شاید بیشتر کاربران آی‌دیوایس‌ها این را بدانند که اپل به دلایل امنیتی به کاربرانش اجازه پنهان کردن اپلیکیشن در آی‌فون و آی‌پد را نمی‌دهد. ولی خوشبختانه راه و روش‌های گوناگونی پیش رو هستند که می‌توانید از آنان برای گم‌وگور کردن اپلیکیشن‌ها بهره ببرید.

شما نمی‌توانید یک اپلیکیشن را در آی‌اواس به راستی پنهان کنید. کمپانی اپل هرگز نگذاشته است که سیستم‌عامل iOS و iPadOS خود دارای ویژگی پنهان‌سازی اپلیکیشن‌ها باشند. همچنان اجازه نداده که اپلیکیشن‌های نوساخت، این توانایی را در دستان کاربران بنشانند.

تنها راه برای برداشتن یک اپلیکیشن از منوی اپلیکیشن‌ها، پاک کردن همیشگی آن است. برای پاک کردن یک اپلیکیشن در آی‌فون و آی‌پد، نخست آیکون آن را با انگشت خود لمس کنید و نگه دارید تا یک “X” روی آن آشکار شود، سپس یک بار دیگر آن را لمس کنید.

به دنبال این نوشته، ما چند ترفند خوب به شما خواهیم آموخت، تا با بهره‌گیری از آنان، بتوانید اپلیکیشن خود را پنهان کنید.

از این رو، با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

اپلیکیشن را از برآورد جستجو و پیشنهادات سیری مخفی کنید

همانگونه که می‌دانید، پیشنهادات سیری در صفحه Today و کنار کادر جستجوی Spotlight پدیدار می‌شوند. اگر پیوسته از ویژگی جستجو برای پیدا کردن اپلیکیشن‌های خود بهره می‌برید، از این رو، اپلیکیشنی که انگیزه پنهان کردن آن را دارید، می‌‌تواند در برآورد جستجوهای پی‌درپی یافت شود — یا می‌تواند در پی جستجوی اپلیکیشن‌های دیگر پدیدار شود.

اگر پیوسته با اپلیکیشنی کار کنید و از آن بهره ببرید، سیری همواره آن را به شما سفارش خواهد کرد. دستیار اپل این توانایی را دارد تا از کارکرد اپلیکیشن بیاموزد — از این رو، پیشنهاداتی را در میان اپلیکیشن‌های دیگر به شما خواهد داد. برای نمونه، اگر در یک اپلیکیشن، دکمه Share را بفشارید، فهرستی از پایانه‌هایی که سیری از سنجس کارکرد آن از آن یاد گرفته است را خواهید دید.

شما همچنان با ویژگی برآورد جستجو روبه‌رو هستید. بسیاری از اپلیکیشن‌ها این اجازه را به آی‌اواس می‌دهند تا بتواند پایگاه‌داده‌های جستجو شدنی را فهرست‌بندی کند، تا شما به سرعت بتوانید سندها و یادداشت‌های درخور نیاز را در این سیستم‌عامل یافت کنید. با این روند، اطلاعات بیشتر و ریزتری در سنجش با پیشنهادات سیری لو می‌روند.

برای پاک کردن یک اپلیکیشن از پیشنهادات سیری، گام‌های زیر را بردارید:

• نخست به Settings بروید.
• سپس به Siri بروید و به یافتن اپلیکیشن درخور نیاز خود بپردازید.
• همه گزینه‌های پیش رو در این صفحه را خاموش و ناتوان کنید تا Show App پدیدار شود.
• اکنون Show App را خاموش کنید تا اپلیکیشن از آشکار شدن در جستجوهای پسین و صفحه پیشنهادات رانده شود.

برای آنکه بتوانید اپلیکیشن خود را در آینده پیدا کنید، باید آیکون آن را در صفحه خانگی یا پوشه‌های وابسته به آن بجویید، و سپس آن را از همانجا اجرا کنید.

اپلیکیشن Settings به تنهایی دارای چنین ویژگی‌هایی نیست. اگر به پایین فهرست این اپلیکیشن برسید، با یک کادر جستجو روبه‌رو می‌شوید. در اینجا می‌توانید به دنبال پردازه‌ها و اپلیکیشن‌های نصب‌شده بگردید، و به سرعت به دستکاری تنظیمات آن‌ها بپردازید. هر اپلیکیشنی که می‌خواهید آن را پنهان کنید، در Settings و کادر جستجوی آن پدیدار خواهد شد.

اپلیکیشن را در یک پوشه قرار دهید

بی‌گمان دوست دارید که یک برابری میان آسانی و سختی در پیدایش آیکون اپلیکیشن پنهان‌شده برپا کنید. اگر پیوسته با اپلیکیشنی کار می‌کنید، شاید بخواهید که با چند گام ساده به آن دسترسی پیدا کنید. اگر دیربه‌دیر یا هفته‌ای یک بار از آن بهره می‌برید، می‌توانید کمی نوآورانه‌تر پیش بروید.

شما می‌توانید با ساخت پوشه‌های تودرتو، اپلیکیشن خود را پنهان کنید. با لمس کردن و نگه داشتن آیکون یک اپلیکیشن، همه اپلیکیشن‌ها آغاز به لرزیدن می‌کنند. یکی از اپلیکیشن‌های لرزان را لمس کنید و آن را بر روی اپلیکیشنی دیگر بکشانید تا پوشه‌ای ساخته شود. این پوشه را می‌توانید نامگذاری کنید.

پس از آنکه به اندازه درخور نیاز اپلیکیشن‌های گوناگونی را به درون پوشه کشاندید، با بکارگیری همان روند، آغاز به ساخت پوشه‌های دیگر و بیشتر کنید.

به درون پوشه‌های دیگری که ساخته‌اید بروید و در آنجا نیز همین کار را از سر بگیرید. در پایان، در یکی از پوشه‌های درونی، اپلیکیشن خود را رها کنید.

بهتر است که پوشه‌ها دارای فهرستی از اپلیکیشن‌های کاربردی باشند، تا گردش در میان آن‌ها خسته‌کننده باشد. می‌توانید از نامهایی به مانند “کاربردی”، “کاری”، “خرید”، یا “اداری” برای پوشه‌ها بهره ببرید.

آگاه‌سازی‌های اپلیکیشن را خاموش کنید

اگهی‌های وابسته به اپلیکیشن همچنان پس از رانده شدن آن از جستجوها و پیشنهادات سیری پدیدار خواهند شد. برای خاموش کردن این ویژگی، گام‌های زیر را دنبال کنید:

• به Settings بروید.
• به Notifications بروید و در فهرست پیش رو، به دنبال اپلیکیشن خود بگردید.
• پس از پیدا کردن اپلیکیشن، سپس آن را لمس کنید، و ویژگی Allow Notifications را خاموش کنید، تا از این پس، آگهی‌های وابسته به این اپلیکیشن را نبینید.

راه دیگری که پیش رو دارید، پنهان‌سازی آگهی‌ها و ناتوان‌سازی بنرها از صفحه قفل است. اگر ویژگی Notification Center را روشن رها کنید، آگهی‌های وابسته به یک اپلیکیشن را تنها زمانی می‌توانید ببینید که به شیوه دستی آنان را بررسی کنید.

اگر برای پنهان‌سازی اپلیکیشن خود سرسخت هستید، پس بهتر است که همه تنظیمات گره‌خورده به آن را خاموش و ناتوان کنید.

اپلیکیشن را از تاریخچه دریافت‌شده‌های اپلیکیشن فروشگاه اپل پاک کنید

اگر یک اپلیکیشن را از آی‌فون یا آی‌پد خود پاک کنید، اپلیکیشن فروشگاه اپل همچنان به یاد خواهد داشت که شما آن را دریافت کرده بودید. چه آن اپلیکیشن پولی باشد چه رایگان، همواره در بخش Purchased آشکار خواهد شد.

خوشبختانه، تنها جایی که اپل به شما اجازه پنهان کردن اپلیکیشین‌ها را می‌دهد، تاریخچه خرید از اپلیکیشن فروشگاه اپل است!

از این رو، گام‌های زیر را برای دیدن فهرستی از خریدهای پیشین در اپلیکیشن فروشگاه پیشه کنید:

• اپلیکیشن فروشگاه را باز کنید.
• سربرگ Today را لمس کنید.
• در گوشه بالا و راست نمایشگر، آیکون کاربری خود را لمس کنید.
• سپس گزینه Purchased را لمس کنید.

اکنون می‌توانید در میان فهرستی از اپلیکیشن‌های پولی و رایگان گشت‌وگذار کنید.

برای پنهان کردن یکی، انگشت خود از راست به چپ بر روی آن بکشانید، سپس گزینه Hide را لمس کنید تا ناپدید شود. همچنان با بهره‌گیری از کادر بالای نمایشگر، می‌توانید به جستجوی اپلیکیشن‌ها بپردازید. پس از پنهان‌سازی اپلیکیشن و ناپدید کردن آن، برای دریافت دوباره آن باید گزینه Get را لمس کنید.

از اپلیکیشن‌های دورو برای پنهان کردن فایل‌ها و یادداشت‌های خود بهره ببرید

اگر به دنبال پنهان کردن فایل‌ها و یادداشت‌های خود هستید، می‌توانید از یک اپلیکیشن دورو (dummy) بهره ببرید. این اپلیکیشن‌ها در پوشش اپلیکیشن‌هایی به مانند یک ماشین حساب نمایان می‌شوند، ولی هدف پشت‌پرده آن‌ها، ذخیره‌سازی فایل‌ها و اطلاعات، بدون برانگیختن هرگونه بدگمانی است.

اپل هرگز پذیرای کارهای فریب‌آمیز از سوی سازندگان اپلیکیشن‌ها نیست — از این رو، این اپلیکیشن‌ها همیشه خود و هدف خود را برای کاربران بازگو می‌کنند. آنان از آیکون‌ها و نامهایی برای خود بهره می‌برند تا در چهره، درخور شناسایی از سوی دیگران نباشند.

نام یکی از آنان، Private Calculator است.

همه این اپلیکیشن‌ها به شما اجازه می‌دهند تا دارایی خود را از گستاخان پنهان کنید.

از اپلیکیشن Photos برای پنهان کردن عکس‌ها و ویدیوهای خود بهره ببرید

اگر می‌خواهید یک اپلیکیشن را از کتابخانه اپلیکیشن Photos پنهان کنید، می‌توانید بدون بهره‌گیری از برنامه دیگری این کار را پیش بگیرید. به سادگی به دنبال عکس یا ویدیوی درخور نیاز بگردید، نخست گزینه share را لمس کنید، و سپس از پایین فهرست پیش رو، ویژگی Hide را برگزینید.

اکنون، عکس یا ویدیوی شما در آلبومی به نام Hidden در سربرگ Albums در اپلیکیشن Photos پنهان شده است.

این یک روش امن به شمار نمی‌آید، زیرا هر کسی به سادگی می‌تواند در این اپلیکیشن به دنبال عکس یا ویدیوی پنهان‌شده شما بگردد. هدف این ویژگی، برداشتن عکس‌ها از گاه‌نمای Photos است.

از برنامه Screen Time برای پنهان کردن اپلیکیشن‌های سیستمی بهره ببرید

برنامه Screen Time اپل ابزاری است برای مدیریت زمانی که با دستگاه خود سپری می‌کنید. این سرویس از ویژگی سرکشی پدرومادر نیز بهره می‌برد، که برخی از آنان را می‌توان برای دگرگونی کارکرد دستگاه به کار برد.

ناگفته نماند که این برنامه تنها توانایی پنهان‌سازی اپلیکیشن‌های سیستمی دستگاه را دارد.

به دنبال این کار، چند گام پیش رو را بردارید:

• به Settings بروید.
• به Screen Time بروید.
• گزینه Content and Privacy Restrictions را لمس کنید.
• گزینه Allowed Apps را لمس کنید.
• به پنهان‌سازی اپلیکیشن‌های سیستمی بپردازید.

اپلیکیشن‌های خود را با جیل‌بریک پنهان کنید

بکارگذاشتن میان‌افزاری بر یک دستگاه آی‌اواس با هدف دور زدن چارچوب اپل را جیلبریک می‌گویند. بکارگیری این گزینه، خوبی‌ها و بدی‌هایی به همراه دارد. در کنار آزادی‌هایی که به شما می‌دهد، همچنان می‌تواند دستگاه شما را آلوده به بدافزارها کند.

در پی بهره‌گیری از آن، شما ناچار به کار کردن با دست کم یک نسخه پیشین آی‌اواس هستید. این کار همچنان گارانتی دستگاه شما را می‌سوزاند.

اگر با در نگرش داشتن نکته‌هایی که گفته شد، همواره به دنبال جیلبریک کردن دستگاه خود هستید، بدانید که در پی بکارگیری از آن، می‌توانید از ویژگی‌ها و توییک‌هایی که اپل هرگز به آی‌اواس اضافه نخواهد کرد نیز بهره‌مند شوید.

یکی از آنان، دستیابی به ویژگی پنهان‌سازی اپلیکیشن‌ها با بهره‌گیری از توییکی به نام XB-Hide است. این توییک را می‌توانید از برنامه سیدیا (Cydia) به شیوه رایگان دریافت کنید.

بر پایه اطلاعاتی که از فهرست‌بندی سیدیا دریافت شد، این توییک اکنون روی دستگاه‌های جیلبریک‌شده‌ای که از نسخه ۱۱ یا ۱۲ سیستم‌عامل آی‌اواس بهره می‌برند کار می‌کند.

برآورد

دستگاه‌های اپل دارای ویژگی پنهان‌سازی اپلیکیشن نیستند، ولی برخی از روش‌ها برای گم‌وگور کردن یا ناتوان‌سازی اپلیکیشن‌ها در برخی از سرویس‌ها و برنامه‌ها بکاربردنی هستند.

اگر انگیزه شما برای جیلبریک کردن دستگاه خود و سوزاندن گارانتی آن تنها پنهان کردن یک اپلیکیشن است، ما پیشنهاد می‌کنیم که این کار را نکنید. می‌توانید از راه و روش‌هایی که در بالا گفتیم بهره ببرید، یا یک گوشی اندرویدی در کنار آی‌دیوایس‌های خود داشته باشید. به هر رو، بی‌اندیشه پیش نروید.

نوشته آموزش پنهان کردن اپلیکیشن در آی‌فون و آی‌پد اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

همانگونه که به خوبی می‌دانید، دابل‌کلیک یک رویه استاندارد برای باز کردن آیکون‌های روی دسکتاپ سیستم‌عامل ویندوز با دوبار کلیک کردن بر روی آن‌ها است. این روش از باز کردن تصادفی برنامه‌ها پیشگیری می‌کند. هرچند برخی از شما شاید دل‌تان بخواهد که تنها با یکبار کلیک کردن، به فایل‌ها و اپلیکیشن‌های خود دسترسی پیدا کنید. اگر چنین است، پس با ما به دنبال این نوشته همراه باشید.

روشن کردن ویژگی یکبارکلیک در ویندوز ۱۰

برای آنکه بتوانید تنظیمات پیش‌انگار برای باز کردن فایل‌ها و پوشه‌ها را از دوبار کلیک به یکبار کلیک دگرگون کنید، نخست به منوی Start بروید. از آنجا در کادر جستجو، به دنبال “File Explorer” بگردید و با پیدا شدنش، روی آن کلیک کنید یا دکمه اینتر را بفشارید.

در پنجره پیش رو، نخست به سربرگ View بروید، سپس به Options و در پایان به Change Folder and Search Options بروید.

در پنجره بازشده، در سربرگ General تیک گزینه (Single-Click to Open an Item (Point to Select را بزنید. پس از برگزیدن این ویژگی، هنگامی که نشانگر ماوس را بر روی آیکون‌ها می‌کشانید، آنان زیرخطدار می‌شوند. اگر می‌خواهید که عنوان آیکون‌ها همیشه زیرخطدار شوند، از این رو تیک گزینه Underline Icon Titles Consistent with My Browser را بزنید.

اکنون با روشن کردن این ویژگی، اگر می‌خواهید یک آیکون را بدون باز کردن آن برگزینید، تنها نیاز است که نشانگر ماوس خود را بر روی آن بکشانید.

شما همچنان می‌توانید کاری کنید که ویندوز برای هریک از آیتم‌ها یک چک‌باکس فراهم کند که به شما اجازه دهد تا آن آیتم را برگزینید. برای روشن کردن این ویژگی، به سربرگ View در پنجره Folder Options کنونی بروید، و در پایین در بخش Advanced Settings بر روی چک‌باکس Use Check Boxes to Select Items کلیک کنید و در پایان بر روی دکمه OK کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره و پنجره بسته شود.

هشدار

از دید امنیتی، روشن کردن ویژگی یکبارکلیک و بهره‌گیری از آن از سوی ما سفارش نمی‌شود، مگر آنکه شما بدانید که بر روی چه آیتمی کلیک می‌کنید، که اگر اینگونه نباشد، می‌توانید در یک چشم برهم زدن، قلاده یک ویروس تشنه به تکثیر را باز کنید!

نوشته چگونه در ویندوز 10 آیکون‌ها را با یکبار کلیک باز کنیم؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

تصاویر، یا به گزاره‌ای دیگر، “فرتورهایی” که روی نمایشگر کامپیوتر خود می‌بینید، از بهم پیوستن نقطه‌هایی به نام پیکسل (Pixel) پدیدار شده‌اند. نمایشگرهای پایین‌رده امروزی بیش از یک میلیون پیکسل در خود دارند، که شیوه بهره‌گیری از تک‌تک آن‌ها برای آفرینش یک فرتور بر دوش گرم کامپیوتر نهاده شده است. به دنبال این هدف نیک، کامپیوتر نیازمند به یک برگرداننده است، تا بتواند داده‌های باینری را از پردازشگر (CPU) گرفته، و آن‌ها را به فرتورهایی دگرگون کند تا درخور دیده شدن از چشمان شما باشد. ولی اگر یک کامپیوتر از ویژگی گرافیک روی مادربورد خود بهره‌مند باشد، از این رو، دردسر این کار برای کارت گرافیک خواهد بود.

اگر می‌‍خواهید با ما در این قطعه سخت‌افزاری ارزشمند قوطه‌ور شوید، در ادامه با ما همراه باشید.

کارت گرافیک چیست؟

یک کامپیوتر را در نقش یک کمپانی گمان کنید، که دپارتمان هنر ویژه خود را دارد. هریک از کارکنان آنجا درخواست کار کردن بر روی بخشی از یک اثر هنری برگزیده را به دپارتمان هنر ارسال می‌کنند. دپارتمان هنر بررسی‌های پایانی برای شیوه ساخت یک فرتور را به کار می‌بندد، و برآورد آن، گزینش ایده یک از کارکنان، و برگرداندن آن به یک فرتور نمایشی است.

یک کارت گرافیک نیز به همین روش کار می‌کند. پردازشگر در پی همبستگی با اپلیکیشن‌های نرم‌افزاری، اطلاعاتی درباره یک فرتور را به کارت گرافیک می‌فرستد. کارت گرافیک بر پایه اطلاعات دریافت‌شده از پردازشگر، شیوه بکارگیری از پیکسل‌ها برای ساخت یک فرتور را درمی‌یابد. سپس اطلاعات به‌دست‌آمده از برآورد کار را از راه کابل میان خود و نمایشگر به نمایشگر روانه می‌کند.

ساخت یک فرتور بر پایه داده‌های باینری روندی بس دشوار است. برای ساخت یک فرتور سه‌بعدی، کارت گرافیک نخست یک مدل اسکلتی (wire-frame) از آن می‌سازد، سپس به کمک پیکسل‌ها، آن را به یک فرتور شطرنجی دگرگون می‌کند. در پایان، روشنایی، بافت، و رنگ نیز به آن اضافه می‌کند.

برای بازی‌های ویدیویی با ساختار و گیم‌پلی سریع، کامپیوتر باید این روند را دست کم ۶۰.۰ بار در ثانیه (هر ۱۶.۶ میلی‌ثانیه) به کار بندد. بدون وجود یک کارت گرافیک برای به کار بستن این محاسبات سنگین، کامپیوتر به سادگی با آه و ناله روبه‌رو می‌شود!

کارت گرافیک با بهره‌گیری از ۴ بخش بنیادین کامپیوتر این روند را به کار می‌بندد:

• مادربورد (Motherboard): پیوندی میان برق و داده است
• پردازشگر (Procssor): شیوه بهره‌گیری از هر پیکسل را به کار می‌بندد
• حافظه (Memory): اطلاعات وابسته به هر پیکسل و فرتورها را در خود نگه می‌دارد
• نمایشگر (Monitor): نمایش‌دهنده فرتور است

GPU چیست؟

به مانند یک مادربورد، کارت گرافیک نیز یک صفحه مدار چاپی است، که دارای پردازشگر و حافظه ویژه خود است. کارت گرافیک همچنان دارای تراشه سیستم ورودی/خروجی ویژه خود است، که اطلاعات پیکربندی و تنظیمات کارت را در خود نگه داشته، و توانایی بررسی و عیب‌یابی ورودی/خروجی و حافظه را دارد.

پردازشگر یک کارت گرافیک، GPU (واحد پردازش گرافیکی) نام دارد. کارکرد جی‌پی‌یو به مانند سی‌پی‌یو (CPU) است، که هدف آن، بکاربستن محاسبات پیچیده ریاضی و هندسی درخور نیاز برای سازوکار رندرینگ است. برخی از جی‌پی‌یوها دارای ترانزیستورهای بیشتری در برابر سی‌پی‌یوهای میان‌رده هستند.

یک جی‌پی‌یو در پی خشم به‌دست‌آمده از محاسبات دیوانه‌وار و پیچیده خود، گرمای بیشتری تولید می‌کند. از این رو، آن را همیشه همبسته به یک دلبر خنک کننده به نام فن (Fan) می‌بینید.

در پی توان خودخواه پردازشی آن، یک جی‌پی‌یو برنامه‌ریزی ویژه‌ای را برای آناکاوی داده‌ها و بهره‌گیری از آنان به کار می‌گیرد. غول‌های بی‌شاخ‌ودمی به مانند ای‌ام‌‎دی، انویدیا، و ای‌تی‌آی هرسه شمار بسیاری از جی‌پی‌یوهای بی‌قلاده و وحشی خود را به صورت جداگانه یا جاسازی‌شده در محصورت گوناگون روانه بازار کرده‌اند، و پیشرفت‌هایی بس چشمگیر در ساخت و بهره‌وری هرچه بهتر از کارایی سوزناک و کهربایی آنان داشته‌اند.

با هدف بهبود کیفیت، جی‌پی‌یوها از دو ویژگی ضدپلگی (FSAA) برای صاف و یکنواخت‌سازی لبه اشیا سه‌بعدی، و فیلتر ناهمسانگرد (AF) برای واضح کردن فرتورها بهره می‌برند.

هریک از کمپانی‌ها با گذر زمان اکنون تکنیک‌های ویژه خود را برای سروکله زدن با رنگ‌ها، نورپردازی‌ها، سایه‌پردازی‌ها، سطح و عمق، بافت‌ها، و الگوها به کار می‌گیرند.

در پی ساخت فرتورها، جی‌پی‌یو نیازمند به نگهداری از اطلاعات است. از این رو، از حافظه ویژه و خودشیفته‌ای که دارد (VRAM)، برای ذخیره اطلاعات وابسته به هریک از پیکسل‌های دلربا، مانند رنگ و مکان آن‌ها در نمایشگر بهره می‌برد.

از حافظه همچنان برای نگهداری از فرتورهای آماده، پیش از به نمایش درآمدن‌شان بر روی نمایشگر بهره گرفته می‌شود. بیشتر حافظه‌های ویدیویی دارای دو درگاه هستند که توانایی خواندن از خود و نوشتن روی خود را به صورت همزمان فراهم می‌کنند — جدا از سرعت کهربایی بسیار زیادی که برای بکاربستن این دو روند از آن برخوردار هستند.

حجم حافظه در کارکرد جی‌پی‌یوها نقش بنیادین دارد. اگر حافظه به اندازه درخور نیاز جا برای نگهداری از اطلاعات نداشته باشد، برنامه یا بازی همچنان در حال رانش خواهد ماند، ولی نیازمند به بهره‌گیری از حافظه سی‌پی‌یو (RAM) برای ذخیره‌سازی داده‌ها خواهد بود. در این حالت، جی‌پی‌یو زمان بسیار زیادی را برای دستیابی به اطلاعات درون حافظه سی‌پی‌یو باید پشت سر بگذارد. این در پایان به کندی بیش از اندازه سیستم در بکارگیری همه کارها می‌انجامد.

حافظه بی‌درنگ و سرراست به یک دگرگون‌گر دیجیتال به آنالوگ به نام DAC پیوسته می‌شود. این دگرگون‌گر که همچنان با نام RAMDAC نیز شناخته می‌شود، هر فرتوری که به چنگ می‌آورد را به سیگنال‌های مرموزی دگرگون می‌کند، تا نمایشگر بتواند از آنان خوراک کند.

برخی از کارت‌ها دارای چند دگرگون‌گر هستند، که به بهبود هرچه بیشتر در کارایی می‌افزاید، و پشتیبانی از چند نمایشگر را در بر خواهد داشت.

در پایان، این دگرگونگر فرتور چرب و خوشمزه را از راه کابل به نمایشگر ارسال می‌کند، از این رو، نمایشگر لبخند می‌زند.

جمع‌بندی

کارت گرافیک یک قطعه سخت‌افزار کامپیوتری است، که کارکرد آن، تولید فرتورهای دوبعدی و سه‌بعدی بر روی نمایشگر است. کارت گرافیک سرپرستی رندرینگ فرتورها بر نمایشگر را بر دوش دارد، و این کار را با دگرگونی داده‌ها به سیگنال‌های درک‌شدنی برای نمایشگر به پایان می‌رساند. هر چیز “دیداری” در کامپیوتر بر دوش جی‌پی‌یو نهاده شده است، که می‌تواند وابسته به یک کارت گرافیک جداشدنی، یا جاسازی‌شده بر روی مادربورد باشد.

نوشته کارت گرافیک چگونه کار می‌کند؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.