این روز‌ها اگر اخبار بازی‌ها را دنبال کنید، شاید نام ری‌ تریسینگ یا ردیابی پرتو زیاد به گوشتان خورده باشد. از بازی‌هایی که در تبلیغاتشان استفاده از این روش در نورپردازی را فخر فروشی می‌کنند، تا کمپانی‌های تولید چیپست کارت‌گرافیک مانند انویدیا که بسیار بر روی پشتیبانی از این متد مانور می‌دهند و استفاده از آن را انقلابی در گرافیک بازی‌ها می‌خوانند.

اما مطلبی که کسی میل به صحبت درباره‌ آن را ندارد هزینه‌های سرسام‌آوری است که این کارت‌گرافیک‌ها بر روی دست شما خواهند گذاشت؛ و همین موضوع باعث می‌شود تا این سوال را از خود بپرسیم: آیا متحمل شدن هزینه برای همچون قابلیتی، آن هم زمانی که عناوین انگشت‌شماری از آن پشتیبانی می‌کنند، ارزش دارد؟ در این مقاله قصد داریم تا علاوه بر معرفی کلی و جزئی ری‌تریسینگ و نحوه‌ کارکرد آن، بررسی کنیم که اگر سخت‌افزار فعلی‌تان را به نسل‌های جدید‌تر که از ری‌تریسینگ پشتیبانی می‌کنند به روز‌رسانی نکنید، چه چیزی را از دست خواهید داد؟

ری‌ تریسینگ چیست و چه کاربردی دارد؟

به طور کلی، ری‌تریسینگ روشی در نورپردازی و شبیه‌سازی رفتار نور در یک محیط است. از گذشته تاکنون روش‌های متفاوتی برای این امر ابداع و استفاده شده است،‌ اما تمامی آن‌ها (که در ادامه ذکر خواهند شد) درواقع روشی برای دور زدن ری‌تریسینگ بوده‌اند چراکه پیاده‌سازی آن بر روی سخت‌افزار‌های موجود ممکن نبود.

ری‌تریسینگ اما نزدیک‌ترین روش شبیه‌سازی به واقعیت است؛ در ری‌تریسینگ هر پیکسل به عنوان ذره‌ای از نور محاسبه می‌شود. به طوری که از هر پیکسل پرتو نوری پرتاب می‌شود و پس از برخورد با هر جسم یا جذب می‌شود و یا ضعیف‌تر شده و منعکس می‌شود؛ پرتو منعکس شده آنقدر به برخورد با سطوح دیگر و بازتاب شدن ادامه می‌دهد تا جذب شود یا به منبع نوری برسد. هر پرتو با برخورد به هر سطح اطلاعاتی از رنگ و بافت را ذخیره می‌کند تا در نهایت پس از جذب، میانگین این رنگ‌ها را محاسبه و برای پیکسل ارسال کند.

قابل توجه است که هر پرتو بعد از برخورد با یک سطح به چند پرتو تبدیل و منعکس می‌شود و این اتفاق برای این پرتو‌های منعکس شده نیز می‌افتد و این روند ادامه پیدا می‌کند و به همین دلیل هم پردازش آن بسیار دشوار است زیرا تعداد پرتو‌ها بسیار زیاد خواهد شد. گفتنی است که تئوری پیاده‌سازی ری‌ تریسینگ پیش از روش‌های دیگر نیز وجود داشته و صرفا به دلیل محدودیت سخت افزار قابل اجرا نبوده است زیرا خروجی گرفتن یک فریم 4K با این نورپردازی ساعت‌ها زمان می‌برد اما بسیاری از انیمیشن‌های کمپانی‌هایی مانند پیکسار با صرف هزینه‌ هنگفتی و با استفاده از ابر کامپیوتر‌ها با ری‌ تریسینگ ساخته و خروجی گرفته می‌شدند.

حتی اکنون نیز امکان اجرای کامل این روش وجود نداشته و با بهینه‌سازی‌های بسیار و استفاده از آن در کنار متد‌های قبلی مانند Rasterization اجرای آن ممکن می‌شود.

Rasterization چیست؟

روشی که تاکنون در بازی‌ها استفاده می‌شد رستریزیشن بوده است. در این روش به طور خلاصه بخشی از اجسام سه بعدی که از زاویه دید ما قابل رویت هستند تبدیل به اشکال دو بعدی می‌شوند. برای بهتر فهمیدن آن تصور کنید که یک جسم از یک صفحه گذر کند، در این هنگام هر قسمتی از آن جسم که با صفحه برخورد می‌کند باعث رنگ شدن آن قسمت از صفحه می‌شود. حال با تکنیک‌های مختلفی که توسعه دهندگان در سا‌لیان گذشته ارائه داده‌اند (Shaders) سایه‌ها و بازتاب‌ها به تصویر اضافه می‌شوند.

یک مثال این است که فرض کنید یک کره‌ شیشه‌ای در وسط یک اتاق قرار دارد، برای ایجاد بازتاب اتاق بر روی کره، یک عکس 360 درجه در آن نقطه از اتاق گرفته می‌شود و مانند پوست بر روی آن کره قرار می‌گیرد، برخلاف ری‌ تریسینگ که تمامی این کار‌ها را به صورت خودکار انجام می‌دهد. در بخش‌های دیگر نیز به همین شکل است؛ شما باید برای اجسام تعریف کنید که شبیه چه باشند و چگونه رفتار کنند تا مانند اجسام واقعی که از قوانین فیزیک و اپتیک تبعیت می‌کنند به نظر برسند، قوانینی که ری‌تریسینگ بر اساس آن کار می‌کند. همین هم باعث تفاوت این دو روش می‌شود، درست است که رفته رفته تکنیک‌ها برای طبیعی بودن روش رستریزیشن بهتر شده‌اند اما همچنان نمی‌توانند با نورپردازی حقیقی رقابت کنند و از طرفی استفاده از آن دشوار‌تر است.

کارت گرافیک‌های نسل جدید انویدیا و ای‌ام‌دی چه تفاوتی با نسل‌های سابق دارند؟

انویدیا در کارت گرافیک‌های خود که به جای GTX پیشوند RTX دارند، علاوه بر هسته‌های پردازشی معمول خود، از هسته‌هایی تحت عنوان RT Cores استفاده کرده است که کار آن‌ها به ویژه پردازش پرتوهای Ray Tracing است.

 یک RT Core دو وظیفه‌ اصلی دارد:

• Ray Triangle Intersection Test

برای ابتدا بد نیست اشاره‌ کنیم به این که تمامی اجسام سه بعدی در فضای یک بازی یا طرح سه‌بعدی از اشکال دو بعدی‌ تشکیل شده‌اند. معمولا این اشکال دو بعدی مثلث هستند، در حقیقت اشکال دیگری وجود دارند که شبیه سازی برخورد نور به آن‌ها راحت‌تر باشد اما ساختن اشکال سه‌بعدی پیچیده با آن‌ها کار ساده‌ای نیست و به همین دلیل مثلث برای این امر برگزیده شده است.

یکی از وظایف آر‌تی کور‌ها‌ یا هسته‌های ری‌تریسینگ تحلیل برخورد پرتو‌های نور به این مثلث‌های خیلی کوچک است.

• Bounding Box Test

یکی از راه‌های بهینه سازی که بالاتر به آن اشاره شد، جعبه‌های مرزبندی هستند. در کل اگر بخواهیم تمامی اجسام یک محیط را وارد محاسبات پرتو‌یی خود بکنیم، توان خیلی بیشتری از کارت گرافیک گرفته می‌شود و در نتیجه عملکرد پایین می‌آید. کار جعبه‌های مرزبندی حل کردن این موضوع است. به شکلی که توسعه دهند با مشخص کردن جعبه‌ای فرضی به دور تعدادی از اجسام مشخص می‌کند که اگر اولا آن جعبه در دید مخاطب بود و دوما پرتو وارد آن جعبه می‌شد، محتوای آن را وارد محاسبات کند.

یکی دیگر از وظایف RT Core تشخیص جعبه‌ها و کنترل وجود داشتن یا نداشتن آن‌ها در محاسبه است.

شرکت انویدیا سری RTX خود را از نسل 2000 کارت گرافیک‌هایش آغاز کرد و حالا با ورود به نسل 3000، نسل دوم RT Core‌های خود را وارد بازار کرد. این در حالیست که شرکت AMD در سری جدید کارت‌گرافیک‌های خود، نسل اول هسته‌های ری‌تریسینگ خود را روانه‌ بازار کرد که همین امر هم باعث برتری شرکت انویدیا در این زمینه نسبت به ای‌ام‌دی شده است.

به علاوه هر دو شرکت روش‌های پردازش جدیدی ارائه داده‌اند که در مقاله‌ای دیگر به آن خواهیم پرداخت.

آیا ری‌ تریسینگ ارزشش را دارد؟

حال که خوب با ری‌ تریسینگ آشنا شدیم به سوال اولمان می‌پردازیم. آیا ارزش هزینه‌اش را دارد؟ در جواب باید گفت که بله اما هنوز با نداشتنش چیز زیادی از دست نمی‌دهید. حقیقت این است که ری‌تریسینگ جلوه و زیبایی زیادی به بازی‌‌ها می‌بخشد و آن طور که از پشتیبانی چیپست‌ها و کنسول‌ها پیداست، قرار است هر روز قدمی به سمت بازی‌های بیشتری که گزینه‌ Ray Tracing دارند برداریم، مخصوصا که بازی‌ساز‌ها نیز از این قضیه سود خواهند برد اما امروز که این مقاله را می‌نویسیم تعداد عنوان‌هایی که از آن پشتیبانی می‌کنند، زیاد نیست.

به علاوه پیشرفت‌هایی که در زمینه‌ رستریزیشن صورت گرفته باعث شده تا در بسیاری از موارد یک فرد غیر متخصص متوجه تفاوت این دو روش در یک بازی نشود. پس هنوز برای فروختن دار و ندارمان و خریدن یک کارت گرافیک جدید آن هم فقط برای تجربه‌ ری‌تریسینگ عجله‌ای نیست.

نظر شما چیست؟ آیا ارزشش را دارد؟ و آیا تجربه‌ کار با ری‌ تریسینگ را داشته‌اید؟ نظرات و تجربیات خود را با ما و دوستانتان در آی‌تی‌رسان به اشتراک بگذارید.

نوشته ری‌تریسینگ چیست، چه می‌کند و آیا ارزشش را دارد که بابتش پول بدهیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مهم‌ترین بخش تمام سفرهای جاده‌ای پیدا کردن ایستگاه‌های پمپ بنزین است. منتها بعضی اوقات که فرصت پیدا می‌کنید باک بنزین ماشین‌تان را پُر کنید، پیدا کردن یک ایستگاه پمپ بنزین سخت می‌شود. برای همین به‌راحتی می‌توانید ایستگاه‌های پمپ بنزین را به نقشه سفرتان روی گوگل مپ اضافه کنید.

دانستن این ترفند عالی است، چون برای اضافه کردن ایستگاه به گوگل مپ لازم نیست از این برنامه ناوبری خارج شوید. شما می‌توانید به راحتی ایستگاه‌های پمپ بنزین را در مسیر پیش‌روی‌تان اضافه کنید، باک وسیله نقلیه‌تان را پُر کنید و به مسیرتان در جاده ادامه دهید. از این‌رو هیچ‌وقت مجبور نیستید از برنامه گوگل مپ خارج شوید.

برای شروع، گوگل مپ را در تلفن‌های هوشمند آیفون، آی‌پاد یا اندرویدی‌تان باز و روی گزینه Start (شروع) کلیک کنید تا ناوبری مقصدتان شروع شود.

حالا روی آیکون ذره‌بین گوشه سمت راست نقشه کلیک کنید تا جست‌وجو را انجام دهد.

در این مرحله می‌توانید گزینه Gas Stations (ایستگاه‌های پمپ بنزین) را انتخاب یا نام ایستگاه خاصی را که مدنظرتان هست، جست‌وجو کنید. این ویژگی به نظر می‌رسد در تلفن‌های هوشمند آیفون کمی متفاوت باشد.

با این کار، ایستگاه‌های پمپ بنزین پیش‌روی‌تان در نقشه نمایش داده می‌شود. همچنین می‌توانید هزینه بنزین هر کدام از ایستگاه‌ها را مشاهده کنید. در صورت توقف‌تان هم مدت زمانی که طول می‌کشد به آن‌جا برسید را نمایش می‌دهد. روی نقشه اسکرول و یکی از ایستگاه‌ها را انتخاب کنید.

در مرحله بعد، اطلاعات ایستگاه پمپ بنزین در پایین صفحه‌نمایش‌تان نمایش داده می‌شود. شما می‌توانید گزینه Cancel (لغو) یا گزینه Add Stop (اضافه کردن) را انتخاب کنید. اگر هم گزینه‌ای انتخاب نکنید و چند ثانیه صبر کنید، ایستگاه پمپ بنزین به صورت خودکار به مسیرتان اضافه می‌شود.

تمام شد! حالا هر زمان که به ایستگاه‌های پمپ بنزین نیاز داشته باشید، گوگل مپ شما را به آن‌جا می‌رساند. بعد از اینکه کارتان در ایستگاه تمام شد هم می‌توانید به مسیرتان از روی گوگل مپ ادامه دهید. شما هر زمان در طول سفرتان تنها با استفاده از ویژگی جست‌وجو در گوگل مپ می‌توانید ایستگاه‌های پمپ بنزین را به مسیرتان اضافه کنید.

نوشته چگونه با استفاده از گوگل مپ، پمپ بنزین‌های موجود در مسیر را پیدا کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

کدهای دستوری همراه اول راه ارتباطی مشترکین به خدمات و سرویس‌های این اپراتور هستند، در این مطلب لیست تمامی کد های دستوری همراه اول را مشاهده کنید.

همراه اول به عنوان برترین اپراتور تلفن همراه کشور، خدمات و سرویس‌های بسیار متنوعی را به مشترکان خود ارائه می‌دهد. وسعت خدمات همراه اول محدود به ارائه اینترنت پرسرعت بیسیم یا پرداخت قبوض و دریافت شارژ سیمکارت نیست.

مشترکان همراه اول می‌توانند تمام خدمات و سرویس‌های مورد نیاز خود از جمله پرداخت قبوض خدماتی، انواع خدمات پرداخت، انواع طرح‌های اینترنت همراه، انواع طرح‌های پیامکی، انواع طرح‌های مکالمه، نیکوکاری و غیره را توسط همراه اول دریافت کنند.

علاوه بر ارائه خدمات، سرویس‌ها و طرح‌های متنوع توسط اپراتور اول، نحوه استفاده از این خدمات و دسترسی به انواع طرح‌ها و سرویس‌ها نیز به گونه‌ای طراحی شده تا مشترکین همراه اول بتوانند به راحتی در هر موقعیتی خدمت مورد نظر را انتخاب و فعال نمایند.

سرویس های متنوع همراه اول از طریق اپلیکیشن همراه من و کدهای دستوری این اپراتور در دسترس مخاطبان قرار گرفته است. استفاده از کد های دستوری همراه اول یک راه قدیمی اما همچنان کاربردی است که باعث می‌شود بدون نیاز به اینترنت در هر لحظه بتوانید طرح‌ها و خدمات مختلف را مشاهده و گزینه‌های مورد نظر را انتخاب کنید.

طرح‌ها و سرویس‌های همراه اول از طریق 5 درگاه اصلی به مشترکان عرضه می‌شود که در این مطلب تمامی این درگاه‌ها و کد‌های دستوری به همراه خدمتی را که توسط آن کد دریافت خواهید کرد، جمع آوری کرده و به شما معرفی می‌کنیم.

درگاه #1*

کد های دستوری درگاه #1* مربوط به خرید آسان شارژ سیمکارت است، با استفاده از این کد دستوری می‌توانید به خدمات شارژ، اینترنت، سرویس‌های اضطراری، اپلیکیشن، جایزه، نیکوکاری و انارستان دسترسی داشته باشد.

گزینه	کد دستوری
سرویس مکالمه همراهی	0#*1*
شارژ	1#*1*
قبض	2#*1*
جایزه	3#*1*
اپلیکیشن	4#*1*
اینترنت	5#*1*
انارستان	6#*1*
نیکوکاری	7#*1*
سرویس اعتبار اضطراری برای مشتریکن اعتباری	8#*1*

درگاه #10*

کدهای دستوری درگاه دستوری #10* مربوط به سامانه جامع همراه اول است که از طریق آن به خدمات اصلی این اپراتور، خدمات پرداخت، طرح‌های تشویقی، طرح‌های مناسبتی و درخواست یوسیم دسترسی خواهید داشت.

گزینه	کد دستوری
خدمات پرداخت	1#*10*
خدمات اصلی	2#*10*
طرح‌های تشویقی	3#*10*
طرح‌های مناسبتی	4#*10*
درخواست یوسیم	6#*10*

درگاه #100*

کدهای دستوری درگاه درگاه #100* شما را به سامانه جامع اینترنت همراه اپراتور همراه اول هدایت می‌کند، خدمات اصلی این درگاه شامل مشاهده حساب، طرح یک ماهه، کوتاه مدت، بلند مدت و ویژه است. توسط این کد مشترکان میتوانند بدون هیچ دغدغه‌ای به تمامی سرویس و بسته‌های اینترنت همراه اول دسترسی داشته باشند.

گزینه	کد دستوری
حساب	1#*100*
یکماهه	2#*100*
کوتاه مدت	3#*100*
بلند مدت	4#*100*
ویژه	6#*100*

درگاه #1000*

کد های دستوری درگاه #1000* مربوط به طرح محدوده هزار است. با وارد کردن این کد های دستوری می‌توانید به خدمات مکالمه همراهی، اینترنت ویژه، خوشامد و پیامک همراهی دسترسی داشته باشید.

گزینه	کد دستوری
مکالمه همراهی	1#*1000*
اینترنت ویژه	2#*1000*
خوشامد	3#*1000*
پیامک همراهی	4#*1000*
راهنما	9#*1000*

نوشته لیست تمام کدهای دستوری همراه اول که به آن‌ها نیاز پیدا می‌کنید: بسته‌های اینترنت فقط با #100* اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پروژه عظیم متاورس فیسبوک به عنوان نسل جدید اینترنت در دنیای واقعیت مجازی شناخته می‌شود، اما متاورس چیست و چه کاربردی دارد؟

حدود یک ماه پیش بود که مارک زاکربرگ، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل فیسبوک اعلام کرد که نام این شرکت در یک ری‌برند بزرگ از فیسبوک به متا تغییر خواهد کرد. فیسبوک یا همان شرکت متا مالک پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام، واتساپ، فیسبوک و مسنجر است و در حال حاضر به جز تغییر لوگو، تفاوت خاصی میان فیسبوک و متا وجود ندارد، اما چیزی که موجب شده تا زاکربرگ نام فیسبوک را به متا تغییر دهد پروژه بزرگ متاورس است.

در واقع تیم برندسازی فیسبوک بر این عقیده هستند که با آغاز تمرکز این شرکت بر روی پروژه متاورس، دوران جدیدی در فیسبوک آغاز شده و آینده‌ای متفاوت در انتظار این شرکت خواهد بود، به این ترتیب بهتر است فیسبوک با نامی متفاوت دوران جدید خود را آغاز کند و از این پس مردم ما را با برند متا بشناسند.

اما متاورس چیست و چگونه کار می‌کند؟ این سوالی است که ذهن بسیاری از مخاطبان را درگیر کرده و همه می‌خواهند بدانند پروژه بزرگ متاورس که بسیاری از اهل فن از آن سخن می‌گویند و حتی زاکربرگ به خاطر آن نام برند فیسبوک را تغییر داده چیست و چه تغییراتی در زندگی ما ایجاد می‌کند.

تاریخچه متاورس

ابتدا باید بدانید کلمه متاورس، ایده آن و حتی آغاز به کار آن مربوط به فیسبوک نیست. در واقع فیسبوک با تغییر نام خود و شباهت نام متا با متاورس می‌خواهد به نوعی این پروژه را به نام خود سند بزند ولی همین حالا شرکت‌هایی هستند که بر روی پروژه متاورس کار می‌کنند و شاید حتی جلوتر از فیسبوک باشند.

اما فیسبوک پس از تغییر نام خود به متا اعلام کرد که به طور جدی بر روی پروژه متاورس فعالیت خواهد کرد و می‌خواهد اولین پلتفرمی باشد که متاورس را ارائه می‌دهد.

نام متاورس ابتدا توسط نیل استیونسن، نویسنده آمریکایی در رمان اسنو کرش در سال 1992 استفاده شد، در این رمان دنیایی مجازی ترسیم شد که در آن همه افراد با آواتارهایی از دنیای واقعی خود با یکدیگر تعامل داشتند. در حال حاضر بسیاری از شرکت‌های مطرح مانند مایکروسافت، انویدیا و اپیک‌گیمز اعلام کرده‌اند که در حال طراحی و توسعه متاورس در حوزه‌های مختلف هستند و به آینده متاورس اعتقاد دارند.

دنیایی مشابه به متاورس تاکنون در فیلم‌هایی مانند Ready Player One و Free Guy همچنین بازی‌هایی مانند Second Life، فورتنایت، ماینکرفت و روبلاکس به نمایش گذاشته شده و باید بدانیم که ایده دنیای مجازی مانند متاورس آنچنان هم جدید نیست، اما عملیاتی شدن این پروژه حالا وارد مرحله جدیدی شده و به نظر می‌رسد از نظر تکنولوژی و فناوری به بلوغ لازم برای ایجاد متاورس رسیده‌ایم.

متاورس چیست و چه اتفاقی در آن رخ می‌دهد؟

ابتدایی‌ترین تعریف برای متاورس این است: تبدیل اینترنت دو بعدی به سه‌بعدی! حال اینترنت سه‌بعدی چیست و چه معنایی دارد؟ اول آنکه همانطور که گفتیم دنیای متاورس مربوط به یک شرکت یا کمپانی نیست، بلکه یک دنیای آزاد و بزرگ با قوانین محدود است که شرکت‌های مختلف مانند فیسبوک، مایکروسافت، گوگل، نتفلیکس، اپیک گیمز و غیره می‌توانند در آن فعالیت کنند، درست مانند اینترنت که متعلق به شخص یا شرکتی نیست ولی همه افراد از جمله شرکت‌های بزرگ تا استارتاپ‌های کوچک و حتی من و شما می‌توانیم در آن فعالیت کنیم.

اگر شما هم به طور دقیق نمی‌دانید که متاورس چیست باید بگویم، متاورس دقیقا همان اینترنت است، اما نحوه ارتباط شما با متاورس با شکل فعلی ارتباط شما با اینترنت تفاوت دارد، به عنوان مثال شما به وسیله تلفن همراه یا کامپیوترتان به اینترنت متصل می‌شوید و از اپلیکیشن‌ها و سایت‌های مختلف استفاده می‌کنید. در متاورس این دنیای دو بعدی به یک دنیای سه بعدی تبدیل می‌شود، یعنی به جای آن که گوشی خود را از جیب در بیاورید و وارد اینترنت شوید، باید عینک واقعیت مجازی خود را دربیاورید و وارد دنیای سه بعدی متاورس شوید.

در این دنیای سه بعدی یک آواتار گرافیکی و شخصی‌سازی شده نمایانگر حضور شما خواهد بود، شما با این آواتار می‌توانید به بازی‌ها، برنامه‌ها و اپ‌های مختلف وارد شوید و از خدمات و سرویس‌های آن‌ها استفاده کنید.

همچنین در این دنیا نحوه ارتباط با دوستانتان نیز بسیار آسان‌تر و واقعی‌تر می‌شود، یعنی به جای آنکه مثلا از طریق واتساپ تنها تصویر پروفایل دوستتان را ببینید و از طریق متن با او در ارتباط باشید، می‌توانید آواتار سه‌بعدی او را دیده و با هم از بخش‌های مختلف متاورس استفاده کنید.

تجربه متاورس به هیچ‌وجه محدود نیست، در این پروژه شما می‌توانید خرید و فروش انجام دهید، با دوستانتان بازی کنید، قرارهای کاری خود را به‌صورت سه‌بعدی برگزار کنید، آموزش ببینید، کسب و کارها خود را اجرا کنید، تبلیغ کنید، فیلم ببینید، در کنسرت شرکت کنید و حتی به ساخت و توسعه متاورس کمک کنید.

در واقع هرکاری که شما در حال حاضر توسط سایت‌ها و اپلیکیشن‌های آنلاین قادر به انجام آن هستید، در محیط متاورس به صورت سه‌بعدی و با حضور شما و دیگر دوستانتان به شکل آواتار یا حتی هولوگرام سه‌بعدی قابل انجام است.

با این توصیفات هنوز هم نمی‌توان به شکل درستی متوجه شد که متاورس چیست و چه اتفاقاتی در آن رخ می‌دهد، به این ترتیب بهتر است سفری به آینده داشته باشیم و نمونه‌ای از آن چیزی که مدیران دنیای تکنولوژی و فناوری از متاورس به ما نشان داده‌اند را مرور کنیم. در ادامه با ذکری مثالی از ورود به دنیای متاورس، نوع فعالیت در این دنیا را مرور خواهیم کرد.

تجربه استفاده از دنیای متاورس

فرض کنید شما به زمانی که متاورس عرضه شده و به صورت متداول در سراسر دنیا مورد استفاده قرار گرفته‌ است سفر کرده‌اید و می‌خواهید از متاورس استفاده کنید، تجربه استفاده از متاورس احتمالا به این شکل خواهد بود:

شما در خانه نشسته‌اید و برای چک کردن شبکه‌های اجتماعی عینک واقعیت مجازی مخصوص متاورس را به چشم می‌زنید، این عینک‌ها حکم تلفن همراه در دنیای امروزی را دارد و توسط شرکت‌های مختلف با قابلیت‌های مختلف ساخته می‌شود. شما عینک خود را بر چشم زده و وارد دنیای متاورس می‌شوید.

شما در این دنیا یک خانه دارید که به شکل دلخواه خود آن را چیده و حتی تزئینش می‌کنید، البته برای خرید برخی آیتم‌ها باید پول پرداخت کنید ولی به هر شکل خانه شما می‌تواند بزرگ، کوچک، به شکل سنتی، مدرن یا هر شکلی که شما می‌خواهید شخصی‌سازی شده باشد. این خانه حکم منوی اولیه متاورس یا صفحه هوم گوشی ما را دارد. حال توسط منویی که در اختیار شما قرار می‌گیرد می‌توانید به مثلا اینستاگرام بروید.

محیط اینستاگرام برای شما سه‌بعدی خواهد بود و شما با حرکات دست می‌توانید تصاویر و ویدیوهای جدید را بالا و پایین کرده و یا آن‌ها لایک کنید و کامنت بگذارید. اگر متاورس به پیشرفت لازم برسد، کاربران در آن دیگر نیازی به تایپ نخواهند داشت و با بیان خود می‌توانند جستجو کرده یا کامنت بگذارند.

برگردیم به داستان خودمان، دوست شما به شما پیام می‌دهد و یک ویدیو را مثلا در تلگرام برایتان می‌فرستد، شما یا می‌توانید از فضای سه‌بعدی اینستاگرام به فضای سه بعدی تلگرام بروید یا اینکه پیام یا ویدیو دوستتان را مانند یک اعلان دیده و از آن عبور کنید.

حال نیاز به خرید دارید، به دوستتان پیام می‌دهید و او مانند یک آواتار همراه با شما وارد فضای سه‌بعدی سایت آمازون می‌شود، شما می‌توانید با او صحبت کنید و نظرش را در مورد کالایی که قصد خریدش را دارید، بخواهید. سپس شما با اشاره دست خود محصولات مختلف را دیده و کالای مورد نظر را انتخاب می‌کنید، سپس احتمالا یک ربات آواتار به پیش شما آمده و اطلاعات آدرس و کارت بانکی شما را دریافت می‌کند و خرید شما ثبت می‌شود.

سپس دوستتان به شما پیشنهاد می‌دهد که فورتنایت بازی کنید، شما با آوارتارهای خودتان، وارد بازی فورتنایت می‌شوید و توسط گیم‌پلی سه‌بعدی فورتنایت، این بازی را همراه با دوستان انجام می‌دهید. پس از بازی برنامه یادآور متاورس به شما یادآوری می‌کنید که یک قرار کاری دارید، بنابراین شما از دوست خود جدا شده و وارد اپلیکیشن زوم می‌شوید، در این اپلیکیشن شما و همکارانتان همگی با یک آواتار یا هولوگرام سه بعدی حاضر شده و دور یک میز می‌نشینید و درخصوص کار صحبت می‌کنید.

پس از کار نوبت به ورزش می‌رسد، هر روز قرار دارید تا با یکی دیگر از دوستانتان سر یک زمان مشخص به مدت نیم‌ساعت از دوچرخه ثابت استفاده کنید. شما و رفیقتان سر زمان مشخص وارد اپلیکیشن فیتنس مورد نظر می‌شوید و در زندگی واقعی نیز بر روی دوچرخه ثابت هوشمندی که به متاورس متصل است خواهید نشست، شما و دوستتان در دنیای متاورس در کنار هم بر روی دوچرخه‌های ثابت دیجیتالی می‌نشینید و فضای ورزش برای شما محیا می‌شود.

شما می‌توانید ورزش خود را انجام دهید و به مدت نیم‌ساعت به اهدافی که اپلیکیشن برای شما تعیین کرده برسید. سپس مجددا از دوست خود جدا شده و سری به شبکه‌های اجتماعی می‌زنید و در نهایت کار شما با متاورس پایان می‌یابد.

این یک تجربه ناقص و حدودی، از آن چیزی است که زاکربرگ و دیگر مدیران فناوری قولش را به ما داده‌اند. البته متاورس بسیار بزرگ‌تر و کاربردی‌تر از این دنیایی است که با هم تجربه‌اش کردیم ولی متاورس ظرفیتش را دارد که فعالیت‌های روزانه ما را به همین شکل تغییر داده و دگرگون کند.

برجسته‌ترین ویژگی‌های متاورس چیست؟

متاورس نسخه‌ای پیشرفته و بسیار جذاب‌تر از اینترنت است، تمام تعاملات و ارتباطات اینترنتی امروز ما در متاورس دچار تحول می‌شود، زیرا این فضا پیشرفته‌تر و تکامل یافته‌تر از فضای اینترنت امروزی است و ویژگی‌های خاص و جذابی در این فضا نهفته است که ما را بیش از پیش مشتاق تجربه آن می‌کند.

تعامل پذیری

یکی از مهم‌ترین خاصیت‌های متاورس تعامل‌پذیری میان پلتفرم‌های مختلف است، پلتفرم‌های مختلف در فضای اینترنت فعلی بسیار جداگانه فعالیت دارند، شما برای ورود به هر سایت باید حساب کاربری مجزا داشته باشید، هر اپلیکیشن و هر سرویس قوانین خاص خودش را دارد و به اشتراک گذاشتن یک محتوا از یک پلتفرم بر روی پلتفرم دیگر آسان نیست.

اما در متاورس این مشکلات وجود ندارد، شما با آواتار و اطلاعات خود می‌توانید در تمامی سرویس‌ها و پلتفرم‌ها فعالیت کنید، همچنین محتوای هر سرویس و یا حتی بازی، در سرویس‌ها و بازی‌های دیگر قابل استفاده است، مثلا می‌توانید یک کاستوم در فورتنایت را در یک بازی دیگر مانند کالاف دیوتی استفاده کنید.

به زبان دیگر باید گفت که در متاورس شما مالک دیتاها و آیتم‌های مختلف هستید نه پلتفرم‌ها! البته این نوع تعامل‌پذیری در حال حاضر در بسیاری از سایت‌ها و پلتفرم‌های معروف به صورت ناقص شکل گرفته اما در متاورس به حداکثر ظرفیت خودش خواهد رسید. به طور مثال در حال حاضر شما می‌توانید در بسیاری از سایت‌ها با اکانت گوگل خود حساب کاربری داشته باشید، یا مثلا یک فیلم و یا عکس از واتساپ به تلگرام قابل انتقال است اما این تعامل‌پذیری‌ها بسیار محدود هستند، در متاورس با ایجاد یک ساختار پایه‌ای یکپارچه، ظرفیت جدیدی از تعامل‌پذیری ارائه می‌شود.

سیستم مالی نوین

خرید و فروش یا هر نوع فعالیت مالی در متاورس با یک سیستم مالی جدید و متفاوت عرضه می‌شود. البته شما همچنان برای خرید از فروشگاه‌های اینترنتی یا داشتن اشتراک، از کارت بانکی خود استفاده می‌کنید اما در متاورس یک سیستم مالی جدید و نوین برپایه ارزهای دیجیتال و دارایی‌های بی‌همتا NFT ارائه می‌شود.

نکته متفاوت در خصوص متاورس آن است که شما مانند برخی بازی‌های آنلاین می‌توانید دارایی دیجیتال بی‌همتا یا NFT باشید. به طور مثال کاستوم شما، برخی آیتم‌هایی که درون محیط هوم دارید یا برخی ویژگی‌هایی که در خود محیط متاورس قابل مالکیت است را می‌توانید معامله کنید. اما این معامله برپایه چه ارزی صورت می‌گیرد؟ در اینجا رمزارزها وارد می‌شوند، شما می‌توانید با استفاده از ارزهای دیجیتال معاملات بسیاری را در متاورس تشکیل دهید و حتی یکی از دلایلی که از رمزارزها به عنوان آینده صنعت مالی در دنیا یاد می‌شود امکان استفاده آن‌ها در متاورس است.

ارتباط با دوستان

در متاورس ارتباط با دوستان و نزدیکان و حتی همکاران تجاری به شکل خاصی بهبود پیدا می‌کند. در ابتدا شاید احساس کنید محیط متاورس به یک محیط بازی شباهت دارد و کسی آن را جدی نمی‌گیرد، اما همانطور که گفتیم، متاورس نمونه‌ای پیشرفته از اینترنت است و شما در این محیط می‌توانید ارتباطی نزدیک‌تر با دوستان خود داشته باشید.

امکان برقراری ارتباط تصویری یا دورهمی با دوستان در متاورس کاملا با فضای اینترنت فعلی متفاوت است، شما با استفاده از آواتارها و یا هولوگرام‌های سه بعدی در یک محیط واقعی اطراف خود یا یک محیط سه‌بعدی با دوستان خود در ارتباط هستید و می‌توانید با یکدیگر صحبت کنید، یا با یکدیگر به تماشای فیلم و سریال بپردازید، به کنسرت بروید، یک رویداد ورزشی را با یکدیگر تماشا کنید و یا با یکدیگر در یک بازی اینترنتی شرکت کنید.

دنیای سه‌بعدی متاورس حتی می‌تواند به فضای حقیقی راه پیدا کند، یعنی به وسیله واقعیت افزوده می‌توانید افراد و حتی بازی‌ها را به دنیای واقعی بیاورید و در یک محیط واقعی با هولوگرام سه‌بعدی یکی از دوستانتان در آن طرف دنیا بازی‌های ایجاد شده برای این فضا را انجام دهید یا به گفتگو بپردازید.

تکامل آموزش مجازی

آموزش مجازی در دوران پاندمی کرونا به مرحله جدیدی وارد شد و بسیاری از دانش‌آموزان در سراسر دنیا حدود دو سال است که به صورت مجازی درس می‌‌خوانند. با وجود متاورس شاید نیاز زیادی به آموزش مجازی احساس نشود و حتی برای کاهش هزینه‌ها و استفاده از امکانات متنوع و جذاب متاورس، تعدادی از کلاس‌های درسی به صورت مجازی در متاورس برگزار شود.

دنیا متاورس فضای بسیار خوبی برای ساخت نمونه‌های گرافیکی از دروس مختلف و یا حتی انجام آزمایش‌های مجازی است، به این ترتیب برخی از دروس را می‌توان در متاورس انجام داد و در عین حال دانش آموزان نیز با هدست خود به طور کامل در کلاس حاضر بوده و فعالیت موثری در کلاس خواهند داشت.

به همین ترتیب بسیاری از کلاس‌های آنلاین به ویژه کلاس‌هایی که نیاز به آموزش فنی یا حضوری دارد را می‌توان با استفاده از هولوگرام‌های سه‌بعدی یا آواتارها به صورت از راه‌دور برگزار کرد.

جدی‌ترین انتقاداتی که به متاورس وارد می‌شود چیست؟

با وجود تمامی این ویژگی‌ها و مزیت‌ها، نگرانی‌های بسیار جدی در خصوص متاورس و اثری که متاورس می‌تواند بر روی دنیای واقعی بگذارد وجود دارد که در ادامه تعدادی از آن‌ها را بیان خواهیم کرد:

آینده سلامت جامعه

متاورس فضایی است که می‌تواند مردم را به شدت یکجانشین کند، فعالیت فیزیکی در متاورس کم است و این موضوع می‌تواند نگرانی‌های جدی را در خصوص سلامت جامعه به همراه داشته باشد. البته متاورس هم مانند اینترنت خوبی‌ها و بدی‌های بسیاری دارد و بستگی دارد تا شما چگونه از آن استفاده کنید، اتفاقا با وجود قابلیت سه‌بعدی، فعالیت‌های فیزیکی سه بعدی زیادی برای این فضا پیش‌بینی شده است.

اما کلیت متاورس می‌تواند در طولانی مدت ما را به یکجانشینی و کم تحرکی عادت دهد که بسیار خطرناک است. همچنین استفاده مداوم از عینک‌های واقعیت مجازی می‌تواند آسیب‌های جدی به چشم و یا حتی گوش وارد کند.

 

مورد دیگر در مبحث سلامت، جامعه گریز شدن و میل به تنهایی میان افراد مختلف است، دنیای متاورس هرچقدر هم که جذاب باشد یک دنیای مجازی است و هرچه بیشتر در این دنیا فعالیت داشته باشد، به معنای آن است که تعاملات شما در دنیای واقعی کاهش پیدا می‌کند و این می‌تواند طی 10 تا 20 سال مردم را جامعه گریز و حتی افسرده کند. میل به حضور در فضای مجازی به جای فضای واقعی، اتفاق مثبتی نخواهد بود و به شدت بر روی روحیات و رفتار نسل آینده تاثیر می‌گذارد.

آسیب‌های محیط زیستی

ایجاد دنیای متاورس با تمامی ظرفیت‌هایش، نیازمند تولید سخت افزار قدرتمند و مصرف برق فراوان است. سخت افزار قدرتمند و انرژی برق دو عامل اصلی برای راه‌اندازی متاورس هستند که تولید افزایش هر دو مورد به شدت برای محیط زیست مخرب خواهد بود. تبدیل دنیای کد نویسی شده اینترنت به فضای سه‌بعدی و گرافیکی و افزایش استفاده از ارز‌های دیجیتال به همراه تولید انواع سخت‌افزار برای مدیریت و استفاده از این فضا به معنای ایجاد چالش‌های جدی زیست محیطی در مدت زمانی کوتاهی پس از راه‌اندازی متاورس است و این اتفاق به شدت آینده کره زمین را تهدید می‌کند.

امنیت در متاورس

هرچند اعلام شده که فضایی مانند متاورس بر پایه بلاک‌چین و ظرفیت‌های امنیتی این تکنولوژی ساخته می‌شود اما همچنان به طور دقیق مشخص نیست امنیت این فضا چگونه تامین می‌شود و طرحی جامع و کلی برای تامین امنیت این فضا ارائه نشده است. در فضایی که شما به صورت آواتار یا هولوگرام سه‌بعدی حضور دارید و تمام تعاملات روزانه خود را در آن انجام می‌دهید، امنیت تراکنش‌های مالی و حتی حریم خصوصی اولین ویژگی است که باید تامین شود و تاکنون به طور دقیق مشخص نشده که جایگاه امنیت در متاورس چیست و چه اندیشه‌ای در خصوص امنیت متاورس شده است؟

فضای سه‌بعدی متاورس به علت آن که نزدیکی بیشتری با زندگی انسان‌ها دارد می‌تواند فضای مناسبی برای ایجاد بدافزارها و حتی فیشینگ شود، کلاهبرداری در متاورس و حتی توهین و قلدرهای مجازی قطعا در ابتدای راه متاورس، امنیت این فضا را تهدید می‌کنند. هر چند می‌توان جلوی این افراد را گرفت اما تا زمان تکامل متاورس، وجود باگ‌های نرم‌افزاری و امکان سوء استفاده کاربران از این فضا غیرممکن نیست.

تحریم و فیلترینگ

یکی دیگر از ویژگی‌های متاورس که تاکنون خیلی به آن پرداخته نشده و تا حدودی نامشخص است، امکان تحریم و یا فیلترینگ این فضاست. همانطور که می‌دانید در حال حاضر کشوری مانند آمریکا سرویس‌رسانی به بسیاری از کشورها از جمله ایران را ممنوع کرده است، اما این تحریم‌ها در متاورس به چه صورت خواهد بود؟ اگر قرار باشد در متاورس نیز کاربران تحریم و از دسترسی به خدمات محروم شوند، باید بگوییم که این فضا حداقل برای ما ایرانی‌ها کارایی خاصی نخواهد داشت.

همچنین میزان تسلط کشورها و دولت‌ها برای فیلترینگ متاورس و تصمیم به بستن ارتباط با این فضا نیز هنوز مشخص نیست. تحریم و فیلترینگ از جمله بزرگ‌ترین مشکلات اینترنت است که باید در متاورس رفع شود و اگر بخش زیادی از محدودیت‌های اینترنت را در متاورس نیز تجربه خواهیم کرد.

کی به متاورس خواهیم رسید؟

هر چند بسیاری از فعالیت‌های روزانه و سرویس‌های جدید شرکت‌های بزرگ تکنولوژی محور به سمت متاورس در حال حرکت است اما فعلا حداقل چندسالی تا عرضه متاورس به شکلی که در این مقاله ترسیم کردیم و مدیران دنیای فناوری مانند زاکربرگ به ما قول داده‌اند، فاصله داریم. هر چند متاورس در نهایت عرضه و تبدیل به بخشی از زندگی ما می‌شود و اما جا افتادن این فضا و فناوری و همچنین آزمون و خطاهای ابتدای آن زمان بر است.

زمان دقیقی برای عرضه متاورس اعلام نشده اما شاید 5 یا 10 سال دیگر بخش اعظمی از این فناوری عرضه شده باشد و کاربران زیادی به جای تلفن همراه از عینک‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده متاورس استفاده کنند.

نوشته پروژه عظیم متاورس چیست؟ ورژن جدیدی از اینترنت سه‌بعدی با واقعیت مجازی اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اگر در خصوص شارژ‌دهی ضعیف و مدت زمان کارکرد اپل واچ خود در طول روز با مشکلاتی مواجه می‌شوید، آی‌تی‌رسان در این مطلب راهکار‌های مفیدی را به شما ارائه خواهد نمود که می‌تواند به شما نشان دهد چگونه عمر باتری اپل واچ خود را افزایش دهید.

اپل واچ همانند دیگر محصولات الکترونیکی ظرفیت باتری محدودی داشته و نیازمند آن است که هر چند وقت یکبار توسط یک شارژر شارژ شود. گاهی اوقات شاید به نظر برسد روز طولانی‌تری از حد معمول داشته‌اید و درمی‌یابید که اپل واچ شما درگیر مشکل شارژ‌دهی شده و با آن دست و پنجه نرم می‌کند.

در هر حال، اگر به طور معمول تا قبل از رفتن به خانه، باتری اپل واچ شما تمام می‌شود، این امر نشان می‌دهد که ساعت هوشمند شما به طور جدی از مشکل تخلیه شدن باتری رنج می‌برد. راهکار‌هایی جهت افزودن به عمر باتری اپل واچ وجود دارد که می‌تواند تا حدی از مشکل شارژ‌دهی ساعت اپل کم کند. در این مطلب از آی‌تی‌رسان، درصدد آن هستیم که راه حل‌های افزایش عمر باتری اپل واچ را به شما نشان داده و بیان کنیم که چگونه می‌توانید از باتری اپل واچ خود بهترین کارکرد را بگیرید.

برای افزایش شارژدهی باتری اپل واچ لطفا به‌روز باشید

یکی از بهترین راهکار‌ها برای کارکرد بهتر تمام دستگاه‌های الکترونیکی، اطمینان از آپدیت بودن سیستم عامل نرم‌افزاری دستگاه است. این مهم به ویژه در خصوص ساعت اپل نیز صادق است.

چگونه به‌روزرسانی‌ها را به طور خودکار برای اپل واچ خود نصب کنیم

1. در آیفون خود برنامه Watch را باز کنید
2. روی گزینه‌ General ضربه بزنید
3. گزینه‌ «Software Update» را انتخاب نمایید
4. روی گزینه‌ «Automatic Updates» ضربه بزنید
5. و در نهایت تیک Automatic Updates را فعال کنید

این ویژگی برای اپل واچ شما این امکان را فراهم می‌سازد که در طول شب و در زمانی که اپل واچ شما در حال شارژ شدن بوده و در نزدیکی آیفون نیز قرار داشته باشد، به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری را به‌طور خودکار دریافت نماید.

استفاده از داده‌های تلفن همراه را محدود کنید

اگر در خصوص افزایش بازه زمانی مابین هر بار شارژ نمودن اپل واچ خود مصمم هستید، مهم‌ترین نکته آن است که تا جایی که می‌توانید باید دستگاه آیفون خود را همراه داشته باشید.

نسخه‌های سلولار اپل واچ در صورت عدم اتصال به آیفون کاربر، مستعد تخلیه سریع‌تر باتری‌های خود هستند.

هنگامی که آگاهید که برای مدت طولانی بیرون از خانه خواهید بود، سعی کنید آیفون خود را نیز به همراه داشته و آن را در جیب، کوله پشتی و یا کیف دستی خود قرار دهید.

قابلیت Wrist Raise را غیرفعال کنید

اگرچه قابلیت Wrist Raise ویژگی خوب و مفیدی است، اما قابلیت و فناوری کاملی نبوده است.

اگر در حرفه‌ای مشغول به کار هستید که به طور معمول از تکان دست‌هایتان استفاده می‌کنید، یا اگر فردی هستید که با اشاره‌های دستان خود صحبت می‌کنید، احتمالاً ویژگی Wrist Raise باتری اپل واچ شما را با فعال‌سازی‌های مداوم و نادرست تخلیه می‌کند.

نحوه‌ غیرفعال کردن ویژگی Wrist Raise در اپل واچ

1. در آیفون خود برنامه Watch را باز کنید
2. گزینه‌ Display & Brightness را انتخاب کنید
3. و گزینه‌ «Wake on Wrist Raise» را خاموش کنید

لازم به ذکر است هنگامی که کاربر، قابلیت Wrist Raise را غیرفعال نماید، برای مشاهده ساعت مجبور خواهد بود که بر روی نمایشگر ضربه بزند، دکمه‌ کناری اپل واچ را چرخانده، یا دکمه کناری را فشار دهد.

اعلانات دریافتی خود را محدود کنید

برخی از اعلان‌ها، مانند هشدار دریافت ایمیل و اعلان‌های رسانه‌های اجتماعی، می‌توانند درصد قابل‌توجهی از شارژ باتری ساعت شما را هدر بدهند. بطور مثال، احتمالاً شما نیازی به دیدن 10 اعلان جداگانه در خصوص لایک پستی از اقوام که تصاویری از تعطیلات آخر هفته خود را در اینستاگرام به اشتراک گذاشته‌اند، نخواهید داشت.

غیرفعال کردن این اعلانات و هشدار‌ها باعث می‌شود که اپل واچ شما به طور مداوم این نرم‌افزار‌ها را مورد بررسی قرار نداده و در نتیجه انرژی مصرفی مورد نیاز برای ارسال اعلان یا روشن شدن صفحه نمایش کاهش خواهد یافت.

به طور پیش‌فرض، تنظیمات اپل واچ بدین صورت است که اعلانات اکثر برنامه‌های آیفون شما، مانند اینستاگرام و یا توییتر را منعکس نموده و به شما نمایش می‌دهد. با این حال، با دنبال کردن دستورالعمل‌های زیر می‌توانید به راحتی این موارد را غیرفعال کنید.

نحوه‌ غیرفعال کردن اعلانات برنامه‌ها در اپل واچ

1. در آیفون خود برنامه Watch را باز کنید
2. روی گزینه‌ Notifications ضربه بزنید
3. در قسمت Mirror iPhone Alerts From به پایین پیمایش کنید تا اعلانات برنامه‌ای را که می‌خواهید غیرفعال کنید، پیدا کنید
4. آن را غیرفعال کنید

پیشنهاد می‌کنیم که برخی از اعلان‌ها که از جانب برنامه‌های خاص و یا مهم منعکس می‌شوند را فعال نگه دارید. بنابراین می‌توانید هشدار‌های مربوط به کار و یا فعالیت‌های مهم خود را که ممکن است نخواهید از دست بدهید، غیرفعال نکنید.

واچ فیس‌های مناسب انتخاب کنید

احتمالاً بسیاری از مردم نمی‌دانند که واچ فیس اپل واچ تا چه اندازه روی عمر باتری آن تأثیر می‌گذارد. اما ثابت شده است که واچ فیس می‌تواند نقشی کلیدی در تخلیه قابل توجه باتری ایفا کند.

بنابراین از به کار بردن واچ فیس‌هایی که انیمیشن‌هایی مانند پروانه‌هایی در حال بال زدن را به نمایش می‌گذارند، خودداری کنید. این واچ فیس‌ها به سرعت باتری شما را تخلیه می‌کنند.

جالب است بدانید که واچ فیس‌های «Simple» و «Numerals Duo» نسبت به سایرین باتری کمتری مصرف می‌کنند. برخی قابلیت‌ها نیز می‌توانند موجب تخلیه قابل توجه باتری اپل واچ شوند. به خصوص قابلیت‌هایی مانند سنجش ضربان قلب یا سنجش سطح فعالیت که نیاز به چک شدن منظم دارند، عوامل اصلی خالی شدن باتری اپل واچ شما هستند.

واچ فیس‌های «Simple» و «Numerals Duo» نسبت به سایر واچ فیس‌ها باتری کمتری مصرف می‌کنند.

در حالت ایده آل، بهترین واچ‌ فیس‌ها به مواردی اطلاق می‌شود که رنگ مشکی بیشتری در آن‌ها تعبیه شده و خالی از هر گونه ویژگی اضافه‌ای باشد. واچ فیس‌های “Simple”، “Numeral Duo” یا “X-Large” بهترین گزینه برای شما محسوب می‌شوند.

از ویژگی ذخیره انرژی داخلی اپل واچ استفاده کنید

اگر در نظر دارید که راندمان باتری ساعت هوشمند خود را به حداکثر برسانید، می‌توانید از قابلیت Power Reserve بهره ببرید. قابلیت کاربردی Power Reserve، اکثر ویژگی‌های اپل واچ شما را غیرفعال نموده و تنها در صورتی که دکمه کناری دستگاه را فشار دهید، زمان را به شما نشان خواهد داد.

گاهی مواقع استفاده از این ویژگی می‌تواند منطقی باشد. با فعال کردن این قابلیت، اپل واچ خود را در حالت صرفه جویی در مصرف انرژی قرار داده و به عنوان مثال هنگام رانندگی به سمت محل کار، در جلسات، در حال تماشای یک فیلم و اساساً در هر زمانی که در وهله اول نیازی به چک کردن ساعت خود ندارید، قادر خواهید بود که عمر باتری ساعت هوشمند را بهبود ببخشید.

چگونه در اپل واچ قابلیت Power Reserve را فعال کنیم

1. روی صفحه زمانی اپل واچ، انگشت‌تان را از پایین به بالا بکشید
2. روی نمادی که درصد باتری را نشان می‌دهد ضربه بزنید
3. نماد پاور را به سمت چپ بلغزانید
4. وقتی از شما خواسته شد، روی «ادامه» ضربه بزنید

نکته‌ مهم: نقطه ضعف Power Reserve این است که برای خاموش کردن آن باید اپل واچ خود را مجددا راه اندازی کنید.

بنابراین زمانی که می‌خواهید از قابلیت Power Reserve خارج شوید، می‌توانید دکمه کناری دستگاه را فشار داده و نگه دارید تا زمانی که اپل واچ شما دوباره راه اندازی شود.

نوشته چگونه عمر باتری اپل واچ خود را افزایش دهیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.