HDR یا همان دامنه پویای بالا، یکی از فناوری‌هایی بوده که تولیدکنندگان نمایشگرها با استفاده از آن، نسبت به بازاریابی محصولات خود اقدام می‌کنند. یک تلویزیون HDR می‌توانند تصاویر را بهتر نشان داده و بدین ترتیب خروجی تصویر به آنچه که خودمان در واقعیت می‌بینیم، نزدیک‌تر خواهد بود.

به زبان ساده، دامنه پویا به‌معنای تفاوت موجود در مابین تاریک‌ترین و روشن‌ترین قسمت تصویر است. اگر فکر می‌کنید که این همان تعریف نسبت کنتراست است، آنگاه باید بگوییم که درست فکر می‌کنید. نمایشگرهایی که نسبت کنتراست بالایی دارند، در زمینه HDR نیز عملکرد خوبی را از خود به جای می‌گذارند.

همان‌طور که می‌دانید، HDR تنها فناوری تأثیرگذار در کیفیت خروجی نمایشگرها نیست و موارد دیگری نیز در این زمینه تأثیرگذار هستند. در این مطلب ما ابتدا نگاهی نزدیک‌تر به ماهیت تکنولوژی HDR انداخته و سپس در ادامه به شما می‌گوییم که چگونه می‌توانید بهترین استفاده را از این فناوری ببرید.

تلویزیون HDR چیست؟

جدا از بهبود دامنه پویا، HDR باعث می‌شود که تصاویر نمایش داده شده، واقعی‌تر به نظر برسند. احتمالا از خود می‌پرسید که چگونه این کار انجام می‌شود؟ در حواب باید بگوییم که با بهبود فرایند مدیریت رنگ‌ها. اکثر نمایشگرهای قدیمی غیر HDR به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که طیف رنگی sRGB را پوشش دهند. مسئله اینجاست که sRGB یک استاندارد تاریخ مصرف گذشته بوده و در اصل جهت استفاده در نمایشگرهای CRT و بخش تلویزیونی در نظر گرفنه شده بود. در نتیجه این طیف رنگی فقط درصد کمی از طیف نوری مرئی را پوشش می‌دهد. به عبارتی دیگر، یک تلویزیون sRGB تنها قادر به نمایش 25 الی 33 درصد از رنگ‌هایی بوده که توسط چشم ما قابل تشخیص هستند.

حال HDR آمده و نوید فراتر رفتن از محدودیت‌های sRGB را به ما می‌دهد. نتیجه این موضوع نیز این است که یک تلویزیون و محتوای HDR باید حداقل طیف DCI-P3 را پوشش دهد. جهت توضیح بیشتر باید بگوییم که DCI-P3 در واقع فضای رنگی مورد استفاده اکثر نمایش‌های تئاتری این روزها است.

DCI-P3 حدود 25 درصد گسترده‌تر از sRGB بوده که همین امر باعث بازتولید دقیق‌تر رنگ‌ها بر روی نمایشگر می‌شود. بسیاری از فرمت‌ها و استانداردهای HDR در حال آماده‌سازی جهت پوشش طیف رنگی Rec. 2020 هستند. Rec. 2020 جدیدترین استاندارد رنگی بوده و می‌تواند حدود 75 درصد از طیف نور مرئی را پوشش دهد.

فراتر از رنگ: روشنایی، کنتراست و عمق بیت

جهت به دست آوردن بهترین تجربه HDR، عوامل مختلفی در این زمینه تأثیرگذار هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به روشنایی و کنتراست اشاره کرد. نمایشگرهای غیر HDR یا همان SDR که مخفف دامنه پویای استاندارد بوده، به دلیل ضعف در بازتولید بخش‌های تاریک و روشن تصویر، بدنام هستند. نتیجه این امر نیز این است که تصویر به‌نوعی رنگ پریده نشان داده شده و یا اینکه عمق چندانی ندارد.

حال با استفاده از نسبت کنتراست بالاتر (یا همان دامنه پویا)، نمایشگر شما می‌تواند نواحی روشن‌تر را بهتر نمایش داده و در عین حال نیز جزئیات قسمت‌های تاریک‌تر را نیز از بین نبرد. به طرز مشابهی، روشنایی بیشتر به نواحی روشن اجازه می‌دهد که خود را تاحدودی از مابقی تصویر جدا کنند. به جای اینکه کل نمایشگر روشن‌تر شود، در واقع فقط نواحی خاصی روشن‌تر شده و بدین ترتیب نوعی برجستگی در تصویر به وجود می‌آید.

در همین راستا، بسیاری از نمایشگرهای HDR امروزی به پنل‌های دارای عمق بیت بیشتری مجهز بوده تا بدین ترتیب کیفیت بصری بهبود پیدا کند. می‌توانید عمق بیت را به‌عنوان تعداد طیف‌های رنگی که یک نمایشگر به ازای هر پیکسل RGB می‌تواند تولید کند در نظر بگیرید. به عبارتی دیگر، یک نمایشگر SDR هشت بیتی می‌تواند 256 طیف از رنگ‌های اصلی قرمز، سبز و آبی را بازتولید کند. این در حالی است که این عدد در پنل‌های 10 بیتی در حدود 1024 و در نمایشگرهای 12 بیتی، 4096 است.

استاندارد HDR نیازمند نمایشگرهای 10 بیتی و یا تلویزیون‌هایی است که حداقل با استفاده از تکنیک‌های نرم‌افزاری (مثلا Dithering) بتوانند به تولید رنگ‌های 10 بیتی بپردازند. عمق بیت بالاتر از آن لحاظ حائز اهمیت است که نمایشگر می‌تواند طیف‌های مختلف رنگ‌های مشابه را به‌خوبی نمایش دهد. اکثر نمایشگرهایی که از Dithering استفاده می‌کنند، بر روی کنترل نرخ فریم تکیه می‌کنند که در این مورد نمایشگر سریعا در بین دو طیف رنگی جابجا شده تا توهم تشکیل طیف رنگی میانی را به وجود آورد. چنین رویه‌ای به یک نمایشگر 8 بیتی این امکان را می‌دهد که به عمق رنگی 10 بیتی دست پیدا کند.

این مطلب را نیز بخوانید: فعال کردن HDR در ویندوز 10 چگونه انجام می‌شود؟

در نهایت لازم به ذکر است که بگوییم فناوری HDR باعث افزایش وضوح و یا تیزی تصاویر نمایش داده شده نمی‌شود. در واقع این قضیه به رزولوشن یا همان وضوح تصویر مربوط می‌شود؛ فاکتوری که در چند سال گذشته، شرکت‌های زیادی را به تکاپو انداخته است. HDR و وضوح تصویر می‌توانند با یکدیگر ترکیب شده و کیفیت تصویر را بهبود بخشند، اما در کل این دو مقوله از یکدیگر جدا هستند. شما می‌توانید یک کیفیت HDR خوب را بر روی یک نمایشگر با وضوح پایین تجربه کرده و یا بالعکس. البته ویژگی HDR بیشتر در تلویزیون‌هایی وجود دارد که دارای رزولوشن بالا هستند، همانند UHD.

توضیحی در رابطه با فرمت‌های HDR

HDR فقط یک نوع استاندارد و فرمت ندارد. برخی از استانداردهای HDR با یکدیگر تفاوت زیادی دارند. خوشبختانه امروزه اکثر نمایشگرها و محتواها از چندین فرمت HDR پشتیبانی می‌کنند.

HDR10

HDR10 اولین استاندارد در این زمینه بود که در سال 2015 وارد بازار شد. این فناوری توسط Consumer Technology Association توسعه داده شده و کاملا باز و رایگان است. این قضیه بدین معنا است که هر شرکتی می‌تواند از HDR10 در نمایشگرهای خود استفاده کرده و آن را تبلیغ کند. نام HDR10 از پنل‌های استاندارد 10 بیتی گرفته شده است.

HDR10 همچنین متادیتا را برای نمایشگرها فراهم می‌کند. این متادیتا، روشنایی و سطح رنگی مربوط به قسمت خاصی از محتوا را توصیف می‌کند. البته برخلاف فرمت‌های پیشرفته‌تر که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم، این متادیتا از ابتدا تا پایان، حالتی ایستا دارد. به عبارتی دیگر، این متادیتا مجموعه‌ای از مقادیر حداقل و حداکثر روشنایی بوده که بر روی تمامی فایل ویدیویی، اعمال می‌شود.

HDR10 به دلیل قدیمی بودن و همچنین نیازمندی‌های تکنیکی پایین، تبدیل به حداقلی برای محتوا و نمایشگرهای HDR شده است. تلویزیون‌های شرکت‌های مطرح، محتواهای UHD Blu-ray گوناگون، سرویس‌های استریم و حتی کنسول‌های بازی نسل قبلی، از فناوری HDR10 پشتیبانی می‌کنند.

Dolby Vision

Dolby یکی از شرکت‌های مطرح در حوزه سینما و سرگرمی بوده و استاندارد HDR خاص خود را نیز دارد. البته این استاندارد همانند Dolby Atmos (مربوط به صدا)، یک فناوری خصوصی به حساب می‌آید. این قضیه بدین معنا است که شرکت‌هایی که بخواهند از این تکنولوژی در محصولات خود استفاده کنند، باید لایسنس آن را خریداری نمایند.

Dolby Vision در چندین مورد از HDR10 فراتر می‌رود که یکی از آن‌ها، پشتیبانی از عمق رنگ 12 بیتی است. این فناوری همچنین تولیدکنندگان محتوا را ملزم به استفاده از ابزارهای دقیق‌تر و اعمال دقیق‌تر جزئیات می‌کند.

Dolby Vision با استفاده از متادیتای پویای قرار داده شده در محتوا، شیوه نمایش هر صحنه (و یا حتی فریم) را بررسی می‌کند. شاید اولین نسخه‌های این تکنولوژی چندان بهتر از HDR10 نبوده باشند، اما به هر حال Dolby Vision همچنان در حال بهبود است. البته هر چه استودیوها بیشتر با این فناوری کار کنند، آنگاه این شکاف نیز می‌توانند بزرگ‌تر شود.

+HDR10

+HDR10 را می‌توان نسخه ارتقا یافته استاندارد HDR10 به حساب آورد. تفاوت اساسی مابین این دو این است که +HDR10 از متادیتای پویا، پشتیبانی می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود تا +HDR10 با Dolby Vision برابر شود، البته با این تفاوت که اولی همانند HDR10، رایگان است.

البته برخلاف Dolby Vision، فناوری +HDR10 نمی‌تواند عمق رنگی بیش از 10 بیت را ارائه دهد. درست است که در حال حاضر بسیاری از نمایشگرهای رده مصرف‌کننده به عمق رنگی 12 بیتی نزدیک نشده‌اند، اما به هر حال این قضیه می‌تواند در آینده تغییر کند. در صورت وقوع چنین سناریویی، Dolby Vision می‌تواند دست بالاتر را در این رقابت داشته باشد.

استانداردی دیگر به نام HDR10+ Adaptive نیز وجود دارد. به‌صورت خلاصه این فناوری با استفاده از حسگرهایی، نور محیطی را اندازه‌گیری کرده و سپس بسته به آن، تنظیمات نمایش تصویر را تغییر می‌دهد. البته استفاده از این فناوری چندان رایج نیست. تنها تعدادی از نمایشگرهای رده بالا از این تکنولوژی پشتیبانی می‌کنند.

Hybrid Log Gamma یا همان HLG

HLG یک فناوری HDR رایگان بوده که بیشتر با در نظر گرفتن محدودیت‌های پخش تلویزیونی، توسعه یافته است. برخلاف سایر استانداردهای بحث شده در این مطلب، HLG جهت کار با تلویزیون HDR شما، بر متادیتا تکیه نمی‌کند. این قضیه بدین دلیل است که پخش‌های OTA در قیاس با استریم دیجیتال مبتنی بر اینترنت، بیشتر مستعد تداخل هستند. در رابطه با متادیتا باید بگوییم که این احتمال وجود دارد که در طول فرایند ارسال اطلاعات، بخشی از داده‌ها از بین بروند. در عوض HLG از ترکیب گامای سنتی و منحنی‌های لگاریتمی اضافی قرار داده شده در خود محتوا استفاده کرده تا تجربه HDR را به کاربر ارائه دهد.

فناوری گاما (Gamma) برای تمامی تلویزیون‌ها شناخته شده است، زیرا یکی از قدیمی‌ترین استانداردها جهت توصیف روشنایی محتوای SDR است. از طرفی دیگر، منحنی‌های لگاریتمی جهت توصیف سطوح روشنایی‌ بالاتر از SDR، مورد استفاده قرار گرفته و فقط نمایشگرهای HDR با این فناوری سازگاری دارند. این قضیه بدین معنا است که فناوری HLG با تلویزیون‌های SDR سازگاری داشته و بنابراین نیاز به ارائه دو نوع استریم ویدیویی متفاوت، از بین می‌رود. HLG همچنین یک استاندارد مطلق نیست و از این رو بهتر می‌تواند خود را با نمایشگرهای دارای سطوح روشنایی مختلف، سازگار نماید.

نکته منفی در رابطه با HLG این است که محتوا بر روی نمایشگرهای قدیمی‌تر SDR که طیف رنگی وسیعی ندارند، دارای تنوع رنگی کمتری خواهد بود. تلویزیون‌های SDR، روشنایی کمتری دارند، زیرا آستانه سفیدی HLG در قیاس با استاندارد رایج SDR یعنی BT.709، در سطح پایین‌تری قرار دارد. با این اوصاف، همچنان تصویر دریافتی شما در سطح بالایی قرار داشته و نتایج نیز بهتر از تماشای هر فرمت HDR دیگری بر روی نمایشگرهای SDR است. کاربران عادی احتمالا متوجه کمتر بودن شدت اشباع رنگ‌ها و یا روشنایی نخواهند شد.

شبکه‌های BBC بریتانیا و NHK ژاپن، اولین رسانه‌ها در نوع خود بودند که از HLG استفاده کردند. اگر زمانی تلویزیون HDR در سطح وسیعی مورد استفاده قرار بگیرد، آنگاه احتمالا این تکنیک به استاندارد غالب پخش تلویزیونی بدل خواهد شد.

از کجا باید محتوای HDR تهیه کنیم؟

همان‌طور که انتظار دارید، لزوما داشتن یک تلویزیون HDR به‌معنای نمایش بهتر محتوای فعلی نیست. در وافع جهت به دست آوردن بهترین نتیجه، باید به محتوای HDR نیز دسترسی داشته باشید. خبر خوب این است که اکثر محتواهایی که این روزها تولید می‌شوند، استریم جداگانه HDR را ارائه می‌دهند. اگر نمایشگر شما بتواند که این استریم را رمزگشایی کند، آنگاه محتوای شما به‌صورت خودکار با کیفیت HDR پخش خواهد شد. در زیر به‌صورت خلاصه به شما می‌گوییم که چگونه می‌توانید به محتوای HDR دسترسی پیدا کنید.

• سرویس‌های استریم ویدیو: اکثر سرویس‌های استریم ویدیو همانند +Netflix، Amazon Prime Video ،Hulu ،Disney+ ،Apple TV و Peacock از فناوری HDR پشتیبانی می‌کنند. برخی از این سرویس‌ها فقط HDR10 عادی را ارائه می‌دهند و این در حالی است که مواردی همچون Netflix و +Apple TV از Dolby Vision نیز پشتیبانی می‌کنند. البته تمامی محتوا به‌صورت HDR در دسترس نخواهد بود. ویدیوهای قدیمی و یا مواردی که به‌صورت اختصاصی برای تلویزیون‌ها تولید می‌شوند، معمولا از فناوری HDR پشتیبانی نمی‌کنند.
• بازی‌های ویدیویی: کنسول‌های بازی پلی‌استیشن و ایکس‌باکس، سال‌ها است که از HDR10 پشتیبانی می‌کنند. ایکس‌باکس سری ایکس و اس همچنین با Dolby Vision نیز سازگاری دارند. اکثر بازی‌های AAA از HDR پشتیبانی می‌کنند، اما در نظر داشته باشید که همه بازی‌ها این‌گونه نیستند. همین قضیه در رابطه با پی‌سی گیمینگ نیز صادق است، البته اگر کارت گرافیک شما نسبتا جدید باشد. شوربختانه کنسول بازی نینتندو سویچ از HDR پشتیبانی نمی‌کند.
• رسانه‌های نوری: سرویس‌های استریم، راحتی زیادی را برای کاربران فراهم می‌کنند، اما خوره‌ها تمایل بیشتری به استفاده از محتوای نوری و مخصوصا دیسک‌های Blu-ray دارند. دلیل این قضیه نیز به کیفیت بالاتر این رسانه‌ها مربوط می‌شود. البته دلیل دیگری نیز می‌تواند در این رابطه وجود داشته باشد. دیسک‌های Ultra HD Blu-ray از HDR10 به‌عنوان استاندارد پایه استفاده می‌کنند. البته برخی از عناوین نیز جهت سازگاری با Dolby Vision و +HDR10، تعدیل می‌شوند. فقط این را در نظر داشته باشید که هم نمایشگر و هم پخش‌کننده Blu-ray شما باید هر دو از یک استاندارد HDR مشخص، پشتیبانی کنند.

نکاتی جهت خرید تلویزیون HDR

تا به اینجا فهمیدیم که تلویزیون HDR چیست و در واقع این تکنولوژی چگونه می‌تواند کیفیت تصویر را بهبود بخشد. البته به هر حال تمامی نمایشگرهای HDR، یک کیفیت خروجی را ارائه نمی‌دهند. بسیاری از نمایشگرهای ارزان قیمت بازار، از طیف رنگی موردنیاز جهت نمایش درست محتوای HDR، برخوردار نیستند. چنین مواردی باعث می‌شوند که نمایشگر شما قادر به پخش محتوای دیجیتال باشد، اما نتواند که کیفیت مورد انتظار را ارائه دهد. در سناریوهای نادری نیز محتوای HDR ممکن است که از مشابه SDR خود، کیفیت پایین‌تری داشته باشد.

در نهایت منظور ما این است که باید حواستان به نمایشگرهای HDR ارزان قیمت باشد. حتی مدل‌هایی که پشتیبانی از HDR10 را تبلیغ می‌کنند، شاید اصل حقیقت را بیان نکنند. شاید منظور از چنین برچسب‌هایی فقط سازگاری با محتوای 10 بیتی باشد. معمولا این‌گونه HDRها را HDR تقلبی می‌نامند. به یاد داشته باشید که HDR10 یک استاندارد باز بوده و بنابراین باید بیشتر حواستان به تبلیغات آن باشد. در هر صورت در هنگام خرید یک تلویزیون HDR باید به ویژگی‌های مختلف آن، توجه کافی داشته باشید.

حال شاید از خود بپرسید که چگونه می‌توان یک نمایشگر HDR خوب خریداری کرد؟ طبیعتا پیش‌پا افتاده‌ترین جواب این است که به‌صورت جزئی، ویژگی‌های محصول موردنظر را بررسی کنید. ویژگی‌های تلویزیون HDR شما حداقل باید به اندازه شاخص‌های زیر باشند.

• یک طیف رنگی گسترده، حداقل باید بیش از 80 درصد از فضای رنگی DCI-P3 را پوشش دهد. همچنین پوشش بالای طیف رنگی Rec. 2020 / BT. 2020 نیز مزیت محسوب می‌شود، اما ضروری نیست.
• سطح روشنایی تلویزیون HDR شما باید حداقل 500 الی 800 نیت باشد. به یاد داشته باشید که تولیدکنندگان سعی دارند که در این باره اغراق نمایند. در این رابطه، عدد بیشتر به‌معنای کیفیت بهتر بوده و چه بسا نمایشگرهای رده بالایی وجود دارند که روشنایی بیش از 1000 نیتی را ارائه می‌دهند.
• ویژگی‌های نور پس‌زمینه (Backlight) همانند تیرگی کلی، موضعی و یا مینی LED‌ها به طرز قابل توجهی، نسبت کنتراست نمایشگر را بهبود می‌بخشند. با این اوصاف، برخی از نمایشگرهای میان رده مجهز به پنل‌های VA، سعی دارند که تیرگی موضعی را حذف کنند. دلیل این قضیه نیز به مزیت کنتراست ذاتی این فناوری بازمی‌گردد.
• پشتیبانی از فرمت‌های گوناگون نیز نکته مهمی بوده که باید آن را در نظر داشته باشید. برخی از نمایشگرها فقط از فرمت پایه HDR10 پشتیبانی می‌کنند و این در حالی است که برخی دیگر علاوه بر این، با HDR10+، Dolby Vision و HLG نیز سازگاری دارند. طبیعتا در اینجا باید بیشتر به محتوای موردنظر خود توجه کنید.

مسلما برخی از این تکنولوژی‌ها همیشه به‌سرعت در دسترس نبوده و یا اینکه تشخیص آن‌ها در هنگام خرید یک تلویزیون، آسان نیست. سال‌هاست که کاربران خواهان استانداری جهانی در رابطه با ویژگی HDR هستند (همانند USB و یا HDMI). خوشبختانه گروه استانداردهای رابط VESA، گواهی DisplayHDR را ارائه داده و شما می‌توانید به آن استناد کنید.

توضیحی در رابطه با استاندارد DisplayHDR

شاید استاندارد DisplayHDR بسیار با حالت ایدئال فاصله داشته باشد، اما در هر صورت آشنایی با آن، ضرری ندارد. هر محصول به‌صورت جداگانه تأیید می‌شود. بنابراین یک تولیدکننده تنها در صورتی می‌تواند نسبت به چیزی ادعا داشته باشد که محصول وی، تست‌های مربوطه را گذرانده باشد.

در حال حاضر استاندارد DisplayHDR دارای 8 سطح عملکردی است که از جمله آن‌ها می‌توان به سه سطح اختصاصی برای نمایشگرهای OLED و microLED اشاره کرد. در پایین‌ترین سطح، گواهینامه DisplayHDR 400 قرار دارد. همان‌طور که انتظار دارید، نیازمندی‌های این سطح نیز بسیار پایین هستند. چنین نمایشگرهایی فقط باید یک پنل 8 بیتی داشته و همچنین حداکثر روشنایی آن‌ها نیز باید در سطح 400 نیتی باشد. نیازی هم به سطح پوشش بالای فضای رنگی DCI-P3 نیست.

شوربختانه موارد بالا نمی‌توانند توقعات کاربران حساس را برآورده کنند. در نهایت اینکه یک تلویزیون DisplayHDR 400 کیفیت بهتری را در قیاس با نمایشگرهای SDR ارائه می‌دهد، اما تفاوت آن‌ها چندان زیاد نیست. از طرفی دیگر، DisplayHDR 500 و سطوح بالاتر، کیفیت بهتری را ارائه می‌دهند. چنین تلویزیون‌هایی دارای طیف رنگی وسیع‌تری بوده، از تیرگی موضعی برخوردار هستند (جهت ارائه کنتراست بهتر) و همچنین در قیاس با نمایشگرهای SDR، روشنایی بسیار بیشتری را ارائه می‌دهند. در این تلویزیون‌ها از پنل‌های 10 بیتی استفاده می‌شود.

DisplayHDR True Black یک استاندارد جداگانه بوده که در مابین 400 الی 600 قرار دارد. نمایشگرهای سطح بالا، توانایی ارائه سطوح تیرگی عمیق‌تر و نسبت کنتراست بالاتر را دارند. با این حال، نمایشگرهای OLED بزرگ‌تر به اندازه برخی از LCDهای رده بالاتر که یک لایه نقاط کوانتومی (Quantum Dot) استفاده کرده، قادر به تولید روشنایی نیستند. البته به مرور زمان و با پیشرفت فناوری، سطوح بیشتری نیز به استانداردهای فعلی اضافه خواهند شد.

نوشته تلویزیون HDR چه ویژگی‌هایی دارد و در هنگام خرید آن باید به چه نکاتی توجه کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

موتور بازی‌‌سازی (Game Engine) در واقع یک فریم‌ورک نرم‌افزاری بوده که در اصل جهت طراحی بازی‌های ویدیویی ساخته شده و معمولا دربرگیرنده کتابخانه‌های (Library) مرتبط و سایر برنامه‌های پشتیبان است. واژه موتور بازی سازی در واقع مشابه موتور نرم‌افزار در صنعت نرم‌افزار است.

توسعه‌دهندگان بازی با استفاده از موتورهای بازی‌سازی می‌توانند بازی‌ها را برای کنسول‌ها و کامپیوترها توسعه دهند. عملکردهایی که در یک موتور بازی‌سازی وجود دارند معمولا شامل موتور رندر جهت رندر کردن گرافیک دو و یا سه بعدی، موتور فیزیک و یا تشخیص برخورد (و واکنش برخورد)، صدا، کدنویسی، انیمیشن، هوش مصنوعی، شبکه، استریمینگ، مدیریت حافظه، رشته‌سازی (Threading)، پشتیبانی از بومی‌سازی، نمودار صخنه (Scene Graph) و پشتیبانی از ویدیو جهت صحنه‌های سینمایی می‌شود. در بسیاری از موارد، استفاده چند باره از یک موتور و یا سازگار کردن آن با نیازمندی‌های مختلف باعث می‌شود تا هزینه توسعه بازی‌ها کمتر شود.

هدف موتور بازی سازی

در بسیاری از موارد، موتور بازی‌سازی مجموعه‌ای از ابزارهای بصری توسعه و همچنین بخش‌های نرم‌افزاری مختلف قابل استفاده مجدد را فراهم می‌کند. این ابزارها معمولا در یک محیط توسعه یکپارچه کنار هم گردآوری شده، تا فرایند توسعه بازی را ساده‌تر و سریع‌تر کرده و همچنین بهتر بتوان بازی‌ها را به‌صورت مبتنی بر داده طراحی کرد. توسعه‌دهندگان موتور بازی‌سازی معمولا نیازهای توسعه‌دهندگان را پیش‌بینی کرده و سعی می‌کنند که ابزارهایی را که جهت توسعه یک بازی موردنیاز خواهند بود، در داخل موتور تعبیه کنند.

در بسیاری از موتورها، ابزارک‌های گوناگونی همانند قابلیت‌های گرافیکی، صداگذاری، فیزیک و هوش مصنوعی قرار داده شده‌اند تا فرایند توسعه آسان‌تر شود. گاهی اوقات موتورهای بازی‌سازی را میان‌افزار (Middleware) می‌نامند، زیرا این موتورها پلتفرمی قابل انعطاف و قابل استفاده مجدد را فراهم کرده و در آن‌ها قابلیت‌های اساسی وجود دارند که فرایند توسعه را آسان‌تر و کم‌هزینه‌تر می‌کنند. موتورهایی همانند Gamebryo ،JMonkeyEngine و RenderWare، چنین میان‌افزارهایی هستند.

همانند سایر میان افزارها، موتورهای بازی‌سازی نیز به‌نوعی فرایند توسعه را وابسته به پلتفرم خاصی نمی‌کنند و از این رو می‌توان یک بازی را توسعه داد و سپس حداکثر با اعمال تغییرات کوچکی در کد منبع، آن را برای پلتفرم‌های مختلف پورت کرد. معمولا برنامه‌نویس‌ها، موتور بازی سازی را به‌صورت بخش-بخش توسعه می‌دهند. بدین ترتیب می‌توان بخش خاصی از موتور را در طول زمان تغییر داد و یا با گزینه‌ای بهتر، جایگزین نمود. برخی از موتورها شامل بخش‌های گسسته‌ از هم می‌شوند که می‌توان آن‌ها را به‌صورت انتخابی با یکدیگر ترکیب کرد و یک موتور مخصوص ساخت.

رویه مقابل این روش که رایج‌تر نیز بوده، آن است که یک موتور قابل انعطاف را توسعه داده و یا شخصی‌سازی کنیم. به هر حال انعطاف‌پذیری مسئله بسیار مهمی برای موتورهای بازی‌سازی است، زیرا یک موتور قرار است که در طول سالیان متمادی جهت توسعه بازی‌های مختلفی مورد استفاده قرار بگیرد. درست است که در عبارت “موتور بازی‌سازی”، کلمه “بازی” قید شده، اما می‌توان از چنین نرم‌افزارهایی جهت مقاصدی همانند ساخت ویدیوهای تبلیغاتی، تجسم‌های معماری، شبیه‌سازهای آموزشی و مدل‌سازی محیطی نیز استفاده کرد.

برخی از موتورها فقط قابلیت رندر سه بعدی آنی را ارائه داده و در آن‌ها خبری از سایر ویژگی‌های موردنیاز بازی‌های ویدیویی نیست. در چنین مواردی، توسعه‌دهنده باید خودش نسبت به اضافه کردن ویژگی‌های موردنیاز، اقدام کند. این موتورها را بیشتر “موتور گرافیکی”، “موتور رندر” و یا “موتور سه‌ بعدی” می‌نامند تا موتور بازی‌سازی. از نمونه‌های موتورهای گرافیکی می‌توان به Crystal Space ،Genesis3D ،Irrlicht ،OGRE ،RealmForge ،Truevision3D و Vision Engine اشاره کرد. موتورهای جدید معمولا به یک صحنه گرافیکی مجهز هستند. با استفاده از این ویژگی می‌توانید جهان سه بعدی بازی خود را بهتر مشاهده کرده و بدین ترتیب طراحی بازی به‌صورت کارآمدتری انجام شده و همچنین مجیط‌های مجازی وسیع نیز بهتر رندر خواهند شد.

این مطلب را نیز بخوانید: تاریخچه شرکت Rockstar Games | ستاره درخشان بازی‌های ویدیویی

به مرور زمان با پیشرفت فناوری و ارتقای سطح نیازها، ممکن است که تمام یا بخشی از یک موتور بازی‌سازی، کارایی خود را از دست بدهد. برنامه‌نویسی یک موتور بازی‌سازی جدید، فرایندی پیچیده داشته و همین قضیه نیز می‌تواند باعث بروز تأخیرهایی در فرایند توسعه بازی شود (شاید هم توسعه‌دهندگان مجبور شوند که پروژه را از ابتدا آغاز نمایند)، از این رو تیم‌ها ترجیح می‌دهد که موتور خود را ارتقا دهند تا اینکه یک موتور کاملا جدید را برنامه‌نویسی کنند.

تاریخچه موتورهای بازی‌سازی

پیش از به وجود آمدن موتورهای بازی‌سازی، بازی‌ها معمولا به‌صورت موجودیت‌های منفرد، طراحی می‌شدند. به‌عنوان مثال یک بازی متعلق به Atari 2600 باید از ابتدا تا به انتها به‌گونه‌ای کدنویسی می‌شد که بتواند به نحو بهینه از سخت‌افزار نمایشی استفاده کند. توسعه‌دهندگان امروزی که بازی‌ها را برای سیستم‌های قدیمی طراحی می‌کنند، این روتین اساسی نمایش را Kernel می‌نامند. پلتفرم‌های دیگر، محدودیت‌های کمتری داشتند، اما حتی اگر هم نمایشگر مشکلی به وجود نمی‌آورد، آنگاه بازهم محدودیت‌های حافظه از طراحی‌های سنگین مبتنی بر داده (چیزی که موتورهای بازی‌سازی بدان نیاز دارند)، جلوگیری می‌کرد. حتی در پلتفرم‌هایی که انعطاف‌پذیری بالایی داشتند، بازهم امکان به‌اشتراک‌گذاری طراحی‌ها و بخش‌های یک بازی با بازی دیگر، در سطح بسیار محدودی امکان‌پذیر بود.

پیش‌تر و در زمان سخت‌افزارهای آرکید که در آن زمان نهایت فناوری بازی محسوب می‌شدند، اکثر کدنویسی یک بازی، پس از عرضه آن بازی دور انداخته می‌شد. دلیل این قضیه نیز این بود که بازی‌های نسل بعد، از طراحی‌های کاملا جدیدی استفاده می‌کردند تا بتوانند از منابع بیشتری به نحو احسن، بهره ببرند. در هر صورت اکثر بازی‌هایی که در طول دهه 1980 میلادی طراحی شده بودند، بیشتر ساختاری هارد کد شده (Hard-Code) داشتند و در آن‌ها مقدار کمی داده گرافیکی و مرحله‌ای استفاده شده بود. از زمان عصر طلایی بازی‌های آرکید، کم‌کم شرکت‌های بازی‌سازی شروع به توسعه موتورهای بازی‌سازی داخلی کردند تا آن‌ها را به همراه نرم‌افزارهای فرست پارتی، مورد استفاده قرار دهند.

یکی از مثال‌های مهم در رابطه با موتورهای بازی‌سازی توسعه داده شده برای کنسول‌های خانگی در میانه دهه 1980، یک موتور پیمایش از کنار بود که توسط تیم شیگرو میاموتو (Shigeru Miyamoto) در شرکت نینتندو، توسعه داده شده بود. هدف از ساخت این موتور، استفاده از آن در کنسول Nintendo Entertainment System یا به اختصار NES بود. موتوری پیمایش از کنار که جهت طراحی بازی Excitebike در سال 1984 مورد استفاده قرار گرفته بود، در ادامه و برای بازی پلتفرمر Super Mario Bros در سال 1985 نیز مورد استفاده قرار گرفت. این موتور باعث شد تا شخصیت ماریو بتواند به‌صورت نرم و روان، سرعت راه رفتن خود را از پیاده‌روی به دویدن افزایش دهد. پیاده‌سازی چنین قابلیتی پیش‌تر امکان‌پذیر نبود.

تا هنگام ظهور گرافیک‌های سه بعدی کامپیوتر در دهه 1990، موتورهای بازی‌سازی شخص ثالثی، چندان رایج نبودند. البته پیش‌تر و در دهه 1980 میلادی، چندین سیستم بازی‌سازی دو بعدی جهت استفاده توسعه‌دهندگان مستقل، در دسترس قرار گرفته بودند. از این موارد می‌توان به Pinball Construction Set در سال 1983، ASCII War Game Construction Kit در سال 1983، Thunder Force Construction در سال 1984، Adventure Construction Set در سال 1984، Garry Kitchen GameMaker در سال 1985، Wargame Construction Set در سال 1986، Shoot-‘Em-Up Construction Kit در سال 1987، Arcade Game Construction Kit در سال 1988 و موتورهای بسیار محبوب ASCII RPG Maker از سال 1998 به بعد، اشاره کرد. Klik & Play که متعلق به سال 1994 بود نیز یکی دیگر از موتورهای بازی‌سازی قدیمی بوده که هنوز هم در دسترس قرار دارد.

اصطلاح موتور بازی سازی در میانه دهه 1990 میلادی و مخصوصا در رابطه با بازی‌های سه بعدی همانند شوترهای اول شخص، به وجود آمد. محبوبیت بازی‌های Doom و Quake شرکت Id Software به حدی بود که بسیاری از سایر توسعه‌دهندگان به جای اینکه خودشان همه‌چیز را از ابتدا شروع کنند، لایسنس بخش‌های اساسی موتورهای این بازی‌ها را خریداری کرده و سپس گرافیک، شخصیت‌ها، سلاح‌ها و مراحل خود (در کل همان محتوای خود) را طراحی کرده و بر روی بازی پیاده‌سازی می‌کردند. جدا شدن قوانین بازی و داده‌ها از مفاهیم اساسی همانند تشخیص برخورد و موارد دیگر باعث بزرگ‌تر شدن تیم‌های بازی‌سازی و تخصصی‌تر شدن کارها شد.

بازی‌های بعدی همانند Quake III Arena شرکت id Software و Unreal شرکت Epic Games در سال 1988، از موتورهای بازی‌سازی استفاده کردند و در واقع توسعه موتور و محتوا در آن‌ها، به‌صورت جداگانه صورت گرفت. لایسنس کردن موتورها باعث درآمدزایی شرکت‌های طراح آن‌ها می‌شد. به هر حال لایسنس یک موتور تجاری رده بالا می‌تواند از 10 هزار دلار تا چندین میلیون دلار، هزینه بردارد و همچنین شرکت‌های مختلفی نیز به‌صورت همزمان، اقدام به خرید لایسنس می‌کنند.

استفاده از موتورهای بازی‌سازی باعث آسان‌تر شدن و همچنین توسعه راحت‌تر بازی‌ها شد و این خصیصه در صنعت رقابتی بازی‌های ویدیویی، مزیتی باارزش محسوب می‌شد. تا پیرامون سال 2000 میلادی، رقابت شدیدی مابین موتور بازی سازی شرکت‌های Epic Games و id Software وجود داشت، اما پس از آن، محبوبیت Unreal Engine بسیار بیشتر از id Tech 4 و نسخه جدیدتر آن یعنی id Tech 5 بوده است.

امروزه موتورهای بازی‌سازی را می‌توان پیچیده‌ترین نوع نرم‌افزارها عنوان کرد. در این موتورها ده‌ها سیستم تعدیل شده وجود دارند تا بدین ترتیب بتوان کنترل بهتری بر تجربه بازی‌باز اعمال کرد. در ادامه و با پیشرفت فناوری، رندر کردن، کدنویسی، کار هنری و طراحی مرحله، بسیار از یکدیگر جدا شدند. اکنون یک استودیوی عادی در قیاس با نمونه خود در سال‌های گذشته، چندین برابر هنرمند و برنامه‌نویس دارد.

معمولا بازی‌های شوتر اول شخص، بیشترین استفاده را از موتورهای بازی‌سازی شخص ثالثی می‌برند، اما طبیعتا ژانرهای دیگر نیز چنین کاری را انجام می‌دهند. به‌عنوان مثال بازی نقش آفرینی The Elder Scrolls III: Morrowind و یا بازی Dark Age of Camelot که در سبک MMORPG بوده، با استفاده از موتور Gamebryo توسعه داده شده‌ است. بازی Lineage II نیز که در سبک MMORPG بوده نیز از موتور Unreal Engine استفاده کرده است. همچنین بازی‌های کنسولی نیز وجود دارند که از موتورهای شخص ثالثی استفاده کرده‌اند و از نمونه‌های آن‌ها می‌توان به Grand Theft Auto و Burnout اشاره کرد که هر دو با استفاده از موتور بازی سازی RenderWare توسعه داده شده‌اند.

به دلیل پیشرفت هر چه بیشتر سیستم‌های چند هسته‌ای و نیاز به واقعی‌تر بودن بای‌ها، نقش Threading روز به روز بااهمیت‌تر می‌شود. از Threadهای مهم می‌توان به رندر کردن، استریم، صدا و فیزیک اشاره کرد. بازی‌های مسابقه‌ای (Racing) معمولا در خط مقدم رشته‌سازی با موتور فیزیک بوده‌اند. در این بازی‌ها موتور فیزیک در قالب رشته‌های جداگانه و جلوتر از سایر سیستم‌های فرعی، کار خود را انجام می‌دهد. دلیل این موضوع نیز تا حدی به این خاطر است که رندرینگ و سایر و موارد مربوطه می‌توانند فقط در 30–60 هرتز به‌روز شوند. به‌عنوان نمونه در پلی‌استیشن 3 و در بازی Need For Speed، فیزیک در 100 هرتز به‌روز می‌شود. این در حالی است این کار در بازی Forza Motorsport 2 در 360 هرتز انجام می‌گیرد.

درست است که این اصطلاح برای اولین بار در دهه 1990 میلادی مورد استفاده قرار گرفت، اما به هر حال پیش‌تر از آن زمان و در دهه 1980 نیز سیستم‌هایی بوده‌اند که موتور بازی سازی نامیده می‌شدند. از این موارد می‌توان به Sierra Adventure Game Interpreter، SCI Systems ،LucasArts SCUMM System و Incentive Software Freescape در سال 1986 اشاره کرد. برخلاف اکثر موتورهای مدرن، موارد ذکر شده هیچ‌گاه در بازی‌های شخص ثالثی مورد استفاده قرار نگرفتند، البته به غیر از SCUMM System که لایسنس آن توسط Humongous Entertainment خریداری شد.

با توسعه بیشتر موتورهای بازی‌سازی و کاربر پسندتر شدن آن‌ها، کاربردهای این برنامه‌ها نیز بیشتر شد. امروزه از موتورهای بازی‌سازی جهت مواردی همانند بازی‌های جدی (با مقاصد غیر سرگرم‌کننده)، تجسم، آموزش، پزشکی و همچنین شبیه‌سازهای نظامی، استفاده می‌شود. CryEngine یکی از نمونه‌های موجود در این زمینه است. امروزه جهت راحت‌تر کردن کار، موتورهای بازی‌سازی، سخت‌افزارهای جدیدتر همانند گوشی‌های هوشمند و مرورگرهای وب (WebGL ،Shockwave، Flash ،Trinigy WebVision، Silverlight ،Unity Web Player ،O3D و DHTML) را هدف قرار داده‌اند.

علاوه بر این، روزبه‌روز موتورهای بیشتری بر اساس زبان‌های سطح بالا همانند جاوا و سی شارپ دات‌نت (همانند موتور TorqueX و Visual3D.NET)، پایتون (Panda3D) و یا Lua Script (همانند Leadwerks)، توسعه داده می‌شوند. از آنجایی که امروزه اکثر بازی‌های سه‌ بعدی دارای گرافیک بالا، توسط کارت گرافیک محدود شده‌اند، پس می‌توان گفت که کندی بالقوه ناشی از سرعت اجرای زبان‌های سطح بالا را می‌توان بیشتر نادیده گرفت. این در حالی است که کارآمدی این زبان‌ها باعث راحت‌تر شدن فرایند توسعه بازی‌ها می‌شود. چنین گرایش‌هایی توسط شرکت‌هایی همانند مایکروسافت پشتیبانی شده تا بدین ترتیب توسعه‌دهندگان مستقل بهتر بتوانند به بازی‌سازی بپردازند.

مایکروسافت کیت توسعه نرم‌افزاری XNA را جهت طراحی بازی‌های ایکس‌باکس و محصولات مرتبط، توسعه داد. این قضیه شامل کانال Xbox Live Indie Games نیز می‌شود. این بخش مخصوص توسعه‌دهندگانی است که بودجه لازم جهت قرار دادن بازی‌های خود بر روی قفسه فروشگاه‌ها را ندارند. در نهایت اینکه اکنون توسعه موتورهای بازی‌سازی برای پلتفرم‌هایی که از فریم‌ورک‌های مدیریت شده پشتیبانی می‌کنند، از همیشه راحت‌تر شده است.

موتورهای بازی‌سازی به‌عنوان یک صنعت

کسانی که یک موتور بازی سازی را توسعه می‌دهند، می‌توانند در مورد اینکه سایرین چگونه از آن استفاده کنند نیز تصمیم بگیرند. خود بازی‌ها یک صنعت را تشکیل داده‌اند و بنابراین می‌توان این قضیه را به موتورهای بازی‌سازی نیز تعمیم داد. هزینه استفاده از موتورهای مختلف، متفاوت است: برخی از شما حق اشتراک دریافت کرده، جهت استفاده از برخی دیگر باید لایسنس تهیه کنید و برخی هم هستند که برای توسعه‌دهندگان مستقل رایگان بوده و اگر درآمد بازی شما از حدی فراتر رود، آنگاه از شما پول دریافت می‌کنند.

Unreal Engine 4 یکی از موتورهای قدرتمند بوده که بازی‌هایی همانند Fortnite ،Valorant، PlayerUnknown’s Battlegrounds و Life Is Strange 2 با استفاده از آن توسعه داده شده‌اند. ساختار استفاده از این موتور این‌گونه است که استفاده از آن رایگان بوده و فقط درصدی از درآمد فروش بازی‌های ساخته شده با آن، توسط Epic Games دریافت می‌شود. تفاوت میان موتورهای بازی‌سازی مختلف به دلیل فرایندهای گوناگون توسعه بازی، می‌تواند بیشتر و یا کمتر شود. در این بین توسعه‌دهندگانی نیز وجود دارند که آنچنان به یک موتور وابسته شده‌اند که نمی‌توانند از یک سیستم دیگر استفاده کرده و یا اینکه یک موتور خاص چنان در نزد آن‌ها محبوب است که حاضر هستند هزینه‌های گزافی را بابت آن پرداخت کنند.

یکی دیگر از موتورهای بازی‌سازی که در حال حاضر درآمدزایی خوبی دارد، Unity است. مدل کسب درآمد یونیتی نیز مشابه Unreal Engine است. بازی‌هایی همانند Rust ،Subnautica و Life Is Strange: Before the Storm با استفاده از این موتور توسعه یافته‌اند. برخی از موتورهای بازی‌سازی نیز شیوه اسکریپت نویسی بصری را اتخاذ کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به GameMaker: Studio ،Construct 3 ،GDevelop و Pixel Game Maker MV اشاره کرد.

میان‌افزارهای بازی

اگر بخواهیم که نگاهی کلی‌تر داشته باشیم، آنگاه می‌توان موتور بازی سازی را یک میان‌افزار در نظر گرفت. در صنعت بازی‌های ویدیویی، اصطلاح میان‌افزار را اغلب به جهت اشاره به سیستم‌های فرعی و یا عملکردهای درون یک موتور بازی‌سازی، مورد استفاده قرار می‌دهند. برخی از میان‌افزارهای بازی فقط یک کار خاص را انجام داده، اما همین کار را راحت‌تر و کارآمدتر از میان‌افزارهای عمومی به انجام می‌رسانند.

مواردی همچون RAD Game Tools Bink ،Firelight FMOD ،Havok و Scaleform GFx از جمله 4 مورد از میان‌افزارهای پرکاربرد در صنعت ویدیو گیم هستند. RAD Game Tools در کنار Miles و Granny 3D، میان‌افزار Bink را نیز جهت رندر ابتدایی ویدیو، توسعه داده است. Firelight FMOD یک کتابخانه و مجموعه ابزار صوتی گسترده است. Havok یک سیستم گسترده را در زمینه شبیه‌سازی فیزیک و همچنین مجموعه‌ای از اپلیکیشن‌های انیمیشن‌ و رفتار را ارائه می‌دهد. Scaleform نیز GFx را برای رابط کاربری Flash UI و پخش ویدیوهای باکیفیت، فراهم کرده و همچنین از طریق آن می‌توان به یک افزونه Input Method Editor یا همان IME جهت پشتیبانی از چت آسیایی داخل بازی، دسترسی پیدا کرد.

سایر میان‌افزارها جهت بهینه کردن عملکرد، مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال Simplygon در رابطه با بهینه کردن و ایجاد مش‌های سطح جزئیات، کاربرد دارد. Umbra نیز در زمینه افزودن بهینگی‌های مربوط به حذف انسداد (Occlusion) گرافیک سه بعدی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از میان‌افزارها حاوی کد منبع کامل بوده و برخی دیگر نیز فقط یک API مرجع مربوط به کتابخانه باینری کامپایل شده را ارائه می‌دهند. در برخی از میان‌افزارها با پرداخت پول بیشتر می‌توان به کد منبع کامل آن‌ها، دسترسی پیدا کرد.

نوشته موتور بازی‌سازی چیست، چه ویژگی‌هایی دارد و از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مواجهه با ارور Couldn’t refresh feed اینستاگرام یکی از مشکلاتی است که به تازگی افراد زیادی با آن درگیر شده‌اند. اتفاقی که باعث می‌شود زمانی که وارد اینستاگرام می‌شوید با مشکل عدم نمایش پست‌ها یا ارور عدم تازه‌سازی فید مواجه شوید و هیچ پست و استوری برای شما باز نشود.

در این حالت به اکانت خود دسترسی دارید و می‌توانید در منو‌ها جابه‌جا شوید اما قادر به دیدن پست‌ها و استوری‌ها نیستید یا به اصطلاح فید برای شما بازخوانی نمی‌شود.

این مشکل دلایل متفاوتی دارد، بسیاری فکر می‌کنند مواجه با ارور عدم نمایش Feed یعنی اینستاگرام آن‌ها دسییبل شده و همه‌چیز از دست رفته است اما در واقع رفع مشکل عدم نمایش پست‌ ها در اینستاگرام بسیار ساده‌تر از مشکل دیسیبل شدن اکانت است.

ما پیش‌تر در یک مقاله کامل به موضوع دیسیبل شدن اکانت و روش‌های رفع این مشکل پرداخته‌ایم که از لینک زیر می‌توانید به آن مقاله دسترسی داشته باشید.

اما به مشکل خودمان بازگردیم، شما وارد اینستاگرام شده‌اید و پست ها برای شما به نمایش در نمی‌آید در همین حال ارور Couldn’t refresh feed در بالای صفحه به نمایش درآمده و نمی‌دانید باید چکار کنید. با آی‌تی‌رسان همراه باشید تا قدم به قدم روش‌های حل این مشکل را یاد بگیرید.

اینترنت گوشی را چک کنید

اولین موردی که باید دقت کنید، اتصال اینترنت است، ممکن است یا اتصال اینترنت به گوشی قطع شده باشد یا به خود برنامه اینستاگرام، در هر صورت زمانی که اینستاگرام نتواند به اینترنت دسترسی داشته باشد ارور عدم نمایش فید را می‌دهد و پست ها به نمایش در نمی‌آید. به این ترتیب ابتدا از برقرار بودن اتصال اینترنت به گوشی مطمئن شوید.

اگر اتصال اینترنت مشکلی ندارد، ممکن است اتصال اینترنت خود برنامه اینستاگرام قطع شده باشد، شاید یک برنامه ثانویه اتصال اینترنت شما به اینستاگرام را محدود یا قطع کرده باشد. به همین علت باید ابتدا مطمئن باشید که اتصال گوشی و برنامه به اینترنت برقرار است.

کش را پاک کنید

دومین راه حل برای رفع مشکل عدم نمایش پست یا ارور بازخوانی Feed در اینستاگرام آن است که کش برنامه را پاک کنید. با این کار دیتا‌های ذخیره شده از طرف برنامه پاک می‌شود، معمولا در 80 درصد موارد با پاک کردن کش مشکل ارور فید اینستاگرام رفع می‌شود.

به این منظور در گوشی‌های اندرویدی از قسمت تنظیمات گوشی به بخش Apps یا برنامه‌ها رفته و اینستاگرام را انتخاب کنید. سپس در منوی به نمایش درآمده گزینه Clear Cash یا Clear Data را انتخاب کنید. در ادامه وارد اینستاگرام شوید و ببینید آیا مشکل رفع شده یا خیر! برای آیفون‌های اپل باید یک‌بار اپلیکیشن اینستاگرام را به صورت کامل حذف و سپس دوباره آن را نصب کنید.

آی‌پی خود را تغییر دهید

برخی از این مشکلات تنها برای کاربران ایرانی رخ می‌دهد، به همین دلیل اگر ip خود را تغییر دهید احتمالا اکانت شما به حالت عادی باز خواهد گشت. به این ترتیب با استفاده از VPN وارد اینستاگرام شوید تا مشکل بازخوانی Feed رفع شود.

گوشی را ریستارت کنید

یک نصیحت به شما می‌کنم، هر موقع به هر مشکلی مواجه شدید که با راه حل‌های معمولی رفع نشد، حتما یک بار گوشی را ریستارت کنید. ریستارت کردن مانند یک راه حل ثابت می‌ماند که در اکثر مواقع مشکل شما را حل می‌کند. در خصوص این مشکل یا ایراد‌هایی نرم‌افزاری که در اپلیکیشن‌های مختلف پیش می‌آید نیز ریستارت کردن یک راه حل بسیار مناسب است. پس شانس خود را امتحان کرده و گوشی را ریستارت کنید که احتمالا مشکل‌تان رفع می‌شود.

از نسخه وب وارد حساب خود شوید

یکی دیگر از راه حل‌ها برای رفع مشکل Feed اینستاگرام آن است که از طریق مرورگر خود وارد نسخه وب اینستاگرام بشوید. برای این کار باید در مرورگر آدرس سایت اینستاگرام را وارد کنید و از همان جا لاگین کنید.

برنامه را حذف و آخرین نسخه آن را نصب کنید

راه حل دیگر آن است که برنامه را به طور کامل حذف کرده و آخرین نسخه اینستاگرام را از یک مارکت مشهور مانند گوگل پلی دانلود کنید و مجددا وارد برنامه شوید.

راه حل‌های دیگر

اگر باز هم مشکل شما حل نشد می‌توانید کار‌های زیر را انجام دهید، احتمالا مشکل شما برطرف خواهد شد.

• چک کنید تایم و ساعت گوشی درست هست یا خیر
• اگر حافظه‌ گوشی پر شده کمی فضای حافظه را خالی کنید
• ایمیل‌ را تغییر دهید

 

نوشته روش‌های رفع مشکل ارور Couldn’t refresh feed در اینستاگرام اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نوا 8i نام میان‌رده جدید هواوی است که قصد داریم این مدل را نقد و بررسی کرده و تمامی نکات مثبت و منفی مربوط به nova 8i را بیان کنیم.

بگذارید نقد و بررسی گوشی هواوی Nova 8i را با جمله‌ای کلیشه‌ای از کارشناسان فوتبال آغاز کنیم: “برای بردن بازی‌های بزرگ، نیاز به بازیکنان بزرگ دارید!” حتما تاکنون چندین بار این سخن را از زبان کارشناسان فوتبال شنیده‌اید. بسیاری از کارشناسان عقیده دارند هرچقدر هم یک تیم کامل و یک دست باشد و مربی بزرگی‌ هم بر روی نیمکت داشته باشد، برای بردن بازی‌های بزرگ به ویژه تورنمنت‌ها نیاز به بازیکنان بزرگ دارد، زیرا در لحظات حساسی که کار گره خورده، بازیکنان بزرگ می‌توانند تغییر را رقم بزنند.

با نگاهی به تیم‌های فوتبال برتر دنیا و قهرمانان لیگ‌های مختلف می‌توان به این نتیجه رسید که سخن کارشناسان فوتبال صحیح است، اما این موضوع چه ارتباطی به نقد و بررسی گوشی هواوی Nova 8i دارد؟ بیایید کمی به عقب برگردیم، به حدود دو سال پیش که هواوی بازار گوشی‌های اندروید در جهان را به دست گرفته بود و هر ماه گوشی‌های بیشتری می‌فروخت.

در آن زمان هواوی حتی از نظر فروش تلفن همراه هوشمند توانست اپل را پشت سر بگذارد و جایگاه سامسونگ در رده اول فروش جهانی را متزلزل کند. اما درست در همان زمان که سامسونگ می‌توانست نفس‌های هواوی را پشت سر خود حس کند، دولت ترامپ تصمیم گرفت تا هواوی را تحریم کند و همه چیز تغییر کرد.

از آن زمان تاکنون هواوی برنامه‌های گوگل را از دست داده، هواوی بدون گوگل مانند یک تیم فوتبال بدون بازیکن بزرگ است زیرا دیگر نتوانسته در جمع بزرگان خودنمایی کند. البته گوشی‌های هواوی مانند گذشته کیفیت بالایی دارند و با سامسونگ و شیائومی در یک سطح قرار می‌گیرند ولی نبود اپلیکیشن‌‌های گوگل موجب شده تا فروش هواوی در بازار جهانی افت چشمگیری پیدا کند، هرچند هواوی همچنان برند اول بازار چین است.

با تمامی این شرایط همچنان گوشی‌های با کیفیت هواوی وارد بازار ایران می‌شوند، جدیدترین محصول هواوی در بازار ایران مدل Nova 8i است که در دسته میان‌رده‌های بازار قرار می‌گیرد. هواوی نوا 8i به جز پشتیبانی از برنامه‌های گوگل، تمامی فاکتورهای لازم برای تبدیل شدن به یک گوشی پر فروش و محبوب را دارد. البته راه‌‌های غیر رسمی برای استفاده از برنامه‌های گوگل بر روی گوشی‌های هواوی وجود دارد که در این نقد و بررسی به طور اختصار در مورد آن‌ها توضیح خواهیم داد.

به این ترتیب اگر به دنبال خرید یک گوشی میان‌رده با کیفیت هستید، با نقد و بررسی گوشی هواوی Nova 8i همراه آی‌تی‌رسان باشید:

مشخصات گوشی هواوی Nova 8i

ابعاد	161.8 در 74.7 در 8.5 میلی‌متر
وزن	190 گرم
نمایشگر	6.67 اینچ TFT LCD (IPS) با رزولوشن فول‌اچ‌دی پلاس
پردازنده	Snapdragon 662
پردازنده گرافیکی	Adreno 610
رم	8 گیگابایت
حافظه داخلی	128 گیگابایت
سیستم عامل	رابط کاربری EMUI 11.0 بر پایه اندروید 10
دوربین اصلی	چهار‌گانه: 64 واید + 8 التراواید + 2 ماکرو + 2 تشخیص عمق
دوربین سلفی	16 مگاپیکسل واید
باتری	4300 میلی‌آمپرساعت با شارژ سریع 66 واتی

اقلام داخل جعبه هواوی نوا 8i

در ابتدای نقد و بررسی هواوی Nova 8i بیاید به اقلام داخل جعبه این محصول بپردازیم. در این روزها که برخی شرکت‌ها به دنبال کوچک‌تر کردن جعبه خود هستند، هواوی Nova 8i با جعبه پر و پیمانی به بازار روانه شده است. زمانی که در جعبه را باز می‌کنید، ابتدا خود گوشی در داخل پوشش پلاستیک خودنمایی می‌کند. گوشی را که کنار بگذاریم، یک جعبه مستطیلی شکل در زیر آن وجود دارد که برگه‌های راهنما، سوزن سیمکارت و البته یک قاب پلاستیکی شفاف درون آن دیده می‌شود. قاب پلاستیکی کیفیت خیلی بالایی ندارد ولی برای استفاده موقت کاملا مناسب است.

بعد از برداشتن این جعبه مستطیلی، یک آداپتور شارژ بزرگ در انتهای جعبه دیده می‌شود. طرفداران هواوی به آداپتور‌های بزرگ محصولات این برند عادت دارند، آداپتور شارژ دو شاخ استاندارد دارد و برای استفاده از آن نیازی به تبدیل ندارید. در کنار آداپتور، کابل شارژ هم قرار داده شده، اما زیر آداپتور یک هندزفری هواوی نیز وجود دارد، زیرا هواوی Nova 8i از جک هدفون بهره می‌برد و شما می‌توانید از هندزفری این گوشی نیز استفاده کنید، در مورد کیفیت هندزفری در بخش صدا صحبت خواهیم کرد.

هواوی Nova 8i به طور رسمی به کشور وارد می‌شود و بر روی جعبه آن اطلاعات مربوط به رجیستری درج شده است، همچنین هواوی نمایندگی رسمی در داخل کشور دارد و شما می‌توانید برای رفع هر مشکل مربوط به گوشی، به نمایندگی‌های رسمی هواوی در ایران مراجعه کنید.

طراحی و کیفیت ساخت هواوی Nova 8i

طبق عادت پس از پرداختن به جعبه گوشی، به سراغ ظاهر، طراحی و کیفیت ساخت آن می‌رویم. طراحی این مدل، اولین و شاید بزرگ‌ترین نقطه قوت هواوی Nova 8i است. البته هواوی نوا 8i در بخش طراحی دو بعد کاملا متفاوت دارد، یک بعد کاملا جذاب و یک بعد ناامید کننده و تا حدودی اعصاب خورد کن! هواوی نوا 8i یک گوشی سبک و خوش دست است، این مدل از نظر ابعاد و وزن از تعداد زیادی از گوشی‌های 6.6 اینچی کوچک‌تر و سبک‌تر است.

ابعاد

این گوشی 161 میلی‌متر طول، 74 میلی‌متر عرض، 8.5 میلی‌متر ضخامت و 190 گرم وزن دارد و به این ترتیب جزو گوشی‌های خوش دست بازار قرار می‌گیرد. چهار گوشه این مدل کروی هستند و نمایشگر با یک زاویه 90 درجه به فریم متصل شده است، به همین دلیل ظاهر جلوی گوشی تا حد زیادی به آیفون 12 و 13 شباهت دارد.

طراحی

زمانی که نمایشگر روشن می‌شود، ضخامت بسیار کم حاشیه دور آن شما را غافلگیر می‌کند. دور تا دور نمایشگر هواوی Nova 8i تنها 1.3 میلی‌متر حاشیه وجود دارد، قابلیتی که تنها در گوشی‌های پرچمدار دیده بودیم اما هواوی مدل میان‌رده خود را با کمترین حاشیه ممکن به بازار عرضه کرده است. حاشیه کم نمایشگر موجب شده تا نمایشگر 6.6 اینچی بیشتر در گوشی خودنمایی کند و احساس ‌می‌کنید یک گوشی گران قیمت در دست دارید.

همانطور که گفتیم، نمایشگر با یک زاویه 90 درجه به فریم متصل می‌شود، اطلاعات کاملی از فریم منتشر نشده اما فریم ساختار مستحکمی دارد. در پشت گوشی از یک قاب پلاستیکی براق با یک خمیدگی مناسب استفاده شده که در دست گرفتن گوشی را آسان‌تر می‌کند. این گوشی در سه رنگ مشکی، سرمه‌ای و نقره‌ای ساخته شده که رنگ نقره‌ای آن در اختیار ما قرار داشت که به دلیل براق بودن بدنه، قاب پشتی مانند آینه است و رفلکس محیط را در آن می‌توان مشاهده کرد. البته همین قابلیت موجب شده تا بدنه مستعد جذب اثر انگشت باشد. بر روی بدنه نقره‌ای و براق هواوی Nova 8i رده‌هایی از رنگ صورتی و سرمه‌ای نیز مشخص است که در بازتاب نور بیشتر خودنمایی می‌کند، به طور کلی می‌توان گفت اگر بدنه مستعد جذب اثر انگشت نبود، زیبایی بسیار بیشتری داشت اما حالا تنها چیزی که بر روی قاب مشخص می‌شود، کثیفی و اثر جذب انگشت است.

در بالای قاب پشتی ماژول دوربین بزرگ دایره‌ای شکل دیده می‌شود که درون آن سه لنز بزرگ دوربین قرار دارد، در کنار ماژول یک فلاش LED دیده می‌شود و در قسمت پایین سمت چپ نیز نام هواوی خودنمایی می‌کند.

درگاه‌ها

در فریم سمت راست گوشی، دکمه پاور ادغام شده با حسگر اثر انگشت و دکمه بلندی صدا قرار داده شده است، در سمت چپ فریم هیچ چیزی وجود ندارد. در قسمت بالا، اسپیکر مکالمه، جک هدفون و یک میکروفون وجود دارد و در فریم پایینی نیز درگاه شارژ USB-C، خشاب سیمکارت، یک میکروفن دیگر به همراه اسپیکر گوشی جای گرفته است.

همانطور که گفته شده اسپیکر مکالمه در مرز میان نمایشگر و فریم قرار ندارد، بلکه این اسپیکر به طور کامل در فریم بالایی قرار گرفته که البته جای نامتعارف آن مشکلی برای مکالمه ایجاد نمی‌کند.

استقامت

از نظر استحکام باید گفت که هواوی نوا 8i هیچ استانداردی را دریافت نکرده، بسیاری از گوشی‌های این رده در برابر گرد و غبار و پاشش آب مقاوم هستند، اما نوا 8i به این شکل نیست، همچنین داشتن محافظ نمایشگر گوریلا گلس 5 یا حداقل گوریلا گلس 3 در مدل‌های میان‌رده متداول شده اما نمایشگر این گوشی محافظ شاخصی ندارد. جنس فریم گوشی نیز مشخص نشده اما چه پلاستیک باشد و چه آلومینیوم، ساختار بسیار مستحکمی دارد.

صفحه نمایش نوا 8i

هواوی در مدل Nova 8i از یک نمایشگر IPC LCD با اندازه 6.67 اینچ استفاده کرده، پیش‌تر اشاره کردیم که نمایشگر حاشیه بسیار باریکی دارد که تاثیر فراوانی بر روی ظاهر جذاب نوا 8i گذاشته است. صفحه نمایش نزدیک به 90 درصد پنل جلویی را پوشانده که این نسبت اکثرا در گوشی‌های پرچمدار دیده می‌شود. نمایشگر نوا 8i با رزولوشن 1080 در 2376 فول‌اچ‌دی پلاس، در هر اینچ 391 پیکسل دارد همچنین تنها از رفرش‌ریت 60 هرتزی پشتیبانی می‌کند که برای یک گوشی با این قیمت یک نقطه ضعف محسوب می‌شود.

رنگ‌ها

نمایشگر هواوی نوا 8i از HDR10 و استانداردهای جدیدتر پشتیبانی نمی‌کند اما توانایی ارائه 16.7 میلیون رنگ را دارد و از نظر رنگ به نمایش در آمده می‌توانیم امتیاز خوبی به آن بدهیم. رنگ‌ها در نمایشگر این مدل روشن، شاداب و جذاب هستند و نوا 8i را به یک مدل مناسب وبگردی و تماشای ویدیو تبدیل کردند.

رفرش‌ریت

اما نبود نمایشگر اولد یا رفرش‌ریت بالا از ایراداتی است که نمی‌توان مد نظر نگرفت. اکثر رقبای هواوی Nova 8i نمایشگر اولد یا سوپرامولد دارند همچنین اکثرا از نرخ‌تازه‌سازی 90 هرتز و حتی 120 هرتز پشتیبانی می‌کنند اما هیچ‌کدام از این قابلیت‌ها در نمایشگر این مدل دیده نمی‌شود.

دارک مود

در نوار نوتیفیکیشن می‌توانید حالت دارک مود را فعال کنید، البته امکان زمان‌بندی دارک مود وجود ندارد. دارک مود نوا 8i به اندازه گوشی‌های اولد خوب نیست و رنگ صفحه و محیط برنامه‌ها به خوبی تاریک می‌شود و می‌توان گفت دارک مود این مدل نسبت به دیگر گوشی‌های میان‌رده با نمایشگر LCD بهتر است.

تنظیمات

با این وجود نمی‌توان گفت کیفیت نمایشگر نوا 8i پایین است، زیرا صفحه نمایش به خوبی رنگ‌ها و تصاویر را نشان می‌دهد، کنتراست بسیار عالی دارد و حتی در صورت وجود مشکل می‌توانید در بخش Color در تنظیمات نمایشگر، تن و دمای رنگ‌ها را به شکل سلیقه‌ای شخصی‌سازی کنید.

البته در رابط کاربری هواوی تنظیمات خوبی برای بخش نمایشگر در نظر گرفته شده، شما در این بخش می‌توانید حالت راحتی چشم را فعال کنید که رنگ صفحه را به سمت زردی می‌برد و موجب کاهش خستگی چشم خواهد شد. همچنین گزینه مخصوص مطالعه نیز وجود دارد که رنگ صفحه را سیاه و سفید کرده تا مطالعه آسان‌تر شود.

در بالای نمایشگر گوشی هواوی Nova 8i یک بریدگی بزرگ قرار دارد که در آن تنها یک دوربین سلفی جای گرفته، هر چند با توجه به اندازه این بریدگی شاید در ابتدا احساس شود که این مدل دوربین سلفی دو گانه دارد اما یک دوربین سلفی و یک سنسور در این بریدگی جای خوش کرده‌اند. بریدگی بالای صفحه نمایش گوشی شاید برای بعضی‌ها ناخوشایند باشد به همین دلیل در منوی تنظیمات نمایشگر بخشی به نام Cutout وجود دارد که با آن می‌توانید به طور کامل یا تنها هنگام برخی برنامه‌ها، حفره بالای صفحه را بپوشانید. به این شکل که این نوار مشکی رنگ در بالای نمایشگر به وجود می‌آید که ساعت، باتری و اعلان‌ها بر روی آن مشخص هستند اما باعث محو شدن بریدگی صفحه می‌شود.

این قابلیت کمک می‌کند تا بتوانید راحت‌تر از برنامه‌های مختلف استفاده کنید ولی بخشی از صفحه نمایش را بلا استفاده می‌کند. بریدگی بالای صفحه کمی بزرگ است و به عنوان مثال هنگام انجام بازی کالاف دیوتی، بخش نقشه به زیر حفره رفته و به سختی می‌توان نقشه را در صفحه انتخاب کرد، به همین دلیل پوشیدن این بخش می‌تواند کمک کننده باشد.

قفل بیومتریک

هواوی نوا 8i یک حسگر اثر انگشت در فریم کناری دارد که با دکمه پاور ادغام شده است، به جز آن قفل تشخیص چهره نیز در این مدل وجود دارد که می‌توان از یکی یا هر دو آن‌ها استفاده کرد.

حسگر اثر انگشت

حسگر اثر انگشت هواوی نوا 8i سرعت بسیار بالایی دارد، هنگام تعریف قفل شاید تنها 30 ثانیه معطل شوید زیرا حسگر به زودی اثر انگشت شما را شناسایی کرده و قفل تعریف می‌شود. پس از آن هر بار با یک تاچ کوچک بر روی حسگر، قفل گوشی باز می‌شود. سرعت و دقت حسگر واقعا بالاست، به طوری که اصلا معطل باز شدن قفل نخواهید بود، حتی اگر انگشت به درستی بر روی حسگر قرار نگرفته باشد، حسگر می‌تواند اثر انگشت شما را تشخیص داده و آن را باز کند.

از طرفی تعداد خطای این قفل بسیار پایین است، شاید از هر 20 بار یا بیشتر استفاده از حسگر، یک بار هم پیام خطا را دریافت نکنید که آماری بسیار فوق‌العاده محسوب می‌شود. از طرفی امنیت قفل هم بسیار بالاست، این قفل با هیچ اثر انگشت دیگری باز نمی‌شود همچنین برخلاف اکثر گوشی‌های بازار نمی‌توانید یک اثر انگشت را دو بار در آن تعریف کنید، زیرا حسگر متوجه شده و پیام تکراری بودن اثر انگشت را می‌دهد.

قفل تشخیص چهره

عملکرد قفل تشخیص چهره هواوی نوا 8i نیز بسیار عالی است. این قفل، چهره شما را در شرایط مختلف تشخیص می‌دهد و با حداکثر مکث باز می‌شود. این قفل در حالتی که در سایه هستید یا نور کافی در محیط نیست، چهره شما را تشخیص می‌دهد. امنیت این قفل نیز بالا بوده و با نشان دادن تصویر شما باز نمی‌شود. همچنین کم پیش می‌آید تا با پیام خطا مواجه شوید و همواره بدون دردسر می‌توانید از قفل چهره استفاده کنید.

رابط کاربری

هواوی Nova 8i با رابط کاربری EMUI 11 بر پایه اندروید 10 عرضه شده است. طبق انتظار این رابط کاربری از برنامه‌های گوگل پشتیبانی نمی‌کند و حتی با نصب آن‌ها قادر به استفاده از اپلیکیشن‌هایی مانند گوگل پلی استور، گوگل مپ، گوگل پلی گیمز، یوتیوب و غیره نیستید. البته هواوی برای هر کدام از این برنامه‌ها جایگزینی دارد که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت. اما ابتدا می‌خواهیم نگاهی کلی به رابط کاربری هواوی داشته باشیم.

رابط کاربری EMUI 11 شباهت زیادی به دیگر رابط کاربری‌های اندرویدی دارد، در واقع با این رابط کاربری شما همچنان از یک گوشی اندرویدی استفاده می‌کنید اما نمی‌توانید از تمام ظرفیت‌های اندروید بهره‌مند شوید. شما می‌توانید در گوشی‌های هواوی از اپ‌دراور یا منوی برنامه‌ها نیز استفاده کنید که از بخش تنظیمات قابل تغییر است. از صفحه خانه با کشیدن انگست به سمت چپ، برنامه‌های پیشفرض نصب شده و فولدرهای خالی را خواهید دید که با پیشنهاد برنامه App Adviser هواوی می‌توانید آن‌ها را پر کنید.

فولدرهای پیشفرض شامل گیمز، بیزینس، شبکه‌های اجتماعی و مواردی از این دست می‌شوند، با فعال کردن App Advisor در هر فولدر لیستی از برنامه‌ها و بازی‌های مناسب موضوع فولدر را خواهید دید که قابل دانلود هستند. مثلا زمانی که وارد فولدر سوشال می‌شوید برنامه‌های اسنپ‌چت، تلگرام و میکرو چت به شما پیشنهاد می‌شوند که با لمس هر کدام می‌توانید آن را از اپ‌گالری دانلود کنید.

اپ‌گالری

اپ‌گالری سرویس جایگزین گوگل پلی سرویس است که در آن اپلیکیشن‌های مختلف قابل دانلود بر روی گوشی‌های هواوی قرار دارد. در اپ‌گالری برنامه‌ها و اپلیکیشن‌های متفاوتی برای دانلود قرار داده شده که نسبت به نسخه‌های قبلی اپ‌گالری توسعه پیدا کرده اما همچنان نمی‌توان همه برنامه‌ها را از این مارکت دانلود کرد.

به طور مثال برای دانلود اینستاگرام به سایت Apkpure هدایت می‌شوید تا نسخه نصبی این برنامه را از این سایت دانلود و نصب کنید، البته این سایت در ایران مسدود است و شما برای دانلود اینستاگرام باید ابتدا ip خودتان را تغییر دهید. برای دانلود برنامه‌های دیگر مانند واتساپ به سایت خود واتساپ و برای دانلود برخی برنامه‌ها مانند بازی کالاف دیوتی به سایت Apkab منتقل خواهید شد. اما اکثر برنامه‌های چینی مانند تیک‌تاک در داخل خود اپ‌گالری قابل دانلود هستند.

به طور کلی برای نصب برنامه بهتر است از مارکت‌های ایرانی استفاده بکنید زیرا یکپارچگی و انسجام بهتری دارند و برای آپدیت کردن برنامه‌ها نیز شما را اذیت نمی‌کنند. اما اگر به طور کلی قصد دارید برنامه‌های اندروید را بر روی هواوی Nova 8i یا دیگر گوشی‌های جدید این شرکت نصب کنید راهکاری وجود دارد که می‌توان از آن استفاده کرد.

استفاده از برنامه‌های گوگل در EMUI

با نصب برنامه Gspace می‌توانید بیلد نامبر گوشی را از هواوی Nova 8i به یک گوشی قدیمی‌تر که مجوز استفاده از برنامه‌های گوگل را دارد (مانند هواوی P30) تغییر دهید. با این روش می‌توانید از طریق خود برنامه Gspace به برنامه‌های گوگل دسترسی داشته باشید و از آن‌ها استفاده کنید. هنگام ورود به این برنامه برخی برنامه‌های گوگل به شما پیشنهاد شد‌ه‌اند، که می‌توانید با انتخاب آن‌ها وارد گوگل پلی شوید و با اتصال به اکانت خود، برنامه‌های مورد نظر را دانلود کرده و از آن‌ها استفاده کنید. تنها نکته آن است که برنامه‌های گوگل مانند گوگل مپ، گوگل پلی گیمز و یوتیوب در خود برنامه Gspace قابل اجرا هستند.

البته برنامه‌های دیگر مانند اینستاگرام نیز در خود Gspace قابل اجراست، ما هنگام اجرای اینستاگرام در محیط برنامه با اعلان خطای کار نکردن برنامه در صورت عدم وجود گوگل پلی سرویس مواجه شدیم، سپس این برنامه را در Gspace اجرا کردیم که تقریبا بدون مشکل اجرا شد.

از نظر اجرای برنامه‌های داخلی، مشکل خاصی دیده نشد و برنامه‌هایی که ما نصب کردیم (شامل ایرانسل من، ترب، روبیکا، کوییز او کینکز و ..) بدون مشکل اجرا شدند، تنها هنگام اجرای برنامه علی بابا مجددا با اعلان خطای کار نکردن برنامه در صورت عدم وجود گوگل پلی سرویس مواجه شدیم که با استفاده از برنامه Gspace، برنامه علی بابا نیز اجرا شد.

البته ما نمی‌توانیم استفاده از برنامه Gspace یا برنامه‌های مشابه را به عنوان یک راه حل عملی جامع برای رفع مشکل برنامه‌های گوگل در EMUI پیشنهاد کنیم، اما در حال حاضر می‌توان از این برنامه در گوشی‌های هواوی استفاده کرد.

موتور جستجو و نقشه پتا

در دیگر بخش‌های رابط کاربری EMUI 11 برای جایگزینی برنامه‌های گوگل از نقشه آنلاین و موتور جستجو Peta استفاده شده که قطعا به پای گوگل مپ و گوگل کروم نمی‌رسند. همچنین برنامه هواوی AI که شامل دوربین، لمس، راهنما و سرچ هوش مصنوعی هواوی است نیز در برخی قسمت‌ها کاربرد دارند. اما به طور کلی افرادی که به استفاده از برنامه‌های گوگل عادت دارند خیلی نمی‌توانند از رابط کاربری گوگل لذت ببرند، در نقطه مقابل افرادی که تنها برای یک استفاده کاربری ساده مانند استفاده از پیام‌رسان‌‌ها از گوشی استفاده می‌کنند، شاید بتوانند با اندروید بدون گوگل کنار بیایند.

سخت افزار

سخت افزار جایی است که تناقص بزرگی در هواوی Nova 8i به وجود می‌آید. هواوی برای مدل جدید خودش از پردازنده قدیمی اسنپدراگون 662 استفاده کرده که بر روی گوشی‌هایی با قیمت 2 تا 3 میلیون تومان ارزان‌تر از این مدل استفاده می‌شود. اسنپدراگون 662 سال 2019 معرفی شد و حالا بر روی مدل ارزان‌ قیمتی همچون پوکو M3 استفاده شده، اما نوا 8i در رنجی عرضه شده که گوشی‌های فراوانی به اسنپدراگون سری 7 و 8 مجهز شده‌‌اند و از نظر قدرت سخت افزاری، حرف‌های بیشتری برای گفتن دارند.

ضمن اینکه سال گذشته مدل نوا 7i با پردازنده Kirin 810 عرضه شد که هسته‌های پردازشی قدرتمندتری دارد و نوا 8i از نظر مشخصات سخت افزاری در رده پایین‌تری نسبت به نوا 7i قرار می‌گیرد. تراشه 11 نانومتری اسنپدراگون 662 از 8 هسته پردازشی ( 4 هسته 2.0 گیگاهرتزی Kryo 260 Gold و 4 هسته 1.8 گیگاهرتزی Kryo 260 Silver) تشکیل شده که از هوش مصنوعی بهره می‌برد و سرعت بالایی نسبت به پردازنده‌های میان‌رده دارد.

حافظه

در کنار این تراشه، 8 گیگابایت رم از نوع LPDDR3 / 4X و 128 گیگابایت حافظه اصلی از نوع احتمالا UFS 2.1 بر روی گوشی استفاده شده که برای انجام کارهای روزانه کاملا مناسب است. رم 8 گیگابایت این مدل در پردازش‌های سنگین به کمک پردازنده می‌آید و باعث می‌شود در اجرای برنامه‌ها و بازی ضعف بزرگی از پردازنده شاهد نباشیم. از طرفی 128 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی خواهید داشت که حدود 105 گیگابایت آن در دسترس قرار دارد.

بنچمارک

امتیاز پایین بنچمارک انتوتو به گوشی Nova 8i اثبات می‌کند که هواوی باید از پردازنده بهتری برای این مدل استفاده می‌کرد. این گوشی در بنچمارک انتوتو 9 امتیاز 196329 را دریافت کرد که به همین دلیل از نظر رتبه نسبت به تمامی رقبایش در جایگاه پایین‌تری قرار می‌گیرد. در ادامه امتیاز بنچمارک این گوشی را مشاهده می‌کنید:

امتیاز Geekbench تک هسته‌ای / چند هسته‌ای	امتیاز GFXBench	امتیاز 8 Antutu	امتیاز 9 Antutu	نام مدل
2909/803	35fps	465534	534003	Mi 11 Lite 5G
2801/771	28fps	429675	508844	Galaxy A52s 5G
2164/687	29fps	395503	479015	nova 5T
1820/636	16fps	334981	395853	Galaxy A52 5G
1577/525	15fps	261282	346979	Galaxy A52
1763/580	16fps	283750	349090	Poco X3 NFC
1785/570	15fps	279625	338587	Redmi Note 9 Pro
1603/492	14fps	279355	334231	Redmi Note 8 Pro
1774/546	15fps	266620	*****	Galaxy M51
1577/525	15fps	261282	*****	Galaxy A52
1761/567	15fps	254000	*****	Redmi Note 9S
1761/564	15fps	253271	*****	Mi Note 10 Lite
1288/308	10fps	184500	196329	nova 8i
1398/308	5.9fps	177904	*****	Poco M3
1333/348	6.5fps	176580	*****	Y9a
1277/361	8.1fps	174322	*****	Galaxy A32

 

بازدهی و گیمینگ

از نظر بازدهی، بزرگ‌ترین ضعفی که از سخت افزار نوا 8i دیده می‌شود در اجرای رابط کاربری هواوی است، به نظر می‌رسد رابط کاربری کمی سنگین بوده و پردازنده به راحتی نمی‌تواند آن را اجرا کند زیرا هنگام کار با گوشی گاهی اوقات شاهد لگ و کندی در رابط کاربری هستیم. اما برای اجرای نرم‌افزارهای مختلف و به ویژه اجرای بازی، مشکل خاصی در قسمت سخت افزار مشاهده نمی‌شود و تقریبا تمامی برنامه‌ها و بازی‌ها را می‌توان بدون مشکل در هواوی Nova 8i اجرا کرد.

در خصوص بازدهی گیمینگ ما بازی کالاف دیوتی موبایل را بر روی این مدل اجرا کردیم که با گرافیک Very High و فریم‌ریت متوسط، بازی به طور روان و با کمی لگ اجرا شد، اگر گرافیک بازی بر روی High قرار بگیرد، فریم‌ریت بهتری به دست می‌آید و تجربه بهتری از این بازی خواهید داشت اما به طور کلی گوشی برای اجرای بازی با گرافیک بالا مشکلی جدی ندارد.

گرما و خنک‌کنندگی

پس از نیم ساعت پشت گوشی در قسمت دوربین کمی گرم می‌شود که بسیار جزئی است، این حرارت بعد از یک ساعت بازی کمی افزایش پیدا می‌کند اما به مقداری نمی‌رسد که بگوییم گوشی داغ کرده؛ عملکرد هواوی Nova 8i از نظر کنترل گرما و خنک کنندگی گوشی کاملا مناسب و قابل قبول است.

ارتباط و اتصالات

میان‌رده جدید هواوی از دو سیم‌کارت به صورت استندبای پشتیبانی می‌کند، البته به جز سیم‌کارت‌ها دیگر جایی برای کارت حافظه باقی نمی‌ماند و قابلیت افزایش حافظه گوشی را ندارید. این مدل به بلوتوث 5 مجهز شده و برای شارژ و انتقال فایل، از درگاه USB-C 2.0 استفاده می‌کند. همچنین سنسورهای ژیروسکوپ، مجاورت، شتاب سنج و قطب نما نیز در این مدل وجود دارد.

دوربین هواوی Nova 8i

ماژول دایره‌ای شکل دوربین در پشت گوشی به همراه چهار دوربین بزرگ مهم‌ترین عنصر قابل مشاهده در پشت گوشی هستند. همچنین در جلوی گوشی بریدگی بزرگ دوربین سلفی در گوشه بالا سمت چپ گوشی به شدت خودنمایی می‌کند و نمی‌توان از آن چشم برداشت. از این رو دوربین‌ها حداقل در ظاهر هواوی Nova 8i نقش بسیار برجسته‌ای دارند.

مشخصات چهار دوربین اصلی نوا 8i:

دوربین اول: 64 مگاپیکسل، دیافراگم f/1.9، لنز واید 26 میلی‌متر، فوکوس خودکار

دوربین دوم: 8 مگاپیکسل، دیافراگم f/2.4، لنز اولتراواید با زاویه 120 درجه

دوربین سوم: 2 مگاپیکسل، دیافراگم f/2.4، ماکرو

دوربین چهارم: 2 مگاپیکسل، دیافراگم f/2.4، تشخیص عمق

در روز

بهترین عملکرد دوربین اصلی هواوی نوا 8i در روز و زمانی که نور مناسب در محیط وجود دارد رقم می‌خورد. در طول روز تصاویر این گوشی کیفیت بسیار بالایی دارند، رنگ‌ها و داینامیک رنج تصاویر بسیار مناسب است و نویز بسیار پایینی در تصاویر دیده می‌شود. زمانی که نور در محیط وجود داشته باشد نویز تصاویر به حداقل رسیده و وایت بالانس خوبی در تصاویر دیده می‌شود.

البته در خصوص نویز باید گفت که گاهی در سایه‌ها یا زمانی که سوژه بسیار شلوغ است و یا در شرایطی که جزئیات زیادی در تصاویر مشخص است، نویز کمی افزایش پیدا می‌کند اما در مجموع عملکرد دوربین 64 مگاپیکسلی در طول روز کاملا قابل قبول است.

در شب

در شب هم شرایط قابل قبول است. البته تصاویر در شب کمی تاریک ثبت می‌شوند ولی در مجموع نور و وایت بالانس در شب تناسب خوبی دارد، کنتراست عکس‌ها در شب کمی بالاست اما جزئیات به خوبی ثبت می‌شوند و نویز زیادی هم در تصاویر وجود ندارد.

دوربین اولتراواید هم در روز و هم در شب تصاویر را کمی تاریک‌تر از دوربین عادی می‌گیرد و دلیل آن هم دیافراگم f/2.4 دوربین اولتراواید است. به جز این مورد باید گفت که زاویه دوربین اولتراواید به مقدار دیگر دوربین‌های بازار گسترده و وسیع نیست. ضمن این که طبیعتا در دوربین اولتراواید رنگ‌ها و شفافیت تصویر به اندازه دوربین اصلی نیستند اما باز هم می‌توانیم امتیاز قبولی به دوربین اولتراواید نوا 8i بدهیم.

زوم

دوربین 64 مگاپیکسلی می‌تواند تا 8 برابر زوم دیجیتالی را ارائه دهد، با استفاده از دو انگشت خود بر روی صفحه نمایش می‌توانید به حالت اولتراواید و زوم جابه‌جا شوید زیرا گزینه مشخصی برای این دو حالت وجود ندارد. زوم تصویر 2 برابر بسیار خوب است، در زوم 4 برابر کمی نویز به تصویر اضافه می‌شود و زوم 6 برابر نسبتا قابل قبول است اما زوم 8 برابر کیفیت قابل توجهی ندارد و عملا قابل استفاده نیست.

ماکرو

دوربین ماکرو نوا 8i تفاوت خاصی با دیگر دوربین‌های ماکرو گوشی‌های میان‌رده ندارد، اگر دوربین را در فاصله 3-4 سانتی‌متری سوژه نگه دارید می‌توانید با جزئیات خوبی تصویر ماکرو بگیرید.

پرتره

در رابط کاربری دوربین هواوی Nova 8i یک گزینه Portrait و یک گزینه Aperture وجود دارد، گزینه پرتره برای گرفتن تصاویر پرتره (به معنای رایج امروزی) نیست، این حالت با اضافه کردن ویژگی بیوتی تصاویر خوبی از صورت شما می‌گیرد اما حالت Aperture برای زمانی استفاده می‌شود که می‌خواهید عکس با پس‌زمینه بلار بگیرید. در حالت Aperture می‌توانید میزان بلار شدن بک‌گراند را تنظیم کنید و سپس تصویر مورد نظر را ثبت کنید.

کیفیت تصاویر پرتره قابل قبول هستند، دوربین به خوبی سوژه را از پس زمینه جدا می‌کند، البته معمولا خطاهایی جزئی در تصویر دیده می‌شود اما عملکرد کلی دوربین در حالت Aperture مناسب است.

سلفی

در بالای نمایشگر یک بریدگی بزرگ دیده می‌شود که یک دوربین و یک سنسور درون آن قرار دارند، به طور دقیق مشخص نشده که سنسور کنار دوربین سلفی چه وظیفه‌ای دارد ولی وجود این سنسور باعث شده تا احساس کنید که نوا 8i به دوربین سلفی دوگانه مجهز شده است، اما این گونه نیست.

هواوی در این مدل از یک دوربین سلفی 16 مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.0 استفاده کرده، همین دوربین در نوا 7i نیز استفاده شده بود. این دوربین رزولوشن پایینی دارد و بزرگ‌ترین مشکل آن همین مورد است. به علت استفاده از دوربین 16 مگاپیکسلی، کیفیت تصاویر به اندازه یک میان‌رده با قیمت بیش از 300 دلار نیست، در حال حاضر بسیاری از مدل‌های میان‌رده ارزان قیمت و پایین‌رده از دوربین سلفی 16 مگاپیکسلی بهره می‌برند و بهتر بود هواوی برای نوا 8i دوربین سلفی بهتری را در نظر می‌گرفت.

به هر شکل دوربین سلفی عملکرد متوسطی دارد، رنگ‌ها در تصاویر سلفی خوب هستند اما وایت بالانس بعضا تنظیم نیست و تصاویر به سمت گرمی یا سردی می‌روند. همچنین برای گرفتن عکس سلفی خوب باید حتما نور خوبی در محیط وجود داشته باشد، اگر کمی نور از حالت ایده‌آل خارج شود، نویز به تصاویر سلفی اضافه شده و کیفیت افت می‌کند.

بزرگ‌ترین ضعف دوربین سلفی آن است که قابلیت گرفتن عکس پرتره را ندارد، یعنی نمی‌توانید با هواوی Nova 8i عکس سلفی پرتره بگیرید که ضعفی بزرگ محسوب می‌شود. به همین دلیل در مجموع نمی‌توانیم از عملکرد دوربین سلفی راضی باشیم.

فیلم‌برداری

با دوربین نوا 8i می‌توانید با کیفیت 1080p و 30 فریم بر ثانیه فیلم‌برداری کنید. این در حالیست که تقریبا اکثر گوشی‌های رقیب این مدل قابلیت فیلم‌برداری 4K یا 1080 با 60 فریم بر ثانیه را دارند و این یک نقطه ضعف دیگر برای گوشی میان‌رده هواوی است.

کیفیت فیلم‌برداری در این مدل در مجموع راضی کننده است، در فیلم‌ها رنگ‌ها کمی تیره هستند و کنتراست تصویر از حالت واقعی فاصله گرفته، همچنین وایت بالانس هم گاهی اوقات قاطی می‌کند اما با توجه به سخت‌افزاری که دارید، شفافیت و وضوح تصویر بالاست و اگر نور محیط مناسب باشد، می‌توانید فیلم‌های جذابی با این دوربین بگیرید.

یک نکته منفی دیگر در مورد دوربین نوا 8i آن است که این دوربین به لرزش‌گیر مجهز نشده و هنگام راه رفتن یا تغییر زاویه دوربین باید مواظب لرزش‌های دوربین باشید. وجود لزش‌گیر نیز موردی است که در اکثر گوشی‌های رقیب هواوی Nova 8i وجود دارد.

اسپیکر نوا 8i

هواوی Nova 8i تنها یک اسپیکر دارد و این یک ضعف دیگر برای این مدل میان‌رده است. تنها اسپیکر این گوشی در فریم پایینی آن قرار گرفته که طبیعتا نمی‌تواند همچون اسپیکرهای استریو صدا را پخش کند اما کیفیت آن در مجموع راضی کننده است. اسپیکر این مدل شفافیت صدای بالایی دارد و میزان بلندی آن نیز مناسب است اما هنگامی که در کنار یک گوشی با اسپیکر استریو به موسیقی آن گوش می‌دهید تفاوت کیفیت و بلندی صدا را به طور واضح احساس خواهید کرد.

مکالمه

این مدل یک اسپیکر دیگر در فریم بالایی دارد که برای مکالمه مورد استفاده قرار می‌گیرد، با توجه به جای اسپیکر، در هنگام مکالمه مشکلی برای گوش دادن به صحبت‌های طرف مقابل خود نخواهید داشت و میزان نشر صدا نیز همانند دیگر مدل‌های بازار است، یعنی اگر در یک اتاق کاملا ساکت باشید، فردی که دو متر از شما فاصله دارد صدای طرف مقابل در مکالمه تلفن را می‌شنود، مگر آنکه صدای اسپیکر مکالمه را به زیر 50 درصد کاهش دهید.

هندزفری

همراه گوشی یک هندزفری درون جعبه قرار دارد که می‌توان از آن برای کارهای موقت و دم دستی استفاده کرد، کیفیت این هندزفری خیلی بالا نیست همچنین سری پهن آن باعث می‌شود تا صدای موسیقی توسط اطرافیان شما شنیده شود اما به هر شکل برای برخی کارها مانند شرکت در کلاس آنلاین می‌توان از آن استفاده کرد.

باتری هواوی Nova 8i

سرعت شارژ فوق‌العاده بالا هواوی Nova 8i می‌تواند یکی از دلایلی باشد که مشتریان را به خرید این مدل جذب کند. این گوشی 45 دقیقه‌ای شارژ می‌شود و برای 50 درصد شارژ تنها 15 دقیقه زمان لازم دارد. البته باید دقت کرد که ظرفیت باتری گوشی از دیگر رقبایش کمی بالاتر است. هواوی برای این مدل یک باتری 4300 میلی‌آمپرساعتی را در نظر گرفته که حجم آن در سرعت شارژ شدنش تاثیر دارد.

عملکرد خود باتری کاملا قابل قبول است، یعنی ظرفیت 4300 میلی‌آمپری می‌تواند به خوبی یک روز دوام بیاورد و اگر کار سبک‌تری داشته باشید شاید بیش از یک روز هم بتوانید با گوشی کار کنید، البته عدم پشتیبانی از نمایشگر 90 یا 120 هرتزی نیز در افزایش زمان شارژدهی گوشی تاثیرگذار است.

نام مدل	ظرفیت باتری	سرعت شارژ	زمان شارژ
هواوی نوار 8i	4300 میلی‌آمپرساعت	66 وات	45 دقیقه
پوکو F3	4520 میلی‌آمپرساعت	33 وات	55 دقیقه
هواوی نوا 7i	4200 میلی‌آمپرساعت	40 وات	65 دقیقه
پوکو X3 Pro	5160 میلی‌آمپرساعت	33 وات	65 دقیقه
می 11 لایت	4250 میلی‌آمپرساعت	33 وات	65 دقیقه
پوکو X3	5160 میلی‌آمپرساعت	33 وات	65 دقیقه
ردمی نوت 10	5000 میلی‌آمپرساعت	33 وات	75 دقیقه
گلکسی A52s 5G	4500 میلی‌آمپرساعت	15وات	90 دقیقه
گلکسی A52	4500 میلی‌آمپرساعت	15 وات	120 دقیقه
گلکسی A32	5000 میلی‌آمپرساعت	15 وات	135 دقیقه

 

به طور کلی با حدود 15 دقیقه وب‌گردی نزدیک به 7 درصد شارژ و با حدود 40 دقیقه بازی نیز حدود 20 درصد از شارژ کم می‌شود، البته باز هم باید اشاره کرد که موردی مانند نداشتن اسپیکر استریو در کاهش مصرف باتری تاثیر می‌گذارد.

جمع‌بندی هواوی Nova 8i

نوا 8i پیشرفت کمتر از حد انتظاری نسبت به نسل قبلی دارد. به صورت کلی این گوشی نسبت به نوا 7i نمایشگر بزرگ‌تر، دوربین با میزان مگاپیکسل بیشتر، باتری با ظرفیت بالاتر و سرعت شارژ بهتری داشته و در باقی بخش‌ها تفاوت خاصی با نسل قبل ندارد و حتی شاید بتوان گفت که پردازنده‌ آن نیز ضعیف‌تر شده است.

اما این مدل طراحی بسیار خوبی دارد، وزن گوشی سبک و طراحی آن اصطلاحا ارگونومی است. حاشیه باریک دور نمایشگر باعث شده تا گوشی ظاهری متفاوت از گوشی‌های میان‌رده پیدا کند به طوری که شاید دیگران احساس کنند شما گوشی پرچمدار خریداری کرده‌اید. نمایشگر این مدل از نظر نمایش رنگ‌ها و روشنایی بسیار با کیفیت است، هرچند در این رده قیمتی برخی از رقبا با نمایشگر اولد یا نرخ‌تازه‌سازی 90 و 120 هرتز عرضه شده‌اند ولی هواوی Nova 8i این ویژگی‌ها را ندارد.

در بخش رابط کاربری، نبود برنامه‌های گوگل بزرگ‌ترین ایراد کار است، البته راه جایگزین برای استفاده از برنامه‌های گوگل را معرفی کردیم ولی این روش‌ها قابل اطمینان نیستند و یک سری باگ‌های ریز هنگام استفاده از برنامه Gspace وجود دارد. اگر حال و حوصله سر و کله زدن با این برنامه و برنامه‌های جایگزین را دارید و سرتان برای کلنجار رفتن با اپلیکیشن‌های گوشی درد می‌کند، نبود برنامه‌های گوگل خیلی اذیت‌تان نخواهد کرد اما اگر به دنبال دردسر نیستید، گزینه‌های بهتری هم برای خرید هستند.

رابط کاربری کمی لگ دارد و برخی بخش‌های آن کند اجرا می‌شود که دلیل آن می‌تواند بهینه نبودن رابط با سخت‌افزار باشد. هواوی از یک پردازنده قدیمی استفاده کرده که این سخت افزار باعث شده تا هواوی Nova 8i نتواند رقبای خود را به چالش بکشد اما این به معنای نامناسب بودن سخت افزار گوشی نیست. شما با این مدل می‌توانید به همه کارهای خود برسید و حتی بازی‌های سنگین را با گرافیک بالا اجرا کنید و مشکلی هم نداشته باشید؛ حتی گوشی خیلی هم داغ نمی‌شود و از این بابت نیز نمره قبولی می‌گیرد.

در بخش دوربین نیز مجددا باید بگوییم هواوی نوا 8i دوربین مناسبی دارد اما رقبایش دوربین بهتری ارائه داده‌اند، به ویژه نبود قابلیت سلفی پرتره نکته منفی بزرگی است که نمی‌توان از آن گذشت.

بخش باتری از جمله نقاط مثبت میان‌رده جدید هواوی است، باتری این مدل هم به سرعت شارژ می‌شود و هم شارژدهی مناسبی دارد. در یک استفاده عادی می‌توانید بیش از یک روز با گوشی نوا 8i کار کنید. این مدل در مدت 50 دقیقه به طور کامل شارژ می‌شود اما اگر 10 تا 15 درصد شارژ داشته باشید در زمان 40 تا 45 دقیقه می‌توانید به طور کامل گوشی را شارژ کنید.

هواوی نوا 8i برای چه افرادی مناسب است؟

همانطور که گفتیم، این مدل تازه به بازار آمده و کمی گران است. اگر نوا 8i حدود یک و نیم میلیون تومان ارزان‌تر شود، ارزش خرید آن بسیار بالاتر خواهد رفت. اما به هر شکل موضوع قیمت را که کنار بگذاریم، بدنه سبک، نمایشگر بزرگ و با کیفیت، طراحی عالی، دوربین‌های کار راه‌انداز، سخت افزار مناسب، مقدار رم بالا و سرعت شارژ فوق‌العاده باعث شده تا این مدل برای افرادی که گوشی را جهت انجام کارهای روزمره لازم دارند، مناسب باشد.

در واقع اگر شما به دنبال گوشی گیمینگ هستید، در همین رده گوشی‌های بهتری مانند پوکو X3 و X3 پرو هستند که می‌توانید تهیه کنید، همچنین از نظر دوربین نیز مدل‌هایی مانند گلکسی A32، گلکسی M31، پوکو X3 و با کمی هزینه بیشتر ردمی نوت 10 پرو عملکرد بهتری دارند. اما اگر به دنبال یک مدل با ظاهر جذاب و کیفیت ساخت بالا برای وبگردی، انجام بازی (نه به شکل حرفه‌ای)، دیدن فیلم، گوش دادن به موسیقی و به طور کلی کارهای عادی کم فشار هستید، نوا 8i یکی از بهترین گزینه‌های موجود در بازار است.

این گوشی برای خانم‌ها، والدین، برخی مدیران، افرادی که دوست دارند یک گوشی شکیل داشته باشند، افرادی که به برنامه‌های گوگل وابسته نیستند و افرادی که شارژ سریع گوشی برایشان اهمیت دارد، یک انتخاب شایسته و مناسب است.

 

نوشته نقد و بررسی هواوی Nova 8i: عروس چینی! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.