مروری بر تاریخچه سونی؛ امپراطوری ژاپنی در دنیای صوت و تصویر

سونی یکی از بزرگ‌ترین نام‌ها در حوزه لوازم الکترونیکی در جهان است. این شرکت ژاپنی بیش از 70 سال است که در حوزه تولید انواع لوازم خانگی، لوازم رایانه‌ای، قطعات الکترونیکی، کنسول‌های بازی و… فعالیت می‌کند و محصولاتش در سراسر جهان طرفدار دارند.

ابعاد مختلفی از زندگی مردم در جهان با نام سونی گره خورده است، حتی بسیاری از ایرانی‌ها در طول زندگی خود حداقل از یکی از محصولات سونی استفاده کرده‌اند و با آن خاطره دارند. بازه مشتریان این شرکت آنقدر بزرگ است که قابل شمارش نیست، همچنین بسیاری از مشتریان قدیمی سونی از میان ما رفته‌اند و قطعا بسیاری از طرفداران آینده سونی، هنوز به دنیا نیامده‌اند.

این بسیار شگفت‌انگیز است که یک شرکت تا چه اندازه می‌تواند به زندگی مردم در سراسر جهان نفوذ کند و بخشی از تجربه‌های تلخ یا شیرین روزانه آن‌ها باشد.

سونی در ماه 7 مه 1946 مصادف با 17 اردیبهشت 1343 در تقویم شمسی و درست بعد از پشت‌سر گذاشتن یکی از بحرانی‌ترین دوران در تاریخ کره زمین متولد شد، به مناسبت تولد 75 سالگی این شرکت، در این مطلب به سراغ تاریخچه سونی رفته‌ایم و نگاهی اجمالی به سرگذشت این شرکت جذاب ژاپنی خواهیم داشت، با آی‌تی‌رسان همراه باشید:

تاریخچه شرکت سونی

پس از بمباران هیروشیما و ناگازاکی و پایان جنگ جهانی دوم، شاید هیچ‌کس فکر نمی‌کرد که ژاپن بتواند دوباره قد علم کند. در همان دوران یاس و نامیدی، ماسارو ایبوکا 38 ساله یک فروشگاه لوازم الکترونیکی را با سرمایه 530 دلاری در توکیو ژاپن راه‌اندازی کرد. چند ماه بعد آکیو موریتا به ایبوکا پیوست تا در 7 مه 1946 شرکت مهندسی مخابراتی توکیو تسوشین کوگیو تاسیس شود، شرکتی که توانست اولین ضبط صوت ژاپنی با نام Type-G را تولید کند. آقایان ایبوکا و موریتا، در سال 1955 نام شرکت خودشان را به سونی تغییر دادند.

حکایت نام سونی

زمانی که بنیان‌گذاران سونی در رویای حضور در بازار جهانی بودند، به دنبال نامی می‌گشتند که در بازار داخلی و خارجی بتوانند از آن استفاده کنند. نام توکیو تسوشین کوگیو بسیار طولانی و دشوار بود، به همین دلیل در ابتدا قرار شد تا مخفف این نام یعنی TTK برای نام جدید شرکت آقای موریتا و ایبوکا انتخاب شود، اما این نام مخفف شرکت راه‌آهن توکیو هم بود و به همین دلیل این دو نفر به دنبال نام دیگری رفتند.

اولین ضبط صوت سونی

بنیان‌گذاران سونی سپس بر روی نام Totsuko و Tokyo Teletech به توافق رسیدند اما تلفظ Totsuko برای بازار‌های جهانی مناسب نبود و یک برند آمریکایی نیز از نام Teletech استفاده می‌کرد. بنابراین این دو نام نیز کنار رفتند. سونی نامی بود که سرانجام بر روی این شرکت گذاشته شد. سونی از دو واژه لاتین sonus به معنای صوت و تصویر و sonny اصطلاحی که در دهه 50 میلادی به پسران جوان در آمریکا می‌گفتند، تشکیل می‌شود.

تاریخچه سونی – اولین صعود

سونی پس از ضبط‌های سری Type-G به تولید رادیوهای ترانزیستوری قابل حمل روی آورد و رادیو مدل TR-63 این شرکت فروش بسیار بالایی در بازار آمریکا داشت، به نوعی که مشتریان جدیدی برای صنعت لوازم میکروالکترونیک‌ها به وجود آمد.

در سال 1960 آکیو موریتا شرکت سونی را در آمریکا تاسیس کرد تا در این بازار حضور قدرتمندتری پیدا کنند. ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا هر دو توجه ویژه‌ای به بازار آمریکا داشتند و متمایل بودند هرچه سریع‌تر در این کشور شناخته شوند. به ویژه آقای موریتا حضور در آمریکا را پشتوانه موفقیت سونی در آینده می‌دید.

اولین رادیوی سونی

او پس از بازگشت به ژاپن، کارمندان با تجربه و میانسال دیگر شرکت‌ها را تشویق کرد تا مجددا به کار خود بها دهند و برای شروعی دوباره به سونی بپیوندند. این روش بسیار تاثیرگذار و موفقیت‌آمیز بود، به طوری که دیگر شرکت‌های ژاپنی نیز در آن زمان به استخدام کارمندان با تجربه روی آوردند. این روش موجب تحولی در اقتصاد ژاپن به عنوان یک صادر کننده قدرتمند، طی سال‌های 60 تا 80 میلادی شد.

به همین دلیل حضور شرکت‌های ژاپنی در بازار دیگر کشورها گسترش پیدا کرد و کالاهای ساخت ژاپن نیز اعتبار فراوانی پیدا کردند. در میان این کالاها، سونی همواره به عنوان یک برند بسیار با کیفیت شناخته می‌شد و با قدرتی که به مرور زمان به دست آورد، توانست قیمتی بالاتر از سطح بازار بر روی محصولات خود قرار دهد و مردم به دلیل کیفیت محصولات سونی، اجناس این شرکت را حتی گران‌تر از دیگر برندهای بازار خریداری می‌کردند.

ایبوکا در سن بازنشستگی

تاریخچه سونی – موریتا رییس می‌شود

آکیو موریتا نقش اساسی در روند رو به رشد سونی داشت و با ایده‌های خود روز به روز این شرکت را به برندی قدرتمندتر تبدیل می‌کرد. به همین دلیل در سال 1976 ماسارو ایبوکا خود را بازنشسته کرد و موریتا را عنوان رییس شرکت معرفی شد. موریتا در ادامه چندین کسب‌وکار جانبی را در سونی راه‌اندازی کرد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها ایجاد یک شرکت بیمه در سال 1979 بود.

تاریخچه سونی – رکود بزرگ

سونی در آن سال‌ها در اوج بود و محصولات بسیاری تولید می‌کرد اما رکود شدید دهه 1980 بر کار سونی نیز تاثیر گذاشت. کاهش خرید موجب شد تا سونی قیمت تمام شده محصولاتش را کاهش دهد و سود سهامش به شدت افت کند. بسیاری از کسب‌و‌کارها در آن سال‌ها نابود شدند، بسیاری فکر می‌کردند که سونی هم به زودی ورشکسته خواهد شد.

در آن زمان نوریو اوگا به سونی آمد، یک مدیر جوان با کلی ایده و چشم‌انداز جدید، او توانست سونی را در رکود دهه 80 زنده نگه‌دارد و همزمان تولید لوح‌های فشرده را توسعه دهد. سونی بازار وی‌اچ‌اس را باخته بود اما در مورد سی‌دی‌های فشرده این اتفاق تکرار نشد و سونی پیش از دیگر شرکت‌ها بر روی تولید این محصولات سرمایه‌گذاری کرد.

تاریخچه سونی – تولید اولین‌ها

در عین حال اولین تلویزیون تمام ترانزیستوری جهان و نخستین دستگاه ضبط ویدیویی توسط سونی تولید شد. مدیران سونی اعتقاد راسخی به ابداع وسایل جدید داشتند. این رویکرد همواره مد نظر مدیران شرکت سونی بود، آن‌ها به دنبال آن بودند تا برند اول در تولید لوازم صوتی جدید باشند.

اولین واکمن سونی

با همین تفکر بسیاری از اولین‌ها در سونی رخ داد، این شرکت دستگاه تاریخی واکمن را تولید کرد، سپس اولین دستگاه ضبط صدای استریوی دنیا توسط سونی وارد بازار شد.

تاریخچه سونی – تغییر رویکرد

سونی با اوگا در سال 1988 شرکت موسیقی سی‌بی‌اس رکوردز را خریداری کرد و سپس در سال 1989 با سرمایه قابل توجهی، شرکت سینمایی کلمبیا پیکچرز نیز در آمریکا خریداری شد.

به این ترتیب حضور سونی در حوزه‌های صوتی و تصویری توسعه پیدا کرد و تمرکز این شرکت به صنعت تفریح و سرگرمی متمایل شد. در ادامه این روند در ابتدای دهه 90 پلی‌استیشن متولد شد تا سونی به یکی از قطب‌های اصلی در سه صنعت بازی ویدیویی، موسیقی و سینما تبدیل شود.

نوریو اوگا

در ادامه موریتا که اوگا را فردی لایق‌تر می‌دانست به عنوان جانشین خود در سمت مدیر اجرایی منصوب کرد، یعنی همان کاری که ایبوکا در سال 1976 در حق موریتا انجام داده بود.

با حضور موریتا و جانشین جدیدش یعنی اوگا، خط مشی جدید سونی برای توسعه حضور تفریح و سرگرمی افزایش پیدا کرد. سونی به دنبال یک همگرایی و اتصال میان موسیقی، فیلم و حوزه دیجیتال الکترونیک از طریق اینترنت بود.

اولین دوربین ضبط ویدیویی سونی

تاریخچه سونی – اولین مدیر غیر ژاپنی

در سال 2005 هوارد استرینگر اهل ولز به عنوان اولین مدیر اجرایی غیر ژاپنی سونی در این شرکت مشغول به کار شد. البته استرینگر به عنوان اولین مدیراجرایی غیر ژاپنی در میان شرکت‌های بزرگ ژاپنی نیز محسوب می‌شد. ژاپنی‌ها معمولا تعصب خاصی به مدیران داخلی دارند و حضور استرینگر در سونی به عنوان اتفاق مهمی در ژاپن شناخته می‌شد.

استرینگر 9 هزار شغل اضافی را در سونی کاهش داد از طرفی به حضور سونی در رسانه‌ها کمک کرد. یکی از مهم‌ترین تاثیرات استرینگر در سونی تولید فیلم‌های بلاک‌باستری مانند اسپایدرمن بود. او به دنبال حذف بیزینس‌های جانبی شرکت سونی بود و قصد داشت تا سونی مجددا بر روی تولید لوازم الکترونیکی متمرکز شود. در همان سال‌ها اولین دوربین عکاسی سونی نیز تولید شد.

استرینگر موفقیت‌هایی را کسب کرد اما برخی ضررهای مالی سونی در دوران مدیریت او غیر قابل چشم پوشی بود، به این ترتیب در سال 2012، کازوی هیرای به سونی آمد.

تاریخچه سونی – عصر هیرای

مهم‌ترین هدف هیرای، تغییر ساختار مدیریتی سونی از بروکراسی بود. هیرای همچنین تمرکز عمده کار خود را بر روی سه بخش موبایل، بازی و تکنولوژی تصویر نهاد. هیرای در این میان به دنبال آن بود تا ضررهای بازار تلویزیون‌های سونی را کاهش دهد. او در ادامه تمام سهام‌های سونی در شرکت سونی اریکسون را خرید تا سرمایه‌گذاری جدیدی بر روی بخش موبایل داشته باشد.

در همین راستا بخش Vaio که لپ‌تاپ‌های سونی را تولید می‌کرد نیز در سال 2014 فروخته شد، به جای آن بخش تلویزیون سونی به یک شرکت تحت مدیریت کامل تبدیل شد تا با افزایش بهره‌وری آن، ضرر 7.8 ملیارد دلاری این بخش طی یک دهه جبران شود.

تاریخچه سونی – سونی هر روز کوچک‌تر می‌شود

با شکست بخش موبایل این شرکت، بسیاری از بخش‌های دیگر نیز فروخته شدند. در همان سال 2014 سونی اعلام کرد که بیش از 20 فروشگاه خود را می‌بندد. همچنین 9.2 درصد سهام این شرکت در استودیو بازی‌سازی اسکوئر انیکس نیز فروخته شد. البته باز هم در همان سال 2014 سونی اعلام کرد که با همکاری گروه بزرگ مروارید در شانگهای چین، به توسعه بخش بازاریابی و تولید بازی‌های ویدیویی روی خواهد آورد.

در سال 2016 خبر ادغام بخش فیلم و تلویزیون سونی با نام Sony Pictures Entertainment با بخش گیمینگ این شرکت با نام Sony Interactive Entertainment اعلام شد. در سال 2019 نیز بخش تلفن همراه، تلویزیون و دوربین سونی ادغام شد و این را می‌توان مهم‌ترین خبر از کمپانی سونی طی سال‌های اخیر اعلام کرد.

تاریخچه سونی – بزرگ‌ترین دستاورد‌های سونی

سونی در طی دوران 75 ساله خود چندین محصول بسیار ویژه و تکرار نشدنی را تولید کرد که مانند بمب دنیا را تکان دادند. این شرکت برخی استانداردها در دنیای فناوری را نیز تغییر داد و بارها با اختراعات سونی، به طور کلی شیوه زندگی مردم دگرگون شد.

اولین محصول این شرکت یک دستگاه پلوپز خانگی بود، اما این شرکت در ادامه به تولید دستگاه ضبط صوت و رادیو روی آورد و به دلیل موفقیت در این بخش، تا پیش از سال 1990 تمرکز اصلی سونی بر تولید محصولات صوتی و رادیویی باقی ماند.

تاریخ‌نگار سونی

این شرکت در سال 1950 اولین دستگاه ضبط صوت ژاپنی را با نام Type G تولید کرد.

در سال 1955 شرکت توکیو تسوشین کوگیو به نام سونی تغییر یافت و در همان سال اولین رادیوی ترانزیستوری ژاپنی توسط سونی تولید شد.

اولین تلویزیون قابل حمل سونی در سال 1960 تولید شد.

کاست ضبط صوت سونی

سونی در سال 1966 اولین کاست ضبط صوت خود را به بازار عرضه کرد.

در سال 1968 همکاری سونی با سی‌بی‌اس رکوردز آغاز شد، سونی در بخش ضبط صدای موسیقی با سی‌بی‌اس همکاری داشت.

در سال 1968 همچنین اولین تلویزیون رنگی سونی تولید شد.

دستگاه چخش کاست ویدیویی سونی

در سال 1971 اولین دستگاه پخش کاست ویدیویی سونی عرضه شد.

در سال 1976 ایبوکا خود را بازنشسته کرد و موریتا را به عنوان جانشین شرکت برگزید.

سونی در سال 1979 اولین نسل دستگاه پخش صوت قابل حمل واکمن را معرفی کرد.

در سال 1982 اولین دستگاه تجاری پخش سی‌دی را در بازار جهانی عرضه کرد.

در سال 1984 اولین دستگاه پخش سی‌دی قابل حمل توسط سونی فروخته شد.

در سال 1988 سونی تمام سهام شرکت سی‌بی‌اس رکوردز را خریداری کرد و به طور رسمی وارد عرصه موسیقی شد.

در سال 1989 اوگا به عنوان مدیر عامل سونی انتخاب شد و این شرکت کلمبیا پیکچرز را خریداری کرد.

در سال 1994 اولین کنسول بازی پلی‌استیشن در ژاپن به فروش رسید.

در سال 1995 سونی اولین دستگاه ضبط ویدیو دستی خود را معرفی کرد.

در سال 1999 آقای نوبودوکی آدیه به مقام مدیر عاملی سونی رسید.

هوارد استرینگر

در سال 2005 هوارد استرینگر به عنوان اولین مدیر غیر ژاپنی سونی معرفی شد.

در سال 2012 آقای هیرای مدیرعامل سونی شد.

در سال 2013، سونی کنسول پلی‌استیشن 4 را معرفی کرد، این دستگاه پرفروشن‌ترین کنسول بازی در تاریخ است.

نوشته مروری بر تاریخچه سونی؛ امپراطوری ژاپنی در دنیای صوت و تصویر اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟

SaaS یکی از اصطلاحات و مخفف‌‎های رایجی است که توسط متخصصان دنیای کامپیوتر، به زبان آورده می‌شود. SaaS مخفف Software as a Service (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) بوده و در دنیای امروزی رایانه‌ها، کاربردی وسیع دارد. در ادامه قصد داریم که توضیحات بیشتری را در این باره به شما ارائه دهیم.

SaaS چیست و به چه معنا است؟

در مقدمه اشاره کردیم که SaaS مخفف Software as a Service است. در مقابل این اصطلاح، می‌توان به Software as a Good (نرم‌افزار به‌عنوان کالا) اشاره کرد. اولی مثل این است که در دنیای غیردیجیتال، هر بار به شخصی مبلغی پول داده تا کاری را برای شما انجام دهد. دومی نیز همانند کالاهای مصرفی بوده که یک بار آن‌ها را خریداری و مصرف می‌کنید.

اگر سال‌های حوالی 2000 میلادی را به یاد داشته باشید، آنگاه به روشی دیگر نیز می‌توان SaaS را برای شما توضیح داد. فرض کنید که به جدیدترین نسخه یک واژه‌پرداز نیاز دارید. بنابراین به نزدیک‌ترین فروشگاه لوازم کامپیوتری رفته و یک نسخه از آن را خریداری می‌کنید و سپس به خانه بازگشته و آن را بر روی کامپیوتر خود نصب می‌کنید. SaaS آمده تا جایگزین این فرایند شود.

می‌توان SaaS را به‌عنوان سرویسی در نظر گرفت که به‌صورت آنلاین به آن دسترسی پیدا کرده و به جای دانلود و یا خرید یک نسخه فیزیکی از نرم‌افزار، به ازای استفاده از سرویس موردنظر، حق اشتراک پرداخت می‌کنید. حتی می‌توان اینترنت را نیز به‌عنوان یک Software as a Service در نظر گرفت. به هر حال اکنون دیگر جهت اتصال کامپیوتر خود به اینترنت، آن هم به مدت محدودی، لازم نیست که دیسک‌های AOL خریداری کنید.

SaaS

اگر بخواهیم این طرز فکر را گسترش دهیم، آنگاه اکثر چیزهایی که ما امروزه در دنیای کامپیوتر از آن‌ها استفاده می‌کنیم و روزی software as a good بوده‌اند (همانند اینترنت، واژه‌پردازها، رسانه‌های استریمینگ، بازی‌ها، نرم‌افزارهای آنتی ویروس و …)، اکنون تحت چتر SaaS قرار دارند.

تاکنون در این مطلب بحث بر سر این بود که کاربران خانگی چگونه با این موضوع روبه‌رو می‌شوند. از طرفی دیگر، کسب‌و‌کارها نیز می‌توانند در مواضع متفاوت‌تری، از SaaS استفاده کنند، هر چند که اصل موضوع یکسان است. راه‌کارهای SaaS که کسب‌و‌کارها بیشتر با آن سروکار دارند شامل: میزبانی وب، ثبت رویدادها، سیستم‌های پرداخت و سایر خدمات می‌شوند. از ایده‌های مشابه SaaS که در کسب‌و‌کارها مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به Infrastructure as a Service (زیرساخت به‌عنوان سرویس) و Platform as a Service (پلتفرم به‌عنوان سرویس) اشاره کرد.

SaaS از کجا آمد؟

کاربران عمومی بیشتر با پردازش ابری، SaaS را شناختند. پردازش ابری که در آن سرویس‌های پردازشی بر بستر اینترنت ارائه می‌شوند، از دهه 1960 وجود دارد. درست است که این پدیده مربوط به پیش از سال 2000 میلادی بوده، اما اکثر مردم با راه‌اندازی Elastic Compute Cloud شرکت آمازون در سال 2006، از این موضوع آگاه شدند.

ایمیل، سرویس‌های استریم، تولید محتوا و همچنین پلتفرم‌های همکاری از راه دور، همگی نمونه‌های رایجی از SaaS هستند. چنین سرویس‌های از لحاظ مالی، از 3 طریق به درآمدزایی می‌پردازند: حق اشتراک، تبلیغات و نگهداری کاربران.

خدمات اشتراکی

مجموعه نرم‌افزارهای ویرایشی شرکت ادوبی، یکی از بهترین مثال‌ها در زمینه SaaS مبتنی بر پرداخت حق اشتراک هستند. در چنین مواردی باید جهت تمدید سرویس و حق استفاده، حق اشتراک پرداخت کنید.

SaaS

تبلیغات و پیش‌نمایش‌ها

اگر بخواهیم پلتفرم‌های استریم را در نظر بگیریم، آنگاه می‌توان یوتیوب را یک مثال عالی از یک SaaS تبلیغات محور به حساب آورد. حال که یوتیوب، محتوای پولی پریمیوم را نیز در مدل کسب‌و‌کار خود قرار داده، این موضوع بیشتر صدق می‌کند. در این پلتفرم می‌توانید در ازای مشاهده تبلیغات، به‌صورت رایگان به محتوا دسترسی پیدا کرده و البته محتوای پولی را نیز در اختیار نخواهید داشت.

SaaS

می‌توان یوتیوب را، هم از این لحاظ که رایگان بوده و هم از این دید که یک پیش‌نمایش رایگان از نسخه پولی است، یک محصول تبلیغات محور به حساب آورد. چنین قضیه‌ای در رابطه با Microsoft Outlook نیز صادق است. از طریق بستر اینترنت می‌توانید به ایمیل‌رسانی رایگان و همچنین مجموعه آفیس، دسترسی پیدا کنید که البته برخی از ویژگی‌های دومی فقط در نسخه پولی آن وجود دارند.

این مطلب را نیز بخوانید: Games As A Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟

نگهداری کاربر

در نهایت اینکه برخی از SaaSها نیز هستند که تبلیغات مستقیم نداشته و همچنین یک نسخه پولی بهتر نیز ندارند. چنین سرویس‌هایی در عوض سعی می‌کنند که شما را به سمت استفاده از سایر سرویس‌های همان شرکت، دعوت کنند. گوگل بهترین نمونه در این رابطه است.

سرویس‌های ابری گوگل، رایگان هستند. سرویس ایمیل گوگل یا همان جیمیل، نه‌تنها رایگان بوده، بلکه تبلیغاتی نیز ندارد. این سرویس به مرورگر وب این شرکت و همچنین موتور جست‌و‌جوی آن، لینک شده است. حال هم مرورگر و هم موتور جست‌و‌جو، منابع بسیار خوبی جهت کسب درآمد برای این شرکت هستند. بدین ترتیب شرکت گوگل سعی دارد که شبکه‌ای را ایجاد کرده و از طریق کاربران خود، کسب درآمد کند و همچنین هر آنچه را که نیاز دارند، در اختیارشان قرار دهد.

مزایا و معایب Software as a Service

مزایا و معایب Software as a Service در قیاس با مدل‌های قدیمی‌تر کسب‌و‌کار، به طرز وسیعی به نوع سرویس و همچنین شیوه استفاده از آن بازمی‌گردند. اگر مزایای چنین سرویس‌هایی برای شما مهم نبوده و یا اینکه در رابطه با مورد خاص شما، معایب و مشکلاتی نیز وجود دارند، آنگاه می‌توانید از نسخه قابل خریداری و قابل دانلود نرم‌افزارهای موردنظر خود (همانند روزهای قدیم) استفاده کنید.

مزایا: SaaS ارزان‌تر و کارآمدتر است

از آنجایی که SaaSها بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند، پس هزینه‌های مرتبط با دیسک‌های فیزیکی و بسته‌بندی‌ها در رابطه با آن‌ها وجود نداشته و بنابراین می‌توان آن‌ها را با قیمتی کمتر نیز به کاربر ارائه داد. همچنین بدین ترتیب لازم نیست که جهت تهیه نسخه جدیدتر نرم‌افزار واژه‌پرداز خود، شخصا به یک فروشگاه فیزیکی مراجعه کنید.

معایب: SaaS و فضای ابری

یکی از بزرگ‌ترین معایب SaaSها این است که بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند. بنابراین بسیاری از آن‌ها شاید بدون اینترنت، قابل دسترسی نباشند. هر چند خود استفاده از اینترنت نیز می‌تواند نگرانی‌هایی را در رابطه با امنیت، به وجود آورد.

همان‌طور که در ادامه نیز بدان خواهیم پرداخت. یکی از بزرگ‌ترین مزایای SaaSها و سرویس‌های ابری این است که فایل‌های شما در همه‌جا، قابل دسترس خواهند بود. این قضیه بدین معنا است که به شرکتی همانند گوگل اعتماد کرده و اطلاعات مهم خود را در اختیار آن قرار می‌دهید یکی دیگر از تبعات این موضوع این است که اگر مشکلی فنی برای اینترنت و یا سرویس ابری مورد استفاده شما به وجود آید، آنگاه امکان استفاده از سرویس پولی خود را نخواهید داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: وب 3.0 چیست، چه تفاوتی با وب 2.0 داشته و مزیت‌های آن کدامند؟

مزایا: SaaS و فضای ابری

همان‌طور که پیش‎‌تر نیز بدان اشاره کردیم، راه‌کارهای SaaS به دلیل استفاده از اینترنت، می‌توانند مزایای مختلفی را به کاربران خود ارائه دهند. احتمالا هم بزرگ‌ترینِ این مزایا، امکان دسترسی به اپلیکیشن و فایل‌های خود، در جاهای مختلف است.

در روزهایی که هنوز فضاهای ذخیره ابری همانند OneDrive به وجود نیامده بودند، کاربران اگر می‌خواستند که به یک فایل مشخص در کامپیوتر خانگی و کامپیوتر محل کار خود، به‌صورت همزمان دسترسی پیدا کنند، آنگاه یا باید آن را به خود ایمیل می‌کردند و یا اینکه از یک حافظه ذخیره‌سازی اکسترنال بهره می‌گرفتند.

معایب: مقیاس‌پذیری و گزینه‌های قیمتی

یکی از موارد ناخوشایند در رابطه با Software as a Serviceها این است که باید با مدل‌های قیمت‌گذاری آن‌ها، کنار بیایید. معمولا در این رابطه، کاربران تاحدودی در تنگنا قرار می‌گیرند. خرید حق اشتراک سرویسی که بدان نیاز دارید، شاید نیازمند پرداخت برای سرویس‌های دیگر و یا حافظه‌ ذخیره‌سازی باشد که بدان نیازی ندارید. البته کاربران جهت غلبه بر چنین مشکلاتی، 2 راه‌کار در پیش‌رو دارند.

اول اینکه اکثر سرویس‌های محبوب، یک نسخه رایگان را نیز ارائه می‌دهند که شامل سرویس پایه و همچنین فضای ذخیره‌سازی بیش از مقدار موردنیاز بسیاری از کاربران است. در ادامه کاربران حرفه‌ای‌تر و یا سازمان‌ها می‌توانند جهت دریافت خدمات و قابلیت‌های بیشتر، هزینه‌های اضافی پرداخت کنند. علاوه بر این، در هنگام پرداخت هزینه‌های اضافی، گزینه‌های گوناگونی در اختیار شما قرار می‌گیرند.

SaaS

البته هنوز هم مشکل پرداخت‌های مکرر در عوض یک بار پرداخت، همچنان وجود دارد. شاید این موضوع در ابتدا باعث مقرون‌به‌صرفه‌ شدن این سرویس‌ها شود، اما برای کاربرانی که چندان با کار کردن با نسخه قدیمی‌تر نرم‌افزارها مشکلی ندارند، چنین روندی می‌تواند ناراحت‌کننده باشد.

بهترین هر دو طرف

اکثر شرکت‌هایی که از مدل Software as a Service استفاده می‌کنند، سعی می‌کنند که مزایای این مدل را افزایش داده و از طرفی دیگر، مشکلات و معایب آن را کاهش دهند. به‌عنوان مثال، مارکت‌پلِیس استیم یک پلتفرم SaaS کلاسیک است و سپس این قضیه به برخی از بازی‌هایی که دارای اجرای آنلاین هستند نیز بسط پیدا می‌کند. به هر حال در رابطه با اکثر بازی‌ها، در هنگام خرید آن‌ها، بازی موردنظر بر روی کامپیوتر شما دانلود شده و سپس می‌توانید به‌صورت آفلاین به اجرای آن بپردازید. همچنین درست است که در این روش خرید، خبری از دیسک فیزیکی نیست، اما همچنان می‌توانید بازی‌های خود را با دوستان و اعضای خانواده خود، به اشتراک بگذارید.

به طرز مشابهی، با خرید اشتراک مایکروسافت آفیس می‌توانید به نسخه قابل دانلود آن نیز دسترسی پیدا کنید. از اپلیکیشن‌های این مجموعه می‌توانید به‌صورت آفلاین نیز استفاده کنید، اما همچنان امکان ذخیره اسناد و فایل‌های پشتیبان در فضای ابری را خواهید داشت.

سخن پایانی

اگر مردم عناوین و اسم‌های عجیب‌و‌غریبی را برای یک مفهوم به کار ببرند، آنگاه طبیعی است که در وهله اول، درک آن مفهوم تاحدودی مشکل شود. در هر صورت، حقیقت SaaS یا همان Software as a Service این است که تقریبا هر کاربری اگر به‌صورت روزانه از این مدل فروش استفاده نکند، حداقل یک بار با آن مواجه شده است. امروزه تقریبا هر نرم‌افزار و راه‌کاری که در فضای اینترنت به آن دسترسی پیدا می‌کنید (به‌صورت رایگان و یا پولی)، نوعی از SaaS به شمار می‌رود.

نوشته Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟

SaaS یکی از اصطلاحات و مخفف‌‎های رایجی است که توسط متخصصان دنیای کامپیوتر، به زبان آورده می‌شود. SaaS مخفف Software as a Service (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) بوده و در دنیای امروزی رایانه‌ها، کاربردی وسیع دارد. در ادامه قصد داریم که توضیحات بیشتری را در این باره به شما ارائه دهیم.

SaaS چیست و به چه معنا است؟

در مقدمه اشاره کردیم که SaaS مخفف Software as a Service است. در مقابل این اصطلاح، می‌توان به Software as a Good (نرم‌افزار به‌عنوان کالا) اشاره کرد. اولی مثل این است که در دنیای غیردیجیتال، هر بار به شخصی مبلغی پول داده تا کاری را برای شما انجام دهد. دومی نیز همانند کالاهای مصرفی بوده که یک بار آن‌ها را خریداری و مصرف می‌کنید.

اگر سال‌های حوالی ۲۰۰۰ میلادی را به یاد داشته باشید، آنگاه به روشی دیگر نیز می‌توان SaaS را برای شما توضیح داد. فرض کنید که به جدیدترین نسخه یک واژه‌پرداز نیاز دارید. بنابراین به نزدیک‌ترین فروشگاه لوازم کامپیوتری رفته و یک نسخه از آن را خریداری می‌کنید و سپس به خانه بازگشته و آن را بر روی کامپیوتر خود نصب می‌کنید. SaaS آمده تا جایگزین این فرایند شود.

می‌توان SaaS را به‌عنوان سرویسی در نظر گرفت که به‌صورت آنلاین به آن دسترسی پیدا کرده و به جای دانلود و یا خرید یک نسخه فیزیکی از نرم‌افزار، به ازای استفاده از سرویس موردنظر، حق اشتراک پرداخت می‌کنید. حتی می‌توان اینترنت را نیز به‌عنوان یک Software as a Service در نظر گرفت. به هر حال اکنون دیگر جهت اتصال کامپیوتر خود به اینترنت، آن هم به مدت محدودی، لازم نیست که دیسک‌های AOL خریداری کنید.

SaaS

اگر بخواهیم این طرز فکر را گسترش دهیم، آنگاه اکثر چیزهایی که ما امروزه در دنیای کامپیوتر از آن‌ها استفاده می‌کنیم و روزی software as a good بوده‌اند (همانند اینترنت، واژه‌پردازها، رسانه‌های استریمینگ، بازی‌ها، نرم‌افزارهای آنتی ویروس و …)، اکنون تحت چتر SaaS قرار دارند.

تاکنون در این مطلب بحث بر سر این بود که کاربران خانگی چگونه با این موضوع روبه‌رو می‌شوند. از طرفی دیگر، کسب‌و‌کارها نیز می‌توانند در مواضع متفاوت‌تری، از SaaS استفاده کنند، هر چند که اصل موضوع یکسان است. راه‌کارهای SaaS که کسب‌و‌کارها بیشتر با آن سروکار دارند شامل: میزبانی وب، ثبت رویدادها، سیستم‌های پرداخت و سایر خدمات می‌شوند. از ایده‌های مشابه SaaS که در کسب‌و‌کارها مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به Infrastructure as a Service (زیرساخت به‌عنوان سرویس) و Platform as a Service (پلتفرم به‌عنوان سرویس) اشاره کرد.

SaaS از کجا آمد؟

کاربران عمومی بیشتر با پردازش ابری، SaaS را شناختند. پردازش ابری که در آن سرویس‌های پردازشی بر بستر اینترنت ارائه می‌شوند، از دهه ۱۹۶۰ وجود دارد. درست است که این پدیده مربوط به پیش از سال ۲۰۰۰ میلادی بوده، اما اکثر مردم با راه‌اندازی Elastic Compute Cloud شرکت آمازون در سال ۲۰۰۶، از این موضوع آگاه شدند.

ایمیل، سرویس‌های استریم، تولید محتوا و همچنین پلتفرم‌های همکاری از راه دور، همگی نمونه‌های رایجی از SaaS هستند. چنین سرویس‌های از لحاظ مالی، از ۳ طریق به درآمدزایی می‌پردازند: حق اشتراک، تبلیغات و نگهداری کاربران.

خدمات اشتراکی

مجموعه نرم‌افزارهای ویرایشی شرکت ادوبی، یکی از بهترین مثال‌ها در زمینه SaaS مبتنی بر پرداخت حق اشتراک هستند. در چنین مواردی باید جهت تمدید سرویس و حق استفاده، حق اشتراک پرداخت کنید.

SaaS

تبلیغات و پیش‌نمایش‌ها

اگر بخواهیم پلتفرم‌های استریم را در نظر بگیریم، آنگاه می‌توان یوتیوب را یک مثال عالی از یک SaaS تبلیغات محور به حساب آورد. حال که یوتیوب، محتوای پولی پریمیوم را نیز در مدل کسب‌و‌کار خود قرار داده، این موضوع بیشتر صدق می‌کند. در این پلتفرم می‌توانید در ازای مشاهده تبلیغات، به‌صورت رایگان به محتوا دسترسی پیدا کرده و البته محتوای پولی را نیز در اختیار نخواهید داشت.

SaaS

می‌توان یوتیوب را، هم از این لحاظ که رایگان بوده و هم از این دید که یک پیش‌نمایش رایگان از نسخه پولی است، یک محصول تبلیغات محور به حساب آورد. چنین قضیه‌ای در رابطه با Microsoft Outlook نیز صادق است. از طریق بستر اینترنت می‌توانید به ایمیل‌رسانی رایگان و همچنین مجموعه آفیس، دسترسی پیدا کنید که البته برخی از ویژگی‌های دومی فقط در نسخه پولی آن وجود دارند.

این مطلب را نیز بخوانید: Games As A Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟

نگهداری کاربر

در نهایت اینکه برخی از SaaSها نیز هستند که تبلیغات مستقیم نداشته و همچنین یک نسخه پولی بهتر نیز ندارند. چنین سرویس‌هایی در عوض سعی می‌کنند که شما را به سمت استفاده از سایر سرویس‌های همان شرکت، دعوت کنند. گوگل بهترین نمونه در این رابطه است.

سرویس‌های ابری گوگل، رایگان هستند. سرویس ایمیل گوگل یا همان جیمیل، نه‌تنها رایگان بوده، بلکه تبلیغاتی نیز ندارد. این سرویس به مرورگر وب این شرکت و همچنین موتور جست‌و‌جوی آن، لینک شده است. حال هم مرورگر و هم موتور جست‌و‌جو، منابع بسیار خوبی جهت کسب درآمد برای این شرکت هستند. بدین ترتیب شرکت گوگل سعی دارد که شبکه‌ای را ایجاد کرده و از طریق کاربران خود، کسب درآمد کند و همچنین هر آنچه را که نیاز دارند، در اختیارشان قرار دهد.

مزایا و معایب Software as a Service

مزایا و معایب Software as a Service در قیاس با مدل‌های قدیمی‌تر کسب‌و‌کار، به طرز وسیعی به نوع سرویس و همچنین شیوه استفاده از آن بازمی‌گردند. اگر مزایای چنین سرویس‌هایی برای شما مهم نبوده و یا اینکه در رابطه با مورد خاص شما، معایب و مشکلاتی نیز وجود دارند، آنگاه می‌توانید از نسخه قابل خریداری و قابل دانلود نرم‌افزارهای موردنظر خود (همانند روزهای قدیم) استفاده کنید.

مزایا: SaaS ارزان‌تر و کارآمدتر است

از آنجایی که SaaSها بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند، پس هزینه‌های مرتبط با دیسک‌های فیزیکی و بسته‌بندی‌ها در رابطه با آن‌ها وجود نداشته و بنابراین می‌توان آن‌ها را با قیمتی کمتر نیز به کاربر ارائه داد. همچنین بدین ترتیب لازم نیست که جهت تهیه نسخه جدیدتر نرم‌افزار واژه‌پرداز خود، شخصا به یک فروشگاه فیزیکی مراجعه کنید.

معایب: SaaS و فضای ابری

یکی از بزرگ‌ترین معایب SaaSها این است که بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند. بنابراین بسیاری از آن‌ها شاید بدون اینترنت، قابل دسترسی نباشند. هر چند خود استفاده از اینترنت نیز می‌تواند نگرانی‌هایی را در رابطه با امنیت، به وجود آورد.

همان‌طور که در ادامه نیز بدان خواهیم پرداخت. یکی از بزرگ‌ترین مزایای SaaSها و سرویس‌های ابری این است که فایل‌های شما در همه‌جا، قابل دسترس خواهند بود. این قضیه بدین معنا است که به شرکتی همانند گوگل اعتماد کرده و اطلاعات مهم خود را در اختیار آن قرار می‌دهید یکی دیگر از تبعات این موضوع این است که اگر مشکلی فنی برای اینترنت و یا سرویس ابری مورد استفاده شما به وجود آید، آنگاه امکان استفاده از سرویس پولی خود را نخواهید داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: وب ۳٫۰ چیست، چه تفاوتی با وب ۲٫۰ داشته و مزیت‌های آن کدامند؟

مزایا: SaaS و فضای ابری

همان‌طور که پیش‎‌تر نیز بدان اشاره کردیم، راه‌کارهای SaaS به دلیل استفاده از اینترنت، می‌توانند مزایای مختلفی را به کاربران خود ارائه دهند. احتمالا هم بزرگ‌ترینِ این مزایا، امکان دسترسی به اپلیکیشن و فایل‌های خود، در جاهای مختلف است.

در روزهایی که هنوز فضاهای ذخیره ابری همانند OneDrive به وجود نیامده بودند، کاربران اگر می‌خواستند که به یک فایل مشخص در کامپیوتر خانگی و کامپیوتر محل کار خود، به‌صورت همزمان دسترسی پیدا کنند، آنگاه یا باید آن را به خود ایمیل می‌کردند و یا اینکه از یک حافظه ذخیره‌سازی اکسترنال بهره می‌گرفتند.

معایب: مقیاس‌پذیری و گزینه‌های قیمتی

یکی از موارد ناخوشایند در رابطه با Software as a Serviceها این است که باید با مدل‌های قیمت‌گذاری آن‌ها، کنار بیایید. معمولا در این رابطه، کاربران تاحدودی در تنگنا قرار می‌گیرند. خرید حق اشتراک سرویسی که بدان نیاز دارید، شاید نیازمند پرداخت برای سرویس‌های دیگر و یا حافظه‌ ذخیره‌سازی باشد که بدان نیازی ندارید. البته کاربران جهت غلبه بر چنین مشکلاتی، ۲ راه‌کار در پیش‌رو دارند.

اول اینکه اکثر سرویس‌های محبوب، یک نسخه رایگان را نیز ارائه می‌دهند که شامل سرویس پایه و همچنین فضای ذخیره‌سازی بیش از مقدار موردنیاز بسیاری از کاربران است. در ادامه کاربران حرفه‌ای‌تر و یا سازمان‌ها می‌توانند جهت دریافت خدمات و قابلیت‌های بیشتر، هزینه‌های اضافی پرداخت کنند. علاوه بر این، در هنگام پرداخت هزینه‌های اضافی، گزینه‌های گوناگونی در اختیار شما قرار می‌گیرند.

SaaS

البته هنوز هم مشکل پرداخت‌های مکرر در عوض یک بار پرداخت، همچنان وجود دارد. شاید این موضوع در ابتدا باعث مقرون‌به‌صرفه‌ شدن این سرویس‌ها شود، اما برای کاربرانی که چندان با کار کردن با نسخه قدیمی‌تر نرم‌افزارها مشکلی ندارند، چنین روندی می‌تواند ناراحت‌کننده باشد.

بهترین هر دو طرف

اکثر شرکت‌هایی که از مدل Software as a Service استفاده می‌کنند، سعی می‌کنند که مزایای این مدل را افزایش داده و از طرفی دیگر، مشکلات و معایب آن را کاهش دهند. به‌عنوان مثال، مارکت‌پلِیس استیم یک پلتفرم SaaS کلاسیک است و سپس این قضیه به برخی از بازی‌هایی که دارای اجرای آنلاین هستند نیز بسط پیدا می‌کند. به هر حال در رابطه با اکثر بازی‌ها، در هنگام خرید آن‌ها، بازی موردنظر بر روی کامپیوتر شما دانلود شده و سپس می‌توانید به‌صورت آفلاین به اجرای آن بپردازید. همچنین درست است که در این روش خرید، خبری از دیسک فیزیکی نیست، اما همچنان می‌توانید بازی‌های خود را با دوستان و اعضای خانواده خود، به اشتراک بگذارید.

به طرز مشابهی، با خرید اشتراک مایکروسافت آفیس می‌توانید به نسخه قابل دانلود آن نیز دسترسی پیدا کنید. از اپلیکیشن‌های این مجموعه می‌توانید به‌صورت آفلاین نیز استفاده کنید، اما همچنان امکان ذخیره اسناد و فایل‌های پشتیبان در فضای ابری را خواهید داشت.

سخن پایانی

اگر مردم عناوین و اسم‌های عجیب‌و‌غریبی را برای یک مفهوم به کار ببرند، آنگاه طبیعی است که در وهله اول، درک آن مفهوم تاحدودی مشکل شود. در هر صورت، حقیقت SaaS یا همان Software as a Service این است که تقریبا هر کاربری اگر به‌صورت روزانه از این مدل فروش استفاده نکند، حداقل یک بار با آن مواجه شده است. امروزه تقریبا هر نرم‌افزار و راه‌کاری که در فضای اینترنت به آن دسترسی پیدا می‌کنید (به‌صورت رایگان و یا پولی)، نوعی از SaaS به شمار می‌رود.

نوشته Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟

SaaS یکی از اصطلاحات و مخفف‌‎های رایجی است که توسط متخصصان دنیای کامپیوتر، به زبان آورده می‌شود. SaaS مخفف Software as a Service (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) بوده و در دنیای امروزی رایانه‌ها، کاربردی وسیع دارد. در ادامه قصد داریم که توضیحات بیشتری را در این باره به شما ارائه دهیم.

SaaS چیست و به چه معنا است؟

در مقدمه اشاره کردیم که SaaS مخفف Software as a Service است. در مقابل این اصطلاح، می‌توان به Software as a Good (نرم‌افزار به‌عنوان کالا) اشاره کرد. اولی مثل این است که در دنیای غیردیجیتال، هر بار به شخصی مبلغی پول داده تا کاری را برای شما انجام دهد. دومی نیز همانند کالاهای مصرفی بوده که یک بار آن‌ها را خریداری و مصرف می‌کنید.

اگر سال‌های حوالی 2000 میلادی را به یاد داشته باشید، آنگاه به روشی دیگر نیز می‌توان SaaS را برای شما توضیح داد. فرض کنید که به جدیدترین نسخه یک واژه‌پرداز نیاز دارید. بنابراین به نزدیک‌ترین فروشگاه لوازم کامپیوتری رفته و یک نسخه از آن را خریداری می‌کنید و سپس به خانه بازگشته و آن را بر روی کامپیوتر خود نصب می‌کنید. SaaS آمده تا جایگزین این فرایند شود.

می‌توان SaaS را به‌عنوان سرویسی در نظر گرفت که به‌صورت آنلاین به آن دسترسی پیدا کرده و به جای دانلود و یا خرید یک نسخه فیزیکی از نرم‌افزار، به ازای استفاده از سرویس موردنظر، حق اشتراک پرداخت می‌کنید. حتی می‌توان اینترنت را نیز به‌عنوان یک Software as a Service در نظر گرفت. به هر حال اکنون دیگر جهت اتصال کامپیوتر خود به اینترنت، آن هم به مدت محدودی، لازم نیست که دیسک‌های AOL خریداری کنید.

SaaS

اگر بخواهیم این طرز فکر را گسترش دهیم، آنگاه اکثر چیزهایی که ما امروزه در دنیای کامپیوتر از آن‌ها استفاده می‌کنیم و روزی software as a good بوده‌اند (همانند اینترنت، واژه‌پردازها، رسانه‌های استریمینگ، بازی‌ها، نرم‌افزارهای آنتی ویروس و …)، اکنون تحت چتر SaaS قرار دارند.

تاکنون در این مطلب بحث بر سر این بود که کاربران خانگی چگونه با این موضوع روبه‌رو می‌شوند. از طرفی دیگر، کسب‌و‌کارها نیز می‌توانند در مواضع متفاوت‌تری، از SaaS استفاده کنند، هر چند که اصل موضوع یکسان است. راه‌کارهای SaaS که کسب‌و‌کارها بیشتر با آن سروکار دارند شامل: میزبانی وب، ثبت رویدادها، سیستم‌های پرداخت و سایر خدمات می‌شوند. از ایده‌های مشابه SaaS که در کسب‌و‌کارها مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به Infrastructure as a Service (زیرساخت به‌عنوان سرویس) و Platform as a Service (پلتفرم به‌عنوان سرویس) اشاره کرد.

SaaS از کجا آمد؟

کاربران عمومی بیشتر با پردازش ابری، SaaS را شناختند. پردازش ابری که در آن سرویس‌های پردازشی بر بستر اینترنت ارائه می‌شوند، از دهه 1960 وجود دارد. درست است که این پدیده مربوط به پیش از سال 2000 میلادی بوده، اما اکثر مردم با راه‌اندازی Elastic Compute Cloud شرکت آمازون در سال 2006، از این موضوع آگاه شدند.

ایمیل، سرویس‌های استریم، تولید محتوا و همچنین پلتفرم‌های همکاری از راه دور، همگی نمونه‌های رایجی از SaaS هستند. چنین سرویس‌های از لحاظ مالی، از 3 طریق به درآمدزایی می‌پردازند: حق اشتراک، تبلیغات و نگهداری کاربران.

خدمات اشتراکی

مجموعه نرم‌افزارهای ویرایشی شرکت ادوبی، یکی از بهترین مثال‌ها در زمینه SaaS مبتنی بر پرداخت حق اشتراک هستند. در چنین مواردی باید جهت تمدید سرویس و حق استفاده، حق اشتراک پرداخت کنید.

SaaS

تبلیغات و پیش‌نمایش‌ها

اگر بخواهیم پلتفرم‌های استریم را در نظر بگیریم، آنگاه می‌توان یوتیوب را یک مثال عالی از یک SaaS تبلیغات محور به حساب آورد. حال که یوتیوب، محتوای پولی پریمیوم را نیز در مدل کسب‌و‌کار خود قرار داده، این موضوع بیشتر صدق می‌کند. در این پلتفرم می‌توانید در ازای مشاهده تبلیغات، به‌صورت رایگان به محتوا دسترسی پیدا کرده و البته محتوای پولی را نیز در اختیار نخواهید داشت.

SaaS

می‌توان یوتیوب را، هم از این لحاظ که رایگان بوده و هم از این دید که یک پیش‌نمایش رایگان از نسخه پولی است، یک محصول تبلیغات محور به حساب آورد. چنین قضیه‌ای در رابطه با Microsoft Outlook نیز صادق است. از طریق بستر اینترنت می‌توانید به ایمیل‌رسانی رایگان و همچنین مجموعه آفیس، دسترسی پیدا کنید که البته برخی از ویژگی‌های دومی فقط در نسخه پولی آن وجود دارند.

این مطلب را نیز بخوانید: Games As A Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟

نگهداری کاربر

در نهایت اینکه برخی از SaaSها نیز هستند که تبلیغات مستقیم نداشته و همچنین یک نسخه پولی بهتر نیز ندارند. چنین سرویس‌هایی در عوض سعی می‌کنند که شما را به سمت استفاده از سایر سرویس‌های همان شرکت، دعوت کنند. گوگل بهترین نمونه در این رابطه است.

سرویس‌های ابری گوگل، رایگان هستند. سرویس ایمیل گوگل یا همان جیمیل، نه‌تنها رایگان بوده، بلکه تبلیغاتی نیز ندارد. این سرویس به مرورگر وب این شرکت و همچنین موتور جست‌و‌جوی آن، لینک شده است. حال هم مرورگر و هم موتور جست‌و‌جو، منابع بسیار خوبی جهت کسب درآمد برای این شرکت هستند. بدین ترتیب شرکت گوگل سعی دارد که شبکه‌ای را ایجاد کرده و از طریق کاربران خود، کسب درآمد کند و همچنین هر آنچه را که نیاز دارند، در اختیارشان قرار دهد.

مزایا و معایب Software as a Service

مزایا و معایب Software as a Service در قیاس با مدل‌های قدیمی‌تر کسب‌و‌کار، به طرز وسیعی به نوع سرویس و همچنین شیوه استفاده از آن بازمی‌گردند. اگر مزایای چنین سرویس‌هایی برای شما مهم نبوده و یا اینکه در رابطه با مورد خاص شما، معایب و مشکلاتی نیز وجود دارند، آنگاه می‌توانید از نسخه قابل خریداری و قابل دانلود نرم‌افزارهای موردنظر خود (همانند روزهای قدیم) استفاده کنید.

مزایا: SaaS ارزان‌تر و کارآمدتر است

از آنجایی که SaaSها بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند، پس هزینه‌های مرتبط با دیسک‌های فیزیکی و بسته‌بندی‌ها در رابطه با آن‌ها وجود نداشته و بنابراین می‌توان آن‌ها را با قیمتی کمتر نیز به کاربر ارائه داد. همچنین بدین ترتیب لازم نیست که جهت تهیه نسخه جدیدتر نرم‌افزار واژه‌پرداز خود، شخصا به یک فروشگاه فیزیکی مراجعه کنید.

معایب: SaaS و فضای ابری

یکی از بزرگ‌ترین معایب SaaSها این است که بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند. بنابراین بسیاری از آن‌ها شاید بدون اینترنت، قابل دسترسی نباشند. هر چند خود استفاده از اینترنت نیز می‌تواند نگرانی‌هایی را در رابطه با امنیت، به وجود آورد.

همان‌طور که در ادامه نیز بدان خواهیم پرداخت. یکی از بزرگ‌ترین مزایای SaaSها و سرویس‌های ابری این است که فایل‌های شما در همه‌جا، قابل دسترس خواهند بود. این قضیه بدین معنا است که به شرکتی همانند گوگل اعتماد کرده و اطلاعات مهم خود را در اختیار آن قرار می‌دهید یکی دیگر از تبعات این موضوع این است که اگر مشکلی فنی برای اینترنت و یا سرویس ابری مورد استفاده شما به وجود آید، آنگاه امکان استفاده از سرویس پولی خود را نخواهید داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: وب 3.0 چیست، چه تفاوتی با وب 2.0 داشته و مزیت‌های آن کدامند؟

مزایا: SaaS و فضای ابری

همان‌طور که پیش‎‌تر نیز بدان اشاره کردیم، راه‌کارهای SaaS به دلیل استفاده از اینترنت، می‌توانند مزایای مختلفی را به کاربران خود ارائه دهند. احتمالا هم بزرگ‌ترینِ این مزایا، امکان دسترسی به اپلیکیشن و فایل‌های خود، در جاهای مختلف است.

در روزهایی که هنوز فضاهای ذخیره ابری همانند OneDrive به وجود نیامده بودند، کاربران اگر می‌خواستند که به یک فایل مشخص در کامپیوتر خانگی و کامپیوتر محل کار خود، به‌صورت همزمان دسترسی پیدا کنند، آنگاه یا باید آن را به خود ایمیل می‌کردند و یا اینکه از یک حافظه ذخیره‌سازی اکسترنال بهره می‌گرفتند.

معایب: مقیاس‌پذیری و گزینه‌های قیمتی

یکی از موارد ناخوشایند در رابطه با Software as a Serviceها این است که باید با مدل‌های قیمت‌گذاری آن‌ها، کنار بیایید. معمولا در این رابطه، کاربران تاحدودی در تنگنا قرار می‌گیرند. خرید حق اشتراک سرویسی که بدان نیاز دارید، شاید نیازمند پرداخت برای سرویس‌های دیگر و یا حافظه‌ ذخیره‌سازی باشد که بدان نیازی ندارید. البته کاربران جهت غلبه بر چنین مشکلاتی، 2 راه‌کار در پیش‌رو دارند.

اول اینکه اکثر سرویس‌های محبوب، یک نسخه رایگان را نیز ارائه می‌دهند که شامل سرویس پایه و همچنین فضای ذخیره‌سازی بیش از مقدار موردنیاز بسیاری از کاربران است. در ادامه کاربران حرفه‌ای‌تر و یا سازمان‌ها می‌توانند جهت دریافت خدمات و قابلیت‌های بیشتر، هزینه‌های اضافی پرداخت کنند. علاوه بر این، در هنگام پرداخت هزینه‌های اضافی، گزینه‌های گوناگونی در اختیار شما قرار می‌گیرند.

SaaS

البته هنوز هم مشکل پرداخت‌های مکرر در عوض یک بار پرداخت، همچنان وجود دارد. شاید این موضوع در ابتدا باعث مقرون‌به‌صرفه‌ شدن این سرویس‌ها شود، اما برای کاربرانی که چندان با کار کردن با نسخه قدیمی‌تر نرم‌افزارها مشکلی ندارند، چنین روندی می‌تواند ناراحت‌کننده باشد.

بهترین هر دو طرف

اکثر شرکت‌هایی که از مدل Software as a Service استفاده می‌کنند، سعی می‌کنند که مزایای این مدل را افزایش داده و از طرفی دیگر، مشکلات و معایب آن را کاهش دهند. به‌عنوان مثال، مارکت‌پلِیس استیم یک پلتفرم SaaS کلاسیک است و سپس این قضیه به برخی از بازی‌هایی که دارای اجرای آنلاین هستند نیز بسط پیدا می‌کند. به هر حال در رابطه با اکثر بازی‌ها، در هنگام خرید آن‌ها، بازی موردنظر بر روی کامپیوتر شما دانلود شده و سپس می‌توانید به‌صورت آفلاین به اجرای آن بپردازید. همچنین درست است که در این روش خرید، خبری از دیسک فیزیکی نیست، اما همچنان می‌توانید بازی‌های خود را با دوستان و اعضای خانواده خود، به اشتراک بگذارید.

به طرز مشابهی، با خرید اشتراک مایکروسافت آفیس می‌توانید به نسخه قابل دانلود آن نیز دسترسی پیدا کنید. از اپلیکیشن‌های این مجموعه می‌توانید به‌صورت آفلاین نیز استفاده کنید، اما همچنان امکان ذخیره اسناد و فایل‌های پشتیبان در فضای ابری را خواهید داشت.

سخن پایانی

اگر مردم عناوین و اسم‌های عجیب‌و‌غریبی را برای یک مفهوم به کار ببرند، آنگاه طبیعی است که در وهله اول، درک آن مفهوم تاحدودی مشکل شود. در هر صورت، حقیقت SaaS یا همان Software as a Service این است که تقریبا هر کاربری اگر به‌صورت روزانه از این مدل فروش استفاده نکند، حداقل یک بار با آن مواجه شده است. امروزه تقریبا هر نرم‌افزار و راه‌کاری که در فضای اینترنت به آن دسترسی پیدا می‌کنید (به‌صورت رایگان و یا پولی)، نوعی از SaaS به شمار می‌رود.

نوشته Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟

SaaS یکی از اصطلاحات و مخفف‌‎های رایجی است که توسط متخصصان دنیای کامپیوتر، به زبان آورده می‌شود. SaaS مخفف Software as a Service (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) بوده و در دنیای امروزی رایانه‌ها، کاربردی وسیع دارد. در ادامه قصد داریم که توضیحات بیشتری را در این باره به شما ارائه دهیم.

SaaS چیست و به چه معنا است؟

در مقدمه اشاره کردیم که SaaS مخفف Software as a Service است. در مقابل این اصطلاح، می‌توان به Software as a Good (نرم‌افزار به‌عنوان کالا) اشاره کرد. اولی مثل این است که در دنیای غیردیجیتال، هر بار به شخصی مبلغی پول داده تا کاری را برای شما انجام دهد. دومی نیز همانند کالاهای مصرفی بوده که یک بار آن‌ها را خریداری و مصرف می‌کنید.

اگر سال‌های حوالی ۲۰۰۰ میلادی را به یاد داشته باشید، آنگاه به روشی دیگر نیز می‌توان SaaS را برای شما توضیح داد. فرض کنید که به جدیدترین نسخه یک واژه‌پرداز نیاز دارید. بنابراین به نزدیک‌ترین فروشگاه لوازم کامپیوتری رفته و یک نسخه از آن را خریداری می‌کنید و سپس به خانه بازگشته و آن را بر روی کامپیوتر خود نصب می‌کنید. SaaS آمده تا جایگزین این فرایند شود.

می‌توان SaaS را به‌عنوان سرویسی در نظر گرفت که به‌صورت آنلاین به آن دسترسی پیدا کرده و به جای دانلود و یا خرید یک نسخه فیزیکی از نرم‌افزار، به ازای استفاده از سرویس موردنظر، حق اشتراک پرداخت می‌کنید. حتی می‌توان اینترنت را نیز به‌عنوان یک Software as a Service در نظر گرفت. به هر حال اکنون دیگر جهت اتصال کامپیوتر خود به اینترنت، آن هم به مدت محدودی، لازم نیست که دیسک‌های AOL خریداری کنید.

SaaS

اگر بخواهیم این طرز فکر را گسترش دهیم، آنگاه اکثر چیزهایی که ما امروزه در دنیای کامپیوتر از آن‌ها استفاده می‌کنیم و روزی software as a good بوده‌اند (همانند اینترنت، واژه‌پردازها، رسانه‌های استریمینگ، بازی‌ها، نرم‌افزارهای آنتی ویروس و …)، اکنون تحت چتر SaaS قرار دارند.

تاکنون در این مطلب بحث بر سر این بود که کاربران خانگی چگونه با این موضوع روبه‌رو می‌شوند. از طرفی دیگر، کسب‌و‌کارها نیز می‌توانند در مواضع متفاوت‌تری، از SaaS استفاده کنند، هر چند که اصل موضوع یکسان است. راه‌کارهای SaaS که کسب‌و‌کارها بیشتر با آن سروکار دارند شامل: میزبانی وب، ثبت رویدادها، سیستم‌های پرداخت و سایر خدمات می‌شوند. از ایده‌های مشابه SaaS که در کسب‌و‌کارها مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توان به Infrastructure as a Service (زیرساخت به‌عنوان سرویس) و Platform as a Service (پلتفرم به‌عنوان سرویس) اشاره کرد.

SaaS از کجا آمد؟

کاربران عمومی بیشتر با پردازش ابری، SaaS را شناختند. پردازش ابری که در آن سرویس‌های پردازشی بر بستر اینترنت ارائه می‌شوند، از دهه ۱۹۶۰ وجود دارد. درست است که این پدیده مربوط به پیش از سال ۲۰۰۰ میلادی بوده، اما اکثر مردم با راه‌اندازی Elastic Compute Cloud شرکت آمازون در سال ۲۰۰۶، از این موضوع آگاه شدند.

ایمیل، سرویس‌های استریم، تولید محتوا و همچنین پلتفرم‌های همکاری از راه دور، همگی نمونه‌های رایجی از SaaS هستند. چنین سرویس‌های از لحاظ مالی، از ۳ طریق به درآمدزایی می‌پردازند: حق اشتراک، تبلیغات و نگهداری کاربران.

خدمات اشتراکی

مجموعه نرم‌افزارهای ویرایشی شرکت ادوبی، یکی از بهترین مثال‌ها در زمینه SaaS مبتنی بر پرداخت حق اشتراک هستند. در چنین مواردی باید جهت تمدید سرویس و حق استفاده، حق اشتراک پرداخت کنید.

SaaS

تبلیغات و پیش‌نمایش‌ها

اگر بخواهیم پلتفرم‌های استریم را در نظر بگیریم، آنگاه می‌توان یوتیوب را یک مثال عالی از یک SaaS تبلیغات محور به حساب آورد. حال که یوتیوب، محتوای پولی پریمیوم را نیز در مدل کسب‌و‌کار خود قرار داده، این موضوع بیشتر صدق می‌کند. در این پلتفرم می‌توانید در ازای مشاهده تبلیغات، به‌صورت رایگان به محتوا دسترسی پیدا کرده و البته محتوای پولی را نیز در اختیار نخواهید داشت.

SaaS

می‌توان یوتیوب را، هم از این لحاظ که رایگان بوده و هم از این دید که یک پیش‌نمایش رایگان از نسخه پولی است، یک محصول تبلیغات محور به حساب آورد. چنین قضیه‌ای در رابطه با Microsoft Outlook نیز صادق است. از طریق بستر اینترنت می‌توانید به ایمیل‌رسانی رایگان و همچنین مجموعه آفیس، دسترسی پیدا کنید که البته برخی از ویژگی‌های دومی فقط در نسخه پولی آن وجود دارند.

این مطلب را نیز بخوانید: Games As A Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟

نگهداری کاربر

در نهایت اینکه برخی از SaaSها نیز هستند که تبلیغات مستقیم نداشته و همچنین یک نسخه پولی بهتر نیز ندارند. چنین سرویس‌هایی در عوض سعی می‌کنند که شما را به سمت استفاده از سایر سرویس‌های همان شرکت، دعوت کنند. گوگل بهترین نمونه در این رابطه است.

سرویس‌های ابری گوگل، رایگان هستند. سرویس ایمیل گوگل یا همان جیمیل، نه‌تنها رایگان بوده، بلکه تبلیغاتی نیز ندارد. این سرویس به مرورگر وب این شرکت و همچنین موتور جست‌و‌جوی آن، لینک شده است. حال هم مرورگر و هم موتور جست‌و‌جو، منابع بسیار خوبی جهت کسب درآمد برای این شرکت هستند. بدین ترتیب شرکت گوگل سعی دارد که شبکه‌ای را ایجاد کرده و از طریق کاربران خود، کسب درآمد کند و همچنین هر آنچه را که نیاز دارند، در اختیارشان قرار دهد.

مزایا و معایب Software as a Service

مزایا و معایب Software as a Service در قیاس با مدل‌های قدیمی‌تر کسب‌و‌کار، به طرز وسیعی به نوع سرویس و همچنین شیوه استفاده از آن بازمی‌گردند. اگر مزایای چنین سرویس‌هایی برای شما مهم نبوده و یا اینکه در رابطه با مورد خاص شما، معایب و مشکلاتی نیز وجود دارند، آنگاه می‌توانید از نسخه قابل خریداری و قابل دانلود نرم‌افزارهای موردنظر خود (همانند روزهای قدیم) استفاده کنید.

مزایا: SaaS ارزان‌تر و کارآمدتر است

از آنجایی که SaaSها بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند، پس هزینه‌های مرتبط با دیسک‌های فیزیکی و بسته‌بندی‌ها در رابطه با آن‌ها وجود نداشته و بنابراین می‌توان آن‌ها را با قیمتی کمتر نیز به کاربر ارائه داد. همچنین بدین ترتیب لازم نیست که جهت تهیه نسخه جدیدتر نرم‌افزار واژه‌پرداز خود، شخصا به یک فروشگاه فیزیکی مراجعه کنید.

معایب: SaaS و فضای ابری

یکی از بزرگ‌ترین معایب SaaSها این است که بر بستر اینترنت عرضه می‌شوند. بنابراین بسیاری از آن‌ها شاید بدون اینترنت، قابل دسترسی نباشند. هر چند خود استفاده از اینترنت نیز می‌تواند نگرانی‌هایی را در رابطه با امنیت، به وجود آورد.

همان‌طور که در ادامه نیز بدان خواهیم پرداخت. یکی از بزرگ‌ترین مزایای SaaSها و سرویس‌های ابری این است که فایل‌های شما در همه‌جا، قابل دسترس خواهند بود. این قضیه بدین معنا است که به شرکتی همانند گوگل اعتماد کرده و اطلاعات مهم خود را در اختیار آن قرار می‌دهید یکی دیگر از تبعات این موضوع این است که اگر مشکلی فنی برای اینترنت و یا سرویس ابری مورد استفاده شما به وجود آید، آنگاه امکان استفاده از سرویس پولی خود را نخواهید داشت.

این مطلب را نیز بخوانید: وب ۳٫۰ چیست، چه تفاوتی با وب ۲٫۰ داشته و مزیت‌های آن کدامند؟

مزایا: SaaS و فضای ابری

همان‌طور که پیش‎‌تر نیز بدان اشاره کردیم، راه‌کارهای SaaS به دلیل استفاده از اینترنت، می‌توانند مزایای مختلفی را به کاربران خود ارائه دهند. احتمالا هم بزرگ‌ترینِ این مزایا، امکان دسترسی به اپلیکیشن و فایل‌های خود، در جاهای مختلف است.

در روزهایی که هنوز فضاهای ذخیره ابری همانند OneDrive به وجود نیامده بودند، کاربران اگر می‌خواستند که به یک فایل مشخص در کامپیوتر خانگی و کامپیوتر محل کار خود، به‌صورت همزمان دسترسی پیدا کنند، آنگاه یا باید آن را به خود ایمیل می‌کردند و یا اینکه از یک حافظه ذخیره‌سازی اکسترنال بهره می‌گرفتند.

معایب: مقیاس‌پذیری و گزینه‌های قیمتی

یکی از موارد ناخوشایند در رابطه با Software as a Serviceها این است که باید با مدل‌های قیمت‌گذاری آن‌ها، کنار بیایید. معمولا در این رابطه، کاربران تاحدودی در تنگنا قرار می‌گیرند. خرید حق اشتراک سرویسی که بدان نیاز دارید، شاید نیازمند پرداخت برای سرویس‌های دیگر و یا حافظه‌ ذخیره‌سازی باشد که بدان نیازی ندارید. البته کاربران جهت غلبه بر چنین مشکلاتی، ۲ راه‌کار در پیش‌رو دارند.

اول اینکه اکثر سرویس‌های محبوب، یک نسخه رایگان را نیز ارائه می‌دهند که شامل سرویس پایه و همچنین فضای ذخیره‌سازی بیش از مقدار موردنیاز بسیاری از کاربران است. در ادامه کاربران حرفه‌ای‌تر و یا سازمان‌ها می‌توانند جهت دریافت خدمات و قابلیت‌های بیشتر، هزینه‌های اضافی پرداخت کنند. علاوه بر این، در هنگام پرداخت هزینه‌های اضافی، گزینه‌های گوناگونی در اختیار شما قرار می‌گیرند.

SaaS

البته هنوز هم مشکل پرداخت‌های مکرر در عوض یک بار پرداخت، همچنان وجود دارد. شاید این موضوع در ابتدا باعث مقرون‌به‌صرفه‌ شدن این سرویس‌ها شود، اما برای کاربرانی که چندان با کار کردن با نسخه قدیمی‌تر نرم‌افزارها مشکلی ندارند، چنین روندی می‌تواند ناراحت‌کننده باشد.

بهترین هر دو طرف

اکثر شرکت‌هایی که از مدل Software as a Service استفاده می‌کنند، سعی می‌کنند که مزایای این مدل را افزایش داده و از طرفی دیگر، مشکلات و معایب آن را کاهش دهند. به‌عنوان مثال، مارکت‌پلِیس استیم یک پلتفرم SaaS کلاسیک است و سپس این قضیه به برخی از بازی‌هایی که دارای اجرای آنلاین هستند نیز بسط پیدا می‌کند. به هر حال در رابطه با اکثر بازی‌ها، در هنگام خرید آن‌ها، بازی موردنظر بر روی کامپیوتر شما دانلود شده و سپس می‌توانید به‌صورت آفلاین به اجرای آن بپردازید. همچنین درست است که در این روش خرید، خبری از دیسک فیزیکی نیست، اما همچنان می‌توانید بازی‌های خود را با دوستان و اعضای خانواده خود، به اشتراک بگذارید.

به طرز مشابهی، با خرید اشتراک مایکروسافت آفیس می‌توانید به نسخه قابل دانلود آن نیز دسترسی پیدا کنید. از اپلیکیشن‌های این مجموعه می‌توانید به‌صورت آفلاین نیز استفاده کنید، اما همچنان امکان ذخیره اسناد و فایل‌های پشتیبان در فضای ابری را خواهید داشت.

سخن پایانی

اگر مردم عناوین و اسم‌های عجیب‌و‌غریبی را برای یک مفهوم به کار ببرند، آنگاه طبیعی است که در وهله اول، درک آن مفهوم تاحدودی مشکل شود. در هر صورت، حقیقت SaaS یا همان Software as a Service این است که تقریبا هر کاربری اگر به‌صورت روزانه از این مدل فروش استفاده نکند، حداقل یک بار با آن مواجه شده است. امروزه تقریبا هر نرم‌افزار و راه‌کاری که در فضای اینترنت به آن دسترسی پیدا می‌کنید (به‌صورت رایگان و یا پولی)، نوعی از SaaS به شمار می‌رود.

نوشته Software as a Service یا همان SaaS چیست و چه تأثیری بر فروش نرم‌افزارها دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

هر آنچه که بایستی در رابطه با NTSC و PAL و تفاوت‌های آن‌ها در تلویزیون بدانید

اگر به بازی‌های ویدیویی و یا فناوری‌های تلویزیون‌ها علاقه‌مند باشید، آنگاه احتمالا واژه‌های PAL و NTSC را زیاد شنیده‌اید. در این مطلب قصد داریم که به تفاوت NTSC و PAL پرداخته و هر آنچه را که در این رابطه بایستی بدانید، در اختیارتان قرار دهیم.

معنای NTSC و PAL

NTSC و PAL هر دو، سیستم‌های رمزنگاری مربوط به تلویزیون‌های آنالوگ هستند. این فناوری‌ها بیشتر در روزهایی کاربرد داشتند که هنوز سیستم پخش دیجیتال، رایج نشده بود. NTSC در واقع همان National Television Standards Committee (کمیته استانداردهای تلویزیون ملی) بوده و PAL نیز به Phase Alternating Line (خط فاز متناوب) اشاره دارد.

پیش از اینکه سیستم پخش دیجیتال رایج شود، تلویزیون‌ها بسته به موقعیت مکانی خود در جهان، از NTSC و یا PAL پیروی می‌کردند. NTSC در آمریکای شمالی، ژاپن، کره جنوبی و همچنین چندین کشور در غرب آمریکای جنوبی، مورد استفاده قرار می‌گرفت. PAL نیز تقریبا در سایر نقاط جهان مخصوصا اروپا و اقیانوسیه، مورد استفاده قرار می‌گرفت.

البته استاندارد سومی نیز وجود دارد و آن، SECAM نام دارد. این واژه نیز مخفف کلماتی فرانسوی و به معنای “رنگ متوالی همراه با حافظه” است. SECAM بیشتر در فرانسه، اتحاد جماهیر شوروی و برخی از کشورهای آفریقایی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این استاندارد شبیه به PAL بوده، اما رنگ‌ها را به‌صورت دیگری پردازش می‌کند.

تفاوت NTSC و PAL

در ادامه قصد داریم تا پیش از بیان تفاوت NTSC و PAL، ابتدا به تاریخچه هرکدام از این استانداردها بپردازیم.

آغازی بر نمایشگرهای CRT آنالوگ

جهت درک استانداردهای NTSC و PAL، ابتدا باید بدانید که تلویزیون‌های آنالوگ قدیمی‌تر، چگونه کار می‌کنند. تلویزیون‌های اولیه، از نوع CRT (لامپ پرتوی کاتدی) بودند که در آن‌ها، تشعشع بسیار سریع نور، باعث ایجاد تصویر بر روی نمایشگر می‌شد. به همین دلیل، نرخ نوسازی این نمایشگرها (سرعت به‌روزرسانی تصاویر موجود بر روی صفحه) نیز در حد پایینی قرار داشت و همین موضوع باعث سوسو زدن صفحه‌نمایش این تلویزیون‌ها می‌شد. همین سوسو زدن‌ها باعث گیجی و ناراحتی کاربران نیز می‌شد و طبیعتا این وضعیت، ایدئال نبود.

از آنجایی که در آن زمان‌ها، پهنای باند محدود بود، پس امکان نداشت که سیگنال‌های تلویزیون را با نرخ نوسازی بالایی ارسال کرد و بدین‌ترتیب از سوسو زدن نمایشگر، جلوگیری کرد. همچنین با این اوصاف، امکان ارسال تصاویر با کیفیت بالا نیز که به‌خوبی قابل مشاهده باشند، وجود نداشت. به‌عنوان یک راه‌کار، سیگنال‌های تلویزیون از تکنیکی به نام درهم تنیدگی استفاده می‌کردند تا بدین‌ ترتیب بتوان نرخ فریم را بدون استفاده از پهنای باند اضافی، 2 برابر کرد.

درهم‌تنیدگی در واقع به‌معنای تقسیم کردن ویدیو به دو فیلد جداگانه و سپس نمایش آن به‌صورت پشت سر هم است. تمامی ردیف‌های زوج ویدیو در یک فیلد نشان داده شده و در عین حال نیز تمامی ردیف‌های فرد، در فیلد دومی به نمایش درمی‌آیند. ویدیو با چنان سرعتی در بین ردیف‌های زوج و فرد جابجا می‌شود که چشم‌های انسان قادر به تشخیص این موضوع نبوده و بنابراین می‌توانید از تماشای ویدیو، لذت ببرید.

اسکن درهم تنیده، با اسکن تدریجی در تضاد است. در دومی، هر ردیف از ویدیو در یک توالی عادی، به نمایش درمی‌آید. این قضیه منجر به افزایش کیفیت ویدیو شده (امروزه بیشتر از این تکنیک استفاده می‌شود)، اما در گذشته به دلیل محدودیت‌های مرتبط با پهنای باند، استفاده از این روش، امکان‌پذیر نبود.

حال که با فرایند درهم تنیدگی آشنا شدید، قصد داریم که در ادامه به تفاوت NTSC و PAL بپردازیم و ببینیم که هرکدام چگونه این فرایند را به طرز متفاوتی مدیریت می‌کنند.

این مطلب را نیز بخوانید: هر آنچه که بایستی در رابطه با نمایشگرهای CRT و دلیل منسوخ شدن آن‌ها بدانید

تاریخچه NTSC

در ایالات متحده، کمیسیون فدرال ارتباطات (FCC) در سال 1940، کمیته سیستم تلویزیون ملی را تأسیس کرد تا پخش‌های تلویزیونی را استانداردسازی کند. این قضیه‌ای بود که تولیدکنندگان تلویزیون تا آن زمان، نسبت به آن چندان ثابت‌قدم نبودند.

استاندارد NTSC در سال 1941 توانست که تأثیر خود را بگذارد و اما این رویه تا سال 1953 که این استاندارد جهت پخش رنگی مورد تجدیدنظر قرار گرفت، متوقف شد. NTSC جدید با تلویزیون‌های قدیمی‌تر سیاه و سفید نیز همچنان سازگار بود. دلیل این موضوع نیز این بود که به‌راحتی امکان داشت که داده‌های رنگ را جهت نمایش بر روی نمایشگرهای خاکستری، فیلتر کرد. کمیته تصمیم گرفت تا از 525 ردیف اسکن (480 مورد از آن‌ها، قابل مشاهده بودند) استفاده کند. این ردیف‌ها بر 2 فیلد درهم تنیده (262.5 ردیف برای هرکدام)، تقسیم می‌شوند.

نرخ نوسازی NTSC در ابتدا، 60 هرتز بود، این قضیه نیز بدین دلیل بود که جریان برق ایالات متحده، در همین حدود قرار داشت. انتخاب نرخ نوسازی ناسازگار با جریان برق، باعث به وجود آمدن تداخل‌هایی می‌شد. به خاطر درهم تنیدگی، در ادامه نرخ فریم مؤثر NTSC به 30 فریم بر ثانیه، کاهش پیدا کرد.

به هر حال، هنگامی‌که سیستم پخش رنگی معرفی شد، نرخ نوسازی استاندارد نیز جهت تطابق با تفاوت‌های مربوط به اطلاعات رنگی اضافه شده، حدود 0.1 درصد کاهش پیدا کرد. بنابراین، NTSC از لحاظ فنی در نرخ نوسازی 59.94 هرتزی و 29.97 فریم بر ثانیه، اجرا می‌شود.

تاریخچه سیستم رمزنگاری PAL

تفاوت NTSC و PAL را با مروری بر تاریخچه دومی ادامه می‌دهیم. سیستم PAL زمانی وارد عمل شد که کشورهای اروپایی، آماده معرفی سیستم پخش رنگی تلویزیون شدند. اروپایی‌ها به دلیل ضعف‌هایی، چندان از استاندارد NTSC راضی نبودند، مثلا در هنگام شرایط آب‌و‌هوایی نامساعد، رنگ‌ها در این سیستم تغییر می‌کردند.

کشورهای اروپایی منتظر بهبود فناوری ماندند و در سال 1963، مهندسان آلمان غربی، فرمت PAL را به اتحادیه صداوسیمای اروپا (European Broadcasting Union) معرفی کردند. این سیستم اولین بار در سال 1967، جهت پخش رنگی تلویزیون در بریتانیا، مورد استفاده قرار گرفت. نام این سیستم به روشی بازمی‌گردد که در طی آن، برخی از اطلاعات مربوط به رنگ‌ها به همراه هر ردیف، معکوس می‌شوند. این فرایند باعث می‌شود که خطاهای رنگی که ممکن است در حین انتقال اطلاعات رخ دهند، کمتر شوند.

PAL نسبت به NTSC، در رزولوشن بالاتری اجرا می‌شود. اولی شامل 625 ردیف درهم تنیده است (576 مورد از آن‌ها، قابل مشاهده هستند). علاوه بر این، در اکثر مناطقی که PAL مورد استفاده قرار می‌گیرد، خطوط برق با راندمان 50 هرتزی کار می‌کنند. بنابراین به دلیل درهم تنیدگی، نمایشگرهای PAL با نرخ 25 فریم بر ثانیه فعالیت می‌کنند.

پخش تلویزیونی در عصر دیجیتال

به یاد داشته باشید که هر آنچه که تاکنون در مورد آن بحث کردیم، به استانداردهای رمزنگاری رنگی پخش آنالوگ مربوط می‌شد. امروزه استانداردهای PAL و NTSC تقریبا منسوخ شده‌اند. از آنجایی که اکثر سیستم‌های پخش و سایر محتوای ویدیویی، اکنون دیجیتال هستند، پس دیگر لازم نیست که نگران چنین محدودیت‌هایی باشید.

پخش دیجیتال نسبت به پخش آنالوگ، دارای مزیت‌هایی است که از جمله آن‌ها می‌توان به استفاده بهینه‌تر از پهنای باند و همچنین اختلال سیگنال کمتر، اشاره کرد. در حال حاضر در سرتاسر جهان، 4 سیستم عمده پخش دیجیتال وجود دارند:

  • ATSC یا همان کمیته سیستم‌های تلویزیونی پیشرفته که بیشتر در آمریکای شمالی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • DVB یا پخش ویدیوی دیجیتال که در اکثر اروپا، آسیا، آفریقا و اقیانوسیه، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • ISDB یا پخش دیجیتال سرویس‌های یکپارچه که یک استاندارد ژاپنی بوده و همچنین در فیلیپین و اکثر آمریکای جنوبی نیز از آن استفاده می‌شود.
  • DTMB یا پخش چندرسانه‌ای زمینی دیجیتال که بیشتر در چین، کوبا و همچنین برخی از کشورهای آسیایی، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تفاوت NTSC و PAL

در زمینه تغییر سیستم پخش از آنالوگ به دیجیتال، کشورها در قدم‌های مختلفی قرار دارند. برخی از کشورها همانند استرالیا، مکزیک و اکثر کشورها اروپایی، کاملا سیستم پخش آنالوگ را کنار گذاشته‌اند. از طرفی، هنوز برخی از کشورها هستند که از هر دو نوع سیگنال استفاده کرده و یا اینکه اصلا فرایند پخش دیجیتال را آغاز نکرده‌اند.

این مطلب را نیز بخوانید: پنل‌های مانیتور چه تفاوتی با یکدیگر داشته و کدام یک برای شما مناسب هستند؟

تفاوت NTSC و PAL در زمینه بازی

درست است که این سیستم‌ها اکنون دیگر جهت پخش تلویزیونی مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، اما هنوز هم می‌توان کاربردهایی را برای آن‌ها پیدا کرد. یکی از این موارد، به بازی‌های رترو مربوط می‌شود. از آنجایی که کنسول‌های قدیمی بازی از سیستم خروجی آنالوگ استفاده می‌کردند، پس شما نیز جهت دستیابی به عملکرد صحیح، باید آن‌ها را با تلویزیون‌های مربوط به همان منطقه، همگام‌سازی می‌کردید. به‌عنوان مثال، اگر شخصی یک کنسول Super Nintendo متعلق به کشور استرالیا (PAL) داشته باشد و سپس آن را به یک تلویزیون آنالوگ مربوط به ایالات متحده (NTSC) متصل کند، آنگاه به احتمال زیاد به دلیل تفاوت‌های موجود در زمینه رمزنگاری، اختلال‌های گوناگونی برای آن شخص، به وجود خواهند آمد. در چنین مواردی می‌توان با یک مبدل آنالوگ به دیجیتال (HDMI)، از این کنسول‌ها بر روی نمایشگرهای دیجیتال، استفاده کرد.

در کنسول‌های قدیمی، برخی از بازی‌ها در منطقه PAL، متفاوت‌تر از کشورهای NTSC اجرا می‌شدند. جهت جلوگیری از مشکلات مربوط به زمان‌بندی مبتنی بر نرخ فریم، توسعه‌دهندگان معمولا بازی‌ها را کندتر می‌کردند تا مشکلی برای نرخ فریم پایین‌تر در مناطق PAL، به وجود نیاید.

چنین قضیه‌ای در بازی‌هایی همانند سری Sonic، بیشتر قابل لمس بود. این کندی یکی از دلایلی است که بازی‌هایی که گیم‌پلی آن‌ها سریع بود، به ندرت در نسخه‌های PAL، اجرا می‌شدند. امروزه نیز به‌صورت محاوره‌ای، 2 واژه NTSC و PAL به تفاوت‌های موجود در نرخ‌های نوسازی مناطق مختلف، ارجاع داده می‌شوند. به‌عنوان مثال، شاید برخی از کاربران بگویند که نمی‌توانند یک دیسک NTSC را بر روی دی‌وی‌دی پلیر PAL خود پخش کنند. از لحاظ فنی، چنین سخنی درست نیست، زیرا PAL و NTSC، سیستم‌های رمزنگاری آنالوگ هستند.

اما به دلیل سایر محدودیت‌های منطقه‌ای که هنوز در رابطه با دی‌وی‌دی‎‌ها و بازی‌های ویدیویی وجود دارند، از این واژه‌ها به نادرست استفاده شده و بدین ترتیب سعی می‌شود که به تفاوت‌های منطقه‌ای اشاره شود. البته خوشبختانه امروزه اکثر بازی‌های ویدیویی، محدودیت منطقه‌ای ندارند (Region-Free) و بنابراین به‌عنوان مثال می‌توانید یک بازی متعلق به منطقه ژاپن را بر روی یک کنسول آمریکایی، اجرا کنید.

سخن پایانی

در بالا سعی کردیم که به‌صورت مفصل به تفاوت NTSC و PAL بپردازیم. محدویت‌های مربوط به این سیستم‌ها، به محتوای آنالوگ ختم می‌شوند. بنابراین هرگونه رسانه دیجیتال همانند استریم ویدیو، بازی‌های کنسول‌های جدید و پخش دیجیتال شبکه‌های تلویزیونی، توسط استانداردهای PAL و NTSC، محدود نمی‌شوند.

شاید در زمینه پخش برخی از محتواها در برخی از مناطق، با مشکلاتی مواجه شوید، اما لازم است بدانید که این محدودیت‌ها به سیستم‌های PAL و NTSC مربوط نمی‌شوند. این سیستم‌ها فقط به سیگنال‌های آنالوگ که اکنون در حال منسوخ شدن کامل هستند، مربوط می‌شوند و کاری به محتوا و سیستم‌های پخش دیجیتال ندارند.

نوشته هر آنچه که بایستی در رابطه با NTSC و PAL و تفاوت‌های آن‌ها در تلویزیون بدانید اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

استیبل کوین (Stablecoin) چیست و چه تفاوتی با سایر ارزهای دیجیتال دارد؟

استیبل کوین

این روزها همه با ارزهای دیجیتال آشنایی دارند. در قیمت‌هایی پایین بخرید و سپس در قیمت بالا بفروشید و ثروتمند شوید، درست است؟ ارزش برخی از رمزارزها، دائما در حال نوسان است، اما برخی دیگر نیز هستند که به استیبل کوین (Stablecoin) معروف بوده و در واقع طراحی شده‌اند تا ارزش آن‌ها در طول زمان، کماکان ثابت باقی بماند.

استیبل کوین‌ها چه ویژگی‌هایی دارند؟ مزیت‌های آن‌ها کدام است؟ در ادامه این مطلب قصد داریم که هر آنچه را که در این باره بایستی بدانید، برای شما توضیح دهیم.

استیبل کوین چیست؟

شاید برایتان کمی عجیب باشد، اما در ابتدا قرار بود که ارزهای دیجیتال صرفا وسیله پرداخت باشند، نه دارایی‌. این روزها مردم بیشتر چشم به قیمت‌‎های فرار این ارزها دوخته‌اند تا اینکه از آن‌ها به‌عنوان وسیله‌ای جهت خرید و فروش کالا و یا سرویس‌ها استفاده کنند؛ چیزی که در اصل قرار نبود که اتفاق بیفتد.

این قضیه، دلایل مختلفی دارد اما یکی از بزرگ‌ترین‌های آن‌ها این است که اکثر ارزهای دیجیتال توسط یک نهاد پشتیبانی نشده و یا اینکه ارزش ثابتی برای آن‌ها مشخص نشده است. بنابراین اکثر ارزهای دیجیتال نیز به همان اندازه‌ای ارزش دارند که بازار حاضر است برای آن‌ها پول پرداخت کند، قضیه نوسان نیز از همین‌جا ناشی می‌شود.

بسیاری از فعالان قدیمی این بازار اعتقاد دارند که این قیمت‌ها با پذیرش و استفاده‌های منظم‌تر، ثبات بیشتری به خود خواهند دید. از طرفی دیگر، بسیاری از مردم می‌خواهند که از ارزهای دیجیتال همانند پول عادی استفاده کنند، یعنی نگران نوسان‌های ارزش نباشند. این همان‌جایی است که استیبل کوین وارد عمل می‌شود.

استیبل کوین‌ها نیز همانند سایر ارزهای دیجیتال مثل بیت‌کوین و اتریوم، مبتنی بر بلاک‌چین هستند، اما طراحی شده‌اند تا در طول زمان، قیمتی ثابت داشته باشند. این قیمت ثابت نیز با گره زدن این ارزها به ارزش ارزی دیگر (مثلا دلار) و یا با پشتیبانی توسط یک نهاد مورد اعتماد، حاصل می‌شود.

این مطلب را نیز بخوانید: آشنایی با کاربرد‌های بلاک‌چین

استیبل کوین چگونه کار می‌کند؟

جدا از نوسان قیمت، موارد مختلفی جهت استفاده از رمزارزها وجود دارند. از این موارد می‌توان به شفافیت بیشتر تراکنش، امنیت و همچنین حفظ بهتر حریم خصوصی کاربر اشاره کرد. استیبل کوین‌ها سعی دارند که علاوه بر ارائه این مزیت‌ها، مزایای خاص خود را نیز ارائه دهند که در ادامه این مطلب به آن‌ها خواهیم پرداخت. به هر حال، استیبل کوین‌ها این مزیت‌ها را به کاربر ارائه داده و در عین حال نیز لازم نیست که در تراکنش‌های روزانه، نگران نوسان‌های ارزش و مسائل این‌چنینی باشید.

2 مورد از محبوب‌ترین استیبل کوین‌ها، USD Coin یا همان USDC و تتر (USDT) هستند. هر دوی این رمزارزها به دلار ایالات‌ متحده، گرده زده شده‌اند. خود دلار در قیاس با ارزهایی همانند بیت‌کوین و یا اتریوم، از ثبات بیشتری برخوردار است. البته بد نیست بدانید که هیچ‌کدام از این رمزارزها، توسط دولت ایالات‌متحده پشتیبانی نمی‌شوند (برعکس دلار).

پشتوانه استیبل کوین‌هایی همانند PAX Gold یا همان PAXG و Tether Gold یا همان XAUT نیز طلا است.  البته خود ارزهای ملی نیز در زمینه نوسان، مسائل خاص خود را دارند. در کشورهایی همانند ترکیه، ایران، ونزوئلا و سایر کشورهایی که وضعیت اقتصادی چندان مناسبی ندارند، مردم از بیت‌کوین جهت حفظ قدرت خرید خود استفاده می‌کنند. به هر حال در چنین کشورهایی با توجه به کاهش مداوم ارزش پول ملی، سرمایه‌گذاری در رمزارزها، اقدامی عاقلانه‌تر به حساب می‌آید. به هر حال، ثبات ارزش یک استیبل کوین‌، به ثبات ارزش ارز پشتوانه آن بستگی دارد.

استیبل کوین‌ شرکت فیسبوک یعنی Diem که پیش‌تر Libra نامیده می‌شد، توانسته که تاحدودی بر این مشکل غلبه کند. این رمزارز، سبدی از ارزهای ذخیره شده متعلق به سرتاسر جهان را به‌عنوان پشتوانه خود در نظر گرفته است. در این صورت، بی‌ثباتی ناشی از یک یا چند ارز می‎‌تواند با ثبات سایر ارزها جبران شود. این مزیت باعث می‌شود که Diem بتواند نسبت به هرکدام از دارایی‌های منفردی که پشتوانه این رمزارز هستند، ثبات قیمتی بیشتری داشته باشد.

CBDCها، زیرمجموعه استیبل کوین‌ها هستند

استیبل کوین

هنگامی‌که یک دولت، استیبل کوین‌ مختص به خود را عرضه کند، آنگاه این نوع از استیبل کوین‌ها را “Central Bank Digital Currency” و یا همان ارز دیجیتال بانک مرکزی می‌نامند. در حال حاضر فقط کشور چین دارای CBDC است. هر چند که هند، بریتانیا و ایالات متحده نیز علنا اشاره‌هایی به این موضوع داشته‌اند.

هر چند که CBDCها نیز برای کاربران، عملکردی شبیه به سایر ارزهای دیجیتال دارند، اما در عین حال نیز می‌توانند موانع و فرصت‌های بیشتری را در اختیار دولت‌ها قرار دهند. در ادامه بیشتر به ایده CBDCها خواهیم پرداخت.

این مطلب را نیز بخوانید: استخراج بیت‌کوین چه تأثیری بر محیط‌ زیست دارد؟

موارد استفاده بیشتر از استیبل کوین‌

مزایای استفاده از استیبل کوین‌ها معمولا به خود رمزارز و همچنین شخصی که آن را منتشر می‌کند، بازمی‌گردد. در حال حاضر چندین نوع استیبل کوین‌ در جهان وجود دارند که به برخی از آن‌ها نیز در این مطلب اشاره شده است. به هر حال، برخی از استیبل کوین‌های پیشنهادی نیز حتی می‌توانند کاربردها و استفاده‌های بیشتری در آینده داشته باشند.

CBDCها می‌توانند در زمینه قانون‌گذاری و انتشار ارز، به دولت‌ها کمک کنند

استیبل کوین‌ها و مخصوصا CBDCها می‌توانند به دلایل گوناگونی، مزایای بزرگی برای دولت‌ها داشته باشند. از این مزایا می‌توان به این مورد اشاره کرد که بانک مرکزی کشورها می‌تواند کنترل مستقیم بیشتری بر رمزارز موردنظر داشته باشد. همچنین CBDCها می‌توانند نیاز دولت‌ها به چاپ و نگهداری پول فیزیکی را نیز کاهش داده و یا اینکه این نیاز را از بین ببرند.

دولت چین از CBDC خود به‌عنوان یک ابزار نظارتی استفاده می‌کند. این در حالی است که رئیس بانک فدرال رزرو ایالات متحده یعنی جروم پاول (Jerome Powell) اذعان داشته که دلیل عدم ایجاد یک CBDC توسط دولت ایالات متحده، به ذات خصوصی و مخفی رمزارزها بازمی‌گردد.

استیبل کوین‌ها می‌توانند زیرساخت‌های مالی را برای ارزهای غیربانکی، فراهم آورند

از طرفی دیگر، اینکه اشخاص بتوانند کنترل بیشتری برای پول‌های خود داشته باشند، از اهداف واضح و مشخص رمزارزها به‌طور عام و Diem به‌طور خاص است. ارزهای دیجیتال از جمله استیبل کوین‌ها، بسیاری از موانع موجود بر سر راه ورود به بانکداری مرسوم را کاهش می‌دهند.

مردمی که به‌راحتی به بانک‌های فیزیکی دسترسی نداشته و یا اینکه به زیرساخت‌‎های بانکی اعتماد ندارند، می‌توانند از طریق استیبل کوین‌ ها به‌ خدمات مالی ایمن، دسترسی پیدا کنند. مردم می‌توانند از استیبل کوین‌ های غیر CBDC استفاده کرده تا در زمان کاهش ارزش پول ملی، بتوانند که همچنان قدرت خرید خود را حفظ کنند. این رویه را می‌توان به مردمی که در کشور آن‌ها چندین نوع ارز مورد استفاده قرار می‌گیرند نیز بسط داد.

استیبل کوین‌ ها می‌توانند تراکنش‌های آنلاین را بهبود بخشند

ارزهای دیجیتال در اصل طراحی شده‌ تا با استفاده از زیرساخت‌های دیجیتال، تراکنش‌های آنلاین را مدیریت کنند. همچنین ذات غیرمتمرکز و راحتی استفاده از رمزارزها نیز باعث شده تا جهت انجام تراکنش‌های بین‌المللی نیز مناسب باشند. علاوه بر این، ارزهای دیجیتال نسبت به تراکنش‌های بانکداری مرسوم، سریع‌تر، قابل اتکاتر و همچنین ارزان‌تر هستند.

البته نوسان‌های زیاد قیمت رمزارزها باعث شده تا فروشگاه‌ها به‌سختی آن‌ها را قبول کنند؛ یعنی بدون تبدیل ارزهای دیجیتال به ارزهای عادی. چنین موضوعی می‌تواند باعث شود که در وهله اول، پذیرش ارزهای دیجیتال در درگاه‌های پرداخت، دشوارتر شود.

حال استیبل کوین‌ها می‌توانند باعث شوند که فروشگاه‌ها بتوانند با خیال راحت‌تری نسبت به پذیرش ارزهای دیجیتال اقدام کنند، زیرا دیگر در رابطه با نوسان‌های ارزش رمزارزها و همچنین تحمل سختی‌های ناشی از تبدیل ارزهای دیجیتال به ارزهای عادی، نگران چندانی وجود نخواهد داشت.

سخن پایانی

اگر به رمزارزها علاقه‌مند بوده، اما نوسان‌های قیمتی ارزهایی همانند بیت‌کوین و اتریوم را دوست ندارید، آنگاه استیبل کوین ها می‌توانند برای شما مناسب باشند. بر روی کاغذ، راه‌کارهایی همانند Diem شرکت فیسبوک و CBDCها وجود دارند. از طرفی دیگر، ارزهایی همانند USDC و تتر نیز در سطح گسترده‌ای معامله می‌شوند.

نوشته استیبل کوین (Stablecoin) چیست و چه تفاوتی با سایر ارزهای دیجیتال دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

Games as a Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟

یک مدل کسب‌و‌کار جدید در حال سیطره بر صنعت بازی است. این مدل در حال حاضر ارزش بازار این صنعت را در سال‌های گذشته، 3 برابر کرده است. در این مدل، شما یک بازی‌ مشخص را فقط یک دفعه خریداری نمی‎‌کنید، بلکه بازی به سرویسی تبدیل شده که در طول زمان، پرداخت‌هایی را در رابطه با آن انجام می‌دهید. این مدل را GaaS (بازی به‌عنوان یک سرویس) می‌نامند و در ادامه قصد داریم که بیشتر به آن بپردازیم.

ظاهرا این مدل از کسب‌و‌کار نیز قرار نیست که به این زودی‌ها ناپدید شود. GaaS چیست؟ چگونه بر صنعت بازی تأثیر می‌گذارد (هم برای توسعه‌دهنده و هم برای بازی‌باز)؟ در ادامه به پاسخ این پرسش‌ها می‌پردازیم.

GaaS چیست؟

GaaS مخفف Games as a Service و به معنای بازی به‌عنوان یک سرویس است. از این مدل کسب‌و‌کار جهت درآمدزایی بیشتر از بازی‌ها، حتی پس از نقطه فروش آن‌ها استفاده می‌شود. مدل GaaS معمولا شامل حق اشتراک‌ها و یا پرداخت‌های درون-برنامه‌ای می‌شود که بازی‌بازان در طول زمان نسبت به چنین پرداخت‌هایی اقدام کرده تا بتوانند همچنان از به‌روزرسانی‌های جدید و محتوای اختصاصی، بهره‌مند شوند.

ظهور GaaS

GaaS

پس از عصر کنسول‌های آرکید، بازی‌های ویدیویی تبدیل به محصولاتی شدند که توسط بازی‌بازان خریداری شده و در خانه‌ها با استفاده از کنسول و یا کامپیوتر، اجرا می‌شدند. در این مدل کسب‌و‌کار، بازی‌ها نیز همانند سایر محصولات، فقط یک بار به فروش می‌رسیدند و در واقع فقط یک بار امکان کسب درآمد از آن‌ها وجود داشت. بدین ترتیب کاربران دیگر هزینه‌های اضافی را متحمل نشده و بازی تا ابد، متعلق به آن‌ها خواهد بود.

حتی پس از شروع دوره عرضه دیجیتالی بازی‌ها، بازهم این محصولات، یک بار فروش بودند. فروشگاه‌های دیجیتالی نیز در زمینه فروش بازی‌ها، عملکردی همانند فروشگاه‌های فیزیکی دارند. این قضیه تا آنجایی ادامه پیدا کرد که چندین بازی چندنفره آنلاین بزرگ وارد میدان شده و بدین ترتیب GaaS نیز به‌عنوان یک راه‌کار جدید پرداخت در عصر دیجیتال، مورد توجه قرار گرفت.

یکی از این بازی‌های بزرگ، World of Warcraft بود که در سال 2004 منتشر شد. جهت استفاده از این بازی باید حق اشتراک خریداری کنید. این وجوهی که هر ماهه دریافت می‌شوند، می‌توانند به توسعه‌دهنده‌های این بازی در زمینه حفظ و نگهداری از سرورها و همچنین کار بر روی آپدیت‌های بعدی، کمک کند. علاوه بر این، جهت اجرای World of Warcraft همچنان باید جدا از تهیه اشتراک ماهیانه، یک نسخه از آن را نیز خریداری کنید.

GaaS

یکی دیگر از بازی‌هایی که به استحکام بیشتر مدل GaaS کمک کرد، Team Fortress 2 بود که در سال 2007 منتشر شد. جهت مقابله با بحران کم شدن بازی‌بازان، این بازی در سال 2011 به صورت Free-to-Play درآمد و بدین ترتیب می‌توانستید که یکی نسخه از آن را به‌صورت کاملا رایگان، تهیه کنید. Team Fortress 2، خریدهای درون-برنامه‌ای همانند لوازم مختلف و همچنین لوت باکس‌هایی را اضافه کرد تا بدین ترتیب بتواند تحت مدل Free-to-Play، به درآمدزایی بپردازد.

سرانجام بسیاری از بازی‌های چندنفره دیگر نیز از این مدل تبعیت کردند. همچنین علاوه بر حق اشتراک‌ها و لوت‌ باکس‌ها جهت کسب درآمد، سایر موارد دیگر همانند سیزن پس‌ها (season pass) و یا محتوای قابل دانلود (DLC) نیز اضافه شدند. امروزه عناوین بزرگی که از مدل GaaS استفاده می‌کنند، شامل Fortnite ،Rocket League ،Destiny 2 ،World of Warcraft و Team Fortress 2 می‌شوند.

این مطلب را نیز بخوانید: AMD Smart Access Memory چیست و تا چه حد بر اجرای بازی‌ها تأثیر دارد؟

چه چیزی GaaS را منحصربه‌فرد می‌کند؟

GaaS

GaaS ایده‌ای منحصربه‌فرد است، زیرا اینکه بازی‌ها تبدیل به سرویس‌هایی شوند که در طول زمان پرداخت‌هایی را در رابطه با آن‌ها انجام می‌دهید، یک ایده نسبتا جدید در این صنعت است. آخرین باری که چنین ایده‌هایی در صنعت بازی محبوب شدند، به دوران آرکیدها بازمی‌گردد. این شباهت نیز از این لحاظ است که آرکیدها به نوعی، سرویس‌های بازی بودند که هر بار جهت استفاده از آن‌ها، باید مبلغی را پرداخت می‌کردید.

به هر حال در قیاس با آرکیدها، مدل GaaS بسیار گسترده‌تر و قابل انعطاف‌تر است. گزینه‌های پرداخت مختلفی می‌توانند در این مدل مورد استفاده قرار گیرند که همین موضوع باعث سازگاری بهتر این مدل با انواع مختلف پروژه‌ها می‌شود.

بازی‌های Free-to-Play می‌توانند از مدل GaaS استفاده کرده و به درآمدزایی بپردازند و در عین حال نیز هزینه‌های ورودی و اولیه برای کاربران، به حداقل ممکن و یا صفر برسد. بدین ترتیب بازی‌ها می‌توانند در دسترس کاربران بیشتری قرار گرفته و در نهایت آمار بازی‌بازان آن‌ها نیز بیشتر شود.

همچنین بازی‌های Free-to-Play می‌توانند از مدل GaaS استفاده کرده تا حتی پس از عرضه اولیه خود، همچنان به درآمدزایی بپردازند. از طریق حق اشتراک‌ها، خریدهای درون-برنامه‌ای و یا محتوای قابل دانلود، بازی‌ها می‌توانند مدت‌ها پس از عرضه و فروش اولیه خود، همچنان به درآمدزایی ادامه دهند.

تأثیر این مدل کسب‌و‌کار بر صنعت بازی‌ چیست؟

در بالا اشاره کردیم که مدل کسب‌و‌کار GaaS چگونه بوده و چه چیزی باعث منحصربه‌فرد شدن آن می‌شود. اکنون شاید از خود بپرسید که تأثیر این مدل کسب‌و‌کار بر صنعت بازی چیست؟ GaaS چگونه بر بازی‌بازان و توسعه‌دهندگان تأثیر می‌گذارد؟

یک چیز مشخص است و آن این که مدل GaaS باعث شده تا درآمد خالص صنعت بازی، تقریبا 3 برابر شود. این صنعت اکنون ارزشی چند میلیارد دلاری داشته و بنابراین ارزش آن از صنعت سینما و موسیقی (هر دو با هم)، بیشتر است. این مدل باعث شده تا بازی‌ها سودآورتر بوده و همچنین حاشیه شود قابل توجهی نیز داشته باشند.

در رابطه با توسعه‌دهندگان بازی‌ها نیز باید بگوییم که پول بیشتری که از مدل GaaS سرازیر می‌شود، می‌تواند مزیتی بزرگ برای آن‌ها باشد. این جریان ادامه‌دار درآمد، باعث می‌شود که امنیت شغلی در این صنعت، بهبود پیدا کرده و همچنین منابع بیشتری نیز در اختیار شرکت‌های بازی‌سازی قرار بگیرد. به همین منوال، این موضوع می‌تواند باعث ساخت بازی‌های بهتری نیز بشود.

این مطلب را نیز بخوانید: Nvidia Resizable BAR چیست و تا چه حد بر اجرای بازی‌ها تأثیر دارد؟

تأثیر بر انواع مختلف بازی‌‌بازان

GaaS

در رابطه با گیمرها نیز باید بگوییم که GaaS می‌تواند یک جریان مداوم از به‌روزرسانی بازی‌ها را فراهم آورد. برخی از بازی‌ها با استفاده از این مدل می‌توانند به‌صورت همیشگی، سرویس‌های فصلی، آپدیت‌ها و محتوای جدید دریافت کنند. این قضیه باعث می‌شود که یک بازی مشخص برای سالیان سال، تازه و جذاب باقی مانده و در واقع تجربه آن همیشه چیزهای جدیدی را در خود داشته باشد. از طرفی دیگر، این موضوع می‌تواند برای بازی‌بازانی که محتوای قدیمی را ترجیح داده و یا اینکه صرفا از تغییرات جدید چندان راضی نیستند، ناخوشایند باشد.

این اختلافات در رابطه با بازی World of Warcraft صدق می‌کنند. پس از عرضه به‌روزرسانی‌های بسیاری، تعداد زیادی از بازی‌بازان خواستار نسخه کلاسیک این بازی بودند. بدین ترتیب بسیاری از کاربران به سرورهای میزبانی خصوصی که امکان تجربه نسخه اولیه بازی را فراهم می‌کردند، روی آوردند. در نهایت هم توسعه‌دهندگان این بازی تصمیم گرفتند که به میزبانی از دو نسخه متفاوت از این بازی بپردازند: نسخه Classic و نسخه Retail، تا بدین ترتیب همه را بتوانند شاد نگه دارند.

یکی از اعتراض‌های رایجی که نسبت به مدل بازی-به‌عنوان-سرویس وجود دارد این است که اگر گیمری یک بازی GaaS را رها کرده و پس از مدتی به سراغ آن بازگردد، آنگاه با یک بازی جدید که پر از محتوای نو بوده و باید بسیاری از ترفندهای آن را از اول یاد گرفت، مواجه می‌شود. برای این دسته از کاربران، این‌گونه بازی‌ها بیش‌ازحد طولانی بوده و باید بیشتر با آن‌ها کار کرد.

یکی از دیگر از نقدها نیز این است که این‌گونه بازی‌ها، چیزی به نام پایان واقعی ندارند، زیرا مرتبا محتوای جدیدی به آن‌ها اضافه می‌شود. برای برخی از کاربران، این موضوع می‌تواند دلسردکننده باشد. بازی‌های سنتی دارای یک آغاز، وسط و یک پایان مشخص بودند، اما بازی‌های GaaS دارای یک وسط بدون انتها بوده که همین‌طور به رشد کردن ادامه می‌دهد.

از طرفی دیگر، برخی از گیمرها بسیار به محتوای جدید علاقه دارند، زیرا احساس تازه و هیجان‌انگیز بودن را به آن‌ها القا می‌کند. بسته به نحوه استفاده از مدل GaaS توسط توسعه‌دهنده، به‌روزرسانی‌ها می‌توانند باب میل توسعه‌دهنده، پراکنده بوده و یا اینکه به‌طور منظم منتشر شوند. این تغییرات می‌تواند برای برخی از کاربران جذاب باشد، بنابراین GaaS لزوما چیز بدی نیست.

سخن پایانی

بسیاری از بازی‌ها به دلایل گوناگونی، از مدل GaaS استفاده می‌کنند. چه جهت درآمدزایی بیشتر و چه جهت بهبود دسترسی‌پذیری یک بازی باشد، در هر صورت می‌توان از این مدل استفاده کرد.

طبیعتا توسعه‌دهندگان از درآمد اضافی ایجاد شده توسط این مدل، راضی خواهند بود، اما موضع بازی‌بازان در این رابطه، همسان نیست. برخی از گیمرها از این مدل راضی و خشنود بوده و برخی دیگر از آن نفرت دارند. البته در رابطه با رضایت گیمر، باید به نحوه استفاده از این مدل توجه کرد، نه صرفا خود آن.

در نهایت اینکه باید گفت GaaS یکی از گزینه‌های کسب درآمد بیشتر بوده که بسته به صلاحدید توسعه‌دهنده و یا ناشر، می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد. بسته به نحوه استفاده از این مدل، بازی‌باز می‌تواند از این کار راضی و یا ناراحت باشد. گزینه‌های دیگر نیز لزوما به‌خودی‌خود بد نیستند، بلکه قضاوت در این رابطه، به نحوه استفاده از آن‌ها بستگی دارد.

نوشته Games as a Service چیست و چه تاثیری بر صنعت بازی دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

Auto Low Latency Mode چیست و چه تفاوتی با Game Mode ویندوز ۱۰ دارد؟

عملکرد یک کامپیوتر را می‌توان به دو حالت کارهای روزمره و پردازش‌های گرافیکی سنگین، تقسیم کرد. اگر در هنگام اجرای بازی‌ها با لگ و تأخیر مواجه شوید، آنگاه با پایین آوردن کیفیت نمایش، می‌توانید این مشکل را رفع کنید. جهت انجام چنین کاری نیز کاربر باید یکی از چندین تنظیمات و گزینه‌های موجود را انتخاب کرده و سپس نتیجه را بررسی کند. این همان جایی است که Auto Low Latency Mode که به Game Mode نیز شناخته شده، وارد عمل می‌شود.

Auto Low Latency Mode چه کاری انجام می‌دهد؟

Auto Low Latency Mode که به اختصار ALLM نامیده شده و به Game Mode نیز مشهور است، تنظیماتی بوده که در برخی از کامپیوتر و کنسول‌ها وجود داشته و فرایند تغییر کیفیت نمایش را خودکارسازی کرده و بدین‌ ترتیب، عملکرد را بهبود می‌بخشد. این گزینه را می‌توان به‌عنوان یک میانبر در نظر گرفت، اما علاوه بر این، این ویژگی نسبت به تغییرات دستی، تعادل بهتری را ارائه می‌دهد.

البته همه کامپیوترها و کنسول‌ها از این ویژگی و مزایای آن، برخوردار نیستند. به‌عنوان مثال، اگر در کامپیوتر خود از ALLM استفاده کنید، آنگاه این احتمال نیز وجود دارد که کیفیت تصویر تماس‌های کاری شما نیز کاهش یابد. کنفرانس ویدیویی نسبت به سایر انواع تماس‌ها، نیازمند پردازش گرافیکی بیشتری است. بنابراین فعال کردن ALLM در حین تماس‌های ویدیویی می‌تواند کیفیت ویدیو را کاهش داده و در عین حال نیز، باعث بهبود عملکرد نشود.

Auto Low Latency Mode

آیا باید از این ویژگی استفاده کنیم؟

خب، باید زمانی به فعال کردن ویژگی Auto Low Latency Mode بپردازیم که ارزشش را داشته باشد. در این رابطه، سناریوهای مختلفی وجود دارند. اولین مورد مربوط به زمانی است که مشغول انجام بازی‌های آنلاین هستید. این قضیه می‌تواند شامل بازی‌های چندنفره آنلاین و یا استفاده از سرویس‌های ابری شود. در چنین سناریوهایی، کیفیت فدای عملکرد می‌شود. بنابراین اگر تأخیرها کاهش پیدا کنند، آنگاه کاهش کیفیت نیز ارزشش را خواهد داشت.

مورد دیگر نیز به برتری سخت‌افزار نسبت به نمایشگر بازمی‌گردد. اگر کنسول شما نسبت به تلویزیون، بسیار جدیدتر بوده و یا اینکه هارد درایو قدرتمندی داشته باشید، آنگاه این احتمال وجود دارد که پردازنده شما، کیفیت تصویری فراتر از توانایی‌های نمایشگر شما را پردازش کند. در چنین مواقعی، عملکرد کاهش یافته نمایشگر را تشخیص نخواهید داد، اما متوجه سرعت‌های بالاتر خواهید شد.

این مطلب را نیز بخوانید: چگونه ویندوز 10 خود را جهت اجرای بازی‌ها، بهینه کنیم؟

جایگزین‌های Auto Low Latency Mode و Game Mode کدامند؟

Auto Low Latency Mode

جایگزین ALLM می‌تواند تغییر دستی کیفیت نمایش باشد. بدین ترتیب می‌توانید کنترل بیشتری بر کیفیت نمایش داشته باشید، اما باید گزینه‌های مختلف را نیز دستکاری کنید. در برخی از موارد شاید گزینه‌های زیادی در اختیار داشته باشید و در برخی مواقع نیز شاید فقط بتوانید از میان گزینه‌های “High” ،”Medium” و “Low” به انتخاب بپردازید. مثلا پلتفرم بازی ابری Amazon Luna فقط دو گزینه را در اختیار شما قرار می‌دهد: 1080p یا 720p.

همچنین باید در نظر داشته باشید که سیستم‌عامل‌های مختلف، با روش‌های گوناگونی با ALLM برخورد می‌کنند. به‌عنوان مثال، قابلیت “Game Mode” ویندوز 10 فقط زمانی فعال می‌شود که مشغول اجرای بازی‌ باشید. بنابراین از لحاظ تئوری، این ویژگی باعث می‌شود که عملکرد بازی‌ها بهبود پیدا کرده، اما کیفیت نمایش ویدیوها، کاهش پیدا نکند.

همچنین محل قرارگیری ALLM در پلتفرم‌ها و سیستم‌عامل‌های مختلف نیز متفاوت است. به‌عنوان مثال، این ویژگی در ویندوز 10، در بخش Gaming منوی تنظیمات قرار داشته، اما در پلی‌استیشن 4، این قابلیت را باید در Video Output Settings پیدا کنید.

سخن پایانی

استفاده و یا عدم استفاده از این ویژگی، به دستگاه و همچنین تجربه شما بستگی دارد. اما به هر حال خوب است که از وجود چنین قابلیتی، اطلاع داشته باشید.

نوشته Auto Low Latency Mode چیست و چه تفاوتی با Game Mode ویندوز 10 دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

بوت‌لودر (Bootloader) چیست و چگونه کار می‌کند؟

بوت لودر

بوت‌لودر (Bootloader) برای سیستم‌عامل بسیار ضروری است. البته در دنیای کامپیوتر، چندان توجهی به این واژه نمی‌شود. این قضیه نیز بدین دلیل است که بوت لودر در پس‌زمینه بوده و به فعال کردن سیستم‌عامل کمک می‌کند. اکثر بردهای پردازنده موجود در دستگاه‌های الکترونیکی، دارای برنامه‌هایی هستند که از پیش بر روی آن‌ها بارگذاری شده‌اند. به این برنامه‌ها، بوت‌لودر می‌گویند.

در این مطلب قصد داریم به چیستی Bootloader و همچنین نحوه کارکرد آن بپردازیم. اگر به این موضوع علاقه‌مند هستید، آنگاه بهتر است که این مطلب را از دست ندهید.

بوت لودر چیست؟

در هنگام روشن بودن بوت لودر، کامپیوتر یک حالت پاک‌مانند دارد. این موضوع بدین معنا است که برنامه‌ای در حافظه رم کامپیوتر قرار نداشته و همچنین نمی‌توان به قطعات آن نیز دسترسی پیدا کرد. بوت‌لودر کمک می‌کند که سیستم‌عامل و یا محیط اجرای اپلیکیشن‌ها بارگذاری شده تا بدین ترتیب بتوان برنامه‌ها را به رم اضافه کرد و همچنین دسترسی به قطعات سخت‌افزاری نیز میسر گردد. بوت‌لودر جهت اجرا فرایند استارتاپ، مقداردهی اولیه سخت‌افزارها و همچنین تحویل کنترل به هسته سیستم‌عامل (kernel) که در نهایت به مقدار دهی اولیه سیستم‌عامل می‌انجامد، ضروری است.

BIOS

بخش‌های اصلی یک بوت‌لودر شامل سیستم پایه‌ای ورودی/خروجی (BIOS) و میان‌افزار قرار داده شده در حافظه Read-Only یا همان ROM کامپیوتر شما می‌شوند. در هنگام روش کردن رایانه، BIOS پیش از سایر برنامه‌ها، کار خود را آغاز می‌کند. خود BIOS نیز از بخش‌های زیر تشکیل می‌شود:

  • POST (خودآزمایی هنگام روشن شدن)
  • Boot Sector Loader
  • قطع‌کننده‌های BIOS
  • منوی Setup

با استفاده از منوی Setup می‌توانید پارامترهای بوت‌لودر را تغییر دهید. نسخه‌های جدیدتر BIOS، پارامترهای متفاوتی را تنظیم می‌کنند. این قضیه شامل ترتیب بوت می‌شود که در این فرایند، دستگاه‌هایی که BIOS پیش از بوت کردن آن‌ها را بررسی می‌کند، مشخص می‌شوند. Boot Sector Loader، اولین بخش 512 بایتی را از دیسک بوت به داخل رم بارگذاری می‌کند. این سکتور برای اولین بلوک حافظه موجود و یا بخشی در حافظه که باید جهت ثبت اطلاعات رزرو شود، موردنیاز است.

قطع‌کننده‌های BIOS نیز درایورهای دستگاه‌هایی هستند که توسط بوت‌لودرها مورد استفاده قرار گرفته تا بدین ترتیب بتوان به نمایشگر، صفحه‌کلید و همچنین دیسک‌ها، دسترسی پیدا کرد. تمامی سیستم‌عامل‌ها از قطع‌کننده BIOS استفاده نمی‌کنند. علاوه بر BIOS، افزونه‌های ROM نیز وجود دارند. شاید BIOS اصلی بخواهد که افزونه‌های ROM را فعال کند. بوت لودر معمولا از 3 برنامه زیر تشکیل شده است:

  • یک برنامه بوت سکتور که مستقیما در زمان بوت، توسط BIOS بارگذاری می‌شود.
  • یک برنامه مرحله دومی که توسط برنامه بوت سکتور بارگذاری شده تا فرایند بوت کردن را کامل کند.
  • یک نصب‌کننده بوت‌لودر جهت نصب بوت‌لودر و برنامه مرحله دوم در دیسک بوت.
این مطلب را نیز بخوانید: SysMain یا همان Superfetch در ویندوز 10 چیست و چه کاربردی دارد؟

UEFI BIOS

نیازهای در حال تکامل کاربران رایانه‌ها باعث ایجاد یک جایگزین مدرن برای BIOS شد. UEFI (رابط میان‌افزار انعطاف‌پذیر یکپارچه) یک سیستم‌عامل کوچک بوده که پیش از اجرا کردن روتین‌های عملیاتی اضافی، بوت لودر را در حافظه بارگذاری می‌کند.

در حالی که UEFI تاحدودی با BIOS مشابه است، چند تفاوت کلیدی باعث شده‌اند که بسیاری فکر کنند که UEFI در عوض یک جایگرین برای BIOS سنتی، یک افزونه است. یکی از تفاوت‌های اصلی میان BIOS و UEFI، به نحوه فراهم آوردن رابط عملیاتی توسط UEFI برای کامپیوترها و همچنین استفاده این رابط از مکانسیم‌ها و عملکردهای جدید بازمی‌گردد. علاوه بر این، در حالی که UEFI مشخص نمی‌کند که میان‌افزار چگونه باید به‌صورت کامل برنامه‌ریزی شود، اما رابط میان میان‌افزار و سیستم‌عامل را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برنامه UEFI به‌صورت دائمی در یک تراشه حافظه موجود بر روی مادربورد، ذخیره می‌شود. این قضیه بدین معنا است که اطلاعات UEFI حتی در هنگام عدم وجود برق نیز همچنان باقی می‌مانند. با استفاده از یک لایه عملیاتی منحصربه‌فرد، ارتباطات بین میان‌افزار و سیستم‌عامل، برقرار می‌شوند. حالت UEFI می‌تواند پیش از بالا آمدن سیستم‌عامل، مقداردهی اولیه شود. برخی از مزیت‌های کلیدی UEFI به شرح زیر هستند:

  • جهت قابلیت‌های شبکه به یک سیستم عملیاتی فعال، نیاز ندارد.
  • سازگاری بهتری با موس کامپیوتر داشته و همچنین رابط کاربری گرافیکی بهتری نیز دارد.
  • با استفاده از قابلیت Secure Boot، امنیت را بهبود می‌بخشد.
  • ساختاری ماژولار و قابل انعطاف داشته که می‌تواند به سازگار شدن با محیط‌های سخت‌افزاری مخصوص و پروفایل‌های موردنیاز، کمک کند.
  • از ویژگی مدیریت بوت، برخوردار است. با استفاده از این قابلیت می‌توان به مدیریت بوت‌لودرهای مختلف برای سیستم‌عامل‌های گوناگون پرداخت.
  • یک ابزار مبتنی بر دستورات خطی دارد که از طریق آن می‌توان به عیب‌یابی و رفع مشکل پرداخت.

هدف از تعبیه کردن Secure Boot، بهبود امنیت است. بخش‌های میان‌افزار UEFI، بوت لودر و هسته سیستم‌عامل باید پیش از آغاز به کار، مورد تأیید قرار بگیرند. اجزاها از طریق امضاهای دیجیتال رمزنگاری شده، تأیید می‌شوند. این امضاها نیز در پایگاه اطلاعاتی میان‌افزار UEFI قرار دارند. اگر در فرایند امنیتی مشکلی به وجود آید، آنگاه این احتمال وجود دارد که فرایند بوت شدن سیستم نیز کنسل شود.

در محیط‌های حرفه‌ای، Secure Boot معمولا به همراه یک قطعه سخت‌افزاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. ماژول پلتفرم مطمئن (TPM) یکی از اجزاهای کلیدی Secure Boot بوده که قابلیت‌های امنیتی را برای کامپیوترها فراهم می‌آورد. در هنگام مقایسه با روش سنتی بوت سیستم BIOS، می‌توان مزیت‌های زیر را برای UEFI و GPT در نظر گرفت:

  • این امکان را فراهم می‌آورد که چندین سیستم‌عامل‌ به همراه مدیرهای بوت خود، به‌صورت همزمان نصب شوند.
  • فرایند بوت در قیاس با سیستم‌های قدیمی‌تر مجهز به BIOS، سریع‌تر انجام می‌شود.
  • از اپلیکیشن‌های قبل از بوت، پشتیبانی می‌کند.

این روزها در رابطه با تنظیمات مرتبط با بوت، از حافظه‌های NVRAM (حافظه دسترسی تصادفی غیر-فرار) استفاده می‌شود. این تنظیمات پس از خاموش شدن کامپیوتر، ذخیره می‌شوند. همچنین مقدار کمی از باتری مادربورد نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این مطلب را نیز بخوانید: 12 روش متفاوت برای حل مشکل بوت نشدن ویندوز 10

بوت لودر چگونه کار می‌کند؟

پس از روشن شدن رایانه، اطلاعات مرتبط با سخت‌افزار نصب شده، بر روی نمایشگر نشان داده می‌شوند. بوت‌لودر، سیستم‌عامل خود را در داخل حافظه رم بارگذاری می‌کند. سیستم پایه‌ای ورودی/خروجی (BIOS) نیز پیش از تحویل دادن کنترل به Master Boot Record یا همان MBR، تست‌هایی را انجام می‌دهد. بوت‌لودر در Master Boot Record قرار دارد.

بوت‌لودرهای زیادی پیکربندی شده تا گزینه‌های بوت مختلفی را به کاربران ارائه دهند. این گزینه‌ها شامل سیستم‌عامل‌های گوناگون، نسخه‌های مختلف یک سیستم‌عامل، گزینه‌های بارگذاری سیستم‌عامل و همچنین برنامه‌هایی شده که بدون نیاز به سیستم‌عامل، اجرا می‌شوند.

در مواردی خاص، شاید 2 سیستم‌‌عامل بر روی یک دستگاه، نصب شده باشند. بوت‌لودرها می‌توانند در چنین دستگاه‌هایی مورد استفاده قرار گرفته تا بدین ترتیب بتوان سیستم‌عامل درستی را که کاربر به‌صورت خودکار ترجیح می‌دهد، راه‌اندازی کرد. همچنین با استفاده از بوت لودر می‌توان جهت ریکاوری، سیستم‌عامل را به حالت Safe Mode برد.

با استفاده از بوت‌لودر می‌توانید بدون نیاز به راه‌اندازی سیستم‌عامل، یک برنامه خاص را بوت کنید. چنین قابلیتی در رابطه با دستگاه‌هایی همانند کنسول‌های بازی، مفید است. پس از قرار دادن دیسک بازی در کنسول و سپس روشن کردن آن، آنگاه کاربر به جای صفحه خوشامدگویی، مستقیما وارد بازی می‌شود.

سخن پایانی

بوت‌لودرها جهت نگهداری و حفط امنیت و معماری نرم‌افزار، بسیار مهم هستند. استثناها و تداخل‌ها می‌توانند به‌طرز متفاوتی توسط بوت‌لودرها و اپلیکیشن‌ها، مدیریت شوند. روشی که با استفاده از آن، نرم‌افزار و سخت‌افزار مستقیما به یکدیگر لینک می‌شوند، بر نحوه فعالیت استثناها و تداخل‌ها و همچنین تأثیر آن‌ها بر عملکرد بوت‌لودر، تأثیر می‌گذارد.

نوشته بوت‌لودر (Bootloader) چیست و چگونه کار می‌کند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.