آموزش Off کردن قابلیت Game Center در iOS 11

/در , , , , , , , , , /توسط

در iOS 11 گیم سنتر همچنان وجود دارد. در واقع این بخش، قسمتی فان و تفریحی از آی او اس است که توسط آن می توان بازی های متفاوتی را تجربه کرد. حتی می توان در برخی بازی ها به رقابت با دیگر بازیکنان پرداخت و بدین صورت رکورد ان ها را شکست و موفقیت های مجازی را جشن گرفت. البته گیم سنتر در iOS 11 تغییرات آنچنانی پیدا نکرده از طرفی برخی بازی هایی که از رتبه خوبی برخوردارند و بسیار محبوب هستند، دارای موتور اختصاصی خود هستند و برای اجرا و ایجاد رقابت بین پلیر ها نیازی به سرویس هایی مثل گیم سنتر ندارند. از این رو بسیاری از کاربران iOS 11 تصمیم می گیرند که قابلیت مرکز بازی یا گیم سنتر را حذف کنند. در این باره بهتر است که آموزشی که امروز گویا آی تی تدارک دیده را مد نظر قرار دهید پس با ما همراهی کنید:

خاموش کردن گیم سنتر در iOS 11

برای اینکه در iOS 11 گیم سنتر را غیر فعال کنید و یا اصطلاحا آن را خاموش کنید کافی است ابتدا به بخش اپلیکیشن تنظیمات بروید. در بخش تنظیمات، همانطور که در اسکرین شات زیر مشاهده می کنید کمی اسکرول کنید و به سمت پایین بیایید تا بتوانید عبارت Game Center  را مشاهده کنید:

Game Center

روی Game Center  ضربه بزنید تا وارد بخش تنظیمات آن شوید. این جا همان طور که در اسکرین شات سمت راستی و بالایی مشاهده می کنید باید Game Center  را با استفاده از اسلاید مقابلش خاموش کنید. کافی است یک بار روی آن ضربه بزنید تا خاموش شود. در ادامه هر وقت بخواهید بازی کنید باید ابتدا وارد بخش مورد نظر شوید. اما اینجا ممکن است سوالی برایتان پیش بیاید که:

Signing Out شدن بهتر است یا Turning Off کردن گیم سنتر؟

زمانی که Signing Out می شوید در واقع ارتباط شما به طور کامل با گیم سنتر قطع نمی شود و برخی چیزها کماکان به قوت خود باقی خواهند ماند اما در خاموش کردن گیم سنتر، ارتباط شما با این سرویس قطع می شود. اگر رکورد خوب و مشخصی در مورد بازی ای داشته باشید، آن رکورد بعد از خاموش کردن گیم سنتر کماکان باقی خواهند ماند اما اگر بعد از خاموش کردن رکورد ارتقا پیدا کند ذخیره نخواهد شد و بعد از روشن کردن گیم سنتر به رکورد اولیه باز خواهید گشت. از طرفی اگر برنامه نیاز به بروز رسانی داشته باشد می توانید نوتیفی بروز رسانی آن را مشاهده کنید.

نکته دیگری که باید در مورد گیم سنتر بدانید این است که این سرویس روند بازی شما را ذخیره نمی کند، بدین معنی که اگر در حال بازی کردن بازی هایی باشید که کمی دامنه دار هستند اگر بخواهید در اثنای بازی، بازی را قطع کنیدف باید توسط آیتیونز، از برنامه بکاپ بگیرید. هیچ وقت به خیال اینکه در گیم سنتر هستید بازی را نیمه کاره رها نکنید بلکه یا به مرحله درست و مشخصی بروید و یا اینکه بک آپ گیری کنید تا تلاشی که در بازی داشته اید از دستتان نرود.

بعضی از بازی ها مثل King Of Thieves دارای یک سرور همگام سازی است که اگر بازی را به صورت آنلاین دنبال کنید، پروسه بازی تا هر جایی که باشید در آی کلود ذخیره خواهد شد و بدین صورت نیازی به استفاده از بک آپ گیری در آیتیونز ندارید.

دقت کمید که این قابلیت یعنی گیم سنتر هم اکنون در نسخه بتای ios 11 بدین صورت است و ممکن است در انتشار نهایی ویژگی های برتری نیز داشته باشد. البته همه چیز به اپل بستگی دارد تا بدانیم تصمیم نهایی آن برای این سرویس چیست؟

در این باره تجربیات و دیدگاه های خود را از کار کردن با گیم سنتر ای او اس را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک و توییتر نشر دهید.

 

بررسی مشخصات فنی لپ تاپ سونی Vaio Duo 13

/در , , /توسط

ویندوز ۷ و نسخه‌های قبل از آن دارای یک عیب بزرگ بودند و آن، بهینه نبودن این سیستم‌عامل‌ برای صفحات لمسی است. با معرفی ویندوز ۸ و ۱۰، مایکروسافت این نقص را به طور کامل مرتفع کرد. و پس از آن بود که لپتاپ های مختلفی با قابلیت صفحه لمسی روانه بازار شدند. یکی از این لپتاپ ها، سونی وایو دئو ۱۳ نام دارد که در ادامه به بررسی مشخصات فنی این لپتاپ می پردازیم.
گویا آی تی – این موضوع شرکت‌های سازنده کامپیوترهای شخصی دیگر را بر آن داشت، تعریف جدیدی از این محصولات با نام تبدیل‌پذیر یا “Convertible” معرفی نمایند. در واقع تبدیل‌پذیرها لپ‌تاپ‌هایی با صفحات نمایش لمسی می باشند که به کمک یک مکانیزم سخت‌افزاری قادر هستند، به سادگی و در هر زمان که کاربر تصمیم بگیرد، به تبلت تبدیل شوند. دومین سری محصولات تبدیل‌پذیر کمپانی سونی VAIO Duo 13 است که بعد از VAIO Duo 11 که در در نمایشگاه IFA در اختیار همگان قرار گرفت.

طراحی و ساخت
کمپانی‌های دیگر، پیش از عرضه VAIO Duo 13، روش‌های گوناگونی را برای محصولات تبدیل‌پذیر خود برگزیده بودند. برای نمونه IdeaPad Yoga کمپانی لنوو، دارای دو لولای مقاوم می باشد که به کمک آن‌ها قادر هستید دستگاه را تا زاویه ۳۶۰ درجه‌ای باز نموده و به عنوان یک تبلت از آن استفاده نمایید. کمپانی‌های HP و Acer هم از کیبوردهای جداشدنی بهره برده اند. اما کمپانی سونی برای محصول تبدیل‌پذیر خود راهکار کاملا متفاوتی را تعبیه کرده است. VAIO Duo 13 از مکانیزم کشویی بهره می گیرد که قبل از این، این مکانیزم را در تبلت ASUS Eee Pad Slider و یا حتی تلفن همراه تجاری Nokia E7 شاهد بودیم. وظیفه باز و بسته شدن دستگاه را یک پایه منیزیومی عریض، بر عهده دارد. دو قلاب فلزی، زمانی که دستگاه را به طور کامل باز می‌کنید، صفحه را محکم در جای خود نگاه می‌دارند. عمل باز و بسته شدن دستگاه بسیار روان انجام می گیرد و نیاز به نیروی زیادی برای این کار نیست. بر خلاف انتظار ما از یک آلترابوک باریک و سبک، استحکام و مقاومت VAIO Duo 13 خارق العاده است. کلیه بخش بدنه و شاسی می توان گفت از بهترین و باکیفیت‌ترین فلزات ساخته شده و روکش آلومینیومی و برس خرده دستگاه موجب می‌شود تا هنگام کار کردن با VAIO Duo 13 حس خوبی به شما دست بدهد. اما هنگامی به طراحی و مهندسی دقیق ژاپنی‌ها پی خواهید برد که VAIO Duo 13 را بسته و آن را به عنوان یک تبلت به کار بگیرید. دو بخش این دستگاه به اندازه ای دقیق و بدون فاصله بر روی یک دیگر قرار می‌گیرند که گویی با یک تبلت یکپارچه روبرو هستید. تنها ایراد دیده شده در این طراحی احتمالا این است که هنگامی که شما دستگاه را می بندید، صفحه‌نمایش آن به سمت بیرون است و در این حالت احتمال آسیب دیدن آن زیاد می‌شود. به همین دلیل، همیشه برای جابجا کردن این دستگاه نیاز به یک کاور و یا کیف وجود دارد. دوربین این آلترابوک، نکته جالب توجه دیگر است. سونی بر روی VAIO Duo 13 دو دوربین دو مگاپیکسلی یکی در بالای صفحه‌نمایش و دیگر در زیر لبه پشتی تعبیه کرده است. هر دو دوربین دارای سنسور دو مگاپیکسلی هستند اما اولی فقط قادر است با کیفیت VGA فیلم‌برداری کند درحالی‌که سنسور دوربین دوم از نوع Exmor می باشد و می‌تواند با کیفیت Full HD فیلم‌برداری انجام دهد. به هر حال نباید از این دو دوربین انتظار خاصی داشته باشید و در کل برای انجام تماس‌های تصویری و یا فیلم‌برداری در شرایط نوری مناسب هستند.
بررسی تخصصی مشخصات لپ تاپ سونی Vaio Duo 13
صفحه‌نمایش و قلم دیجیتال
صفحه نمایش این لپ‌تاپ از نوع IPS می باشد. البته گفتنی است این صفحه‌نمایش نسبت به پنل های TN تولید شده و هم‌ردیف این الترابوک، از زاویه دید و کیفیت بهتر و بیشتری برخوردار می باشد. درست است که نمی‌توان اذعان داشت که کیفیت صفحه‌نمایش VAIO Duo 13 به خوبی صفحات نمایش رتینای بکار رفته در MacBook Pro است، ولی اگر بخواهیم آنرا با آلترابوک‌های دیگر مورد قیاس قرار دهیم، به سادگی هم ردیف رده برترین‌های بازار قرار خواهد گرفت. کنتراست و کیفیت رنگ‌های صفحه‌نمایش این دستگاه کاملا مورد تایید طراحان و گرافیست‌ها قرار خواهند گرفت. لمسی بودن صفحه‌نمایش VAIO Duo 13 یکی دیگر از مزایای این دستگاه است. این صفحه‌نمایش لمسی خازنی است و قادر است تا ۱۰ لمس همزمان به خوبی تشخیص دهد.

اما صرف نظر از تمام مزایای صفحه‌نمایش VAIO Duo 13 ، دومین نقطه ضعف آن براق و آینه‌ای بودن را نمی توان از نظر دور داشت. این براق بودن صفحه‌نمایش موجب می‌شود تا در فضاهای خارجی و یا در زیر تابش مستقیم نور آفتاب کاربر نتواند به سهولت از این دستگاه استفاده کند. افزون بر این صفحه‌نمایش VAIO Duo 13 ، به گونه ای است که شدیدا مستعد جذب اثر انگشت است، بنابراین در صورتی که تمایل دارید از VAIO Duo 13 به عنوان یک تبلت استفاده کنید، به صورت مداوم باید سطح نمایشگر آن را تمیز کنید.
یک قلم دیجیتالی نیز به همراه VAIO Duo 13 ارائه گردیده است. این قلم دارای ویژگی لمسی شناور است به این معنی که صفحه‌نمایش قادر است آن را از فاصله یک سانتی‌متری نیز تشخیص دهد. دو کلید بر روی این قلم ساخته شده از جنس آلومینیوم، قرار داده شده است. کاربرد این کلیدها این است که از آن‌ها به عنوان کلیک راست ماوس و یا برای انتخاب بخش خاصی از متن یا عکس مورد نظر کاربر می‌توان استفاده کرد. استفاده کردن از این قلم به طور کلی بسیار لذت‌بخش است و زمانی که به عادت کار کردن با آن کنید، خیلی سریع کارها و وظایف روزمره خود را می‌توانید به انجام برسانید. گفتنی است وجود این قلم دیجیتالی در این محصول، برای طراحان و گرافیست‌ها مزیت بزرگی به شمار می آید. بر خلاف سری ۱۱ اینچی خوشبختانه این محصول که هیچ جایی برای نگهداری قلم بر روی دستگاه تعبیه نشده بود، سونی یک شیار برای نگهداری قلم بر روی لبه سمت راست دستگاه در نظر گرفته است که از گم شدن و جا گذاشتن قلم جلوگیری می‌کند.
بررسی تخصصی مشخصات لپ تاپ سونی Vaio Duo 13
کیبورد و تاچ پد
باز به مکانیزم کشویی می پردازیم. زمانی که دستگاه را گشوده و صفحه‌نمایش را به بالا می‌برید، با یک صفحه کلی جزیره‌ای ساخته شده از فلز روبرو می‌شوید. اندازه کلیدها کمی کوچک‌تر از استاندارد کیبوردهای جزیره‌ای دیگر می باشد اما به دلیل وجود فاصله مناسب بین آن‌ها، خطاهای تایپی کاهش خواهد یافت. همان گونه که از یک لپ‌تاپ سیزده اینچی انتظار داریم، صفحه کلید VAIO Duo 13 دارای قسمت عددی مجزا نمی باشد. به دلیل داشتن عمق کم و اندازه کوچک کلیدها عمل تایپ کردن با صفحه کلید این دستگاه ، به مقداری تمرین نیاز دارد. در ضمن، به دلیل نزدیک بودن بیش از اندازه به صفحه‌نمایش، کلیدهای F1 تا F12 نیز در شرایط مناسبی قرار ندارند، که همه این‌ها موجب می‌شوند تا این دستگاه را به افرادی که تایپ کردن، در کارهای روزمره‌ی آن‌ها به میزان زیادی انجام می شود، نتوان پیشنهاد داد. شایان ذکر است که کیبورد VAIO Duo 13 از نور پس‌زمینه نیز برخوردار می باشد که البته از چنین دستگاه گران‌قیمتی، کمتر از این هم انتظار نداشتیم!

به دلیل کمبود فضا، در مدل ۱۱ اینچی VAIO Duo تاچ پد وجود نداشت و بجای آن سه کلید مجزا بر روی لبه دستگاه در پایین کلید Space، در نظر گرفته شده بود که دو کلید پیرامون آن، نقش کلیدهای تاچ پد را ایفا می‌کردند. بخش تاچ پد به صورت یک برجستگی لمسی گرد و کوچک، مانند لپ‌تاپ‌های صنعتی لنوو که یک Joystick در میان کلیدها وجود دارد و کار حرکت دادن نشانگر ماوس را انجام می‌دهد، در میان کلیدهای G، H و B جاسازی شده بود. اما در مدل ۱۳ اینچی این دستگاه به دلیل ابعاد بزرگ‌تر دستگاه و محدود نبودن آن، یک تاچ پد وسیع اما ظریف در پایین کلید Space قرار داده شده که شما در آن هیچ کلیدی را نمی بینید. این تاچ پد کوچک از فرمان‌های چند لمسی نیز پشتیبانی می‌کند و برای حرکت دادن نشانگر ماوس و یا بزرگنمایی و یا کلیک کردن مناسب است. احتمالا اما به دلیل کوچک بودن آن شما راحت‌تر باشید تا از صفحه‌نمایش لمسی برای این دستوران بهره ببرید. دو بلندگوی استریوی بسیار کوچک و ظریف پایین همین لبه جلویی، قرار داده شده‌اند. کیفیت صدای آن‌ها با وجود بلندی صدای رضایت‌بخش، پایین است و این بلندگوهای کوچک برای گوش کردن به موسیقی و یا تماشای فیلم چندان مناسب به نظر نمیرسد.

پورت‌ها و اتصالات
در VAIO Duo 13 نسبت به مدل ۱۱ اینچی یکی از تغییرات عمده‌ای که شاهد آن هستیم، حذف پورت VGA آن است و دیگر هیچ پورت یا اتصالی را بر روی لبه طرفین دستگاه تعبیه نشده است. کلیه اتصالات به پشت دستگاه منتقل شده‌اند و تنها کلیدهای تنظیم صدا بر روی لبه سمت چپ را در لبه آن می توانید ببینید. بر روی لبه پشتی دستگاه به ترتیب ورودی کابل شارژ، دو پورت USB 3.0 و یک پورت HDMI در یک طرف، و شیار کارت خوان دستگاه در کنار شیارهای خروجی هوای سیستم خنک کننده دستگاه، در طرف دیگر قرار داده شده اند. بدیهی است که مثل بسیاری از الترابوک ها VAIO Duo 13 با در نظر گرفتن باریکی و ظرافت این دستگاه ، نیز از نعمت داشتن پورت Ethernet محروم شده است. شرکت سونی برای ارتباطات بی‌سیم نیز از سوی دیگر، این الترابوک را به تکنولوژی NFC مجهز نموده است که ویژگی ارتباط میدان نزدیک را با دستگاه‌های دیگر که مجهز به این فناوری هستند به آن داده است. از دیگر امکانات ارتباطی بی‌سیم این دستگاه می توان شبکه بی‌سیم با استاندارد ۸۰۲٫۱۱a/b/g/n و نسل چهارم بلوتوث را نیز نام برد. ناگفته نماند این الترابوک دارای سنسورهای ژیروسکوپ و قطب نما و همچنین شتاب سنج نیز می باشد.

سخت‌افزار و باتری
VAIO Duo 13 با سخت‌افزارهای مختلفی عرضه شده است ولی همگی آن‌ها از نسل چهارم Haswell، پردازنده‌های ولتاژ پایین و دو هسته‌ای Intel Core بهره می گیرند. چیپ HD Graphics 4400 نیز مسئولیت انجام محاسبات گرافیکی را بر عهده دارد. بنابراین مطابق بیشتر آلترابوک ها، قدرت پردازش گرافیکی‌ای که VAIO Duo 13 ارائه می‌کند بسیار محدود است و آن را نمی‌توان دستگاه مناسبی برای تدوین ویدیو، کار با نرم‌افزارهای سه بعدی، برنامه‌نویسی و یا اجرای بازی‌های کامپیوتری به حساب آورد. اما برای انجام کارهای سبک‌تر، VAIO Duo 13 بسیار مناسب و مفید می باشد. بکارگیری حافظه‌های خشک و یا SSD موجب شده است تا سرعت لود شدن، کپی کردن فایل‌ها و اجرای برنامه‌ها، بسیار سریع انجام شود و محیط ویندوز تبدیل به راحتترین حالت ممکن شود. البته به این دلیل که کمپانی سونی شمار زیادی برنامه و سرویس به صورت پیش‌فرض، بر روی ویندوز دستگاه نصب کرده است، عملکرد سیستم‌عامل به طرز چشمگیری کاهش یافته است. بنابراین راه حل مناسب برای به دست آوردن سرعت واقعی و پردازش سریع این دستگاه نصب کردن یک ویندوز جدید و فاقد برنامه‌ها و سرویس‌های سون، می تواند باشد.
بررسی تخصصی مشخصات لپ تاپ سونی Vaio Duo 13
کلیه مدل‌های VAIO Duo 13 سونی به باتری‌های لیتیوم یون ۴ سلولی مجهز شده است. به طور کلی با در نظر داشتن شارژدهی نسبتا خوب آلترابوک‌ها و استفاده از پردازنده‌های ولتاژ پایین، انتظار این را داشتیم تا باتری این آلترابوک نیز عملکرد بسیار خوبی بتواند از خود بروز دهد. خوشبختانه انتظارات ما را ، VAIO Duo 13 به نحو احسن برآورده کرد. سونی VAIO Duo 13 در آزمون استاندارد مرورگری ممتد اینترنت از راه Wi-Fi، با درجه روشنایی متوسط، توانست حدود هفت ساعت شارژدهی تامین کند. این موضوع در حالتی ایست که بیشتر آلترابوک‌ها قادر هستند نهایتا بین ۴ تا ۵ ساعت شارژدهی داشته باشند! به دلیل ضخامت کم آلترابوک‌ها معمولا سیستم خنک‌کننده بهینه‌ای ندارند اما آزمونهای ما نتایج متفاوتی را با VAIO Duo 13 نشان داد. در حالتی که سیستم بیکار است و بار محاسباتی چندان سنگینی بر روی آن نیست، دمای همه بخش‌های دستگاه کاملا خنک بوده و تقریبا هیچ صدایی توسط فن خنک‌کننده تولید نمی شود. اما در حالت فشار کار شدید و هنگامی که بار محاسباتی سنگینی بر روی پردازنده وجود دارد، تنها دمای برخی از بخش ها، مثل زیر دستگاه و بالای کیبورد بالا رفته و صدای خفیف فن خنک‌کننده نیز به گوش می‌رسد که خوشبختانه هیچ‌کدام برای کاربر آزاردهنده نخواهد بود.

نتیجه‌گیری
سونی با ارائه محصول VAIO Duo 11، به جمع تولیدکنندگان دستگاه‌های تبدیل‌پذیر پیوست و با تولید VAIO Duo 13 توانست ویژگی‌های خود را در طراحی و عرضه محصولات تبدیل‌پذیر به خوبی نمایان سازد. دستگاه‌هایی که قارد هستند در هر زمان بین تبلت و لپ‌تاپ تغییر نموده و در آینده نیز به احتمال بسیار زیاد شاهد حضور تنوع زیادی از آن‌ها در بازار خواهیم بود. نکته ای که تغییرپذیرها را از هم متمایز می سازد، خلاقیت و نوآوری کمپانی تولید کننده آن‌هاست. درحالی‌که Lenovo از لولاهای ۳۶۰ درجه‌ای، Acer از داک کیبورد و ASUS از صفحه‌نمایش دوم بهره برده اند، سونی مکانیزم کشویی را برای محصول تغییرپذیر خود برگزیده است. حالت کشویی نیز شبیه مکانیزم های دیگر ، مزایا و معایب خاص خود را دارا می باشد که قبلا به توضیح آنها پرداختیم. با در نظر گرفتن عملکرد بالا و وزن سبک این دستگاه ، ابزاری مناسب برای گرافیست‌ها و کاربرانی است که نیاز به لپ‌تاپی دارند که در هر زمان بتوانند آن را به تبلتی تبدیل کنند که دارای ویژگی ها و قابلیت های بیش از آن باشد. اما در صورتی که معایب جزئی VAIO Duo 13 را نادیده بگیریم، با دستگاهی پرسرعت، چابک ، با کیفیت تولید بی‌نظیر و صفحه‌نمایش با کیفیت روبرو هستیم که هر موقعی که مایل بودیم آن را از لپ‌تاپ تبدیل به یک تبلت نماییم.

نقد و بررسی تخصصی لپ تاپ ۱۵ اینچی ایسوس مدل K550VX_B

/در , /توسط

کمپانی ایسوس همواره به عنوان یکی از سردمداران بزرگ بازار لپتاپ در جهان مطرح بوده است و محصولات آن تنوع زیادی داشته اند؛ در ادامه به بررسی یکی از لپتاپ های قدتمند این شرکت با مدل K550VX_B می پردازیم. با گویا آی تی همراه باشید.

گویا آی تی – کمپانی ایسوس همواره به عنوان یکی از سردمداران بزرگ بازار لپتاپ در جهان مطرح بوده است و محصولات آن تنوع زیادی داشته اند؛ در ادامه به بررسی یکی از لپتاپ های قدتمند این شرکت با مدل K550VX_B می پردازیم. با گویا آی تی همراه باشید.

طراحی و ساخت
در نگاه اول رنگ این لب تاپ توجه همگان رو جلب می کند. رنگ قرمز و مشکی معمولا در لپ تاپ های مخصوص بازی استفاده می شد و تاکنون شرکت ایسوس لپ تاپ های سری K را با این ترکیب رنگی عرضه نکرده بود. از اینجا می شود فهمید هدف ایسوس از این ترکیب رنگ عرضه یک لپ تاپ خوش قیمت برای علاقمندان به گیم ها و بازی های کامپیوتری بوده است‌. رنگ خاصی که جلب توجه می کند در تمام نقاط مشکی همراه با رگه های قرمز است. طبق معمول قسمت های داخلی لب تاپ و کیبورد مات و قسمت های پشتی و یا قاب آن براق است. درخشان و براق بودن قاب پشتی جلوه ای زیبا به این لپ تاپ داده است اما همیشه قسمت های مات لپ تاپ ها راضی کننده تر هستند زیرا تمیز نگه داشتن قسمت های براق لپ تاپ به خصوص لبه های آن که در هنگام باز و بسته شدن دستگاه با انگشت افراد برخورد دارد، کار بسیار دشواری است . لپ تاپ هایی را که قابی براق دارند هیچ گاه نمی توان بدون لکه اثر انگشت یافت. به همین دلیل دارندگان این گونه لپ تاپ ها اگر به تمیز دیده شدن آن حساس هستند همیشه باید یک دستمال در کیف لپ تاپشان داشته باشند. لوگوی مخصوص ایسوس هم مثل همیشه وسط لپ تاپ قرار دارد ولی حالت برجسته ندارد و روی آن را نیز یک لایه براق پوشانده و سطح قاب لپ تاپ به طور کامل مسطح است.

قسمت های داخلی حالت مات و رضایت بخشی دارد و نگرانی ماندن اثر انگشت در این بخش ها وجود ندارد. مواد پلاستیک به کار رفته در این قسمت به نظر مقاوم می رسد حتی بخش های میانی کیبورد نیز با فشار دچار خمیدگی نمی شود. این مقاومت در قسمت میانی قاب پشتی نیز دیده می شود. در مجموع در این لپ تاپ از سری k شرکت ایسوس ضعیف ترین بخش طراحی آن را می توان به قاب پشتی آن نسبت داد. ضخامت دستگاه در لبه پشتی دستگاه ۳۱.۵ میلی متر بوده اما لبه جلویی نازک تر بوده و ۲۵ میلی متر ضخامت دارد. این مقادیر ضخامت نشان می دهد این لپ تاپ از جمله محصولات استاندارد و معمولی در بین لپ تاپ های ۱۵.۶ اینچی می باشد و فرد در هنگام جا به جایی آن چندان مشکل نخواهد داشت. اما شاید این ضخامت چندان هم مزیت برای این لپ تاپ محسوب نشود . زیرا همان طور که گفته شد این لپ تاپ برای بازی های رایانه ای طراحی شده است در حالی که ضخامت لپ تاپ های مخصوص بازی های رایانه ای به دلیل حضور خنک کننده های قوی بالا بوده و پایین بودن ضخامت این دستگاه نشان از عدم از حضور این خنک کننده ها دارد و مشخصا از خنک کننده های معمولی بهره گرفته است؛ که ممکن است در هنگام بارگذاری های سنگین با مشکل افزایش دمای دستگاه مواجه شود.

وزن این دستگاه در نوع خود سبک است و همراه باتری کمتر ۲.۳ کیلوگرم می باشد دلیل این موضوع استفاده از پلاستیک برای بخش های بدنه دستگاه است در حالی که اکثر لپ تاپ های مخصوص بازی دارای وزن بالا و بدنه فلزی هستند. البته وزن این دستگاه توسط شرکت سازنده آن ۲‌.۴۵ گزارش شده است. با اینکه این دستگاها از لپ تاپ های مخصوص بازی خیلی سبک تر است اما باز هم در رنج دستگاه های سبک نیست. قسمت کیبورد و قاب نمایشگر از طریق دو لولا به هم متصل هستند و این اتصال باعث شده است تا کاربر صفحه نمایش را در زوایای مختلف تنظیم کند‌. این لولا ها صفحه نمایش را تا حداکثر ۱۵۰ درجه باز می کنند. این نکته قابل ذکر است که باز کردن در لپ تاپ با یک دست کار سختی به نظر می رسد و حتما به دو دست نیاز هست. در قسمت زیرین دستگاه دریچه ای برای دسترسی آسان تر به سخت افزارهای قابل ارتقا وجود دارد و حتی برای تعویض قطعات رم نیاز به باز کردن کل لبه زیرین لپ تاپ نیس.
ایسوس در ساخت و طراحی صفحه نمایش این لپ تاپ به طور مبهمی دو پهلو عمل کرده است. به طوری که وضوح تصاویر به صورت فول اچ دی و با استاندارد ۱۰۸۰×۱۹۲۰ و مجهز به روکش مات، همپای لپ تاپ های مخصوص بازی و گران قیمت است که این ویژگی های برا استفاده مستمر و نگاه طولانی به صفحه نمایش فوق العاده مناسب می باشد. اما ایسوس در بخش دیگر قیمت را بر کیفیت ترجیح داده و برای کاهش قیمت تمام شده ترجیح داده تا صفحه نمایش را با تکنولوژی پنل TN بسازد این در حالی است که اکثر لپ تاپ های مخصوص بازی صفحه نمایشی مجهز به تکنولوژی پنلIPS هستند. در کل صفحه نمایش کیفیت خوبی دارد و ترکیب این دو ویژگی محصول قابل قبولی است. اما زاویه دید به خصوص در حالت عمودی کم است و رنگ تصاویر درخشندگی و شفافیت لازم را ندارد و به اصطلاح رنگ ها زنده نیستند. یک وب کم کاملا معمولی تیز در جای همیشگی لپ تاپ جا داده شده است که فقط برای برقراری ارتباط های آنلاین و چت مناسب است و نمی توان از آن برای گرفتن فیلم و عکس استفاده کرد.

معمولا لپ تاپ های مخصوص بازی از بلند گوهای بسیار پیشرفته استفاده می کنند تا صداها دارای تفیکیک و کیفیت بالا باشد، با اینکه ایسوس در سری Gخود از این نوع بلند گو ها استفاده کرده است و آن را از شرکت معتبر و بزرگی نیز تهیه می کرد، اما در این لپ تاپ به یک بلند گوی معمولی از نوع سونیک مستر بسنده کرده است. البته همبن بلند گو ها هم برای پخش صدا در یک اتاق کوچک یا برای زمانی که می خواهید به تنهایی فیلم تماشا کنید یا به موسیقی گوش دهید مناسب است. و چون تفکیک و کیفیت صدای خوبی نمی توانید از آن انتظار داشته باشید و میزان بیس صدا رضایت بخش نیست توصیه میشود در کنار این دستگاه یک هدفون با کیفیت را به کار ببندید.

بررسی پورت ها و اتصالات یو اس بی دستگاه
لبه های این دستگاه پر از انواع پورت ها است و همه نوع پورتی را پوشش می دهد. به طوری که لبه خلوت تر آن سه نوع پورت متفاوت از جمله یو اس بی و درایو نوری و محل اتصال قفل کنسینگتون را در خود جای داده است. در سمت دیگر یعنی لبه سمت چپ انواع پورت ها مشاهده می شود. پورت هایی مانند جک ۳.۵ میلی متری مخصوص هدفون و میکروفون، دو عدد یک اس بی ۳.۰ میلی متری، پورت مخصوص لن، پورت HDMI استاندارد، پورت VGA و محل اتصال شارژر دستگاه، در لبه چپ این لپ تاپ دیده می شود. جالب است با وجود تمام این درگاه های اتصال، دریچه خروجی هوای گرم دستگاه نیز در همین لبه گنجانده شده است. به همین دلیل احتمالا هنگام کار کردن با این دستگاه شما مجبور خواهید شد تمام ابزار ها و دستگاه های خود را به ناچار در قسمت چپ خود قرار دهید ، به خصوص در مورد اتصال هارد اکسترنال به دستگاه دقت بیشتری کنید چون این هارد ها معمولا از کابل کوتاهی برخوردار هستند باید مواظب باشید تا هوای گرم خارج شده از دستگاه به هارد شما آسیب نرساند. لبه جلویی دستگاه طبق معمول چند چراغ برای تعیین وضعیت دستگاه و یک اسلات کارت خوان دارد. این دستگاه پورت های نسل پیشرفته مانند Display port یا USP Type C را پشتیبانی نمی کند اما به نظر می رسد حتی بدون داشتن این پورت ها هم می شود روی آن حساب کرد و تقریبا تمام ابزار ها را به نحوی پوشش می دهد.

راجع به اتصالات بدون سیم این لپ تاپ نیز می توان گفت که کامل و ایده آل است زیرا از بلوتوث نسخه ۴ و شبکه بی سیم وای فای قدرتمند و استانداردی دارد. این در حالی است که در سیستم های قدرتمند مخصوص بازی و گیم انتظار حضور شبکه قوی و حرفه ای Killer می رود ، اما از این سیستم انتظار چنین چیپ ستی را نداریم.

بررسی کیبورد و پد مخصوص تاچ
نوع کیبورد این لپ تاپ، کیبورد جزیره ای است و تمامی کلید ها از جمله کلید های ماشین حساب را شامل می شود. ابعاد کلید های مخصوص حروف ۱.۵×۱.۵ میلی متر اما کلید های ماشین حساب ابعاد ۱×۱.۵ میلی متر دارند. بقیه کلید های بسته به کاراییشان ابعاد متفاوتی دارند. ابعاد کلید ها و نوع چینش آن ها دقیقا مشابه لپ تاپ های مخصوص بازی شرکت ایسوس مانند G550 طراحی شده است. با اینکه با فشار دادن دکمه ها و تایپ کردن حس یک لپ تاپ رده بالا منتقل نمی شود اما کار کردن و بازی کردن با آن برای کاربر آسان است و در مجموع کارایی قابل قبولی دارد. ایسوس برای اینکه این لپ تاپ را بیش از پیش یک لپ تاپ مخصوص بازی معرفی کند، رنگ حروف و اعداد هک شده روی کیبورد را قرمز انتخاب کرده است .این در حالی است که از نور پس زمینه در این کیبورد استفاده نشده است و از مهمترین نقاط ضعف این کیبورد عدم وجود نور پس زمینه می باشد. زمانی که نور زیادی به کیبورد می تابد تقریبا دیگر نمی توان این حروف را تشخیص داد و در کار کردن و تایپ طولانی مدت با این لپ تاپ ممکن است رنگ قرمزی آن شما را دچار دلزدگی کند.
تاچ پد این لپ تاپ یک نمونه یک تکه است و برای فعالیت های روزمره از حساسیت قابل قبولی برخوردار است. کلید مجزایی در این تاچ پد دیده نمی شود و یک خط کلید های کلیک راست و جپ را از هم جدا کرده است. به غیر از قسمت های بالایی این تاچ پد در تمام نقاط قابلیت کلیک و تاچ دارد. البته تمام قسمت ها قابلیت حس حرکت انگشت و لمس آن را دارند. ابعاد این تاچ پد ۱۰.۵ ×۷.۵ بوده و به همین دلیل به راحتی می توانن دستور های چند انگشتی را روی آن اجرا کرد. برای حفظ هارمونی رنگ غالب دستگاه رنگ کادر دور تاچ پد و خط وسط بین دو کلید آن نیز قرمز است.

بررسی قطعات سخت افزاری و باتری
یک قانون کلی ایجاب می کند که حتی لپ تاپ های میان رده نیز اگر بخواهند لقب لپ تاپ مخصوص بازی را یدک بکشند باید از سیستم های سخت افزاری بالایی برخوردار باشند. البته همیشه ایجاد هاهنگی بین کیفیت ، کارایی بالا و قیمت مناسب کار دشواری به نظر می رسد. بنابراین ایسوس در این لپ تاپ از پردازنده مرکزی Core i7 6700HQ از نسلSkylake اینتل استفاده کرده است که در بیشتر لپ تاپ های پیشرفته امروزی شاهد چنین پردازنده ای هستیم، پس ایسوس از این نظر در مورد این لپ تاپ سر بلند است. این پردازنده ۶ مگا بایت حافظه پنهانی یا کش و ۲.۶ گیگا هرتز فرکانس پایه دارد که به راحتی از پس پردازش های سنگین و اجرای چندین برنامه به طور هم زمان بر می آید. در کنار این پردازنده مرکزی شرکت ایسوس یک پردازنده گرافیکی با ۴ گیگا بایت حافظه اختصاصی قرار داده است، اگر چه این میزان حافظه مناسب فیلم دیدن و استفاده های روزمره است اما شاید نتوان برای بازی های روز با کیفیت گرافیکی بالا زیاد روی آن حساب کرد. چیپ گرافیکی این دستگاه ۹۵۰ M است در حالی که پردازنده گرافیکی لازم برای لپ تاپ های بازی حداقل از ۹۶۰ M شروع می شوند.تنها راه برای اجرای این نوع بازی ها در این دستگاه ایجاد تنظیمات گرافیکی با کیفیت پایین تر است. میزان رم این دستگاه ۸ گیگا بایت و از مدل DDR4 با فرکانس ۱۶۰۰ مگا هرتز است. حافظه داخلی یک نمونه یک ترابایتی با سرعت چرخش ۷۲۰۰ دور بر دقیقه است. این عدد سرعت معمولی به حساب می آید که برای خواندن و نوشتن اطلاعات به کار می رود. با این که این دستگاه در مقابل سیستم های مخصوص بازی رتبه میان رده ای را در قسمت سخت افزاری دریافت می کند اما با توجه به قیمت آن و نوع قطعات به کار رفته می توان ادعا کرد که کمتر دستگاهی را با این قطعات و قیمت می توان پیدا کرد.

باتری این دستگاه لیتیوم یونی ۴ سلولی است که ظرفیت ۴۴ وات ساعت استفاده را دارد اما بر خلاف انتطار ، کارایی چندانی ندارد. در حالی که طبق ادعا های این شرکت این دستگاه باید بتواند باتری کامل خود را تا درازای ۵ ساعت نگه دارد، اما این دستگاه در شرایط ترکیبی از وبگردی با وا فای روشن و پخش فیلم با حداکثر نور صفحه نمایش این عدد بیشتر از ۲ ساعت نخواهد بود در حالی که شارژ مجدد دستگاه ۲ ساعت کامل طول می کشد که این موضوع نیز چندان خوشایند نخواهد بود. باتری دستگاه طبق روال همیشه قابلیت جداسازی از دستگاه را دارد. به طور کلی باید پیشنهاد کرد که همیشه شارژر این دستگاه را کنار لپ تاپتان داشته باشید.

نتیجه گیری
به طور کلی این لپ تاپ به لحاظ قیمتی، مورد قابل قبولی در میان هم رده های خود است. و می توان از آن به عنوان یک محصول موفق یاد کرد. اما نمی توان به عنوان یک محصول حرفه ای مخصوص بازی روی آن حساب کرد.
از جمله نقاط قوت این لپ تاپ می توان به موارد زیر اشاره کرد؛
• پردازنده قوی
• صفحه نمایش فول اچ دی
• صفحه نمایش با روکش مات
• تاچ پد کارآمد
• پورت های متعدد و زیاد
• ضخامت و وزن مناسب
و از جمله نقاط ضعف آن موارد زیر می باشد؛
• بدنه پلاستیکی
• قاب با روکش براق و قابلیت بالا در ایجاد لکه اثر انگشت
• پنل TN در صفحه نمایش
• نداشتن شفافیت تصاویر
عدم وجود نور پس زمینه کیبورد

چگونه با ۵۲ قابلیت جدید iOS11 کار کنیم؟ ( قسمت ۱ )

/در , , , , , , , , , , /توسط

اپل iOS 11 را با قابلیت های جدیدی که دارد، کمی تا حدودی رونمایی کرده البته آن را در نسخه بتا برای پاره ای از کاربران انتشار داده که می توانند تغییرات را مشاهده کنند و البته کمک کنند تا باگ ها رفع شوند. اما برای تجربه بهتر این نسخه از سیستم عامل موبایلی اپل، می توانید با بروز رسانی iOS10 به iOS11 Beta برای iPad ،iPhone و iPod touch از آن بهره مند شوید. البته اگر بعد از مدتی گوشی تان کار نکرد، می توانید به راحتی این تنظیمات را به حالت اولیه برگرداند و بروز رسانی iOS 11 به iOS 10.3.2 دانگرید کرد چرا که همه چیز در نسخه بتا پایدار نیست و ممکن است کمی دردسر ساز باشد. گویا آی تی در این مقاله قصد دارد کمی تا حدودی به بررسی ویژگی های جدید ای او اس ۱۱ بپردازد و هر جا که لازم بود آموزشی جدید صورت گیرد آن را در اختیارتان قرار دهد. با بخش اول از این آموزش با ما همراه باشید

 

مدیریت Control Center در یک صفحه اختصاصی

Control Center بخش مهمی از IOS است که در IOS11 در یک صفحه ادغام شده است اما این برخلاف قاعده iOS 10 است چرا که در این ورژن از سیستم عامل اپل، شما در دو صفحه این قابلیت را در اختیار داشتید که هر دو صفحه از هم مجزا بودند. در Control Center در ای او اس ۱۱ همه چیز به طور بخش بخش شده و جدا در یک صفحه قرار گرفته که به کمک تاچ سه بعدی می توانید هر سکشن را توسعه دهید و دیتاهای مورد نظر خود را بخوانید:

Control Center

Control Center

Control Center را شخصی سازی کنید

در بالا گفته شد که Control Center در یک صفحه اختصاصی قرار داده شده است اما نکته مفید تر این است که شما می توانید اجزای Control Center را کاملا شخصی سازی کنید. می توانید آیتم ها را جابجا کنید یا اینکه آن ها را از صفحه حذف کنید. در عین حال، قابلیت هایی مثل کنترل موزیک، Airplane Mode, Cellular Data, Wi-Fi, Bluetooth, AirDrop, Personal Hotspot, Rotation Lock, Do Not Disturb, AirPlay مواردی هستند که امکان شخصی سازی و تغییر آن ها فراهم نیست. همانطور که در اسکرین شات زیر مشاهده می کنید این قابلیت از طریق بخش تنظیمات و از آن جا با ورود به  Control Center می توانید تنظیم کنید:

Control Center

از تغییرات Flashlight استقبال کنید!

اگر شما از تاچ سه بعدی روی چراغ قوه در آیفون استفاده می کنید در این نسخه جدید به جز سه حالت اولیه، متوسط و قوی گزینه ۴ امی هم مشاهده می کنید که البته نامی برای آن انتخاب نشده که می توانید خودتان آن را تست کنید:

دوستانی که از نسخه قدیمی تر آی او اس استفاده می کنند می توانند روش جدید کنترل نور Flashlight در iOS 10 به کمک touch سه بعدی را دنبال کنند تا این قابلیت را در آی او اس ۱۰ داشته باشند.

بدون نیاز به مک، نمایشگر را ضبط کنید!

تا پیش از این امکان ضبط کردن نمایشگر آیفون به خودی خود با یک ابزار داخلی وجود نداشت و نهایتا باید با کمک مک این کار را انجام می دادیم اما حالا در کنترل سنتر، شما می توانید یک بخش پنهان را پیدا کنید که به شما کمک می کند به طور اختصاصی بدون نیاز به هیچ ابزار اضافی از نمایشگر عکس و فیلم بگیرید. دقت کنید که این فیلم گرفتن می تواند به کمک میکروفون صدا را هم ضبط کند که قابلیتی عالی است و این موضوع از طریق کنترل مرکزی قابل استفاده است. دقت کنید که  گرفتن فیلم از نمایشگر آیفون، آی پاد و آی پد برای کاربران IOS در ورژن های پایین تر از ۱۱ نیز امکان پذیر است.

موارد اضافی در بخشControl Center را دریابید

این بخش از iOS 10 تقویت شده و هم اکنون در IOS 11 نیز ارائه شده است. در این سیستم عامل جدید علاوه بر وجود امکانات قبلی می توانید مواردی نظیر Cellular Data, Personal Hotspot, Screen Recording, Alarm, Do Not Disturb While Driving, Notes, Accessibility Shortcuts, Apple TV Remote, Guided Access, Low Power Mode, Magnifier, Stopwatch, Text Size, و Voice Memos را هم مشاهده کنید.

برای استفاده از حالت راه اندازی سریع Control Center نیاز به تاچ سه بعدی ندارید

اگر شما از این بخش هنوز با قابلیت تاچ سه بعدی استفاده می کنید، می توانید با قابلیت های اضافی در این حالت، آیکون ها را در بخش کنترل مرکزی فراخوانی کنید اما اگر گوشی شما از این قابلیت برخوردار نیست به این معنی نیست که نمی توانید از اجزای کنترل سنتر استفاده کنید بلکه می توانید با یک تاچ قوی و بلند، قابلیت ها را فراخوانی کنید و از اجزا استفاده کنید.

البته دقت کنید که این قابلیت یعنی استفاده از تاچ قوی و طولانی، بجای تاچ سه بعدی، فقط در بخش کنترل مرکزی کاربرد دارد و دروی دیگر بخش ها جوابگو نیست.

بهینه شدن Screen Effects برای iMessage

اگر در اپلیکیشن آی مسیج از Balloons and Confetti خوشتان می آید باید بگوییم که در این نسخه جدید از IOS امکانات جدید تری نیز قرار داده شده است که البته چیز بیشتری در مورد آن گفته نشده اما می توانید در تصویر زیر این تغییرات را مشاهده کنید:

ذخیره سازی مسیج ها در آی کلود

این بدین معنی است که پیام هایی که در آی مسیج ارسال می کنید می توانند در بخش آی کلود ذخیره شوند و مدام به روز رسانی شوند. از این رو شما می توانید از طریق مک نیز به آن ها دسترسی داشته باشید. پس اگر می خواهید لیستی از مسیج ها را پاک کنید علاوه بر اینکه لازم است آن را از طریق موبایل پاک کنید برای اطمینان بیشتر و پاک شدن دائمی باید از طریق مک نیز آن را پاک کنید تا به طور کامل پاک شوند.

آپدیت قابل توجه App Store را دیده اید؟

اپل استور در IOS 11 تغییرات قابل توجهی داشته است که آن را تعاملی تر کرده است. علاوه بر طراحی ظاهری جدیدی که دارد، برخی دسته های جدید به آن اضافه شده است. از سویی کاربران می توانند به سادگی، روی اپ ها نظر خود را ارسال کنند و توسعه دهندگان نیز به پاسخ گویی بپردازند. علاوه بر این رتبه بندی ها و اولیت ها نیز برای اپ ها در اپ استور برنامه ریزی شده است که در این باره اخبار بیشتری در دسترس نیست.

امکان رتبه بندی به اپ ها در اپلیکیشن ها برداشته شده است

اگر تا IOS 10.3 با این سیستم عامل همراه بوده باشید قطعا تا کنون دیده اید که وقتی اپلیکیشنی را نصب می کنید این امکان را دارید که از طریق خود اپلیکیشن آن را رتبه بندی کنید و از ۵ ستاره، هر تعداد ستاره که می خواهید به آن اختصاص دهید و رتبه دهید اما در بروز رسانی جدید این قابلیت در کنار اپ ها حذف شده و آن صرفا به اپ استور برنامه ریزی شده است.

QR Codes را با دوربین اسکن کنید

نکته جالب در بروز رسانی دوربین در IOS 11 این است که می توانید از طریق آن کد های کیو آر را اسکن کنید. این بدین معنی است که دیگر لازم نیست روی گوشی های اپلی، از نرم افزار مستقل کیو ار کد خوان استفاده کنید. در واقع بدین ترتیب می توان گفت که اپ ها در حال پیش روی به سوی ادغام هستند تا به صورت یک ابزار منسجم در اختیار کاربر قرار بگیرند:

Portrait Mode با OIS و HDR & Flash کار می کنند

در حالت پرتره، در آیفون ۷ این قابلیت ها به هر دلیلی دسترسی وجود نداشت اما در نسخه جدید آی او اس موسوم به IOS 11 این امکانات به خوبی اضافه شده است. نه تنها در نسخه جدید به این قابلیت ها دسترسی دارید بلکه می توان گفت ویژگی Depth Effect نیز بسیار قوی تر و با تفاوت بیشتری در اختیار شما در این حالت قرار گرفته است. این موضوع پیش ازا ین در گویا آی تی مورد بحث قرار گرفته و می توانید بیاموزید که چگونه از حالت پرتره آیفون ۷ پلاس استفاده کنیم؟

Pics & Videos فرمت های جدیدی پیدا کرده اند

همانطور که می دانید ویدیو و عکس هر کدام رنج خاصی از انواع تایپ ها و قالب ها دارند. در اپل و آی او اس قبلی به عقب، برای عکس ها از نوع JPEG و برای فیلم ها از نوع H.264 استفاده می شده است. اما در نسخه جدید از آی او اس، این قابلیت ها حالت جدیدی دارند.

به این ترتیب در آی او اس جدید عکس ها با فرمت HEIF و فیلم ها با فرمت  H.265 ثبت می شوند. البته شما اگر با این فرمت ها مشکل دارید می توانید در بخش تنظیمات دوربین آن ها را مورد بررسی قرار داده و تنظیمات را مطابق آن چه دوست دارید اوکی کنید.

انتخاب Still Image برای Live Photos

تا پیش ازا ین در آی او اس های قبلی شما برای اینکه برای تصاویر زنده از یک Still Image استفاده کنید می بایست از یک اپلیکیشن ثانویه و غیربومی اپل استفاده می کردید که معروف ترین آن  Google’s Motion Stills بوده است اما حالا به یمن آی او اس ۱۱ شما می توانید به طور بومی و به طور تو کار از اپلیکیشن و قابلیتی استفاده کنید که خود آی او اس ۱۱ در اختیارتان قرار داده است. به منظور استفاده از آن کافی است به بخش آیکون Edit بروید، بعد شما می توانید کاور های مختلفی را مشاهده کنید که می توانید آن ها را روی تصویر ارائه دهید، در نهایت افکت مورد نظر تان را که انتخاب کردید گزینه “Make Key Photo را انتخاب کرده و در نهایت برای ثبت نهایی Done را بزنید

Trim Live Photos را تست کنید

از طریق برخی امکانات ویرایشی عکس ها نظیر ان چه که در بالا گفته شد، شما می توانید عکس های تر و تمیز تری داشته باشید و قابلیت  trim Live Photos را تست کنید. بدین ترتیب می توانید روی آیکون ها به خوبی، افکت مورد نظر را به صورت فشار دادن گزینه ها آن ها را ایجاد کنید. جای هیچ نگرانی نیست چرا که اگر افکت لازم و  trim Live Photos کردن ها باب میل تان نبود می توانید تغییرات را به حالت قبل برگردانید پس با خیال راحت هر کدام را خواستید تست کنید تا به مورد دلخواه تان برسید.

لایو فوتوهایی که ایجاد کرده اید را برای کاربران اندروید ارسال کنید

اپل راهی ایجاد کرده که ای او اس با اندروید رفاقت داشته باشند از این رو می توانید از طریق MMS می توانید به راحتی فایل های متحرک خود را برای کاربران اندرویدی ارسال کنید. البته فرمت ها در هر دو پلتفرم متفاوت است اما آی او اس پیش از ارسال ان را به MP4 تبدیل کرده تا پس از ارسال، اندرویدی ها بی درد سر آن ها را مشاهده کنند.

تبدیل لایو فوتوها به GIFs

به لایو فوتوها در این سیستم عامل و در این نسخه توجه ویژه تری شده است. بدین ترتیب کاربران می توانند علاوه بر روش بالا برای تبدیل فرمت آن ها از ایمیل هم استفاده کنند و نسخه یاد شده را به گیف تبدیل کنند. در واقع اگر امکان باز کردن لایو فوتوها از طریق اندروید وجود ندارد کاربر می تواند آن را از طریق ایمیل برای دوست اندرویدی خود ارسال کند تا عکس زنده مورد نظر به صورت گیف تبدیل شود. گیف خوشبختانه در تمام دستگاه های اندرویدی جدید قابلیت شناسایی داشته و مورد استفاده قرار می گیرد.

افزودن Markup به اسکرین شات ها

گرفتن اسکرین شات یک قابلیت فوق العاده است که گوشی های هوشمند با خود به ارمغان آورده اند و کاربران ای او اس نیز از آن مستثنی نیستند. از این رو می توان گفت که، اپل برای اینکه این گروه، بتوانند روی اسکرین شات ها مدیریت بهتری داشته باشند، می توانند به راحتی آن را پس از ایجاد در یک برنامه ویرایشی باز کنند و هر آن چه که می خواهند روی آن تغییر دهند. به تصویر زیر نگاه کنید، اسکرین شاتی که گرفته شده، با ابزارهایی که در زیر اسکرین شات قرار دارد کاملا قابل ویرایش و نشانه گذاری است.

دیتاهای خود را به PDF تبدیل کنید

یکی از ویژگی های خوب ای او اس ۱۱ این است که علاوه بر اینکه می توان از طریق آن اسکرین شات ها را مارک گذاری کند، می تواند کمک کند که هر دیتایی نظیر صفحه وب، عکس، اسکرین شات، و حتی نوت و یادداشت ها را به پی دی اف تبدیل کرد. حتی قابلیت جدید تر هم این است که می توان روی پی دی اف ها نیز مارک گذاری و نشانه گذاری کرد و آن را تا حدی که اجازه داده شده ویرایش کنند. اما چگونه ؟ در این باره دکمه ای با عنوان Markup as PDF وجود دارد که در این مهم شما را یاری خواهد کرد. آموزش تبدیل صفحات وب، یادداشت و مقاله به PDF در iOS با دکمه Print که پیش از این در گویا آی تی ایجاد شده است دقیقا به همین موضوع اختصاص دارد.

Dark Mode هم برای IOS از راه رسید

حالت تاریک حالتی جدیدی از تغییر و معکوس کردن رنگ برای محافظت بهتر از چشم هاست که هر بار در هر نسخه از آی او اس، به طریقی شناخته شده است اما در اخرین بروز رسانی شما می توانید حالت تاریک را از طریق اسکرین فعال کنید و از آن بهره ببرید. برای اینکه با این قابلیت بیشتر آشنا شوید توصیه می شود که تفاوت Smart Invert و Classic Invert در iOS11 را مورد بررسی قرار دهید و روش استفاده و فعال سازی آن را یاد بگیرید.

 

تنظیم نوتیفی های ادامه دار هم امکان پذیر شد!

راستش واقعا نمی دانم چه کسی دقیقا به این قابلیت نیاز خواهد داشت اما این به عنوان قابلیت قابل قبولی است که ممکن است برای بسیاری از افراد خوشایند و حتی ضروری باشد. با استفاده از این قابلیت نوتیفی ها نا محدود ادامه پیدا می کنند تا اینکه کاربر آن را خاموش کند! شما به ما بگویید این قابلیت برای چه چیز ها و چه شرایطی مفید است؟

خداحافظی با اپلیکیشن های ۳۲ بیتی!

اینکه اپلیکیشن های ۳۲ بیتی دیگر روی IOS 11 کار نمی کنند ممکن است یک خبر بد باشد. علت این که اپ های ۳۲ بیتی جای خود را به اپ های ۶۴ بیتی داده اند حتما دلیلی فنی داشته اما نگران اپلیکیشن های خود نباشید چرا که تمامی آن ها تا آن جا که امکان داشته قابلیت به روز رسانی به نسخه جدید ۶۴ بیتی دارند پس کافی است نام آن ها را بدانید و آن ها را از طریق اپ استور بروز رسانی کنید حتی می توانید این اپ ها را به محض باز کردن در ای او اس ۱۱، بروز رسانی کنید چرا که یک صفحه پاپ آپ در این باره به شما کمک می کند که این کار را سریع تر انجام دهید که نمونه اش در عکس زیر آورده شده است:

متفاوت زوم کنید!

زوم کردن عکس ها در ای او اس، کمی متفاوت و البته ترفند پذیر بوده است اما حالا این کار خیلی ساده تر شده است. گاهی بزرگ کردن به سادگی صورت می گرفت اما کوچک کردن تصویر در ای او اس کمی دردسر داشت اما حالا می توانید با دوبار تپ کردن و کشیدن انگشت به بالا تصاویر را بزرگ کرده و به تناسب، با دوبار تپ کردن و کشیدن تصویر به پایین، آن را کوچک کنید.

صفحه ورود رمز کمی تغییر کرده است!

البته تضمینی نمی دهیم که از این تغییر هیجان زده شوید اما خب تغییرات کوچکی روی این صفحه ایجاد شده که می تواند تنوع ساز باشد. در زیر می توانید دو حالت برای ای او اس جدید و قدیم را مشاهده کنید

این نمایشی از صفحه ورود کد در ای او اس ۱۰ می باشد و بعدی نیز برای IOS 11 معرفی شده است:

راستش را بخواهید من فقط از تغییرات رنگ در این دو مود راضی بودم.

ماشین حساب هم تغییر چهره داده است

یکی دیگر از تغییرات نه چندان عجیب و غریب در ای او اس جدید این بوده که ماشین حساب را از حالتی به حالت دیگر تبدیل کرده است. آی او اسی ها خوب می دانند که در IOS 10 به قبل ماشین حساب به صورت دکمه های مربعی بوده است اما اپل زحمت کشیده و برای ایجاد تنوع ان را حالت گرد شده درآورده است که شات آن را در زیر مشاهده می کنید:

چند آیتم را همزمان انتقال دهید

این موضوع درست زمانی کاربرد دارد که می خواهید آیتم هایی را با هم مرتب کنید. فرض کنید در حال ویرایش صفحه اول هستید، می خواهید پاره ای از اپ ها و یا فولدرها را گروه بندی کنید. بدین ترتیب نیازی نیست که تک تک فولدرها را به پوشه ای خاص ببرید. کافی است یکی را انتخاب و دیگری را به آن اضافه کنید. اینگونه خیلی کارها سریع پیش می رود:

آیکون باتری هم از تغییر بی نصیب نماند

نسبت به تغییر باتری در IOS 11 تا کسی مستقیما چیزی نگوید، دیگران کم پیش می آید که درست متوجه شوند اما جالب این جاست که اپل برای آن هم برنامه ریزی داشته است. در این اسکرین شات می توانید تغییرات را مشاهده کنید:

بدین ترتیب می توانید جزییات و تغییرات کاربری در ای او اس ۱۱ را به صورت زیر در اختیار بگیرید. البته این بخشی از این تغییرات بود که در ادامه آن ها را در پست های بعدی معرفی خواهیم کرد.

در این باره دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی قرار دهید و البته منتظر قسمت دوم باشید.

آموزش پیدا کردن شماره سریال Hard Drive در ویندوز

/در , , , , , , , /توسط

زمانی که قصد دارید یک سیستم را اسمبل کنید! یا به زبان ساده تر، قصد دارید یک PC را توسط اجزای اصلی آن سر هم بندی کنید، مطمئنا انتخاب اجزا بسیار مورد بحث قرار می گیرد. این اجزا هر چقدر که با کیفیت تر باشند، مطمئنا قیمت بالاتری خواهند داشت و می بایست، هزینه جمعی بیشتری برای آن پرداخت کرد اما خیالتان در چنین شرایطی راحت است، که سیستمی قابل خواهید داشت.

اما چیزی که بیشتر قابل درک و تامل است، این است که شما هر بخشی و قطعه ای که از سیستم سخت افزاری تان معیوب شود، می توانید به راحتی آن را تعویض کنید و فقط لازم است هزینه پولی آن را پرداخت کنید اما اگر هارد درایو سیستم شما معیوب شود، به این راحتی ها نمی توان ضرر آن را جبران کرد چرا که کلیه دیتا ها و اطلاعات شما بر روی آن ذخیره شده است بنابراین لازم است که شما بتوانید ابتدای امر یک هارد درایو انتخاب کنید که از کیفیت کافی برخوردار باشد و احتمال ضرر دیدنش بسیار کم!

برخی از هارد درایو ها، دارای ضمانت نامه اند و طی آن ضمانت اطلاعات کامل هارد در اختیار شما قرار دارد اما اگر هیچ گونه ضمانت نامه یا گارانتی برای هارد مورد نظر ارائه نشده باشد، شما می بایست ابتدای امر شماره ساخت و سریال آن را پیدا کنید.

اگر هارد دیسک شما از نوع HDD یا SSD باشد، تنها به وسیله شماره سریالی که به آن اخصاص داده اند شناخته می شوند. اگر در شرایط خاص نتوانید ویندوز را باز کنید تا از طریق آن شماره سریال را پیدا کنید از طریق کامند پرامپت می توانید آن را پیدا کنید.

آموزش پیدا کردن Volume Serial Number درایو C توسط کامند پرامپت

برای این منظور لازم است که ابتدا Command Prompt را باز کنید. بدین منظور بخش جستجو در استارت منو را بیاورید و در آن CMD را بنویسید و سرچ کنید تا از میان خروجی ها بتوانید Command Prompt را مشاهده کنید. توجه کنید که SDD و HDD ها دارای دو نوع شماره سریال هستند. HDD/SDD شما به درایو های اضافی تقسیم بندی می شود. ضمن این سیستم عامل شماره سریالی به هارد مورد نظر اختصاص می دهد که می توانید آن را از طریق کامند پرامپت پیدا کنید.

این دو شماره یکی شامل لیبل می شود و دیگری سریال نامبر یا همان شماره سریال. به همان اندازه که این سریال مهم است می توان گفت که شماره سریال محصولات نرم افزاری هم مهم است. در واقع کلید شناسایی سخت افزار سریال نامبر یا شماره سریال بوده و برای شناسایی نرم افزار لازم است که شماره کلیدی محصول را بدانید. بدین منظور  باید بیاموزید که چگونه Product Key نرم‌افزارها را حتی از کامپیوترهای خراب بازیابی کنیم؟ اما حالا که بحث بر سر سخت افزار است، به ادامه ماجرا توجه کنید:

وقتی که صفحه سیاه مرسوم را مشاهده کردید، در آن دستور زیر را بنویسید:

vol c:

دقت کنید که شما نمی توانید c را به صورت C بنویسید پس تلاش بیشتر نکنید و ادامه ماجرا را دنبال کنید:

volume-serial-number

در بالا در تصویر دقت داشته باشید که ولوم سریال برای درایو سی به خوبی ارائه شده است البته توجه کنید که مردم عموما درایو سی خود را به خوبی نام گذاری نمی کنند این می تواند یک مشخصه برای درایو شما باشد اما معمولا وقتی که کد و دستور بالا را وارد کنید و اینتر را بزنید می توانید شماره سریالی را مشاهده کنید.

نکته دیگر اینکه ممکن است در کنار سریال نامبری که همیشه موجود است شما لیبلی را برای درایو خود مشاهده نکنید. چرا که این لیبل در واقع همان نامی است که به طور دستی برای درایو خود مشخص می کنید. این کار شبیه به زمانی است که فلش درایو یا مموری کارت خود را نام گذاری می کنید.

در تصویر بالا، چون برای درایو از پیش نام مستعار به صورت دستی ایجاد نشده بخش لیبل خالی اما بخش سریال نامبر، به خوبی نوشته شده است.

روش پیدا کردن شماره سریال هارد درایو

دقت کنید که شماره سریال هارد درایو یا سریال SSD با آن چه که در بالا به عنوان volume serial number ذکر شد تفاوت دارد. برای اینکه شماره سریال هارد درایو خود را پیدا کنید باز هم نیاز به کامند پرامپت دارید. از مسیر یاد شده که در بالا ذکر شد، پنجره سیاه داس یا کامند پرامپت را باز کنید و عبارت زیر را در آن نوشته و اینتر را بزنید:

wmic diskdrive get serialnumber

بعد از این کار، شما یک شماره چند رقمی را مشاهده می کنید که می توانید از طریق آن برای گارانتی خود اقدام کنید. دقت کنید که وقتی که هارد با مشکل روبرو می شود ممکن است اصلا به هیچ عنوان این پنجره ویندوز بالا نیاید و لود نشود تا بتوانید از CMD به طریق گفته شده استفاده کنید از این رو بهتر است که در شرایط سلامت سیستم این گونه اطلاعات را استخراج کرده و آن ها را در جای امنی نگهداری کنید.

wmic diskdrive get serialnumber

دقت کنید که این سریال به صورت آن چه در بالا مشاهده می کند می باشد. نکته دیگری که باید توجه کنید این است که این روش صرفا برای هارد های داخلی مورد استفاده قرار می گیرد و برای هارد های خارجی مرسوم نیست و جوابگو نیست.

روش پیدا کردن شماره سریال هارد دیسک های خارجی

برای اینکه بتوانید شماره سریال هارد های خارجی یا اکسترنال هارد خود را پیدا کنید، کافی است با یک کابل USB هارد خارجی تان را به سیستم وصل کنید و از آن جا وارد Device Manager شوید. در این شرایط در لیستی که پیش روی شما قرار می گیرد بهتر است storage device را پیدا کنید و از آن جا گزینه properties را انتخاب کنید و بعد آن در میان لیستی که ارائه می شود، در بخش properties شماره سریال را پیدا کنید.

دقت کنید که برای هارد های خارجی تان هم، این کار را بهتر است قبل از ضربه دیدن و خراب شدن انجام دهید چرا که کار از محکم کاری عیب نمی کند. با توجه به اینکه اطلاعات حیاتی روی هارد ذخیره می شوند بهتر است که اطلاعات و داده های مهم تر خود را شناسایی کنید و آن ها را در هارد های مجازی مثل کلود و فضاهای ابری نگهداری کنید یا اینکه روی یک هارد خارجی آن ها را ذخیره کنید تا در صورت معیوب شدن هارد یا سوختن آن اطلاعات تان حداقل حفظ شوند.

در این باره دیدگاه ها و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و به ما بگویید که بدین منظور تا کنون از چه روش هایی استفاده کرده اید و جواب گرفته اید؟ همچنین این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک  و گوگل پلاس و توییتر انتشار دهید.

چگونه بدون نیاز به روت روی گلکسی S8 از تم تاریک استفاده کنیم؟

/در , , , , , , , , , /توسط

باز طراحی اخیر TouchWiz تغییرات خیلی زیادی نداشته و رابط کاربری آن هنوز رنگ آمیزی ناخوشایندی دارد. اگرچه بدون روت کردن دستگاه امکان حذف کردن کامل TouchWiz وجود ندارد، ولی با استفاده از چند روش می‌توان ظاهر آن را بهبود بخشید.

همه‌ی ما می‌دانیم که گلکسی S8 از نمایشگر AMOLED استفاده می‌کند. مصرف انرژی این پنل برای پس‌زمینه‌های مشکی بسیار مناسب است، اما تاچ‌ویز با به کارگیری رنگ‌های روشن در تم خود از این قابلیت بهره‌ی کافی را نبرده است. خوشبختانه، سامسونگ یک موتور تم هم در سیستم قرار داده و حتی امکان پشتیبانی از تم‌های حرفه‌ای Layers را هم فراهم کرده است.

برای حل مشکل مذکور، توسعه دهنده‌ای به نام Tigerhoods برای فریم‌ورک و نوتیفیکیشن‌های دستگاه چند Overlay طراحی کرده که در ترکیب با تم‌های رسمی گلکسی که توسط cambunch طراحی شده، تم چشم‌نوازی را به وجود می‌آورد. این تم از چشم‌های شما محافظت می‌کند و انرژی دستگاه را نگه می‌دارد.

مرحله ۱ – دانلود و نصب Material Black

برای شروع، ابتدا باید تم Material Black را از Cameron Bunch نصب کنید. این تمِ تر و تمیز با الهام از طراحی متریال گوگل ساخته شده ، و تا جایی که ممکن بوده پس‌زمینه‌ها در آن سیاه شده است. این یعنی پیکسل‌های موجود در صفحه‌ی AMOLED شما خاموش شده و عملاً انرژی خاصی مصرف نمی‌شود.

 

از Settings به بخش Wallpapers and Themes بروید و تم را دانلود کنید، سپس گزینه‌ی Themes را از نوار محتوای انتهای صفحه انتخاب کنید. حالا از گوشه‌ی بالای راست صفحه آیکن جستجو را لمس نمایید.

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

عبارت material black را وارد کرده و گزینه‌ی Material Black (Android 7+) را انتخاب کنید. ابتدا Download و سپس Apply را لمس نمایید. اکنون متوجه می‌شوید که این تم تاریک و آیکن‌هایی که شبیه به آیکن‌های اندروید استوک هستند به سرعت در سیستم اعمال می‌شوند. با این حال بخش نوتیفیکیشن همچنان سفید باقی می‌ماند.

 

دقت کنید که تم Material Black در حال حاضر رایگان است، اما شاید در آینده پولی شود.

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

مرحله ۲ – دانلود و نصب لایه‌های سیاه

 

اکنون باید لایه‌های (Overlays) مشکی Tigerhoods را نصب کنیم تا تم تیره‌ی دستگاهمان کامل شود. اولین APK یک لایه‌ی فریم‌ورک است. این لایه پاپ آپ‌ها و پنجره‌های تایید دستگاه را تیره می‌کند. دومین APK لایه‌ی نوتیفیکیشن‌هاست که پس‌زمینه‌ی نوتیفیکیشن‌ها را سیاه می‌کند. برای نصب این دو لایه مطمئن شوید که بخش Unknown Sources را از بخش Settings فعال کرده باشید.

 

برای دانلود کردن APK-ها روی لینک‌های زیر کلیک کنید. پس از این که فایل‌ها دانلود شد، هر دو را از بخش پنل نوتیفیکشن‌ها یا مرورگر فایل اجرا کنید. در نهایت گزینه‌ی Install را لمس نمایید.

 

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

مرحله ۳ – دستگاه را ریبوت کنید و از تم جدید لذت ببرید

 

حالا فقط کافی است دستگاه را ریبوت کنید تا تغییرات اعمال شود. زمانی که گوشی بالا آمد، گشتی در سیستم بزنید و تم جدید را بررسی کنید. همان طور که می‌بینید این تم آیکن‌ها را از اپ ماشین حساب گرفته تا Settings تغییر داده است.

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

اگر از بالا به سمت پایین سوایپ کنید، می‌بینید که نوتیفیکیشن‌ها هم به زیبایی خود را به شکل تم Material Dark در آورده‌اند. در این میان ممکن است چند نوتیفیکیشن همچنان متون سفید رنگ داشته باشد، اما بقیه تیره و خاکستری خواهند بود.

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

اگر در آینده تصمیم گرفتید که این تم را پاک کنید، ابتدا باید تم Material Dark را از بخش Wallpapers & Themes پاک کنید، سپس به منوی Apps بروید و com.android.systemui.blackNotifications و Android.overlay را حذف نمایید. در نهایت دستگاه را ریبوت کنید تا سیستم به حالت قبل برگردد.

 

شخصاً حدود یک سال است که از تم Material Dark استفاده می‌کنم و باید بگویم که خودم از طرفدارانش هستم، ولی افزودن نوتیفیکیشن‌های تیره و دیگر فریم‌ورک‌های مشکی کمک شایانی به این تم کرده و آن را به سطح بالاتری می‌برد. دقت کنید که برای اینکه این خاصیت در گلکسی اس ۸ را داشته باشید به هیچ عنوان نیاز به روت کردن گوشی ندارید اما اگر نیاز دارید به هر دلیلی، گوشی خود را روت کنید،آموزش فلش کردن twrp و روت کردن گوشی Samsung Galaxy S7 Edge در این باره ویژه کاربران گلکسی اس ۸ ارائه شده است.

نظر شما چیست؟ آیا تجربه ای در این باره دارید که بتواند به کاربران کمک کند تا عملیات های یاد شده را به درستی انجام داده و به اتمام برسانند؟ آن را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید و این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

 

 

چگونه ورودی Google Assistant را از حالت صوتی به نوشتاری تغییر دهیم؟

/در , , , , , , /توسط

چندی پیش در حال بررسی و نوشتن مقاله ای با عنوان چگونه Google Assistant را روی MacOS نصب کنیم؟ بودم که طی آن متوجه شدم، که در مک او اس، یا همان سیستم عامل مک، امکان استفاده نوشتاری از دستیار گوگل وجود ندارد. همان لحظه متوجه شدم که این سرویس دارای امکان خوبی است که به کاربر اجازه می دهد به جای استفاده صوتی از حالت نوشتاری و تایپ کردن نیز از این سرویس استفاده کند. هر چند دستیار صوتی گوگل، برای این است که رابطه سخت افزار و انسان را بهتر پوشش دهد اما حقیقتا این سرویس مشکلاتی را دارد که از جمله آن می توان به دو مورد زیر اشاره کرد:

مشکل اول: زمانی که شما در حال گوش دادن به یک موسیقی هستید، این سرویس ورودی را صدای خواننده در نظر گرفته و در کنار کلمات شما یا بدون آن به دنبال این جملات و عبارت ها خواهد گشت و این شما را از هدف دور می کند

مشکل دوم: گوگل تاریخچه ای از صوت شما را در خود ذخیره خواهد کرد که بدین صورت مدیریت آن خیلی سخت خواهد بود. البته برای مورد دوم، یک راه حل وجود دارد که می توانید هر چند مدت یک بار از طریق این ترفند هیستوری صوتی تان را مورد ارزیابی و پاک سازی قرار دهید. بدین منظور مقاله چگونه تاریخچه ی جستجوی صوتی گوگل را پیدا کنیم، گوش کنیم و پاک کنیم را مطالعه کنید. اما هنوز برای روش اول، راه حلی ارائه نشده بنابراین بسیاری از کاربران تمایل دارند که حالت صوتی دستوری را به حالت نوشتاری تبدیل کنند. البته نا گفته نماند که برخی از افراد نیز بدون توجه به این دو دلیل، صرفا بخاطر منع های اجتماعی تمایلی ندارند از این سرویس استفاده کنند. به هر حال شیوه تغییر دستور صوتی به دستور تایپی در دستیار گوگل امروز توسط گویا آی تی به شما آموزش داده می شود با ما همراه باشید:

برای این که تظیمات را تغییر دهید، روش کار این است که روی دکمه هوم انگشت خود را قرار دهید و کمی فشار دهید البته این نگهداشتن باید کمی طولانی تر از حالت معمول باشد. اگر کار خود را درست انجام دهید، پنجره ای مثل زیر به شما نمایش داده می شود:

در این صفحه در بالا و سمت راست و درست جایی که فلش اشاره می کند، شما می توانید یک مربع را مشاهده کنید، که اگر روی آن کلیک کنید ( ضربه بزنید یا لمس کنید ) می توانید بخش تنظیمات را مشاهده کنید. بعد از ضربه زدن بر این آیکون صفحه ای مطابق زیر باز می شود:

در این جا مطابق آن چه فلش به شما نشان می دهد، می توانید آیکون آپشن ها که به صورت سه نقطه است را مورد انتخاب قرار دهید و زیر منو ها را به صورت زیر مشاهده کنید:

از اینجا می توانید گزینه تنظیمات را مشاهده کنید. روی آن ضربه بزنید تا وارد بخش تنظیمات شوید. در بخش تنظیمات، مجموعه های مختلفی وجود دارد که از جمله آن ها Devices است و ما دقیقا با این مجموعه کار داریم.

Preferred input

به موقعیت عکس بالا دقت کنید. در قسمت دیوایس ها با بخش پیکسل کار داریم پس آن را ضربه زده و یا لمس کنید تا وارد زیر مجموعه تنظیمات آن شوید:

Preferred input

در این جا با آخرین گزینه یا Preferred input کار داریم. آن را بیابید و روی آن ضربه بزنید. این گزینه همانطور که در تصویر بالا مشاهده می کنید به طور پیش فرض روی حالت صوتی یا voice تنظیم شده است.

با ضربه زدن بر این گزینه یک پنجره پاپ آپ برای تنظیمات به شما نمایش داده می شود که به صورت زیر می باشد:

حالا برای اینکه رابط کاربری را از حالت ورودی صوتی به نوشتاری و تایپی تبدیل کنید گزینه Keyboard را انتخاب کنید اما اگر تمایل دارید تنطیمات سر جای خود بماند کنسل را بزنید.

بعد از این تنظیمات حالا هر وقت که بخواهید Google Assistant را اجرا کنید، در آن یک کادر نوشتاری نیز مشاهده می کنید که می توانید آن را مورد استفاده قرار داده و با کیبرد روی آن را بنویسید. به تصویر زیر دقت کنید:

Google Assistant

دقت کنید که Google Assistant به طور اتوماتیک کیبرد شما را باز نمی کند بلکه مثل هر برنامه نوشتاری دیگری شما باید با ضربه زدن در کادر نوشتاری، کیبرد را فعال کنید و شروع به نوشتن کنید. اما دقت کنید که با وجود اینکه این قابلیت نوشتاری را جایگزین حالت صوتی کرده اید اما آیکون میکروفون را در سمت راست باکس نوشتاری کماکان مشاهده می کنید.

دقت کنید که Google Assistant یک دستیار صوتی از سوی گوگل است که به رقابت با سرویس هایی نظیر سیری می پردازد که در اپل مرسوم است اما دارندگان مک نیز می توانند با کمک Google Assistant از این سرویس استفاده کنند که در لینک ابتدای این متن به آن پرداختیم اما نکته ای که لازم است بدانید این است که در مک شما نمی توانید تا اطلاع ثانوی حالت نوشتاری را فعال کنید و باید همچنان با وویس کار کنید تا تنظیمات جدید ارائه شود.

توجه کنید که ممکن است این سرویس از روی گوشی شما پاک شده باشد یا اینکه روی گوشی اندرویدی تان به طور رسمی ارائه نشده باشد، ما در این جا مقاله ای نوشته ایم که توسط ان می اموزید که چگونه می توان Google Assistant را بر روی اسمارت فون های اندرویدی دیگر فعال کرد؟

این مقاله را مطالعه کنید و تجربیات شخصی خود را از گوگل اسیستنت با گویا آی تی در میان بگذارید و به ما بگویید که آیا از آن استفاده می کنید یا نه!؟ همچنین این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید تا به دست علاقمندان برسد.

آموزش فعال کردن قابلیت ۳D Touch بر روی سیستم های اندرویدی

/در , , , , , , , /توسط

۳D Touch در واقع سرویسی در اپل است که به آن قابلیت چند لمسی سه بعدی، یا تاچ سه بعدی می گویند. این قابلیت برای گوشی های اپلی کاربرد دارد که شما می توانید توسط آن با میزان فشار متفاوتی که روی گوشی می اورید عملکرد خود را تغییر دهید.

برای فعال کردن قابلیت ۳D Touch اپل در سیستم های اندرویدی لازم است که یک سری کارها از پیش روی گوشی انجام شود تا بتوان به درستی از این سرویس استفاده کرد.

اولین چیزی که لازم است روی گوشی تان نصب باشد، Xposed Framework است. این برنامه پیش فرضی برای سیستم اندرویدی است تا بتوان روی ان ماژولی به نام System Wide Force Touch را پیاده سازی کرد.

برای نصب این دو گزینه لازم است که در صورتی که نیاز به آموزش دارید نت را جستجو کنید اما بعد از این که این دو قابلیت روی گوشی تان فعال شد می توانید ادامه فرآیند را مطابق زیر دنبال کنید.

نکته: برای اینکه از قابلیت تاچ سه بعدی روی گوشی اندرویدی تان استفاده کنید نیاز است که گوشی اندرویدی شما روت شده باشد.

نیازمندی ها:

۱- اول اینکه دستگاه شما روت شده باشد

۲- دوم اینکه فریمورک اکسپوزد (Xposed Framework) را روی سیستم اندرویدی تان بعد از روت کردن نصب کرده باشید.

۳- در تنظیمات اندرویدی خودتان گزینه Unknown Sources را فعال کرده باشید.

Unknown Sources

موقعیت این گزینه در بخش امنیتی است البته ممکن است بر اساس نوع پلتفرم ها این قابلیت در جای دیگری از سیستم تان فعال باشد. بنابراین ابتدا در بخش امنیتی تنظیمات گوشی، به دنبال Unknown Sources باشید. آن را تیک دار کنید که این یعنی برنامه فعال است.

اگر تا به اینجا توانستید کار های یاد شده را به درستی روی گوشی اعمال کنید وارد مرحله بعدی شوید در غیر اینصورت این قابلیت روی گوشی تان فعال نمی شود.

راه اندازی قابلیت تاچ سه بعدی در اندروید

برای این منظور ابتدا نرم افزار Xposed Installer را اجرا کنید و بعد به سراغ بخش دانلود ها بروید. در این برنامه بخشی به نام “Downloads” وجود دارد. در این بخش عبارت System Wide Force Touch را جستجو کنید.

در ادامه به تب Versions بروید و روی دکمه دانلود آن مطابق تصویر زیر کلیک کنید.

Versions

بعد از اینکه ماژول System Wide Force Touch دانلود شد، پنجره نصب آن فعال می شود.

ACTIVATE AND REBOOT

وقتی که برنامه را نصب کردید، این قابلیت به صورت عکس بالا خود را نمایش می دهد. زیر نوشته آن به صورت ACTIVATE AND REBOOT است. باید برنامه را در این قالب اجرا کنید. به احتمال زیاد بعد از طی کردن این پروسه سیستم اندرویدی تان ریستارت خواهد شد.

بعد از ریستارت شدن گوشی، به سراغ اپلیکیشن ها بروید و از آن جا اپلیکیشن System Wide Force Touch را اجرا کنید. بعد از این باید قابلیت لمس سه بعدی را برای برنامه کالیبره کنید. زمانی که System Wide Force Touch را اجرا می کنید یک صفحه به صورت زیر نمایان می شود:

System Wide Force Touch

به بخش FORCE TOUCH THIS دقت کنید. در اینجا باید انگشت خود را گذاشته و کمی لمس کنید. میزان این فشار باید به قدری باشد، که قصد دارید با این میزان فشار، تاچ سه بعدی را فعال کنید. این کار را سه بار انجام دهید تا اپلیکیشن به صورت زیر واکنش نشان دهد.

FORCE TOUCH THIS

شما در حال کالیبره کردن عکس العمل خود و سیستم هستید. در واقع شما باید بیشترین و کمترین فشاری را که می خواهید وارد کنید را مشخص کنید. بدین صورت می توانید در کادر پایین هم ضربه انگشت خود را ثبت کنید و فشاری که می خواهید حداکثر باشد را اعمال کنید تا در نهایت گزینه Clicked نمایش داده شود. این بدین معنی است که سیستم میزان فشار دریافتی را دریافت کرده و تایید کرده است و میزان سنجی کرده است.

بعد از این موضوع، گوشی تان را ریستارت کنید تا عملیات تاچ سه بعدی به خوبی روی آن قابل انجام باشد. این موضوع را چندین بار تست کنید اما متاسفانه برخی از کاربران می گویند که بعد از اتمام این کارها باز هم تاچ سه بعدی برایشان فعال نشده است. علت این امر هم این است که System Wide Force Touch یک ماژل تحت توسعه است و هنوز به طور کامل ارتقا پیدا نکرده و این ممکن است به این دلیل باشد که تا جور شدن آن روی تمام دستگاه های اندرویدی زمان زیادی مانده است. دقت داشته باشید که با این که این قابلیت روی برخی گوشی ها فعال می شود، سایر اپلیکیشن ها را هم مورد تاثیر قرار می دهد. مثلا ممکن است شما با یک تاچ سطحی بتوانید یک عدد را در برنامه ماشین حساب حذف کنید اما با تاچ بزرگ، و قدرتمند، به سادگی تمام حروف و اعداد ماشین حساب را یک باره پاک کنید. این موضوع را بعد از فعال کردن خاصیت تاچ سه بعدی، روی گوشی به کرات تست کنید تا از نتایج ناگهانی ان غافلگیر نشوید.

در صورتی که به هر نحوی تا کنون توانسته اید با یک اپلیکیشن خاص اندرویدی این قابلیت را بدون نقص روی گوشی تان ایجاد کنید آن را با ما در میان بگذارید همچنین در صورتی که در حین انجام تست های یاد شده در این مقاله با تجربه ای ارزشمند روبرو شدید، توصیه می کنم که دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه اپلیکیشن های پیشفرض را در اندروید غیرفعال کنیم؟

/در , , , , , , , /توسط

اپلیکیشن های پیش فرض که روی گوشی های هوشمند ارائه می شوند از جمله اپ هایی هستند که اگر قوی کار شده باشند، قطعا از جمله اجزای مهم به شمار خواهند آمد اما این روزها این اپلیکیشن ها کمی به بیخود افزارها شباهت پیدا کرده اند. این اپلیکیشن های پیش فرض هم اکنون برای گوشی های اندرویدی و iOS ای به خوبی در دسترس هستند اما مشکلی که وجود دارد این است که در اندروید نمی توان این گونه اپلیکیشن ها را کاملا حذف کرد اما در IOS این امکان به خوبی فراهم است که اپ های پیش فرض را حذف کنید تا دیگر در دسترستان نباشد، اما در اندروید تنها قادر به غیرفعال کردن این قبیل برنامه ها خواهید بود.

به هر حال برای اینکه این اپ های اندرویدی را غیرفعال کنید، نیازی به این نیست که گوشی تان را روت کنید. این دستورالعمل گویا آی تی را دنبال کنید تا از شر این اپ ها خلاص شوید!

اولین تبصره! اولین تبصره این است که تنها کاربران اندروید ۶ یعنی مارشمالو به بالا قادر خواهند بود، این اپ ها را غیر فعال کنند بنابراین اگر از نسخه های ابتدایی تر استفاده می کنید، بهتر است که با مشکل خود بسازید چرا که چاره ای برای آن جز بروز رسانی نیست! البته اگر سیستم شما بروز رسانی را بپذیرد خیلی خوش شانس هستید.

disable-a-stock-app-on-android-no-root

فرض می کنیم که شما یا نوقایی هستید یا مارشمالویی! پس ادامه را مطالعه کنید.

به سراغ بخش تنظیمات بروید، در این بخش روی گزینه Apps ضربه زده تا وارد بخش تنظیمات اپ ها شوید یا اینکه می توانید مستقیما به سراغ  Application Manager بروید.

این نام ممکن است در گوشی ها و پلتفرم های مختلف متفاوت باشد اما مهم این است که این بخش در بردارنده لیست اپ ها و تنظیمات مربوط به آن ها است. در این بخش روی اپلیکیشنی که می خواهید این تنظیمات را روی ان انجام دهید ضربه بزنید تا جزییات تنظیماتش را مشاهده کنید:

اگر به اپ هایی که نصب کرده اید نگاه کنید، دو گزینه Force stop و Uninstall را مشاهده می کنید اما اپ های پیش فرض گوگل دو گزینه قابل تنظیم به صورت Disable و Force Stop را در خود جای داده اند. واضح است که باید Disable را مد نظر داشته باشید و روی ان ضربه بزنید.

شاید شما تا پیش از این از اپلیکیشن مورد نظر استفاده کرده باشید، اما گوگل به محض Disable کردن از شما می پرسد که آیا تمایلی دارید که اپ را ابتدا ریستارت کنید تا تنظیمات اولیه اش را به طور خام در بر گیرد و بعد Disable شود. در ادامه البته گفته می شود که این قابلیت یعنی Disable کردن بدون نیاز به ریستارت به حالت اولیه نیز، قابل انجام است پس اجباری بدین کار نیست:

Disable

زمانی که اپ مورد نظر را Disable می کنید آیکون مربوط به آن از میان اپ ها حذف می شود اما از طریق همین بخش تنظیمات می توانید مجددا اپ را فعال کنید و تصویر آن را نمایش دهید.

روش فعال سازی هم بدین صورت است که بعد از وارد شدن به تنظیمات و وارد شدن به بخش اپلیکیشن ها شما کافی است که وارد تب Disabled Apps شوید. در این جا اپ هایی که آن را غیرفعال کرده اید نمایش داده می شود. پس بدین صورت در میان اپ های غیرفعال شده، اپلیکیشن مورد نظر خود را پیدا کنید و تغییرات را روی ان اعمال کنید.

Disabled Apps

عکس بالا موقعیت ها را به درستی به شما نشان می دهد. وقتی اپ مورد نظرتان را پیدا کردید کافی است که وارد جزییات ان شوید و ENABLE را لمس کرده تا اپلیکیشن مجددا فعال شود.

بدین صورت به محض فعال سازی، اپ مورد نظر در لیست اپلیکیشن ها قرار خواهد گرفت و شما قادر خواهید بود از آن استفاده کنید. خوشبختانه این روش، روشی است که طی آن هیچ نیازی به روت کردن دستگاه وجود ندارد و به طور سیستمی می توانید آن را اعمال کنید و نیازی به نصب هیچ گونه اپلیکیشن اضافی نیست.

دقت کنید که نهایت تلاش شما برای حذف اپ های پیش فرض غیرفعال کردن آن است. اما اگر از کاربران آی او اس باشید می توانید علاوه بر غیرفعال سازی اپ پیش فرض در صورتی که مطمئن هستید که به برنامه مورد نظر احتیاجی ندارید، ان را کاملا حذف کنید.

در این باره دیدگاه ها و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید تا به دست علاقمندان برسد.

چگونه با پنهان کردن ssid مودم دزدان ترافیک اینترنت خود را نا امید کنیم؟

/در , , , , , , /توسط

همیشه افرادی که می خواهند از اینترنت دیگران استفاده کنند با بررسی شبکه های اطراف، سعی می کنند که به شبکه های در دسترس با ترفند های خودشان نفوذ کنند اما اگر شما بتوانید SSID خود را از دید کاربران پنهان کنید، در واقع هرگز نمی توانند از شبکه شما مطلع باشند و بدین ترتیب فکر نفوذ به آن داشته باشند. بدین ترتیب شما Identification Number را تغییر می دهید. هر چند پنهان کردن SSID اولین و آخرین راه و معتبر ترین راه برای جلوگیری از هک شدن نیست اما می تواند به شما کمک کند که شبکه تان را دور از چشم هکر هایی قرار دهید که به طور ابتدایی اقدام به هک کردن شبکه ها می نمایند. در این مقاله گویا آی تی با بررسی روش هایی و اعمال تنظیماتی به شما کمک می کند که SSID خود را از دید هکر ها پنهان کنید.

Identification Number

برای این تنظیمات مرورگر لپ تاپ یا گوشی تان را باز کنید و آی پی که در پشت مودم تان نوشته شده است را بنویسید و اینتر را بزنید. غالبا این آی پی با عدد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱ شناخته می شود. اگر برای شما هم این آی پی صدق می کند پس آن را نوشته و اینتر را بزنید تا وارد تنظیمات روتر مودم خود شوید.

البته ممکن است که روتر شما با آی پی ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱ شناخته می شود اما اگر این آی پی روی مودم تان پاک شده و نمی دانید کدام آی پی را باید وارد کنید کافی است نام مودم یا روتر خود را به همراه عبارت  home address در گوگل سرچ کنید و از سایت مربوطه آن را دریافت کنید. خب فرض می کنیم که شما در مرحله اول موفق بودید و توانستید آدرس مورد نظر را پیدا کنید و در مرورگر آن را فراخوانی کنید.

hide-ssid-wireless-network

این صفحه را که فراخوانی کنید، بخش یوزر و پسورد برایتان نمایش داده می شود. در واقع در این بخش لازم است که شما نام کاربری و پسوردی که در پشت مودم قرار دارد را بزنید. دقت کنید که بسیاری از افراد این نام کاربری را قبلا در همین پنل تغییر داده اند. پس حواستان باشد که از کدام یوزر و پسورد استفاده می کنید.

بعد از ورود لازم است به بخش Wireless Settings مراجعه کنید البته این گزینه ممکن است برای هر فرد متفاوت باشد مهم این است که با وجود تفاوت در آیکون باز هم عنوان  Wireless Settings به چشم می خورد:

Wireless Settings

در این پنل به دنبال عبارت Advanced Security Settings یا عبارتی مشابه آن باشید. مکان جایگیری Advanced Security Settings در تنظیمات تمام مودم ها شبیه نیست. 

Advanced Security Settings

روتر شما به هر تعداد باند که داشته باشد باید برای هر باند روتر این کار را انجام دهید مثلا برای روتر های سه باندی باید سه بار این تنظیمات را انجام دهید.

در ادامه می توانید برای SSID گزینه ۵ یا ۲٫۴ یا هر دو را انتخاب کنید.

Disable

در نهایت Disable را انتخاب کنید و Apply را بزنید تا مرحله تا اینجا به اتمام برسد. این موضوع مطابق تصویر زیر نمود پیدا می کند:

Apply

حالا هر چند تا باند که دارید این مراحل را برای آن باند ها انجام دهید و تا اپلای اخر پیش روید. بدین صورت SSID شما از دید کاربران پنهان مانده و امکان هک تا حد زیادی برای هکر ها غیر ممکن می شود و شما نیز شاهد از دست رفتن ترافیک خود نخواهید بود.

در این باره تجربیات و دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.