعات در خود کد، داده‌های غنی‌تر در سکوی ملی ذخیره می‌شوند و دسترسی به آن‌ها بر اساس سطوح مجاز قانونی کنترل خواهد شد. این رویکرد هم مقیاس‌پذیری سامانه را تضمین می‌کند و هم نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی شهروندان را برطرف می‌سازد.

پست

تأثیر مستقیم بر کاهش هزینه‌ها و ارتقای تجارت الکترونیکی

از منظر اقتصادی، شیپ ابزاری برای حذف «اصطکاک اطلاعاتی» در زنجیره تأمین است. وقتی مبدأ، مقصد، مسیر حرکت و وضعیت لحظه‌ای هر مرسوله از طریق یک شناسه واحد قابل ردیابی باشد، جابه‌جایی‌های تکراری کاهش می‌یابد، توقف‌های غیرضروری در مراکز توزیع به حداقل می‌رسد و فرآیند مدیریت مرجوعی‌ها و رسیدگی به خسارات بیمه‌ای تسریع می‌شود.

برای فعالان تجارت الکترونیکی نیز مزایای این طرح ملموس خواهد بود. وجود یک شناسه مشترک میان فروشنده، خریدار و اپراتور حمل، سطح شفافیت و اعتماد را ارتقا می‌دهد و امکان ارائه خدمات تحلیلی پیشرفته‌ای نظیر پیش‌بینی تقاضا، بهینه‌سازی مسیر و مدیریت ظرفیت ناوگان را فراهم می‌آورد. به بیان دیگر، شیپ صرفاً یک ابزار نظارتی دولتی نیست، بلکه زیرساختی برای کاهش هزینه هماهنگی در کل اقتصاد توزیع محسوب می‌شود.

نقش راهبردی در مدیریت بحران و رصد کالاهای اساسی

یکی از ابعاد کمتر دیده‌شده شیپ، کاربرد آن در شرایط اضطراری است. در بحران‌های طبیعی و غیرطبیعی، دسترسی لحظه‌ای به اطلاعاتی همچون تعداد محموله‌های در حال ورود به مناطق آسیب‌دیده، وضعیت مراکز توزیع فعال، مسیرهای مسدود و حجم اقلام امدادی در حال جابه‌جایی، می‌تواند کیفیت تصمیم‌گیری مدیران بحران را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.

علاوه بر این، در حوزه کالاهای اساسی، اتصال داده‌های توزیع به سامانه‌های گمرکی، انبار و حمل‌ونقل از طریق شیپ، امکان شناسایی سریع انحرافاتی نظیر انباشت نامتعارف، تغییر مسیر مشکوک یا کمبود منطقه‌ای را فراهم می‌کند. البته باید تأکید کرد که این شناسه به‌تنهایی مانع فیزیکی تخلف نیست، بلکه زیرساختی تحلیلی برای کشف و هشدار انحرافات ایجاد می‌کند.

الزام قانونی بدون بار مقرراتی؛ معادله‌ای که باید حل شود

ماده ۴۸ قانون برنامه هفتم پیشرفت، استفاده از شناسه یکتا را برای تمامی مرسولات و محموله‌های تجاری، صنعتی و کشاورزی الزامی کرده است. با این حال، میرزایی تأکید می‌کند که این الزام نباید به باری اضافی بر دوش کسب‌وکارها تبدیل شود. ارائه APIهای استاندارد، امکان صدور برخط و انبوه شناسه، سهولت یکپارچه‌سازی با سامانه‌های موجود و کنترل هزینه‌ها برای بنگاه‌های کوچک، از شروط حیاتی موفقیت این طرح به شمار می‌روند.

در مدل پیشنهادی، حاکمیت بر استاندارد و داده‌های ملی متمرکز خواهد بود، اما عملیات حمل و توزیع همچنان در اختیار بخش خصوصی و در فضای رقابتی باقی می‌ماند. به عبارت دقیق‌تر، الزام به استفاده از شیپ، الزام به پذیرش یک استاندارد مشترک است، نه دولتی‌کردن صنعت لجستیک.

جمع‌بندی: چهار لایه ارزش‌آفرینی

اجرای موفق شیپ می‌تواند چهار سطح ارزش ایجاد کند: ارزش عملیاتی از طریق رهگیری دقیق و کاهش خطاهای نشانی؛ ارزش اقتصادی از مسیر بهینه‌سازی لجستیک و حذف هزینه‌های زائد؛ ارزش تجاری با افزایش شفافیت و تسهیل تعامل میان اپراتورها؛ و ارزش حاکمیتی از طریق خلق تصویر ملی از جریان توزیع کالا و امکان تصمیم‌گیری داده‌محور.

با این حال، سرنوشت این پروژه در گرو کیفیت زیرساخت‌های پایه‌ای از جمله به‌روزرسانی پایگاه کدپستی، تکمیل نشانی‌های استاندارد و یکپارچگی با سایر سامانه‌های حاکمیتی خواهد بود. در صورت تحقق این پیش‌شرط‌ها، شیپ از یک «کد رهگیری ساده» به «ستون فقرات دیجیتال حکمرانی توزیع کالا» در ایران ارتقا خواهد یافت.

«شیپ» فراتر از یک کد رهگیری؛ چگونه شناسه یکتای پستی، نقشه راه حکمرانی هوشمند لجستیک ایران را ترسیم می‌کند؟

در عصری که هر بسته پستی از لحظه سفارش تا تحویل، از ده‌ها گره اطلاعاتی عبور می‌کند، فقدان یک زبان مشترک میان بازیگران زنجیره توزیع، به یکی از پرهزینه‌ترین چالش‌های لجستیک کشور تبدیل شده است. پروژه «شیپ» (شناسه یکتای پستی) که با حمایت قانونی برنامه هفتم پیشرفت کلید خورده، قرار است با اتصال داده‌های جزیره‌ای اپراتورها، انبارها و فروشگاه‌های اینترنتی حول یک کلید واحد، زیرساختی ملی برای رصد و مدیریت هوشمند جریان کالا ایجاد کند. کاظم میرزایی، مشاور مدیرعامل شرکت ملی پست و مدیر این پروژه، در یادداشتی تحلیلی ابعاد مختلف این طرح را تشریح کرده است.

مشکل اصلی: داده‌ها وجود دارند، اما به هم متصل نیستند

برخلاف تصور رایج، چالش کنونی زنجیره توزیع ایران کمبود اطلاعات نیست. هر بازیگر — از تولیدکننده و واردکننده گرفته تا انباردار، شرکت حمل‌ونقل و اپراتور پستی — داده‌های عملیاتی خود را در سامانه‌های اختصاصی ثبت می‌کند. مشکل واقعی در «عدم قابلیت اتصال» این داده‌ها به یکدیگر نهفته است. وقتی هر اپراتور شناسه مستقلی تولید می‌کند که با سامانه همکارش سازگار نیست، پاسخ به ساده‌ترین پرسش‌ها مانند «این مرسوله اکنون کجاست؟» یا «چه سهمی از کالا از مسیر رسمی خارج شده؟» عملاً ناممکن می‌شود. شیپ دقیقاً برای پر کردن همین شکاف اطلاعاتی طراحی شده است؛ نه به‌عنوان جایگزین شناسه‌های داخلی، بلکه به‌مثابه یک لایه اتصال حاکمیتی که تمام رخدادهای پراکنده را حول یک مرجع واحد به هم پیوند می‌زند.

معماری سه‌لایه؛ از سیاست‌گذاری تا داشبوردهای تحلیلی

طراحی فنی شیپ بر پایه سه لایه مجزا استوار است که هر کدام مأموریت مشخصی دارند. لایه نخست، وظیفه سیاست‌گذاری و مدیریت فضای شناسه حاکمیتی را بر عهده دارد. لایه دوم به‌عنوان درگاه صدور، فرآیند تولید، اعتبارسنجی و استعلام شناسه را بر مبنای کدپستی فرستنده و گیرنده انجام می‌دهد. لایه سوم نیز سکوی ملی شبکه توزیع است که ثبت رخدادها، نگهداری نگاشت‌های اطلاعاتی و ارائه نماهای تحلیلی به ذی‌نفعان مختلف را مدیریت می‌کند.

نکته کلیدی در این معماری، اصل «حداقل داده در شناسه» است. به‌جای انباشت اطلاعات در خود کد، داده‌های غنی‌تر در سکوی ملی ذخیره می‌شوند و دسترسی به آن‌ها بر اساس سطوح مجاز قانونی کنترل خواهد شد. این رویکرد هم مقیاس‌پذیری سامانه را تضمین می‌کند و هم نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی شهروندان را برطرف می‌سازد.

پست

تأثیر مستقیم بر کاهش هزینه‌ها و ارتقای تجارت الکترونیکی

از منظر اقتصادی، شیپ ابزاری برای حذف «اصطکاک اطلاعاتی» در زنجیره تأمین است. وقتی مبدأ، مقصد، مسیر حرکت و وضعیت لحظه‌ای هر مرسوله از طریق یک شناسه واحد قابل ردیابی باشد، جابه‌جایی‌های تکراری کاهش می‌یابد، توقف‌های غیرضروری در مراکز توزیع به حداقل می‌رسد و فرآیند مدیریت مرجوعی‌ها و رسیدگی به خسارات بیمه‌ای تسریع می‌شود.

برای فعالان تجارت الکترونیکی نیز مزایای این طرح ملموس خواهد بود. وجود یک شناسه مشترک میان فروشنده، خریدار و اپراتور حمل، سطح شفافیت و اعتماد را ارتقا می‌دهد و امکان ارائه خدمات تحلیلی پیشرفته‌ای نظیر پیش‌بینی تقاضا، بهینه‌سازی مسیر و مدیریت ظرفیت ناوگان را فراهم می‌آورد. به بیان دیگر، شیپ صرفاً یک ابزار نظارتی دولتی نیست، بلکه زیرساختی برای کاهش هزینه هماهنگی در کل اقتصاد توزیع محسوب می‌شود.

نقش راهبردی در مدیریت بحران و رصد کالاهای اساسی

یکی از ابعاد کمتر دیده‌شده شیپ، کاربرد آن در شرایط اضطراری است. در بحران‌های طبیعی و غیرطبیعی، دسترسی لحظه‌ای به اطلاعاتی همچون تعداد محموله‌های در حال ورود به مناطق آسیب‌دیده، وضعیت مراکز توزیع فعال، مسیرهای مسدود و حجم اقلام امدادی در حال جابه‌جایی، می‌تواند کیفیت تصمیم‌گیری مدیران بحران را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.

علاوه بر این، در حوزه کالاهای اساسی، اتصال داده‌های توزیع به سامانه‌های گمرکی، انبار و حمل‌ونقل از طریق شیپ، امکان شناسایی سریع انحرافاتی نظیر انباشت نامتعارف، تغییر مسیر مشکوک یا کمبود منطقه‌ای را فراهم می‌کند. البته باید تأکید کرد که این شناسه به‌تنهایی مانع فیزیکی تخلف نیست، بلکه زیرساختی تحلیلی برای کشف و هشدار انحرافات ایجاد می‌کند.

الزام قانونی بدون بار مقرراتی؛ معادله‌ای که باید حل شود

ماده ۴۸ قانون برنامه هفتم پیشرفت، استفاده از شناسه یکتا را برای تمامی مرسولات و محموله‌های تجاری، صنعتی و کشاورزی الزامی کرده است. با این حال، میرزایی تأکید می‌کند که این الزام نباید به باری اضافی بر دوش کسب‌وکارها تبدیل شود. ارائه APIهای استاندارد، امکان صدور برخط و انبوه شناسه، سهولت یکپارچه‌سازی با سامانه‌های موجود و کنترل هزینه‌ها برای بنگاه‌های کوچک، از شروط حیاتی موفقیت این طرح به شمار می‌روند.

در مدل پیشنهادی، حاکمیت بر استاندارد و داده‌های ملی متمرکز خواهد بود، اما عملیات حمل و توزیع همچنان در اختیار بخش خصوصی و در فضای رقابتی باقی می‌ماند. به عبارت دقیق‌تر، الزام به استفاده از شیپ، الزام به پذیرش یک استاندارد مشترک است، نه دولتی‌کردن صنعت لجستیک.

جمع‌بندی: چهار لایه ارزش‌آفرینی

اجرای موفق شیپ می‌تواند چهار سطح ارزش ایجاد کند: ارزش عملیاتی از طریق رهگیری دقیق و کاهش خطاهای نشانی؛ ارزش اقتصادی از مسیر بهینه‌سازی لجستیک و حذف هزینه‌های زائد؛ ارزش تجاری با افزایش شفافیت و تسهیل تعامل میان اپراتورها؛ و ارزش حاکمیتی از طریق خلق تصویر ملی از جریان توزیع کالا و امکان تصمیم‌گیری داده‌محور.

با این حال، سرنوشت این پروژه در گرو کیفیت زیرساخت‌های پایه‌ای از جمله به‌روزرسانی پایگاه کدپستی، تکمیل نشانی‌های استاندارد و یکپارچگی با سایر سامانه‌های حاکمیتی خواهد بود. در صورت تحقق این پیش‌شرط‌ها، شیپ از یک «کد رهگیری ساده» به «ستون فقرات دیجیتال حکمرانی توزیع کالا» در ایران ارتقا خواهد یافت.

ضرر بزرگ شرکت پست از قطع اینترنت و تعطیلی فروشگاه‌های اینستاگرامی

طبق اعلام مدیر عامل شرکت پست، درآمد این شرکت طی روزهای به یک سوم کاهش یافته است.

محمود لیائی، مدیرعامل شرکت پست به تازگی اعلام کرده که به دلیل اختلالات به وجود آمده، درآمد این شرکت به یک سوم کاهش پیدا کرده است و این موضوع نشان می‌دهد که یک سوم مرسولات پستی و معاملات از طریق اینترنت بین‌الملل و پلتفرم خارجی انجام می‌گرفته است.

وی با اشاره به این که در چند هفته اخیر با ایجاد اختلال در اینترنت، اکثر معاملاتی که در بستر فضی مجازی مانند اینستاگرام و واتساپ صورت می‌گرفته تعطیل شده است، بیان کرد که درآمد این شرکت به علت کاهش مبادلات پستی به یک سوم کاهش پیدا کرده است.

لیائی می‌گوید که مدیران ارشد کشور سال‌ها در تلاش هستند تا کسب و کارها را به حضور در پلتفرم‌های داخلی تشویق کنند تا اگر مشکلاتی مانند تحریم یا فیلترینگ رخ داد دچار مشکل نشوند اما حالا این روش‌ها جواب نداده و این مساله مشکلات متعددی برای اقتصاد کشور ایجاد کرده است.

چندی پیش انجمن تجارت الکترونیک تهران در بیانیه‌ای ضمن انتقاد به مشکلات ایجاد شده توسط فیلترینگ، اعلام کرد که قطع دسترسی به اینستاگرام، بیشتر از 400 هزار کسب و کار را با خطر نابودی مواجه ساخته و امرار معاش بیشتر از یک میلیون نفر را با مشکلاتی جدی همراه کرده است.

همچنین طبق گزارش نت‌بلاکس، قطع اینترنت در ایران هر ساعت یک و نیم میلیون دلار برابر با 49 میلیارد تومان ضرر مالی به همراه دارد، به این ترتیب در حالی که سه هفته از این اختلالات می‌گذرد، ضرر مالی آن که بیشتر متوجه بخش خصوصی است به 25 تریلیون تومان نزدیک می‌شود.

نوشته ضرر بزرگ شرکت پست از قطع اینترنت و تعطیلی فروشگاه‌های اینستاگرامی اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

پیدا کردن کد پستی با ۵ روش ساده و متفاوت (آموزش کامل و تصویری)

پیدا کردن کد پستی روش‌های مختلفی دارد، سایت شرکت پست دو روش را برای یافتن یا دریافت کدپستی ارائه داده و ما نیز سه روش دیگر را برای دریافت کد پستی به شما آموزش می‌دهیم.

این روزها برای ثبت نام، تشکیل پرونده تحصیلی و یا هر پرونده دیگری باید فیلد‌های متفاوتی را پر کنیم، نام و نام خانوادگی، نام پدر، تحصیلات و غیره، اما یک مورد همیشه به عنوان پاشنه آشیل ما شناخته شده و آن چیزی نیست جز کد پستی!

با روی کار آمدن گوشی‌های هوشمند مدت‌هاست که چیزی را حفظ نمی‌کنیم و اگر شماره‌ای هم باشد در گوشی ذخیره می‌شود و تمام! کدپستی نیز آن‌قدر کاربردی نیست که شخصی بخواهد آن را حفظ کند. اما خب احتمالا می‌دانید که از مهم‌ترین بخش‌های یک فرم است و اکثر اوقات اگر آن را خالی بگذارید و یا به غلط پر کنید، فرم شما مورد قبول واقع نمی‌شود. پس چاره چیست؟

شرکت ملی پست چندین راه را برای پیدا کردن کدپستی پیشنهاد می‌دهد، با این راهکارها زمانی که به کد پستی نیاز داشتید می‌توانید به راحتی آن را پیدا کرده و استفاده کنید. روش‌های پیدا کردن کد پستی دشوار نیستند، دو روش اینترنتی، یک روش پیامکی و یک روش سنتی برای پیدا کردن کد پستی وجود دارد که در ادامه تمامی آن‌ها را به شما آموزش خواهیم داد.

به این ترتیب اگر به دنبال یافتن کد پستی خود می‌گردید با آی‌تی‌رسان و آموزش پیدا کردن کد پستی در 5 روش متفاوت همراه باشید:

پیدا کردن کدپستی از طریق اینترنت

پیدا کردن کدپستی از طریق سایت شرکت ملی پست خود شامل دو روش می‌شود، 1- وارد کردن آدرس 2- استفاده از نقشه

به این ترتیب اگر آدرس کامل مقصد مورد نظر را دارید، می‌توانید از روش اول اقدام به پیداکردن کدپستی کنید، اگر هم به صورت چشمی یا حدودی می‌توانید از روی نقشه آن محل را پیدا کنید، بهتر است از روی نقشه به دنبال یافتن کد پستی باشید.

وارد کردن آدرس

اگر جایی به مشکل خوردید و کد پستی خودتان را نمی‌دانستید، کافی‌ست برای پیدا کردن کد پستی، گوشی هوشمندتان را از جیب درآورده و به این لینک در پرتال شرکت ملی پست مراجعه کنید. در این صفحه تنها یک کادر جستجو و چند گزینه وجود دارد به این ترتیب یافتن کد پستی در این صفحه آسان است.

در کادر باز شده ابتدا نام شهر یا روستای خودتان را بنویسید و یا از از قسمت انتخاب از لیست نام استان و سپس نام شهر خود را انتخاب کنید.

کدپستی

کدپستی

حال تنها باید شماره پلاک و نام آخرین کوچه و یا معبر در آدرس پستی خود را وارد کنید، مثلا اگر خانه شما در کوچه اتحاد قرار دارد و پلاک آن 5 است، در کادر طوسی سمت راست عدد 5 و در کادر میان صفحه نام اتحاد را بنویسید. حال در میان نتایج جستجو آدرس مورد نظر خود را پیدا کرده و بر روی آن کلیک کنید.

پس از انتخاب همه این موارد و در صفحه جدید می‌توانید کد پستی تمام واحد‌های آن ساختمان را مشاهده کنید.

نقشه

از طریق این لینک وارد پرتال شرکت ملی پست شوید. در میانه صفحه یک نقشه را می‌بینید که با کلیک بر روی آن می‌توانید نقشه را به صورت تمام صفحه در اختیار داشته باشید. در این مرحله کار شما آسان است، تنها کافیست از روی نقشه به محل ساختمان مورد نظر بروید و بر روی آن کلیک کنید.

اگر با پیدا کردن خانه خودتان روی نقشه مشکل دارید، در گوشه بالا و سمت راست نقشه می‌توانید به ترتیب ابتدا نام شهر و محله را وارد کنید و سپس خانه خودتان را روی نقشه انتخاب نمایید. به همین راحتی کدپستی تمام واحد‌های آن ساختمان برایتان به نمایش درمی‌آید. البته این مورد در حالت آزمایشی قرار دارد و ممکن است کد پستی ساختمان شما را نداشته باشد!

پیدا کردن کد پستی

از طریق پیامک (فعلا در دسترس نیست)

پیش‌تر، یکی از اقدامات جالب وب‌سایت رسمی پست کشور، دریافت کد پستی با استفاده از پیامک بود. به این صورت که شما شماره تلفن ثابت محل مورد نظر را به شماره 7087 پیامک می‌کردید و کد پستی آن واحد برای شما ارسال می‌شد. متاسفانه این روش دریافت کد پستی فعلا در دسترس نیست، به این ترتیب بهتر است برای پیدا کردن کد پستی از دیگر روش‌ها استفاده کنید.

از طریق قبض

مسلما هر مکانی، آب، گاز، برق، تلفن و… داشته و هر کدام از این‌ها دارای قبضی برای نمایش هزینه و میزان مصرفی شما در دوره هستند که عموما توسط مامور به محل مورد نظر منتقل می‌شوند. یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای یافتن کد پستی، از طریق همین قبض‌هاست. تمامی قبض‌ها دارای بخشی برای درج کد پستی محل هستند و شما می‌توانید با مشاهده آن‌ها، کد پستی محل موردنظرتان را بیابید. در سال‌های اخیر نیز معمولا قبض‌های الکترونیکی صادر می‌شوند که همچنان حاوی اطلاعاتی همچون کد پستی هستند.

پیدا کردن کد پستی

پیدا کردن کد پستی خانه به صورت حضوری

اگر برای پیدا کردن کدپستی به‌صورت غیرحضوری و اینترنتی مشکل دارید، می‌توانید به صورت حضوری به دفاتر پست مراجعه کنید و با ارائه آدرس، کدپستی محل مورد نظر را به همراه تاییدیه آن دریافت نمایید. البته این کار رایگان نیست و هزینه‌ای بین ۵ تا ۲۰ هزار تومان خواهد داشت.

اگر شما نیز راه دیگری برای پیدا کردن کدپستی می‌دانید، خوشحال می‌شویم که آن را از طریق بخش نظرات با ما و سایر دوستان‌تان در آی‌تی‌رسان به اشتراک بگذارید.

نوشته پیدا کردن کد پستی با 5 روش ساده و متفاوت (آموزش کامل و تصویری) اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

اینستاگرام اجازه می‌دهد به‌طور مستقیم پست‌هایتان را به‌عنوان استوری به اشتراک بگذارید

101007485-insta-xlarge_trans_NvBQzQNjv4BqZgEkZX3M936N5BQK4Va8RWtT0gK_6EfZT336f62EI5U اینستاگرام اجازه می‌دهد به‌طور مستقیم پست‌هایتان را به‌عنوان استوری به اشتراک بگذارید

در میان بمباران کاربران با صد‌ها قابلیت بی‌فایده و فانتزی که امروزه در دنیای دیجیتال بلای جان و اعصاب شده است، اینستاگرام بار دیگر از یک ویژگی مفید رونمایی کرد. شبکه اجتماعی محبوب اینستاگرام که جای خود را در دل ایرانیان حسابی باز کرده است قابلیتی جدید را در اختیار کاربرانش قرار داده است تا بتوان به طور مستقیم پست‌های معمولی که در صفحه خود گذاشته‌اید به عنوان استوری نیز به اشتراک بگذارید.

Untitled-11-450x253 اینستاگرام اجازه می‌دهد به‌طور مستقیم پست‌هایتان را به‌عنوان استوری به اشتراک بگذارید

پیش از این شما مجبور بودید به صورت جداگانه از یکدیگر پست و استوری را ارسال کنید. در این حالت اگر مایل بودید تصویر استوری خود را داشته باشید باید یک بار آن را به صورت پست نیز ارسال می‌کردید ولی اکنون شما می‌توانید خیلی راحت بعد از ارسال یک پست همان تصویر را به عنوان استوری نیز ویرایش کرده و به اشتراک بگذارید بدون آنکه دیگر نیاز به آپلود مجدد آن باشد.

ادیتور استوری با توجه به تصویر شما و تحلیل، اندازه، رنگ و نور آن برای‌تان یک پس‌زمینه مناسب و شیک انتخاب می‌‌کند تا چشم به خوبی قادر به دیدن تصویر اصلی باشد و سپس تصویر را در مرکز این پس‌زمینه قرار می‌دهد تا به راحتی آن را به عنوان استوری به اشتراک بگذارید. البته نگران نباشید این تمام امکانات ویرایشی نیست. هنوز هم شما به تمام قابلیت‌هایی که برای استوری‌های معمول در اختیار داشتید، دسترسی خواهید داشت از جمله، هشتگ‌ها، نظرسنجی، شکلک‌های نشان‌دهنده احساسات، انواع افکت‌های متنی، فایل‌های متحرک GIF و فیلتر‌های مختلف وجود دارند. این ویژگی تنها کار ارسال استوری را بیش از پیش ساده خواهد کرد.

اکنون شما می‌توانید استوری که با استفاده از یک پست معمولی آماده کرده‌اید به اشتراک بگذارید و استوری همیشه دربردارنده تصویر اصلی خواهد بود. شما همچنین می‌توانید با اعمال تغییرات مربوطه در بخش تنظیمات اینستاگرام، پست‌هایتان را به عنوان استوری، قابل اشتراک گذاری نمایید. در تصویر بالا شما می‌توانید نحوه استفاده از این ویژگی جدید را مشاهده کنید.

نوشته اینستاگرام اجازه می‌دهد به‌طور مستقیم پست‌هایتان را به‌عنوان استوری به اشتراک بگذارید اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد: پست‌های اینستاگرامی خانم‌ها بیشتر از آقایان لایک می‌خورد

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد: پست‌های اینستاگرامی خانم‌ها بیشتر از آقایان لایک می‌خورد

اینستاگرام یکی از محبوب‌ترین شبکه‌های اجتماعی حال حاضر جهان بوده که تعداد فالوور و لایک دو موضوع مهمی هستند که کاربران با یکدیگر بر سر آن رقابت دارند. هر کاربری که مطالبی با بیشترین لایک منتشر کند در این شبکه اجتماعی از میزان محبوبیت بیشتری برخوردار است، به‌همین دلیل تعداد لایک‌ها به کنجکاوی جدید محققان تبدیل شده و آن‌ها را به نتایج جالبی رسانده است.

براساس تحقیقاتی که توسط موسسه Hopper HQ بر روی بیش از یک‌ میلیون پست اینستاگرامی صورت گرفته، نتایج جالبی به‌دست‌آمده است. طبق این تحقیقات، پست‌هایی که توسط خانم‌ها منتشر می‌شوند تا 5 برابر بیشتر از مطالبی که توسط آقایان منتشر می‌گردد، لایک شده و کامنت می‌گیرد.

از 1.2 میلیون مطلب به اشتراک گذاشته‌ شده در اینستاگرام توسط 4000 حساب کاربری که زیر ذره‌بین این موسسه تحقیقاتی قرار گرفته و پست‌هایی که توسط بانوان منتشر شده است، به‌طور میانگین 578 لایک و کامنت دریافت کرده و مطالب منتشر شده توسط آقایان در همین بازه 117 لایک و کامنت گرفته‌اند.

پست‌های خانم‌ها بیشتر از آقایان کامنت گرفته و به‌طور متوسط مطالب منتشر شده توسط زنان 170 کامنت و پست‌های انتشار یافته توسط مردان 113 کامنت به‌طور متوسط جذب کرده است. طبق اطلاعات این موسسه تحقیقاتی، مردان بیشتر از زنان کامنت می‌گذارند و بیشتر به موضوعات مربوط به ورزش علاقه‌مند هستند.

طبق این تحقیق، پست‌های منتشر شده درباره سفر و کاهش وزن بیشترین لایک را دریافت کرده و پس‌ از آن‌ها تصاویر حیوانات و مناظر بیشترین تعداد لایک در اینستاگرام را تشکیل داده‌اند.

نکته جالب دیگری که در این تحقیق به چشم می‌خورد، اقبال کم کاربران به پست‌هایی بوده که کپشن‌های طولانی دارند. طبق آمار، کپشن‌های طولانی که کاربران برای مطالعه آن باید بر روی see more کلیک کنند، 15 درصد و کپشن‌هایی که با ایموجی همراه است بیشترین تعداد بازدید و لایک را داشته‌اند.

هشتگ های love ، #instagood ،#photooftheday، #beautiful# و tbt# بیشترین هشتگ‌های مورداستفاده کاربران بوده و دو فیلتر Gingham و Clarendon بیشترین محبوبیت را در میان فیلترهای تصویری اینستاگرام داشته‌اند.

نتایج تحقیق همچنین نشان داد که زمان به اشتراک‌گذاری مطلب در کشورهای اروپایی در ایام هفته بین ساعت 6 تا 7:30 عصر و در تعطیلات آخر هفته در ساعت 11 صبح مورد اقبال بیشتری قرارگرفته است.

نوشته تحقیقات اخیر نشان می‌دهد: پست‌های اینستاگرامی خانم‌ها بیشتر از آقایان لایک می‌خورد اولین بار در پدیدار شد.

امکان آپلود تصویر به نسخه موبایلی وب‌سایت اینستاگرام اضافه شد

امکان آپلود تصویر به نسخه موبایلی وب‌سایت اینستاگرام اضافه شد

اگر از کاربران و طرفداران پروپاقرص اینستاگرام باشید احتمالا تابه‌حال با این موضوع مواجه شده‌اید که به غیر از اپلیکیشن این شبکه اجتماعی قادر به آپلود تصویر از طریق وب‌سایت رسمی آن نیستید، اما اینستاگرام قرار است ویژگی جدیدی را جهت حل این مشکل به قابلیت‌های خود اضافه کند.

اینستاگرام قصد دارد امکان جدیدی را برای موبایل دوستان مهیا کند تا این دسته از کاربران بتوانند علاوه‌بر اپلیکیشن، از طریق نسخه ویژه موبایل وب‌سایت اینستاگرام نیز تصاویر خود را آپلود کرده و به اشتراک بگذارند بدون اینکه نیازی به مراجعه به اپلیکیشن داشته باشند.

با اضافه شدن این امکان هم چنان جای خالی آپلود تصویر در نسخه وب‌سایت دسکتاپی اینستاگرام هم چنان احساس می‌شود چراکه همچنان برای اشتراک‌گذاری تصاویر در این شبکه اجتماعی باید دست به دامن گوشی موبایل باشیم.

سخنگوی اینستاگرام دراین‌باره اعلام کرده است:

وب‌سایت Instagram.com (دسترسی موبایل) یک تجربه وب بهینه‌سازی شده برای گوشی‌های همراه است و این امکان را برای کاربران مهیا می‌کند تا فارغ از نوع موبایلشان (هوشمند یا غیرهوشمند) تجربه بهتری از شبکه اجتماعی اینستاگرام داشته باشند.

فیس‌بوک مدتی است که سهام‌دار و مالک اصلی شبکه اجتماعی اینستاگرام بوده و در کنار این شبکه اجتماعی اپلیکیشن دیگری با نام Facebook Lite را نیز طراحی کرده که نسخه سبک‌تر اپلیکیشن فیس‌بوک است. این نرم‌افزار ویژه کشورهایی طراحی‌شده که وضعیت اینترنت آن‌ها چندان مطلوب نیست و سرعت قابل قبولی برای بهره‌گیری از امکانات اپلیکیشن اصلی فیس‌بوک ندارند. اینستاگرام نیز به‌ احتمال‌ زیاد قابلیت آپلود تصاویر در نسخه موبایلی تحت وب را به همین دلیل به خدمات خود اضافه کرده است.

نوشته امکان آپلود تصویر به نسخه موبایلی وب‌سایت اینستاگرام اضافه شد اولین بار در پدیدار شد.