در صورتی که به دنبال راهی برای خواندن پیام های واتس اپ هستید بدون اینکه به فرستنده اطلاع دهید که آیا پیام را خوانده اید یا خیر؟ در زیر سه روش مختلف برای خواندن پیام های واتس اپ بدون باز کردن یا اطلاع فرستنده جمع آوری کرده ایم. همانطور که حتما مشاهده کرده اید، هر زمان که پیام های واتس اپ باز می شود، یک علامت آبی رنگ در کنار پیام ظاهر می شود و به فرستنده نشان می دهد که پیام توسط گیرنده دیده شده یا خوانده شده است. در ادامه به شما ترفند مشاهده پیام بدون تیک آبی در واتساپ را خواهیم گفت، پس با ما تا انتهای مطلب همراه باشید.

ترفند مشاهده پیام بدون تیک آبی در واتساپ

گاهی اوقات ممکن است دلایل خود را داشته باشید که نمی خواهید شخص خاصی بداند که پیام او را خوانده اید. در چنین مواردی، در واقع می توانید پیام های واتس اپ را بدون بازکردن یا اطلاع فرستنده با استفاده از هر یک از روش های زیر بخوانید:

1. حالت هواپیما را روشن کرده و پیام ها را بخوانید.
2. رسیدهای خواندن پیام ها را غیرفعال کنید.
3. استفاده از “برنامه دیده نشده”

۱٫ حالت هواپیما را در گوشی خود روشن کنید

یکی از راه های خواندن پیام های WhatsApp بدون باز کردن برنامه و ارسال رسیدهای خواندن این است که گوشی خود را در حالت هواپیما قرار دهید و سپس پیام ها را بخوانید.

۱٫ به محض دریافت پیام واتس اپ، تنظیمات گوشی خود را باز کرده و حالت هواپیما را روشن کنید.

۲٫ پس از فعال کردن حالت هواپیما، واتس اپ را در گوشی خود باز کنید و قادر خواهید بود پیام واتس اپ را بدون ایجاد آن علامت های تیک آبی بخوانید.

۳٫ پس از خواندن پیام، واتس اپ را ببندید تا زمانی که حالت هواپیما هنوز روشن است.

۴٫ پس از بستن واتس اپ، می توانید حالت هواپیما را در گوشی خود غیرفعال کنید.

با این حال ، مطمئن شوید که WhatsApp را در گوشی خود باز نمی کنید، تا زمانی که واقعاً آماده پاسخ به پیام هستید. با باز کردن برنامه واتس اپ دو تیک آبی در کنار پیامی که به صورت آفلاین خوانده اید ظاهر می شود. در حالی که استفاده از این روش واقعاً ساده است، اما شما را از استفاده پیام رسان واتس اپ ممانعت می کند تا زمانی که آماده پاسخ به پیام باشید یا به مخاطب خود اعلام کنید که پیام او را خوانده اید. به محض باز کردن واتس اپ، آن ۲ تیک آبی در کنار پیام ظاهر می شود که به فرستنده نشان می دهد پیام خوانده شده است.

۲٫ رسیدهای خوانده شده را در واتس اپ غیرفعال کنید

روش دوم برای خواندن پیام های واتس اپ بدون اطلاع فرستنده این است که ابتدا رسیدهای خوانده شده را در حساب WhatsApp خود غیرفعال کنید و سپس پیام ها را بخوانید.

۱٫ WhatsApp را باز کنید، روی نماد ۳ نقطه واقع در گوشه سمت راست بالای صفحه ضربه بزنید.

۲٫ از منوی کشویی ظاهر شده، روی Settings ضربه بزنید.

۳٫ در مرحله بعد، روی Account> Privacy ضربه بزنید.

۴٫ در صفحه حریم خصوصی، به پایین بروید و تیک گزینه Read Receipts را بردارید.

پس از غیرفعال کردن Read Recipts، پیام واتس اپ را که می خواهید بخوانید باز کنید. از آنجا که دریافت کنندگان خواندن در WhatsApp شما قبلاً غیرفعال شده اند، فرستنده نمی تواند ببیند آیا پیام را خوانده اید یا خیر.

۳٫ از “برنامه دیده نشده” استفاده کنید

در صورت عدم رضایت از محدودیت های ۲ روش ذکر شده در بالا، می توانید از برنامه ای به نام “دیده نشده” برای مشاهده پیام های WhatsApp بدون باز کردن یا اطلاع فرستنده استفاده کنید.

۱٫ فروشگاه Google Play را در گوشی Android خود باز کنید و برنامه Unseen را بارگیری کنید.

۲٫ پس از بارگیری برنامه، برنامه دیده نشده را در گوشی اندروید خود باز کنید.

۳٫ در پنجره ای که ظاهر می شود، روی Ok ضربه بزنید.

۴٫ در صفحه دسترسی اعلان ها، با حرکت دادن ضامن کنار “دیده نشده” به موقعیت روشن، به برنامه ناشناخته دسترسی به اعلان ها را بدهید (تصویر زیر را ببینید).

۵٫ در پنجره بعدی که ظاهر می شود، روی گزینه Allow ضربه بزنید.

از این پس هر پیام جدید واتس اپ که از مخاطبین خود دریافت می کنید در برنامه دیده نشده نشان داده می شود. این به شما این امکان را می دهد که همه پیام های WhatsApp خود را بدون ایجاد این علامت های تیک آبی بخوانید.

پس همان طور که در سه روش بالا گفتیم به راحتی می توانید پیام های دریافتی در واتس اپ خود را بدون اینکه مخاطب مورد نظر متوجه شود، پیام ها را بخوانید.

نوشته ترفند مشاهده پیام بدون تیک آبی در واتساپ اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

در این مطلب روش وارد شدن و دیدن پست‌های اینستاگرام بدون نصب این اپلیکیشن یا ورود به اکانت و حساب کاربری را توضیح می‌دهیم.

اینستاگرام با بیش از یک میلیارد کاربر فعال ماهانه، چهارمین اپلیکیشن محبوب در جهان محسوب می‌شود. این شبکه اجتماعی محبوب در کشورمان نیز با 53 میلیون کاربر پس از واتساپ، پرطرفدارترین اپلیکیشن موبایلی است.

تمرکز بر محتوای تصویری و ویدیویی، حضور چهره‌های سرشناس در این شبکه اجتماعی و همچنین فیلتر نشدن این اپ در ایران، موجب شده تا بسیاری از مردم کشور عضو اینستاگرام باشند و از این شبکه اجتماعی استفاده کنند.

استفاده از اینستاگرام هیچ پیچیدگی ندارد، تنها کافیست این اپلیکیشن را نصب کنید و وارد حساب کاربری خود بشوید، اما شاید برخی بخواهند بدون نصب یا ورود به اینستاگرام از این شبکه اجتماعی استفاده کنند.

دلایل عدم ساخت یک اکانت در اینستاگرام کاملا شخصی است اما اگر به هر دلیل قصد ندارید در اینستاگرام حساب کاربری ایجاد کنید و می‌خواهید بدون نصب این اپلیکیشن، به آن وارد شوید و پست و استوری‌ افراد مختلف را مشاهده کنید، باید بگویم که برای این امر یک راهکار بسیار ساده وجود دارد.

تا چندی پیش این قابلیت وجود داشت که با وارد کردن آدرس URL اینستاگرام در صفحه وب و اضافه نمودن نام کاربری مخاطب مورد نظر خود پس از آدرس اینستاگرام، وارد پروفایل او شوید و تصاویر و استوری‌های منتشر شده آن مخاطب را مشاهده کنید. اما این روش چند وقتی است که از طرف خود اینستاگرام بسته شده، بنابراین برای ورود به صفحه مخاطبان مختلف در اینستاگرام بدون نصب این برنامه یا داشتن اکانت و حساب کاربری باید راه حل جدید پیدا کرد.

برخی از اپلیکیشن‌ها یا وب‌سایت‌های متفرقه قابلیتی را برای کاربران ایجاد کرده‌اند تا بدون ورود به اینستاگرام یا نصب این برنامه بتوانند پیج‌های مختلف این شبکه اجتماعی را مشاهده کنند، اما اکثر این اپلیکیشن‌ها و وبسایت‌ها در چند وقت اخیر بسته شده‌اند، به نظر می‌‎رسد اینستاگرام در تلاش است تا تنها با ساخت اکانت و حساب کاربری اجازه ورود کاربران صفحات مختلف این شبکه اجتماعی را صادر کند.

اما همچنان یک راه ساده و کاربردی برای ورود به اینستاگرام بدون نصب این برنامه یا داشتن اکانت و حساب کاربری وجود دارد.

سایت IMGINN.ORG

سایت IMGINN.ORG برای همین کار ساخته شده است. این سایت مانند یک موتور جستجو همچون گوگل برای اینستاگرام است. برای استفاده از این سایت کافیست وارد آن شوید و در کادر میان صفحه نام کاربری یا نام اکانت مورد نظر خود را سرچ کنید. سپس این سایت تمامی پیچ‌هایی که با آن نام ایجاد شده را به شما نشان خواهد داد. در این بین می‌توانید اکانت فرد مورد نظر خود را پیدا کنید و وارد آن شوید.

سپس در صفحه جدید می‌توانید تمامی پست‌‌های اکانت اینستاگرام مورد نظر خود را بدون نصب یا ورود به این شبکه اجتماعی مشاهده کنید.

سایت IMGINN.COM

نکته مهم آن است در سایت قبلی امکان مشاهده استوری صفحه‌های اینستاگرام وجود ندارد، برای این کار می‌توانید به سایت IMGINN.COM مراجعه کنید. این سایت بسیار شبیه به وب‌سایت قبلی است با این تفاوت که در IMGINN.COM می‌توانید استوری پیج مورد نظرتان را نیز مشاهده کنید. قابلیت دیگر این سایت آن است که هنگام مشاهده پست‌ها می‌توانید آن‌ها را دانلود کنید و در گالری خود داشته باشید. گزینه دانلود در پایین هر پست مشخص است.

تنها یک مشکل وجود دارد، وبسایت IMGINN.COM آی‌پی ایران را مسدود کرده و تنها با تغییر آی‌پی‌ می‌توانید از این سایت استفاده کنید. روش استفاده از سایت IMGINN.COM دقیقا همانند سایت IMGINN.ORG است.

نوشته چگونه بدون ورود به حساب کاربری، پست‌های اینستاگرام را مشاهده کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

آیا در اینستاگرام صفحه ای دارید و می خواهید مشهور شوید؟ ممکن است روزانه صدها نفر شما را دنبال کنند، شما همچنین متقابلا برخی از آنها را دنبال می کنید. اما ممکن است برای شما هم سوال پیش آمده باشد که چگونه می توان همه دنبال کنندگان را پیگیری کرد؟ اگر ۱۰۰ نفر را دنبال کنید آسان است، اما اگر بیش از ۱۰۰۰ حساب مختلف را دنبال کنید چه؟ برنامه های خاصی ایجاد شده است که حساب هایی را که دنبال می کنید پیگیری می کند. این برنامه ها به شما کمک می کند تا هزاران حساب را به سرعت آنفالو کنید.

در ادامه ما به شما بهترین اپلیکشن آنفالویاب اینستاگرام را برای  Android و iOS را معرفی خواهیم کرد.

بهترین اپلیکشن آنفالویاب اینستاگرام

۵ برنامه آنفالویاب اینستاگرام

۱- Mass Unfollow for Instagram

این برنامه به شما امکان می دهد چندین کاربر اینستاگرام را همزمان آنفالو کنید. دیگر مجبور نیستید ساعت ها به صورت دستی برای غیرفعال کردن هر حساب کاربری زمان بگذارید. همچنین می توانید دنبال کنندگانی که هیچ فعالیتی در پیج شما ندارند را مسدود کنید. شما با توجه به این برنامه می توانید به راحتی پست های با کمترین فعالیت و تعامل را حذف کنید. این برنامه آمار کاملی از حساب شما و همه عکس های شما را در اختیارتان قرار می دهد. می توانید دنبال کنندگان خود را فیلتر کرده و موارد غیر ضروری را مسدود کنید.

۲- Unfollow for Instagram – Non followers & Fans

این برنامه یک ابزار مدیریت عالی برای اینستاگرام است. با این برنامه می توانید همه کاربرانی را ببینید که شما را دنبال نمی کنند، همچنین به شما این امکان را می دهد تا کاربران را به صورت تک یا چند نفره آنفالو کنید. اگر شما هم به دنبال رشد حساب کاربری خود هستید، بهتر است بدانید یکی از بهترین ابزارهای رشد برای اینستاگرام برنامه  Unfollow for Instagram – Non followers & Fans است. برای استفاده از آن باید در برنامه ثبت نام کنید، ثبت نام بیش از یک دقیقه طول نمی کشد. برنامه یک لیست کامل از کاربرانی را که شما را دنبال نمی کنند نشان می دهد. شما می توانید برخی از کاربران خود را به لیست سفید اضافه کنید.

۳- Followers & Unfollowers

این برنامه برای ورود به نام کاربری و رمز ورود شما به اینستاگرام نیاز دارد، نگران اطلاعات شخصی خود نباشید. این یک برنامه قابل اعتماد است که از اطلاعات شخصی شما استفاده نمی کند. می توانید حساب هایی را که دنبال می کنید به لیست موارد دلخواه اضافه کنید. شما می توانید تمام اطلاعات دقیق در مورد همه دنبال کنندگان خود را در آن بیابید. این برنامه دنبال کنندگان شما را مرتب می کند، می توانید بفهمید چه کسی شما را دنبال نمی کند. همچنین خواهید فهمید چه کسی اخیرا شما را دنبال کرده است. این برنامه برای یک وبلاگ نویس تازه کار کمک کننده خوبی است. شما می توانید چندین حساب به این برنامه اضافه کنید و کنترل حساب اینستاگرام برای شما آسان تر خواهد بود.

۴- Unfollow Users

اگر متوجه شدید که تعداد فالوورهای شما در حال کاهش است، باید بررسی کنید که چه کسانی شما را آنفالو کرده اند. اگر برای این کار وقت ندارید بهترین کار این است که این برنامه را نصب کنید. این برنامه Unfollow Users به شما کمک می کند همه حساب هایی را که شما را دنبال نمی کنند را آنفالو کنید. همچنین به شما کمک می کند تا تعداد بیشتری فالوور داشته باشید، زیرا با این برنامه می توانید از تمام آمارهای حساب اینستاگرام خود مطلع شوید. استفاده از این برنامه آسان است و طراحی برنامه مدرن است. می توانید لیست دنبال کنندگان خود را مرتب کنید، فقط کافیست گزینه مرتب سازی را انتخاب کنید. شما باید در این برنامه ثبت نام کنید و برای تأیید حساب خود، داده ها را به ایمیل خود ارسال کنید.

۵- Followers – Unfollowers

یکی دیگر از برنامه هایی که می توانید توسط آن بفهمید چه افرادی دنبال کننده شما هستند، برنامه Followers – Unfollowers را بارگیری کنید. لیست دنبال کنندگان خود را بر اساس تاریخ، تعداد دنبال کنندگان، فعالیت در حساب خود مرتب کنید. روی ستاره در سمت چپ صفحه کلیک کنید تا حساب ها به لیست سفید اضافه شوند. این برنامه به شما اجازه نمی دهد حساب ها را به طور تصادفی با یک ستاره لغو کنید. همچنین همه حساب های کاربری روح( غیرفعال) را به شما نشان می دهد. با نصب این برنامه خواهید فهمید چه کسی شما را دنبال می کند. بهتر است بدانید این یک برنامه عالی برای کنترل دنبال کنندگان شما در اینستاگرام است.

نوشته بهترین اپلیکشن آنفالویاب اینستاگرام اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

شاید تا به حال برایتان پیش آمده باشد که در مک خود بخواهید فایلی را حذف کنید، اما در عوض اخطاری را دریافت نمایید. در چنین مواردی شاید فایل شما در حال استفاده بوده، قفل شده باشد و یا اینکه اجازه ویرایش کردن آن را نداشته باشید. به همین دلیل بر آن شدیم تا در این مطلب به آموزش حذف فایل غیر قابل حذف در مک بپردازیم.

راه‌کارهای حذف فایل غیر قابل حذف در مک

خطای File in Use

اگر فایلی که قصد حذف کردن آن را دارید، توسط یکی از اپلیکیشن‌های شما در حال استفاده باشد، آنگاه با ارور File in Use مواجه خواهید شد. در چنین مواردی باید بدانید که کدام اپلیکیشن از آن فایل استفاده کرده و سپس آن را ببندید. اگر چندین اپلیکیشن را باز کرده‌اید، آنگاه می‌توانید یکی یکی آن‌ها را بسته و سپس فرایند حذف را امتحان کنید. البته در پنجره Force Quit نیز می‌توانید لیستی از تمامی اپلیکیشن‌های فعال خود را مشاهده کنید:

1. در نوار منوی مک خود بر روی لوگوی “اپل” کلیک کنید. این لوگو در بالا سمت چپ صفحه قرار دارد.
2. “Force Quit” را انتخاب کنید.
3. اکنون می‌توانید تمامی اپلیکیشن‌هایی را که بر روی مک شما در حال اجرا هستند، مشاهده کنید.
4. اگر اپلیکیشن مقصر را در اینجا پیدا کردید، آنگاه می‌توانید آن را به‌صورت عادی ببندید. همچنین می‌توانید اپلیکیشن موردنظر را در پنجره Force Quit انتخاب کرده و سپس بر روی کلید “Force Quit” کلیک کنید.

اگر روش دوم را انتخاب کنید، آنگاه تمامی کارهای ذخیره نشده خود را از دست خواهید داد.

پس از بستن اپلیکیشن مقصر باید مجددا حذف کردن فایل را امتحان کرده و این بار باید با خطایی مواجه نشوید.

فایل موردنظر شما قفل شده است

هنگامی‌که یک فایل قفل باشد، آنگاه نمی‌توانید که تغییری را بر روی آن اعمال کنید و حذف کردن نیز از جمله این موارد است. بنابراین پیش از اقدام به حذف چنین فایل‌هایی باید آن‌ها را از حالت قفل بودن خارج کنید:

1. کلید “Ctrl” را نگه داشته و سپس بر روی فایل موردنظر خود کلیک کنید.
2. “Get Info” را انتخاب نمایید.
3. بخش “General” را بسط دهید.
4. گزینه “Locked” را پیدا کرده و سپس آن را غیرفعال کنید.

همچنین با استفاده از Terminal مک خود نیز می‌توانید قفل یک فایل را باز کنید.

1. Terminal را باز کنید (با رفتن به Applications -> Utilities -> Terminal) و سپس دستور زیر را در آن تایپ کنید:

2. در اینجا به جای “path/to/file” باید مسیر فایل خود را وارد کنید.

3. پس از باز کردن قفل فایل موردنظر خود، حذف کردن آن را امتحان کنید.

اجازه ویرایش فایل موردنظر را ندارید

گاهی اوقات در هنگام حذف کردن یک فایل، با ارور “You don’t have permission to edit this file” مواجه می‌شوید. این خطا در رابطه با اجازه نداشتن شما برای ویرایش فایل موردنظر بوده و خوشبختانه می‌توانید به خودتان این اجازه را بدهید:

1. کلید “Ctrl” را نگه داشته و سپس بر روی فایل موردنظر خود کلیک کنید.
2. “Get Info” را انتخاب نمایید.
3. بخش “Sharing & Permissions” را بسط دهید. در ادامه می‌توانید لیستی از حساب‌های کاربری ثبت شده در مک خود را مشاهده کنید.
4. جهت صدور اجازه ویرایش فایل برای خود، باید بر روی آیکون “قفل” در گوشه پایین سمت راست، کلیک کنید.
5. در پنجره ظاهر شده باید نام کاربری و گذرواژه خود را وارد کنید.
6. در لیست باید نام کاربری خود را پیدا کرده و سپس بر روی گزینه‌ها کلیک کنید و در همه آن‌ها، “Read & Write” را انتخاب نمایید.

اکنون باید بتوانید که فایل موردنظر خود را ویرایش کرده و حتی آن را حذف کنید.

استفاده از اپلیکیشن‌های شخص ثالثی

اگر روش‌های بالا در زمینه حذف فایل غیر قابل حذف در مک شما کارساز نبودند، آنگاه شاید اپلیکیشن‌‎های شخصی ثالثی بتوانند که شما را در این زمینه یاری برسانند. یکی از گزینه‌ها در این رابطه، Cleaner One است. با استفاده از این ابزار می‌توانید فایل‌های موردنظر خود را حذف کنید. البته می‌توانید در عوض از اپلیکیشن WeClean Pro نیز استفاده کنید. این اپلیکیشن جدا از اینکه فایل‌هایی را که حذف نمی‌شوند، حذف می‌کند، بلکه می‌تواند سایر مواردی را نیز که فضای اضافی را بر روی مک شما اشغال کرده‌اند، حذف کند.

Force Delete را امتحان کنید

اگر بازهم به نتیجه نرسیدید، آنگاه با استفاده از Terminal می‌توانید یک فایل را حذف اجباری یا همان Force Delete کنید. فقط این نکته را به یاد داشته باشید که حذف اجباری، فایل شما را به سطل آشغال منتقل نمی‌کند، بلکه آن را سریعا و به‌صورت دائمی حذف خواهد کرد. بنابراین اگر فایلی را از این طریق و به‌صورت اشتباهی حذف کنید، آنگاه راهی جهت ریکاوری آن وجود نخواهد داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: چگونه تعداد دفعات شارژ باتری مک‌بوک خود و وضعیت سلامت آن را چک کنیم؟

با استفاده از این روش می‌توانید فایل‌هایی را که در حالت عادی قابل حذف نیستند، حذف کنید. البته باید این را نیز در نظر داشته باشید که گاهی اوقات اپل دلیل خوبی برای محافظت از یک فایل دارد. در هر صورت، حذف اجباری یک تکنیک مفید بوده و در عین حال نیز باید با احتیاط مورد استفاده قرار گیرد.

1. در این رابطه باید Terminal مک خود را باز کنید. جهت انجام این کار نیز می‌توانید در سمت راست نوار ابزار خود، بر روی آیکون ذره‌بین کلیک کرده، واژه “terminal” را تایپ کنید و سپس بر روی اپلیکیشن Terminal کلیک نمایید.
2. پس از باز کردن Terminal مک خود باید دستور زیر را تایپ کنید:

بیرون گذاشتن آشغال‌ها

در بالا به راه‌کارهای حذف فایل غیر قابل حذف در مک پرداختیم. آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که فایل‌ها را به سطل آشغال مک خود انتقال داده، اما در آنجا نتوانید که آن‌ها را برای همیشه حذف کنید؟ اگر همیشه در هنگام خالی کردن سطل زباله مک خود، با ارورهایی مواجه می‌شوید، آنگاه بهتر است که راه‌کارهای زیر را امتحان کنید.

تمامی اپلیکیشن‌ها را ببندید

شاید یکی از اپلیکیشن‌های شما، مشغول استفاده از یکی از فایل‌های موجود در سطل زباله شما باشد. جهت حل این مشکل می‌توانید در نوار منو، لوگوی مک را انتخاب کرده، “Force Quit” را برگزیده و سپس اپلیکیشن‌ موردنظر را ببندید.

اگر هم نمی‌دانید که کدام اپلیکیشن است که با دستور “Empty Bin” تداخل دارد، آنگاه می‌توانید مک خود را ریستارت کنید. بدین ترتیب تمامی اپلیکیشن‌های شما بسته می‌شوند. پس از ریستارت کردن و بالا آمدن مک خود، باید پیش از باز کردن هر اپلیکیشنی، سطل زباله خود را خالی کنید.

از قفل نبودن فایل‌ها اطمینان حاصل کنید

اگر در سطل زباله مک شما فایلی وجود داشته باشد که قفل باشد، آنگاه همین فایل از خالی شدن سطل آشغال شما جلوگیری می‌کند. اگر در سطل زباله شما، فایل‌های زیادی وجود ندارند، آنگاه می‌توانید به‌صورت دستی این موضوع را برای تمامی فایل‌ها بررسی کنید. جهت انجام این کار نیز باید کلید “Ctrl” را نگه داشته، بر روی فایل موردنظر کلیک کرده و سپس در منوی ظاهر شده، “Get Info” را انتخاب کنید. اگر فایلی را پیدا کردید که قفل باشد، آنگاه با استفاده از گام‌های ارائه شده در همین مطلب می‌توانید قفل آن را بردارید.

فورس دیلیت کردن فایل مشکل‌دار

اگر فکر می‌کنید که فایل مشخصی از خالی شدن سطل زباله مک شما جلوگیری می‌کند، آنگاه می‌توانید آن را به‌صورت اجباری حذف کنید:

1. سطل زباله مک خود را باز کنید.
2. کلید “Ctrl” را نگه داشته و سپس بر روی فایل موردنظر که فکر می‌کنید مشکل از جانب آن است، کلیک کنید.
3. در ادامه گزینه “Delete Immediately” را انتخاب نمایید.

این فرایند را برای سایر فایل‌های مشکل‌دار نیز تکرار کنید.

نکته‌ای در رابطه با خالی کردن ایمن سطل زباله مک

اپل پیش‌تر قابلیتی را در مک‌های خود قرار داده بود که با استفاده از آن می‌توانستید که سطل زباله این دستگاه‌ها را به‌صورت ایمن خالی کنید. البته اکنون این شرکت، این ویژگی را حذف کرده و بنابراین این موضوع بدین معنا است که جهت انجام این کار باید از نرم‌افزارهای شخص ثالثی استفاده کنید. یکی از بهترین نرم‌افزارها در این زمینه، Permanent Eraser بوده که فایل‌های شما را به‌صورت دائمی و بدون به جا گذاشتن هیچ ردی، پاک می‌کند.

اگر هم به دنبال اپلیکیشن دیگری هستید، آنگاه می‌توانید از Mac Optimizer Pro Data Shredder استفاده کنید. نسخه کامل این نرم‌افزار، پولی است، اما در هر صورت نسخه رایگان آن را نیز می‌توانید امتحان کنید.

پرسش‌های متداول

آیا خروج اجباری از اپلیکیشن‌های مک مشکلی ندارد؟

بله، اما در هر صورت باید در نظر داشته باشید که اگر تغییراتی را بر روی پروژه باز شده خود اعمال کرده باشید و پیش از خروج، آن تغییرات را ذخیره نکرده باشید، آنگاه در این صورت، آن‌ها را از دست خواهید داد.

آیا پس از حذف کردن یک فایل در مک خود می‌توانم مجددا به آن دسترسی پیدا کنم؟

خیر، جهت انجام چنین کاری باید به سراغ یک نسخه دیگر از آن فایل بروید که آن را بر روی یک هارد درایو دیگر و یا سیستم ابری ذخیره کرده‌اید.

آیا حذف کردن یک فایل بدین معنی است که همه‌چیز را در داخل آن حذف می‌کنم؟

بله، هنگامی‌که یک فایل را حذف می‌کنید، آنگاه تمام چیزهایی که در داخل آن وجود دارند، حذف می‌شوند. همچنین اگر یک پوشه را حذف کنید، آنگاه تمامی فایل‌های موجود در داخل آن نیز حذف خواهند شد.

نوشته چگونه فایل‌های غیرقابل حذف مک خود را حذف کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

واقعیت مجازی (VR) یکی از بخش‌های صنعت کامپیوتر بوده و به‌صورت مداوم در حال رشد و پیشرفت است. یکی از موارد استفاده از این فناوری، در کامپیوترها است. حال سؤال اینجاست که جهت استفاده از واقعیت مجازی، به چه سخت‌افزاری نیاز داریم؟ در این مطلب قصد داریم که در رابطه با سخت افزار مورد نیاز واقعیت مجازی در کامپیوتر از جمله هدست‌ها و سخت‌افزارهای داخلی صحبت کنیم. همچنین در رابطه با PSVR و هدست‌های موبایلی نیز بحث خواهیم کرد.

سخت افزار مورد نیاز واقعیت مجازی

پیش از هر چیز قطعا می‌خواهید بدانید که آیا سخت‌افزار شما می‌تواند نیازمندی‌های واقعیت مجازی هدستی را که به دنبال آن هستید برآورده کند یا خیر؟ احتمالا بیشتر مشکل کارت گرافیک داشته باشید تا CPU. اگر به دنبال تجربه‌ای متوسط از واقعیت مجازی هستید (مثلا با رزولوشن 2160 در 1200 در هدست و با نرخ نوسازی 90 هرتزی)، آنگاه کارت گرافیک شما حداقل باید AMD Radeon RX 580 8GB و یا Nvidia GTX 1060 6GB باشد.

جهت مقایسه قدرت کارت گرافیک خود با کارت گرافیک‌های میان-رده مناسب واقعیت مجازی، می‌توانید از این لیست کمک بگیرید. کارت گرافیک RX 580 در تست 3DMark Time Spy امتیاز 4292 را به دست می‌آورد و این در حالی است که یک کارت گرافیک اقتصادی جدیدتر همانند GTX 1660 Super در این تست، امتیاز 6089 را کسب کرده که بیشتر از حداقل موردنیاز برای تجربه واقعیت مجازی شما است.

هر چه وضوح و نرخ نوسازی هدست شما افزایش پیدا کند، آنگاه طبیعتا به کارت گرافیکی قدرتمندتر نیز نیاز دارید. رده بالاتر کارت گرافیک‌های مناسب VR، از Nvidia RTX 3060 و AMD RX 6700 XT آغاز می‌شود. خوشبختانه در این زمینه نیاز به یک CPU خوب، به اندازه نیاز به یک کارت گرافیک خوب، جدی نیست. تا زمانی که یک CPU چهار هسته‌ای مدرن اینتل و یا AMD داشته باشید، آنگاه مشکلی نخواهید داشت. در این رابطه می‌توانید به سری‌های Ryzen 5 و یا Core i5 عرضه شده پس از سال 2017، نگاهی بیندازید.

البته اگر خواهان نرخ‌های نوسازی همانند 120 هرتز و یا بالاتر هستید، آنگاه باید CPU شما از نوع Ryzen 7 و یا Core i7 باشد. در رابطه با رم نیز این قضیه بیشتر به تولیدکننده هدست شما بستگی دارد. در حالت عادی برای هدست‌های واقعیت مجازی مدرن، 8 گیگابایت رم را پیشنهاد می‌کنیم (مقدار رم پیشنهادی برای Valve Index).

اگر به دنبال تجربه‌ای نه‌چندان گران‌ قیمت باشید، آنگاه سخت‌افزارهای بالا شاید کمی شما را بترسانند. در ادامه به معرفی چندین هدست واقعیت مجازی می‌پردازیم.

هدست‌های واقعیت مجازی پیشنهادی

1. پایین-رده: Oculus Quest 2

حتی اگر علاقه‌ای هم به ویژگی‌های جداگانه این هدست نداشته باشید، آنگاه بازهم Oculus Quest 2 یکی از بهترین هدست‌های واقعیت مجازی برای کامپیوترها است. ردیاب حرکت داخلی این هدست در قیاس با هدست‌های نسل قبل، بسیار دقیق است و البته این هدست، قیمت بالایی نیز ندارد.

درست است که وضوح این هدست به 1920 در 1832 محدود شده که این مقدار برای یک هدست واقعیت مجازی کم است، اما در هر صورت Oculus Quest 2 از نرخ نوسازی 90 هرتزی پشتیبانی کرده و با ارتقای نرم‌افزار نیز می‌توانید آن را به 120 هرتز ارتقا دهید.

نرخ نوسازی 120 هرتزی برای یک هدست واقعیت مجازی عالی است، اما بسیاری از بازی‌هایی که تنها بر روی هدست اجرا می‌شوند، نمی‌توانند به این حد برسند. در هر صورت، با استفاده از Oculus Quest 2 و یک کامپیوتر می‌توانید بهتر از این قضیه نفع ببرید.

در هر صورت چه بخواهید که Oculus Quest 2 را به کامپیوتر خود وصل کنید و چه قصد انجام چنین کاری را نداشته باشید، در هر صورت Oculus Quest 2 با قیمت زیر 300 دلار، یک گزینه خوب است. این نکته را نیز به یاد داشته باشید که جهت استفاده از این دستگاه، باید از یک حساب فیسبوک استفاده کنید.

2. میان-رده: HTC Vive Cosmos

HTC Vive Cosmos را می‌توان نسخه ارتقا یافته HTC Vive (نسل قبل) به حساب آورد که از حسگرهای Lighthouse و کنترلرهای حرکتی مشابه نسخه نسل قبلی خود استفاده کرده، اما نمایشگر آن ارتقا پیدا کرده و دارای رزولوشن 2880 در 1700 است. وضوح خام این دستگاه بهتر از هدست رده بالای Valve Index است، اما باید بگوییم که نرخ نوسازی آن به اندازه گزینه ارائه شده توسط Valve، بالا نیست. در حالت کلی، بیشتر کاربران به انتخاب Valve Index تمایل دارند، اما اگر توانایی مالی خرید این دستگاه را ندارید، آنگاه HTC Vive Cosmos می‌توان یک گزینه میان-رده خوب برای شما باشد.

3. رده-بالا: Valve Index

آخرین گزینه لیست ما نیز Valve Index است. این هدست در حال حاضر بهترین تجربه را در زمینه واقعیت مجازی کامپیوتر ارائه می‌دهد. کنترلرهای حرکتی تعبیه شده در این هدست عملکرد خوبی دارند و می‌توانند حرکت انگشتان فرد را نیز تشخیص دهند. همچنین حسگرهای ارتقا یافته Lighthouse 2.0 حتی می‌توانند که نسبت به گذشته، حرکات را بهتر ردیابی کنند. وضوح این هدست بر روی 2880 در 1600 قرار داشته و همچنین این رزولوشن بالا با یک پنل IPS باکیفیت که از نرخ نوسازی 144 هرتزی نیز پشتیبانی می‌کند، ترکیب شده است.

هدست‌های جایگزین: استفاده از یک هدست واقعیت مجازی مستقل

هدست‌های VR مستقل در قیاس با هدست‌های واقعیت مجازی کامپیوتری، معایب قابل توجهی دارند. این عیب‌ها نیز به ردیابی ضعیف‌تر حرکت و همچنین گرافیک کمتر تصاویر خروجی مربوط می‌شوند، به هر حال توان پردازشی این هدست‌ها از طریق پردازنده‌های موبایلی تأمین می‌شود.

البته هدست‌های واقعیت مجازی مستقل می‌توانند در قیاس با هدست‌های کامپیوتر و یا کنسولی، قیمت خیلی کمتری نیز داشته باشند. هدستی همانند Oculus Quest 2 هنوز هم می‌تواند بسیاری از بازی‌های واقعیت مجازی محبوب همانند Beat Saber را اجرا کند.

این ویدیو را نیز ببینید: تور واقعیت مجازی دوچرخه سواری برای دوران قرنطینه

البته هدست‌های کامپیوتری در قیاس با هدست‌های مستقل یک عیب بزرگ دارند و آن این است که باید فضایی را به‌صورت جداگانه به نصب حسگرهای Lighthouse اختصاص دهید. جهت تجربه یک بازی واقعیت مجازی در حد یک اتاق، پیشنهاد می‌شود که یک فضای خالی با ابعاد 2 در 1.5 متر داشته باشید. شاید همین کمی باعث ناراحتی شما شود. به هر حال باید این تجهیزات را نیز به وسیله سیم به کامپیوتر خود وصل کنید.

تجربه هدست‌های PSVR

در ادامه بحث در رابطه با سخت افزار مورد نیاز واقعیت مجازی، به PSVR می‌رسیم. هدست‌های PSVR در زمینه‌های ردیابی حرکت، رزولوشن و حتی نرخ نوسازی، چندان با معیارهای سایر هدست‌های معرفی شده در این مطلب، مطابقت ندارند. مسئله‌ای که در اینجا وجود دارد این است که هدست‌های دیگر از پشتیبانی ناشری همانند سونی برخوردار نیستند. این غول ژاپنی همیشه مشغول توسعه تجربه‌های AAA مختلف است. با وجود سخت‌افزار و همچنین ردیابی حرکت ضعیف‌تر، هدست‌های PSVR توانسته‌اند که فاصله خود با رقبا را کاهش دهند و این مهم نیز تا حد زیادی مرهون بازی‌های پرهزینه عرضه شده بر روی این پلتفرم است.

البته باید یک موضوع را نیز در نظر گرفت و آن، عرضه PSVR2 در تاریخی نامشخص در آینده است. PSVR2 برای پلی‌استیشن 5 و سخت‌افزار این کنسول بهینه شده و طبیعتا تجربه‌ای را ارائه می‌دهد که نسل فعلی PSVR قادر به ارائه آن نیست. در نهایت باید بگوییم که اگر خواهان تجربه عناوین ارائه شده بر روی هدست‌های PSVR هستید، آنگاه این خرید این هدست، تنها گزینه شما خواهد بود.

پرسش‌های متداول

تفاوت واقعیت مجازی با واقعیت افزوده (AR) و یا واقعیت تعمیم‌یافته (XR) در چیست؟

این اصطلاحات تا حدودی به یکدیگر مرتبط بوده، اما لزوما با واقعیت مجازی یکسان نیستند. AR یا همان واقعیت افزوده، به تجربه‌ای اشاره می‌کند که بر روی فیدهای دنیای واقعی ایجاد می‌شود. در اینجا محیط واقعی اطراف خود را مشاهده کرده و فقط در برخی از جاها، آیتم‌های مجازی را مشاهده می‌کنید. تمامی هدست‌های معرفی شده در این مطلب به غیر از PSVR، از لحاظ تئوری از واقعیت افزوده پشتیبانی می‌کنند و دلیل این قضیه نیز به دوربین‌های تعبیه شده در آن‌ها مربوط می‌شود. این روزها واقعیت افزوده بیشتر به حوزه موبایلی محدود شده است.

XR یا همان واقعیت تعمیم‌یافته نیز یک اصطلاح عمومی بوده که فناوری‌های واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و همچنین واقعیت ترکیبی (Mixed Reality) را توصیف می‌کند. واقعیت مجازی نیز برخلاف واقعیت افزوده و یا واقعیت ترکیبی، کاری به محیط واقعی اطراف شما نداشته و بنابراین تمامی محیطی را که در داخل هدست مشاهده می‌کنید، به‌صورت مجازی شبیه‌سازی می‌کند.

آیا کنسول‌های ایکس‌باکس وان و ایکس‌باکس سری ایکس|اس از واقعیت مجازی پشتیبانی می‌کنند؟

خیر و متأسفانه ظاهرا مایکروسافت نیز برنامه‌ای در این رابطه ندارد. یک بار فیل اسپنسر در مراسم E3 می‌گفت که چنین فناوری‌هایی باعث دور شدن بازی‌بازان از یکدیگر می‌شوند.

منظور از واقعیت مجازی در مقیاس یک اتاق چیست؟

منظور از این اصطلاح این است که می‌توانید در داخل یک فضای محدود، به قدم زدن پرداخته و با نقاط مختلف آن، تعامل داشته باشید. در این رابطه باید هم ردیاب‌های خوب و هم کنترلرهای حرکتی عالی داشته باشید. اگر بتوانید که فضای موردنیاز حرکت کردن خود و همچنین فضای موردنیاز نصب ایستگاه‌های ردیابی را فراهم کنید، آنگاه هدست‌های واقعیت مجازی مبتنی بر کامپیوتر، از سایر گزینه‌ها پیشی خواهند گرفت.

پیش‌تر، هدست‌های مستقل از چنین ویژگی‌هایی پشتیبانی نمی‌کردند، اما در نهایت هدست‌های Oculus Quest با پشتیبانی از ردیابی 6DOF و بدون نیاز به ردیابی خارجی، این موضوع را امکان‌پذیر کردند. فناوری به کار رفته در این هدست‌ها، مبتنی بر دوربین‌ها بوده و حداقل در زمان نوشتن این مطلب، در قیاس با هدست‌هایی که حسگرهای خارجی دارند، دقت کمتری را ارائه می‌دهد.

سخن پایانی

در بالا سعی کردیم که در رابطه با سخت افزار مورد نیاز واقعیت مجازی، اطلاعاتی را به شما ارائه دهیم. فضای واقعیت مجازی فعلی، تحت حاکمیت هدست‌های مستقل و فناوری‌های ردیابی حرکت پیشرفته قرار دارد. مدت‌ها از توقف پروژه‌‎هایی همانند Google Cardboard می‌گذرد. با انتشار بازی‌هایی همانند Half-Life: Alyx و همچنین عرضه Oculus Quest 2، واقعیت مجازی توانست که محبوبیت خود را افزایش دهد.

نوشته جهت تجربه واقعیت مجازی به چه سخت‌افزاری نیاز داریم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.