پس از گرانی قیمت اینترنت در کشور، قصد داریم تا نگاهی به میانگین هزینه اینترنت در ایران و مقایسه آن با دیگر کشورهای دنیا داشته باشیم.

به تازگی خبر افزایش قیمت بسته‌های اینترنت و حذف برخی از بسته‌های خوش قیمت و محبوب از طرف اپراتورهای تلفن همراه و شرکت‌های ارائه خدمات اینترنتی یا همان ISPها، غوغایی را در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی به پا کرده است. مردم ما آنقدر تجربه‌ تلخ از گرانی داشتند و همچنان دارند که به هر گرانی واکنش سریع نشان می‌دهند، انگار قرار نیست خبر گرانی در ایران پایان یابد.

اما به هر شکل در ابتدای سال 1401 کسی انتظار نداشت تا خبر گرانی بسته‌های اینترنت را بشنود، به ویژه آنکه به طور کلی مردم بر روی اخبار مربوط به اینترنت، حساس هم شده‌اند و اخبار ناخوشایندی مانند بسته شدن پلتفرم‌های محبوب و یا اجرای طرح صیانت، بارها کام آن‌ها را تلخ کرده است.

اما قرار شد تا اینترنت گران شود و هر چند تعدادی از مسئولین اعلام کردند که جلوی این کار را خواهند گرفت و با افزایش قیمت غیرقانونی برخورد خواهند کرد اما واقعیت آن است که گرانی بسته‌های اینترنت غیرقانونی نیست.

دلیل گران شدن تعرفه‌های اینترنت

بر اساس مصوبه رگولاتوری در سال 95، یک بازه قیمتی برای تعیین هزینه بسته‌های اینترنت تعیین شده است که از همان زمان تا حالا، اپراتورها و شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی بر اساس قیمت نزدیک به کف این بازه در حال ارائه اینترنت بودند، شرایط اقتصادی چندسال پیش و رقابت جدی اپراتورها باعث شد تا همراه اول و ایرانسل و از طرفی ISPها همواره به دنبال ارائه قیمت ارزان‌تر باشند تا بتوانند مشترکان بیشتری را به سمت خود جذب کنند.

اما شرایط اقتصادی حالا مانند 4 یا 5 سال پیش نیست، قیمت‌ها به شدت افزایش پیدا کرده و تحریم‌ها هم کار توسعه پوشش اینترنت، افزایش کیفیت و توسعه شرکت‌ها را سخت کرده است. به این ترتیب سال گذشته اپراتورها در حرکتی متحد تصمیم گرفتند تا قیمت بسته‌های اینترنت خود را افزایش داده و بسته‌های ارزان قیمت محبوب خود را حذف کنند.

این اتفاق در حالی رخ داد که مردم بیش از پیش به اینترنت نیاز داشتند و کلاس‌های درسی و دانشگاهی و کار بسیاری از شرکت‌ها به صورت غیرحضوری و اینترنتی پیگیری می‌شد. در آن زمان مجلس اجازه افزایش قیمت را به اپراتورها نداد و قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن هیچ اپراتوری تا پایان سال 1400 اجازه افزایش قیمت‌های خود را نداشت، هرچند که این افزایش قیمت همچنان بر اساس بازه تعیین شده رگولاتوری در سال 95 بود.

اما باید از سوی دیگر نگاهی به این ماجرا داشت، در عین حالی که اپراتورها و ISPها حق دارند تا قیمت‌های خود را افزایش دهند اما باید توجه داشت که کیفیت خدمات این شرکت‌ها طی چند سال اخیر هیچ رشد و پیشرفتی نداشته است. به ویژه در زمینه اینترنت ثابت که دچار عقب‌ماندگی شدیدی شده‌ایم و عدم تامین زیرساخت مناسب و عدم افزایش کیفیت اینترنت موجب نارضایتی مردم از سطح خدمات ارائه شده است.

چرا نباید اینترنت گران شود

در خصوص پایین ماندن کیفیت خدمات اینترنتی باید به سه مورد اشاره کرد، ابتدا آنکه در زمینه اینترنت ثابت هیچ پیشرفت موثری طی 5 سال اخیر دیده نمی‌شود و توسعه فیبرنوری به طور کامل رها شده و در این زمینه مخابرات متهم ردیف اول است. در این خصوص نارضایتی مردم از کیفیت اینترنت ثابت مشهود است زیرا طی 5 سال اخیر درصد نفوذ اینترنت ثابت زیر 20 مانده و هیچ تغییری نکرده است.

نکته دوم در خصوص پوشش اینترنت همراه دو اپراتور همراه اول و ایرانسل است که طبق وعده وعیدهای وزیر ارتباطات پیشین، رشد پیش‌بینی شده اتفاق نیفتاد و شاهد آن بودیم که در دوران شیوع کرونا مناطق بسیاری از شهرهای کوچک و روستاها به اینترنت پرسرعت دسترسی نداشتند.

اما نکته سوم آن است که بر اساس گفته معاون وزیر ارتباطات پیشین، درآمد ISPها از هر خط ADSL از سال 96 تا 1400 سه برابر شده است و طبیعتا با افزایش درآمد باید هزینه اینترنت کاهش پیدا کند، البته باید دید که این افزایش درآمد در مقایسه با تورم چه نسبتی دارد اما به هر شکل با افزایش مشترکان اینترنت و افزایش مصرف آن‌ها در دوسال اخیر، طبیعتا اپراتورها و ISPها با افزایش درآمد مواجه شدند، موضوعی که در گرانی اخیر به آن توجه نمی‌شود.

به هر شکل با وجود ایرادات اساسی وارد به کیفیت خدمات اینترنت همراه و ثابت، قیمت بسته‌های اینترنت افزایش پیدا کرد. اما مورد دیگری که باید به آن پرداخت، سهم هزینه اینترنت در سبد مخارج مردم ایران و مقایسه آن با دیگر کشورهای جهان است.

میانگین هزینه اینترنت بر اساس آمارهای داخلی

در این خصوص باید میانگین هزینه اینترنت مردم ایران در سال 99 و 1400 و همچنین سهم اینترنت این هزینه را محاسبه کنیم. طبق آمارهای رسمی، میانگین هزینه مردم ایران در سال 99 حدود 4 تا 5 میلیون تومان بود. البته باید دقت داشت که میزان درآمد با هزینه تفاوت دارد و در واقع میزان هزینه همواره کمتر از درآمد فرد است.

اما طبق آمارهای رسمی داخلی، میزان هزینه هر فرد برای اینترنت در سال 99 مبلغی حدود 25 تا 35 هزار تومان بود، این رقم با توجه به هزینه اینترنت بین همه مردم (از جمله افرادی که در روستا زندگی می‌کنند تا افرادی که کارشان با اینترنت است و شاید ماهی چند صد گیگابایت اینترنت نیاز داشته باشند) در نظر گرفته شده است. بر اساس این آمار، میزان هزینه اینترنت برای هر فرد در کشور به طور میانگین کمتر از یک درصد هزینه است که رقم بسیار پایینی محسوب می‌شود.

اما هرچند آمارهای دقیق از میانگین درآمد و هزینه‌کرد مردم در سال 1400 منتشر نشده اما براساس میزان تورم و نظرسنجی‌ها، برخی از بنگاه‌های اقتصادی اعلام کردند که در سال 1400 میانگین درآمد مردم حدود 9 میلیون تومان و میزان هزینه آن‌ها حدود 7 میلیون تومان بوده است.

به این ترتیب میزان هزینه ماهانه مردم حدود 40 درصد رشد داشته و اگر همین نسبت را در خصوص اینترنت در نظر بگیریم، رقم تقریبی 50 هزار تومان به دست می‌آید که همچنان کمتر از یک درصد هزینه مردم است. اما هر دو آمار به نظر با واقعیت تفاوت زیادی دارد.

میانگین هزینه اینترنت بر اساس آمارهای بین‌المللی

اما آمارهای بین المللی براساس درآمد و هزینه دلاری و مقایسه آن با دیگر کشورها نسبت به آمارهایی که در داخل کشور ارائه شده، تفاوت چشمگیری دارد.

براساس آمارهایی که سایت‌هایی مانند World Data و Numbeo ارائه داده‌اند، مردم ایران به طور میانگین حدود 8 درصد از درآمد خود را صرف هزینه اینترنت می‌کنند. بر اساس این آمارها، درآمد مردم ایران به طور ماهیانه حدود 250 دلار است و از این درآمد حدود 20 دلار صرف هزینه‌های مربوط به اینترنت می‌شود.

اگر بخواهیم نسبت 8 درصد را محاسبه کنیم، مردم ایران به طور میانگین در سال 99 حدود 400 هزار تومان و در سال 1400 حدود 560 هزار تومان خرج اینترنت کردند. آماری که به نظر می‌رسید کمی بیشتر از میانگین صرف هزینه مردم در طول ماه است اما از آمار زیر یک درصدی که در ایران ارائه شده به واقعیت نزدیک‌تر است.

اگر بخواهیم هزینه اینترنت در کشور را با دیگر کشورهای دنیا مقایسه کنیم باید میزان درآمد مردم در این کشورها را نیز در نظر بگیریم. به عنوان مثال مردم امارات به طور میانگین ماهانه 100 دلار پول اینترنت می‌دهند ولی میانگین درآمد در این کشور 3 هزار و 200 دلار است که بر همین اساس آن‌ها ماهانه 3 درصد از حقوق خود را برای اینترنت می‌دهند.

مردم آمریکا ماهانه 5 هزار و 300 دلار درآمد دارند و 65 دلار پول اینترنت می‌دهند که در واقع 1.2 درصد حقوقشان است. در ادامه میانگین درآمد و هزینه اینترنت در کشورهای مختلف با ایران را مقایسه کرده‌ایم.

بر همین اساس مردم ایران نسبت به خیلی از کشورهای دنیا، درصد زیادی از حقوقشان را برای اینترنت می‌دهند و این نشان می‌دهد که اینترنت در ایران به آن شکلی که بیان می‌شود ارزان نیست. مردم ایران ماهانه مجبور هستند تا علاوه بر دیگر هزینه‌هایشان، پول قابل توجهی برای اینترنت دهند و در عوض کیفیت خدمات بالایی نیز دریافت نمی‌کنند و این موضوعی است که مسئولین باید به آن اشراف داشته تا در مقابل افزایش قیمت، به دنبال افزایش کیفیت و پوشش‌دهی آن نیز باشند.

نوشته نگاهی به گرانی اینترنت در کشور؛ میانگین هزینه اینترنت مردم ایران چقدر است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

موضوع گرانی تعرفه‌های اینترنت همراه اپراتورهای تلفن همراه و همچنین تعرفه‌های اینترنت ثابت شرکت مخابرات ایران طی یک هفته اخیر، جنجال‌های بسیاری را به پا کرده است.

عموما هر نوع گرانی قیمت با بازخورد منفی از سمت مردم همراه می‌شد و تفاوتی ندارد این افزایش قیمت حاصل سودجویی عده‌ای خاص است یا بخشی از روند منطقی افزایش هزینه‌ها و تورم در بخش‌های مختلف کشور!

در شرایط فعلی اقتصادی که بسیاری از مردم به سختی در حال گذران زندگی خود با حداقل‌های ممکن هستند، گرانی تعرفه‌های اینترنت همراه از طرف اپراتورها، اتفاقیست که از سال گذشته خبر آن به گوش رسیده بود و دلایلی مستحکم و قابل توجه برای این افزایش قیمت نیز بیان شده بود.

با وجود اینکه شاید افزایش قیمت (بدون منطق) ناخوشایند باشد اما باید نگاهی منطقی و منصفانه به این قضیه داشت و به دور از رفتارهای احساسی و هیجانی، دلایل اصلی این اتفاق را بررسی کرد.

در این مطلب قصد داریم تا بدون توجه به هیجانات موجود، نگاهی منطقی به این موضوع داشته باشیم و به مهم‌ترین پرسش‌ها در زمینه افزایش قیمت اینترنت توسط اپراتورها پاسخ دهیم، با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

طی روزهای گذشته تعدادی از بسته‌های اینترنت پرحجم و محبوب کاربران از لیست خرید بسته‌های اینترنت اپراتورهای مختلف حذف شده است، همچنین قیمت برخی بسته‌‌های باقی مانده نیز افزایش چند درصدی داشته که همین مورد باعث شنیده شدن برخی اعتراض‌ها از کاربران در شبکه‌های اجتماعی شده است.

آیا قیمت‌ها به صورت غیر قانونی افزایش پیدا کرده است؟

خیر، بر اساس مصوبه رگولاتوری در سال 95، کف و سقف قیمتی برای تعیین هزینه اینترنت تعیین شده است که تاکنون اپراتورها قیمتی در این بازه قیمتی را ارائه می‌دادند. بر اساس قانون، اپراتور می‌تواند در بازه کف و سقف قیمت، بسته اینترنتی طراحی و با یکدیگر رقابت کنند که قطعا خلاف قانون نیست.

حال اپراتورهای تلفن همراه با توجه به تصویب قیمت‌ها بر اساس شرایط اقتصادی سال 95 و همچنین تورم به وجود آمده در سال‌های اخیر و وجود تحریم‌ها، همچنین افزایش تعداد و مصرف مشترکان طی دو سال اخیر، تصمیم گرفته‌اند قیمت‌ها را در بازه تعیین شده رگولاتوری افزایش دهند.

برای شفاف شدن بیشتر موضوع شاید بهتر باشد اینگونه گفت، که براساس گزارش مرکز آمار ایران نرخ تورم از ابتدای 1395 تا انتهای 1400 رشد 250 درصدی داشته اما تنها حوزه‌ای که هیچگونه تغییر نرخی در خدماتش نداشته، صنعت ارتباطات طی این سالها بوده است.

چرا قیمت‌ها تاکنون افزایش نیافته بود؟

هرچند اپراتورها می‌توانند دربازه تعیین شده (سقف و کف قیمت اینترنت براساس مصوبه سال 1395) از طرف رگولاتوری، قیمت بسته‌های اینترنت خود را تغییر دهند، اما طی سال‌های اخیر با توجه به در پیش گرفتن سیاست‌های رقابتی میان اپراتورها، قیمت بسته‌های اینترنت تغییری پیدا نکرد. در واقع قیمت مصرفی کاربران همچنان همان قیمت مصوبه در سال 95 است که توسط رگولاتوری تعیین شده و تا ابتدای امسال هیچ تغییری نکرده ولی اپراتورها به جای تعیین کف قیمت، تصمیم به افزایش قیمت‌ها در بازه تعیین شده و قانونی گرفته‌اند.

همچنین در سال گذشته پس از تصمیم اپراتورها برای افزایش قیمت در بازه تعیین شده، مجلس شورای اسلامی اعلام کرد که هیچ اپراتوری حق افزایش قیمت ندارد و به این واسطه در سال گذشته قیمت‌ها ثابت ماند.

در واقع قیمت بسته‌های اینترنت از سال 95 تاکنون بر روی کف قیمت رقابتی مانده و اپراتورهای تلفن همراه با وجود آنکه از نظر قانونی می‌توانستند قیمت‌های خود را افزایش دهند اما این اتفاق به دلیل وجود رقابت میان اپراتورهای مختلف و البته جذب مشترکین بیشتر هرگز رخ نداد.

آیا قیمت اینترنت در ایران ارزان است؟

اگر بخواهیم یک جواب کوتاه بدهیم؛ بله اینترنت در ایران ارزان است. البته دلیل اصلی این ارزانی در واقع تورم بالا و عدم افزایش قیمت‌ها طی سال‌های اخیر برشمارده می‌شود. به‌طوری که میانگین قیمت اینترنت در ایران از نظر دلاری بسیار پایین و مقرون به صرفه مانده و ایران را در گروه کشورهایی که اینترنت در آن‌ها ارزان است، قرار داده است. این اتفاقیست که وزیر ارتباطات پیشین یعنی محمد جواد آذری جهرمی نیز بارها به آن تاکید داشت.

طبق آمار سایت Statista، ایران در سال 2017 ارزان‌ترین اینترنت در جهان را ارائه می‌داد، به طوری که میانگین پرداختی برای پهنای باند در ماه در ایران حدود 5 دلار بود، این رقم در کشوری مانند آمریکا به 66 دلار می‌رسید و کشوری مانند امارات نیز با میانگین هزینه ماهانه 155 دلار برای پهنای باند، جزو یکی از گران‌ترین کشورهای دنیا از نظر هزینه‌های مربوط به اینترنت بود.

اما با توجه به افزایش قیمت دلار، هزینه ماهانه خرید پهنای باند بر اساس دلار در ایران افزایش پیدا کرد اما همچنان ایران جزو ارزان‌ترین کشورها در ارائه خدمات اینترنتی است. بر اساس اطلاعات سایت Atlasandboots میانگین هزینه اینترنت با کیفیت در کشور به صورت ماهانه 10 دلار است، به این ترتیب ایران سومین کشور با اینترنت ارزان در آسیا و یازدهمین کشور در جهان بر اساس قیمت ماهانه اینترنت و هزینه بر اساس هر مگابایت است. این در حالی است که میانگین هزینه بسته اینترنت در آمریکا 55 دلار و در امارات 156 دلار است.

چرا اپراتورها نیاز به افزایش قیمت در بازه تعیین شده رگولاتوری دارند؟

چند دلیل عمده برای این افزایش قیمت وجود دارد که برای نگاه منصفانه به این موضوع، باید به آن‌ها توجه کرد:

• تورم شدید طی چند سال اخیر

اولین مورد را می‌توان تورم شدید اقتصادی در چند سال اخیر نامید. همانطور که می‌دانید قیمت ارز و کالاهای اولیه و پایه طی چند سال اخیر افزایش قیمت چند برابری داشته که این مورد، باعث می‌شود هزینه‌های نگه‌داری و توسعه شبکه دیتا برای اپراتورها به شکل چشم‌گیری افزایش پیدا کند.

تقریبا هیچ کالا و حتی هیچ خدمتی نبوده که طی چند سال اخیر با افزایش قیمت مواجه نشده باشد، هزینه خرید اینترنت یکی از معدود مواردی بود که به قیمت آن به روش‌های دستوری در چند سال گذشته ثابت مانده بود و اپراتورهای برتر کشور هشدار داده بودند که سیستم تعرفه‌گذاری در این خصوص باید تغییر کند.

• افزایش چشمگیر مشترکین و مصرف

شیوع ویروس کرونا طی دو سال گذشته و غیرحضوری شدن مدارس، دانشگاه‌ها، آموزشگاه‌ها، افزایش قابل توجه دورکاری، افزایش محبوبیت بازی‌های اینترنتی، استفاده از VODها، اکران آنلاین و به طور کلی تمامی اتفاقاتی که به بستر اینترنت منتقل شد، هزینه‌های سنگینی را به اپراتورهای تلفن همراه متحمل کرد.

در حالی که هیچکس آمادگی مقابله با این بحران را نداشت، اپراتورهای تلفن همراه نیز به یک باره با افزایش سنگین مشترکین و مصرف اینترنت مواجه شدند که با پیش‌بینی تدابیر و تصمیملات لازم، توانستند با کمترین افت کیفیت، از این دوران به سلامت عبور کنند، هرچند فرهنگ دورکاری، برگزاری کلاس‌های غیر حضوری، ارتباط تصویری، بازی‌های آنلاین و غیره در میان مردم جای افتاده و اپراتورها وظیفه سنگینی برای حفظ کیفیت و در ادامه افزایش سرعت و پهنای باند خواهند داشت.

• نیاز به توسعه پوشش‌دهی اینترنت

در سال 98، زمانی که بیشتر امور روزانه مردم به اینترنت متکی شد، با وجود فشارهای وزارت ارتباطات، اپراتورهای تلفن همراه به توسعه شبکه پوشش دهی خود برای در دسترس قرار گرفتن اینترنت در شهرستان‌های کوچک، روستا‌ها و جاده‌ها روی آوردند. اتفاقی که علاوه بر هزینه‌های حفظ کیفیت با وجود افزایش کاربران و میزان مصرف و همچنین تورم اقتصادی در کشور، هزینه دو چندانی را به دوش اپراتورها انداخت و اپراتورها بی‌آنکه بتوانند هزینه اینترنت را افزایش دهند از پس این بحران‌ها عبور کردند.

نیاز به تعرفه‌گذاری مجدد وجود دارد

با در نظر گرفتن تمامی این موارد در کنار هم متوجه می‌شویم که نیاز به تعرفه‌گذاری مجدد و اصولی در این زمینه وجود دارد. تعرفه‌های فعلی بر اساس شرایط 5 تا 6 سال پیش کشور تنظیم شده‌اند و پس از گذشت این سال‌ها نیاز است تا بازنگری در این تعرفه‌‌ها به وجود بیاید.

هر چند اپراتورهای تلفن همراه، تنها در بازه کف تا سقف تعرفه‌های سال 95 اقدام به حذف برخی بسته‌ها و افزایش قیمت تعدادی دیگر از بسته‌های اینترنت خود کرده‌اند و به این ترتیب قیمت‌های جدید، حتی بدون نیاز به تعرفه‌های جدید و براساس مصوبات سال 95 تغییر یافته که همین موضوع جای تامل دارد.

نوشته پاسخ به یک پرسش مهم: آیا قیمت اینترنت پس از 6 سال باید افزایش پیدا کند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

در روزگاران گذشته والدین می‌توانستند جلوی برخی فعالیت‌های سرگرمی فرزندان خود را بگیرند. به‌عنوان مثال آن‌ها فرزندان خود را از معاشرت با برخی دوستان یا تماشای تلویزیون منع می‌کردند. اما امروزه با عرضه اسمارت‌فون‌ها، تبلت‌ها، تلویزیون‌های هوشمند و مهم‌تر از همه اینترنت، تمامی ابزارها با یکدیگر مرتبط شده و این پدیده شرایط پیچیده‌تری را رقم زده است.

با این‌حال یک پدر در فرانسه به فکر یافتن ایده‌ای مبتکرانه برای جلوگیری از فعالیت آنلاین فرزندان خود بود. نهایتا وی به منظور قطع اتصال اینترنت در منزل خود از یک مسدودکننده سیگنال استفاده کرد. متاسفانه به‌نظر می‌رسد که این ایده کمی بیش از اندازه موثر بوده و نهایتا موجب قطعی کل اینترنت شهر شد.

هنگامی‌که یک اپراتور وجود چنین مشکلی را به آژانس ملی فرکانس (ANFR) گزارش داد؛ بررسی‌های انجام شده نشان داد که به منظور مسدودسازی فرکانس‌های رادیویی در شهر از یک مسدودکننده سیگنال استفاده شده است. در ادامه یک تکنسین‌ موفق به ردیابی سیگنال پارازیت از خانه‌ای واقع در شهرک مجاور شد. بررسی‌ها نشان داد که پدر خانواده این دستگاه را به‌صورت آنلاین خریداری نموده و از آن استفاده کرده است.

توضیحات ارائه شده در گزارش آژانس AFNR نشان می‌دهد که دستگاه مولد پارازیت توسط پدر خانواده راه‌اندازی شده و مورد استفاده قرار گرفته است. این اقدام با هدف جلوگیری از دسترسی نوجوانان به اینترنت از طریق گوشی‌های موبایلی و تشویق آنها برای رفتن به رختخواب اجرا شد. فرزندان این خانواده به شبکه‌های اجتماعی و سایر برنامه‌ها اعتیاد شدید داشتند؛ پدیده‌ای که مشخصا از زمان آغاز شیوع بیماری کووید 19 تشدید نیز شده بود.

از آن زمان به بعد مقامات محلی، دستگاه مولد پارازیت را توقیف کرد. همچنین متاسفانه پدر خانواده به‌دلیل اقدامات خرابکارانه خود با احتمال محکومیت به زندان و پرداخت جریمه سنگین مواجه است.

نوشته یک پدر در تلاش برای جلوگیری از فعالیت آنلاین فرزندان خود کل اینترنت شهر را قطع کرد! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اینترنت P2P ، پی تو پی یا نقطه به نقطه نسل جدید ارتباط اینترنت بی‌سیم است که در این مطلب به طور کامل در خصوص نحوه اتصال و ویژگی‌های آن صحبت خواهیم کرد.

به جهت راه‌اندازی یک خط اینترنت پرسرعت و با کیفیت برای استفاده‌های شخصی و تجاری، راه‌های فراوانی پیش روی کاربران قرار دارد. یکی از این روش‌ها درخواست اتصال یک خط اینترنت ADSL است که به نوعی روشی قدیمی و قابل اطمینان محسوب می‌شود.

اما شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی، روش‌های دیگری را نیز برای برقراری اتصال اینترنت در نظر گرفته‌اند که سرعت و پایداری بالاتری دارد و انتخاب بهتری نسبت به اینترنت ADSL محسوب می‌شوند.

یکی از این روش‌ها، اینترنت پی تو پی است که چندسالی می‌شود که پای آن به ایران باز شده و معمولا شرکت‌ها و واحدهای تجاری از این نوع اینترنت استفاده می‌کنند. سرویس‌های P2P مزیت‌های متعددی نسبت به ADSL ،VDSL و حتی TD-LTE دارند که موجب شده محبوبیت این نوع سرویس به مرور زمان در کشور افزایش پیدا کند و حالا شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی سرویس‌های P2P متنوعی برای کاربران خود در نظر بگیرند.

اینترنت پی تو پی چیست؟

اینترنت پی تو پی یا P2P مخفف کلمه اینترنت Point-to-Point است. درواقع این نوع اینترنت به صورت نقطه به نقطه ارائه می‌شود و یک سرویس اینترنت خصوصی میان مبدا و مقصد است. این اتصال خصوصی و رمزگزاری شده سرعت بسیار بالایی دارد و امنیت و پایداری آن به شکل قابل توجهی نسبت به دیگر سرویس‌های اینترنت بالاتر است.

اینترنت P2P به چه شکل کار می‌کند؟

در اینترنت P2P ، اتصال اینترنت از مبدا با دستگاه‌های مخابراتی به مقصد رسیده تا یک اتصال اینترنت پرسرعت و خصوصی برقرار شود. این نوع اینترنت نیاز به خط تلفن و کابل‌کشی مخابراتی ندارد و به صورت بی‌سیم ارائه می‌شود به همین دلیل برای دریافت این نوع اینترنت باید تجهیزات مخابراتی مربوط به دریافت کننده را خریداری کنید، البته خیلی از شرکت‌های اینترنت این تجهیزات را به شما قرض می‌دهند و در پایان قرارداد، این تجهیزات را پس می‌گیرند.

البته اینترنتی پی تو پی به یک شکل دیگر نیز ارائه می‌شود، در روش دوم یک فرستنده اینترنت را برای چند گیرنده می‌فرستد، روشی که شبیه به دریافت امواج رادیویی و تلویزیونی است. هرچند در این نوع سرویس دیگر ارائه خدمات به طور 100 درصد خصوصی نیست ولی همچنان کاربر از یک سرویس اینترنت پرسرعت و ایمن بهره‌مند خواهد شد.

نحوه برقراری اینترنت نقطه به نقطه

همانطور که گفته شد برای برقراری اینترنت پی تو پی نیاز به نصب تجهیزات مخابراتی در مقصد است، یعنی شما برای راه‌اندازی این سرویس باید یا آنتن مخابراتی مخصوص را خریداری و یا از شرکت سرویس دهنده اجاره کنید. به این شکل برای راه‌اندازی سرویس پی تو پی نیاز به تجهیزات مخابراتی یک الزام است.

برای راه‌اندازی این نوع اینترنت یک کارشناس از شرکت ارائه دهنده اینترنت در محل مقصد حاضر می‌شود تا امکان اتصال و عدم وجود موانع بر سر مسیر ارتباطی مخابراتی را بررسی کند. اگر امکان سرویس‌دهی در مقصد وجود داشته باشد، کارشناس شرکت می‌تواند سرعت و پینگ دریافتی در مقصد را برای شما بازگو کند تا به طور دقیق بدانید که اینترنت دریافتی شما چه کیفیتی خواهد داشت.

به این ترتیب در صورت امکان برقراری اتصال و رضایت شما از سرعت و پینگ در مقصد، قرارداد میان شرکت و کاربر منعقد می‌شود. سرویس پی تو پی معمولا در مدت زمان 48 ساعت برقرار شده و تاخیری برای برقراری این سرویس وجود ندارد.

اصلی‌ترین ویژگی‌های استفاده از اینترنت پی تو پی:

پهنای باند تضمین شده

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های اینترنت نقطه به نقطه نسبت به دیگر روش‌های متداول مانند ADSL و VDSL آن است که در اینترنت پی تو پی پهنای باند بالا و تضمین شده به کاربر ارائه می‌شود. پهنای باند بالا در سرویس‌های مبتنی بر سیم نیز وجود دارد اما فاصله و دوری از مرکز مخابراتی، کیفیت کابل و سیم مخابرات، کیفیت سیم‌کشی داخلی منزل، زیرساخت‌ها و دیگر موارد به شدت بر روی پهنای باند تاثیر می‌گذارد و به همین علت بسیاری از افراد با وجود خرید سرویس با سرعت و پهنای باند بالا همچنان از کیفیت سرویس خود راضی نیستند.

اما در اینترنت P2P به علت اختصاص یافتن پهنای باند اختصاصی و استفاده از تجهیزات مخابرات جدید، مدرن و قدرتمند، پهنای باند بالا به صورت قطعی و تضمین شده ارائه می‌شود و درواقع امکان پایین آمدن کیفیت سرویس به علت‌های سخت‌افزاری و زیرساختی وجود ندارد. به همین علت شما می‌توانید از پهنای باند استفاده کنید.

پینگ و تاخیر پایین

مواردی که در بالا گفته شد علاوه بر پهنای باند، بر روی تاخیر و پینگ نیز تاثیر می‌گذارد، درواقع یکی از اصلی‌ترین خاصیت‌های سرویس‌های پی تو پی آن است که تاخیر و پینگ بسیار پایینی دارند و گیمرها می‌توانند از این سرویس استفاده کنند.

پایداری

دیگر خاصیت سرویس‌های P2P آن است که به طور کلی قطعی و اختلال بسیاری پایینی نیز دارند و درگیر نوسانات مختلف نمی‌شود و به همین علت همواره سرعت و کیفیت سرویس از جهات مختلف مانند تاخیر و پهنای باند در حد بالایی قرار دارد.

سرعت آپلود بالا

شاید یکی از مهم‌ترین دلایلی که باعث شود شما برای خرید اینترنت نقطه به نقطه اقدام کنید، سرعت آپلود بالا و ثابت است. همانند پهنای باند تضمین شده، سرعت آپلود نیز هنگام اتصال اینترنت P2P به شما تضمین داده می‌شود. سرعت آپلود در نوع اتصال بی‌سیم نقطه به نقطه بسیار بالاست و در طول استفاده نیز به دلیل اختلال پایین، معمولا شاهد افت سرعت آپلود نیستیم. به همین دلیل این سرویس علاوه بر گیمرها، برای افرادی که محتوای ویدیویی در اینترنت آپلود می‌کنند نیز پیشنهاد می‌شود.

نصب آسان

اگر شما در منطقه تحت پوشش شرکت مورد نظر باشید، از زمان تماس برای درخواست سرویس تا زمان نصب و استفاده از آن نهایتا 48 تا 72 ساعت زمان لازم است. اینترنت نقطه به نقطه بدون نیاز به خالی بودن پورت مخابرات و کشش خط و دردسرهایی که معمولا برای خرید ADSL و VDSL تجربه می‌کنید، به راحتی قابل راه‌اندازی است.

نقطه ضعف اینترنت P2P

بزرگ‌ترین نقطه ضعف اینترنت پی تو پی آن است که فعلا نمی‌توان این خدمت را در تمامی مناطق پایتخت و شهرستان‌ها ارائه داد. متاسفانه هنوز رشد و توسعه سرویس‌های نقطه به نقطه آنقدر پیشرفت نداشته که فرستنده‌های مخابراتی شرکت‌های مختلف تمامی مناطق شهری در کشور را پوشش دهد، به همین جهت بسیاری از مناطق هستند که تحت پوشش ارائه دهنده سرویس نیستند. این مورد به ویژه در شهرستان‌ها بیشتر به چشم می‌خورد.

مورد بعدی بحث هزینه است. برای استفاده از این امکانات می‌بایست تجهیزات داشته باشید که این مورد خود به هزینه‌های اینترنت اضافه خواهد شد. شما یا باید تجهیزات را بخرید و چند میلیون هزینه کنید که بتوانید از اینترنت استفاده کنید و یا به‌صورت امانی این تجهیزات را در اختیار داشته باشید که در هر دو صورت چند میلیونی به هزینه‌های اینترنت شما اضافه خواهد شد. بنابراین موقع خرید باید این موضوع را مد نظر قرار دهید.

نوشته اینترنت نقطه به نقطه یا P2P چیست و چه ویژگی‌هایی دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

به خوبی می‌دانیم که کیفیت و سرعت اینترنت به عوامل مختلفی وابستگی دارد، یکی از این عوامل کشش خط تلفن و سرعت قابل پشتیبانی خط است.

برقراری ارتباط اینترنتی به یک زیرساخت مناسب نیاز دارد که البته شما نقشی در تهیه آن ندارید، این زیرساخت توسط شرکت مخابرات تامین می‌شود و اگر خوش شانس باشید و زیرساخت مخابراتی منطقه شما به تازگی نوسازی شده باشد، حتما کشش خط شما بالا بوده و می‌توانید اینترنت با سرعت بالا تهیه کنید.

اما وجود زیرساخت فرسوده و قدیمی و به خصوص دوری شما از مرکز مخابراتی می‌تواند بر روی کیفیت سرویس اینترنت دریافتی تاثیر بگذارد. به این ترتیب اگر می‌خواهید محل زندگی و یا کار خود را تغییر دهید و کیفیت و سرعت اینترنت برایتان اهمیت دارد، در انتخاب محل جدید این دو مورد را مد نظر داشته باشید.

اما افرادی که قصد خرید یا ارتقاء سرعت اینترنت خود را دارند، باید از کیفیت زیرساخت مخابراتی مطلع شوند، این کیفیت در نهایت موجب به کشش خط و سرعت قابل پشتیبانی بر روی خط تلفن شما می‌شود. اگر کشش خط خوب باشد، شما می‌توانید اینترنت با سرعت بالایی را سفارش دهید.

البته گاهی اوقات سرعت پایین اینترنت به دلیل کیفیت پایین مودم یا وجود نویز بر روی خط در داخل ساختمان است که این موارد به مخابرات ارتباطی ندارد و شما باید خودتان این موضوع را رفع کنید.

اما برای فهمیدن میزان کشش خط تلفن و میزان سرعت اینترنتی که می‌توانید داشته باشید، چند راه حل ساده وجود دارد که در ادامه تمام آن‌ها را به شما معرفی خواهیم کرد، با آی‌تی‌رسان همراه باشید:

روش اول: حداقل و حداکثر سرعت را چک کنید

این روش در زمانی که شما خط اینترنت دارید و می‌خواهید آن را تغییر دهید، کارآمد است. در این روش نیاز به یک خط اینترنت و مودم دارید و باید از طریق مودم حداقل و حداکثر سرعت اینترنت خود را به دست بیاورید. اگر اینترنت بر روی خط شما فعال نیست، می‌توانید از روش دوم استفاده کنید، همچنین می‌توانید برای یک ماه یک بسته اینترنت برای تست خریداری کرده و میزان کشش خط خود را بیابید و از ماه دوم یک سرویس با سرعت بالاتر یا پایین‌تر (بسته به کشش خط اینترنت) تهیه کنید.

روش اینکار برای همه مودم‌ها تقریبا برابر است و تنها یکسری جزئیات آن تفاوت دارد. در ابتدا شما باید وارد تنظیمات مودم خود بشوید، برای اینکار در مرورگر خود عبارت 168.192.1.1 را تایپ کنید.

به این ترتیب صفحه وارد کردن نام کاربری و پسورد برای شما باز می‌شود. معمولا رمز عبور و پسورد همه مودم‌ها عبارت admin است، کلمه admin را در هر دو کادر نوشته و دکمه تایید را بزنید. اگر پسورد اشتباه بود کلمه password را امتحان کنید، یعنی یوزرنیم admin و پسورد password باشد. اگر بازهم نتوانستید وارد شوید، در پشت جعبه مودم یا خود مودم، نام کاربری و رمز عبور نوشته شده است.

حالا که وارد تنظیمات مودم شدید، باید به بخش Status بروید، این گزینه در مودم‌های TP-Link در منوی سمت چپ صفحه قرار دارد. همچنین در مودم‌های D-Link گزینه استاتوس در نوار بالا دیده می‌شود. در صفحه استاتوس اطلاعات زیادی در مورد مودم وجود دارد که یکی از آن‌ها مربوط به Max Rate است. اگر گزینه Max Rate در این صفحه وجود نداشت، به دنبال گزینه‌ای به نام Device Info باشید، با زدن این گزینه اطلاعات مربوط به Max Rate را در صفحه خواهید دید.

در  مقابل Max Rate دو شاخصه بسیار مهم وجود دارد که یکی Downstream و دیگری Upstream است. عدد Downstream نشان دهنده حداکثر سرعت دانلود شما و عدد Upstream نشان دهنده حداکثر سرعت آپلود شماست. به عنوان مثال در بالا درون کادر قرمز شاخص Downstream عدد 10816 را نشان می‌دهد، این یعنی خط شما تا سرعت 10816 کیلوبیت کشش دارد، با تقسیم 10816 بر 1024 به رقم واقعی بر حسب مگابیت می‌رسیم. در این مثال خط تا سرعت 10.5 مگابیت بر ثانیه کشش دارد. همچنین در این مدل می‌توان تا سرعت 1 مگابیت آپلود کرد.

درواقع اگر شما سرعت 16 مگابیت نیز خریداری کنید، سرعت واقعی شما بیش از 10.5 مگابیت نخواهد شد. به این ترتیب شما میزان کشش خط خود را دریافت خواهید کرد. اگر مودم شما تی‌پی‌لینک و یا دی‌لینک نیست، در بخش استاتوس به دنبال گزینه‌هایی به نام Downstream و Upstream بگردید، در این بخش می‌توانید میزان حداکثر سرعت قابل خریداری برای خط خود را بفهمید.

روش دوم: بپرسید!

ساده‌ترین کار که معمولا شما را به جواب درستی می‌رساند، آن است که میزان کشش خط خود را بپرسید. شما می‌توانید میزان کشش خط را از شرکتی که می‌خواهید از آن اینترنت بگیرید، سوال کنید. خود شرکت‌ها برای خرید و تغییر سرویس به شما مشاوره می‌دهند و با تماس به پشتیبانی شرکت مورد نظر می‌توانید از وضعیت خط خود با خبر شوید.

همچنین افرادی که به تازگی وارد یک خانه یا دفتر کار شده‌اند و نمی‌دانند که با چه سرعتی می‌توانند خط اینترنت را سفارش دهند، می‌توانند از همسایه‌ها سوال کنند. به طور معمول کیفیت خط برای تمامی افراد یک آپارتمان یکسان یا حداقل نزدیک به هم است، شما می‌توانید از چند همسایه خود بپرسید که با چه سرعتی از اینترنت استفاده می‌کنند.

نوشته کشش سرعت اینترنت خط تلفن را از کجا بفهمیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.