نسخه جدید گوگل کروم در iOS قابلیت Read Later خواهد داشت

نسخه جدید گوگل کروم در iOS قابلیت Read Later خواهد داشت

گوگل اقدام به آپدیت مرورگر کروم به نسخه ۵۷ خود برای دستگاه‌های مبتنی بر سیستم عامل iOS کرده است. گوگل در این آپدیت با اضافه کردن قابلیت Read Later این امکان را به کاربران داد تا مقالات را در Reading List ذخیره کنند. با این کار  می‌توانید حتی در صورت در دسترس نبودن اتصال اینترنتی نیز مقاله‌های ذخیره شده را در زمان دلخواه مطالعه کنید.

عملکرد این گزینه مشابه عملکرد ویژگی Reading List است که هم اکنون در مرورگر سافاری برای دستگاه‌های مجهز به سیستم عامل Mac و iOS وجود دارد اما برخلاف آن‌ها که بخشی از جزپیات صفحه را ذخیره می‌کنند این ویژگی قادر است کل محتویات صفحه را در همان قالب اصلی ذخیره کند.

در هنگام وب گردی هر زمان با مقاله، مطلب و صفحه اینترنتی جالبی مواجه شدید اما بنا به دلایلی نتوانید آن را در همان لحظه مرور کنید و بخواهید آن را در زمان دیگری مطالعه کنید می‌توانید با انتخاب آیکون Share و گزینه Read Later، مقاله را به لیست Reading List اضافه کنید. مقاله اضافه شده بر روی دستگاه شما ذخیره شده و به این ترتیب هر زمان که بخواهید حتی بدون اتصال به اینترنت می‌توانید به آن‌ها دسترسی داشته باشید.

این قابلیت سال گذشته به مرورگر گوگل کروم نسخه اندروید اضافه شده بود. البته در نسخه اندروید گوگل کروم، این صفحاتی را که می‌خواهید در زمان دیگری مطالعه کنید در کنار دیگر فایل‌های دانلود شده دسته بندی می‌کند در حالی که این قابلیت در نسخه آی‌او‌اس چنین صفحاتی را در بخشی مجزا ذخیره خواهد کرد.

قابلیت Read Later

مقالات اضافه شده به این لیست بر اساس موارد خوانده شده و خوانده نشده مرتب می‌شوند که به ابزار ویرایش برای حذف و مدیریت مقالات نیز مجهز هستند. مرورگر گوگل کروم را برای سیستم عامل iOS می‌توانید به صورت رایگان از اپ استور دانلود کنید.

نوشته نسخه جدید گوگل کروم در iOS قابلیت Read Later خواهد داشت اولین بار در پدیدار شد.

راه‌کار جدید گوگل برای کاهش مصرف باتری توسط مرورگر کروم

راه‌کار جدید گوگل برای کاهش مصرف باتری توسط مرورگر کروم

مرورگرها ازجمله نرم‌افزارهایی هستند که عمر باتری را کاهش داده و مصرف زیادی دارند. همان‌طور که می‌دانید مرورگر گوگل کروم نیز یکی از پرمصرف‌ترین مرورگرهایی است که به کاهش عمر باتری دستگاه مشهور است. به همین دلیل ویندوز از کاربران سیستم‌عامل خود یعنی ویندوز 10 خواسته تا از مرورگر ویژه مایکروسافت Edge برای وبگردی‌های خود استفاده کنند و مصرف باتری دستگاه ویندوزی خود را پایین آورده تا دیگر نگران تمام شدن باتری و شارژ گجت ویندوزی‌شان نباشند.

بااین‌حال گوگل نیز بی‌کار ننشسته و برای حل مشکلی که به آن شهرت دارد آستین‌ها را بالا زده است. این کمپانی در به‌روزرسانی 57 این مرورگر مشکل اساسی و قاتل باتری‌های گجتها را شناسایی و تا حدودی آن را حل کرده است.

در این به‌روزرسانی میزان مصرف بیش‌ازاندازه‌ تب‌های بازشده مشخص‌شده و مصرف شارژ گجت (لپ‌تاپ، تبلت یا گوشی) کاهش می‌یابد؛ اما چگونه؟

گوگل اعلام کرده نسخه ۵۷ مرورگر کروم میزان پردازش سی پی یو را برای تب‌ها به‌طور متوسط به زیر یک درصد به ازای هر هسته پردازنده نگه می‌دارد و با کاهش مصرف سی پی یو کاهش مصرف باتری را نیز به ارمغان می‌آورد.

در آزمایش انجام‌شده توسط گوگل کروم نسخه 57 توانسته به میزان 25 درصد به‌واسطه مدیریت تب‌های بازشده در پردازنده ، باتری کم‌تری مصرف کند.

مرورگر کروم ازجمله نرم‌افزارهای پرمصرف باتری است که این به‌روزرسانی می‌تواند به بهبود عملکرد آن کمک کرده و پاسخی به انتقادهای متعدد به این مرورگر باشد.

نوشته راه‌کار جدید گوگل برای کاهش مصرف باتری توسط مرورگر کروم اولین بار در پدیدار شد.

چرا افزونه‌های گوگل کروم پیش از نصب از شما اجازه می‌گیرند؟

چرا افزونه‌های گوگل کروم پیش از نصب از شما اجازه می‌گیرند؟

وقتی صحبت از افزونه‌ها می‌شود، همیشه کمی احساس ترس امنیتی در ما به وجود می‌آید. به ویژه آن افزونه‌هایی که می‌دانیم قرار است به اطلاعات ما دسترسی داشته باشند. بسیاری از افزونه‌های کروم و البته دیگر مرورگرها در این دسته قرار می‌گیرند، هر چند آن‌هایی که متعلق به گوگل کروم هستند کمی ترسناک‌تر به نظر می‌رسند، زیرا هنگام نصب از شما اجازه‌هایی می‌خواهند که شاید به مذاقتان خوش نیاید. با ما همراه باشید تا سر از کار این افزونه‌ها در بی‌آوریم.

بسیاری از افزونه‌های کروم وب استور، زمانی که نصب می‌شوند گزینه‌ای را به نمایش می‌گذارند که با دیدن آن ممکن است کمی وحشت کنیم. گزینه‌ای تحت عنوان” read and change all your data on the websites you visit” که به این مطلب اشاره می‌کند که افزونه انتخاب شده برای اینکه بتواند به کارش ادامه دهد نیاز به خواندن و تغییر اطلاعات شما در وب سایت‌هایی دارد که از آن‌ها دیدن می‌کنید.

کروم در این زمینه صادقانه عمل می‌کند، اما فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر اینطور نیستند

درست است که زمان نصب یک افزونه دیدن چنین پیامی از سمت کروم لرزه به اندامتان می‌اندازد، ولی این صداقت این مرورگر را نشان می‌دهد. در فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر هم روند کار افزونه به همین طریق است، اما در اینباره اعلامی به کاربر نمی‌شود. افزونه‌های این دو مرورگر هم به تمامی اطلاعاتی که نیاز دارند دسترسی پیدا می‌کنند و می‌توانند هر کاری که مدنظرشان است انجام دهند. از این رو است که می‌گوییم عملکرد کروم صادقانه‌تر است. زمانی که افزونه‌ای را بر روی این مرورگر نصب می‌کنید، تمام آنچه نیاز دارد به شما اعلام می‌کند و این امکان را می‌دهد که برای نصب یا عدم نصب آن تصمیم بگیرید.

البته شایان ذکر است که افزونه‌های ساده‌تر نیازی به این اجازه ندارند، زیرا قرار هم نیست که به اطلاعات دسترسی داشته باشند. به عنوان نمونه گوگل هنگ اوتس از آن افزونه‌هایی است که با نصبش تنها یک آیکن اضافه می‌شود که کاربر با کلیک بر روی آن می‌تواند برنامه‌ی مدنظرش را روی ویندوز باز کند.

اما چرا افزونه‌ها به خواندن و تغییر اطلاعات شما نیاز دارند؟

در میان فهرست اجازه‌هایی که یک افزونه هنگام نصب شدن از شما می‌خواهد، همین خواندن و تغییر اطلاعات کاربر از همه ترسناک‌تر است. زیرا در واقع به زبان بی زبانی اعلام می‌کند که قرار است اطلاعات تمام وبسایت‌هایی را که بازدید می‌کنید ببیند و آن اطلاعات را در صورت نیاز تغییر دهد و حتی اگر لازم شد آن‌ها را از طریق وب ارسال کند.

مثلا گوگل افزونه‌ای با نام Save to Google Drive دارد که به کاربر اجازه می‌دهد با کلیک راست بر روی هر پیج یا لینکی که می‌خواهد، آن را بر روی گوگل درایو ذخیره کند. این افزونه نیز برای ذخیره پیج مورد نظر شما نیاز به خواندن و تغییر تمام اطلاعات آن صفحه دارد.

البته این ویژگی مختص تمام افزونه‌هایی است که نیاز به ارتباط با پیج دارند. به همین دلیل هم است که افزونه‌ای چون گوگل هنگ اوتس نیازی به این اطلاعات ندارد.

در این میان افزونه‌هایی هم هستند که نیاز به ارتباط با صفحات مشخصی دارند. مثلا افزونه Google Mail Checker نیاز به دسترسی به اطلاعات سایت‌هایی دارد که جز دامنه google.com هستند.

مشخص است که این سطح از دسترسی به افزونه اجازه می‌دهد که به رمز عبور و شماره کارت اعتباری شما دسترسی داشته باشد و تبلیغات اضافه‌ای را روی پیج مورد نظر قرار دهد. در واقع گوگل نمی‌داند که افزونه‌ای که قرار است که این دسترسی‌ها را داشته باشد از اطلاعاتی که بدست می‌آورد در چه راهی استفاده خواهد کرد. به همین خاطر هم هست که پیش از نصب کامل آن از شما اجازه می‌گیرد تا اگر دوست ندارید و مردد شده‌اید، امکان این را داشته باشید که از نصب افزونه‌ مورد نظر منصرف شوید.

افزونه‌هایی که اجازه بیشتری می‌خواهند

افزونه هایی هستند که دامنه اجازه گرفتنشان گسترده‌تر است. مثلا AVG Web TuneUP که به عنوان افزونه آنتی ویروس AVG نصب می‌شود از شما اجازه دسترسی به اطلاعات وب سایت‌هایی را که بازدید می‌کنید، خواندن و تغییر تاریخچه مرور وب، تغییر صفحه خانه، تغییر تنظیمات جستجو، تغییر صفحه استارت، مدیریت دانلودها، مدیریت برنامه‌ها، تم‌ها و در آخر ارتباط با برنامه‌های بومی روی سیستمتان را می‌خواهد.

از این رو توصیه می‌کنیم که این افزونه و موارد مشابه را نصب نکنید، زیرا دامنه دسترسی‌شان دیگر بیش از حد وسیع است.

در این جا جالب است بدانید که یک برنامه دسکتاپ ممکن است خیلی بیشتر از ترسناک‌ترین افزونه موجود به اطلاعات شما دسترسی پیدا کند. به همین دلیل هم است که توصیه می‌شود هر برنامه‌ای را تا زمانی که از امن بودن آن مطمئن نشدید روی دستگاهتان نصب نکنید.

با این وضعیت به کدام افزونه‌ می‌توان اعتماد کرد؟

اگر از افزونه‌ای استفاده می‌کنید که قرار است به تمام اطلاعات شما در وب سایت‌هایی که بازدید می‌کنید دسترسی داشته باشد، باید بدانید که این برنامه کوچک خیلی راحت می‌تواند تمام رمزهای عبور شما را ببیند و تبلیغات اضافه‌تری را روی پیج‌ها قرار دهد.

افزونه‌هایی که در Chrome Web Store، Mozilla Add-ons website و Windows Store  قرار دارند توسط گوگل، موزیلا و مایکروسافت نظارت می‌شوند و این کمپانی‌ها آنهایی را که قرار است به شما آسیب برسانند حذف خواهند کرد.

اما این را بدانید که سازندگان مرورگرها تمام افزونه‌های موجود را بررسی نمی‌کنند و تمام بروزرسانی‌هایی هم که ارایه می‌شوند امن نیستند.

اگر افزونه‌ای نصب می‌کنید، به اجازه‌هایی که باید بدهید توجه لازم را داشته باشید. اگر افزونه متعلق به کمپانی‌های مشهور است، احتمال امن بودنش بسیار بالا است و می‌توانید با خیال راحت به نصب آن بپردازید. بازخورد مثبت کاربران دیگر نسبت به افزونه مدنظرتان هم می‌تواند نشانه خوبی برای امن بودن آن باشد. اما اگر به طور کل انسان شکاکی هستید، بهتر است اصلا سراغ هیچ افزونه‌ای نروید یا تعداد آن‌ها را به حداقل برسانید.

نوشته چرا افزونه‌های گوگل کروم پیش از نصب از شما اجازه می‌گیرند؟ اولین بار در پدیدار شد.

چرا افزونه‌های گوگل کروم پیش از نصب از شما اجازه می‌گیرند؟

چرا افزونه‌های گوگل کروم پیش از نصب از شما اجازه می‌گیرند؟

وقتی صحبت از افزونه‌ها می‌شود، همیشه کمی احساس ترس امنیتی در ما به وجود می‌آید. به ویژه آن افزونه‌هایی که می‌دانیم قرار است به اطلاعات ما دسترسی داشته باشند. بسیاری از افزونه‌های کروم و البته دیگر مرورگرها در این دسته قرار می‌گیرند، هر چند آن‌هایی که متعلق به گوگل کروم هستند کمی ترسناک‌تر به نظر می‌رسند، زیرا هنگام نصب از شما اجازه‌هایی می‌خواهند که شاید به مذاقتان خوش نیاید. با ما همراه باشید تا سر از کار این افزونه‌ها در بی‌آوریم.

بسیاری از افزونه‌های کروم وب استور، زمانی که نصب می‌شوند گزینه‌ای را به نمایش می‌گذارند که با دیدن آن ممکن است کمی وحشت کنیم. گزینه‌ای تحت عنوان” read and change all your data on the websites you visit” که به این مطلب اشاره می‌کند که افزونه انتخاب شده برای اینکه بتواند به کارش ادامه دهد نیاز به خواندن و تغییر اطلاعات شما در وب سایت‌هایی دارد که از آن‌ها دیدن می‌کنید.

کروم در این زمینه صادقانه عمل می‌کند، اما فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر اینطور نیستند

درست است که زمان نصب یک افزونه دیدن چنین پیامی از سمت کروم لرزه به اندامتان می‌اندازد، ولی این صداقت این مرورگر را نشان می‌دهد. در فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر هم روند کار افزونه به همین طریق است، اما در اینباره اعلامی به کاربر نمی‌شود. افزونه‌های این دو مرورگر هم به تمامی اطلاعاتی که نیاز دارند دسترسی پیدا می‌کنند و می‌توانند هر کاری که مدنظرشان است انجام دهند. از این رو است که می‌گوییم عملکرد کروم صادقانه‌تر است. زمانی که افزونه‌ای را بر روی این مرورگر نصب می‌کنید، تمام آنچه نیاز دارد به شما اعلام می‌کند و این امکان را می‌دهد که برای نصب یا عدم نصب آن تصمیم بگیرید.

البته شایان ذکر است که افزونه‌های ساده‌تر نیازی به این اجازه ندارند، زیرا قرار هم نیست که به اطلاعات دسترسی داشته باشند. به عنوان نمونه گوگل هنگ اوتس از آن افزونه‌هایی است که با نصبش تنها یک آیکن اضافه می‌شود که کاربر با کلیک بر روی آن می‌تواند برنامه‌ی مدنظرش را روی ویندوز باز کند.

اما چرا افزونه‌ها به خواندن و تغییر اطلاعات شما نیاز دارند؟

در میان فهرست اجازه‌هایی که یک افزونه هنگام نصب شدن از شما می‌خواهد، همین خواندن و تغییر اطلاعات کاربر از همه ترسناک‌تر است. زیرا در واقع به زبان بی زبانی اعلام می‌کند که قرار است اطلاعات تمام وبسایت‌هایی را که بازدید می‌کنید ببیند و آن اطلاعات را در صورت نیاز تغییر دهد و حتی اگر لازم شد آن‌ها را از طریق وب ارسال کند.

مثلا گوگل افزونه‌ای با نام Save to Google Drive دارد که به کاربر اجازه می‌دهد با کلیک راست بر روی هر پیج یا لینکی که می‌خواهد، آن را بر روی گوگل درایو ذخیره کند. این افزونه نیز برای ذخیره پیج مورد نظر شما نیاز به خواندن و تغییر تمام اطلاعات آن صفحه دارد.

البته این ویژگی مختص تمام افزونه‌هایی است که نیاز به ارتباط با پیج دارند. به همین دلیل هم است که افزونه‌ای چون گوگل هنگ اوتس نیازی به این اطلاعات ندارد.

در این میان افزونه‌هایی هم هستند که نیاز به ارتباط با صفحات مشخصی دارند. مثلا افزونه Google Mail Checker نیاز به دسترسی به اطلاعات سایت‌هایی دارد که جز دامنه google.com هستند.

مشخص است که این سطح از دسترسی به افزونه اجازه می‌دهد که به رمز عبور و شماره کارت اعتباری شما دسترسی داشته باشد و تبلیغات اضافه‌ای را روی پیج مورد نظر قرار دهد. در واقع گوگل نمی‌داند که افزونه‌ای که قرار است که این دسترسی‌ها را داشته باشد از اطلاعاتی که بدست می‌آورد در چه راهی استفاده خواهد کرد. به همین خاطر هم هست که پیش از نصب کامل آن از شما اجازه می‌گیرد تا اگر دوست ندارید و مردد شده‌اید، امکان این را داشته باشید که از نصب افزونه‌ مورد نظر منصرف شوید.

افزونه‌هایی که اجازه بیشتری می‌خواهند

افزونه هایی هستند که دامنه اجازه گرفتنشان گسترده‌تر است. مثلا AVG Web TuneUP که به عنوان افزونه آنتی ویروس AVG نصب می‌شود از شما اجازه دسترسی به اطلاعات وب سایت‌هایی را که بازدید می‌کنید، خواندن و تغییر تاریخچه مرور وب، تغییر صفحه خانه، تغییر تنظیمات جستجو، تغییر صفحه استارت، مدیریت دانلودها، مدیریت برنامه‌ها، تم‌ها و در آخر ارتباط با برنامه‌های بومی روی سیستمتان را می‌خواهد.

از این رو توصیه می‌کنیم که این افزونه و موارد مشابه را نصب نکنید، زیرا دامنه دسترسی‌شان دیگر بیش از حد وسیع است.

در این جا جالب است بدانید که یک برنامه دسکتاپ ممکن است خیلی بیشتر از ترسناک‌ترین افزونه موجود به اطلاعات شما دسترسی پیدا کند. به همین دلیل هم است که توصیه می‌شود هر برنامه‌ای را تا زمانی که از امن بودن آن مطمئن نشدید روی دستگاهتان نصب نکنید.

با این وضعیت به کدام افزونه‌ می‌توان اعتماد کرد؟

اگر از افزونه‌ای استفاده می‌کنید که قرار است به تمام اطلاعات شما در وب سایت‌هایی که بازدید می‌کنید دسترسی داشته باشد، باید بدانید که این برنامه کوچک خیلی راحت می‌تواند تمام رمزهای عبور شما را ببیند و تبلیغات اضافه‌تری را روی پیج‌ها قرار دهد.

افزونه‌هایی که در Chrome Web Store، Mozilla Add-ons website و Windows Store  قرار دارند توسط گوگل، موزیلا و مایکروسافت نظارت می‌شوند و این کمپانی‌ها آنهایی را که قرار است به شما آسیب برسانند حذف خواهند کرد.

اما این را بدانید که سازندگان مرورگرها تمام افزونه‌های موجود را بررسی نمی‌کنند و تمام بروزرسانی‌هایی هم که ارایه می‌شوند امن نیستند.

اگر افزونه‌ای نصب می‌کنید، به اجازه‌هایی که باید بدهید توجه لازم را داشته باشید. اگر افزونه متعلق به کمپانی‌های مشهور است، احتمال امن بودنش بسیار بالا است و می‌توانید با خیال راحت به نصب آن بپردازید. بازخورد مثبت کاربران دیگر نسبت به افزونه مدنظرتان هم می‌تواند نشانه خوبی برای امن بودن آن باشد. اما اگر به طور کل انسان شکاکی هستید، بهتر است اصلا سراغ هیچ افزونه‌ای نروید یا تعداد آن‌ها را به حداقل برسانید.

نوشته چرا افزونه‌های گوگل کروم پیش از نصب از شما اجازه می‌گیرند؟ اولین بار در پدیدار شد.

چگونه پسورد های موجود در کروم را مدیریت کنیم؟

شاید تابحال به سایت هایی مراجعه کرده باشید که از شما فقط پسوردهای قوی را قبول می کند و به خاطر سپردن همه این پسوردها در سایت های مختلف برایتان سخت باشد، یا اصلا نخواهید که برای ورود به سایت‌ها اطلاعات لاگین تان را هربار وارد کنید، پس چه باید کرد؟ راهکار این موضوع استفاده از مدیریت پسورد است.

اگر از سرویس مدیریت پسورد استفاده کنید، باعث می شود که نام کاربری و پسورد شما را برای تمام سایتهایی که استفاده می کنید در خودش ذخیره کند، و برای ورود به وب سایت ها، نیاز نباشد که هر بار اطلاعات لاگین خود را وارد کنید، و خو بخود شما را وارد می کند.

امروزه هر مرورگر از سرویس مدیریت پسورد خودش استفاده می کند؛ ما در این مقاله قصد داریم که نقاط قوت و ضعف این سرویس را در مرورگر گوگل کروم بررسی کنیم، با ما همراه باشید.

Google Chrome password management

در مجموع در این زمینه مرورگر  google chrome خوب عمل کرده است، اما به نظر منتقدان باز هم می توانست بهتر باشد، چرا که در کروم به راحتی شما می توانید پسورد ها را مدیریت کنید و آن ها را مشاهده کنید، که اینکار تا حدود زیادی با ضعف های امنیتی رو برو هست. شاید با دانستن این ضعف ها تصمیم بگیرید که از همه نقاط مثبت و خوب گوگل کروم صرف نظر کنید و مرورگر خود را عوض کنید، یا اینکه دیگر اجازه مدیریت پسوردهایتان را به گوگل کروم ندهید و بخواهید که اینکار را  یک برنامه رمگذاری دیگری برایتان انجام بدهد؛ اما تمام این نفاط ضعف راه حل دارند، پس ابتدا راه حل های موجود در برنامه کروم را دنبال کنید. کروم ترفند مخفی را در خود ذخیره است که از رمزها و اطلاعات شما به خوبی محافظت می کند، اما چطور؟

فعال سازی ترفند امنیتی مدیریت پسورد در کروم

کروم در خودش، ابزارهای آزمایشی زیادی را ذخیره کرده است، که شما در هر موقع و بنا بر نیاز خود می‌توانید به این ابزارها مراجعه کرده و ان ها را خاموش و روشن کنید، همه این امکانات در قسمت Flag Page یا پرچم مخفی قرار دارند، که شما می توانید هر کدام را خواستید اجرا کنید و تغییراتی را روی آن قسمت اعمال کنید، اما به یاد داشته باشید که تغییر این امکانات خود به خود باعث اختلال در روند عادی کروم خواهد شد، و به همین علت کروم این امکانات را به صورت آزمایشی و مخفی تعبیه کرده است تا هر وقت که نخواستید مثل سوئیچ آن را خاموش کنید.

اگر باز هم می خواهید که از این ابزارها استفاده کنید، یک صفحه جدید در مرورگر تان باز کنید و عبارت chrome://flags را برای دسترسی به پرچم مخفی تایپ کنید، و enterرا فشار دهید.

حالا اگر بخواهید که به تنظیمات مربوط به سرویس مدیریت پسورد دسترسی پیدا کنید باید این عبارت را در نوار آدرس تایپ کنید و بعد enter را فشار دهید:

 chrome://flags/#password-import-export

مدیریت پسورد در کروم

و سپس مانند تصویر زیر از منوی مربوط به آن، گزینه Enabled  را فعال کنید. برای اعمال این ابزار، روی دکمه آبی رنگ Relaunch Now کلیک کنید و سیستم خود را ریستارت کنید، الان سرویس مدیریت پسورد برای مرورگر شما فعال می شود.

اگر بخواهید که از الان این سرویس، پسوردهایتان را در خودش ذخیره کند به قسمت setting بروید و بعد وارد تنظیمات پیشرفته آن بشوید: Show advanced settings و سپس از بخش Passwords and forms قسمت مدیریت پسوردها را یا Manage passwords را انتخاب کنید.

مدیریت پسورد در کروم

همانطور که در تصویر زیر می بینید، دو دکمه  Export و Importوجود دارند که بعد از وارد کردن اطلاعات لاگین خود، برای ذخیره کردن باید آنها را Export کنید؛ حالا گوگل کروم این اطلاعات را در فایل اکسل اختصاصی خودش ذخیره می کند؛ اگر هم بخواهید می توانید چند پسورد وارد کنید، که این اطلاعات در اکسل، در قالب رکوردهای مجرا، در سطرهای مجزا و به وسیله کاما جدا می شوند، که همه اینها را قالب فایل CSV پشتیبانی می کند.

مدیریت پسورد در کروم

بعد از اکسپورت کردن تمام اطلاعات، بدون اینکه دیگر به وارد کردن پسورد نیازی داشته باشید، می‌توانید به هر سایتی که از قالب CSV پشتیبانی می کند بروید و خود به خود لاگین کنید.

برای جلوگیری از اختلال در عملکرد کروم، می توانید این سرویس را غیر فعال کنید، برای این منظور، مراحل قبل را تکرار کنید و گزینه disable را انتخاب کنید تا صفحه import-export بار دیگرغیر فعال شود.

Google Chrome password management

آیا بازهم مدیریت پسورد را به کروم می سپارید؟

تجربه نشان داده است که با وجود راهکارهای کروم، باز هم نتوانسته به طور ۱۰۰ درصد خوب عمل کند، و حتی ابزارهای خوبی مثل قفل هوشمند فقط وضعیت را تا حدودی بهبود داده است.

به نظر می رسد که برای مدیریت پسوردهایتان بهتر است که از برنامه های خوبی که گوگل پلی در اختیارتان قرار میدهد استفاده کنید.

در هر صورت بهتر است که روی این ابزار در کروم کار اصلاحی شود، و این ابزار را از حالت آزمایشی خارج کند، تا کروم خود به طور کامل تامین کننده مدیرت پسورد باشد.

نظر شما درباره مدیریت پسورد در کروم چیست؟ آیا این احتمال وجود دارد که ایمیل، نام کاربری و یا پسوردتان به راحتی دراینترنت هک شود؟ چرا باید پسوردهایتان را مدیریت کنید؟ دیدگاه های خود را در این باره با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

هر آنچه که می‌بایست در رابطه با مدیریت پسوردها در گوگل کروم بدانید

هر آنچه که می‌بایست در رابطه با مدیریت پسوردها در گوگل کروم بدانید

هر کدام از مرورگرها مدیریت پسورد مخصوص به خودشان را دارند، گوگل کروم هم در این زمینه عملکرد بدی ندارد اما می‌تواند بهتر باشد. این مرورگر امکان مشاهده و مدیریت پسوردها را به آسانی در اختیار کاربر قرار می‌دهد اما این کار از نظر امنیتی ضعف‌هایی هم دارد. اگر شما به تازگی به این موضوع پی‌ برده‌اید ممکن است به  استفاده از یک برنامه سوم شخص برای مدیریت پسوردها فکر کنید و یا این که با نادیده گرفتن جایگاه خوب گوگل کروم در رتبه بندی مرورگرها به یک مرورگر دیگر مهاجرت نمایید، اما نگران نباشید! این مرورگر توانایی آن را دارد که با استفاده از یک ابزار آزمایشی مخفی درون خودش از پسورد شما به خوبی محافظت کند.

فعال‌سازی تنظیمات آزمایشی

مرورگر گوگل کروم چیزهای زیادی در پشت صحنه دارد و از آن جمله بسیاری از امکانات آزمایشی مخفی را می‌توان ذکر کرد که می‌توانند مانند یک سوییچ، روشن و خاموش شوند. شما می‌توانید این امکانات را از صفحه‌های پرچم مخفی ( Flags page) مرورگر بیرون بکشید و در آنها تغییراتی ایجاد کنید، اما این کار در مواردی موجب اختلال عملکرد و کرش کردن گوگل کروم خواهد شد و دقیقا به همین علت است که این تنظیمات و قابلیت‌ها به صورت آزمایشی هستند.

برای دسترسی به Flags page، پس از باز کردن یک صفحه مرورگر، عبارت  chrome://flags را در نوار آدرس تایپ کنید و کلید Enter را فشار دهید؛ برای این که به تنظیمات پسورد دسترسی پیدا کنید، پس از تایپ کردن chrome://flags/#password-import-export کلید Enter رابزنید و سپس از میان گزینه‌های منوی کرکره‌ای Enabled را انتخاب کنید.

حالا روی دکمه آبی رنگ Relaunch Now در پایین صفحه کلیک و مرورگر را دوباره راه‌اندازی کنید تا امکانات مربوط به مدیریت پسوردها فعال شود.  مسیر زیر را دنبال کنید:

Settings > Show advanced settings > Passwords and forms > Manage passwords

همان طور که مشاهده می‌کنید، حالا دکمه‌های Export و Import در دسترس قرار دارند. برای ذخیره کردن تمام پسوردها روی دکمه Export کلیک کنید؛ برای شروع این کار باید پسورد اکانت ویندوز خود را وارد نمایید. گوگل کروم تمامی پسوردهای شما را در یک فایل اکسل ذخیره می‌کند؛ این پسوردها با ویرگول از هم مجزا شده‌اند.

حالا می‌توانید این پسوردها را در هر اپلیکیشنی که از فایل‌های CSV پشتیبانی می‌کند وارد نمایید، به عنوان مثال این صفحه روند کار را در مورد lastpass شرح می‌دهد. هر زمان که بخواهید می‌توانید صفحه import-export را غیر فعال کنید تا از بابت احتمال کرش کردن مرورگر در آینده نگرانی نداشته باشید.

آیا پسوردهای خودتان را در گوگل کروم ذخیره می‌کنید؟ 

گوگل نمی‌تواند به عنوان یک مدیر پسورد تمام عیار عمل کند، حتی با ویژگی‌هایی مانند قفل هوشمند که باعث بهبود عملکرد آن شده است. ابزارهای به مراتب بهتری برای مدیریت پسورد وجود دارند که برای اندروید می‌توانید آنها را از Google play دریافت کنید. به نظر شما آیا زمان آن نرسیده که گوگل ابزارهای مدیریت پسورد را از حالت آزمایشی خارج کند؟ روش شما برای مدیریت پسورد در مرورگر گوگل کروم چیست؟

نوشته هر آنچه که می‌بایست در رابطه با مدیریت پسوردها در گوگل کروم بدانید اولین بار در پدیدار شد.

تفاوت بین مرورگرهای Chromium و Chrome چیست؟

کرومیوم (Chromium) پروژه‌ی منبع بازی است که پایه‌ی گوگل کروم (Chrome) را شکل می‌دهد. با توجه به این که کرومیوم کاملاً منبع باز است، این برنامه برای نصب ساده‌تر در بسیاری از مخازن نرم‌افزاری توزیع‌های لینوکسی وجود دارد.

مرورگر وب کرومیوم برای پلتفرم‌های دیگر هم در دسترس است. می‌توانید آن را بر روی ویندوز یا مک هم اجرا کنید. Chromium OS هم به طور مشابه نام پروژه‌ی منبع بازی است که پایه‌ی Chrome OS گوگل را شکل می‌دهد.

مرورگرهای Chromium و Chrome

دریافت کرومیوم یا کروم

در لینوکس کرومیوم را معمولاً می‌توان به طور مستقیم از مخازن نرم‌افزاری توزیع‌های مختلف نصب کرد. در لینوکس اوبونتو، این نرم‌افزار را می‌توان با جستجو در Ubuntu Software Center نصب کرد. کرومیوم با آپدیت‌های امنیتی از مخازن نرم‌افزاری توزیع لینوکس شما به‌روز می‌شود.

استفاده از کرومیوم در ویندوز و مک در عمل کمی سخت‌تر است. نسخه‌های رسمی کرومیوم در دسترس وجود دارد، ولی این نسخه‌ها به‌روز نمی‌شوند و آخرین نسخه را باید به صورت جداگانه نصب کنید. به‌روز رسان برنامه یک بخش منبع بسته از گوگل کروم است. می‌توانید نسخه‌های شخص ثالث را از کسی بگیرید، اما آن‌ها هم به طور خودکار به‌روز نمی‌شوند و باید به امید توزیع کننده‌ی شخص ثالث بنشینید. البته می‌توانید خودتان کرومیوم را کامپایل کنید، ولی آیا واقعاً هر بار که آپدیتی منتشر می‌شود می‌خواهید چنین کاری انجام دهید؟

مرورگرهای Chromium و Chrome

برای دریافت گوگل کروم در لینوکس باید به صفحه‌ی دانلود این مرورگر رفته و بسته‌ی آن را نصب کنید. با این کار عموماً یک مخزن نرم‌افزاری رسمی گوگل پیکربندی می‌شود تا آپدیت‌های کروم را در به‌روز رسان بسته‌های توزیع لینوکس شما نشان دهد. این برنامه بخش‌های منبع بسته هم دارد، به همین دلیل است که اجازه‌ی قرار گیری آن در مخازن نرم‌افزاری داده نمی‌شود.

در ویندوز و مک، کروم را به صورت مستقیم می‌توان از صفحه‌ی دانلود گوگل نصب کرد.

مرورگرهای Chromium و Chrome

کروم چه چیزهایی دارد که کرومیوم ندارد

کروم اجزای منبع بسته‌ی گوناگونی را شامل می‌شود که این‌ها در کرومیوم پیدا نمی‌شود:

  • پشتیبانی از AAC، ۲۶۴ و MP3: کروم شامل کدک‌های لایسنس شده برای قالب‌های رسانه‌ای اختصاصی است که به شما امکان دسترسی به محتواهای رسانه‌ای وسیع‌تری را می‌دهد – به خصوص سایت‌هایی که برای پخش ویدیوهای H.264 از HTML5 استفاده می‌کنند. هر دو مرورگر حاوی کدهای اساسی و رایگانی نظیر Opus، Theora، Vorbis، VP8، VP9 و WAV است.
  • Adobe Flash (PPAPI): کروم حاوی یک API پلاگین فلش به نام PPAPI است که گوگل به طور خودکار آن را به همراه کروم به‌روز می‌کند. این تنها راه ممکن برای دریافت جدیدترین نسخه‌ی فلش در لینوکس است. حتی در ویندوز و مک هم بهتر است به جای استفاده از پلاگین فلش NPAPI قدیمی که در وبسایت ادوبی قرار داده شده از پلاگین فلش کروم استفاده کنید. (در واقع می‌توانید از کروم یک پلاگین Pepper Flash بگیرید و سپس آن را نصب کرده و اگر خواستید در کرومیوم از آن استفاده کنید.)
  • Google Update: ویندوز و مک برنامه‌ای دریافت می‌کنند که به طور خودکار کروم را به‌روز نگه می‌دارد. کاربران لینوکس باید از ابزارهای مدیریت نرم‌افزاری استاندارد خودشان استفاده نمایند.
  • Security Sandbox: گوگل اشاره می‌کند که ممکن است بعضی از توزیع‌های لینوکس سندباکس امنیتی کرومیوم را غیرفعال کرده باشند، در این صورت باید به آدرس about:sandbox بروید و مطمئن شوید که سندباکس به صورت پیشفرض فعال و آماده‌ی کار باشد. این یکی از بهترین ویژگی‌های کرومیوم (و کروم) است.

اگرچه کرومیوم تحت برند گوگل نیست، ولی خیلی گوگل گونه است. این برنامه شامل همان قابلیت‌های مربوط به سینکی است که در کروم پیدا می‌شود و به شما اجازه می‌دهد تا با حساب کاربری گوگل خود وارد شده و اطلاعات‌تان را سینک کنید.

مرورگرهای Chromium و Chrome

در مورد «جاسوس‌افزار» چطور؟

گوگل کروم قابلیت‌هایی برای گزارش کرش دارد که در کرومیوم یافت نمی‌شود. اگر امکان گزارش کرش را در کروم فعال کرده باشید، اطلاعات مربوط به کرش‌ها برای گوگل فرستاده می‌شود. اگر از کرومیوم استفاده می‌کنید، چنین گزارشگر کرشی وجود ندارد و باید به روش قدیمی از یک ردیاب باگ استفاده کنید. توزیع‌های لینوکس ممکن است قبل از ارائه‌ی کرومیوم به کاربر کد برنامه را تغییر دهند. اگر می‌خواهید باگ‌های کروم را گزارش کنید، بهتر است به جای کرومیوم از همان کروم استفاده نمایید.

به علاوه کرومیوم قابلیت ردیابی مصرف یا User Metrics که در کروم وجود دارد را ندارد. این قابلیت یک ویژگی اختیاری است که اطلاعات مربوط به نحوه‌ی استفاده‌ی شما از بخش‌های مختلف مرورگر را به گوگل می‌فرستد و به شرکت کمک می‌کند تا بر اساس داده‌های ارسالی تصمیم بگیرند. (این همان داده‌هایی است که مایکروسافت مدعی است با تکیه بر آن به خاطر عدم استفاده‌ی کاربران از منوی استارت تصمیم به حذف این بخش گرفت، پس شاید بهتر باشد که گیک‌ها هم این قابلیت را فعال کنند.)

کرومیوم در گذشته شامل ویژگی‌های بسیاری بود که به سرورهای گوگل وابسته، و به طور پیشفرض فعال بودند. می‌توانید لیست این ویژگی‌ها را در صفحه‌ی تنظیمات ببینید. این لیست حاوی وب سرویسی برای تصحیح غلط‌های تایپی در هنگام نوشتن آدرس سایت‌ها، سرویسی برای پیش بینی، ویژگی گوگل برای مقابله با فیشینگ و چیزهای دیگر است.

مرورگرهای Chromium و Chrome

حالا از کدام نرم‌افزار استفاده کنیم؟

کرومیوم خوب است چون توزیع‌های لینوکس را قادر می‌سازد تا بتوانند از مرورگر وبی که تقریباً کپی کروم است استفاده کنند. چنین توزیع‌های لینوکسی حتی می‌توانند اگر بخواهند به جای فایرفاکس از کرومیوم به عنوان مرورگر وب پیشفرض خود استفاده نمایند.

اگر شما هم طرفدار نرم‌افزارهای منبع باز هستید و نمی‌خواهید از برنامه‌های منبع بسته استفاده کنید، کرومیوم گزینه‌ی مناسب برای شماست.

اما بسیاری از کاربران لینوکس به استفاده از نرم‌افزارهای منبع باز چندان پایبند نیستند و ممکن است بخواهند از کروم استفاده کنند. اگر از فلش پلیر استفاده می‌کنید با نصب کروم می‌توانید به آخرین نسخه‌ی این برنامه دسترسی داشته باشید و به محتواهای رسانه‌ای آنلاین بیشتری دسترسی پیدا کنید. برای مثال گوگل کروم روی لینوکس اکنون قادر به پخش ویدیوهای نتفلیکس است. این کار مستلزم پشتیبانی از H.264 برای ویدیوهای HTML5 می‌باشد.

مرورگرهای Chromium و Chrome

انتخاب بین این دو در ویندوز و مک واضح است. کرومیوم برای استفاده‌ی واقعی بیش از حد شیک است و نمی‌توانید نسخه‌ای داشته باشید که خودش را آپدیت کند. این گزینه بیشتر برای کاربران لینوکس خوشایند است. نظر شما چیست؟ کدام را ترجیح می‌دهید؟ دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

http://www.howtogeek.com/202825/what%E2%80%99s-the-difference-between-chromium-and-chrome/

تفاوت بین مرورگرهای Chromium و Chrome چیست؟

کرومیوم (Chromium) پروژه‌ی منبع بازی است که پایه‌ی گوگل کروم (Chrome) را شکل می‌دهد. با توجه به این که کرومیوم کاملاً منبع باز است، این برنامه برای نصب ساده‌تر در بسیاری از مخازن نرم‌افزاری توزیع‌های لینوکسی وجود دارد.

مرورگر وب کرومیوم برای پلتفرم‌های دیگر هم در دسترس است. می‌توانید آن را بر روی ویندوز یا مک هم اجرا کنید. Chromium OS هم به طور مشابه نام پروژه‌ی منبع بازی است که پایه‌ی Chrome OS گوگل را شکل می‌دهد.

مرورگرهای Chromium و Chrome

دریافت کرومیوم یا کروم

در لینوکس کرومیوم را معمولاً می‌توان به طور مستقیم از مخازن نرم‌افزاری توزیع‌های مختلف نصب کرد. در لینوکس اوبونتو، این نرم‌افزار را می‌توان با جستجو در Ubuntu Software Center نصب کرد. کرومیوم با آپدیت‌های امنیتی از مخازن نرم‌افزاری توزیع لینوکس شما به‌روز می‌شود.

استفاده از کرومیوم در ویندوز و مک در عمل کمی سخت‌تر است. نسخه‌های رسمی کرومیوم در دسترس وجود دارد، ولی این نسخه‌ها به‌روز نمی‌شوند و آخرین نسخه را باید به صورت جداگانه نصب کنید. به‌روز رسان برنامه یک بخش منبع بسته از گوگل کروم است. می‌توانید نسخه‌های شخص ثالث را از کسی بگیرید، اما آن‌ها هم به طور خودکار به‌روز نمی‌شوند و باید به امید توزیع کننده‌ی شخص ثالث بنشینید. البته می‌توانید خودتان کرومیوم را کامپایل کنید، ولی آیا واقعاً هر بار که آپدیتی منتشر می‌شود می‌خواهید چنین کاری انجام دهید؟

مرورگرهای Chromium و Chrome

برای دریافت گوگل کروم در لینوکس باید به صفحه‌ی دانلود این مرورگر رفته و بسته‌ی آن را نصب کنید. با این کار عموماً یک مخزن نرم‌افزاری رسمی گوگل پیکربندی می‌شود تا آپدیت‌های کروم را در به‌روز رسان بسته‌های توزیع لینوکس شما نشان دهد. این برنامه بخش‌های منبع بسته هم دارد، به همین دلیل است که اجازه‌ی قرار گیری آن در مخازن نرم‌افزاری داده نمی‌شود.

در ویندوز و مک، کروم را به صورت مستقیم می‌توان از صفحه‌ی دانلود گوگل نصب کرد.

مرورگرهای Chromium و Chrome

کروم چه چیزهایی دارد که کرومیوم ندارد

کروم اجزای منبع بسته‌ی گوناگونی را شامل می‌شود که این‌ها در کرومیوم پیدا نمی‌شود:

  • پشتیبانی از AAC، ۲۶۴ و MP3: کروم شامل کدک‌های لایسنس شده برای قالب‌های رسانه‌ای اختصاصی است که به شما امکان دسترسی به محتواهای رسانه‌ای وسیع‌تری را می‌دهد – به خصوص سایت‌هایی که برای پخش ویدیوهای H.264 از HTML5 استفاده می‌کنند. هر دو مرورگر حاوی کدهای اساسی و رایگانی نظیر Opus، Theora، Vorbis، VP8، VP9 و WAV است.
  • Adobe Flash (PPAPI): کروم حاوی یک API پلاگین فلش به نام PPAPI است که گوگل به طور خودکار آن را به همراه کروم به‌روز می‌کند. این تنها راه ممکن برای دریافت جدیدترین نسخه‌ی فلش در لینوکس است. حتی در ویندوز و مک هم بهتر است به جای استفاده از پلاگین فلش NPAPI قدیمی که در وبسایت ادوبی قرار داده شده از پلاگین فلش کروم استفاده کنید. (در واقع می‌توانید از کروم یک پلاگین Pepper Flash بگیرید و سپس آن را نصب کرده و اگر خواستید در کرومیوم از آن استفاده کنید.)
  • Google Update: ویندوز و مک برنامه‌ای دریافت می‌کنند که به طور خودکار کروم را به‌روز نگه می‌دارد. کاربران لینوکس باید از ابزارهای مدیریت نرم‌افزاری استاندارد خودشان استفاده نمایند.
  • Security Sandbox: گوگل اشاره می‌کند که ممکن است بعضی از توزیع‌های لینوکس سندباکس امنیتی کرومیوم را غیرفعال کرده باشند، در این صورت باید به آدرس about:sandbox بروید و مطمئن شوید که سندباکس به صورت پیشفرض فعال و آماده‌ی کار باشد. این یکی از بهترین ویژگی‌های کرومیوم (و کروم) است.

اگرچه کرومیوم تحت برند گوگل نیست، ولی خیلی گوگل گونه است. این برنامه شامل همان قابلیت‌های مربوط به سینکی است که در کروم پیدا می‌شود و به شما اجازه می‌دهد تا با حساب کاربری گوگل خود وارد شده و اطلاعات‌تان را سینک کنید.

مرورگرهای Chromium و Chrome

در مورد «جاسوس‌افزار» چطور؟

گوگل کروم قابلیت‌هایی برای گزارش کرش دارد که در کرومیوم یافت نمی‌شود. اگر امکان گزارش کرش را در کروم فعال کرده باشید، اطلاعات مربوط به کرش‌ها برای گوگل فرستاده می‌شود. اگر از کرومیوم استفاده می‌کنید، چنین گزارشگر کرشی وجود ندارد و باید به روش قدیمی از یک ردیاب باگ استفاده کنید. توزیع‌های لینوکس ممکن است قبل از ارائه‌ی کرومیوم به کاربر کد برنامه را تغییر دهند. اگر می‌خواهید باگ‌های کروم را گزارش کنید، بهتر است به جای کرومیوم از همان کروم استفاده نمایید.

به علاوه کرومیوم قابلیت ردیابی مصرف یا User Metrics که در کروم وجود دارد را ندارد. این قابلیت یک ویژگی اختیاری است که اطلاعات مربوط به نحوه‌ی استفاده‌ی شما از بخش‌های مختلف مرورگر را به گوگل می‌فرستد و به شرکت کمک می‌کند تا بر اساس داده‌های ارسالی تصمیم بگیرند. (این همان داده‌هایی است که مایکروسافت مدعی است با تکیه بر آن به خاطر عدم استفاده‌ی کاربران از منوی استارت تصمیم به حذف این بخش گرفت، پس شاید بهتر باشد که گیک‌ها هم این قابلیت را فعال کنند.)

کرومیوم در گذشته شامل ویژگی‌های بسیاری بود که به سرورهای گوگل وابسته، و به طور پیشفرض فعال بودند. می‌توانید لیست این ویژگی‌ها را در صفحه‌ی تنظیمات ببینید. این لیست حاوی وب سرویسی برای تصحیح غلط‌های تایپی در هنگام نوشتن آدرس سایت‌ها، سرویسی برای پیش بینی، ویژگی گوگل برای مقابله با فیشینگ و چیزهای دیگر است.

مرورگرهای Chromium و Chrome

حالا از کدام نرم‌افزار استفاده کنیم؟

کرومیوم خوب است چون توزیع‌های لینوکس را قادر می‌سازد تا بتوانند از مرورگر وبی که تقریباً کپی کروم است استفاده کنند. چنین توزیع‌های لینوکسی حتی می‌توانند اگر بخواهند به جای فایرفاکس از کرومیوم به عنوان مرورگر وب پیشفرض خود استفاده نمایند.

اگر شما هم طرفدار نرم‌افزارهای منبع باز هستید و نمی‌خواهید از برنامه‌های منبع بسته استفاده کنید، کرومیوم گزینه‌ی مناسب برای شماست.

اما بسیاری از کاربران لینوکس به استفاده از نرم‌افزارهای منبع باز چندان پایبند نیستند و ممکن است بخواهند از کروم استفاده کنند. اگر از فلش پلیر استفاده می‌کنید با نصب کروم می‌توانید به آخرین نسخه‌ی این برنامه دسترسی داشته باشید و به محتواهای رسانه‌ای آنلاین بیشتری دسترسی پیدا کنید. برای مثال گوگل کروم روی لینوکس اکنون قادر به پخش ویدیوهای نتفلیکس است. این کار مستلزم پشتیبانی از H.264 برای ویدیوهای HTML5 می‌باشد.

مرورگرهای Chromium و Chrome

انتخاب بین این دو در ویندوز و مک واضح است. کرومیوم برای استفاده‌ی واقعی بیش از حد شیک است و نمی‌توانید نسخه‌ای داشته باشید که خودش را آپدیت کند. این گزینه بیشتر برای کاربران لینوکس خوشایند است. نظر شما چیست؟ کدام را ترجیح می‌دهید؟ دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

http://www.howtogeek.com/202825/what%E2%80%99s-the-difference-between-chromium-and-chrome/

نسخه جدید مرورگر گوگل کروم با سرعت بیشتری ارائه خواهد شد!

مرورگر گوگل کروم

سرعت مرورگر گوگل کروم بیش از پیش افزایش خواهد یافت. برای بررسی بیشتر این موضوع در ادامه با تکرا همراه باشید.

گروه کارکنان کروم (Chrome) به تازگی اعلام کرده اند که در حال تلاش برای افزایش سرعت بارگذاری مجدد صفحات وب در نسخه های مخصوص موبایل کروم هستند. این گروه ادعا کرده اند که آخرین نسخه کروم تا ۲۸ درصد سرعت بالاتری در بارگذاری مجدد صفحات خواهد داشت و ۶۰ درصد درخواست منابع معتبر را کاهش خواهد داد.

این موضوع می تواند با افزایش رضایت کاربران، محبوبیت مرورگر گوگل کروم را بیش از پیش افزایش دهد؛ چرا که امروزه سرعت مرورگرها در بارگذاری صفحات وب مهم ترین عامل موفقیت آنها در میان دیگر رقبای خود است.

معمولا هنگامی که کسی صفحه مرورگر خود را مجددا بارگذاری می کند، مرورگر ابتدا سرور وب را برای دریافت منابع و اطلاعات ذخیره شده (Cache) بررسی می کند و متاسفانه پردازش هزاران درخواستی که روزانه در صدها صفحه وب اتفاق می افتد، باعث کاهش بیش از حد سرعت مرورگرها می شود. این اتفاق ممکن است برای نسخه های مخصوص گوگل کروم دسکتاپ مشکل ساز نباشد؛ اما باعث کاهش شدید سرعت و اختلال در عملکرد مرورگرهای نسخه مخصوص موبایل می شود.

کاربران معمولا به دلیل این که صفحه ای ناقص لود شده یا محتوای آن قدیمی به نظر می رسد، آن را مجددا بارگذاری می کنند. کاری که به طور معمول این بارگذاری مجدد انجام می دهد، حل مشکل ناقص لود شدن صفحه است و قدیمی بودن محتوای صفحه وب، مخصوصا در نسخه های مخصوص موبایل، با بارگذاری مجدد حل نمی شود. جهت برطرف کردن این مشکل، اکنون کروم سیستم بارگذاری ساده تری را ارائه می دهد که با استفاده از این قابلیت، مرورگر تنها به بارگذاری منابع اصلی می پردازد و باقی صفحه را طبق معمول لود می کند.

بنا به گفته های توسعه دهندگان کروم، این نسخه جدید نه تنها بارگذاری مجدد صفحات را سرعت می بخشد، بلکه پهنای باند و شارژ کمتری نیز مصرف می کند.

تیم توسعه دهنده کروم، ویدیویی برایتان آماده کرده است که در آن می توانید ببینید که بارگذاری مجدد صفحات وب در این نسخه جدید چه قدر سریع تر از نسخه های قدیمی آن انجام می شود! در لینک منبع می توانید این ویدیو را ببینید.

.

منبع: phonearena

نوشته نسخه جدید مرورگر گوگل کروم با سرعت بیشتری ارائه خواهد شد! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

مایکروسافت کاربران گوگل کروم را با تبلیغ دستیار خرید شخصی اسپم می کند

مایکروسافت کاربران گوگل کروم را با تبلیغ دستیار خرید شخصی اسپم می کند

در یک دنیای ایده آل مایکروسافت تنها اجازه می دهد که کاربران ویندوز از محصولات مبتنی بر ویندوز استفاده کنند، به عنوان مثال مجموعه مایکروسافت آفیس یا اینترنت اکسپلورر یا مرورگر مایکروسافت اج. به هر حال این امکان در دنیای واقعی که ما در آن زندگی می کنیم، وجود ندارد. بسیاری از کاربران ویندوز، محصولات جایگزینی را انتخاب می کنند، برای مثال مجموعه ای از برنامه های سودمند گوگل و یا مرورگرهای دیگری نظیر کروم، فایرفاکس موزیلا، اپرا و….
با این حال به نظر می رسد که مایکروسافت راهی را پیدا کرده که عدم استفاده ی شما از مرورگر اج به نفع خودش استفاده کند. بر اساس گزارش از Myce، این طور به نظر می رسد که کاربران ویندوز ۱۰ یک تبلیغ روی ایکون مرورگر گوگل کروم که به نوار وظیفه خود پین کرده اند، می بینند. همان طور که در تصویر می بینید، این تبلیغ برای افزونه دستیار خرید شخصی مایکروسافت برای مرورگر است.
شایان ذکر است که این افزونه چندان هم جدید نبوده و به نقل از وب سایت انگجت، حدودا یک سال از راه اندازی آن می گذرد؛ اما به لطف آپدیت جدیدی که روی آن صورت گرفته، این گونه به نظر می رسد که تبلیغ دستیار خرید شخصی که روی گوگل کروم مشاهده می کنید، اسپم است.
این مسئله خیلی جدی نیست اما تصور کنید تعداد این تبلیغات زیاد شود، در اینصورت واقعا وحشتناک خواهد شد!

.

منبع: ubergizmo

نوشته مایکروسافت کاربران گوگل کروم را با تبلیغ دستیار خرید شخصی اسپم می کند اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.