چگونه افرادی که پروفایل فیس بوک ما را دیده اند را شناسایی کنیم؟

وقتی که شما در فیس بوک پروفایلی ایجاد می کنید، سعی می کنید که در بخش هایی که این شبکه برای تان تدارک دیده است، اطلاعات لازم را قرار دهید تا اگر روزی دوستان تان به نام شما توجه شان جلب شد، با خواندن بیوی شما متوجه شوند که واقعا شما کی هستید و برای تان در خواست دوستی را ارسال کنند. به هر حال ممکن است برخی از افراد به طور سکرت بخواهند از پروفایل شما دیدن کنند یا اینکه برخی از افراد پروفایل شما و خود شما را در شبکه های اجتماعی رصد کنند. برای فیس بوک هنوز فرصتی ایجاد نشده که طی بروز رسانی شگفت انگیزی امکان دریافت نوتیفی از بررسی پروفایل را به گوش کاربر برسانند اما ترفندی که امروز گویا آی تی به شما نشان می دهد، می تواند یک روش حرفه ای ساده برای دیدن افرادی باشد که زیرکانه پروفایل شما را بررسی می کنند و به این خیال خام اند که شما متوجه نمی شوید. با ما همراه باشید:

نیازمندی ها برای استفاده از این ترفند شامل موارد زیر است:

استفاده از یک لپ تاپ یا پی سی!

شما فقط می توانید از طریق لپ تاپ یا کامپیوتر دسکتاپ یا رومیزی این ترفند را دنبال کنید و تا اطلاع ثانوی نمی توانید با استفاده از موبایل و تبلت این روش را دنبال کنید.

مرورگر خاص!

مرورگر خاصی که می توانید از طریق آن بفهمید چه کسی پروفایل فیس بوک شما را دیده است، کروم یا فایرفاکس است.

و اما چگونه؟

برای این که بدانید کدام یک از کاربران فیس بوک از صفحه پروفایل شما دیدن کرده اند، ابتدا لازم است که وارد فیس بوک شوید و با اکانت خود وارد این شبکه شوید.

دقت کنید که باید از طریق یکی از دو مرورگری که گفته شد، فیس بوک را باز کنید.

بعد از این وارد صفحه اصلی شوید و از آنجا تایم لاین خود را باز کنید. آدرس تایم لاین شما چیزی شبیه به آدرس زیر است:

facebook.com/xvn

نام شما در مقابل آدرس بالا قرار دارد و به جای xvn نام شما و یا آی دی تان قرار می گیرد.

حالا طی یک اقدام ساده، روی بخشی از صفحه راست کلیک کنید و در میان منو ها view page source را پیدا کنید و ان را کلیک کنید.

با این کار یک صفحه پر از کد های انگلیسی که مربوط به صفحه مورد نظر است مشاهده خواهید کرد. در این بخش کنترل + f را بزنید تا باکس جستجو برای تان نمایش داده شود:

در فایرفاکس این باکس در انتها و پایین صفحه در سمت چپ قرار می گیرد.

در مرورگر کروم این باکس جستجو در ابتدا و بالای صفحه و در سمت راست قرار می گیرد.

حالا در این باکس قطعه کد زیر را بنویسید:

البته دقت کنید که نیازی نیست کوتیشن ها را هم در قسمت سرچ بیاورید.

وقتی که این قطعه کد را سرچ می کنید، لیستی از اعداد برای شما نمایش داده می شوند که معمولا به صورت ۱۰۰۰۵۴۶۴۶۵ هستند. این رقم ها متفاوت هستند. حالا یک تب در همان مرورگر باز کنید و عبارت facebook.com را نوشته و در مقابل آن یکی از عدد ها را قرار دهید برای مثال:

facebook.com/1000546465

و بعد اینتر را بزنید. با این کار شاهد صفحه ای از پروفایل یکی از کاربران فیس بوک خواهید شد، که این فرد یکی ازا افرادی است که پروفایل شما را دیده است و بررسی کرده است.

حالا می توانید شماره بعدی را تست کنید. در واقع این کدها هر کدام مربوط به یکی از افراد است که در فیس بوک پروفایلی دارد. حتی اگر فرد مورد نظر نام کاربری هم داشته باشد و یو ار ال فیس بوک خود را با نام انگلیسی پر کند، فیس بوک برایش یک کد اختصاص داده که در چنین شرایطی می توانید از آن استفاده کنید.

این یک ترفند حرفه ای اما ساده است که می توانید از آن در مرورگر های فایرفاکس و کروم استفاده کنید. آیا تا کنون به این اندیشیده بودید که چگونه می توانید از این مهم خبردار شوید؟ یکی از مزیت های این روش این است که نیاز به استفاده از هیچ ابزار اضافی نیست و می توانید به سادگی با استفاده از امکانات معمولی آن را دنبال کنید اما اگر بخواهید بدانید که چگونه بفهمیم چه کسانی پروفایل واتس اپ ما را چک می کنند؟ کافی است که یک اپلیکیشن را نصب کنید و از کاربران واتس اپ که پروفایل شما را چک کرده اند مطلع شوید.

نظر و تجربه و دیدگاه خود را در این باره با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی و موبایلی تان به اشتراک بگذارید.

چگونه مانع Unzipping شدن فایل در مرورگر Safari در macOS شویم؟

سافاری مرورگر رسمی اپلی هاست اما چه د سیستم عامل مک و یا IOS توجه چندانی به ان نمی شود. از طرفی برای این پلتفرم ها، مرورگرهای کروم و فایرفاکس نیز وجود دارد اما همانطور که می دانید هر چند این دو مرورگر طرفداران زیادی دارد اما هر دو نمی توانند به طور همزمان سرعت و امنیت را تامین کنند اما کسانی که به این دو مورد اهمیت می دهند می توانند سافاری را مورد استفاده قرار دهند تا بتوانند همزمان هر دو عنصر امنیت و سرعت را یکجا داشته باشند.

مرورگر سافاری در واقع می تواند به عنوان یک مرورگر متوسط عمل کند اما ویژگی های خاصی هم دارد که آن را ممتاز کرده که مهم ترین آن ها همانطور که اشاره شد مدیریت سرعت و امنیت به طور همزمان است. این عالی است اما ویژگی دیگر آن هم این است که فایل های زیپ را به طور خودکار آنزیپ می کند تا بتوانید بهتر آن ها را دانلود کنید اما این موضوع برای بسیاری از کاربران دردسر ساز است. مخصوصا برای زمانی که قصد دارید فایلی را صرفا به صورت زیپ دانلود کرده و به صورت زیپ مورد استفاده قرار دهید.

برای مثال فرض کنید می خواهید از سرویس دهنده وردپرس یک تم را دانلود کرده و از آن استفاده کنید. وب سایت ورد پرس تم را به صورت زیپ ارائه می دهد که نباید آن را باز کنید. از این رو بعد از دانلود هم به صورت زیپ شده مورد استفاده باید قرار دهید تا تم نصب شود. اما با این روال که در سافاری می بینید ابتدا از حالت زیپ خارج شده و شما می بایست آن را بعد از دانلود و باز شدن مجددا زیپ کنید. خب این سناریو برای بسیاری از اوقات رخ می دهد که توصیه مان این است که این ترفند را دنبال کنید تا امکان آنزیپ کردن را از سافاری بگیرید.

بدین منظور تنظیمات را به صورت زیر دنبال کنید:

ابتدا وارد مرورگر سافاری شوید، و از آنجا به منوهای  Safari مراجعه کنید.

در این بخش گزینه Preferences را پیدا کرده و وارد آن شوید. ( اگر نمی خواهید از این روش استفاده کنید می توانید با ارسال دستور Command  و+ یعنی (⌘+,) به راحتی بخش Preferences سافاری را باز کنید )

وقتی که وارد این گزینه شدید به راحتی می توانید گزینه General را مشاهده کنید که در واقع اولین تب در این صفحه است. در این صفحه در انتهای صفحه گزینه ای وجود دارد که با Open ‘Safe’ files after downloading’ شروع می شود. این گزینه را در صفحه زیر ببینید:

این گزینه به طور پیش فرض تیک خورده است و به همین دلیل است که فایل ها بعد از دانلود باز می شوند، پس بهتر است که تیک این گزینه را بردارید تا پس از دانلود به طور اتوماتیک این اتفاق رخ ندهد.

به طور کلی، در سافاری همیشه بعد از دانلود فایلی از هر نوع که باشد، فایل مورد نظر باز می شود و یا اجرا می شود خواه این فایل یک فایل پی دی اف باشد خواه عکس و یا خواه فیلم و موسیقی باشد این اتفاق رخ خواهد داد.

زمانی که این تیک را بر می دارید در واقع نه تنها به سافاری می گویید که حق ندارد بعد از دانلود فایل زیپ را از حالت زیپ خارج کند بلکه به آن می گویید که حق ندارد، حتی عکس و فیلم ها را هم باز کند. اختیار کاملا در دست خودتان قرار می گیرد تا آن چه را که توسط آن دانلود می کنید خودتان آن را باز کنید و این را به هر زمان که بخواهید می توانید موکول کنید.

نکته دیگر هم اینکه شما در این صفحه می توانید پوشه دانلود خود را هم مدیریت کنید. به عکس بالا نگاه کنید در این عکس موقعیت هایی در مورد دانلود وجود دارد که می توانید از طریق ان صفحه دانلود و آنچه و آنجا که فایل ها را دانلود می کنید را به طور دلخواه تغییر دهید.

در این باره نظر و دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه از سلامت باتری در Chromebook مطمئن و مطلع شویم؟

اینکه مطمئن باشیم سخت افزارهایی که در اختیار داریم در سلامت کامل هستند یا نه، می تواند برای ما دغدغه ای باشد تا بتوانیم در صورت وجود یک مشکل مسائل مورد نظر را حل کنیم و جلوی اتفافات غیر منتظره و غافل گیر کننده بگیریم. در صورتی که شما از یک Chromebook استفاده می کنید، می توانید برای اطمینان از سلامتی باتری تان، از دو ابزار استفاده کنید که امروز گویا آی تی سعی دارد به صورت خلاصه و البته به زبان ساده روش استفاده از این ابزارها را به شما یاد دهد. پس با ما همراهی کنید.

وضعیت باتری را با Crosh چک کنید

CROSH در واقع عبارت مخفف شده مربوط به Chrome Shell است. شما توسط Chrome Shell می توانید به راحتی از وضعیت باتری خود اطلاع کسب کنید. در واقع استفاده از Chrome Shell یکی از آسانترین شیوه ها برای اطلاع از سلامتی و عملکرد درست باتری است. بدین منظور باید از یک کلید ترکیبی استفاده کنید. بر روی کیبرد خود  Ctrl+Alt+T را بزنید تا پنجره ترمینال را بتوانید باز کنید.

این بخش تقریبا چیزی شبیه به کامند پرامپت در ویندوز است که باید کد های دستوری را در آن نوشته و اینتر را بزنید. بدین منظور کد زیر را رو بروی عبارت زرد رنگ بالا بنویسید و بعد از آن اینتر را بزنید:

battery_test

با زدن کد دستوری یاد شده، لیستی از نتیجه ها را در صفحه ترمینال مشاهده می کنید. در این صفحه اولین اطلاعی که به شما داده می شود این است که آیا باتری در حال شارژ شدن یا از دست دادن شارژ است. بعضی از وقات ممکن است که شما به دلایل مختلفی نتوانید متوجه صحت عملکرد شارژ باتری خود باشید بدین ترتیب می توانید از این صفحه و دستور استفاده کنید. اگر باتری به شارژر وصل باشد در فیلد اول، نشان می دهد که باتری در حال شارژ است. در ادامه نیز یک عبارت دیگر مشاهده می کنید که به صورت درصد نشان داده شده است. از این طریق می توانید میزان درصد سلامت باتری را مشاهده کنید. این در صد در واقع بیانگر این است که شما به چه میزان و چه سطحی از باتری می توانید در طول سال ها به درستی استفاده کنید. در این تست که در تصویر بالا مشاهده می کنید در واقع گفته شده که باتری کروم بوک یاد شده از ۱۰۰ درصد باتری، ۹۰ درصد از سلامت کامل برخوردار است و می توان از آن استفاده کرد. نکته قابل توجه این است که این عدد ممکن است طی سال ها تغییر کند و رفته رفته کاهش پیدا کند. اگر روزی شاهد کاهش باتری خود بودید می توانید این تست را انجام داده و رقم را با رقم های قبلی تست کنید. اگر این رقم ثابت باشد، معلوم است که مشکل از اپلیکیشن ها و یا موارد دیگر است. بنابراین به راحتی می توانید با یک دستو ساده، عملکرد سخت افزاری و نرم افزاری سیستم خود را بررسی کنید.

در ادامه شما می توانید میزان دشارژ و یا از دست دادن شارژ و باتری طی بازه زمانی خاصی مشاهده کنید. دقت کنید که دیفالت این موضوع روی ۳۰۰ ست شده است که شما می توانید این میزان را با در نظر گرفتن رقم مورد نظر خود به صورت زیر تغییر دهید. کافی است جلوی نشانگر قرمز کد زیر را بنویسید و اینتر را بزنید:

battery_test 30
کد دستوری یاد شده، عدد پیش فرض ۳۰۰ را به ۳۰ تغییر خواهد داد.

این رقم بیانگر ثانیه ای است که باتری تست می شود و میزان کاهش باتری در آن نمایش داده می شود.

با توجه به شرایط یاد شده توصیه نمی کنیم که شما از طریق این روش، تایم را بر اساس ساعت مشخص کنید. مثلا سی ثانیه می تواند حداقل زمانی باشد که می تواند به شما یک نتیجه خوب ارائه کند اما اگر بخواهید موضوع را به صورت ساعتی بسنجید، می توانید یک ساعت یا هر میزان ساعت را به ثانیه تبدیل کرده و در کد دستوری یاد شده قرار دهید اما نتیجه جالب و طبیعی نخواهد بود بنابراین بهترین حالت همان ۳۰۰ ثانیه است که همان ۵ دقیقه است.

یک روش پیشنهادی برای زمانی که باتری تان سریع کاهش پیدا می کند:

در سناریویی فرض کنید که باتری سیستم شما تند تند کاهش پیدا می کند. شما نمی دانید علت این امر سخت افزاری یا نرم افزاری است! پس به دقت با استفاده از این سرویس، باتری و سلامت نرم افزاری و سخت افزاری تان را تست کنید. بدین منظور دو گام را به شما پیشنهاد می کنیم:

اولین گام: اولین گام این است که از طریق شیوه اول، میزان کیفیت سلامت باتری خود را چک کنید اگر باتری شما از نظر درصد سلامت کاهش پیدا کرده باشد می تواند یکی از علت ها کاهش حجم سالم باتری باشد. اما باز هم همه چیز به این جا ختم نمی شود. این گام را در هر صورت تست کنید. اما گام دوم:

گام دوم: در گام دوم باید کمی فکر کنید که درست از چه زمانی شاهد کاهش باتری بوده اید؟ به نرم افزارهای تان سر بزنید و آن دسته از اپ های مشکوک را لیست بندی کنید. حالا هر کدام از این نرم افزارها را به طور جدا جدا تست کنید و اجرا کنید و طی مدت زمان مشخصی که تمایل دارید میزان دشارژ را بررسی کنید، برای عملکرد هر اپ، این موضوع را تست کنید. بدین صورت می توانید باتری خور ترین نرم افزار خود را روی سیستم تشخیص دهید و بدین ترتیب جلوی کاهش باتری را با حذف اپ ها بگیرید.

بدین ترتیب می توانید مشکلی از مشکلات سیستم تان را به طور شخصی حل کنید و سریعا به دنبال خرج کردن پول برای تعویض باتری نباشید.

مانیتور کردن وضعیت باتری به صورت پیشرفته تر

برای اینکه به صورت پیشرفته تر و جزیی تر میزان کاهش باتری را بسنجید می توانید با استفاده از ابزارهای سیستم عامل کروم این مسئله را حل کنید. بدین منظور باید از Power Menu استفاده کنید. بدین منظور بروزر خود را باز کنید و در تبی جدید  در Omnibox عبارت دستوری زیر را بنویسید:

chrome://power
بدین صورت به شما نتایجی ارائه می شود که بسیار جزیی تر است. در مقابل هر عنوان گزینه Show وجود دارد که می توانید برای دریافت اطلاعات اضافی و دقیق تر روی ان کلیک کنید

در چنین حالتی روی Battery Charge و عبارت SHOW مقابل آن کلیک کنید تا جزییات را مشاهده کنید:

در این جا می توانید دوگزینه را مشاهده کنید:

Battery Charge Percentage” و “Battery Discharge Rate.

در این جا می توانید وضعیت میزان کاهش باتری را مشاهده کنید و در صورتی که بخواهید تایم را تغییر دهید، در باکس انتهایی رقم مورد نظر را تغییر داده و ریلود را کلیک کنید و نتایج را از ابتدا مشاهده کنید.

در این نمودار درک عبارت Battery Discharge Rate کمی مشکل است که البته این نموداری است که میزان تخلیه باتری را در شرایط مختلف نشان می دهد. Battery Discharge Rate در واقع با سه عنصر نمایش داده می شود که به صورت زیر تعریف می شوند:

Discharge Rate in Watts:  این گزینه در واقع بیانگر میزان کاهش باتری، در شرایط انتقال انرژی است و صرفا به صورت درصد نشان داده نمی شود و بیانگر درصد کاهش باتری نیست. 

Moving Average: این گزینه در واقع نشان دهنده کاهش باتری به صورت سطحی بوده که به صورت میانگینی از داده های بزرگتر نشان داده می شود. 

Binned Average: در واقع این گزینه کلاسی از داده هاست که بر اساس گروهی بزرگ از اطلاعات و تخمین و میانگین بر اساس اطلاعیه اولیه میزان مصرف باتری را نشان می دهد. در واقع در این گزینه برای نماش مقدار اولیه از متوسط داده ها استفاده می شود.

Average Over در واقع محلی است که شما شمار نمونه هایی که می خواهید تست کنید را مشخص می کنید و بعد ریلود را می زنید تا نتیجه برای تان از نو بارگزاری شود.

اما به صفحه قبلی و اولیه باز گردید تا یک مورد دیگر را هم تست کنیم:

Idle State Data

در این جا می توانید Idle State Data را هم تست کنید در واقع این یک روش واقع بینانه تر است برای اینکه بتوانید وضعیت باتری را بسنجید. نکته مهم تر هم این است که شما با استفاده از این بخش می توانید آن چه در پنهان در حال رخ دادن است را مورد بررسی قرار دهید. بسیاری از داده ها در این بخش قابل نمیاش است و شما می توانید وضعیت پردازنده در مصرف باتری را مشاهده کنید. برای مثال برای اینکه هسته سی پی رو را مشاهده و مورد بررسی قرار دهید تصویر زیر به شما نمایش داده می شود:

با این حال بررسی این بخش کمی تخصصی تر می شود که از حوصله این بحث خارج است. برای اینکه بتوانید به خوبی باتری سیستم خود را چک و بررسی کنید توصیه می شود که از دستور العمل ساده اولیه استفاده کرده و وضعیت باتری به صورت سخت افزاری و وضعیت نرم افزارها را به طور دستی چک کنید.

در صورتی که برای این منظو در هر سیستم عاملی تجربه ای ارزشمند دارید آن را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

 

آموزش بلاک کردن تبلیغ در اندروید بدون نیاز به روت کردن یا تخلیه اضافی باتری

اینکه ما به طور ماهانه حدود ۱۱ تا ۲۱ اپلیکیشن به طور میانگین روی گوشی خود نصب می کنیم چیزی است که توسط یک تحقیق کاملا موثق بیان شده است. بنابراین کاملا طبیعی است که شمار اپلیکیشن ها روز به روز افزایش پیدا کند و توسعه دهندگان اپلیکیشن هایشان را به عنوان یک منبع درآمد برای خود تلقی کرده و با انتشار تبلیغ روی آن ها به کسب در آمد بپردازند اما این تبلیغات برای بسیاری از ما کاربران آزار دهنده است.

تا پیش از این که اندروید ۵ روی کار بیاید برای اینکه بتوان این تبلیغات را نادیده گرفت، کاربران می بایست گوشی خود را روت کنند اما از آن به بعد، یعنی حدودا دو سال است که بدون نیاز به روت کردن هم می توان تبلیغات را بلاک کرد. البته این باز هم دارای محدودیت هایی است مثلا شما اگر از برخی اپلیکیشن های اندرویدی به منظور حذف تبلیغات اپ هایی که نصب کرده اید استفاده کنید، خواهید دید که کار حذف تبلیغ به خوبی انجام می شود اما باتری گوشی تان خیلی سریع خالی می شود به طوری که مجبور می شوید یا گوشی تان را دائما به شارژر وصل کنید یا اینکه نهایتا اپ مورد نظر را حذف کنید!

اما امروز گویا آی تی یک روش بسیار ویژه به شما یاد می دهد که طی آن می توانید هم تبلیغ ها را بلاک کنید هم اینکه می توانید به درستی، شارژ باتری تان را نگهداری کنید.

نیازمندی های پیشنهادی برای استفاده از ترفند یاد شده به صورت زیر می باشد:

اول اینکه باید سیستم عامل دیوایس شما، اندروید ۵ یا ۶ باشد و یا اندروید ۷  به بالا

دوم اینکه باید در سیستم شما، امکانی به نام  Unknown sources فعال شده باشد چرا که قصد داریم یک اپلیکیشن را نصب کنیم.

دانلود و نصب DNS66

آن نرم افزاری که می خواهیم توسط آن تبلیغ های اپلیکیشن ها را بلاک کنیم، DNS66 نام دارد که توسط سرویسی امن و غیر از گوگل پلی ارائه شده است و به همین منظور بود که لازم دانستیم پیش از این سرویس منبع ناشناخته را فعال کنیم تا سیستم عامل اندروید مانعی برای نصب آن ایجاد نکند.

دقت داشته باشید که این نرم افزار کاملا رایگان است و می توانید از همین طریق آن را دانلود کرده و روی گوشی تان نصب کنید.

برای دانلود اپلیکیشن اندرویدی DNS66 برای بلاک کردن تبلیغ در اپ ها کلیک کنید.

با کلیک بر لینک بالا صفحه ای مشاهده می کنید که توضیحاتی در باره اپلیکیشن ارائه کرده است بنابراین کمی اسکرول کنید تا دکمه آبی رنگ download apk را مشاهده کنید. روی ان کلیک کنید تا عملیات دانلود این نرم افزار شروع شود.

در این جا اطلاعات تکمیلی در مورد اپلیکیشن مورد نیاز برای شما به نمایش گذاشته شده که می توانید شرایط سیستم خود را با آن بسنجید و اپ را دانلود کنید. به هر حال روی این لینک یا دکمه یاد شده کلیک کنید تا دانلود شروع شود. زمانی که دانلود کامل شد، ان را نصب کنید.

از طریق این نوتیفی که بعد از اتمام دانلود مشاهده می کنید تنها با یک ضربه کوچک آن را برای نصب آماده کنید:

در صفحه ای مطابق بالا، دکمه نصب را مشاهده می کنید پس روی INSTALL کلیک کنید، تا برنامه نصب و اماده استفاده شود.

زمانی که برنامه را نصب و اجرا کردید نیاز دارید که برخی تغییرات و تنظیمات را روی ان اجرا کنید. بدین منظور وقتی اپ را باز کنید با صفحه ای مطابق زیر مواجه می شوید:

در انتهای صفحه اپ شما تب های مختلفی را می بینید که ما در این مرحله یعنی ابتدای کار با Domain Filters کار داریم. بنابراین این تب را باز کنید تا آپشن ها به صورت زیر یا در نهایت به صورت مشابه آپشن های زیر نمایش داده شود چرا که ممکن است طی بروز رسانی ها بر آپشن ها و ترتیب آن ها تغییراتی صورت بگیرد.

در این جا در واقع لیستی از سرویس هایی را مشاهده می کنید که این اپ قادر است آن را برای شما بلاک کند. این قابلیت را باید ابتدا فعال کنید. بدین منظور، اسلاید کشویی بالای آپشن ها را که به رنگ صورتی است بکشید تا فعال شود. بعد از این روی گزینه Adaway hosts file باید ضربه بزنید تا ادامه تنظیمات را بر پایه آن ایجاد کنید.

این گزینه در ابتدای امر قرمز رنگ است، که برای فعال کردن آن باید روی این دکمه قرمز رنگ که در سمت چپ عبارت Adaway hosts file قرار دارد ضربه بزنید تا مطابق تصویر بالا سبز رنگ شود. وقتی سبز شود یعنی که که حالا Adaway hosts file فعال شده است.

در ادامه باید VPN Service را فعال کنید.

برای این کار می بایست ابتدا وارد تب Start / Stop شوید. این تب در میان تب هایی که در صفحه اول به آن اشاره کردیم وجود دارد. بدین منظور به این تب مراجعه کنید و بعد از آن روی دکمه رفرش در سمت راست و بالای صفحه ضربه بزنید تا کمی برنامه رفرش شود:

در این بخش وقتی رفرش را لمس کردید، سیستم به شما می گوید که پکیج ها در حال دانلود شدن هستند. وقتی دانلود تمام شد، کافی است که دکمه هوم را فشار دهید، تا نهایتا صفحه ای مطابق زیر نمایش داده شود:

در این جا لازم است که روی OK را کلیک کنید ( لمس کنید یا ضربه بزنید ) تا عملیات را به درستی و کامل نهایی کنید. بعد از این برنامه یاد شده کار خود را برای حذف تبلیغات آغاز می کند. برای اینکه درستی اپ را تست کنید بهتر است که یک بار گوشی را خاموش  و دوباره روشن کنید یا آن را ریستارت کنید. دقت کنید که منظور ما از ریستارت، ریست نیست! بسیاری از کاربران این دو واژه را با هم اشتباه می گیرند.

بعد از این که گوشی را مجددا روشن کردید، به سراغ یکی از اپ های تبلیغ دار بروید و تغییرات را مشاهده کنید. بدین منظور ما اپلیکیشن IMDB را تست کردیم. زمانی که هنوز اد بلاکر را نصب نکرده بودیم نمایی از صفحه داخلی IMDB به صورت زیر بود:

IMDB

اما بعد از نصب نرم افزار بلاک کننده تبلیغات اپلیکیشن ها، این نرم افزار یعنی IMDB به صورت زیر تغییر وجه داد:

IMDB

تفاوت را احساس می کنید؟ در اسکرین شات اول در انتهای صفحه تبلیغات داخل اپ IMDB را مشاهدع می کنید که در اسکرین شات دوم خبری از این تبلیغ نیست.

بدین ترتیب می توانید با ی نرم افزار ساده، تبلیغات داخل اپ ها را حذف کنید. مهم این است که این روش، که امروز توسط گویا آی تی به شما یاد داده شد، در واقع نه نیازی به روت کردن دارد و نه باتری گوشی شما را می کاهد.

یکی از اپلیکیشن هایی که شاید هم اکنون شما برای حذف تبلیغات به ذهن آورده اید Adguard است. این برنامه هم به شما کمک می کند که تبلیغات اپ ها را حذف کنید اما با کاهش شدید عمر باتری مواجه خواهید بود. ما برای تست Adguard را هم روی سیستم نصب کردیم، و در ۵ ساعت به صورت زیر شاهد کاهش باتری به صورت زیر بودیم:

همانطور که در بالا مشاهده می کنید افت باتری در ۵ ساعت واقعا شدید بوده است اما با نصب DNS66 که در واقع اپلیکیشن پیشنهادی امروز ما است، شما طی ۱۷ ساعت، شامل افت باتری به میزان زیر خواهید بود که فوق العاده است:

DNS66

بنابراین توصیه ما به شما این است که با خیال راحت، DNS66 را از طریق دستورالعمل امروز گویا آی تی دانلود کنید و روی گوشی تان نصب کنید و البته به ورژن اندروید خود هم دقت داشته باشید که شامل اندروید ۵ و ۶ و ۷ به بالا می شود.

در صورتی که شما از اندروید پایین تری استفاده می کنید برای ان ترفندی می شناسید دیدگاه ها و تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و دوستان و خوانندگان این مقاله را راهنمایی کنید. همچنین می توانید این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

آموزش پیدا کردن شماره سریال Hard Drive در ویندوز

زمانی که قصد دارید یک سیستم را اسمبل کنید! یا به زبان ساده تر، قصد دارید یک PC را توسط اجزای اصلی آن سر هم بندی کنید، مطمئنا انتخاب اجزا بسیار مورد بحث قرار می گیرد. این اجزا هر چقدر که با کیفیت تر باشند، مطمئنا قیمت بالاتری خواهند داشت و می بایست، هزینه جمعی بیشتری برای آن پرداخت کرد اما خیالتان در چنین شرایطی راحت است، که سیستمی قابل خواهید داشت.

اما چیزی که بیشتر قابل درک و تامل است، این است که شما هر بخشی و قطعه ای که از سیستم سخت افزاری تان معیوب شود، می توانید به راحتی آن را تعویض کنید و فقط لازم است هزینه پولی آن را پرداخت کنید اما اگر هارد درایو سیستم شما معیوب شود، به این راحتی ها نمی توان ضرر آن را جبران کرد چرا که کلیه دیتا ها و اطلاعات شما بر روی آن ذخیره شده است بنابراین لازم است که شما بتوانید ابتدای امر یک هارد درایو انتخاب کنید که از کیفیت کافی برخوردار باشد و احتمال ضرر دیدنش بسیار کم!

برخی از هارد درایو ها، دارای ضمانت نامه اند و طی آن ضمانت اطلاعات کامل هارد در اختیار شما قرار دارد اما اگر هیچ گونه ضمانت نامه یا گارانتی برای هارد مورد نظر ارائه نشده باشد، شما می بایست ابتدای امر شماره ساخت و سریال آن را پیدا کنید.

اگر هارد دیسک شما از نوع HDD یا SSD باشد، تنها به وسیله شماره سریالی که به آن اخصاص داده اند شناخته می شوند. اگر در شرایط خاص نتوانید ویندوز را باز کنید تا از طریق آن شماره سریال را پیدا کنید از طریق کامند پرامپت می توانید آن را پیدا کنید.

آموزش پیدا کردن Volume Serial Number درایو C توسط کامند پرامپت

برای این منظور لازم است که ابتدا Command Prompt را باز کنید. بدین منظور بخش جستجو در استارت منو را بیاورید و در آن CMD را بنویسید و سرچ کنید تا از میان خروجی ها بتوانید Command Prompt را مشاهده کنید. توجه کنید که SDD و HDD ها دارای دو نوع شماره سریال هستند. HDD/SDD شما به درایو های اضافی تقسیم بندی می شود. ضمن این سیستم عامل شماره سریالی به هارد مورد نظر اختصاص می دهد که می توانید آن را از طریق کامند پرامپت پیدا کنید.

این دو شماره یکی شامل لیبل می شود و دیگری سریال نامبر یا همان شماره سریال. به همان اندازه که این سریال مهم است می توان گفت که شماره سریال محصولات نرم افزاری هم مهم است. در واقع کلید شناسایی سخت افزار سریال نامبر یا شماره سریال بوده و برای شناسایی نرم افزار لازم است که شماره کلیدی محصول را بدانید. بدین منظور  باید بیاموزید که چگونه Product Key نرم‌افزارها را حتی از کامپیوترهای خراب بازیابی کنیم؟ اما حالا که بحث بر سر سخت افزار است، به ادامه ماجرا توجه کنید:

وقتی که صفحه سیاه مرسوم را مشاهده کردید، در آن دستور زیر را بنویسید:

vol c:

دقت کنید که شما نمی توانید c را به صورت C بنویسید پس تلاش بیشتر نکنید و ادامه ماجرا را دنبال کنید:

volume-serial-number

در بالا در تصویر دقت داشته باشید که ولوم سریال برای درایو سی به خوبی ارائه شده است البته توجه کنید که مردم عموما درایو سی خود را به خوبی نام گذاری نمی کنند این می تواند یک مشخصه برای درایو شما باشد اما معمولا وقتی که کد و دستور بالا را وارد کنید و اینتر را بزنید می توانید شماره سریالی را مشاهده کنید.

نکته دیگر اینکه ممکن است در کنار سریال نامبری که همیشه موجود است شما لیبلی را برای درایو خود مشاهده نکنید. چرا که این لیبل در واقع همان نامی است که به طور دستی برای درایو خود مشخص می کنید. این کار شبیه به زمانی است که فلش درایو یا مموری کارت خود را نام گذاری می کنید.

در تصویر بالا، چون برای درایو از پیش نام مستعار به صورت دستی ایجاد نشده بخش لیبل خالی اما بخش سریال نامبر، به خوبی نوشته شده است.

روش پیدا کردن شماره سریال هارد درایو

دقت کنید که شماره سریال هارد درایو یا سریال SSD با آن چه که در بالا به عنوان volume serial number ذکر شد تفاوت دارد. برای اینکه شماره سریال هارد درایو خود را پیدا کنید باز هم نیاز به کامند پرامپت دارید. از مسیر یاد شده که در بالا ذکر شد، پنجره سیاه داس یا کامند پرامپت را باز کنید و عبارت زیر را در آن نوشته و اینتر را بزنید:

wmic diskdrive get serialnumber

بعد از این کار، شما یک شماره چند رقمی را مشاهده می کنید که می توانید از طریق آن برای گارانتی خود اقدام کنید. دقت کنید که وقتی که هارد با مشکل روبرو می شود ممکن است اصلا به هیچ عنوان این پنجره ویندوز بالا نیاید و لود نشود تا بتوانید از CMD به طریق گفته شده استفاده کنید از این رو بهتر است که در شرایط سلامت سیستم این گونه اطلاعات را استخراج کرده و آن ها را در جای امنی نگهداری کنید.

wmic diskdrive get serialnumber

دقت کنید که این سریال به صورت آن چه در بالا مشاهده می کند می باشد. نکته دیگری که باید توجه کنید این است که این روش صرفا برای هارد های داخلی مورد استفاده قرار می گیرد و برای هارد های خارجی مرسوم نیست و جوابگو نیست.

روش پیدا کردن شماره سریال هارد دیسک های خارجی

برای اینکه بتوانید شماره سریال هارد های خارجی یا اکسترنال هارد خود را پیدا کنید، کافی است با یک کابل USB هارد خارجی تان را به سیستم وصل کنید و از آن جا وارد Device Manager شوید. در این شرایط در لیستی که پیش روی شما قرار می گیرد بهتر است storage device را پیدا کنید و از آن جا گزینه properties را انتخاب کنید و بعد آن در میان لیستی که ارائه می شود، در بخش properties شماره سریال را پیدا کنید.

دقت کنید که برای هارد های خارجی تان هم، این کار را بهتر است قبل از ضربه دیدن و خراب شدن انجام دهید چرا که کار از محکم کاری عیب نمی کند. با توجه به اینکه اطلاعات حیاتی روی هارد ذخیره می شوند بهتر است که اطلاعات و داده های مهم تر خود را شناسایی کنید و آن ها را در هارد های مجازی مثل کلود و فضاهای ابری نگهداری کنید یا اینکه روی یک هارد خارجی آن ها را ذخیره کنید تا در صورت معیوب شدن هارد یا سوختن آن اطلاعات تان حداقل حفظ شوند.

در این باره دیدگاه ها و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و به ما بگویید که بدین منظور تا کنون از چه روش هایی استفاده کرده اید و جواب گرفته اید؟ همچنین این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک  و گوگل پلاس و توییتر انتشار دهید.

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

به لطف Media Creation Tool مایکروسافت نصب ویندوز ۱۰ روی درایوهای USB اکنون خیلی ساده است. اگر یک درایو USB آماده داشته باشید، به راحتی می‌توانید آخرین نسخه‌ی ویندوز را روی فلش خود نصب کنید تا در صورت بروز مشکلی بتوانید از آن استفاده کنید.

منتهی اگر تا به حال از Media Creation Tool استفاده نکرده باشید، حتی این فرآیند ساده هم ممکن است برای شما کمی سخت به نظر برسد. در ادامه راهنمای قدم به قدم ساخت یک درایو USB ویندوز ۱۰ با Media Creation Tool را به شما توضیح می‌دهیم.

 

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

 

اولین کاری که باید بکنید این است که به وبسایت مخصوص دانلودهای ویندوز ۱۰ مایکروسافت بروید. از آن جا با کلیک بر روی ابزار Download برنامه‌ی Media Creation Tool را دریافت نمایید. حالا زمان خوبی است تا فلشی را که می‌خواهید به عنوان محل نصب ویندوز استفاده کنید به دستگاه وصل نمایید. این فلش حداقل باید ۵ گیگابایت ظرفیت داشته باشد (در نرم‌افزار گفته شده ۴ گیگ کافی است، ولی خود مایکروسافت ۵ گیگ را تایید کرده است)، و باید بدانید که حرف مخصوص درایو (مثل D، E، F و غیره) چیست.

 

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

 

بعد از این که برنامه را دانلود کردید، برای اجرای آن روی فایل MediaCreationTool.exe دو بار کلیک کنید. بعد از گذشتن از مرحله‌ی تایید گواهی‌ها، امکان ارتقای کامپیوتر فعلی یا ایجاد رسانه‌ی نصبی را خواهید داشت. ما گزینه‌ی دوم را می‌خواهیم، پس گزینه‌ی Create installation media (USB flash drive, DVD, or ISO file) for another PC را انتخاب کنید.

 

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

 

Media Creation Tool به صورت پیشفرض همان نسخه‌ای را دانلود می‌کند که کامپیوتر فعلی شما در حال اجرای آن است. اگر با این شرایط موافقید، روی دکمه‌ی Next کلیک کنید.

 

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

 

اگر خواستید چیزی مثل زبان پیشفرض، ویرایش ویندوز ۱۰ (Home یا Pro) یا معماری سیستم عامل (۳۲ یا ۶۴ بیتی) را تغییر دهید، تیک گزینه‌ی Use the recommended options for this PC را بردارید. اکثر کاربران احتمالاً بخواهند معماری سیستم را تغییر دهند. برای مثال، اگر خواستید یک کامپیوتر ۳۲ بیتی را با نسخه‌ی ۶۴ بیتی ویندوز عوض کنید، این کار جواب نمی‌دهد. بعد از این که تغییرات خود را اعمال کردید، روی Next کلیک کنید.

 

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

 

اکنون باید تصمیم بگیرید که می‌خواهید یک رسانه‌ی نصبی بسازید یا صرفاً فایل ISO را دانلود کنید. ما می‌خواهیم یک فلش USB بسازیم، پس گزینه‌ی مربوطه را انتخاب کرده و روی Next کلیک می‌کنیم.

 

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

 

در صفحه‌ی بعدی از شما خواسته می‌شود تا درایو USB مورد نظر خود را انتخاب کنید. همان طور که گفته شد، مطمئن شوید که درایو صحیح را انتخاب می‌کنید. بعد از این که درایو انتخاب و هایلایت شد (مثل درایو D در تصویر بالا) روی Next کلیک نمایید.

 

چگونه روی فلش با Media Creation Tool ویندوز ۱۰ نصب کنیم؟

 

حالا Media Creation Tool شروع به دانلود ویندوز ۱۰ می‌کند. بعد از این که دانلود تمام شد، این برنامه ویندوز ۱۰ را روی فلش می‌ریزد. سپس درایو شما آماده است. روی Finish کلیک کنید و به برنامه اجازه دهید تا پاک‌سازی‌های نهایی را انجام دهد.

آیا تا کنون این کار را انجام داده اید؟ برای اینکه روی فلش مموری ویندوز ۱۰ را نصب کنید تا کنون چه تجربه هایی داشته اید؟ دیدگاه های خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

 

چگونه بدون نیاز به روت روی گلکسی S8 از تم تاریک استفاده کنیم؟

باز طراحی اخیر TouchWiz تغییرات خیلی زیادی نداشته و رابط کاربری آن هنوز رنگ آمیزی ناخوشایندی دارد. اگرچه بدون روت کردن دستگاه امکان حذف کردن کامل TouchWiz وجود ندارد، ولی با استفاده از چند روش می‌توان ظاهر آن را بهبود بخشید.

همه‌ی ما می‌دانیم که گلکسی S8 از نمایشگر AMOLED استفاده می‌کند. مصرف انرژی این پنل برای پس‌زمینه‌های مشکی بسیار مناسب است، اما تاچ‌ویز با به کارگیری رنگ‌های روشن در تم خود از این قابلیت بهره‌ی کافی را نبرده است. خوشبختانه، سامسونگ یک موتور تم هم در سیستم قرار داده و حتی امکان پشتیبانی از تم‌های حرفه‌ای Layers را هم فراهم کرده است.

برای حل مشکل مذکور، توسعه دهنده‌ای به نام Tigerhoods برای فریم‌ورک و نوتیفیکیشن‌های دستگاه چند Overlay طراحی کرده که در ترکیب با تم‌های رسمی گلکسی که توسط cambunch طراحی شده، تم چشم‌نوازی را به وجود می‌آورد. این تم از چشم‌های شما محافظت می‌کند و انرژی دستگاه را نگه می‌دارد.

مرحله ۱ – دانلود و نصب Material Black

برای شروع، ابتدا باید تم Material Black را از Cameron Bunch نصب کنید. این تمِ تر و تمیز با الهام از طراحی متریال گوگل ساخته شده ، و تا جایی که ممکن بوده پس‌زمینه‌ها در آن سیاه شده است. این یعنی پیکسل‌های موجود در صفحه‌ی AMOLED شما خاموش شده و عملاً انرژی خاصی مصرف نمی‌شود.

 

از Settings به بخش Wallpapers and Themes بروید و تم را دانلود کنید، سپس گزینه‌ی Themes را از نوار محتوای انتهای صفحه انتخاب کنید. حالا از گوشه‌ی بالای راست صفحه آیکن جستجو را لمس نمایید.

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

عبارت material black را وارد کرده و گزینه‌ی Material Black (Android 7+) را انتخاب کنید. ابتدا Download و سپس Apply را لمس نمایید. اکنون متوجه می‌شوید که این تم تاریک و آیکن‌هایی که شبیه به آیکن‌های اندروید استوک هستند به سرعت در سیستم اعمال می‌شوند. با این حال بخش نوتیفیکیشن همچنان سفید باقی می‌ماند.

 

دقت کنید که تم Material Black در حال حاضر رایگان است، اما شاید در آینده پولی شود.

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

مرحله ۲ – دانلود و نصب لایه‌های سیاه

 

اکنون باید لایه‌های (Overlays) مشکی Tigerhoods را نصب کنیم تا تم تیره‌ی دستگاهمان کامل شود. اولین APK یک لایه‌ی فریم‌ورک است. این لایه پاپ آپ‌ها و پنجره‌های تایید دستگاه را تیره می‌کند. دومین APK لایه‌ی نوتیفیکیشن‌هاست که پس‌زمینه‌ی نوتیفیکیشن‌ها را سیاه می‌کند. برای نصب این دو لایه مطمئن شوید که بخش Unknown Sources را از بخش Settings فعال کرده باشید.

 

برای دانلود کردن APK-ها روی لینک‌های زیر کلیک کنید. پس از این که فایل‌ها دانلود شد، هر دو را از بخش پنل نوتیفیکشن‌ها یا مرورگر فایل اجرا کنید. در نهایت گزینه‌ی Install را لمس نمایید.

 

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

مرحله ۳ – دستگاه را ریبوت کنید و از تم جدید لذت ببرید

 

حالا فقط کافی است دستگاه را ریبوت کنید تا تغییرات اعمال شود. زمانی که گوشی بالا آمد، گشتی در سیستم بزنید و تم جدید را بررسی کنید. همان طور که می‌بینید این تم آیکن‌ها را از اپ ماشین حساب گرفته تا Settings تغییر داده است.

 

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

اگر از بالا به سمت پایین سوایپ کنید، می‌بینید که نوتیفیکیشن‌ها هم به زیبایی خود را به شکل تم Material Dark در آورده‌اند. در این میان ممکن است چند نوتیفیکیشن همچنان متون سفید رنگ داشته باشد، اما بقیه تیره و خاکستری خواهند بود.

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

استفاده از تم تاریک در گلکسی اس 8

 

اگر در آینده تصمیم گرفتید که این تم را پاک کنید، ابتدا باید تم Material Dark را از بخش Wallpapers & Themes پاک کنید، سپس به منوی Apps بروید و com.android.systemui.blackNotifications و Android.overlay را حذف نمایید. در نهایت دستگاه را ریبوت کنید تا سیستم به حالت قبل برگردد.

 

شخصاً حدود یک سال است که از تم Material Dark استفاده می‌کنم و باید بگویم که خودم از طرفدارانش هستم، ولی افزودن نوتیفیکیشن‌های تیره و دیگر فریم‌ورک‌های مشکی کمک شایانی به این تم کرده و آن را به سطح بالاتری می‌برد. دقت کنید که برای اینکه این خاصیت در گلکسی اس ۸ را داشته باشید به هیچ عنوان نیاز به روت کردن گوشی ندارید اما اگر نیاز دارید به هر دلیلی، گوشی خود را روت کنید،آموزش فلش کردن twrp و روت کردن گوشی Samsung Galaxy S7 Edge در این باره ویژه کاربران گلکسی اس ۸ ارائه شده است.

نظر شما چیست؟ آیا تجربه ای در این باره دارید که بتواند به کاربران کمک کند تا عملیات های یاد شده را به درستی انجام داده و به اتمام برسانند؟ آن را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید و این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

 

 

چگونه بعد از بروز رسانی iOS 11 به iOS 10.3.2 برگردیم؟

همانطور که می دانید اپل امکان بروز رسانی سیستم عامل ios را برای دو دسته از کاربران خود فراهم کرده است. یک دسته افرادی که به عنوان توسعه دهنده اکانت اپلی دارند، که این دسته می توانند همین حالا سیستم عامل خود را به ios 11 ارتقا دهند و یک دسته هم کاربران عادی که از انتهای این ماه می توانند سیستم عامل خود را به نسخه جدید ای او اس ارتقا دهند. البته این نسخه در حال ازمایش است و نسخه بتای ios 11 به شمار می آید.

برای اینکه بتوانید ios خود را ارتقا دهید، آموزش بروز رسانی iOS10 به iOS11 Beta برای iPad ،iPhone و iPod touch  را حتما دنبال کنید.

iOS 11 تغییرات زیادی دارد، اما همه‌ی این تغییرات به معنای بهتر شدن سیستم نیست. پس اگر دستگاه را به‌روز کردید ولی به این نتیجه رسیدید که این نسخه به درد شما نمی‌خورد، خوشحالیم به شما اعلام کنیم که امکان بازگشت به iOS 10.3.2 وجود دارد.

 

البته این فرصت تا ابد در دسترس نخواهد بود. چون مدتی بعد از انتشار رسمی iOS 11 در سپتامبر ۲۰۱۷، اپل این امکان را متوقف می‌کند، مگر این که SHSH2 را از قبل ذخیره کرده باشید.

 

اما تا آن روز، برگشتن به iOS 10.3.2 بسیار ساده است. فقط به یک کامپیوتر مک یا ویندوز نیاز دارید، و کل فرآیند هم چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد. علاوه بر این اپلیکیشن‌ها و اطلاعات روی گوشی را هم از دست نخواهید داد. پس با ما همراه باشید.

 

روش ۱ – به‌روز رسانی به iOS 10.3.2

 

در این مطلب دو روش برای برگرداندن فایل فرم‌ور IPSW از طریق آیتونز به شما توضیح می‌دهیم. برای اکثر کاربران استفاده از روش اول کافی خواهد بود.

 

با این حال، احتمال دارد که داده‌های iOS 11 پس از دانگرید کردن به iOS 10.3.2 باعث به وجود آمدن باگ و مشکلاتی در دستگاه شود. این احتمال نادر است، اما اگر با چنین شرایطی مواجه شدید، با استفاده از توضیحاتی که در بخش روش ۲ آمده می‌توانید اطلاعات خراب را پاک کرده و بعد یک بکاپ قدیمی‌تر را روی دستگاه خود برگردانید.

 

مرحله ۱ – دانلود فایل IPSW مختص به دستگاه

 

ابتدا باید فایل IPSW مربوط به iOS 10.3.2 مختص دستگاه خود را دانلود کنید. از این فایل برای نصب نسخه‌ی قدیمی سیستم عامل از طریق آیتونز استفاده می‌شود، و خوشبختانه مرجع کاملاً مطمئنی داریم که می‌توانید فایل را از آن جا دانلود کنید. پس به لینک زیر بروید و مدل دستگاه خود را انتخاب کنید:

 

دانلود iOS 10.3.2 IPSW برای آیپد، آیفون یا آیپاد تاچ

 

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

 

با مشاهده‌ی پیغام، iOS 10.3.2 را انتخاب کرده و بعد روی دکمه‌ی Download کلیک کنید. این فایل کمی حجیم است، بنابراین دانلود آن ممکن است کمی طول بکشید. محل دانلود شدن فایل را به خاطر داشته باشید.

 

 

مرحله ۲ – نصب فرم‌ور قدیمی با آیتونز

 

حالا دستگاه را با کابل لایتنینگ به کامپیوتر وصل کنید، سپس آیتونز را باز نمایید. از آن جا آیکن موبایل را از گوشه‌ی بالای چپ صفحه انتخاب کنید تا وارد بخش منوی دستگاه شوید.

بد نیست در همین راستا، از مشکل اپلیکیشن هایی که با ios 11 سازگاری ندارند هم بیندازید! آموزش بررسی اپلیکیشن‌های ۳۲ بیتی که در iOS 11 کار نخواهند کرد در این باره حاوی اطلاعاتی است که می تواند دید شما را نسبت به این سیستم عامل توسعه دهد.

 

 

اکنون وارد زبانه‌ی Summary شوید. اگر از مک استفاده می‌کنید، دکمه‌ی Option را از روی کیبورد نگه دارید. اگر از ویندوز استفاده می‌کنید، دکمه‌ی Shift را نگه دارید. در همین حین که دکمه‌ی مربوطه را نگه داشتید، روی گزینه‌ی Check for Update کلیک کنید.

 

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

 

در این مرحله یک مرورگر فایل باز می‌شود. با استفاده از این پنجره فایل IPSW را که در مرحله‌ی قبل دانلود کردید انتخاب کنید. بعد از این که این کار را کردید، روی Open کلیک نمایید.

 

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

 

بعد از چند ثانیه، پاپ آپی ظاهر شده و به شما اعلام می‌کند که آیتونز iOS 10.3.2 را بر روی دستگاه شما نصب خواهد کرد. این جا روی Update کلیک کنید، سپس منتظر بمانید، چون پروسه‌ی نصب فرم‌ور قدیمی حدوداً ۳۰ دقیقه طول می‌کشد. در طول این فرآیند ممکن است روی موبایل از شما خواسته شود تا PIN خود را وارد کنید، پس حواستان باشد.

 

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

 

بعد از این که آیتونز فرم‌ور قدیمی را نصب کرد، دستگاه به طور خودکار ریبوت می‌شود. سپس موبایل خود را از کامپیوتر جدا کرده و مراحلی که بر روی دستگاه ظاهر می‌شود را دنبال کنید تا کار تمام شود.

 

مرحله ۳ – حذف پروفایل بتا (فقط برای کاربران بتا)

 

اکنون به iOS 10.3.2 بر خواهید گشت، اما اگر برای نصب iOS 11 از پروفایل بتا استفاده کرده باشید، خیلی زود دوباره از شما خواسته می‌شود تا iOS 11 را نصب کنید.

پس برای جلوگیری از این اتفاق، از بخش Settings به منوی General بروید، سپس به سمت پایین اسکرول کرده و Profile را انتخاب کنید. از آن جا پروفایل بتای خود را انتخاب نموده، و بعد از پایین صفحه Delete Profile را لمس کنید. با انجام این کار تا زمان انتشار رسمی iOS 11 در ماه سپتامبر از شما خواسته نمی‌شود که دستگاه را به‌روز کنید.

 

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

 

در این نقطه همه چیز انجام شده و کار تمام است. اکثر کاربران نیازی به توضیحات ارائه شده در بخش روش ۲ پیدا نمی‌کنند، ولی اگر با باگ یا مشکلی مواجه شدید، ادامه‌ی مطلب را بخوانید.

 

روش ۲ – برگرداندن یکی از بکاپ‌های iCloud (تنها در صورت مشاهده‌ی باگ)

 

این روش فقط برای کسانی است که بعد از دانگرید کردن به iOS 10.3.2 با باگ مواجه شده‌اند. این اتفاق نادر است، اما احتمال دارد اطلاعاتی از iOS 11 باقی مانده باشد که با iOS 10.3.2 سازگاری کامل نداشته باشد.

 

اگر با چنین شرایطی روبرو شدید، ساده‌ترین کار برگرداندن دوباره‌ی فایل IPSW است، اما این بار داده‌های موجود را نگه ندارید و در عوض آن‌ها را از یکی از بکاپ‌های قدیمی خود برگردانید. علاوه بر این با برگرداندن دستگاه به شرایط کارخانه هم می‌تواند داده‌های خراب را پاک کنید، ولی روشی که در ادامه گفته می‌شود کمی سریع‌تر است.

ویژگی‌های جدید iOS 11 نسبت به iOS 10 ویژگی های بی شماری است که می توان گفت اپل با این سیستم عامل نسل جدیدی از Ios را رونمایی خواهد کرد

مرحله ۱ – یافتن بکاپی از iOS 10.3.2

 

اول از همه باید بدانید که با دانگرید کردن فرم‌ور دستگاه با استفاده از این روش همه‌ی اپ‌ها و اطلاعات موجود در دستگاه شما را از بین می‌برد، یعنی باید از اطلاعات مهم خود بکاپ داشته باشید. اما بکاپ‌های iOS 11 روی iOS 10.3.2 قابل استفاده نیستند.

 

فقط در صورتی می‌توانید همه‌ی اطلاعات خود را برگردانید که قبل از دانگرید کردن دستگاه به iOS 10.3.2 با استفاده از روش ۱ از گوشی خود بکاپ گرفته باشد. احتمالاً بعد از نصب iOS 11 این بکاپ را گرفته‌اید. بعد از انجام روش ۱ هم می‌توانید بکاپ بگیرید، اما برخی از مشکلات ممکن است هنوز پابرجا بماند.

 

با توجه به این که iCloud اصولاً باید از آخرین باری که iOS 10.3.2 روی دستگاه شما اجرا شده بکاپ گرفته باشد، پس بسیاری از کاربران مشکلی از این بابت ندارند. اما برای حصول اطمینان، دستگاه را به کامپیوتر وصل کنید، سپس روی آیکن موبایل موجود در آیتونز کلیک کنید تا بتوانید بکاپ‌ها را ببینید.

 

اطلاعاتی که در این بخش لیست شده شماره‌ی نسخه‌ی iOS را نشان نمی‌دهد، پس برای اطمینان یافتن از این که این بکاپ‌ها در زمان iOS 10.3.2 (یا یک نسخه‌ی قدیمی‌تر) ایجاد شده‌اند، باید تاریخ بکاپ‌ها را بررسی کنید. اگر چنین بود، می‌توانید اطلاعات خود را برگردانید. در غیر این صورت، باید قید اطلاعات را زده و کارتان را از اول شروع کنید.

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

 

مرحله ۲ – غیرفعال سازی Find My iPhone

 

اکنون باید Find My iPhone را غیرفعال کنید. برای انجام این کار به بخش Settings بروید، سپس از بالای لیست نام خود را لمس کرده و iCloud را انتخاب کنید. حالا Find My iPhone را انتخاب نموده و حتماً از صفحه‌ی بعدی سوئیچ آن را خاموش کنید.

 

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

مرحله ۳ – دانگرید کردن مجدد فرم‌ور

 

در این مرحله دستگاه را مجدداً به کامپیوتر وصل کنید. سپس قدم‌های زیر را دنبال نمایید:

 

۱. آیتونز را باز کنید.

۲. به منوی Device بروید.

۳. زبانه‌ی Summary را انتخاب کنید.

۴. (در مک) دکمه‌ی Option یا (در ویندوز) Shift سمت چپ را نگه دارید.

۵. روی گزینه‌ی Restore iPhone کلیک کنید.

۶. فایل IPSW را باز کنید.

۷. با انتخاب دکمه‌ی Restore انجام عملیات را تایید نمایید.

 

درست مثل روش ۱، آیتونز بقیه‌ی کار را انجام می‌دهد و پس از ریبوت شدن دستگاه کار تمام می‌شود.

 

مرحله ۴ – برگرداندن اطلاعات از iCloud

 

بعد از این که کار تمام شد، تنظیمات ابتدایی آیفون را انجام دهید، سپس اگر می‌خواهید شروع تازه‌ای داشته باشید گزینه‌ی Set Up as New و اگر می‌خواهید اطلاعات و اپلیکیشن‌های خود را برگردانید گزینه‌ی Restore from iCloud Backup را انتخاب کنید. اگر گزینه‌ی دوم را انتخاب کردید، کافی است با Apple ID خود وارد شوید، بعد آخرین بکاپ iOS 10.3.2 را انتخاب نمایید. علاوه بر این اگر قبل از نصب iOS 11 از iOS 10.3.2 روی آیتونز بکاپ گرفته باشید، می‌توانید گزینه‌ی Restore from iTunes Backup را انتخاب کنید.

 

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

downgrade-ios-11-back-ios-10-3-2-your-iphone

 

بدون وجود فایل‌های خرابِ iOS 11، دستگاه نباید با iOS 10.3.2 مشکلی داشته باشد، ولی اگر باز هم مشکل دارید، آن را در بخش نظرات بیان کنید تا در صورت توان ما و سایر کاربران بتوانیم به سوالات‌تان پاسخ دهیم.

 

 

چگونه روی صفحات وب در Microsoft Edge یادداشت نویسی کنیم؟

تا پیش از این وقتی ویندوزی نصب می کردید، به همراه آن یک مرورگر مخصووص مایکروسافت به نام اینترنت اکسپلورر مشهور به IE نیز نصب و ارائه می شد اما از زمانی که ویندوز ۱۰ روی کار آمده، این مرورگر تقریبا بد نام به Microsoft Edge تغییر پیدا کرده تا بتواند جایگزین خوبی برای برادر بزرگتر خود باشد. امکاناتی که مایکروسافت برای این مرورگر در نظر گرفته تقریبا آن را نسبت به اکسپلورر مفید تر و امن تر کرده است. در این مقاله گویا آی تی قصد دارد به امکان ایجاد نوت و یادداشت روی مرورگر بپردازد. پس با ما همراهی کنید.

در این مرورگر به طور ویژه امکانی به نام ابزارهای نشانه گذاری یا Markup Tools وجود دارد که می توانید از طریق تنظیمات مرورگر آن را فعال کنید. بدین منظور ابتدا Microsoft Edge خود را باز کنید. بعد از این یک صفحه اینترنتی را باز کنید و در سمت راست و بالا روی گزینه Make a web note کلیک کنید. با این کار به مرورگر می فهمانید که قصد دارید از ابزارهای نشانه گذاری موجود استفاده کنید.

با این کار، یک نوار ابزار از نشانه گذاری ها نمایش داده می شود که این گزینه در واقع به جای آدرس بار قرار می گیرد. با این کار، نوار ابزار باید به صورت پس زمینه بنفش تبدیل شود و این یعنی شما در مورد درستی هستید که بخواهید روی وب پیج یک ویرایش و نوت قرار دهید.

در این جا همانطور که در عکس مشاهده می کنید دو نوع خودکار وجود دارد! یکی خودکاری که می توانید با آن ریز بنویسید و دیگری هم برای هایلایت کردن نوشته ها بکار می آید. در واقع اگر قصد نوت نویسی داشته باشید می توانید از قلم اول و اگر قصد های لایت کردن و بولد کردن داشته باشید می توانید از گزینه دوم استفاده کنید.

فرض می کنیم که قصد دارید که از قلم ها استفاده کنید. روی یکی را کلیک کنید تا باکس رنگ های پیشنهادی به شما نمایش داده شود. یک رنگ را انتخاب کنید و در نهایت سایز را هم مشخص کنید. به تناسب اینکه سایت مورد نظر چه رنگی است، مایکروسافت این امکان را ایجاد کرده که شما بتوانید رنگ متضاد را انتخاب کنید تا نوتی که می نویسید کاملا واضح باشد.

اما نکته جالب این است که اگر شما یک نوت نوشتید یا اینکه بخشی از متن را هایلایت کردید و بعد از کرده خود پشیمان شوید، می توانید با استفاده از پاک کن یا Erase تغییرات را پاک کنید. بدین ترتیب می توانید از میان امکاناتی که در جعبه ابزار وجود دارد پاک کن را از کنار قلم بردارید و انتخاب کنید دقت کنید که اگر گزینه Clear all ink را انتخاب کنید می توانید یکباره با یک ضربه تمام آن چه که ایجاد کرده اید را پاک کنید.

اما بعد از این آیکون دیگری وجود دارد به نام Type که اگر روی آن کلیک کنید باکسی در اختیار شما قرار می گیرد که می توانید یک نوت از طریق کیبرد ایجاد کنید و روی صفحه قرار دهید:

دقت کنید که به هر میزان که بخواهید می توانید نوت روی صفحه ایجاد کنید. در کنار هر نوت یک علامت سطل زباله قرار دارد که در صورتی که بخواهید نوت را حذف کنید کافی است که این آیکون را کلیک کنید.

اما بخش اخر Clip است که آخرین آیکون در این ابزار است. شما می توانید بخشی از صفحه را در حافظه سیستم ذخیره کرده، و آن را در جایی دیگر پیست نمایید. برای این منظور روی آیکون Clip کلیک کنید تا پس زمینه تار شود و باکس انتخاب نمایش داده شود:

شما با کمک ماوس یا صفحه لمسی یا هر امکانی می توانید جایگاه کادر وسایز آن را کاملا مشخص کنید و آن را ذخیره کنید و در ادامه هر جا که بخواهید استفاده کنید.

اما زمانی که شما گزینه خروج یا EXIT را بزنید، می توانید به راحتی از مود کنونی به حالت مرورگر برگردید. اما بهترین کار این است که تغییرات را ذخیره کنید و یا آن را به اشتراک بگذارید.

با استفاده از دکمه هایی که در تصویر نشان داده شده شما می توانید تغییرات را ثبت کنید و محل ثبت وب پیج را روی صفحه مشخص کرده و در نهایت آپدیت را کلیک کنید. از طرفی شما می توانید با استفاده از OneNote Clipper هر آنچه را که ایجاد کرده اید را در وان نوت به طور مستقیم ذخیره کنید. این یکی از بزرگترین تغییرات در ویندوز ۱۰ بوده که قابلیتی در مرورگر را با اپلیکیشن معروف OneNote مرتبط می سازد. به راستی که نوت نویسی و هایلایت کردن با استفاده از این سرویس واقعا راحت است.

آیا شما تا کنون در این باره اطلاعی داشته اید یا حداقل چند بار از آن استفاده کرده اید؟ از هر نوع مرورگری که استفاده می کنید به ما بگویید که آیا واقعا از این قابلیت در آن استفاده کرده اید؟ روش هایی که بکار گرفته اید چه بوده است؟ در این باره دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

پلاگین Click to Play چیست و چگونه روی مرورگر فعال می شود؟

همانطور که می دانید بیشتر مرورگرها این روزها می توانند فایل های فلش را اجرا کنند. اجرای فایل های فلش به طور اتوماتیک هر چند مزیت هایی دارند اما عواملی را سبب می شوند که موجب می شود، کمی این قضیه نا خوشایند باشد.

اجرای فایل فلش به طور اتوماتیک موجب می شود که پهنای باند مصرف شود، ترافیک اینترنتی کاهش پیدا کند، سرعت مرورگر کم شود و دیگر سایت ها دیرتر لود شوند. به همین دلیل ترجیح داده می شود که از پلاگین های Click to Play استفاده شود تا توسط ان شما خودتان دستور اجرای فایل های فلش را هر وقت که می خواهید اجرا کنید و از اجرای ناگهانی و اتوماتیک آن جلوگیری کنید.

برخی از مرورگرها مثل گوگل کروم این خاصیت را داراست که به شما کمک می کند که هر نوع صفحه ای که دارای هر نوع فایل فلش خواه گیم، خواه فیلم و غیره است را به فرمان شما اجرا کند. از این رو ما در گویا آی تی تصمیم داریم در این باره یک آموزش جامع ایجاد کنیم تا در مرورگر ها بتوانید از آن استفاده کنید و معایب یاد شده را به حداقل برسانید. با ما همراه باشید.

فعال کردن پلاگین Click to Play در گوگل کروم

همانطور که گفتیم مرورگر Google Chrome دارای خاصیتی است که پلاگین Click to Play را فعال می کند و هر نوع فایل فلش را مدیریت می کند. برای این که این گزینه را فعال کنید، باید از طریق آیکون نمایشگر آپشن ها گزینه تنظیمات را پیدا کنید. با ورود به بخش تنظیمات باید گزینه Show advanced settings را انتخاب کنید:

Privacy

در زیر بخش Privacy، شما باید بتوانید گزینه Content settings را پیدا کرده  و روی آن کلیک کنید. با ورود به این بخش کمی اسکرول کرده و به پایین بیایید تا Plug-ins را مشاهده کنید و با انتخاب آن، گزینه Click to play را انتخاب کنید.

نکته: اگر از آخرین ورژن های گوگل کروم استفاده می کنید این گزینه به صورت  “Let me choose when to run plugin content” به تازگی تعبیه شده است که مکان آن را در عکس بالا مشاهده می کنید.

نکته دوم: به عکس بالا نگاه کنید. دکمه  Manage Exceptions را در بخش پلاگین ها مشاهده می کنید، در این مورد می توانید افزونه های مختلف و عملکرد آن ها با توجه به این ویژگی تازه ست شده را بررسی کنید.

اما برای تنظیمات بعدی لازم است که یک تب جدید در مرورگر باز کنید و مطابق زیر عبارت plugins را بنویسید تا در مورد plugins ها یک سری اطلاعات به شما داده و یک سری تنظیمات را پیش رویتان قرار دهد. با ورود به این صفحه گزینه ای به صورت Always allowed to run مشاهده می کنید. دقت کنید که این گزینه نباید تیک دار باشد.

Always allowed to run

البته برای اینکه مطمئن شوید که این قابلیت به طور کامل اجرا شده و تیک برداری آن صد در صد عمل خواهد کرد بهتر است که گزینه  Disable را بزنید تا آن را حسابی غیر فعال کنید.

فعال کردن پلاگین Click to Play در Mozilla Firefox

در مورد مرورگر فایرفاکس هم این قابلیت برای پلی به شرط کلیک وجود دارد. بدین منظور می توانید به مسیر Tools -> Addons -> Plugins بروید و از آن جا از یک منوی باز شو رو به پایین، گزینه Ask to Activate را مطابق عکس زیر انتخاب کنید.

Ask to Activate

این کار به شما اجازه می دهد که وقتی که فایل فلشی روی مرورگر قصد اجرا شدن دارد، دستور اجرا را از شما بگیرد و در صورتی که شما اجازه دهید آن را اجرا کند.

دقت کنید که علاوه بر این روش، برای مرورگر فایرفاکس یک سری افزونه  ها هم وجود دارد که مدیریت فایل های فلش را بر عهده می گیرد و یا اینکه به طور کاملا خاص و ویژه، فایل فلش را از اجرا باز می دارد. بدین منظور می توانید صفحه افزونه های فایرفاکس را مورد جستجو قرار دهید و تجربه خود را به ما بگویید.

مثال: به عنوان یک پیشنهاد ویژه از گویا آی تی شما می توانید افزونه  Flashblock extension. را برای فایرفاکس روی این مرورگر اجرا کنید. با کلیک بر افزونه برنامه به طور اتومات روی مرورگرتان نصب خواهد شد. بدین ترتیب می توانید عملیات اجرای فلش را بلوک کرده و اجازه آن را صادر نکنید.

هر زمان که تصمیم بگیرید یک فایل فلش را اجرا کنید کافی است به بخش مدیریت افزونه ها در تنظیمات بروید و این افزونه را کاملا حذف یا موقتا غیرفعال کنید.

فعال کردن پلاگین Click to Play در Internet Explorer

اینترنت اکسپلورر هم دارای بخش ویژه ای است که اگر تنظیمات آن را به درستی انجام دهید، می توانید پیش از اجرای فایل های فلش یک سوال را مشاهده کنید و در صورت تایید سوال فایل فلش را توسط مرورگر اجرا کنید اما این ویژگی در بخشی از مرورگر پنهان است که آدرس ان به صورت زیر است.

ابتدا آیکون چرخ دنده را که حاوی اپشن های تنظیمات است را کلیک کرده و از آن جا Manage Add-ons را انتخاب کنید. با ورود به این بخش در سمت چپ در میان گزینه ها  Toolbars and Extensions را انتخاب کنید. موقعیت این گزینه را در تصویر زیر مشاهده می کنید:

 Toolbars and Extensions

با کلیک بر  Toolbars and Extensions لیستی در سمت راست باز می شود که از میان گزینه های آن می توانید گزینه Adobe Systems Incorporated را مورد بررسی قرار داده و از میان آیتم های آن گزینه Shockwave Flash Object را انتخاب کنید. وقتی که Shockwave Flash Object را دیدید روی آن راست کلیک کنید و بعد گزینه More information را انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه پنجره ای مثل زیر باز می شود:

 Remove all sites

در اینجا می توانید دکمه  Remove all sites را مشاهده کنید. روی آن کلیک کنید. با انجام این تنظیمات بعد از این که مرورگر شما یک فایل فلش اماده اجرا را دریافت و مشاهده کرد با ارسال پیغامی در خواست مجوز را ارائه می دهد که به صورت زیر است:

و در صورتی که شما allow را بزنید فایل فلش مورد نظر خواه بازی، خواه فیلم و غیره باشد اجرا خواهد شد.

فعال کردن پلاگین Click to Play در Opera

Opera هم اکنون از هسته گوگل کروه استفاده می کند بنابراین جالب است که تنظیمات آن هم باید شباهتی با کروم داشته باشد. در مرورگر Opera هم می توانید به راحتی خاصیت منع پخش فلش بدون اجازه کاربر را فعال کنید. بدین ترتیب، شما می توانید روی آیکون Opera کلیک کرده و از آن جا وارد بخش تنظیمات شوید. در بخش تنظیمات لیستی برایتان در سمت چپ نشان می دهد که باید بر روی گزینه Websites کلیک کنید تا جزییات را مطابق زیر مشاهده کنید:

Websites

در این صفحه گزینه Plug-ins را مشاهده می کنید. از این رو، باید گزینه دوم یعنی  Click to play را انتخاب کنید. بدین صورت بعد از ثبت تنظیمات اپرا همچون کروم پیش از این که فایل های فلش را اجرا کند، از شما دستور مجوز آن را می خواهد و این شما هستید که با یک کلیک مشخص می کنید که آیا این فایل فلش اجرا شود یا نه.

فعال کردن پلاگین Click to Play در Safari

مرورگر سافاری را با اسم اپل می شناسند. کاربران مک که از سافاری استفاده می کنند می توانند با کمی تغییر در تنظیمات این قابلیت را در سیستم عامل خود داشته باشند اما تفاوتی که در سافاری با سایر مرورگرها مشاهده شده است این است که، در دیگر مرورگر ها با یک تنظیم می توانید این موضوع را به طور کامل برای تمام افزونه ها شخصی سازی کنید اما در سافاری، باید این قابلیت را تک تک برای هر افزونه و هر بخش انجام دهید. برای انجام تنظیمات توسط افزونه ها، مسیر زیر را دنبال کنید.

ابتدا به بخش منوهای Safari بروید و از آن جا گزینه Preferences را انتخاب کنید. در این بخش روی Security کلیک کنید، و در نهایت در سمت راست Manage Website Settings را انتخاب کنید.

در این حالت پلاگین ها ی مورد نظر خود را مشخص کنید و با کلیک بر آن در سمت راست باکس plug-in ها، یک منوی باز شونده را می بینید که می توانید این مجوز را برنامه ریزی کنید.

بدین صورت در سافاری هم می توانید این قابلیت را برای افزونه ها تنظیم کنید تا با مدیریت اجرای به موقع و مورد نیاز پلاگین ها، به راحتی از مزایای این برنامه ریزی که شامل حفظ حجم ترافیک، افزایش سرعت لود سایت ها، و غیره بهره مند شوید.

در این باره شما تا کنون چه تجربیاتی داشته اید و از چه افزونه هایی احتمالا برای مرورگر خود استفاده کرده اید؟ دیدگاه ها وتجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید.