آموزش افزودن موتور جستجوی دلخواه به مرورگر وب

مرورگرهای وب به طور پیشفرض چند موتور جستجو دارند که می‌توانید از بین آن‌ها یکی را انتخاب کنید، ولی امکان افزودن موتور جستجو به صورت دستی هم وجود دارد. حتی اگر سایتی به صورت رسمی پلاگین جستجو نداشته باشد، می‌توانید هر موتور جستجویی که خواستید را با چند ترفند ساده به آن مرورگر اضافه کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

گوگل کروم

انجام این کار در گوگل کروم خیلی ساده است. ابتدا یک موتور جستجو (یا وبسایتی با قابلیت جستجو) را باز کنید. اگر سایت از این قابلیت پشتیبانی کند، کروم به طور خودکار سایت را شناسایی کرده و موتور جستجو را اضافه می‌نماید.

سپس بر روی نوار آدرس مرورگر کلیک راست کنید و گزینه‌ی Edit Search Engines را انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

موتورهای جستجوی سایت‌هایی که از آن‌ها بازدید کردید در جعبه‌ی Other search engines ظاهر می‌شود. موس خود را بر روی یکی از موتورهای جستجو ببرید و روی Make default کلیک کنید تا این سایت به عنوان موتور جستجوی پیشفرض کروم انتخاب شود.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

به علاوه برای استفاده از کلمات کلیدی می‌توانید در موتور خاصی که موتور جستجوی پیشفرض شما نیست جستجو کنید. برای مثال، اگر در نوار آدرس عبارت duckduckgo.com search terms را تایپ کرده و اینتر بزنید، کروم به صورت خودکار در موتور جستجوی DuckDuckGo به دنبال search terms می‌گردد.

اگر می‌خواهید راحت‌تر در این سایت‌ها جستجو کنید می‌توانید این کلمات کلیدی را کوتاه نمایید. مثلاً duckduckgo.com را به ddg تغییر دهید تا از این به بعد بتوانید به صورت ddg example جستجو کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

اگر موتور جستجوی مورد نظر شما در این لیست ظاهر نمی‌شود، می‌توانید خودتان به صورت دستی آن را اضافه کنید. کلمه‌ای مثل TEST را در وبسایت مورد نظر خود جستجو کرده و سپس آدرس صفحه‌ی جستجو را درون فیلد آدرس کپی و پیست کنید، منتهی به جای TEST علامت %s را قرار دهید.

برای نمونه، اگر عبارت TEST را در DuckDuckGo جستجو کنید، به آدرس زیر می‌رسید:

http://duckduckgo.com/?q=TEST

بنابراین آدرسی که برای افزودن موتور جستجو به کروم باید داشته باشید چنین است:

http://duckduckgo.com/?q=%s

افزودن موتور جستجو به مرورگر

موزیلا فایرفاکس

در فایرفاکس باید از جعبه‌ی جستجو بر روی آیکن جستجو کلیک کنید و گزینه‌ی Change Search Settings را انتخاب نمایید. علاوه بر این از منو می‌توانید به مسیر Options > Search بروید.

این‌جا لیستی از موتورهای جستجوی یک-کلیکی یا One-click search engine را می‌بینید. از پایین صفحه بر روی Add More Search Engines کلیک کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

فایرفاکس شما را به سایت افزونه‌های جستجوی موزیلا می‌برد، از آن جا می‌توانید به دنبال افزونه‌ی جستجو وبسایت مورد علاقه‌ی خود بگردید. نام آن را جستجو کرده و در صورت وجود آن را نصب کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

موتورهای جستجویی که اضافه می‌کنید در هنگام جستجو از فیلد جستجوی فایرفاکس به صورت یک گزینه نشان داده می‌شود. به علاوه می‌توانید موتور جستجوی پیشفرض خود را از صفحه‌ی تنظیمات جستجو از میان موتورهای جستجویی که نصب کردید انتخاب کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

با کلیک راست کردن در فیلد جستجو و انتخاب Add a Keyword for this Search می‌توانید برای فیلد جستجوی سایت‌های مختلف کلمات کلیدی سریع بسازید. برای مثال می‌توانید این کار را در کادر جستجوی سایت How-To Geek انجام دهید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

هر کلمه‌ی کلیدی‌ای که می‌خواهید را برای جستجو در این سایت انتخاب کنید. مثلاً اگر به دنبال افزودن یک موتور جستجوی How-To Geek هستید، شاید بخواهید عبارت htg را انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

می‌توانید این عبارت را در نوار جستجو تایپ کرده، کلید فاصله (Space) را فشار داده و عبارت مورد نظر خود را برای جستجو در آن وبسایت وارد کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

اما این قابلیت به شما اجازه نمی‌دهد تا کلمه‌ی کلیدی موتور جستجوی خود را به فیلد جستجوی‌تان اضافه کنید.

برای دستیابی به این قابلیت افزونه‌ی Add to Search Bar را نصب نمایید. سپس می‌توانید بر روی هر کادر جستجویی که بخواهید کلیک راست کرده و برای افزودن موتورهای جستجوی دلخواه خود به نوار جستجوی فایرفاکس گزینه‌ی Add to Search Bar را انتخاب کنید. با این کار می‌توانید از طریق همین فیلد در آن موتور جستجو، جستجو کرده و حتی اگر بخواهید آن را به عنوان موتور جستجوی پیشفرض خود انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

مایکروسافت Edge

مایکروسافت Edge به شما اجازه می‌دهد تا به هنگام بازدید از سایت‌ها موتورهای جستجوی آن‌ها را به مرورگر خود اضافه کنید. اگر از وبسایتی بازدید کردید که از پلاگین OpenSearch پشتیبانی می‌کرد، این سایت در مرورگر اج به صورت یک گزینه در می‌آید.

برای نمونه Google.com و DuckDuckGo.com را باز کنید تا این موتورهای جستجو در اج به صورت یک گزینه در آید.

بعد از بازدید از سایت‌های مختلف برای انتخاب موتور جستجوی پیشفرض می‌توانید به مسیر Menu > View Advanced Settings > Change Search Engine بروید.

در حال حاضر هیچ راهی برای افزودن یک موتور جستجوی سفارشی یا موتورهای جستجویی که به طور پیشفرض در اج استفاده نمی‌شوند وجود ندارد.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

اپل سافاری

سافاری فقط به شما اجازه می‌دهد تا از بین چهار موتور جستجوی گوگل، یاهو، بینگ و DuckDuckGo یکی را انتخاب کنید. برای انتخاب موتور جستجوی پیشفرض خود به مسیر Safari > Preferences > Search بروید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

برای استفاده از سایر موتورهای جستجو، افزونه‌ی AnySearch را از وبسایت گالری افزونه‌های سافاری دانلود و نصب کنید. لینک نصب این افزونه فقط در سافاری سیستم عامل macOS کار می‌کند.

بعد از نصب افزونه، به مسیر Safari > Preferences > Extensions > AnySearch بروید. موتور جستجوی ارجح خود را از لیست انتخاب کرده یا آدرس موتور جستجوی سفارشی‌تان را انتخاب نمایید. موتور جستجویی که از این جا انتخاب می‌کنید به عنوان سایتی انتخاب می‌شود که در هنگام جستجو در نوار آدرس سافاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

از این جا برای اضافه کردن یک موتور جستجوی سفارشی، در وبسایت مورد نظر خود عبارتی مثل TEST را جستجو کنید. آدرس صفحه‌ی جستجو را در جعبه‌ی Custom Search Engine کپی و پیست کنید، سپس TEST را با عبارت @@@ جایگزین نمایید.

برای مثال زمانی که در DuckDuckGo عبارت TEST را جستجو می‌کنید، به آدرس زیر می‌رسید:

http://duckduckgo.com/?q=TEST

بنابراین آدرسی که باید در افزونه‌ی AnySearch وارد کنید چنین خواهد بود:

http://duckduckgo.com/?q=@@@

افزودن موتور جستجو به مرورگر

Internet Explorer

برای افزودن یک موتور جستجو به Internet Explorer، از سمت راست آدرس صفحه در نوار آدرس بر روی فلش سمت پایین کلیک کنید. حالا از گوشه‌ی پایین راست دکمه‌ی Add را انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

حالا به صفحه‌ی Internet Explorer Gallery برده می‌شوید. اگر موتور جستجویی که می‌خواهید اضافه کنید در این گالری موجود است، آن را پیدا کنید و دکمه‌ی Add را انتخاب کنید تا این سایت به Internet Explorer اضافه شود.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

برای جستجو در موتور جستجویی که اضافه کردید، عبارت خود را در نوار آدرس تایپ کرده و از پایین جعبه‌ی منوی جستجو بر روی آیکن موتور جستجو کلیک کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

برای انتخاب موتور جستجوی پیشفرض، بر روی منوی Menu > Manage Add-ons > Search Providers کلیک نمایید. حالا موتور جستجویی که می‌خواهید به عنوان وبسایت پیشفرض داشته باشید را انتخاب و از پایین پنجره بر روی دکمه‌ی Set as Default کلیک کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

وبسایت Internet Explorer Gallery مایکروسافت قبلاً قابلیتی داشت که به شما اجازه می‌داد موتور جستجوی سفارشی خود را اضافه کنید، ولی این قابلیت بعدها حذف شد. اکنون می‌توانید از ابزار شخص ثالث IE Search Provider Builder Tool استفاده کنید که عملکردی مشابه همان قابلیت دارد.

برای ساختن Search Provider و افزودن آن دستور العمل موجود در این صفحه را دنبال کنید. ابتدا باید موتور جستجوی مورد نظر خود را جستجو کرده و عبارتی مثل TEST را جستجو کنید، سپس آدرس صفحه‌ی نتایج را از نوار آدرس کپی و درون جعبه‌ی موجود در صفحه پیست نمایید.

مثلاً زمانی که در DuckDuckGo عبارت TEST را جستجو می‌کنید، به آدرس زیر می‌رسید:

http://duckduckgo.com/?q=TEST

افزودن موتور جستجو به مرورگربر روی دکمه‌ی نصب کلیک کنید تا موتور جستجوی جدید شما نصب شود. ابزار مذکور به طور خودکار آیکن متناسب با این موتور جستجو را انتخاب می‌کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

این ابزار یک فایل OpenSearch XML هم می‌سازد که می‌توانید آن را به صورت دستی هم ایجاد کنید، اما انجام این کار به صورت دستی زمان‌بر است.

دیدگاه خود را در رابطه با این موضوع و اهمیت آن با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

آموزش افزودن موتور جستجوی دلخواه به مرورگر وب

مرورگرهای وب به طور پیشفرض چند موتور جستجو دارند که می‌توانید از بین آن‌ها یکی را انتخاب کنید، ولی امکان افزودن موتور جستجو به صورت دستی هم وجود دارد. حتی اگر سایتی به صورت رسمی پلاگین جستجو نداشته باشد، می‌توانید هر موتور جستجویی که خواستید را با چند ترفند ساده به آن مرورگر اضافه کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

گوگل کروم

انجام این کار در گوگل کروم خیلی ساده است. ابتدا یک موتور جستجو (یا وبسایتی با قابلیت جستجو) را باز کنید. اگر سایت از این قابلیت پشتیبانی کند، کروم به طور خودکار سایت را شناسایی کرده و موتور جستجو را اضافه می‌نماید.

سپس بر روی نوار آدرس مرورگر کلیک راست کنید و گزینه‌ی Edit Search Engines را انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

موتورهای جستجوی سایت‌هایی که از آن‌ها بازدید کردید در جعبه‌ی Other search engines ظاهر می‌شود. موس خود را بر روی یکی از موتورهای جستجو ببرید و روی Make default کلیک کنید تا این سایت به عنوان موتور جستجوی پیشفرض کروم انتخاب شود.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

به علاوه برای استفاده از کلمات کلیدی می‌توانید در موتور خاصی که موتور جستجوی پیشفرض شما نیست جستجو کنید. برای مثال، اگر در نوار آدرس عبارت duckduckgo.com search terms را تایپ کرده و اینتر بزنید، کروم به صورت خودکار در موتور جستجوی DuckDuckGo به دنبال search terms می‌گردد.

اگر می‌خواهید راحت‌تر در این سایت‌ها جستجو کنید می‌توانید این کلمات کلیدی را کوتاه نمایید. مثلاً duckduckgo.com را به ddg تغییر دهید تا از این به بعد بتوانید به صورت ddg example جستجو کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

اگر موتور جستجوی مورد نظر شما در این لیست ظاهر نمی‌شود، می‌توانید خودتان به صورت دستی آن را اضافه کنید. کلمه‌ای مثل TEST را در وبسایت مورد نظر خود جستجو کرده و سپس آدرس صفحه‌ی جستجو را درون فیلد آدرس کپی و پیست کنید، منتهی به جای TEST علامت %s را قرار دهید.

برای نمونه، اگر عبارت TEST را در DuckDuckGo جستجو کنید، به آدرس زیر می‌رسید:

http://duckduckgo.com/?q=TEST

بنابراین آدرسی که برای افزودن موتور جستجو به کروم باید داشته باشید چنین است:

http://duckduckgo.com/?q=%s

افزودن موتور جستجو به مرورگر

موزیلا فایرفاکس

در فایرفاکس باید از جعبه‌ی جستجو بر روی آیکن جستجو کلیک کنید و گزینه‌ی Change Search Settings را انتخاب نمایید. علاوه بر این از منو می‌توانید به مسیر Options > Search بروید.

این‌جا لیستی از موتورهای جستجوی یک-کلیکی یا One-click search engine را می‌بینید. از پایین صفحه بر روی Add More Search Engines کلیک کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

فایرفاکس شما را به سایت افزونه‌های جستجوی موزیلا می‌برد، از آن جا می‌توانید به دنبال افزونه‌ی جستجو وبسایت مورد علاقه‌ی خود بگردید. نام آن را جستجو کرده و در صورت وجود آن را نصب کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

موتورهای جستجویی که اضافه می‌کنید در هنگام جستجو از فیلد جستجوی فایرفاکس به صورت یک گزینه نشان داده می‌شود. به علاوه می‌توانید موتور جستجوی پیشفرض خود را از صفحه‌ی تنظیمات جستجو از میان موتورهای جستجویی که نصب کردید انتخاب کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

با کلیک راست کردن در فیلد جستجو و انتخاب Add a Keyword for this Search می‌توانید برای فیلد جستجوی سایت‌های مختلف کلمات کلیدی سریع بسازید. برای مثال می‌توانید این کار را در کادر جستجوی سایت How-To Geek انجام دهید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

هر کلمه‌ی کلیدی‌ای که می‌خواهید را برای جستجو در این سایت انتخاب کنید. مثلاً اگر به دنبال افزودن یک موتور جستجوی How-To Geek هستید، شاید بخواهید عبارت htg را انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

می‌توانید این عبارت را در نوار جستجو تایپ کرده، کلید فاصله (Space) را فشار داده و عبارت مورد نظر خود را برای جستجو در آن وبسایت وارد کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

اما این قابلیت به شما اجازه نمی‌دهد تا کلمه‌ی کلیدی موتور جستجوی خود را به فیلد جستجوی‌تان اضافه کنید.

برای دستیابی به این قابلیت افزونه‌ی Add to Search Bar را نصب نمایید. سپس می‌توانید بر روی هر کادر جستجویی که بخواهید کلیک راست کرده و برای افزودن موتورهای جستجوی دلخواه خود به نوار جستجوی فایرفاکس گزینه‌ی Add to Search Bar را انتخاب کنید. با این کار می‌توانید از طریق همین فیلد در آن موتور جستجو، جستجو کرده و حتی اگر بخواهید آن را به عنوان موتور جستجوی پیشفرض خود انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

مایکروسافت Edge

مایکروسافت Edge به شما اجازه می‌دهد تا به هنگام بازدید از سایت‌ها موتورهای جستجوی آن‌ها را به مرورگر خود اضافه کنید. اگر از وبسایتی بازدید کردید که از پلاگین OpenSearch پشتیبانی می‌کرد، این سایت در مرورگر اج به صورت یک گزینه در می‌آید.

برای نمونه Google.com و DuckDuckGo.com را باز کنید تا این موتورهای جستجو در اج به صورت یک گزینه در آید.

بعد از بازدید از سایت‌های مختلف برای انتخاب موتور جستجوی پیشفرض می‌توانید به مسیر Menu > View Advanced Settings > Change Search Engine بروید.

در حال حاضر هیچ راهی برای افزودن یک موتور جستجوی سفارشی یا موتورهای جستجویی که به طور پیشفرض در اج استفاده نمی‌شوند وجود ندارد.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

اپل سافاری

سافاری فقط به شما اجازه می‌دهد تا از بین چهار موتور جستجوی گوگل، یاهو، بینگ و DuckDuckGo یکی را انتخاب کنید. برای انتخاب موتور جستجوی پیشفرض خود به مسیر Safari > Preferences > Search بروید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

برای استفاده از سایر موتورهای جستجو، افزونه‌ی AnySearch را از وبسایت گالری افزونه‌های سافاری دانلود و نصب کنید. لینک نصب این افزونه فقط در سافاری سیستم عامل macOS کار می‌کند.

بعد از نصب افزونه، به مسیر Safari > Preferences > Extensions > AnySearch بروید. موتور جستجوی ارجح خود را از لیست انتخاب کرده یا آدرس موتور جستجوی سفارشی‌تان را انتخاب نمایید. موتور جستجویی که از این جا انتخاب می‌کنید به عنوان سایتی انتخاب می‌شود که در هنگام جستجو در نوار آدرس سافاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

از این جا برای اضافه کردن یک موتور جستجوی سفارشی، در وبسایت مورد نظر خود عبارتی مثل TEST را جستجو کنید. آدرس صفحه‌ی جستجو را در جعبه‌ی Custom Search Engine کپی و پیست کنید، سپس TEST را با عبارت @@@ جایگزین نمایید.

برای مثال زمانی که در DuckDuckGo عبارت TEST را جستجو می‌کنید، به آدرس زیر می‌رسید:

http://duckduckgo.com/?q=TEST

بنابراین آدرسی که باید در افزونه‌ی AnySearch وارد کنید چنین خواهد بود:

http://duckduckgo.com/?q=@@@

افزودن موتور جستجو به مرورگر

Internet Explorer

برای افزودن یک موتور جستجو به Internet Explorer، از سمت راست آدرس صفحه در نوار آدرس بر روی فلش سمت پایین کلیک کنید. حالا از گوشه‌ی پایین راست دکمه‌ی Add را انتخاب نمایید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

حالا به صفحه‌ی Internet Explorer Gallery برده می‌شوید. اگر موتور جستجویی که می‌خواهید اضافه کنید در این گالری موجود است، آن را پیدا کنید و دکمه‌ی Add را انتخاب کنید تا این سایت به Internet Explorer اضافه شود.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

برای جستجو در موتور جستجویی که اضافه کردید، عبارت خود را در نوار آدرس تایپ کرده و از پایین جعبه‌ی منوی جستجو بر روی آیکن موتور جستجو کلیک کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

برای انتخاب موتور جستجوی پیشفرض، بر روی منوی Menu > Manage Add-ons > Search Providers کلیک نمایید. حالا موتور جستجویی که می‌خواهید به عنوان وبسایت پیشفرض داشته باشید را انتخاب و از پایین پنجره بر روی دکمه‌ی Set as Default کلیک کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

وبسایت Internet Explorer Gallery مایکروسافت قبلاً قابلیتی داشت که به شما اجازه می‌داد موتور جستجوی سفارشی خود را اضافه کنید، ولی این قابلیت بعدها حذف شد. اکنون می‌توانید از ابزار شخص ثالث IE Search Provider Builder Tool استفاده کنید که عملکردی مشابه همان قابلیت دارد.

برای ساختن Search Provider و افزودن آن دستور العمل موجود در این صفحه را دنبال کنید. ابتدا باید موتور جستجوی مورد نظر خود را جستجو کرده و عبارتی مثل TEST را جستجو کنید، سپس آدرس صفحه‌ی نتایج را از نوار آدرس کپی و درون جعبه‌ی موجود در صفحه پیست نمایید.

مثلاً زمانی که در DuckDuckGo عبارت TEST را جستجو می‌کنید، به آدرس زیر می‌رسید:

http://duckduckgo.com/?q=TEST

افزودن موتور جستجو به مرورگربر روی دکمه‌ی نصب کلیک کنید تا موتور جستجوی جدید شما نصب شود. ابزار مذکور به طور خودکار آیکن متناسب با این موتور جستجو را انتخاب می‌کنید.

افزودن موتور جستجو به مرورگر

این ابزار یک فایل OpenSearch XML هم می‌سازد که می‌توانید آن را به صورت دستی هم ایجاد کنید، اما انجام این کار به صورت دستی زمان‌بر است.

دیدگاه خود را در رابطه با این موضوع و اهمیت آن با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه در روتر Comcast Xfinity هات اسپات وای فای عمومی را غیرفعال کنیم؟

اگر از اینترنت Comcast Xfinity استفاده می‌کنید و از Comcast سیم مودم می‌گیرید، شبکه‌ی وای فای شما احتمالاً در دسترس عموم قرار دارد. اگر نمی‌خواهید دسترسی عمومی وجود داشته باشد، می‌توانید شبکه‌ی xfinitywifi را غیرفعال کنید.

هات اسپات وای فای Xfinity چگونه کار می‌کند؟

اگر از بسته‌ی Comcast استفاده می‌کنید، این بسته نه تنها شبکه‌ی خانگی شما را کنترل می‌کند، بلکه یک شبکه‌ی xfinitywifi را هم میزبانی می‌کند که افراد کنار خانه‌ی شما می‌توانند آن را ببینند و به آن وصل شوند.

هات اسپات وای فای

البته از نظر فنی این شبکه یک شبکه‌ی وای فای «عمومی» نیست، ولی طراحی شده تا دیگران هم بتوانند از آن استفاده کنند. افرادی که می‌خواهند به این شبکه وصل شوند باید مشتری Comcast باشند و قبل از وصل شدن به اینترنت هویت دستگاه‌های خود را مشخص (یا برای دریافت دسترسی در Comcast حق اشتراک خود را پرداخت) کنند. این روش برای شرکت و شما سودمند است – چون وقتی بیرون هستید، می‌توانید با اطلاعات هویتی Comcast خود به شبکه‌های xfinitywifi دیگران هم وصل شوید.

Comcast می‌گوید که کانکشن xfinitywifi از طرح اینترنت اصلی شما جداست. یعنی این سرویس با شبکه‌ی وای فای خانگی شما تفاوت داشته و مصرف آن بر روی پهنای باند اینترنت شما حساب نمی‌شود. در آن واحد در این شبکه فقط پنج نفر امکان اتصال دارند و ترافیک مصرفی توسط هر شخص به پای خود او نوشته می‌شود، نه شما.

بنابراین این روش خیلی هم بد نیست، تنها عیب آن این است که ازدحام سیگنال‌های وای فای شما کمی بیشتری شده و در نتیجه بر اثر کارکرد بیشتر روتر مصرف برق آن بالاتر می‌رود.

هات اسپات وای فای

غیرفعال کردن هات اسپات در روتر/مودم Xfinity

ما لزوماً معتقد نیستیم که باید این قابلیت را غیرفعال کنید، چون مشکلی در کارکرد آن دیده نمی‌شود و هنوز داستان ترسناک یا گزارشی در مورد مشکلات آن منتشر نشده است. البته حتی بعد از غیرفعال کردن هات اسپات xfinitywifi شخصی‌تان هنوز هم می‌توانید به هات اسپات‌های xfinitywifi بقیه وصل شوید. اما به هر حال امکان غیرفعال کردن آن وجود دارد.

زمانی که Comcast برای اولین بار این ویژگی را معرفی کرد، برای غیرفعال سازی آن مجبور بودید با خدمات مشتریان تماس بگیرید. اما حالا می‌توانید آن را به صورت آنلاین غیرفعال کنید.

برای شروع کار صفحه‌ی «حساب کاربری من» Comcast را باز کنید. با اطلاعات اکانت Comcast Xfinity خود وارد شوید.

پس از وارد شدن از بالای صفحه بر روی لینک My Services کلیک کنید، و سپس به زبانه‌ی XFINITY Internet بروید. حالا بر روی لینک Manage Your Home Hotspot کلیک کنید و برای غیرفعال سازی هات اسپات خانگی خود از گزینه‌های موجود در این صفحه استفاده نمایید. (علاوه بر این از این جا می‌توانید ببینید که این قابلیت غیرفعال است یا نه.)

هات اسپات وای فای

اگر به جای استفاده از مودم Comcast، از مودم خودتان استفاده می‌کنید، پیامی به این شرح خواهید دید: «به دلیل این که Wireless Gateway مطلوبی در خانه ندارید، نمی‌توانید در هات اسپات خانگی وای فای XFINITY خود تغییر ایجاد کنید.» این یعنی سخت افزار شما حتی قادر به برپایی یک هات اسپات xfinitywifi هم نیست، از این رو برای غیرفعال کردن آن نمی‌توانید کاری کنید.

هات اسپات وای فای

اگر این صفحه به هر دلیلی کار نمی‌کند، اما مطمئن هستید که از Comcast یک Wireless Gateway اجاره کرده‌اید، باید با Comcast تماس بگیرید و به خدمات مشتریان آن بگویید که می‌خواهید این قابلیت را غیرفعال کنید.

یک راه‌حل بهتر: از مودم و روتر خودتان استفاده کنید

همان طور که گفتیم، شبکه‌ی xfinitywifi واقعاً هم بد نیست. اگر از Comcast مودم اجاره کرده‌اید، اصلی‌ترین ایراد آن این است که ماهانه باید ۱۰ دلار پول بپردازید.

اما اگر فکر می‌کنید این روش مناسب نیست، می‌توانید برای خودتان مودم بگیرید و از آن استفاده کیند. زمانی که حق اشتراک Comcast ماهانه ۳ تا ۴ دلار بود، خرید مودم از این شرکت منطقی به نظر می‌آمد. اما این قیمت با گذشت زمان افزایش یافته و اکنون به مقدار ۱۰ دلار در ماه یا ۱۲۰ دلار در سال رسیده است. با این اوصاف اگر به زودی شاهد رشد قیمت دیگری باشیم خیلی غیرمنتظره نخواهد بود.

یک مودم معمولی DOCSIS 3.0 حداکثر ۷۰ دلار برای شما آب می‌خورد که پس از هفت ماه پول آن جایگزین می‌شود. البته اگر روتر جداگانه ندارید، به یک روتر بیسیم هم نیاز خواهید داشت، ولی در عوض روتر شما بهتر از روتر Comcast می‌شود.

به یاد داشته باشید اگر سرویس تلفن Comcast دارید، مودمی که در این مطلب معرفی کردیم به درد نخواهد خورد، چون به مودمی با قابلیت‌های تلفن نیاز دارید. در لیست دستگاه‌های Comcast می‌توانید نام مودم‌های سازگار با قابلیت‌های تلفن را ببینید.

مطمئن شوید که مودم شما در لیست مودم‌های سازگار Comcast وجود داشته باشد. Comcast لیستی از دستگاه‌های سازگار را در وبسایت خود قرار داده است. زمانی که مودم را تهیه کردید، می‌توانید آن را با مودم فعلی خود جایگزین کنید. شاید لازم باشد تا با Comcast تماس بگیرید و آن‌ها را از خرید مودم جدید و مشخصات آن مطلع نمایید. مودم اجاره‌ای Comcast را برای شرکت پس بفرستید و حتما از آن‌ها رسید بگیرید.

البته استفاده از مودم شخصی یک نقطه ضعف هم دارد. زمانی که از Comcast مودم می‌گیرد، آن‌ها مسئول پشتیبانی این مودم هستند، یعنی اگر مثلاً مودم خراب شود آن‌ها عوضش می‌کنند. ولی اگر مودم شخصی‌تان خراب شود، خودتان باید یک مودم جدید بخرید یا با پشتیبانی تولید کننده‌ی آن سر و کله بزنید.

هات اسپات وای فای

اگر یکی از مشتریان Comcast هستید، به جای اجاره کردن مودم می‌توانید به فکر خرید شخصی آن باشید. با این کار از شر هات اسپات وای فای عمومی Xfinity راحت می‌شوید و در هزینه‌ها هم صرفه‌جویی می‌کنید. اما اگر مجبورید از همین هات اسپات اجاره‌ای استفاده کنید، با استفاده از رابط تحت وب شرکت می‌توانید قابلیت مذکور را غیرفعال نمایید.

دیدگاه های خود را در رابطه با این آموزش با گویا ای تی در میان گذاشته و این مطلب را برای اطلاع افرادی که از این سرویس استفاده می کنند، در شبکه های اجتماعی نشر دهید.

آموزش ایجاد پاراگراف در بیو و کپشن های اینستاگرام

اگر از کاربران فعال اینستاگرام باشید حتما تا کنون متوجه شده اید که دکمه enter به خودی خود، هنگام نوشتن متن در اینستاگرام فعال نمی شود. این موضوع هم در بخش کپشن ها و هم در بخش بیو دیده شده است. در حقیقت دکمه اینتر زمانی فعال می شود که شما بتوانید حداقل یک پاراگراف در ابتدا ایجاد کرده باشید.

در این مقاله گویا آی تی به شما یاد می دهد که چگونه برای نوشتن خط بعدی را انتخاب کرده و پاراگراف های متعدد ایجاد کنید.

یکی از دو کلیدی که در گوشی های هوشمند برای انتقال نشان گر و خط نما، وجود دارد Return یا Enter است. برای اینکه هنگام نوشتن در اینستاگرام یکی از این دو گزینه را فعال کنید، لازم است که ابتدا، روی دکمه ۱۲۳ ضربه بزنید تا آن روی دیگر کیبرد خود را مشاهده کنید. در این وضعیت دکمه Return یا Enter نیز فعال می شود که عموما در سمت راست و پایین قرار می گیرد.

Creating paragraph bio and Instagram captions

حالا اگر در میان متن هایی که نوشته اید، این دو گزینه را بزنید، ( یکی از Return یا Enter ) می توانید یک خط جدید ایجاد کرده و به پاراگراف بعدی بروید. نکته مهم بعدی در این باره این است که شما نمی توانید پیش از ایجاد یک پاراگراف خطی جدید ایجاد کنید بنابراین لازم است که ابتدا حتما چیزی بنویسید. در ثانی دقت کنید که هرگز امکان زدن دو بار Return یا Enter وجود ندارد. بنابراین شما فقط یک بار قادر خواهید بود از این خاصیت استفاده کنید. به محض اینکه متن بعدی را هم نوشتید می توانید این دکمه را زده و دوباره پاراگراف بعدی را ایجاد کنید.

البته در بخش بیو نیز باید متن وارد کنید اما در این بخش نمی توانید از ترفند های گفته شده در بالا استفاده کنید. دقت کنید که در قسمت بیو نمی توانید بیش از یک مقدار مشخص متن بنویسید. اما راه حل چیست؟

Creating paragraph bio and Instagram captions

ابتدا میزان کاراکترهای مشخص و محدود در بیوی اینستاگرام را بدانید سپس د یک ویرایش گر متن، مثل نوت پد یا word متن دلخواه خود را بنویسید. هر جا که دوست دارید اینتر را بزنید و یک خط جدید ایجاد کنید. بدین ترتیب یک متن منظم در محدوده تعداد کاراکتر ها ایجاد کنید. حالا اگر این متن را کپی کرده و آن را در بیوی اینستاگرام paste کنید خواهید توانست به خوبی فاصله هایی را ایجاد کنید و بیویی منظم و مرتب داشته باشید.

نظر شما در مورد محدودیت اینتر در اینستاگرام چیست و به نظر شما علت این محدودیت توسط این شبکه اجتماعی چه بوده است؟ دیدگاه خود را با ما در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه متقاعد کننده تر صحبت کنیم؟

صحبت کردن، تنها چرخاندن زبان در دهان با هدف بیان چند کلمه نیست. گاهی دلخوری هایی که مدام پیش می آید تنها به این خاطر است که لحن درستی نداریم یا اینکه از فن بیان ضعیفی برخورداریم. برای اینکه مفهوم و پیام گفته خود را به خوبی برسانیم به طوری که دیگران را آزار ندهیم، و البته درستی حرف مان را بهتر ثابت کنیم یا به عبارتی کاری کنیم که حرفمان پذیرش بیشتری داشته باشد می توانید چند ترفند را چاشنی حرف زدن های تان کنید. امروز گویا آی تی قصد دارد به این خصیصه ها بپردازد تا بتواند به شما کمک کند تا ارتباط کلامی بهتری را تجربه کنید. بنابراین با گویا آی تی همراه باشید.

شمرده صحبت کنید!

یکی از معلمین همیشه موفق در عرصه سخنرانی و فن بیان که در کالیفرنیا کلاس های موفقی دارد، معتقد است که «یکی از کارهایی که می توانید انجام دهید تا وضوح کلام تان را بیشتر کنید، کم کردن سرعت است.»

همیشه آهسته و پیوسته صحبت کردن، کمک می کند که برخی از کلمات تان را که سخت تر درک می شوند را به خوبی به گوش مخاطب برسانید. راستش را بخواهید یکی از علت های اینکه من با یکی دو تن از دوستانم تمایل به صحبت تلفنی و حتی دیدار حضوری ندارم همین موضوع است! آن ها چنان تند صحبت می کنند و کلمات را دهان خود می چرخانند که گاهی پاسخ به سوالاتشان لبخندی بیش نیست چون واقعا چیزی از حرف هایشان نه تنها من بلکه هیچ کدام از اطرافیانشان متوجه نمی شویم. کلید شمرده صحبت کردن، شروعی آهسته است. نیازی نیست سریع تمام پیام خود را برسانید! آهسته بودن را تمرین کنید.

صحبت کردن

اعتماد بنفس داشته باشید!

زمانی که می خواهید شروع به صحبت کنید، به گفته های خود مطمئن باشید. لازم نیست که طوری حرف بزنید که حرف های تان را به کرسی بنشانید. عموما افرادی که در معرفی خود و یا در میان حرف هایی که از پیش آماده کرده اند زیاد از آوای ” ااا ” استفاده می کنند از عدم اعتماد به نفس رنج می برند. باید اعتماد بنفس در صحبت کردن را آموخت و به آن پای بند بود. هیچ کس به حرف های فردی بی اعتماد به نفس با دل و جان گوش نمی دهد!

با شوق حرف بزنید!

کسانی که از چاشنی شوق در میان صحبت هایشان استفاده می کنند صحبت هایشان و حتی خودشان خواستنی تر هستند بنابراین همیشه شوقی مثبت و انرژی قابل حسی در میان حرف ها و لابلای کلامتان باشد. این گونه مخاطبین صحبت ها و دیدگاه های شما را بهتر قبول می کنند.

فروتن باشید!

فروتنی را باید از جمعی که برتر از شما هستند و البته در ارتباط با شما هستند یاد بگیرید. هرگز سعی نکنید خودتان را برتر از بقیه جلوه دهید. مخصوصا اگر بدون ادله کافی بخواهید در این باره صحبت کنید فقط وجهه خود را خراب می کنید.

صحبت کردن

تنفس شکمی داشته باشید

تنفس ها می توانند از محدوده شکم یا از محدوده سینه شروع شوند. برای اینکه صحبتی با صلابت داشته باشید بهتر است که از سمت شکم تنفس را شروع کنید.  تنفس از ناحیه سینه موجب می شود که صدایتان وحشت زده باشد و تارهای صوتی تان کشیده شوند و صدایتان غیر واقعی باشد.

نوع نشستن و ایستادن را جدی بگیرید!

هنگام صحبت کردن، نوع نشستن و ایستادن روی صحبت های تان خیلی اثر گذار است. مخصوصا اگر می خواهید یک ارائه مهم داشته باشید باید به این مهم بیشتر توجه کنید. نوع نشستن و ایستادن روی تارهای صوتی تان تاثیر گذار است.

صدایتان را با زیر وبم های متناوب هماهنگ کنید

زیر و بم های صدا را باید تست کنید و در جاهای متناسب و درست آن ها را بکار گیرید. لازم نیست دهان تان را زیاد باز کنید تا بتوانید تفاوتی در صدای خود ایجاد کنید. باید بدانید که کدام آوا ها برای کدام دسته از حروف و کلمات صحبت های شما را جذاب تر می کند.

صحبت کردن

آرامش تان را همیشه حفظ کنید

برای اینکه بتوانید خوب صحبت کنید و پیام تان را برسانید و در عین حال، صحبت شما تنش زا نشود بهتر است که آرامش تان را همیشه حفظ کنید چرا که طی صحبت های تان قصد جنگ با کسی ندارید اما اگر اشتباهی رخ دهد موجب می شود که نوع صدای شما که به تندی گرایش پیدا می کند، با تفهیم اشتباه برای مخاطب همراه باشد. دقت کنید که آرامش گاهی اوقات به خودی خود می تواند تمام وظایف و تکنیک های بالا را پوشش دهی کند.

با توجه به این تکنیک ها می توانید صحبت های تاثیر گذار تر و البته انرژیک تری داشته باشید و دیگران را از مصاحبت با خود، به شعف آورید.

دیدگاه های خود و تجربیات تان را در این باره با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه از Smart Switch برای آپدیت‌کردن گلکسی S6 استفاده کنیم؟

در گذشته، فرآیند روت کردن دستگاه‌های گلکسی سامسونگ شامل مراحل پیچیده‌ی دانلود فرم‌ور (Firmware) مناسب، نصب درایورهای دستگاه، و سپس آپدیت کردن موبایل با Odin بود.

اما خوشبختانه با عرضه‌ی گلکسی S6، سامسونگ نرم‌افزار جدیدی برای ویندوز و مک معرفی کرده که حتی اگر دستگاه روت باشد، انجام این کار را خیلی راحت می‌کند. این نرم‌افزار جدید Smart Switch نام دارد و به شما اجازه می‌دهد تا با چند کلیک ساده از دستگاه خود بکاپ بگیرید، بکاپ‌ها را ریستور کنید یا دستگاه‌تان را به‌روز رسانی نمایید.

مرحله ۱ – موبایل خود را آماده کنید

برای شروع، مطمئن شوید که تلفن‌تان حداقل ۵۰ درصد شارژ داشته باشد، چون در میانه‌ی راه نباید دستگاه خاموش شود. به جز این، اگر دستگاه خاموش است، آن را روشن کرده و با استفاده از کابل USB به کامپیوتر وصل کنید.

لازم به ذکر است که با به‌روز رسانی کردن دستگاه هیچ اطلاعاتی از بین نمی‌رود، اما اگر از قبل دستگاه را روت کرده باشید، روت را از دست خواهید داد. تا هنگام نگارش این مطلب، توسعه دهندگان همچنان در حال کار بر روی روشی برای حل مشکلات مربوط به روت کردن اندروید ۵.۱.۱ در گلکسی S6 و S6 اج هستند، بنابراین ممکن است برای مدت کوتاهی نتوانید دستگاه خود را دوباره روت کنید.

مرحله ۲ – نصب Smart Switch در ویندوز یا مک

اکنون از روی کامپیوتر بر روی لینک متناسب با سیستم عامل خود کلیک کرده و نرم‌افزار Smart Switch را دریافت کنید:

بعد از این که دانلود فایل تمام شد، آن را اجرا کنید، سپس مراحل برنامه را دنبال کنید تا Smart Switch بر روی کامپیوتر شما نصب شود.

 آپدیت‌کردن گلکسی S6

مرحله ۳ – پشتیبان گیری از اطلاعات موجود در دستگاه

بعد از این که برنامه را نصب کردید، Smart Switch به طور خودکار مدل دستگاه شما را شناسایی کرده و بدون این که نیاز باشد تا کاری کنید، خودش همه‌ی درایورهای متناسب با موبایل‌تان را دانلود می‌کند. این یعنی، به محض این که کار برنامه تمام شد می‌توانید از Smart Switch استفاده نمایید.

یکی از اولین کارهایی که باید بکنید این است که از فرم‌ور، داده‌ها و اپلیکیشن‌های فعلی خود پشتیبان یا بکاپ بگیرید. برای انجام این کار، کافی است از پایین صفحه بر روی دکمه‌ی Backup کلیک کنید، سپس تقریباً ۱۰ دقیقه صبر کنید تا پروسه کامل شود. اگر بعداً خواستید بکاپ را برگردانید، روش انجام آن دقیقا به همین صورت است؛ یعنی فقط لازم است بر روی دکمه‌ی Restore کلیک نمایید، سپس بکاپی که ذخیره کرده بودید را به برنامه بدهید تا خود Smart Switch بقیه‌ی کار را برایتان انجام دهد.

 آپدیت‌کردن گلکسی S6

مرحله ۴ – فرم‌ور را آپدیت کنید

اگر فرم‌ور جدیدی برای دستگاه شما وجود دارد، Smart Switch در پیامی که در بالای صفحه ظاهر می‌شود، این قضیه را به اطلاع شما خواهد رساند. حتی اگر دستگاهتان روت می‌باشد هم کافی است بر روی دکمه‌ی Update سمت راست این پیام کلیک کنید فرآیند به‌روز رسانی آغاز شود.

 آپدیت‌کردن گلکسی S6

در این جا از شما خواسته می‌شود تا انتخاب خود را تایید کنید، پس از پنجره‌ای که باز می‌شود دوباره بر روی Update کلیک نمایید.

 آپدیت‌کردن گلکسی S6

سپس پیامی ظاهر می‌شود که جزئیات فرآیند به‌روز رسانی را به شما نشان می‌دهد. اگرچه با پیام a rooted device may cause updates to fail در برنامه گفته می‌شود که «به‌روز رسانی در دستگاه‌های روت شده ممکن است با شکست مواجه شود»، ولی بسیاری از کاربران گزارش داده‌اند که دستگاه‌های روت شده‌ی آن‌ها با موفقیت به‌روز رسانی شده، و خودم هم شخصاً با دو دستگاه گلکسی S6 توانستم این کار را انجام دهم. با این وجود اگر فرآیند آپدیت به دلیل روت بودن دستگاه خطا داد، می‌توانید به فرم‌ور قدیمی خود برگردید و چیز زیادی از دست نداده‌اید.

 آپدیت‌کردن گلکسی S6

در پیام قبلی پس از کلیک بر روی OK، نرم‌افزار Smart Switch فرآیند به‌روز رسانی فرم‌ور تلفن هوشمند شما را آغاز می‌کند. در حین انجام این فرآیند به هیچ وجه صفحه‌ی دستگاه دست نزنید و با آن کار نکنید.

 آپدیت‌کردن گلکسی S6

بسته به کامپیوترتان، فرآیند به‌روز رسانی ممکن است تا ۳۰ دقیقه طول بکشد، ولی هنگامی که کار تمام شد، یک پیغام نمایان شده و این اتفاق را به اطلاع شما می‌رساند. آن وقت همان طور که در پیغام هم گفته می‌شود باید دستگاه را از کامپیوتر جدا کرده و دوباره آن را به کابل USB وصل کنید.

 آپدیت‌کردن گلکسی S6

راه‌اندازی مجدد دستگاه کمی بیشتر از حد معمول طول می‌کشد، اما زمانی که گوشی بالا آمد، آپدیت انجام شده است. پس بالا آمدن گوشی می‌توانید دستگاه را از کامپیوتر جدا کنید.

به عقیده‌ی من، Smart Switch از بین همه‌ی راه‌هایی که امتحان کرده‌ام، ساده‌ترین روش برای آپدیت کردن یک دستگاه اندرویدی روت شده است. با من موافقید؟ نظرات خود را با گویا آی تی  در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه چهره اشخاص را به اپلیکیشن Photos در macOS بشناسانیم؟

برنامه‌ی Photos در macOS به گونه‌ای طراحی شده که می‌توان آن را آموزش داد تا چهره‌ها را تشخیص داده و در نتیجه مثلاً بتوانید فقط در عکس‌هایی جستجو کنید که اعضای خانواده‌ی شما در آن وجود دارند. آموزش دادن برنامه راحت است، اما اگر تعداد تصاویرتان زیاد می‌باشد، این فرآیند ممکن است کمی زمان ببرد.

هنگامی که می‌خواهید به Photos یاد بدهید تا چهره‌ها را تشخیص دهد، ابتدا باید اپلیکیشن را باز کرده و از پنل سمت چپ بر روی People کلیک کنید. در این جا می‌توانید تصویر چهره‌های موجود در آلبوم تصاویر خود را ببینید.

اپلیکیشن Photos در macOS

عددی که در زیر هر چهره وجود دارد نشان می‌دهد که این چهره در چند تصویر وجود داشته است.

اپلیکیشن Photos در macOS

روی این عدد کلیک کرده، نام شخص را تایپ نموده یا از لیست مخاطبانی که باز می‌شود، او را انتخاب کنید. اگر این شخص در مخاطبان شما وجود ندارد، نگران نشوید، فقط اسم او را وارد کنید تا این نام به تصویر او اضافه شود.

اپلیکیشن Photos در macOS

بعد از این که نام‌ها را به تصاویر اختصاص دادید، می‌توانید آن‌ها را جستجو کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

برای افزودن اشخاص جدید به بخش مورد علاقه‌های خود در آلبوم People، تصویر بند انگشتی آن‌ها را به بالای آلبوم People بکشید. برای این که فقط افراد مورد علاقه‌ی خود را ببینید، کافی است بر روی Show Favorites Only کلیک کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر نمی‌خواهید کسی را در آلبوم People خود ببینید، بر روی تصویر آن‌ها کلیک راست نموده و بر روی گزینه‌ی Hide This Person کلیک کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

برای مشاهده‌ی افرادی که مخفی کردید، از پایین آلبوم People بر روی گزینه‌ی Show Hidden People کلیک نمایید.

اپلیکیشن Photos در macOS

گاهی ممکن است Photos یک شخص را به اشتباه به عنوان دو یا چند فرد جداگانه در نظر بگیرد. اما مشکلی ندارد، کافی است نام آن شخص را در کنار تصویرش وارد کنید تا برنامه از شما بپرسد که آیا می‌خواهید دو فرد در یک شخص ادغام شود یا نه.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر مطمئنید عکس کسی را در Photos دارید ولی چهره‌ی او را در آلبوم People نمی‌بینید، باید بر روی Add People کلیک کنید تا همه‌ی چهره‌هایی که Photos پیدا می‌کند را ببینید. برای افزودن یک شخص به آلبوم People بر روی تصویر آن‌ها کلیک کرده و گزینه‌ی Add را انتخاب نمایید.

اگر از یک نفر چند نمونه می‌بینید، دکمه‌ی Command را نگه دارید و تصاویر او را انتخاب کنید. سپس بر روی Merge & Add کلیک نمایید.

اپلیکیشن Photos در macOS

بعد از این که نام افراد را در کنار تصویرشان نوشتید، بر روی تصویر آن‌ها دو بار کلیک کنید تا آلبوم اختصاصی عکس‌هایشان را ببینید. توجه کنید که نام آن شخص در گوشه‌ی سمت چپ پایین نشان داده می‌شود. برای تغییر نام، بر روی آن کلیک کرده و یک نام جدید بنویسید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر ترجیح می‌دهید برای نمایش یک شخص در آلبومش از یک عکس متفاوت استفاده کنید، بر روی عکس مورد نظر خود کلیک راست کرده و سپس Make Key Photo را انتخاب نمایید. به خاطر داشته باشید که اگر Photos فکر می‌کند که شخصی در یک تصویر وجود دارد در حالی که چنین نیست، می‌توانید به برنامه بگویید که اشتباه رخ داده است.

اپلیکیشن Photos در macOS

با کلیک کردن بر روی چهره‌ی یک شخصِ بدون نام می‌توانید برای او اسم بگذارید.

فرض کنید مشخص نیست که تصویر بند انگشتی موجود در آلبوم People متعلق به چه کسی است. آن آلبوم را باز کرده و بعد از این که شخص را شناسایی کردید، از گوشه‌ی سمت چپ بالا بر روی جایی که عبارت + Add Name قرار دارد کلیک کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر در حال تماشای آلبوم اختصاصی یک شخص هستید، می‌توانید مشخص کنید که تصاویر کامل شخص نشان داده شود یا فقط چهره‌ی او.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر می‌خواهید مطمئن شوید که همه‌ی تصاویر یک شخص در برنامه‌ی Photos شناسایی شده باشد، تا انتهای آلبوم اختصاصی آن شخص اسکرول کرده و بر روی Confirm Additional Photos کلیک کنید.

اگر می‌خواهید شخصی را از لیست افراد محبوب خود خارج کنید بر روی Unfavorite This Person کلیک کنید (یا از بخش Favorites آلبوم People آن‌ها را بکشید و بیرون بیندازید). علاوه بر این با کلیک بر روی Add to Memories می‌توانید از این شخص یک خاطر بسازید.

اپلیکیشن Photos در macOS

زمانی که بر روی Confirm Additional Photos کلیک می‌کنید، می‌توانید برای هر تصویر نمونه‌ای که گمان می‌کنید همان شخص باشد را از بین Yes یا No انتخاب کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر نرم‌افزار Photos یا شما به اشتباه شخص درستی را برای یک تصویر انتخاب نکرده باشد، می‌توانید بر روی تصویر کلیک راست کرده و This is Not [Name] را انتخاب کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

برای تگ گذاری چهره‌ها در تصاویر گروهی، از نوار ابزار بر روی آیکن i کلیک کنید، سپس بر روی چهره‌ی تک تک اشخاص کلیک کرده یا دکمه‌ی + را انتخاب نمایید. حالا نام شخص را وارد کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

در انتها، اگر تصاویر با نام اشخاص نشان داده می‌شود و می‌خواهید نام‌ها را مخفی کنید، باید منوی Edit را انتخاب و بر روی گزینه‌ی Hide Face Names کلیک نمایید.

اپلیکیشن Photos در macOS

آموزش Photos برای شناسایی چهره‌ها نه تنها همه‌ی تصاویر آن شخص را درون یک آلبوم جمع می‌کند، بلکه عکس‌های تازه‌ای که می‌گیرید و درون این نرم‌افزار ذخیره می‌کنید را هم با نام اشخاصی که درون آن قرار گرفته‌اند به آلبوم‌های مربوطه اضافه می‌کند.

پس از این که این کارهای اولیه را انجام دادید، دیگر لازم نیست که به صورت دستی هر عکسی که به نرم‌افزار اضافه می‌کنید را شناسایی نمایید، البته مگر این که تصویر معتلق به شخصی جدید یا با تغییرات ظاهری زیاد نسبت به عکس‌های قبلی همان شخص باشد.

اکنون، اگر زمانی خواستید تصویر یکی از دوستان یا اعضای خانواده‌ی خود را پیدا کنید، کافی است فقط نام او را جستجو کنید. نظرتان در مورد این قابلیت جالب و تفننی در این سیستم عامل چیست؟ دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه چهره اشخاص را به اپلیکیشن Photos در macOS بشناسانیم؟

برنامه‌ی Photos در macOS به گونه‌ای طراحی شده که می‌توان آن را آموزش داد تا چهره‌ها را تشخیص داده و در نتیجه مثلاً بتوانید فقط در عکس‌هایی جستجو کنید که اعضای خانواده‌ی شما در آن وجود دارند. آموزش دادن برنامه راحت است، اما اگر تعداد تصاویرتان زیاد می‌باشد، این فرآیند ممکن است کمی زمان ببرد.

هنگامی که می‌خواهید به Photos یاد بدهید تا چهره‌ها را تشخیص دهد، ابتدا باید اپلیکیشن را باز کرده و از پنل سمت چپ بر روی People کلیک کنید. در این جا می‌توانید تصویر چهره‌های موجود در آلبوم تصاویر خود را ببینید.

اپلیکیشن Photos در macOS

عددی که در زیر هر چهره وجود دارد نشان می‌دهد که این چهره در چند تصویر وجود داشته است.

اپلیکیشن Photos در macOS

روی این عدد کلیک کرده، نام شخص را تایپ نموده یا از لیست مخاطبانی که باز می‌شود، او را انتخاب کنید. اگر این شخص در مخاطبان شما وجود ندارد، نگران نشوید، فقط اسم او را وارد کنید تا این نام به تصویر او اضافه شود.

اپلیکیشن Photos در macOS

بعد از این که نام‌ها را به تصاویر اختصاص دادید، می‌توانید آن‌ها را جستجو کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

برای افزودن اشخاص جدید به بخش مورد علاقه‌های خود در آلبوم People، تصویر بند انگشتی آن‌ها را به بالای آلبوم People بکشید. برای این که فقط افراد مورد علاقه‌ی خود را ببینید، کافی است بر روی Show Favorites Only کلیک کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر نمی‌خواهید کسی را در آلبوم People خود ببینید، بر روی تصویر آن‌ها کلیک راست نموده و بر روی گزینه‌ی Hide This Person کلیک کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

برای مشاهده‌ی افرادی که مخفی کردید، از پایین آلبوم People بر روی گزینه‌ی Show Hidden People کلیک نمایید.

اپلیکیشن Photos در macOS

گاهی ممکن است Photos یک شخص را به اشتباه به عنوان دو یا چند فرد جداگانه در نظر بگیرد. اما مشکلی ندارد، کافی است نام آن شخص را در کنار تصویرش وارد کنید تا برنامه از شما بپرسد که آیا می‌خواهید دو فرد در یک شخص ادغام شود یا نه.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر مطمئنید عکس کسی را در Photos دارید ولی چهره‌ی او را در آلبوم People نمی‌بینید، باید بر روی Add People کلیک کنید تا همه‌ی چهره‌هایی که Photos پیدا می‌کند را ببینید. برای افزودن یک شخص به آلبوم People بر روی تصویر آن‌ها کلیک کرده و گزینه‌ی Add را انتخاب نمایید.

اگر از یک نفر چند نمونه می‌بینید، دکمه‌ی Command را نگه دارید و تصاویر او را انتخاب کنید. سپس بر روی Merge & Add کلیک نمایید.

اپلیکیشن Photos در macOS

بعد از این که نام افراد را در کنار تصویرشان نوشتید، بر روی تصویر آن‌ها دو بار کلیک کنید تا آلبوم اختصاصی عکس‌هایشان را ببینید. توجه کنید که نام آن شخص در گوشه‌ی سمت چپ پایین نشان داده می‌شود. برای تغییر نام، بر روی آن کلیک کرده و یک نام جدید بنویسید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر ترجیح می‌دهید برای نمایش یک شخص در آلبومش از یک عکس متفاوت استفاده کنید، بر روی عکس مورد نظر خود کلیک راست کرده و سپس Make Key Photo را انتخاب نمایید. به خاطر داشته باشید که اگر Photos فکر می‌کند که شخصی در یک تصویر وجود دارد در حالی که چنین نیست، می‌توانید به برنامه بگویید که اشتباه رخ داده است.

اپلیکیشن Photos در macOS

با کلیک کردن بر روی چهره‌ی یک شخصِ بدون نام می‌توانید برای او اسم بگذارید.

فرض کنید مشخص نیست که تصویر بند انگشتی موجود در آلبوم People متعلق به چه کسی است. آن آلبوم را باز کرده و بعد از این که شخص را شناسایی کردید، از گوشه‌ی سمت چپ بالا بر روی جایی که عبارت + Add Name قرار دارد کلیک کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر در حال تماشای آلبوم اختصاصی یک شخص هستید، می‌توانید مشخص کنید که تصاویر کامل شخص نشان داده شود یا فقط چهره‌ی او.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر می‌خواهید مطمئن شوید که همه‌ی تصاویر یک شخص در برنامه‌ی Photos شناسایی شده باشد، تا انتهای آلبوم اختصاصی آن شخص اسکرول کرده و بر روی Confirm Additional Photos کلیک کنید.

اگر می‌خواهید شخصی را از لیست افراد محبوب خود خارج کنید بر روی Unfavorite This Person کلیک کنید (یا از بخش Favorites آلبوم People آن‌ها را بکشید و بیرون بیندازید). علاوه بر این با کلیک بر روی Add to Memories می‌توانید از این شخص یک خاطر بسازید.

اپلیکیشن Photos در macOS

زمانی که بر روی Confirm Additional Photos کلیک می‌کنید، می‌توانید برای هر تصویر نمونه‌ای که گمان می‌کنید همان شخص باشد را از بین Yes یا No انتخاب کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

اگر نرم‌افزار Photos یا شما به اشتباه شخص درستی را برای یک تصویر انتخاب نکرده باشد، می‌توانید بر روی تصویر کلیک راست کرده و This is Not [Name] را انتخاب کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

برای تگ گذاری چهره‌ها در تصاویر گروهی، از نوار ابزار بر روی آیکن i کلیک کنید، سپس بر روی چهره‌ی تک تک اشخاص کلیک کرده یا دکمه‌ی + را انتخاب نمایید. حالا نام شخص را وارد کنید.

اپلیکیشن Photos در macOS

در انتها، اگر تصاویر با نام اشخاص نشان داده می‌شود و می‌خواهید نام‌ها را مخفی کنید، باید منوی Edit را انتخاب و بر روی گزینه‌ی Hide Face Names کلیک نمایید.

اپلیکیشن Photos در macOS

آموزش Photos برای شناسایی چهره‌ها نه تنها همه‌ی تصاویر آن شخص را درون یک آلبوم جمع می‌کند، بلکه عکس‌های تازه‌ای که می‌گیرید و درون این نرم‌افزار ذخیره می‌کنید را هم با نام اشخاصی که درون آن قرار گرفته‌اند به آلبوم‌های مربوطه اضافه می‌کند.

پس از این که این کارهای اولیه را انجام دادید، دیگر لازم نیست که به صورت دستی هر عکسی که به نرم‌افزار اضافه می‌کنید را شناسایی نمایید، البته مگر این که تصویر معتلق به شخصی جدید یا با تغییرات ظاهری زیاد نسبت به عکس‌های قبلی همان شخص باشد.

اکنون، اگر زمانی خواستید تصویر یکی از دوستان یا اعضای خانواده‌ی خود را پیدا کنید، کافی است فقط نام او را جستجو کنید. نظرتان در مورد این قابلیت جالب و تفننی در این سیستم عامل چیست؟ دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

راهنمای تنظیمات دلخواه ساعت آرام یا Quiet Hours در ویندوز ۱۰

ویندوز ۱۰ امکانات بسیار ارزشمندی دارد که در کمترین سیستم ها آن ها را مشاهده می کنیم مثلا یکی از این امکانات ساعت آرام یا Quiet Hours است. Quiet Hours خصیصه ای است که در واقع برای کاربر ویندوز ۱۰ اوقات آرامی در تایم مشخصی فراهم می کند. بیایید موضوع را اینگونه بررسی کنیم. تصور کنید که از نسخه ویندوزی تلگرام روی لپ تاپ خود استفاده می کنید. حالا دائما برای تان پیام می آید و دنگ دنگ های نوتیفی ها دائما شما را عذاب می دهد!

Quiet Hours

حتی اگر خواب باشید گاهی پیام های پشت سر هم مثل یک زنگ هشدار بیدار باش عمل می کنند. اما Quiet Hours به شما این امکان را می دهد که در تایم خاصی ویندوز این هشدارها را به شما اطلاع رسانی نکند. زمان مقرر و سازماندهی شده برای ویندوز ۱۰، در واقع بین ۱۲ شب تا ساعت ۶ صبح است اما اگر تایم استراحت شما با تایم استراحت و تایم آرام ویندوز فرق دارد می توانید این تایم را تغییر دهید. برای اینکه این تایم را تغییر دهید تنظیمات سر دستی وجود ندارد و لاجرم باید به سراغ رجیستری ویندوز بروید و از آن جا برخی تنظیمات را ایجاد کنید. امروز گویا آی تی این موضوع را به شما آموزش خواهد داد.

چگونه قابلیت  Quiet Hours را فعال کنیم؟

برای فعال کردن Quiet Hours کافی است ابتدا، دکمه های Win+A را با هم گرفته تا نوار مشهور Action Center رویت شود. بعد از این می توانید از میان گزینه ها Quiet Hours را مشاهده کرده و روی ان کلیک کنید تا فعال شود.

Quiet Hours

چگونه زمان فعال سازی Quiet Hours را تغییر دهیم؟

برای شروع این کار را ابتدا از طریق رجیستری به شما یاد می دهیم.

ابتدا روی منوی استارت کلیک کرده و عبارت regedit  را بنویسید و بعد اینتر را بزنید تا کادر مورد نظر باز شود.

حالا در محیط رجیستری کافی است که مسیر HKEY_CURRENT_USER\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\CurrentVersion را دنبال کنید

Quiet Hours

وقتی به محل CurrentVersion رسیدید باید تغییرات جزیی انجام دهید. دقیقا در سمت راست CurrentVersion را پیدا کرده و روی آن راست کلیک نمایید. از میان منوی باز شده، گزینه new و بعد key را انتخاب کنید. نام کلید مورد نظر را دقیقا QuietHours قرار دهید.

Quiet Hours

در مرحله بعد روی کلیدی که ایجاد کرده اید راست کلیک کنید و دو بار DWORD (32-bit) Value را ایجاد کنید. یک بار نام آن را EntryTime  و بار دیگر ExitTime قرار دهید. در واقع EntryTime  برای مشخص کردن زمان شروع ساعت آرام و و خصیصه ExitTime برای نمایش و مشخص کردن زمان خاتمه ساعت آرام می باشد.

برای اینکه این زمان ها را مقدار دهی کنید باید ابتدا یکی از این دو تا را که می خواهید مقدار دهی کنید باز کرده و مقدار Decimal را هم فعال کنید. در ادامه باید فرمول مقدار دهی آن را بلد باشید. مقدار دهی ها به صورت دقیقه و از ساعت ۱۲ شب شروع می شود. مثلا اگر تایم آرام شما، از ساعت ۲ نیمه شب شروع می شود باید حساب کنید که از ساعت ۱۲ شب تا ۲ نیمه شب چند دقیقه است. مسلما ۱۲۰ دقیقه است پس باید این ویژگی را با عدد ۱۲۰ پر کنید. این به سیستم ویندوز ۱۰ می گوید که باید تایم آرام از ساعت ۱۲۰ دقیقه بامداد یعنی ۲ بامداد شروع شود. برای مشخص کردن انتهای تایم آرام نیز باید از همین فرمول استفاده کنید.

Quiet Hours

حالا با زدن ok تایم شما بلافاصله به سیستم اعلام می شود و بدین طریق، می توانید از اوقات ارام در زمان مقرر شده توسط خودتان استفاده کنید. اگر بخواهیم QuietHours را به حالت اولیه ویندوز ۱۰ برگردانید کافی است که خاصیت QuietHours را حذف کنید.

اما برای تنظیمات این مورد یک روش ساده تر هم وجود دارد که مربوط به Group Policy است.

Quiet Hours

این یک روش ساده است که برای فعال کردن آن باید به منو استارت بروید و از آنجا عبارت gpedit.msc را نوشته و اینتر را بزنید. با این کار ویرایشگر Group Policy باز می شود. شما ملزم هستید که در این محیط به مسیر User Configuration > Administrative Templates > Start Menu and Taskbar > Notifications بروید.

در این محیط در قسمت نوتیفی ها دو گزینه وجود دارد که باید ان ها را پیدا کنید که این دو گزینه به صورت زیر می باشند:

Set the time Quiet Hours begins each day

Set the time Quiet Hours ends each

Quiet Hours

گزینه اول برای تنظیم زمان شروع زمان آرام بکار برده می شود و دومی نیز برای مشخص کردن پایان این زمان به کار می رود.

تنظیم هر دو مورد دقیقا شبیه به هم است بنابراین فقط یک مورد را توضیح می دهیم. یکی از دو گزینه بالا را باز کنید و آن را فعال کنید. برای فعال کردن باید گزینه Enabled را انتخاب کنید. در پایین صفحه، می توانید مقدار زمان شروع را تعیین و به برنامه معرفی کنید. دقت کنید که این زمان، طبق فرمول ابتدایی گفته شده بر حسب دقیقا تا ۱۲ بامداد، محاسبه می شود. برای تعیین زمان خاتمه نیز همینگونه باید عمل کنید و در نهایت ok را بزنید.

Quiet Hours

بدین ترتیب این زمان فعال می شود و می توانید به سادگی هر وقت که می خواهید آن را دست کاری کنید.

هشدار: اگر از نسخه خانگی یا home ویندوز ۱۰ استفاده می کنید باید بگوییم که شما نمی توانید این روش را اجرا کنید چرا که قابلیت Group Policy Editor در آن فعال نیست.

نظرتان در مورد این ویژگی ویندوز ۱۰ چیست؟ آیا شما هم از آن استفاده می کنید؟

دارندگان ویندوزهای قدیمی که از این قابلیت بهره مند نیستند می توانند تنها صدای لپ تاپ خود را mute کنند یا اینکه صدای نوتیفی های اپلیکیشن هایشان را قطع کنند. این نشان می دهد که برای یک تایم آرام ضرورتا نیازی به قابلیت Quiet Hours در ویندوز ۱۰ نیست! این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید و تجربیات خود را در این باره با ما در میان بگذارید.

قبل از ایجاد شبکه خانگی این مطلب را بخوانید

اگر شما هم از کاربران دائمی فضای مجازی باشید، احتمالاً واژه هایی از قبیل وای فای، شبکه، اینترنت و.. را زیاد شنیده اید.

در این مقاله قصد داریم که، به تعاریف و کاربرد بعضی از کلید واژه‌های رایج شبکه بی سیم و وای فای بپردازیم تا هنگام راه اندازی شبکه خانگی کمی با این موضوع به طور تئوری آشنا شده باشید؛ بنابراین با گویا آی تی همراه باشید.

قبل از شروع، بهتر است به تفاوت‌های دو واژه پرکاربردِ وای‌فای و اینترنت اشاره ای شود.

همان طور که می‌دانید در حال حاضر اینترنت، به عنوان یک شبکه جهانی شناخته می شود که از میلیون ها سیستم کامپیوتری تشکیل شده است.

کامپیوترهای موجود در شبکه اینترنت می توانند از طریق این بستر برای اتصال به هم، اشتراک منابع و.. استفاده کنند.

home-networking-explained

ولی تکنولوژی وایفای فقط یکی از چندین راهی است که برای انتقال اطلاعات در شبکه استفاده می شود؛ در اصل وایفای به عنوان یک رابط بی سیم، ارتباطی را بین کامپیوترهای موجود در یک شبکه محلی بر قرار می‌کند.

برای برقراری این ارتباط، روتر بی سیمی نیاز هست که این شبکه را مدیریت کند و هم چنین  اینترنت را بین تمام سیستم ها به اشترک بگذارد؛ که امروزه رویترهای بی سیم همان مودم وایفای نامیده می شوند.

شاید این جا لازم باشد که به شبکه محلی هم اشاره‌ای بکنیم.

همان طور که می دانید، شبکه محلی با ارتباط سیمی، به شبکه‌ای گفته می‌شود که، مجموعه‌ای از دستگاه ها را که از طریق کابل به هم متصل شده اند را شامل می شود.

اما شبکه محلی بی سیم که مورد بحث ماست، برای انتقال اطلاعات از یک سیستم به سیستم دیگر، به کابل نیازی ندارد، و برای انتقال اطلاعات از امواج رادیویی استفاده می کند؛ و باطبع نیازی به حضور فیزیکی سیستم ها و کاربران در کنار هم برای ایجاد شبکه، وجود ندارد.

home-networking-explained

مفاهیم مکمل بیشتر از شبکه بی سیم

از آن جا که شبکه بی سیم برای ارتباط از امواج رادیویی به جای کابل، استفاده می کند، پس این موضوع روند پیچیده تری را برای ایجاد ارتباط ایجاد می کند.

در این بین وسیله ای به نام اکسس پوینت، به عنوان مرکزیت این شبکه، سیگنال های وایفای را دریافت می‌کند و سپس منتشر می کند، و بعد سیستم های شبکه این سیگنال ها را دریافت می کنند.

اگر هر وسیله مجهز به وایفای، به این مرکز نزدیک باشد می تواند بدون اجازه به شبکه متصل شود و به طور غیر مجاز سیگنال های شبکه را دریافت کند و از منابع شبکه استفاده کند.

که این امر، خود نیاز به رمزگذاری کردن شبکه را واضح‌تر می سازد؛ در این صورت فقط سیستم هایی سیگنال ها را دریافت می‌کنند که رمز این شبکه یا مجوز ورود را داشته باشند.

در حال حاضر، راه‌های زیادی برای حفاظت از شبکه بی سیم وجود دارند، که به این ها، روش های احراز هویت گفته می شود؛ این رمزنگاری ها شامل الگوریتم‌هایی مثل WEP، WPA، WPA2 می شود.

اولین رمزنگاری شبکه ها با استانداردهای wep و بعد wpa مطرح شد،؛ wep به علت آسیب پذیری بالا در تأمین امنیت شبکه، بعد از مدتی منسوخ شد و یک‌سال بعد از آن الگوریتم wpa ارائه شد؛ این روش امنیت را به طور کامل برقرار نمی کرد، هر چند در شبکه های خانگی مشکل عدم امنیت احساس نمی شد اما بازهم نیاز به نسخه ارتقا یافته ای داشت که امنیت شبکه ها را بتواند بیشتر و بهتر تامین کند.

 از سال۲۰۰۶  تاکنون روش wpa2، کاربردهای بیشتری را ارئه داده است.

در کارکرد این الگوریتم، مانند wpa دو روش اجباری برای رمزنگاری وجود دارد، که این دو متد در الگوریتمWPA2، AES و TKIP نامیده می شوند.

البته در حال حاضرWPA2از متد CCMP به جای TKIP استفاده می کند؛ البته برای اینکه بتوان سازگاری را بین سیستم های قدیمی و سیستم های جدید برای برقراری ارتبباط به وجود آورد به متد TKIP نیاز هست.

اما متد AES امنیت بهتر و سریع تری را برای سیستم های امروزی فراهم می‌کند و سیستم های قدیمی را پشتیبانی نمی‌کند.

شبکه خانگی

Wi-Fi Protected Setup WPS:

در سال ۲۰۰۷ و یک سال بعد از معرفی WPA2، اتحادیه وایفای برای تأمین امنیت شبکه و البته راحت تر کردن امنیت برای کاربران آماتور، استاندارد جدیدی را معرفی کرده است.

در این روش نیازی نیست که برای هر بار متصل شدن به شبکه، رمز عبور شبکه را وارد کنید.

البته ۴ روش برای متصل شدن به شبکه وای فای از طریق WPS وجود دارد؛ که در بین این روش ها ” دکمه WPS ” مشهوریت بیشتری دارد.

این استاندارد که کاملاً یک روش فیزیکی است، باید روی وای فای کلاینت واکسس پوینت شبکه، این دکمه تعبیه شده باشد.

در این روش بعد از فشردن این دکمه در اکسس پوینت، ظرف مدت دو دقیقه باید دکمه مربوط را در وایفای کلاینت فشار دهید، البته مودم هایی که این دکمه را ندارند نمی توانند از این طریق به شبکه متصل شوند.

شبکه خانگی

استاندارد Wi-Fi Direct و جانشینی برای اکسس پوینت

در حال حاضر شبکه هایی وجود دارند که بدون اکسس پوینت فیزیکی، به فعالیت مشغول هستند و کلایتنها بازهم می توانند به شبکه وایفای متصل شوند و سرویس گیری کنند؛ به این روش  تترینگ یا نقطه اتصال هم گفته می شود.

کیفیت کار به این صورت است که هر دستگاهی مثل گوشی های هوشمند که مستقیما از طریق داده تلفن همراه و.. به اینترنت متصل می‌شوند، می توانند نقش یک اکسس پوینت غیر فیزیکی را بازی کنند و سیگنال های اینترنت را برای بقیه کلاینتها، از قبیل گوشی های هوشمند، لپ تاپ و.. به اشتراک بگذارند.

البته تنها گوشی های هوشمند قابلیت اکسس پوینت شدن را ندارند، مثلا مودمی را در نظر بگیرید که فقط یک پورت دارد.

و از طریق این پورت یک لپ تاپ به اینترنت متصل شده است؛ حال این لپ تاپ می تواند به اکسس پوینت مجازی تبدیل شود و کار اشتراک گذاری اینترنت را برای دیگر کلاینت‌های نزدیک فراهم کند.

این روش با وجود داشتن مزیتی چون پایین بودن هزینه ها، معایبی مثل کاهش سرعت، افت کارایی و داغ شدن سیستم مرکزی را به دنبال دارد.

Multi-User Multiple Input Multiple Output MU-MIMO:

تکنولوژی MU-MIMO برای مدیریت بهتر شبکه های بی سیم استفاده می شود؛ در شبکه هایی که چندین کابر، یا چندین پایانه وجود داشته باشد و شما بخواهید که در این شبکه، سیگنال های وایفای به نسبت یکسان بین این کلاینت ها تقسیم نشود.

این استاندارد از طریق کنترل و مدیریت پهنای باند فعالیت می کند، که به طور همزمان بار داده هر کدام از کلاینت ها را بررسی می کند و نرخ داده  مناسبی را به هر کدام اختصاص می دهد؛ در این صورت شبکه وای فای، با کاهش افت سرعت قابل توجهی، روبرو نمی شود.

اما باید بدانید که هر روتری از این استاندارد پشتیبانی نمی کند؛ تمام اکسس پوینت های معروف به سری AC  یا همان ۸۰۲٫۱۱ac که در طی دو سال گذشته ساخته شده اند، این استاندارد را پشتیبانی می کنند.

در این صورت حتی اگر تعداد کلاینت‌ها زیاد باشد و روترهای (بی سیم) با طرفیت‌های مختلفی هم وجود داشته باشد، این استاندارد کلاینت ها را به صورت مجازی دسته بندی می کند و هر روتر را به یک دسته اختصاص می دهد.

مصال واضح تر برای معماری این استاندارد، می تواند قهوه ای خانه ای باشد که هر فروشنده فنجان با اندازه مخصوص به خود را دارد، و به این طریق مشخص به آن ها سرویس می دهد.

شبکه خانگی

شبکه های سیمی برق

با وجود مزایای فوق العاده شبکه های وای فای، از قبیل نصب راحت تر، عدم کابل کشی بین پایانه ها، قابل حمل بودن شبکه و.. باز هم با محدودیت هایی مواجه است.

امواج رادیویی شبکه های بی سیم با وجود موانع مثل دیوارهای بتنی و ضخیم، یا فواصل دور با افت شدید سیگنال مواجه می شود؛ در این صورت این شبکه ها برای مکان هایی مثل زیر زمین و.. مناسب نیستند؛ بهترین فناوری  برای جایگزینی شبکه وای فای در محیط های کور، شبکه سیمی برق یا پاور لاین است؛ در این فناوری تنها به دو شاخه و سیم کشی برق و کابل شبکه نیاز دارید تا شبکه جدید اترنتی را بسازید.

شبکه خانگی

در این جا کابل های شبکه ما، حکم همان وایفای را دارند، که البته سرعت بیشتری را هم در اختیار کاربران قرار می دهد.

اولین آداپتور نقش ارسال کننده و آداپتور دوم نقش گیرنده را دارد، پس باید اولین آداپتور که حالا به پریز برق متصل شده است را از طریق کابل شبکه به روتر یا اکسس پوینت متصل کنید.

حالا آداپتور دوم را به پریز متصل می کنید و بعد از طریق پورت شبکه تعبیه شده بر روی  آن، آن را به کامپیوتر و.. متصل کنید.

الان اتصال در شبکه برقرار می شود، و یک شبکه بی سیم برقی ایجاد شده است که سرعتی تا ۵۰ در صد از سرعت اتصال سیمی مدل گیگابایت را برقرار می کند.

دیدگاه شما در این باره چیست؟ تجربیات خود را در هنگام ایجاد و مدیریت یک شبکه خانگی با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.