آموزش تغییر ناحیه کشوری و یا منطقه در Apple ID

اپل آی دی مختص یک ناحیه کشوری است و تنها در فروشگاه همان ناحیه که در آن تعریف شده است کار می کند. اپ استور در دستگاه های iOS و مکینتاش می تواند تشخیص دهد که اپل آیدی بر روی کدام کشور تعریف شده است و شما را به آن هدایت می کند. هدف این کار هم کنترل توزیع جغرافیایی اپلیکیشن هاست. به عنوان مثال بازی پوکمون گو نخست تنها در اپ استور مختص آمریکا عرضه شد. کاربرانی که خارج از آمریکا بودند می بایست یک اپل آیدی جدید برای فروشگاه آمریکا بسازند تا بتوانند آن را دانلود کنند.

 apple-id

این موضوع مشکلی ندارد و به خوبی کار می کند البته اگر مشکلی با داشتن چندین اپل آیدی در گوشی تان داشته باشید. اگر قصد دارید ناحیه کشوری تان را در اپل آیدی تغییر دهید و اکانت جدید نسازید، راه بسیار ساده ای برای این کار وجود دارد. البته در نظر داشته باشید که این کار نیازمند یک کارت اعتباری یا بانکی است که در کشوری که می خواهید به آن تغییر کنید به درستی کار کند.

اپ استور را باز کنید و به پایین صفحه و بخش “Featured” بروید. اگر وارد فروشگاه نشدید، یا وارد کاربری خود بشوید. اگر وارده شده اید، بر روی اپل آیدی خودتان زده و سپس گزینه “View Apple ID” را انتخاب کنید. این صفحه با کمی تاخیر بالا می آیدو بر روی صفحه “Account”، گزینه “Country/Region” را انتخاب کنید. در صفحه بعدی، بر روی “Change Country or Region” بزنید.

Apple ID

Apple ID

لیستی از تمام نواحی موجود بالا می آید. کشور یا منطقه ای که مد نظرتان است را انتخاب کنید و بر روی کلیدNext بزنید. سپس از شما خواسته می شود تا شرایط و ظوابط مربوطه به آن کشور و اپ استور مخصوص به آن را بپذیرید. پس از چندین بار پذیرفتن به صفحه نهایی می رسید که از شما می خواهد شرایط پرداختتان را به روز رسانی کنید.

Apple ID

اینجا به کارت اعتباری تان نیاز دارید، آدرس دقیق پرداخت و شماره کارت اعتباری تان را وارد کنید و بر روی Next بزنید.

Apple ID

و تمام! اگر کارت اعتباری ندارید متاسفانه نمی توانید از این روش یا هر روشی دیگر که مربوط به تغییر ناحیه یا کشور می شود استفاده کنید.

البته اگر کارت اعتباری ای که در آن ناحیه به خصوص کار می کند را در دست ندارید تنها نمی توانید اپلیکیشن خریده یا خرید های درون بازی انجام دهید. اگر می خواهید اپلیکیشن های رایگان دانلود کنید بهتر است اپل آیدی جدیدی برای کشوری که در آن زندگی می کنید بسازید.

نظر شما در رابطه با این ترفند چیست؟ این مطلب گویا آی تی را برای دوستان خود ارسال کنید و بهترین روش برای این کار انتشار آن در شبکه های اجتماعی است.

آموزش تغییر ناحیه کشوری و یا منطقه در Apple ID

اپل آی دی مختص یک ناحیه کشوری است و تنها در فروشگاه همان ناحیه که در آن تعریف شده است کار می کند. اپ استور در دستگاه های iOS و مکینتاش می تواند تشخیص دهد که اپل آیدی بر روی کدام کشور تعریف شده است و شما را به آن هدایت می کند. هدف این کار هم کنترل توزیع جغرافیایی اپلیکیشن هاست. به عنوان مثال بازی پوکمون گو نخست تنها در اپ استور مختص آمریکا عرضه شد. کاربرانی که خارج از آمریکا بودند می بایست یک اپل آیدی جدید برای فروشگاه آمریکا بسازند تا بتوانند آن را دانلود کنند.

 apple-id

این موضوع مشکلی ندارد و به خوبی کار می کند البته اگر مشکلی با داشتن چندین اپل آیدی در گوشی تان داشته باشید. اگر قصد دارید ناحیه کشوری تان را در اپل آیدی تغییر دهید و اکانت جدید نسازید، راه بسیار ساده ای برای این کار وجود دارد. البته در نظر داشته باشید که این کار نیازمند یک کارت اعتباری یا بانکی است که در کشوری که می خواهید به آن تغییر کنید به درستی کار کند.

اپ استور را باز کنید و به پایین صفحه و بخش “Featured” بروید. اگر وارد فروشگاه نشدید، یا وارد کاربری خود بشوید. اگر وارده شده اید، بر روی اپل آیدی خودتان زده و سپس گزینه “View Apple ID” را انتخاب کنید. این صفحه با کمی تاخیر بالا می آیدو بر روی صفحه “Account”، گزینه “Country/Region” را انتخاب کنید. در صفحه بعدی، بر روی “Change Country or Region” بزنید.

Apple ID

Apple ID

لیستی از تمام نواحی موجود بالا می آید. کشور یا منطقه ای که مد نظرتان است را انتخاب کنید و بر روی کلیدNext بزنید. سپس از شما خواسته می شود تا شرایط و ظوابط مربوطه به آن کشور و اپ استور مخصوص به آن را بپذیرید. پس از چندین بار پذیرفتن به صفحه نهایی می رسید که از شما می خواهد شرایط پرداختتان را به روز رسانی کنید.

Apple ID

اینجا به کارت اعتباری تان نیاز دارید، آدرس دقیق پرداخت و شماره کارت اعتباری تان را وارد کنید و بر روی Next بزنید.

Apple ID

و تمام! اگر کارت اعتباری ندارید متاسفانه نمی توانید از این روش یا هر روشی دیگر که مربوط به تغییر ناحیه یا کشور می شود استفاده کنید.

البته اگر کارت اعتباری ای که در آن ناحیه به خصوص کار می کند را در دست ندارید تنها نمی توانید اپلیکیشن خریده یا خرید های درون بازی انجام دهید. اگر می خواهید اپلیکیشن های رایگان دانلود کنید بهتر است اپل آیدی جدیدی برای کشوری که در آن زندگی می کنید بسازید.

نظر شما در رابطه با این ترفند چیست؟ این مطلب گویا آی تی را برای دوستان خود ارسال کنید و بهترین روش برای این کار انتشار آن در شبکه های اجتماعی است.

بررسی و راهنمای خرید بهترین کروم بوک برای سال ۲۰۱۷

در زمانی نه چندان دور، عاشقان تکنولوژی کروم بوک‌ها را فقط به عنوان یک دستگاه نوظهور به حساب می‌آوردند، ولی امروز این دستگاه دیگر تنها یک مرورگر نیست بلکه به عنوان یک لپتاپ واقعی شناخته می‌شود. اکنون کروم بوک‌ها دستگاه‌هایی پر از قابلیت و سبک هستند که تقریباً قادر به پاسخگویی به نیازهای اکثر کاربران می‌باشد. و بهتر از همه این که این‌ها امروز ایمن‌تر و اغلب مقرون به صرفه‌تر از رقبا هستند.

با توجه به محبوبیتی که کروم بوک‌ها در سال‌های اخیر کسب کرده‌اند، حالا گزینه‌های زیادی برای انتخاب کردن وجود دارد. اگرچه این مسئله به طور کلی خوب است ولی از طرفی پیدا کردن یک گزینه‌ی مناسب را برای شما مشکل می‌کند. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا با هم نگاهی به کروم بوک‌های مختلف در رنج‌های قیمتی متفاوت بیندازیم.

بهترین کروم بوک‌

آیا کروم بوک برای من مناسب است؟

قبل از این که نگاهی به بهترین دستگاه‌های موجود در بازار بیندازیم، ابتدا باید به یک سوال مهم پاسخ دهیم: آیا کروم بوک گزینه‌ی خوبی برای شماست؟

به طور خلاصه باید گفت بستگی دارد.

اول باید ببینید که از کامپیوتر چه استفاده‌ای دارید. فکر می‌کنم بزرگترین سوال این است: آیا شما در مرورگر زندگی می‌کنید؟ اگر مرورگر کروم پر استفاده‌ترین اپلیکیشن شماست و بیش از ۹۵ درصد استفاده‌ی شما از کامپیوتر مربوط به این مرورگر می‌شود، پس بله، کروم بوک به خوبی نیاز شما را برطرف خواهد کرد. برای آن پنج درصد باقی مانده هم می‌توانید از اپلیکیشن‌های مبتنی بر کروم استفاده کنید، اما باز هم باید گفت که گرفتن این تصمیم به تحقیق بیشتری نیاز دارد.

بخش دیگر قضیه سخت‌افزار است. دستگاه‌های جانبی و هر چیزی که به کامپیوترتان وصل می‌کنید را در نظر بگیرید. اکثر چاپگرها و اسکنرها بدون مشکل با کروم بوک کار می‌کنند، ولی دیگر قادر به انجام بعضی از کارها مثل سینک کردن آیفون با کامپیوتر نخواهید بود. چون آیتونزی برای این سیستم عامل وجود ندارد، در نتیجه ممکن است برای برخی از کاربران مشکل ساز شود.

به هر حال باید چنین چیزهایی را در نظر داشته باشید. با استفاده از کروم بوک نمی‌توانید ویرایش‌های سنگین ویدیو یا تصویر انجام دهید. نه تنها سخت‌افزار برای انجام این کار کشش کافی را ندارد، بلکه نرم‌افزارهای مناسبی هم در حال حاضر در این زمینه برای این سیستم طراحی نشده است. دچار سوء برداشت نشوید، امکان انجام ویرایشات جزئی به سادگی در کروم بوک وجود دارد، اما اگر زیاد ویرایش می‌کنید، بهتر است به فکر دستگاه دیگری باشید.

اساساً اگر قرار است بیشتر از یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان برای یک لپتاپ هزینه کنید، بهتر است دستگاه‌های رده پایین ویندوز را کنار بگذارید. انتظاراتتان را پایین بیاورید تا بتوانید از کروم بوک استفاده کنید.

با در نظر داشتن این قضیه، کروم بوک‌ها حفره‌ی دیگری از بازار لوازم الکترونیکی را پوشانده‌ند که تا پیش از معرفی آن توسط گوگل اصلاً نمی‌دانستیم می‌توانیم چنین چیزی داشته باشیم. این لپتاپ‌ها با قیمت مقرون به صرفه‌ی خود دستگاه‌های مفیدی هستند که به راحتی قابل حمل می‌باشند و هر جایی که باشید می‌توانید سریع آن‌ها را از درون کیف یا کوله‌ی خود درآورید، به سرعت آن‌ها را از حالت Sleep خارج کنید و مثلا ایمیل‌تان را بنویسید.

و به تجربه‌ی من، اگر یک کروم بوک برای شما مناسب باشد، قطعاً عاشق آن خواهید شد.

بهترین کروم بوک‌های اقتصادی (کمتر از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان)

کروم بوک‌های مقرون به صرفه‌ی زیادی در بازار وجود دارد. به طوری که حتی دستگاه‌های حول و حوش ۴۰۰ هزار تومان هم تولید شده است. ولی به قول ضرب المثل معروف «هرچقدر پول بدی آش می‌خوری»، بنابراین نباید از دستگاه‌های زیر ۶۰۰ هزار تومان انتظار زیادی داشت. یعنی اگر چاره‌ای به جز خرید از این رنج قیمت ندارید، بهتر است آن را کنار بگذارید. زمانی که صحبت از کروم بوک می‌شود، صرف هزینه‌ی بیشتری تفاوت‌های زیادی را رقم می‌زند. بهترین دستگاه‌های کمتر از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به شرح زیر است:

ASUS Chromebook Flip C100: یک میلیون تومان

بهترین کروم بوک‌

کروم بوک ASUS Flip C100 در میان دستگاه‌های اقتصادی مثل پادشاه می‌ماند. ایسوس با پایین نگه داشتن قیمت، خروجی فوق العاده‌ای ارائه داده است. برای مثال C100 این شرکت از یک پردازنده‌ی کاملاً به صرفه استفاده کرده که برای بسیاری از وظایف عالی است. این مدل با ۴ گیگابایت رم (یک نسخه‌ی ارزان‌تر با ۲ گیگ رم هم وجود دارد که آن را توصیه نمی‌کنم) به خوبی از پس کارهای روزمره بر می‌آید. ایسوس هیچ چیزی در مقوله‌ی کیفیت ساخت کم نذاشته است. C100 با توجه به این قیمت یک بدنه‌ی کاملاً آلومینیومی و ساختی مجموعاً ستبر دارد.

این دستگاه با توجه به صفحه‌ی تبدیل پذیر ۱۰.۱ اینچی خود چیزی فراتر از یک کروم بوک ساده است و از آن جایی که امکان اجرای اپلیکیشن‌های اندروید را دارد، می‌توان به جای تبلت هم از آن استفاده نمود. البته باید گفت که در حالت تبلت دستگاه کمی کند می‌شود، ولی اگر تبلت ندارید یا می‌خواهید دستگاه فعلی خود را جایگزین کنید، با خرید C100 به راحتی می‌توانید با یک تیر دو نشان بزنید.

تنها مشکلی که شاید برای بعضی از کاربران اذیت کننده به نظر برسد، اندازه‌ی نمایشگر دستگاه است. پنل لمسی ۱۰.۱ اینچی C100 (با تفکیک پذیری ۱۲۸۰ در ۸۰۰) شاید به عنوان یک لپتاپ تمام وقت به خصوص برای کاربران که بینایی ایده‌آلی ندارند چندان کافی نباشد.

Acer Chromebook R11: ۸۰۰ هزار تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان

Acer Chromebook R11: ۸۰۰

اگر به دنبال یک کروم بوک تبدیل پذیر با صفحه نمایش بزرگتر هستید، Acer R11 گزینه‌ی مناسب برای شماست. این کروم بوک ۱۱.۶ اینچی (با دسترسی کامل به گوگل پلی برای استفاده از اپلیکیشن‌های اندرویدی) در کنار امکان تبدیل شدن به تبلت به راحتی می‌تواند از پس کارهایی مثل تایپ و کار با فایل‌های صفحه گسترده برآید.

بدنه‌ی پلاستیکی دستگاه در مقایسه با بدنه‌ی آلومینیومی C100 آن قدر خوب نیست که بگوییم یک دستگاه اقتصادی حرفه‌ای داریم، اما سخت‌افزاری‌های قدرتمندی در زیر این پوشش پلاستیکی وجود دارد. پردازنده‌ی سلرون N3150 اینتل به خوبی از کندی سیستم جلوگیری می‌کند و اجازه می‌دهد تا در زمان کم کارهای زیادی انجام دهید. فکر نکنم کسی بتواند از این پردازنده ناراضی باشد.

پنل لمسی ایسر R11 با تفکیک پذیری ۱۳۶۶ در ۷۶۸ چشم‌ها را کمتر از مدل C100 ایسوس اذیت می‌کند، چون نه تنها تفکیک پذیری این دستگاه (در محور عمودی) کمی کمتر است، بلکه صفحه نمایش هم مقداری بزرگتر می‌باشد.

مدل R11 با توجه به نیازهای شما دارای دو نسخه است: یکی با ۲ گیگ رم و ۱۶ گیگ حافظه‌ی داخلی، و دیگری با ۴ گیگ رم و ۳۲ حافظه‌ی داخلی. من همیشه گزینه‌ی دوم را توصیه می‌کنم، اما اولی هم با قیمت ۸۰۰ هزار تومان قطعاً یک گزینه‌ی جذاب است.

بهترین کروم بوک‌های میان رده و حرفه‌ای (بیشتر از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان)

کروم بوک‌های اقتصادی فوق العاده هستند، و پاسخگوی بسیاری از نیازهای کاربران می‌باشند – البته اگر استفاده‌ی سنگینی از لپتاپ ندارید و قیمت برایتان مهم‌تر است. اما اگر به دنبال توان بیشتر، نمایشگر بزرگتر، و به طور کلی دستگاه بهتری هستید که جای خالی لپتاپ را به طور کامل پر کند، لیست زیر شامل چنین کروم بوک‌هایی است.

به خاطر یک دلیل مشخص، تصمیم گرفتم کروم بوک‌های میان رده و حرفه‌ای (Premium) را در یک دسته بندی قرار دهم: هر کدام از این دستگاه‌ها بسته به انتخابی که می‌کنید، قادر به انجام کار خاصی است. برای مثال، چندین نسخه‌ی مختلف از HP Chromebook 13 وجود دارد که در محدوده‌ی قیمتی ۲ تا ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان قرار دارد. ارزان‌ترین مدل این رنج قیمتی یک دستگاه کاملاً میان رده است، اما اگر کمی بالاتر و بالای ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان بیایید، می‌توانید یک کروم بوک حرفه‌ای خریداری کنید.

به جز موارد واضح – مثل صفحه‌ی بزرگتر، کیفیت ساخت بهتر و غیره – محسوس‌ترین تفاوتی که در این دستگاه‌های حرفه‌ای مشاهده خواهید کرد، پردازنده و رم آن است. در حالی که تراشه‌های پردازشی مبتنی بر ARM در کروم بوک‌های ارزان‌تر قرار دارد و کار بسیاری از کاربران را راه می‌اندازد، پردازنده‌های پیشرفته‌تر را می‌توان در این مدل از کروم بوک‌ها دید. اگرچه که خیلی از آن‌ها هنوز از تراشه‌های ARM استفاده می‌کنند، ولی این تراشه‌ها همان تراشه‌های مختص به تلفن‌های هوشمند نیست، اغلب این تراشه‌ها از پایه برای کروم بوک‌ها طراحی شده‌اند. یعنی طوری طراحی شده‌اند تا در عین خنک ماندن قدرت پردازشی بیشتری داشته باشند. و البته، تراشه‌های موبایلی اینتل که در بعضی از کروم بوک‌ها قرار دارد، دقیقاً از همان مدل‌هایی است که در لپتاپ‌های فعلی ویندوزی هم استفاده می‌شود، و از این رو، وقتی یکی از آن‌ها را در این دستگاه‌ها به کار می‌برید، با توجه به سبک‌تر بودن سیستم عامل کروم بوک، راندمان کار بسیار بهتر می‌شود.

علاوه بر این، دقیقاً مثل کامپیوترهای قدیمی، رم این جا هم نقش موثری دارد. به طور خلاصه، هر چه رم بیشتری داشته باشید، به طور همزمان می‌توانید وظایف بیشتری اجرا کنید. اگر مثل من هستید، به راحتی می‌توانید بیش از ۲۰ زبانه‌ی کروم باز کنید – که این مقدار با توجه به رم ۴ گیگی دستگاه می‌تواند خیلی زیاد باشد، به همین دلیل است که به شدت پیشنهاد می‌کنم که به فکر دستگاهی با ۸ گیگابایت رم باشید. ولی از طرف دیگر، اگر جزو افرادی هستید که تعداد زبانه‌های همزمان‌تان از ۲ یا ۳ زبانه تجاوز نمی‌کند، ۴ گیگ رم برای شما کافی است.

HP Chromebook 13: بیشتر از ۲ میلیون تومان

HP Chromebook 13

اگر می‌خواهید لپتاپ‌تان را خودتان پیکربندی کنید تا بتوانید آن را بر اساس نیازهای‌تان انتخاب نمایید، HP Chromebook 13 پاسخ شماست. همه‌ی نسخه‌های موجود از این مدل بدنه‌ی آلومینیومی و نمایشگر QHD با تفکیک پذیری ۳۲۰۰ در ۱۸۰۰ دارند، ولی بخش‌های داخلی نسخه‌های مختلف دستگاه به شکل چشمگیری با یکدیگر متفاوت است. اولین نسخه‌ی این مدل مجهز به پردازنده‌ی پنتیوم اینتل است، در حالی که نسخه‌های رده بالای آن تا تراشه‌ی Core m5 اینتل ارتقا می‌یابند.

به نظر من یکی از نقاط ضعف کروم بوک ۱۳ رم آن است، چون فقط یک گزینه‌ی ۴ گیگابایتی وجود دارد. من دوست دارم نسخه‌ی ۸ گیگی آن را داشته باشم، خصوصاً وقتی مجبور می‌شوم چنین مبالغی برای یک لپتاپ پرداخت کنم. در حال حاضر مدتی است که مقدار ۴ گیگابایت برای کروم بوک‌ها یک استاندارد به حساب می‌آید، ولی با تغییر چشم انداز وب و نیازهای کاربران، شخصاً منتظرم تا مدل ۸ گیگابایتی جای مدل فعلی را بگیرد.

اگر از آن دسته آدم‌هایی هستید که دوست دارید خودتان سخت‌افزار موردنظرتان را انتخاب کنید، HP با کروم بوک ۱۳ برای رفع نیاز شما آماده است. با امکان انتخاب پردازنده می‌توانید از بین هر چیزی از پنتیوم ۴۴۰۵Y گرفته تا تراشه‌ی غول آسایی مثل Core M7 (که ۶ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان هزینه به همراه دارد) انتخاب داشته باشید. یا این که تفکیک پذیری نمایشگر را از بین FHD یا QHD انتخاب نمایید.

به علاوه می‌توانید از دستگاه‌های جانبی HP مثل داک بی‌نظیر کروم بوک استفاده کنید تا بتوانید دستگاه خود را حقیقتاً به یک ایستگاه کاری رومیزی تبدیل کنید.

Samsung Chromebook Plus/Pro: از یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان تا ؟؟؟

Samsung Chromebook Plus/Pro

کروم بوک سامسونگ که در دو مدل در CES 2017 معرفی شد، بلوای زیادی در میان مطبوعات به پا کرد. البته این دستگاه هنوز به بازار عرضه نشده ولی هر دو مدل پرو و پلاس آن مشخصات سخت‌افزاری تقریباً یکسانی دارد. این دستگاه مجهز به یک نمایشگر لمسی با اندازه‌ی ۱۲.۳ اینچ با تفکیک پذیری ۲۴۰۰ در ۱۶۰۰، حافظه‌ی داخلی ۳۲ گیگابایتی، و قلمی است که به شدت یادآور قلم معروف S Pen می‌باشد.

چرا قلم؟ خب، چون این دو دستگاه تبدیل پذیر برای فروشگاه گوگل پلی ساخته شده‌اند. این دستگاه‌ها هم درست مثل ASUS Flip C100 و Acer R11 لپتاپ و تبلت را به برای بهره‌وری کامل از فروشگاه گوگل پلی اندروید به طور همزمان و فقط با وزنی معادل ۱٫۰۷ کیلوگرم ارائه می‌دهد.

تفاوت اصلی بین مدل‌های پرو و پلاس پردازنده‌ی آن‌هاست. مدل پلاس پردازنده‌ی ARM هشت هسته‌ای خاصی دارد که توسط خود سامسونگ طراحی شده، در حالی که مدل پرو مجهز به تراشه‌ی Core m3 اینتل می‌باشد. قیمت مدل اول یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان است، اما قیمت مدل دوم هنوز اعلام نشده است.

با وجود این که هر دو مدل پرو و پلاس خیلی خوب به نظر می‌رسند، ولی نکاتی وجود دارد که سامسونگ باید توجه بیشتری به آن داشته باشد. مثلاً هیچ نسخه‌ای با ۸ گیگابایت رم وجود ندارد و هر دو دستگاه هم فقط ۳۲ گیگابایت حافظه‌ی داخلی دارند. این کروم بوک‌های حرفه‌ای طراحی شده‌اند تا تجربه‌ی حرفه‌ای و خاصی به ارمغان بیاورند، اما با این مشخصاتِ محدود، نیل به چنین مقصودی مشکل است. اما پردازنده‌های این دستگاه‌ها نسبت به کروم بوک‌های ارزان‌تری که در بالا بررسی کردیم، باید تجربه‌ی کاربری بهتری داشته باشند.

می‌توانید کروم بوک پلاس سامسونگ را از این جا پیش خرید کنید. با عرضه‌ی این دستگاه به بازار، شما را در جریان اخبار قرار خواهیم داد.

ASUS Flip C302: بیشتر از ۲ میلیون تومان

ASUS Flip C302

یکی دیگر از دستگاه‌های تازه وارد CES امسال، Flip C302 است که برادر بزرگتر و قدرتمندتر Flip C100 می‌باشد. این دستگاه جذاب همه‌ی ویژگی‌های خوب مدل C100 –مثل بدنه‌ی آلومینیومی و طراحی تبدیل پذیر- را در خود دارد و آن را با اندازه‌ای بزرگتر، یعنی ۱۲.۵ اینچ ارائه می‌کند. این دستگاه در دو نسخه با پردازنده‌های Core m3 و Core m7 اینتل عرضه می‌شود. به علاوه، این دستگاه تنها کروم بوک لیست ماست که رم ۸ گیگابایتی و حافظه‌ی داخلی ۱۲۸ گیگابایتی دارد.

برخلاف برخی از گزینه‌های حرفه‌ای موجود در این لیست، ایسوس تصمیم گرفته تا به تفکیک پذیری نمایش FHD (۱۹۲۰ در ۱۲۸۰) وفادار بماند، که البته به نوعی بهترین تصمیم قابل اتخاذ است، چون هر چه پیکسل‌ها کمتر باشد، عملکرد دستگاه و عمر باتری بهتر می‌شود. با وجود این که از کیفیت خوب پنل‌های QHD اطمینان دارم، ولی صادقانه باید بگویم که آن‌ها در چنین نمایشگرهای کوچکی به درد نمی‌خورند. البته متوجه نظرات مختلفی که در این زمینه وجود دارد هستم، ولی صرفاً نظرم را گفتم.

به جبران تفکیک پذیری نسبتاً پایین دستگاه، مدل C302 ویژگی‌های منحصر به فرد دیگری مثل سنسور نور محیطی دارد. یعنی دقیقاً مثل موبایل، C302 هم با توجه به شرایط نور محیطی، نور صفحه را به طور خودکار تنظیم می‌کند. این دستگاه چراغ زیر کیبورد هم دارد که نبود آن به طرز (ناامیدکننده و) شگفت‌آوری در کروم بوک سامسونگ حس می‌شود.

قیمت گذاری Flip C302 با فرض مدل Core m3 و ۴ گیگابایت رم از دو میلیون تومان شروع می‌شود؛ حالا خودتان حساب کنید که مدل m7 با ۸ گیگ رم چه هزینه‌ای خواهد داشت. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این لپتاپ به این صفحه مراجعه کنید. خبرهای بعدی در مورد این دستگاه را هم به محض عرضه به بازار به اطلاع شما خواهیم رساند.

نکته: از آن جایی که ASUS Flip C302 و Samsung Chromebook Pro هنوز برای خرید در دسترس نیستند، ممکن است مشخصات آن‌ها توسط تولید کنندگانشان تغییر کند. پس در هنگام خرید این نکته را در نظر داشته باشید.

اگر قصد دارید یک لپتاپ جدید بخرید، و کروم بوک را به عنوان پلتفرم بعدی‌تان انتخاب کرده‌اید، اکنون بهترین زمان برای اجرایی کردن این تصمیم است. ویژگی‌های حرفه‌ای و خاصی که در مدل‌های جدید کروم بوک‌ها قرار داده شده آن‌ها را به گزینه‌های مناسبی برای کاربران تبدیل می‌کند، به خصوص برای کسانی که می‌خواهند یک سیستم ساده اما قدرتمند و به‌روز داشته باشند. شخصاً خیلی منتظر ASUS Flip C302 هستم که به نظرم در بین دستگاه‌های موجود یکی از بهترین‌هاست.

برای خرید این کروم بوک ها چه توصیه ای دارید؟ پیشنهاد شما به افرادی که در مرحله تصمیم خرید کروم بوک هستند چیست؟ پیشنهادات خود را با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه جهت نمایش ویدئو در اندروید را تغییر دهیم؟

حتما تاکنون بارها با مشکل پخش فیلم در جهت نادرست مواجه شده اید. به طور مثال در جهت افقی فیلم برداری نموده اید اما حال که قصد نمایش فیلم را دارید آن را به صورت عمودی نشان می دهد و جهت فیلم به طور اتوماتیک نمی چرخد. در این مطلب قصد داریم به شما در رفع این مشکل کمک نماییم. با گویا آی تی و یک آموزش دیگر همراه باشید.

عدم چرخش فیلم در زمان پخش اغلب در زمان هایی رخ می دهد که شما به عنوان مثال نیمی از فیلم را به صورت عمودی فیلم برداری کرده اید و حالا به هر دلیلی مجبورید جهت را به افقی تغییر دهید و یا بالعکس در چنین مواقعی فیلم با همان جهتی پخش خواهد شد که شما در ابتدا شروع به فیلم برداری کرده اید. در واقع شما یا می توانید همه فیلم را تغییر جهت دهید و یا به طور کلی اقدام به این کار نکنید. زیرا امکان تغییر جهت بخشی از فیلم وجود ندارد. برای تغییر جهت ویدئو در اندروید کار نه چندان ساده ای را پیش رو دارید برای این منظور به اپلیکیشن Google Photos نیاز دارید بنابراین در صورتی که هنوز این اپلیکیشن را نصب نکرده اید بهتر است ابتدا آن را از اینجا دانلود و نصب نمایید.

در صورتی که تازه اقدام به نصب این اپلیکیشن نموده اید در اولین مراجعه پنجره تنظیمات برای شما به نمایش در خواهد آمد. تنظیمات این بخش در حالت پیش فرض مطلوب هستند و به عنوان مثال برای بارگذاری فایل ها با بهترین کیفیت و به صورت نامحدود تنظیم شده اند همچنین قابلیت آپلود تنها در زمان استفاده از WiFi برای آن ها تعریف شده بنابراین در صورتی که تمایلی به تغییر آن ها ندارید می توانید با فشردن گزینه  “Done”  صفحه را بسته و کار خود را برای چرخاندن ویدئو دنبال نمایید.

Rotate-video-Google-Photos-

بر روی ویدئو مورد نظر کلیک نمایید تا از شما پرسیده شود قصد دارید آن را با چه برنامه ای باز نمایید و سپس از لیست موجود برنامه Photos  را انتخاب نمایید تا ویدئو در این برنامه باز شود.

Rotate-video-Google-Photos-

به محض باز شدن برنامه ویدئو به صورت اتومات اجرا خواهد شد. ابتدا آن را متوقف نمایید و سپس با لمس صفحه نمایش، ابزار های کنترلی و تنظیمات برنامه ظاهر خواهند شد. از میان این ابزار ها بر روی مداد کوچکی که در پایین تصویر قابل مشاهده است کلیک نمایید.

Rotate-video-Google-Photos-

از طریق این آیکون به به منوی تنظیمات برنامه Google Photos وارد خواهید شد. این بخش امکانات زیادی را در اختیار شما قرار خواهد داد. به عنوان مثال به کمک نوار موجود در بخش پایینی صفحه شما قادر هستید هر بخش از ویدئو را که تمایل دارید جدا نموده و در قالب یک فرمت ویدئویی ذخیره نمایید.

Rotate-video-Google-Photos-

در بخش پایینی این نوار دکمه ای تحت عنوان  “Rotate” مشاهده می نمایید که به شما امکان چرخش ویدئو را می دهد. روی این دکمه کلیک نمایید.

Rotate-video-Google-Photos-

با هر بار کلیک روی این دکمه ویدئوی شما در یکی از جهات به نمایش در خواهد آمد. ممکن است برای دست یابی به نتیجه مطلوب چند بار بر روی این دکمه کلیک نمایید. پس از پیدا کردن جهت صحیح بر روی دکمه  “Save”  در گوشه بالا سمت راست کلیک نمایید تا تغییرات بر روی ویدئوی شما اعمال گردد.

Rotate-video-Google-Photos-

توجه نمایید که برنامه Photos  یک نسخه دیگر از ویدئوی شما با تنظیمات جدید ایجاد خواهد کرد و نسخه پیشین همچنان به حالت قبلی باقی می ماند.

تمام شد! به همین سادگی توانستید ویدئو مورد نظر را تغییر جهت دهید.

نظرات و دیدگاه های خودر ا با ما و دیگر کاربران گویا آی تی درمیان بگذارید.

چگونه از گوشی موبایل برای ردیابی هرچیزی مثل خودرو استفاده کنیم؟

آیا تا به حال پیش آمده در شلوغی شهر محل پارک خودرویتان را گم کرده باشید؟ بله این اتفاق کم روی نمی دهد. خودرویتان را پارک کرده و به خرید می روید و وقتی برمی گردید؛ پارکینگ آن قدر شلوغ شده که نمی دانید خودرویتان را کجا پارک کرده اید.  سپس دزدگیر ماشین را بالاگرفته (البته اگر دزدگیر دارید!) و بر روی کلید آن می زنید و آن قدر ادامه می دهید تا بفهمید صدا از کجا می آید. برخی مواقع علی الخصوص در روز های گرم تابستان این کار بسیار آزار دهنده و طاقت فرساست.

لزومی ندارد که حتما یک ردیاب GPS گران قیمت بر روی خودرویتان نصب کنید تا آن را ردیابی کنید. این کار هزینه سرسام آوری دارد و قطعا ارزش این همه هزینه اضافی را ندارد.

اما بد نیست بدانید راه بهتر و ارزان تری برای این کار وجود دارد.

یک استارتاپ واقع در کالیفرنیا ابزار کوچکی را طراحی کرده است که از سوی اسمارتفون تان کنترل می شود و ممکن است همان چیزی باشد که دنباش می گردید.

این وسیله چیست؟

اسم این وسیله کوچک TrackR است. این ابزار  ردیابی بسیار مدرن فقط کمی از یک سکه ۵۰۰ تومانی بزرگتر است و می تواند روشی نوین و بسیار آسان در ردیابی چیز هایی که می خواهیم باشد.

ردیاب خودرو

چگونه عمل می کند؟

کار با آن بسیار آسان است! فقط کافیست برنامه TrackR را بر روی اسمارتفون تان نصب کنید و برنامه را به وسیله متصل کرده و تمام. در ادامه کافیست TrackR را به هرچیزی که می خواهید ردیابی کنید متصل کنید. کل پروسه راه اندازی این وسیله جمعا ۵ دقیقه وقت شما را خواهد گرفت.

می توانید این وسیله را به کلید، کیف اداری، کیف پول و یا وسایل الکترونیکی و به عبارتی هرچیزی که نمی خواهید گم کنید وصل کنید. و سپس در صورت مفقود شدن از اپلیکیشن آن برای ردیابی اش استفاده کنید.

سیستم های GPS و سرویس های ردیابی را فراموش کنید. پرداخت هزینه های هنگفت برای این سرویس ها و دردسر های همراهشان بسیار آزاردهنده است و همین ها دلیل ساخت این ابزار جالب بوده اند.

ردیابی ماشین با اسمارت فون

می توانید TrackR را زیر کفی یا در صندوق و یا در داشبورد ماشین تان مخفی کنید تا در صورت به سرقت رفتن آن سارق متوجه آن نشود.

اگر فراموش کرده اید که خودرویتان را کجا پارک کرده اید تنها اسمارتفون تان را در بیارید و برنامه TrackR را باز کرده و گزینه “Lost item” را بزنید سپس سریعا می توانید مختصات دقیق و محل پارک خودرو تان را مشاهده کنید.

قیمت آن چقدر است؟

قطعا وسیله ای مانند این باید بسیار گران باشد! در اشتباهید! ردیاب TrackR تنها ۲۹ دلار قیمت دارد. این مقدار هزینه برای آرامش خاطر بسیار ناچیز است.

از کجا تهیه کنیم؟

می توانید این محصول را مستقیما از سایت سازنده آن خریداری کنید. آن ها به تمام نقاط جهان محصول را ارسال می کنند.

دیگر چه کار می توان با این وسیله کرد؟

همانطور که پیش تر عرض کردیم کار های بسیار زیادی می توان با این ردیاب کرد. این ردیابت آن قدر کوچک است که می توان حتی آن را به حیوان خانگی تان هم متصل کنید. کافیست ردیاب را به قلاده شان وصل کنید آن وقت در صورت مفقود شدن آن ها به راحتی پیدایشان کنید. ردیاب را به کلید یا کیف پول تان وصل کنید و دیگر لازم نیست کل خانه را برای پیدا کردنشان زیر و رو کنید.

TrackR به گونه ای طراحی شده است که هر دو طرف آن قابلیت چسبندگی دارد و می توانید به راحتی آن را به دوچرخه و یا لپتاپ تان وصل کنید.

ردیابی خودرو با نرم افزار

نحوه استفاده از آن به چه صورت است؟

حال که از امکانات این وسیله آگاه شدید تنها باید این ۳ مرحله را در نظر داشته باشید:

  1. TrackR را خریداری کنید. طی یک هفته دم در منزل به شما تحویل داده می شود.
  2. TrackR را به اسمارتفون تان (iOS یا اندروید) لینک کنید و آن را به وسیله مد نظرتان متصل کنید.
  3. برنامه رایگان آن را دانلود کرده و همیشه از موقعیت وسیله تان با خبر باشید! به همین سادگی.

نظر شما در رابطه با این سخت افزار کوچک اما دوست داشتنی چیست؟ دیدگاه های خود را در این باره با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

راهنمای مدیریت اتصال بلوتوثی دیوایس ها با اندروید توسط MacroDroid

همیشه ابزارآلات تکنولوژی پیشرفت می کنند تا ما بتوانیم زندگی راحت تر و کارا تری داشته باشیم. با این حساب، گاهی همین پیشرفت ها، با اختلالاتی روبرو هستند که دقیقا نتیجه عکس می دهد. یکی از مثال هایی که در این باره به خوبی صدق می کند، هدفون های بلوتوثی است! فرض کنید در گیر مسائل کاری تان هستید و منتظر تماس های مهمی هستید خیالتان جمع است که هدفون تان با بلوتوث کماکان به گوشی تان جفت یا همان PAIR است اما غافل از اینکه، این اتصال قطع شده است! حالا فرض کنید لازم باشد که از این هدفون استفاده کنید و متوجه می شوید که هدفون تان از سیستم جدا شده است!

MacroDroid

خب مسلما زمانی وقت می برد تا دوباره آن را PAIR کنید اما امروز از طریق گویا آی تی با اپلیکیشنی آشنا می شوید که به شما کمک می کند مطمئن باشید که هدفون تان با گوشی تان جفت است و هر وقت که از حالت PAIR خارج شد با یک نوتیفی به شما اطلاع می دهد تا غافلگیر نشوید. این مقاله گویا آی تی را از دست ندهید.

MacroDroid اپلیکیشنی است که مدیریت هدفون شما را بر عهده خواهد داشت و در صورت نیاز با ارسال نوتیفی هایی به شما از وضعیت هدفون تان اطلاع رسانی خواهد کرد.

قدم اول: MacroDroid را نصب کنید

MacroDroid اپلیکیشنی است که باید روی گوشی تان نصب کنید و با این کار به جمع هزاران نفری که از آن استفاده می کنند بپیوندید. با تنظیماتی که برای MacroDroid به شما یاد می دهیم می توانید به راحتی از آن استفاده کنید. برای نصب MacroDroid از گوگل پلی کلیک کنید.

 MacroDroid

قدم دوم: یک Macro ایجاد کنید

با نصب این اپلیکیشن روی گوشی اندرویدی تان، آن را اجرا کنید. در ادامه با ورود به بخش Add Macro از تب Triggers، یک ماکرو بسازید.

 MacroDroid

ماکروی جدید را باید از لیست پیش رویتان ایجاد کنید. بدین منظور برای ایجاد ماکرو گزینه Bluetooth Event را پیدا کنید.

 MacroDroid

قدم سوم: Device Disconnected را انتخاب کنید

زمانی که در حال ایجاد یک ماکرو هستید، یک پاپ آپ برایتان باز می شود که حاوی ۴ گزینه است. شما برای ساخت ماکروی مورد بحث این مقاله باید گزینه آخر یعنی Device Disconnected را انتخاب کنید. در واقع با این کار به برنامه می گویید که وقتی هدفون از حالت بلوتوث خارج شد و ارتباطش را با گوشی از دست داد، به شما نوتیفی ارائه دهد.

Device Disconnected

البته شما می توانید این تنظیمات را برای تمام دستگاه هایی که با بلوتوث به گوشی تان وصل هستند تنظیم کنید یا اینکه دقیقا به نرم افزار، دیوایس مخصوص خود را معرفی کنید. در تصویر زیر به شما نشان داده ایم که دقیقا می توانید هر گزینه ای را که می خواهید مشخص کنید:

Device Disconnected

قدم چهارم: یک Action ایجاد کنید

در مرحله بعد باید یک Action انتخاب کنید. برای این کار باید وارد تب Actions شوید و از آن جا گزینه Display Notification را با کمی اسکرول کردن پیدا کنید.

Action

در ادامه عبارت Bluetooth Disconnected را در محل مشخص شده بنویسید ( مطابق تصویر زیر ).

Action

در ادامه می توانید پیام نمایشی تان را مشخص کنید! مثلا می توانید بنویسید که: ” فراموش نکن هدفون رو به گوشی وصل کنی! “. شما در نوشتن پیام ها کاملا آزاد هستید.

کمی پایین تر هم باید مقدار Notification Priority را مشخص کنید که بهتر است حالت ماکسیمم را برای ان انتخاب کنید. در آخر هم عبارت Overwrite existing notification را تیک دار کنید و روی OK ضربه بزنید.

قدم پنجم: تغییرات را به طور نهایی ذخیره کنید

وقتی که تنظیمات را به پایان رساندید ( در مرحله قبل)، حالا شما با صفحه ای مواجه می شوید که یک تیک بزرگ در قسمت راست و پایین مشاهده خواهید کرد. آن را لمس کنید و در باکس نهایی که به شما نمایش می دهد Bluetooth Disconnected را بنویسید. در نهایت OK را بزنید تا دستگاه برای نوتیفی هایی که می خواهد برایتان ارسال کند، آمادگی کامل را پیدا کند.

Action

Action

حالا وقتی ارتباط دیوایس شما با گوشی تان از جهت بلوتوث قطع شود، در قسمت نوتیفی ها می توانید، پیام آن را مشاهده کنید که به صورت زیر می باشد:

 MacroDroid

با این کار، هر وقت که بلافاصله ارتباط تان قطع شود یک نوتیفی دریافت می کنید  و می توانید به موقع نسبت به آن اقدام کنید. بنظر شما وجود چنین ابزاری بر روی گوشی تان چقدر اهمیت دارد؟ آیا ابزاری جایگزین برای این موضوع می شناسید؟ دیدگاه های خود را در اختیار ما قرار دهید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

۴ روش برای بلاک کردن پست‌های سیاسی در فیسبوک

اگر تصور کردید که مباحث، تصاویر و تیکه های سیاسی در فید فیسبوک تا پس از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۱۶ به پایان می رسد بهتر است تجدید نظر کنید. پس از تصویب نهایی رای ها مباحث سیاسی بیش از پیش بالا گرفت. حال چه شما در این پست ها مشارکت کرده باشید یا خیر باز هم دیدن شان برایتان خسته کننده و استرس زا خواهد بود و نهایتا از بازده شما می کاهند. هنوز هم که هنوز است این اتفاقات ادامه دارد و موجب شده که این رویدادهای تکراری کمی روی اعصاب ها رژه برود!

 بلاک کردن پست‌های سیاسی

قطعا نیازی نیست که کلا شبکه های اجتماعی را کنار گذاشته و یا شروع به “آن فرند” کردن کسانی کنید که نظرات توهین آمیز دارند. چندین افزونه رایگان برای مرورگر ها وجود دارد که به شما کمک می کند فید تان را از مسائل سیاسی خالی کنید یا حداقل آن ها را تا حد امکان دور از دید نگه دارید. ۴ عدد از بهترین نمونه ها را برایتان آورده ایم.

Remove All Politics From Facebook

قطعا شما هم به فکر راهکاری بوده اید که کاملا پست های سیاسی را از فید تان پاک کند اما دیگر ویدیو های جالب و مطالب به درد بخور را دست نخورده باقی بگذارد. این افزونه مرورگر کروم دقیقا همین کار را برایتان انجام می دهد.

 بلاک کردن پست‌های سیاسی

نرم افزار Remove All Politics From Facebook یک کلید بسیار ساده در مرورگر شما تعبیه خواهد کرد. اگر ترجیح می دهید مسائل سیاسی و جدال های احزاب سیاسی مردمی را دنبال کنید می توانید سوییچ را به حالت روشن در بیاورید. اگه نه، آن را به حالت آف ببرید. سازنده این برنامه نگفته است که این افزونه چگونه پست های حاوی مطالب سیاسی را شناسایی می کند اما به نظر می رسد که از کلمات کلیدی و نام ها برای این کار استفاده می کند. راهی برای شخصی سازی این افزونه و نحوه فیلتر کردن مطالب آن وجود ندارد اما اگر می خواهید مستقیما آن را نصب کرده و از شر مطالب سیاسی راحت شوید این برنامه قطعا برایتان مناسب خواهد بود. (کروم)

Social Fixer

مانند برنامه ی قبلی، Social Fixer  نیز مطالب سیاسی را از فید شما پاک می کند اما در نحوه فیلتر کردن شان دست تان را باز تر می گذارد.

این برنامه یک آیکون آچار بر روی تولبار فیسبوک قرار می دهد. برای شخصی سازی فید تان روی آن کلیک کنید و سپس گزینه Social Fixer Options را انتخاب کرده و به بخش Filters بروید. به عنوان مثال می توانید از لیست فیلتر های تعریف شده به صورت پیش فرض گزینه Election/Politics 2016 را انتخاب کنید. این گزینه تمامی مطالبی که مربوط به انتخابات ریاست جمهوری اخیر هستند را فیلتر می کند.

 بلاک کردن پست‌های سیاسی

اگر تنها می خواهید تنها مطالب مرتبط با حزب سیاسی یا فرد به خصوصی را فیلتر کنید بر روی Create a New Filter بزنید. در اینجا می توانید با استفاده از کلمات کلیدی شرایط مختص خودتان را برای مخفی کردن مطالب بکار ببرید.

Social Filter می تواند انواع مختلفی از مطالب را فیلتر کند، از جمله تبلیغات، اسپویلر ها و همچنین به شما اجازه می دهد فیسبوک تان را در انواع روش های مختلف شخصی سازی کنید از این رو بد نیست پس از خوابیدن آتش رویداد های سیاسی نیز آن را نگه دارید. (کروم، فایرفاکس، اوپرا، ادج و سافاری)

News Feed Eradicator for Facebook

فیلتر ها تاثیر فراوانی در پاک سازی فید شما از مطالب سیاسی و جدال های پشت سر آن  دارند. اما آن ها قادر نیستند که تصاویر  و Meme ها که انتخاب بسیاری از کاربران برای نشان دادن نظرات هستند را بلاک کنند. برای اینکه کاملا بتوانید از شر مطالب سیاسی در فید تان خلاص شوید می بایست این مورد را هم به همراه بقیه حذف کنید.

 بلاک کردن پست‌های سیاسی

این برنامه فید شما را از مطالب و تصاویر  سیاسی پاک می کند و برخلات دیگر افزونه ها News Feed Eradicator for Facebook به جای آن مطالب نوشته های مفید از افراد معروف قرار می دهد، شما حتی می توانید نوشته های مختص خودتان را نیز در آن تعبیه کنید. (کروم)

LeechBlock

اگر تمام گزینه های پیشین شکست خوردند همیشه راهکار نهایی و خشن تری وجود خواهد داشت: بلاک کردن دسترسی تان به فیسبوک به طور کامل!

 بلاک کردن پست‌های سیاسی

Leechbook دسترسی به هر وبسایتی که بخواهید را ممنوع می کند. می توانید در آن شش دامنه تعریف کنید از این رو با خیال راحت می توانید هر وبسایت دیگری که مد نظرتان هست را نیز در آن قرار دهید و آن ها را برای بازه های زمانی ای که مد نظرتان است بلاک کنید، به عنوان مثال در ساعات کاری. با قطع دسترسی به فید تان هنگام که مشغول کاری هستید و می بایست شش دانگ حواستان به کارتان باشد بازده کاری تان پایین نمی آید.

این افزونه ها در مرورگر های مختلف به شما کمک می کند که بتوانید به بهترین شیوه از شر پیام های سیاسی خلاص شوید. بدین ترتیب، می توانید تا حد زیادی از فضای استرس زای سیاسی، رها شوید.

برای مقابله با این معضل چه راه کاری به ذهنتان می آید و تا کنون چه چیزی را تجربه کرده اید؟ دیدگاه خود را در این باره با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

 

 

 

راهنمای کامل استفاده از HomeGroup در ویندوز

HomeGroup ویندوز برای بر پا کردن یک سیستم اشتراک گذاری سریع و راحت در خانه و شرکت‌های کوچک عالی است. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا هر آن چه برای استفاده از این قابلیت لازم است بدانید را به شما بگوییم.

شروع کار HomeGroup به ویندوز ۷ بر می‌گردد، و این قابلیت امروز در ویندوز ۱۰ هم موجود است. این ویژگی برای اشتراک گذاری ساده‌ی پوشه‌ها و چاپگرها بین کامپیوترهای ویندوزی مختلف شبکه‌های محلی کوچک طراحی شده است. و بگذارید حقیقت را بگوییم. به اشتراک گذاشتن چیزها در ویندوز به روش طبیعی کمی مشکل است، به خصوص وقتی که فقط می‌خواهید یک تصویر ساده را با اعضای خانواده به اشتراک بگذارید، یا همگی از یک چاپگر استفاده کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

شروع کار: چگونه یک HomeGroup جدید بسازیم؟

اگر دیگر هیچ HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود ندارد، باید یکی بسازید. می‌توانید این کار را در هر کامپیوتری که می‌خواهید عضوی از HomeGroup باشد انجام دهید. منوی استارت را باز، عبارت homegroup را تایپ کرده و سپس برنامه‌ی HomeGroup را باز کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

وقتی برای اولین بار اپلیکیشن HomeGroup را باز می‌کنید، برنامه یک جستجو سریع انجام می‌دهد تا ببیند که از قبل HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. پس از این که چیزی پیدا نشد، برنامه این قضیه را به شما اعلام کرده و گزینه‌ای برای ساخت یک HomeGroup جدید در اختیار شما قرار می‌دهد. بر روی دکمه‌ی Create a homegroup کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Create a homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

سپس، می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا پنجره رمزعبوری را به شما نمایش می‌دهد که بقیه‌ی کامپیوترها برای ورود به این HomeGroup به آن نیاز خواهند داشت. پس آن را جایی یادداشت کنید، اما بدانید که هر گاه که بخواهید می‌توانید این رمز را مشاهده کرده یا آن را تغییر بدهید. زمانی که کارتان تمام شد روی Finish کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این که کار تنظیم و راه‌اندازی HomeGroup تمام شد، ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا تمام چیزهایی که انتخاب کرده‌اید با شبکه به اشتراک گذاشته شود. سپس می‌توانید چیزهایی که به اشتراک گذاشتید را ببینید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

البته لازم نیست منتظر تمام شدن اشتراک گذاری بمانید. شما می‌توانید از کامپیوتر استفاده کنید یا حتی جلوتر بروید و وارد HomeGroup کامپیوترهای دیگر شوید. اما اول…

چگونه رمزعبور HomeGroup را ببینیم یا آن را تغییر دهیم؟

اگر رمزعبورتان را فراموش کرده‌اید یا می‌خواهید آن را تغییر دهید، باید در پنجره‌ی اصلی HomeGroup بر روی View or print the homegroup password کلیک کنید تا رمزعبور نشان داده شود، سپس به HomeGroup کامپیوترهای دیگر وارد شوید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این می‌توانید بر روی Change the password کلیک کنید تا بتوانید یک رمزعبور جدید برای HomeGroup انتخاب نمایید. برای انجام این کار نیازی به دانستن رمزعبور قبلی نیست. ویندوز نتیجه می‌گیرد که اگر توانستید وارد کامپیوتر شوید، پس اجازه‌ی اعمال این تغییر را هم دارید. همچنین لازم نیست هیچ تغییری در کامپیوترهایی که از قبل وارد این HomeGroup شده‌اند هم ایجاد کنید. آن‌ها همچنان در HomeGroup خواهند ماند و اگر در آن کامپیوترها رمزعبور را ببینید، از این پس رمز جدید را مشاهده خواهید کرد.

چگونه به یک HomeGroup موجود وارد شویم؟

اگر در حال حاضر یک HomeGroup در شبکه‌ی شما موجود است، یا اگر به تازگی یکی ساخته‌اید، وارد شدن به آن از یک کامپیوتر جدید دقیقاً مشابه ساختن یک HomeGroup جدید است. زمانی که برنامه‌ی HomeGroup را باز می‌کنید، ویندوز به شما می‌گوید که آیا HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. برای وارد شدن به HomeGroup بر روی دکمه‌ی Join now کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Join a Homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اکنون می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

رمزعبور HomeGroup را وارد کرده و بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا با موفقیت به HomeGroup وارد شده‌اید. برای بستن این پنجره بر روی Finish کلیک نمایید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این کار تمام شد می‌توانید File Explorer را باز، از پنل مسیریابی روی آیکن HomeGroup کلیک کرده، و چیزهایی که از کامپیوترهای دیگر به اشتراک گذاشته شده است را ببینید. همان طور که در تصویر زیر می‌بینید دو کامپیوتر در HomeGroup من وجود دارد. هر دو تحت نام من گروه بندی شده‌اند چون من در هر دو کامپیوتر با حساب کاربری مایکروسافتم وارد شده‌ام.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

و چاپگرهایی که توسط این کامپیوترها به اشتراک گذاشته شده هم باید به طور خودکار در کامپیوتر شما نشان داده شود و بتوانید برای چاپ کردن از آن‌ها استفاده کنید.

چگونه چیزهایی که در HomeGroup  به اشتراک گذاشتیم را تغییر دهیم؟

هنگامی که یک HomeGroup می‌سازید یا وارد یکی از آن‌ها می‌شوید، می‌توانید فایل‌های خودتان را هم به اشتراک بگذارید. اگر بعداً خواستید چیزهایی که در حال حاضر به اشتراک گذاشته‌اید را تغییر دهید، می‌توانید برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Change what you’re sharing with the homegroup را انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه همان صفحه‌ای که هنگام ساخت HomeGroup یا پیوستن به آن، با آن روبرو شده بودید برایتان نمایش داده خواهد شد.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این اگر می‌خواهید فایل‌ها و پوشه‌های خاصی را به اشتراک بگذارید یا از حالت اشتراک خارج کنید، از طریق خود File Explorer هم می‌توانید این تغییرات اعمال کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

چگونه از یک HomeGroup خارج شویم؟

اگر به هر دلیلی خواستید از یک HomeGroup خارج شوید، تنها کاری که باید بکنید این است که دوباره برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Leave the homegroup را انتخاب کنید. به همین راحتی!

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اطلاعات موجود در این مطلب برای شروع کار با HomeGroup کافی است. اگر شما هم چیز جالب دیگری در مورد این برنامه می‌دانید آن را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید.

نظر شما در مورد قابلیت مذکور در ویندوز چیست؟ آیا در استفاده از این ویژگی تجربه خاصی دارید؟ دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

راهنمای کامل استفاده از HomeGroup در ویندوز

HomeGroup ویندوز برای بر پا کردن یک سیستم اشتراک گذاری سریع و راحت در خانه و شرکت‌های کوچک عالی است. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا هر آن چه برای استفاده از این قابلیت لازم است بدانید را به شما بگوییم.

شروع کار HomeGroup به ویندوز ۷ بر می‌گردد، و این قابلیت امروز در ویندوز ۱۰ هم موجود است. این ویژگی برای اشتراک گذاری ساده‌ی پوشه‌ها و چاپگرها بین کامپیوترهای ویندوزی مختلف شبکه‌های محلی کوچک طراحی شده است. و بگذارید حقیقت را بگوییم. به اشتراک گذاشتن چیزها در ویندوز به روش طبیعی کمی مشکل است، به خصوص وقتی که فقط می‌خواهید یک تصویر ساده را با اعضای خانواده به اشتراک بگذارید، یا همگی از یک چاپگر استفاده کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

شروع کار: چگونه یک HomeGroup جدید بسازیم؟

اگر دیگر هیچ HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود ندارد، باید یکی بسازید. می‌توانید این کار را در هر کامپیوتری که می‌خواهید عضوی از HomeGroup باشد انجام دهید. منوی استارت را باز، عبارت homegroup را تایپ کرده و سپس برنامه‌ی HomeGroup را باز کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

وقتی برای اولین بار اپلیکیشن HomeGroup را باز می‌کنید، برنامه یک جستجو سریع انجام می‌دهد تا ببیند که از قبل HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. پس از این که چیزی پیدا نشد، برنامه این قضیه را به شما اعلام کرده و گزینه‌ای برای ساخت یک HomeGroup جدید در اختیار شما قرار می‌دهد. بر روی دکمه‌ی Create a homegroup کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Create a homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

سپس، می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا پنجره رمزعبوری را به شما نمایش می‌دهد که بقیه‌ی کامپیوترها برای ورود به این HomeGroup به آن نیاز خواهند داشت. پس آن را جایی یادداشت کنید، اما بدانید که هر گاه که بخواهید می‌توانید این رمز را مشاهده کرده یا آن را تغییر بدهید. زمانی که کارتان تمام شد روی Finish کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این که کار تنظیم و راه‌اندازی HomeGroup تمام شد، ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا تمام چیزهایی که انتخاب کرده‌اید با شبکه به اشتراک گذاشته شود. سپس می‌توانید چیزهایی که به اشتراک گذاشتید را ببینید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

البته لازم نیست منتظر تمام شدن اشتراک گذاری بمانید. شما می‌توانید از کامپیوتر استفاده کنید یا حتی جلوتر بروید و وارد HomeGroup کامپیوترهای دیگر شوید. اما اول…

چگونه رمزعبور HomeGroup را ببینیم یا آن را تغییر دهیم؟

اگر رمزعبورتان را فراموش کرده‌اید یا می‌خواهید آن را تغییر دهید، باید در پنجره‌ی اصلی HomeGroup بر روی View or print the homegroup password کلیک کنید تا رمزعبور نشان داده شود، سپس به HomeGroup کامپیوترهای دیگر وارد شوید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این می‌توانید بر روی Change the password کلیک کنید تا بتوانید یک رمزعبور جدید برای HomeGroup انتخاب نمایید. برای انجام این کار نیازی به دانستن رمزعبور قبلی نیست. ویندوز نتیجه می‌گیرد که اگر توانستید وارد کامپیوتر شوید، پس اجازه‌ی اعمال این تغییر را هم دارید. همچنین لازم نیست هیچ تغییری در کامپیوترهایی که از قبل وارد این HomeGroup شده‌اند هم ایجاد کنید. آن‌ها همچنان در HomeGroup خواهند ماند و اگر در آن کامپیوترها رمزعبور را ببینید، از این پس رمز جدید را مشاهده خواهید کرد.

چگونه به یک HomeGroup موجود وارد شویم؟

اگر در حال حاضر یک HomeGroup در شبکه‌ی شما موجود است، یا اگر به تازگی یکی ساخته‌اید، وارد شدن به آن از یک کامپیوتر جدید دقیقاً مشابه ساختن یک HomeGroup جدید است. زمانی که برنامه‌ی HomeGroup را باز می‌کنید، ویندوز به شما می‌گوید که آیا HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. برای وارد شدن به HomeGroup بر روی دکمه‌ی Join now کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Join a Homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اکنون می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

رمزعبور HomeGroup را وارد کرده و بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا با موفقیت به HomeGroup وارد شده‌اید. برای بستن این پنجره بر روی Finish کلیک نمایید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این کار تمام شد می‌توانید File Explorer را باز، از پنل مسیریابی روی آیکن HomeGroup کلیک کرده، و چیزهایی که از کامپیوترهای دیگر به اشتراک گذاشته شده است را ببینید. همان طور که در تصویر زیر می‌بینید دو کامپیوتر در HomeGroup من وجود دارد. هر دو تحت نام من گروه بندی شده‌اند چون من در هر دو کامپیوتر با حساب کاربری مایکروسافتم وارد شده‌ام.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

و چاپگرهایی که توسط این کامپیوترها به اشتراک گذاشته شده هم باید به طور خودکار در کامپیوتر شما نشان داده شود و بتوانید برای چاپ کردن از آن‌ها استفاده کنید.

چگونه چیزهایی که در HomeGroup  به اشتراک گذاشتیم را تغییر دهیم؟

هنگامی که یک HomeGroup می‌سازید یا وارد یکی از آن‌ها می‌شوید، می‌توانید فایل‌های خودتان را هم به اشتراک بگذارید. اگر بعداً خواستید چیزهایی که در حال حاضر به اشتراک گذاشته‌اید را تغییر دهید، می‌توانید برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Change what you’re sharing with the homegroup را انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه همان صفحه‌ای که هنگام ساخت HomeGroup یا پیوستن به آن، با آن روبرو شده بودید برایتان نمایش داده خواهد شد.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این اگر می‌خواهید فایل‌ها و پوشه‌های خاصی را به اشتراک بگذارید یا از حالت اشتراک خارج کنید، از طریق خود File Explorer هم می‌توانید این تغییرات اعمال کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

چگونه از یک HomeGroup خارج شویم؟

اگر به هر دلیلی خواستید از یک HomeGroup خارج شوید، تنها کاری که باید بکنید این است که دوباره برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Leave the homegroup را انتخاب کنید. به همین راحتی!

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اطلاعات موجود در این مطلب برای شروع کار با HomeGroup کافی است. اگر شما هم چیز جالب دیگری در مورد این برنامه می‌دانید آن را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید.

نظر شما در مورد قابلیت مذکور در ویندوز چیست؟ آیا در استفاده از این ویژگی تجربه خاصی دارید؟ دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

آموزش مرحله به مرحله به دست آوردن رمز عبور فراموش شده در ویندوز ۱۰

اگر رمز عبور را به اشتباه وارد کنیم، مشکلات بسیار بزرگی به وجود می آیند. ارتکاب خطاهای فاحش در رابطه با رمز عبور، سیستم شما را نسبت به هک شدن آسیب پذیر می کند. از طرف دیگر، هر کسی ممکن است رمز عبور خود را فراموش کند؛ حتی اگر رمز عبورهای ساده ای انتخاب کنید که به راحتی آنها را به خاطر آورید.

گویا آی تی – شاید ترسناک ترین حالت برای فراموش کردن رمز عبور، حالتی باشد که رمز عبور کامپیوتر شخصی خود را فراموش کنید. اگر رمز عبور را اشتباه وارد کنید، ناگهان خواهید دید که ویندوز آن را نمی پذیرد، یا اعلام می کند در حال به روز رسانی است. در این مقاله به شما می گوییم که چگونه به حساب کاربری خود در ویندوز ۱۰ برگردید.

اگر از حساب مایکروسافت برای ورود به سیستم استفاده می کنید:
استفاده از حساب مایکروسافت برای ورود به ویندوز ۱۰، معایب و مزایایی دارد. در این مورد، یکی از مزایای بسیار بزرگش آن است که بدون هیچ زحمتی می توانید از طریق ابزارهای مایکروسافت، رمز عبور خود را بازیابی کنید.
ابتدا مطمئن شوید که واقعا نمی توانید به حساب خود دسترسی پیدا کنید (شاید در صفحه کلیدتان یک کلید به درستی کار نکند یا علتی شبیه این داشته باشد). با گوشی هوشمند خود یا یک کامپیوتر دیگر به سایت Live.com بروید و سعی کنید با حساب مایکروسافتی که روی کامپیوتر خود به کار می بردید، وارد سایت شوید. مراقب باشید آدرس ایمیل را اشتباه وارد نکنید. اگر نتوانستید وارد سایت شوید، پس رمز عبور مایکروسافت را عوض کنید. برای شروع این فرآیند کافی است به صفحه بازیابی رمز عبور مایکروسافت بروید.

سه گزینه پیش روی شماست:
• رمز عبور را فراموش کرده اید
• رمز عبور را می دانید، اما کار نمی کند
• فکر می کنید شخصی حساب شما را هک کرده است

در وضعیت فعلی گزینه دوم در مورد ما صدق می کند، پس آن را انتخاب می کنیم. سپس باید آدرس ایمیلی که در هنگام ثبت حساب کاربری ارائه کرده بودید را وارد کنید و بعد CAPTCHA را درج نمایید. از اینجا به بعد سایت به شما کمک می کند بر اساس اطلاعات امنیتی که قبلا ارائه کرده بودید، حساب خود را بازیابی کنید.
لازم است یک نکته را ذکر کنیم: اگر حساب مایکروسافت دارید، باید چند دقیقه زمان بگذارید و اطلاعات امنیتی را در صفحه حساب کاربری خود به روز رسانی کنید. اضافه کردن یک شماره تلفن و آدرس ایمیل ثانویه، این مزیت را دارد که هر گاه رمز عبور را فراموش کردید به رفع مشکلتان کمک می کند.

اگر با یک حساب کاربری محلی وارد می شوید:
سناریویی که بالا ذکر کردیم، بهترین حالت است. اما بسیاری از افراد برای ورود به ویندوز ۱۰ از حساب کاربری مایکروسافت استفاده نمی کنند. در این حالت برای بازگرداندن حساب از دست رفته مان باید حفاری های عمیق تری انجام دهیم، اما هنوز هم جای امیدواری هست.
برای بازیابی رمز عبور یک حساب کاربری محلی، باید حساب administrator پنهان را فعال کنیم. به دلیل آنکه این حساب کاربری به صورت خودکار همه برنامه ها را با رعایت حقوق مدیر حساب اجرا می کند و با هیچ رمز عبوری حفاظت نشده، فوق العاده ناامن است. به همین دلیل ویندوز آن را غیرفعال می کند. قبلا به شما نشان داده شده است که چگونه حساب کاربری ادمین را فعال کنید، اما اگر کامپیوتر خود را قفل کرده باشید دیگر آن روش کارایی ندارد!
توجه داشته باشید که اگر در کنار آن حساب کاربری که قفل شده، یک حساب administrator هم دارید، نیازی نیست همه این مراحل را طی کنید. کافیست به بخش “بازیابی رمز عبور” (Resetting the Password) بروید و گامهایی که در ادامه ذکر کرده ایم را طی کنید تا با استفاده از یک حساب کاربری دیگر، رمز عبور خود را بازیابی نمایید.

شروع مراحل حل مشکل
ابتدا باید یک دیسک قابل بوت کردن ویندوز ۱۰ را روی فلش درایو ایجاد کنید. وقتی این کار را انجام دادید، درایو را وارد کامپیوتر کنید تا بتوانید از این نصب جدید بوت بگیرید. در اکثر دستگاهها، باید به محض اینکه کامپیوتر را روشن کردید، F12 یا کلیدی مشابه آن را فشار دهید تا یک دستگاه برای بوت کردن انتخاب نمایید. فلش درایو خود را انتخاب کنید، صبر کنید تا ویندوز بارگذاری شود. وقتی صفحه تنظیمات اولیه ویندوز ۱۰ را دیدید، Shift+F10 را فشار دهید تا یک خط فرمان (Command Prompt) باز شود.
سپس باید کمی اطراف را بگردید تا ببینید کدام پارتیشن از ویندوز فعال است. معمولا، این پارتیشن، درایو C یا درایو D است. فرمان زیر را تایپ کنید. این فرمان، دایرکتوری فعال خط فرمان را به روت درایو C (یا هر حرف دیگری که وارد کرده باشید) تغییر خواهد داد. اگر این فرمان برگشت بخورد، یعنی سیستم نمی تواند درایو مشخص شده را پیدا کند و بنابراین می توان گفت آن حرف درست نیست.

cd C:\

هر گاه درایو صحیح را پیدا کردید، دایرکتوری را بار دیگر تغییر می دهیم (یعنی the cd command). این خط را تایپ کنید تا به فولدر System32 دسترسی پیدا کنید:

cd Windows\System32

اینجا لازم است یک ترفند کوچک را به کار بگیریم. ویندوز روی صفحه sign-in برای کاربرانی که به دیدن صفحه یا هر کمک دیگری نیاز دارند، یک میانبر به منوی Ease of access ارائه می کند. می توانیم با استفاده از یک فرمان، این میانبر را با یک خط فرمان جایگزین کرده و به سیستم دسترسی پیدا کنیم. این دو دستور را همزمان تایپ کنید. اولین دستور یک نسخه پشتیبان از میانبر Ease of Access ایجاد می کند و می توانیم بعدا آن را بازگردانیم؛ دومین دستور یک میانبر خط فرمان را جایگزین آن می کند.

ren utilman.exe utilman.exe.bak
ren cmd.exe utilman.exe

حالا این دستور را تایپ کنید تا کامپیوتر ریبوت شود (مجددا راه اندازی شود) و به صحفه sign-in معمول بازگردد:

wpeutil reboot

بازیابی رمز عبور
به صفحه sign-in بازگردید، روی میانبر Ease of Access در قسمت پایین و راست صفحه کلیک کنید تا یک خط فرمان راه اندازی شود. این میانبر شبیه عقربه های ساعت است که با یک خط چین احاطه شده است. آن را بین آیکون اتصال به شبکه و آیکون روشن و خاموش کردن دستگاه پیدا خواهد کرد.
حالا در خط فرمان، از فرمان زیر برای فعال سازی حساب admin پیش فرض استفاده می کنیم:

net user Administrator /active:yes

بعد از آن، باید بار دیگر ریبوت کنید. با فرمان زیر می توانید این کار را به سرعت انجام دهید:

shutdown –t 0 –r

بار دیگر به صفحه sign-in می رسیم، و این بار باید روی حساب کاربری Administrator در گوشه سمت چپ پایین کلیک کنید. این حساب کاربری رمز عبور ندارد، پس باید شما را وارد حساب کند. حالا می توانید رمز عبور خود را مجددا تنظیم نمایید.
اگر با Windows 10 Pro کار می کنید، باید روی دکمه Start کلیک راست کنید و گزینه Computer Management (مدیریت کامپیوتر) را انتخاب نمایید، سپس روی Local Users and Groups (کاربران و گروههای محلی) در نوار جانبی سمت چپ کلیک کنید تا the user manager (مدیر کاربر) باز شود. روی حساب کاربری خود کلیک راست کنید و گزینه Set Password (تنظیم رمز عبور) را انتخاب کنید تا بتوانید یک رمز عبور جدید درج نمایید. سپس، از حساب admin خارج شوید و مطمئن باشید که می توانید به حساب خودتان بازگردید.
اگر از windows 10 Home استفاده می کنید، باید همان کار را با یک خط فرمان انجام دهید. روی دکمه Start کلیک راست نمایید و Command Prompt (خط فرمان) (Admin) را انتخاب کنید تا یک پنجره جدید برای فرمان باز شود. سپس فرمان زیر را تایپ کنید تا همه حسابهای کاربر را ببینید:

net user

نام حساب کاربری خود را درج کنید، سپس این فرمان را همراه با نام خود درج کنید. سیستم به شما اعلام خواهد کرد که رمز عبور را تنظیم نمایید:

net user USERNAME *

بعد از آن، یک رمز عبور جدید وارد کنید، و از حساب کاربری خارج شوید. حالا می توانید به حساب خود بازگردید.
آیا به یک حساب کاربری جدید نیاز دارید؟
اگر واقعا حساب کاربری شما در هم پیچیده شده و نمی توانید رمز عبور را بازیابی کنید، بهترین گزینه آن است که یک حساب جدید بسازید و آن را به عنوان administrator تنظیم نمایید. برای انجام این کار خط فرمان ادمین را باز کنید و این دستورات را تایپ نمایید:

net user USERNAME PASSWORD /add
net localgroup Administrators USERNAME /add

پس از آن، ریبوت کرده و با این رمز عبور جدید وارد حساب کاربری جدید خود شوید. برای بازیابی فایل ها، در دایرکتوری کاربر قدیمی در قسمت File Explorer جستجو کنید و هر چه نیاز دارید، از آنجا به حساب جدید خود کپی نمایید:

C:\Users\OLDUSERNAME

بازگرداندن همه چیز
زمانی که به حساب خودتان وارد شدید، تقریبا کار ما تمام شده است! فقط لازم است میانبرهایی که تغییر داده بودیم را اصلاح کنیم. بار دیگر با استفاده از دیسک نصب و راه اندازی ویندوز ۱۰ که پیش از این ایجاد کرده بودید، ریبوت کنید. پس از آنکه صفحه welcome اولیه ظاهر شد، Shift+F10 را فشار دهید و به این آدرس بروید:

C:\Windows\System32

همان طور که قبلا هم این کار را انجام داده بودید. سپس از این دو فرمان برای بازگرداندن میانبر Ease of Access به جای اولش استفاده کنید:

ren utilman.exe cmd.exe
ren utilman.exe.bak utilman.exe

آیا می خواهید ویندوز امنی داشته باشید؟ در کنار حساب Administrator، یک حساب کاربری “جدید” برای خودتان بسازید. Admin فقط برای تغییر سیستم است

به دلیل آنکه حساب ادمین یک خطر امنیتی است، باید آن را تا زمانی که بار دیگر به آن نیاز داشته باشید، غیرفعال کنید. این فرمان را تایپ کنید تا غیرفعال شود:

net user Administrator /active:no

یک بار دیگر ریبوت کنید و بعد از آن دیگر می توانید به روال عادی استفاده از کامپیوتر خود بازگردید!

wpeutil reboot

چگونه از بروز این مشکل در آینده جلوگیری کنیم؟
بسته به اینکه به چه دلیل نتوانسته بودید وارد حساب کاربری خود شوید، لازم است چند اقدام احتیاطی را انجام دهید تا مطمئن شوید دیگر این اتفاق تکرار نمی شود.
اگر فقط رمز عبورتان را فراموش کرده بودید، از یک مدیر رمز عبور استفاده کنید تا همه رمز عبورهایتان را در جایی برایتان نگه دارد. با اینکه راحتی استفاده از مدیران رمز عبور در پر کردن خودکار فایل ها برای وبسایت های مختلف است، اما می توانید رمز ورود به ویندوز خود را نیز به صورت دستی به آن اضافه کنید. به این ترتیب، هم امنیت شما تامین شده و هم در مواقع اضطراری رمز عبور در دسترستان قرار می گیرد. از آنجایی که می توانید از طریق جستجوگر گوشی تلفن همراه یا یک کامپیوتر دیگر به رمز عبور خود دسترسی پیدا کنید، همیشه آن را در مشت خود دارید!
اگر برای وارد شدن به ویندوز ۱۰ از حساب کاربری مایکروسافت استفاده نمی کنید، تعویض حساب خود به یک حساب مایکروسافت می تواند ایده خوبی باشد. جدا از اینکه این کار روش بازیابی رمز عبور را بسیار ساده تر می کند، می توانید از یک PIN به جای رمز عبور برای ورود به ویندوز استفاده نمایید. PIN، یک رمز محلی برای دستگاه شماست و اگر دزدیده شود، در جای دیگری کار نخواهد کرد. از طرفی تایپ کردن آن بسیار ساده تر از تایپ کردن رمز عبورهای طولانی است.
نکته آخر آنکه، می توانید یک دیسک بازیابی رمز عبور بسازید که اگر این اتفاق دوباره رخ داد، به شما اجازه خواهد داد به راحتی رمز عبور را بازیابی کنید. این کار یکی از کاربردهای بسیار خوب درایو USB یدکی است و فقط به کمی آینده نگری نیاز دارد.
بازیابی رمز عبور ویندوز، کمی بیشتر از بازیابی رمز عبور یک وبسایت زمان می برد، اما غیرممکن نیست. اهمیتی ندارد چه اتفاقی باعث قفل شدن حساب کاربری تان شده، مهم آن است که به هر حال راه بازگشت را می دانید. با انجام برخی اقدامات پیشگیرانه می توانید مطمئن باشید که این اتفاق دیگر رخ نمی دهد.
زمانی که کنترل ویندوز را مجددا به دست آوردید، مطمئن شوید سیستم شما با نرم افزارهایی که بیشترین امنیت را دارند، کار می کند.
آیا تاکنون روند ترسناک بازیابی رمز عبور را تجربه کرده اید؟ اگر این روش ها به بازگشت شما به حساب کاربری قفل شده تان کمک کرده به ما اطلاع دهید!