Denuvo یک راه‌کار ضد سرقت (Anti-Piracy) بوده که توسعه‌دهندگان می‌توانند آن را در بازی‌های خود به کار گیرند. گیمرها در رابطه با Denuvo چندان راضی نیستند. ظاهرا دلیل این موضوع نیز این است که این قفل نرم‌افزاری، منجر به کندی بازی‌ها می‌شود. حداقل بررسی‌های اخیر چنین چیزی را اثبات می‌کنند. اگر می‌خواهید که دقیق‌تر بدانید Denuvo چیست و چه ویژگی‌هایی دارد، آنگاه پیشنهاد می‌کنیم که در ادامه با ما همراه باشید.

Denuvo چیست؟

Denuvo یک راه‌کار مرتبط با مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) بوده که برخی از بازی‌سازان آن را در نسخه رایانه‌های شخصی بازی‌های خود، به کار می‌گیرند. آن‌ها می‌توانند گواهی Denuvo را خریداری کرده و سپس آن در بازی‌های خود، اعمال کنند. در صورت انجام این کار، نرم‌افزار Denuvo از سرقت دیجیتال بازی‌ها (کرک)، جلوگیری می‌کند. این نرم‌افزار طراحی شده تا فرایند کرک کردن بازی‌ها را دشوارتر کرده و در نتیجه توزیع رایگان بازی‌ها را نیز سخت‌تر کند. به گفته شرکت Denuvo، این قفل نرم‌افزاری از مهندسی معکوس و رفع اشکالاتی (دیباگ) که جهت کرک کردن یک بازی موردنیاز هستند، جلوگیری می‌کند.

هیچ راه‌کار ضد سرقتی کامل نیست، اما Denuvo وعده داده که فرایند کرک کردن بازی‌ها را به طولانی‌ترین حد خود برساند. به عبارتی دیگر، توسعه‌دهندگان امیدوارند که بازی‌های آن برای مدتی کرک نشوند تا بدین ترتیب کسانی که قصد تجربه سریع بازی‌ها را دارند، مجبور شوند که نسخه قانونی را خریداری کنند.

Denuvo یک نرم‌افزار اضافی که بر روی رایانه شما نصب شود، نیست. شما نمی‌توانید آن را در لیست نرم‌افزارهای نصب شده خود، مشاهده کنید. یک بازی که از قفل Denuvo استفاده می‌کند، در واقع آن را با کدهای خود، در آمیخته است. اگر آن بازی اجرا شود، آنگاه Denuvo نیز به‌عنوان بخشی از آن، اجرا خواهد شد. کسی که بخواهد یک بازی را کرک کند، آنگاه باید سیستم امنیتی Denuvo را دور برند. همین موضوع باعث دشوارتر شدن این فرایند می‌شود.

این مطلب را نیز بخوانید: هر آنچه که باید در رابطه با DLC یک بازی ویدیویی بدانید

آیا Denuvo بر روی عملکرد بازی‌ها نیز تأثیر می‌گذارد؟

یک گیمر باانصاف باید بداند که توسعه‌دهندگان جهت تداوم فعالیت خود، به کسب درآمد از بازی‌های خود نیاز دارند. اما در اینجا مسئله‌ای دیگر پیش می‌آید. همانند اکثر اوقات، راه‌کارهای ضد سرقت دیجیتال باعث می‌شوند تا بازی‌بازانی که یک بازی را به‌صورت قانونی خریداری کرده، به این قفل نرم‌افزاری معترض شوند.

شرکت Denuvo نیز می‌گوید که این ادعا پایه و اساس منطقی ندارد. در وب‌سایت رسمی این کمپانی آمده که: “سیستم‌های ضد دستکاری (Anti-Tamper) تأثیر محسوسی بر روی عملکرد بازی‌ها ندارند. همچنین نمی‌توان چنین راه‌کارهایی را مقصر کرش کردن فایل اجرایی برنامه‌ها دانست.”

اما در حقیقت، شاکیان این قضیه مدارک زیادی در دست دارند. به‌عنوان مثال، کارگردان بازی TEKKEN 7 از قفل Denuvo به دلیل ایجاد مشکلات گوناگون در نسخه پی‌سی این بازی، انتقاد کرده است. این نیز یکی از موارد نادری است که در آن به‌جای یک گیمر، یک توسعه‌دهنده بازی، قفل Denuvo را مورد سرزنش قرار می‌دهد.

برخی از بازی‌سازان نیز پس از گذشت مدتی از عرضه بازی خود، قفل Denuvo را از آن حذف می‌کنند. جدیدترین نمونه در این زمینه، اقدام شرکت Capcom در رابطه با بازی Resident Evil 3 Remake است. بررسی‌های صورت گرفته بر روی نسخه با Denuvo و بدون Denuvo بازی‌ها، حاکی از تفاوت‌های عملکردی هستند. به‌عنوان مثال، نسخه بدون Denuvo بازی Devil May Cry 5 نسبت به نسخه مجهز به Denuvo آن، حدود 20 فریم بهبود عملکرد را به همراه دارد. از زمان‌های بارگذاری طولانی‌تر گرفته تا افت نرخ فریم، در هر صورت سیستم محافظتی Denuvo می‌تواند بازی‌ها را کندتر کند. حتی گاهی اوقات پس از حذف این قفل از با‌زی‌ها، نرخ بهبود به 50 درصد نیز می‌رسد.

این مطلب را نیز بخوانید: راهنمای خرید بهترین بازی‌های جهان‌باز در پلتفرم‌های مختلف

آیا Denuvo از کرک شدن بازی‌ها جلوگیری می‌کند؟

در ادامه پاسخ به پرسش “Denuvo چیست؟”، به اثربخشی این سیستم محافظتی می‌پردازیم. روشن است که چرا بازی‌بازان از این سیستم ناراضی هستند. اما بازی‌سازان از Denuvo جهت کندتر و دشوارتر کردن فرایند کرک، بهره می‌برند. البته این قضیه همیشه صادق نیست.

برخی از بازی‌ها همانند Devil May Cry 5، یک روز پیش از عرضه! DOOM 2016 در روز عرضه، Sonic Mania یک هفته پس از عرضه، Assassin’s Creed: Origins پس از 99 روز و Mortal Kombat 11 نیز پس از 542 روز، کرک شده‌اند.

این قضیه برای توسعه‌دهندگان خبری خوبی است، زیرا اگر گیمرها بخواهند که یک بازی AAA را در سه‌ ماهه اول تجربه کنند، آنگاه مجبور خواهند شد که آن را خریداری کنند. بنابراین در تئوری می‌توان افزایش فروش را تضمین کرد. البته این موضوع به فعالیت هکرها هم بستگی دارد. مثلا تا چند روز پیش از تاریخ نگارش این مقاله، گروه‌های فعال در زمینه کرک بازی‌ها، فعالیت خیلی کمی داشتند و بدین ترتیب رویای Denuvo و بازی‌سازان نیز تا حد زیادی محقق شده بود. اما حال چند روزی است که فعالیت هکرها شدت بیشتری گرفته و با بازگشت گروهی همانند CPY، عناوین مهمی در مدت زمان کوتاهی، کرک شده‌اند.

در وب‌سایت Denuvo، یک نقل قول مرتبط با شرکت Square Enix وجود دارد که می‌گوید: “دوستان، به لطف شما است که گیمرها مجبور به خرید یک بازی می‌شوند.”

حال اگر مشکلات گوناگونی نیز برای بازی‌بازان به وجود آیند، آنگاه بازهم مشخص است که چرا بازی‌سازان همچنان از قفل Denuvo استفاده می‌کنند. خوشبختانه برخی از توسعه‌دهندگان (نه حتی اکثر آن‌ها)، پس از مدتی این سیستم امنیتی را از بازی‌های خود حذف می‌کنند. اگر یک بازی کرک شود، آنگاه دیگر وجود چنین سیستمی کاملا غیرضروری بوده و حتی گیمرها را از عملکرد بهتر یک بازی، محروم می‌کند.

این مطلب را نیز بخوانید: بازی‌های آنلاین چگونه جیب‌ کاربران را خالی می‌کنند؟

گیمرها ناراضی، بازی‌سازان راضی

اگر از آن افرادی باشید که بازی‌ها را به‌صورت قانونی خریداری می‌کنند، آنگاه یقینا Denuvo سودی به شما نخواهد رساند. در بدترین حالت، Denuvo باعث می‌شود تا مشکلات عملکردی را تجربه کنید. به همین دلیل است که بازی‌بازان جهت تجربه بازی‌های جدید، مدام باید به فکر خرید کارت گرافیک و پردازنده جدیدتر باشند (جدا از بهبود گرافیک و هوش مصنوعی بازی‌ها). در این بین نیز کسانی که سخت‌افزار پایینی دارند، بیشترین آسیب را می‌بینند. کسانی هم که رایانه‌های قدرتمند دارند، می‌توانند خودشان را با شرایط وفق دهند.

حال بیایید بگوییم که شرکت Denuvo راست گفته و این سیستم به‌خودی‌خود، مشکلی ندارد. در این صورت می‌توان گفت که مشکل از جانب توسعه‌دهندگان است؛ یعنی بازی‌سازان در هنگام افزودن این قفل به بازی‌های خود، مشکلاتی را به وجود می‌آورند. چنین موضوعی می‌تواند ریشه در عدم شناخت کافی از Denuvo داشته باشد. در هر صورت، این گیمرها هستند که ضرر می‌کنند.

شوربختانه به نظر نمی‌رسد که به این زودی‌ها، استفاده از قفل Denuvo کاهش یابد. گاهی اوقات در فروشگاه‌هایی همانند استیم، نقدهای منفی مختلفی در رابطه با بازی‌های حاوی Denuvo نوشته می‌شوند. البته این چیزی نیست که توسعه‌دهندگان را نگران کند. بازی‌سازان و ناشران اعتقاد دارند که به‌کارگیری چنین سیستمی می‌تواند باعث افزایش درآمد آن‌ها ‌شود.

خوشبختانه نسخه‌های جدیدتر Denuvo و سایر قفل‌های مشابه، می‌توانند اهداف توسعه‌دهندگان را محقق کرده و در عین حال نیز، منابع سخت‌افزاری کمتری را درگیر کنند.

این مطلب را نیز بخوانید: راهنمای جامع تنظیمات گرافیکی بازی‌های ویدیویی در رایانه‌های شخصی

همه از Denuvo استفاده نمی‌کنند

پاسخ به پرسش “Denuvo چیست؟” را با بررسی‌ جنبه‌های دیگر این موضوع، ادامه می‌دهیم. برخی از بازی‌سازان، راهی دیگر را در پیش گرفته‌اند. شرکت CD Projekt Red در بازی The Witcher 3، از هیچ سیستم ضد سرقتی استفاده نکرده بود. در وصف این بازی همان بس که با بیش از 800 جایزه، پرافتخارترین بازی تاریخ است. جالب است که جهت بازی کردن چنین عنوانی، مجبور به پرداخت هیچ پولی نمی‌شوید. یکی از بنیان‌گذاران CD Projekt Red و فروشگاه GOG در این باره می‌گوید: “عامل سرقت دیجیتال چندان مسئله مرتبطی نیست، زیرا ما نمی‌توانیم مردم را وادار به خرید چیزی کنیم. ما فقط می‌توانیم آن‌ها را در این زمینه، متقاعد کنیم. در کل ما پیرو سیاست پاداش هستیم، نه تنبیه.”

تا زمانی که توسعه‌دهندگان بیشتری، رویه‌ای مشابه CD Projekt Red را در پیش نگیرند، Denuvo نیز همچنان نقش پررنگی خواهد داشت. اما خوشبختانه وضعیت این نرم‌افزار رو به بهبود است. اگر هم چنین سیستم‌هایی لازم باشند، آنگاه حداقل باید عملکردی بهینه‌تر داشته باشند.

در بالا سعی کردیم تا به پرسش “Denuvo چیست؟” پاسخ دهیم. در پایان اگر نظری در این رابطه دارید، خوشحال می‌شویم که آن را با ما به اشتراک بگذارید.

نوشته Denuvo چیست و چرا گیمرها از آن متنفر هستند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اگر به شما بگویند که حسابتان در شرف هک شدن است، چه فکری می‌کنید؟ آیا یک هکر را به یاد می‌آورید که در جلو نمایشگری پر از متون دیجیتال ماتریکسی نشسته، و یا اینکه یک جوان ساکن در زیرزمین را که سه هفته است نور خورشید را ندیده، به یاد می‌آورید؟ نظرتان در رابطه با یک ابرکامپیوتر قدرتمند که سعی در هک تمام جهان دارد، چیست؟ در هر صورت در زیر قصد داریم تا 8 مورد از روش های رایج هک پسورد را برای شما بازگو کنیم. با ما همراه باشید.

تمام قضیه هک، پیرامون یک موضوع می‌چرخد: پسورد شما. اگر شخصی بتواند گذرواژه شما را حدس بزند، آنگاه دیگر نیازی به تکنیک‌های عجیب و یا ابر رایانه‌ها ندارد. بدین ترتیب فقط کافی است که هکرها به حساب شما وارد شده و همانند شما رفتار کنند. اگر پسورد شما کوتاه و ساده باشد، آنگاه احتمالا در آینده یکی از اهداف آسان هکرها خواهید بود.

هک دیکشنری (Dictionary Hack)

هک دیکشنری، اولین مورد از رایج‌ترین روش های هک پسورد در مقاله ما است. چرا نام این روش، هک دیکشنری است؟ زیرا به‌صورت خودکار تمامی واژه‌های درون یک دیکشنری از پیش تعریف شده، در این فرایند امتحان می‌شوند. این دیکشنری با آنچه که شما استفاده می‌کنید، متفاوت است.

این دیکشنری یک فایل کوچک بوده که ترکیبی از پسوردهای رایج را در خود جای داده است. در جدول بالا سعی کرده‌ایم تا لیستی از رایج‌ترین گذرواژه‌های افشا شده در سال 2016 را به شما نشان دهیم. در زیر نیز لیستی از رایج‌ترین گذرواژه‌های سال 2020، آورده شده است. بنابراین بهتر است که پسورد خود را شبیه به این موارد، انتخاب نکنید.

مزایا: سریع بوده و می‌تواند به‌سرعت حساب‌های با امنیت ضعیف را هک کند.

معایب: حتی پسوردهایی که کمی طولانی‌تر هستند، ایمن باقی خواهند ماند.

راه‌کار امنیتی: از یک پسورد قوی و یک‌بارمصرف برای هرکدام از حساب‌های خود استفاده کنید. همچنین از یک مدیر گذرواژه نیز می‌توانید بهره ببرید. این نرم‌افزارها به شما این امکان را می‌دهند که گذرواژه‌های خود را در داخل یک مخزن، نگهداری کنید. بنابراین برای هرکدام از حساب‌های خود، می‌توانید یک پسورد منحصربه‌فرد و فوی را استفاده کنید.

این مطلب را نیز بخوانید: مقایسه وای‌فای با دیتای موبایل: کدام‌یک امنیت بیشتری دارد؟

حمله جست‌و‌جوی فراگیر (Brute Force)

حمله جست‌و‌جوی فراگیر نیز یکی دیگر از روش های رایج هک پسورد است. در این روش، هکر تمامی ترکیب‌های ممکن کاراکترها را امتحان می‌کند. گذرواژه‌های امتحان شده، از قوانین پیچیدگی نیز پیروی می‌کنند. این قوانین شامل یک حرف بزرگ، یک حرف کوچک، دسیمال‌های عدد پی، سفارش پیتزای شما و … می‌شوند.

در حملات بروت فورس، ابتدا رایج‌ترین ترکیب‌های کاراکترهای عددی و الفبایی امتحان می‌شوند. این ترکیب‌های عددی و الفبایی علاوه بر جدول مربوط به هک دیکشنری، مواردی همچون “1q2w3e4r5t” ،”zxcvbnm” و “qwertyuiop” را نیز شامل می‌شوند. کشف پسورد در این روش می‌تواند بسیار به طول بینجامد. البته طول این فرایند در حالت کلی، به پیچیدگی گذرواژه قربانی بستگی خواهد داشت.

مزایا: این روش از لحاظ تئوری و از آنجایی که تمامی ترکیب‌ها را امتحان می‌کند، می‌تواند تمامی پسوردها را نیز بشکند.

معایب: بسته به طول و دشواری گذرواژه موردنظر، فرایند هک پسورد می‌تواند بسیار به طول بینجامد. متغیرهایی همانند “$”، “&” و یا “[ or ,}” را به رمز عبور خود اضافه کنید تا پیدا کردن پسورد شما، بسیار مشکل شود.

راه‌کار امنیتی: همیشه از یک ترکیب متغیر کاراکترها استفاده کنید. همچنین در صورت امکان جهت افزایش پیچیدگی، از نمادهای اضافی نیز بهره ببرید.

فیشینگ (Phishing)

این روش را نمی‌توان دقیقا “هک” نامید، اما معمولا گرفتار شدن به یک حمله فیشینگ یا فیشینگ نیزه‌ای، عاقبت چندان خوبی ندارد. میلیاردها ایمیل‌ عمومی فیشینگ به انواع کاربران مختلف اینترنت در سرتاسر جهان، فرستاده می‌شوند. یک ایمیل فیشینگ در حالت کلی، کارکردی به شرح زیر دارد:

1. قربانی ایمیلی را دریافت می‌کند. ظاهر این ایمیل به‌گونه‌ای است که انگار از جانب یک سازمان و یا کسب‌و‌کار بزرگ فرستاده شده است.
2. ایمیل دروغین، توجه فوری کاربر را به خود جلب می‌کند. در چنین ایمیل‌هایی، لینکی به یک وب‌سایت قرار داده می‌شود.
3. لینک به وب‌سایت در واقع لینک به یک پرتال جعلی است. البته این پرتال به‌گونه‌ای طراحی شده که دقیقا شبیه به وب‌سایت اصلی باشد.
4. کاربران ناآشنا به این موضوع نیز اطلاعات ورود خود را وارد کرده و در ادامه یا به مسیری متفاوت راهنمایی شده و یا اینکه به آن‌ها گفته می‌شود که مجددا تلاش کنند.
5. حال اطلاعات کاربر دزدیده شده، به فروش می‌رسد و یا اینکه از آن‌ سوءاستفاده می‌شود (شاید هم هر دو).

حجم ایمیل‌های اسپم فرستاده شده در سطح جهان، همچنان بالا است. این ایمیل‌ها بیش از نیمی از تمامی ایمیل‌های فرستاده شده در سطح جهان را شامل می‌شوند. علاوه بر این، حجم بدافزارهای ضمیمه شده به آن‌ها نیز بالا است. شرکت Kaspersky اعلام کرده که از ژانویه تا ژوئن 2020، بیش از 92 میلیون بدافزار به ایمیل‌ها ضمیمه شده‌اند. البته این تنها آمار مربوط به این شرکت است. طبیعتا عدد واقعی خیلی بیشتر است.

در سال 2017، بزرگ‌ترین حمله فیشینگ به یک صورت‌حساب جعلی مربوط می‌شد. در سال 2020 نیز فراگیری ویروس کرونا باعث به وجود آمدن یک تهدید فیشینگ جدید شد. در آوریل 2020؛ کمی پس از اینکه بسیاری از کشورها گرفتار ویروس کرونا شدند، گوگل اعلام کرد که روزانه 18 میلیون ایمیل اسپم و فیشینگ حاوی بدافزار با مضمون کووید 19 را، بلاک می‌کند. اکثر این ایمیل‌ها از وجهه سازمان‌های دولتی و یا ارگان‌های سلامت استفاده کرده تا بدین ترتیب قربانی‌ها در برابر آن‌ها موضع نگیرند.

مزایا: مهاجم در ابتدا می‌تواند به اطلاعات ورود قربانی (از جمله پسورد وی) دسترسی پیدا کند. این روش نرخ موفقیت بالایی دارد. در آن می‌توان به‌راحتی سرویس‌های خاصی را هدف قرار داد و یا حتی با فیشینگ نیزه‌ای، اشخاص خاصی را نیز هدف‌گیری کرد.

معایب: ایمیل‌های اسپم به‌راحتی فیلتر می‌شوند. دامنه‌های اسپم در لیست سیاه قرار گرفته و شرکت‌های بزرگی همانند گوگل، به‌طور مداوم سپرهای محافظتی خود را به‌روز می‌کنند.

راه‌کار امنیتی: سعی کنید که ایمیل‌های فیشینگ را بهتر بشناسید. فیلتر اسپم سرویس ایمیل‌ خود را بر روی بالاترین تنظیمات خود قرار داده و یا اینکه یک لیست سفید را از فرستنده‌های دلخواه خود ایجاد کرده و سپس آن را فعال کنید. از یک بررسی کننده لینک بهره ببرید. بدین ترتیب پیش از کلیک کردن می‌تواند از خطرناک بودن یک لینک، مطلع شوید.

این مطلب را نیز بخوانید: چگونه امنیت حساب واتس‌آپ خود را افزایش دهیم؟

مهندسی اجتماعی (Social Engineering)

مهندسی اجتماعی نیز یکی دیگر از روش های رایج هک پسورد به شمار می‌آید. البته این موضوع ربط چندانی به نمایشگر گجت‌های هوشمند ندارد. این فرایند در اصل یک نوع فیشینگ است. یکی از ارکان اصلی یک بازرسی امنیتی، این است که آنچه را که نیروهای کار می‌فهمند، اندازه‌گیری کرد. در این مورد، یک شرکت امنیتی به کسب‌و‌کاری که مشغول بازرسی آن‌ است، تلفن می‌کند. هکر به شخصی که پشت تلفن است، می‌گوید که آن‌ها تیم جدید پشتیبانی بوده و جهت انجام کار خاصی، به آخرین گذرواژه نیاز دارند. در چنین مواقعی، یک قربانی ناآشنا، بدون تفکر، پسورد را به هکر تحویل می‌دهد.

چیزی که ترسناک بوده، سابقه این روش است. مدیریت اجتماعی، قرن‌ها است که وجود دارد. چنین حیله و ترفندهایی، راه‌کارهای رایجی هستند. تنها روش مقابله با این موضوع نیز، آموزش و آگاهی‌بخشی است. دلیل این قضیه این است که هکر همیشه مستقیما پسورد را درخواست نمی‌کند. حتی امکان دارد که هکر خود را یک لوله‌کش و یا برق‌کار معرفی کرده و سعی داشته باشد که به یک ناحیه ایمن از ساختمان، نفوذ کند و …

مزایا: مهندسان اجتماعی حرفه‌ای، می‌توانند اطلاعات باارزشی را از اهداف مختلف، دریافت کنند. چنین افرادی تقریبا در کمین همگان بوده و در همه‌جا، حضوری مخفیانه دارند.

معایب: یک مهندسی اجتماعی نافرجام، می‌تواند گمان‌ها را به سمت یک حمله قریب‌الوقوع، هدایت ‌کند. همچنین مشخص نیست که آیا اطلاعات درستی ارائه شده یا خیر؟

راه‌کارهای امنیتی: این فرایند بر حیله و فریب‌کاری تکیه دارد. تا زمانی که قربانی به اوضاع مشکوک نشود، مهندسی اجتماعی نیز بابت میل هکر پیش می‌رود. آموزش و هشدارهای امنیتی، تاکتیک‌هایی هستند که می‌توانند در این رابطه مؤثر باشند. اطلاعات شخصی که می‌توانند در آینده علیه شما استفاده شوند را به کسی ندهید.

جدول رنگین‌کمانی (Rainbow Table)

جدول رنگین‌کمانی معمولا یک حمله آفلاین به پسورد کاربران محسوب می‌شود. به‌عنوان مثال، یک مهاجم، لیستی از نام کاربری و گذرواژه‌ها را به دست آورده است، اما آن‌ها رمزنگاری شده‌اند. این‌ها همان کدهای هش هستند؛ یعنی اینکه کاملا از گذرواژه اصلی، متفاوت هستند. به‌عنوان نمونه، پسورد شما “logmein” است. حال هش MD5 برای این گذرواژه، برابر با “8f4047e3233b39e4444e1aef240e80aa” است.

این کاراکترها برای ما نامفهوم هستند. اما در موارد خاصی، هکر یک لیست از پسوردهای ساده را از یک الگوریتم هشینگ، عبور می‌دهد. بدین ترتیب معادل‌های یک فایل پسورد رمزنگاری شده، معلوم می‌شوند. در مواردی دیگر نیز الگوریتم رمزنگاری، آسیب‌پذیر بوده و به همین دلیل، طیف گسترده‌ای از پسوردها شکسته شده‌اند. به همین دلیل است که ما هش MD5 واژه “logmein” را می‌دانیم.

این همان جایی است که جدول رنگین‌کمانی وارد عمل می‌شود. به‌جای اینکه صدها پسورد بالقوه پردازش شده و با هش خروجی خود تطبیق داده شوند، یک جدول رنگین‌کمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. جدول رنگین‌کمانی یک مجموعه بزرگ از مقادیر هش از پیش پردازش شده مخصوص الگوریتم را در خود جای می‌دهد. استفاده از این روش باعث می‌شود تا زمان موردنیاز جهت شکستن یک پسورد هش شده، به شدت کاهش یابد. البته این حالت، ایدئال نیست. هکرها می‌توانند جداول رنگین‌کمانی از پیش پر شده را که حاوی میلیون‌ها ترکیب بالقوه هستند، خریداری کنند.

مزایا: می‌توان گذرواژه‌های پیچیده را طی مدت زمان کوتاهی، به دست آورد. بنابراین هکر در ارتباط با سناریوهای امنیتی مشخصی، قدرت مانور زیادی خواهد داشت.

معایب: نگهداری از جدول رنگین‌کمانی، نیازمند فضای ذخیره‌سازی بسیاری است (گاهی اوقات به چند ترابایت می‌رسد). همچنین هکرها به مقادیر موجود در یک جدول محدود می‌شوند. در غیر این صورت باید یک جدول دیگر اضافه کنند.

راه‌کارهای امنیتی: جدول رنگین‌کمانی پتانسیل بسیاری دارد. وب‌سایت‌هایی که از SHA1 و MD5 به‌عنوان الگوریتم هشینگ پسورد خود استفاده می‌کنند، زیاد مطمئن نیستند. از وب‌سایت‌هایی که شما را به گذرواژه‌های کوتاه و یا کاراکترهای خاصی محدود می‌کنند، استفاده نکنید. همیشه از یک پسورد پیچیده بهره ببرید.

این مطلب را نیز بخوانید: امنیت شبکه وای‌فای شما در چه حدی است و چگونه می‌توان آن را ارتقا داد؟

بدافزار/کلیدنگار

استفاده از بدافزار و یا کلیدنگارها (Keylogger) نیز یکی دیگر از روش های هک پسورد است. بدافزارها در همه‌جا وجود داشته و می‌توانند صدمات زیادی را وارد کنند. اگر بدافزار مهاجم، به یک کلیدنگار نیز مجهز باشد، آنگاه می‌توان گفت که تمامی حساب‌های شما، در معرض خطر قرار دارند. البته بدافزارها می‌توانند اطلاعات شخصی شما را نیز مورد هدف قرار داده و یا اینکه با استفاده از یک تروجان، اعتبارنامه‌های شما را به سرقت ببرند.

مزایا: هزاران نوع بدافزار وجود دارند. بسیاری از آن‌ها قابل شخصی‌سازی بوده و چندین روش تحویل ساده را ارائه می‌دهند. بسیاری از قربانی‌ها در مقابل حداقل یک نوع بدافزار، آسیب‌پذیر هستند. بدافزارها می‌توانند مخفی باقی بمانند، بدین ترتیب امکان جمع‌آوری اطلاعات بیشتری وجود دارد.

معایب: این احتمال وجود دارد که بدافزارها کار نکرده و یا اینکه پیش از دسترسی به داده‌ها، قرنطینه شوند. هیچ ضمانتی وجود ندارد که داده‌ها به دست آمده، مفید باشند.

راه‌کارهای امنیتی: یک نرم‌افزار امنیتی نصب کرده و مرتبا آن را به‌روزرسانی کنید. به منبع دانلودهای خود، دقت کنید. در هنگام نصب اپلیکیشن‌ها، مراقب نصب بسته‌های نرم‌افزاری پیشنهادی و … باشید. مراقب وب‌سایت‌های مورد بازدید خود باشید. از ابزارهای بلاک اسکریپت جهت متوقف کردن اسکریپت‌های مخرب، استفاده کنید.

استفاده از عنکبوت (Spidering)

Spidering (اسپایدرینگ) به حمله دیکشنری که پیش‌تر بدان اشاره کردیم، مربوط می‌شود. اگر هکری یک مؤسسه و یا کسب‌و‌کار خاصی را مورد هدف قرار دهد، آنگاه احتمالا از گذرواژه‌هایی استفاده می‌کند که به خود آن کسب‌و‌کار مربوط باشند. هکر می‌تواند عبارات مربوطه را خوانده و جمع‌آوری کند و یا اینکه از یک عنکبوت جست‌و‌جو جهت انجام این کار، بهره ببرد.

شاید پیش‌تر نام “عنکبوت” را شنیده باشید. این عنکبوت‌های جست‌و‌جو، بسیار به خزنده‌هایی که در اینترنت به جست‌و‌جو پرداخته و سپس محتوا را برای موتورهای جست‌و‌جو فهرست می‌کنند، شبیه هستند. در ادامه لیست کلمات شخصی‌سازی شده، علیه حساب‌های کاربر استفاده شده تا بدین ترتیب بتوان پسورد درست را پیدا کرد.

مزایا: پتانسیل این را دارد که قفل حساب افراد بالا رده یک سازمان را باز کند. استفاده از آن و همچنین توسعه دیکشنری حمله در این روش، نسبتا آسان است.

معایب: اگر شبکه سازمانی به‌خوبی پیکربندی شده باشد، آنگاه این روش بی‌حاصل خواهد بود.

راه‌کار امنیتی: بازهم می‌گوییم که از گذرواژه‌های قوی و یک‌بارمصرف استفاده کنید. سعی کنید که پسورد شما از رشته‌های تصادفی تشکیل شده باشد و خبری از مشخصات، کسب‌و‌کار، سازمان و … شما در آن نباشد.

نگاه از پشت (Shoulder Surfing)

گزینه‌ آخر یکی از ساده‌ترین‌ها است. اگر مشغول تایپ پسورد خود بوده و سپس شخصی دیگر نیز از روی شانه شما، پسورد وارد شده را نگاه کند چه؟ شاید این قضیه خنده‌دار به نظر برسد، اما در هر صورت رخ می‌دهد. اگر در کافه وسط شهر بوده و اطراف شما نیز شلوغ باشد، آنگاه شاید زیاد به محیط پیرامون خود توجه نکنید. در چنین حالتی، اشخاص می‌توانند به شما نزدیک شده و گذرواژه شما را در حین تایپ، یادداشت کند.

مزایا: جهت دزدیدن گذرواژه، به فناوری بالایی احتیاج نیست.

معایب: پیش از پی بردن به پسورد، باید هویت شخص موردنظر را مشخص کنید. شاید هویت سوژه شما در جریان سرقت، فاش شود.

راه‌کارهای امنیتی: در هنگام تایپ رمز عبور خود، مراقب اطرافیان باشید. کیبورد خود را پوشانده و سعی کنید که در هنگام تایپ، کلیدهای انتخاب شده برای سایرین، مشخص نباشند.

این مطلب را نیز بخوانید: هر آن چیزی که می‌بایست در رابطه با هکر شدن بدانید!

همیشه از یک رمز عبور قوی، منحصربه‌فرد و یک‌بارمصرف استفاده کنید

در بالا سعی کردیم تا روش های هک پسورد را برای شما بازگو کنیم. حال چگونه از دزدیده شدن رمز عبور خود، جلوگیری می‌کنید؟ جواب قطعی این است که شما نمی‌توانید امنیت خود را 100 درصد تأمین کنید. ابزارهای مورد استفاده هکرها همیشه در حال تغییر هستند. اما در هر صورت می‌توانید از شدت این موضوع بکاهید. در نهایت اینکه استفاده از پسوردهای قوی، منحصربه‌فرد و یک‌بارمصرف، برای شما ضرری نخواهد داشت.

نوشته 8 راه ساده و کاربردی برای هک کردن پسورد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

دسترسی به اینترنت ساده به نظر می‌رسد. فقط کافی است که با استفاده از گوشی و یا کامپیوتر، به روتر خود متصل شوید. اما شاید از خود پرسیده باشید که چگونه می‌توانم اینترنت خودم را ایجاد کنم؟ حتی شاید برخی‌ها بخواهند که جای شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنت (ISP) خود را نیز بگیرند. بیایید تا نگاهی به منبع اینترنت انداخته و همچنین جوابی نیز برای پرسش‌های بالا، پیدا کنیم.

منبع اینترنت کجاست؟

شاید هر دفعه که به یاد اپراتور اینترنت خود می‌افتید، ناگهان عصبانی شوید. دلیل این موضوع نیز می‌تواند این باشد که با خود فکر می‌کنید که چنین شرکت‌هایی کار خاصی انجام نداده و فقط منتظر دریافت پول از مشتریان خود هستند. در هر صورت جهت ارائه اینترنت به کاربران، باید کارهای زیادی انجام شوند. با ردیابی منبع اینترنت می‌توانید این موضوع را بهتر درک کنید.

اتصال به ارائه دهنده خدمات اینترنت

در رابطه با منبع اینترنت مورد استفاده شما، پیش از هر چیز بحث زیرساخت‌ها به میان می‌آید. شما مستقیما به دنیای اینترنت وصل نمی‌شوید، زیرا ابتدا باید به ISP خود متصل شوید. با توجه به نام “ارائه دهنده خدمات اینترنت” نیز باید متوجه این موضوع بشوید.

جهت اتصال به ارائه دهنده خدمات اینترنت، باید روشی را در پیش گیرید. اتصال سیمی رایج‌ترین نوع اتصال است. در این روش یک کابل تمامی داده‌های میان شما و ISP را جابجا می‌کند. در اتصالات فیبر نوری، روتر خانگی شما با استفاده از یک کابل مسی به محفظه‌ای در بیرون از خانه متصل می‌شود. پس از رسیدن به این نقطه، فیبر نوری مسئولیت مابقی راه را برعهده می‌گیرد.

البته اتصال اینترنت برخی از خانه‌ها به‌صورت مستقیم ایجاد می‌شود. این نوع اتصال در قیاس با ترکیب فیبر/مس، سرعت بسیار بیشتری دارد. مورد اولی، فیبر به محدوده (FttC) و دومی نیز فیبر به محوطه (FttP) نامیده می‌شوند. اگر از دومی جهت برقراری اتصال از خانه تا ISP استفاده کنید، آنگاه FttH نامیده می‌شود.

به دست آوردن یک آدرس IP

پس از برقراری ارتباط بین شما و ارائه دهنده اینترنت، به یک آدرس IP نیاز دارید. این مورد توسط ISP شما تخصیص داده می‌شود. با استفاده از این ویژگی، سروری که به آن متصل می‌شوید، می‌تواند به شما داده ارسال کند. تخصیص آدرس IP به‌صورت اتفاقی رخ نمی‌دهد. ISP شما باید با سازمان مسئول آدرس IP کشور شما همکاری کرده تا بتواند بسته‌ای از آدرس‌های قابل تقسیم بین مشتریان خود را دریافت کند. هر منطقه جغرافیایی، سازمان آدرس IP مختص به خود را دارد. در آمریکای شمالی، شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنت باید با ARIN توافق کنند. شرکت‌های اروپا و آسیایی نیز باید به ترتیب با RIPE NNC و APNIC همکاری کنند.

ارسال وب‌سایت مورد درخواست به شما

در ادامه ردیابی منبع اینترنت و پس از عبور از ISP و دریافت آدرس IP، وقت آن فرا رسیده تا به دنیای اینترنت وارد شوید. اپراتور اینترنت شما، آدرس درخواستی اتصال شما را تشخیص داده و سپس آن را به شما ارسال می‌کند. جهت انجام این کار نیز ISP شما از یک سرور DNS (سیستم نام دامنه) استفاده می‌کند. این سرور، آدرس URL وب‌سایت‌ها را به یک آدرس IP ترجمه می‌کند. بدین ترتیب سرورها می‌توانند کاربران را به محل مورد تقاضا انتقال دهند.

همان‌طور که می‌بینید، اپراتورهای اینترنت باید کارهای زیادی را جهت آنلاین شدن شما انجام دهند. به هر حال اگر بخواهید، آیا می‌توانید اینترنت مختص به خود را ایجاد کنید؟

این مطلب را نیز بخوانید: بهترین اینترنت خانگی کدام است؟ بررسی جامع سرویس‌های اینترنتی 10 شرکت بزرگ ایران

چگونه یک اینترنت خصوصی ایجاد کنیم؟

بیایید فرض کنیم که روزی از خواب بیدار شده و تصمیم می‌گیرید که یک اتصال اینترنت خصوصی داشته باشید. این قضیه بدین معنا خواهد بود که دیگر نمی‌خواهید به ISP خود پولی پرداخت کنید و همچنین قصد دارید تا همه کارها را خودتان انجام دهید. جهت انجام این کار به یک سرور نیاز دارید که بتواند اتصال شما را به اینترنت هدایت کند. شما می‌توانید تجهیزات موردنیاز را خریداری کرده و یا اینکه آن را کرایه کنید.

در ادامه باید از سازمان مربوط به کشور خود، آدرس IP تهیه کنید. شوربختانه نمی‌توانید فقط یک آدرس را درخواست کنید، بلکه باید تعداد زیادی را خریداری کنید. سپس باید سرور خود را به خانه خود متصل کنید. بدین ترتیب می‌توانید به اینترنت دسترسی پیدا کنید. در این رابطه نیز می‌توانید از فیبر نوری اختصاصی استفاده کرده (که هزینه بالایی دارد) و یا اینکه از زیرساخت‌های شرکتی دیگر بهره ببرید.

تا به اینجای کار، احتمالا هزینه شما 5 رقمی (به دلار) شده است. شاید باید برخی از هزینه‌های جاری را نیز به این رقم اضافه کنیم. همان‌طور که می‌دانید، آدرس‌های IP زیادی را خریداری کرده‌اید. اگر نتوانید سایرین را مجاب کنید که از سرویس اینترنت شما استفاده کنند، آنگاه احتمالا ورشکست خواهید شد. فقط مسئله‌ای که در این بین وجود دارد، این است که شما نیز به همان چیزی که از آن نفرت داشتید، تبدیل شده‌اید؛ بله، یک ارائه دهنده خدمات اینترنت! شرکتی که از مشتریان خود، جهت پوشش هزینه‌ها استفاده می‌کند!

حال توانسته‌اید که خود را از شر صورتحساب اینترنت خلاص کنید، اما اکنون سکان یک کسب‌و‌کار را در دست دارید. شاید بهتر باشد که اجازه دهید یک اپراتور اینترنت این کار را برای شما انجام دهد!

این مطلب را نیز بخوانید: مقایسه تعرفه‌های اینترنت همراه اول، ایرانسل و رایتل: کدام‌یک به صرفه‌تر است؟

جزیره اورکاس؛ نمونه‌ای از یک ISP اشتراکی

شاید ایجاد یک ISP خصوصی، ایده چندان جالبی نباشد، اما مردمی وجود دارند که به کمک یکدیگر، یک ISP اشتراکی را ایجاد کرده‌اند. این مورد یکی از بارزترین موارد برقراری اتصال اینترنت جهت استفاده غیرتجاری است. جزیره اورکاس، 50 نفر جمعیت دارد. اهالی این جزیره پیش‌تر از خدمات یک اپراتور اینترنت برخوردار بودند، اما از آنجایی که اورکاس یک جزیره روستایی به حساب می‌آید، بنابراین اینترنت آن‌ها نیز کیفیت مطلوبی نداشت.

پس از مدتی، اهالی این جزیره تصمیم گرفتند که مشکل را به دست خود حل کنند. آن‌ها متوجه شدند که یک برج مایکروویو با پهنای باند وسیع، در یک ساحل با فاصله 10 مایلی از آن‌ها قرار دارد. این برج متعلق به شرکت StarTouch بود. تنها کاری که لازم بود انجام شود، اتصال به آن برج مخابراتی بود. اهالی جزیره اورکاس با پرداخت 11000 دلار، توانستند که حق استفاده از برج مخابراتی شرکت StarTouch را به دست آورند. در ادامه نیز این مردم توانستند که با استفاده از یک برج آب، دکل مخابراتی خود را نیز بسازند.

سیگنال‌ها به درختان کنار خانه‌های مردم فرستاده می‌شدند. سیگنال دریافتی این درختان از طریق سیم‌کشی به خانه‌های مردم انتقال داده می‌شد. سرانجام اهالی جزیره اورکاس توانستند که به سرعت دانلود پایدار 30 مگابیت بر ثانیه دسترسی پیدا کنند. بنابراین شما نیز می‌توانید اینترنت مختص به خود را داشته باشید. جهت تأمین هزینه‌های این کار بهتر است که از کمک افراد دیگر نیز استفاده کنید. در این صورت دیگر مجبور نخواهید بود که فشار مالی این کار را تحمل کنید.

چگونه به ایجاد اینترنت بپردازیم؟

در بالا سعی کردیم تا پاسخ پرسش “منبع اینترنت کجاست؟” را در اختیار شما قرار دهیم. شاید اطلاعات بالا برای کسانی که قصد راه‌اندازی اینترنت شخصی خود را دارند نیز مفید باشد، اما در هر صورت این اشخاص پاسخ صریحی را دریافت نمی‌کنند. اگر قصد چنین کاری را داشته باشید، آنگاه ظاهرا قصد نیل به یکی از این اهداف را دارید: یا می‌خواهید وب‌سایتی بسازید که دیگران بتوانند از آن بازدید کنند، و یا اینکه می‌خواهید “یک اینترنت کوچک” را برای خانه خود راه‌اندازی کنید.

ایجاد وب‌سایت بر روی اینترنت

در واقع با ایجاد وب‌سایت، یک اینترنت جدید ایجاد نکرده‌اید. کاری که شما انجام می‌دهید، این است که یک صفحه وب قابل دسترسی از طریق اینترنت را پدید می‌آورید. این قضیه مثل این است که در حالی که خواسته واقعی شما، خرید یک خانه برای خود باشد، پیش یک مشاور املاک رفته و کره زمین را از وی بخواهید! خوشبختانه ایجاد یک وب‌سایت در قیاس با کل اینترنت، بسیار آسان‌تر است. اگر با کدنویسی نیز میانه چندان خوبی ندارید، آنگاه می‌توانید با استفاده از وردپرس، وب‌سایت خود را پدید آورید.

راه‌اندازی اینترنت داخلی برای خانه خود

اگر می‌خواهید که رایانه‌های شما در خانه با استفاده از یک اینترنت داخلی به یکدیگر متصل شوند، آنگاه باید بگوییم که این قضیه، شدنی است. هر چند که دیگر نام این را نمی‌توان “اینترنت” گذاشت. در اصل اینترنت به‌معنای اتصال به دنیای خارج از خانه است، اما با این کار، شما فقط به دستگاه‌های خانگی خود متصل می‌شوید. این نوع از اینترنت را LAN (شبکه محلی) می‌نامند. واژه “محلی” در اینجا نقش کلیدی دارد. در شبکه‌های محلی، ما دستگاه‌هایی را به یکدیگر متصل کرده که می‌توانیم به‌صورت فیزیکی نیز به آن‌ها دسترسی پیدا کنیم.

کنترل را از ISP خود بگیرید

ایجاد یک اینترنت خصوصی، امکان‌پذیر است. فقط در صورتی این کار ارزشش را دارد که خودتان بخواهید به یک اپراتور اینترنت تبدیل شوید. بهتر است که در صورت همراهی جمع کثیری، این کار را انجام دهید. اگر هنوز می‌خواهید که از شدت کنترل اپراتور اینترنت خود بکاهید، آنگاه یکی از راه‌حل‌های پیشنهادی می‌تواند تعویض مودم شرکت ارائه دهنده اینترنت با یک مودم شخص ثالثی باشد.

نوشته منبع اینترنت کجاست و آیا می‌توانیم اینترنت اختصاصی برای خودمان داشته باشیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

امنیت دیجیتال و حفظ حریم خصوصی، یکی از اولویت‌های مهم انسان مدرن است. به همین دلیل در این مطلب به مقایسه وای ‌فای با دیتا موبایل از لحاظ امنیت می‌پردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.

روزبه‌روز میزان دیتای اینترنت بیشتری توسط مردم سرتاسر جهان مصرف می‌شود. به همین دلیل اطلاعات شخصی بیشتری را نیز می‌توان از اینترنت به دست آورد. چه از اینترنت جهت پرداخت وجوه و چه جهت ارسال پیام استفاده کنید، در هر صورت شاید از خود بپرسید که آیا وای‌فای ایمن‌تر است یا دیتای موبایل؟

حریم خصوصی و امنیت

بسیاری از مردم، واژه‌های حریم خصوصی و امنیت را به جای یکدیگر به کار می‌برند. اما در هر صورت باید بدانید که این دو اصطلاح، معناهای متفاوتی دارند. برخی از اتصالات ایمن بوده، برخی حریم خصوصی بهتری داشته، برخی هر دوی این ویژگی‌ها را دارند و برخی دیگر نیز هیچ‌کدام.

امنیت

امنیت بدین معنا است که اقدامات شما توسط افرادی که در خارج از شبکه مورد استفاده شما قرار دارند (همانند هکرها)، دیده نمی‌شوند. در حالت عمومی، ایمن‌ترین نوع فعالیت، به‌معنای درک نوع اتصال مورد استفاده است. معمولا برخی از سطوح امنیت، مهم هستند. میزان امنیت این سطوح نیز به نوع اطلاعات رد و بدل شده بستگی دارد.

اگر وجهی را به کارت اعتباری خود واریز کنید، آنگاه به یک اتصال ایمن نیاز دارید. اما اگر بخواهید سابقه بازیگری شخص خاصی را بررسی کنید، آنگاه از یک اتصال با درجه ایمنی کمتر نیز می‌توانید بهره ببرید. این قضیه بدین معنا است که باید به شیوه دسترسی به اطلاعات حساس خود، توجه کافی داشته باشید.

حریم خصوصی

حریم خصوصی بدین معنا است که اقدامات شما نباید توسط سایر فعالان حاضر در شبکه، قابل مشاهده باشند. این فعالان شامل وب‌سایت و یا اپلیکیشن مورد استفاده شما می‌شوند. حفظ حریم خصوصی بدین معنا است که باید بتوانید شرایط و مقررات ارائه‌دهندگان اینترنت، وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های مورد استفاده را درک کنید. همچنین نحوه استفاده از موارد ذکر شده نیز، حائز اهمیت است. در اینترنت، اقداماتی وجود دارند که در صورت رعایت کامل حریم خصوصی، قابل اجرا نخواهند بود. به همین دلیل است که مقررات و شرایط وب‌سایت و اپلیکیشن‌ها تا به این حد مهم هستند.

برخی از وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها باید به اطلاعات شما دسترسی پیدا کنند. برخی دیگر نیز نیازمند کسب اجازه جهت به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات شما هستند. در هر صورت این اقدامات باید صورت بگیرند تا کاربر بتواند عملکرد موردانتظار خود را دریافت کند. شما باید بدانید که چه کسی به چه چیزی دسترسی داشته، چه نیازی به این اطلاعات وجود دارد، چگونه از این داده‌ها استفاده شده و اگر این اطلاعات با کسی به اشتراک گذاشته شوند، آن شخص کیست؟

درک اتصالات موبایلی

یکی دیگر از مواردی که باید در زمینه مقایسه وای ‌فای با دیتا موبایل از لحاظ امنیت در نظر داشت، مبحث اتصالات موبایلی است. در این باره می‌توان دو نوع اساسی از اتصالات موبایلی را متصور شد. از لحاظ مباحث پایه‌ای، هر دو نوع شیوه کارکرد بکسانی دارند. اما نحوه اتصال و کسانی که به‌صورت بالقوه می‌توانند رفتار شما را زیر نظر داشته باشند، متفاوت خواهند بود.

وای‌فای

وای‌فای نوعی از اتصالات بی‌سیم بوده که با اتصال یک روتر به مودم، حاصل می‌شود. مودم از خدمات ارائه‌ دهنده اینترنت (ISP) استفاده کرده و شبکه را ایجاد می‌کند. روتر نیز امکان اتصال بی‌سیم دستگاه‌های موبایلی را فراهم می‌آورد. این موضوع به این معنا است که ارائه دهنده اینترنت، تقریبا به تمامی داده‌های آنلاین شما، دسترسی دارد.

البته با استفاده از Tor و یا VPN، تاحدودی می‌توانید کنترل بیشتری بر اطلاعات خود داشته باشید. اگر از شبکه اینترنت خودتان (به‌جای شبکه دیگران) استفاده کنید، آنگاه کنترل اطلاعات توسط خودتان، آسان‌تر خواهد بود. شبکه‌های وای‌فای می‌توانند باز و یا بسته باشند. جهت دسترسی به اولی، نیازی به گذرواژه ندارید (همانند برخی از رستوران‌ها و اماکن عمومی). جهت دسترسی به دومی نیز به پسورد آن‌ نیاز دارید (همانند شبکه‌های خانگی و یا اداری). اگر به امنیت و حریم خصوصی خود اهمیت می‌دهید، آنگاه باید به دو قضیه زیر نیز توجه داشته باشید.

اول اینکه شما نمی‌دانید چه کسانی از شبکه استفاده می‌کنند و یا اینکه این اشخاص قادر به انجام چه کارهایی هستند. مورد دوم نیز این است که بسیاری از دستگاه‌های موبایلی، به‌صورت خودکار به شبکه‌های وای‌فای باز متصل می‌شوند. بنابراین حتی اگر خودتان اطلاعات حساس را ردوبدل نکنید، آنگاه بازهم در معرض خطر خواهید بود. البته لازم به ذکر است که بگوییم، شما می‌توانید تنظیمات اتصال خودکار به شبکه‌های وای‌فای باز را در گوشی خود، تغییر دهید.

دیتای موبایل

دیتای موبایل نیز در اصل، کارکردی همانند وای‌فای دارد. بزرگ‌ترین تفاوت بین این دو، این است که سیگنال اینترنت به جای ISP، از جانب ارائه‌ دهنده خدمات موبایلی به کاربران عرضه می‌شود. بله، اپراتورهای موبایلی نیز می‌توانند به برخی از اطلاعات شما، دسترسی پیدا کنند. یعنی بازهم امکان ردیابی فعالیت‌ها شما و همچنین فروش اطلاعات شما به سایرین، وجود خواهد داشت. برخلاف اتصالات وای‌فای، دیتای موبایلی رمزنگاری می‌شود؛ یعنی از درجه ایمنی بالاتری برخوردار است.

به همین دلیل است که متخصصان امنیت همانند شرکت Norton، پیشنهاد می‌کنند که جهت دسترسی به اطلاعات حساس خود، به جای وای‌فای، از دیتای موبایلی استفاده کنید. عبارت “به جای وای‌فای”، فقط به‌معنای “روشن کردن دیتای موبایلی” نیست. بلکه به معنای “خاموش کردن وای‌فای” نیز خواهد بود. اکثر دستگاه‌های موبایلی در هنگام در دسترس بودن وای‌فای و دیتا و همچنین روشن بودن هر دو، از وای‌فای استفاده خواهند کرد.

سایر نکات امنیتی

پس از مقایسه وای‌ فای با دیتا موبایل از لحاظ امنیت و حریم خصوصی، قصد داریم تا به سایر نکات امنیتی دیگر نیز بپردازیم. شرکت Norton بر این باور است که هیچ اتصالی به‌صورت کامل امن نیست. این قضیه حتی در هنگام استفاده از دیتای موبایلی نیز صادق است. به هر حال، راه‌کارهایی جهت افزایش امنیت فعالیت‌های اینترنتی شما وجود دارند.

حجم دیتای خود را مدیریت کنید

اکثر طرح‌های دیتای موبایلی، حجم محدودی دارند. حتی اکثر طرح‌های “نامحدود” نیز از این قضیه مستثنا نیستند. این موضوع بدین معنا است که پس از مصرف حجم خاصی، سرعت اینترنت شما کاهش می‌یابد. بنابراین بهتر است که حواستان به این موضوع باشد. همان‌طور که در بالا نیز بدان اشاره کردیم، لازم نیست که تمامی اقدامات یک کاربر عادی در سطح اینترنت، ایمن بوده و یا حتی لطمه‌ای به حریم خصوصی وی وارد نکنند. بنابراین بهتر است که دیتای موبایلی خود را جهت انجام امور بانکی، نگه داشته و از شبکه وای‌فای نیز جهت انجام اموری همانند جست‌و‌جوی نقل‌قول‌ها، استفاده کنید.

مراقب کوکی‌ها باشید

برخی از کاربران از کوکی‌ها وحشت دارند. لزومی به ترس نیست، فقط باید مراقب آن‌ها باشید. کوکی‌ها اطلاعات مربوط به بازدید شما را در وب‌سایت‌های مختلف، ذخیره می‌کنند. شاید در نگاه اول این قضیه کمی ترسناک باشد، اما بهتر است بدانید که اکثر وب‌سایت‌ها، کوکی‌های شما را ایمن نگه می‌دارند. همچنین کوکی‌های هر وب‌سایت نیز منحصربه‌فرد بوده و در اختیار سایر وب‌سایت‌ها قرار نمی‌گیرند. کاربران می‌توانند در قسمت تنظیمات مرورگر خود، این اطلاعات را مدیریت کنند.

از آنجایی که کوکی‌ها توسط وب‌سایت‌ها نگهداری می‌شوند، پس بیش از امنیت، باید نگران حریم خصوصی خود باشید. کوکی‌ها خطرات اضافی برای شما ایجاد نکرده و هکرها نیز به‌سادگی نمی‌توانند به آن‌ها دسترسی پیدا کرده و یا اینکه آن‌ها را مورد استفاده قرار دهند. بنابراین آنچه که بیش از امنیت کوکی‌های شما اهمیت دارد، وب‌سایت مورد بازدید شما است.

از دو مرورگر یا اپلیکیشن استفاده کنید

چیزی که بیش از کوکی‌ها می‌تواند خطرآفرین باشد، ذخیره گذرواژه‌ها بر روی مرورگرهای اینترنتی است. اگر شما نیز از این ویژگی استفاده کنید، آنگاه هکرها به‌صورت بالقوه می‌توانند اطلاعات بیشتری را به دست آورند. راه‌کارهایی نیز در این زمینه وجود دارند. یکی اینکه مرورگر خود را به‌گونه‌ای تنظیم کنید که نتواند گذرواژه‌های شما را در وب‌سایت‌های حساس (همانند وب‌سایت‌های بانکی)، به یاد آورد. راه‌کار دیگر نیز این است که در صورت امکان، از یک اپلیکیشن جداگانه بهره ببرید.

مثلا بهتر است که جهت انجام امور بانکی خود، از اپلیکیشن بانک موردنظر استفاده کنید (نه مرورگر اینترنت). اگر هم از اپلیکیشن جداگانه چندان راضی نیستید، شاید بهتر باشد که از یک مدیر پسورد استفاده کنید. استفاده از دو مرورگر جداگانه نیز می‌تواند یکی از راه‌حل‌های پیشنهادی باشد. یکی از مرورگرها را به امور عادی همانند وب‌گردی و دیگری را نیز به امور مهم همانند پرداخت‌های بانکی، اختصاص دهید.

مرورگرهای استاندارد همانند گوگل کروم و یا سافاری برای اطلاعات کم اهمیت‌تر و مرورگرهایی همانند Tor را برای فعالیت‌های حساس، در نظر بگیرید. البته می‌توانید با استفاده از دو مرورگر استاندارد جداگانه نیز، از آمیخته شدن اطلاعات جلوگیری کنید. اگر راه‌کار یاد شده در بالا را با استراتژی استفاده از دیتای موبایلی به جای وای‌فای، ادغام کنید، آنگاه نتیجه بهتری خواهید گرفت. از مرورگر ایمن خود به همراه دیتای موبایلی استفاده کنید. با استفاده از وای‌فای نیز می‌توانید از مرورگر استاندارد خود، بهره ببرید.

به‌روز باشید

اگر از ایمنی شبکه وای‌فای مورد استفاده خود، اطمینان کافی ندارید، آنگاه بهتر است که از دیتای موبایلی بهره ببرید. به هر حال بهتر است که در زمینه مدیریت اطلاعات خود، تمرکزگرا نباشید. مراقب وب‌سایت‌های مورد بازدید خود باشید. جهت انجام امور مختلف نیز بهتر است که از مرورگرها و اتصالات گوناگون بهره ببرید. در رابطه با فناوری 5G نیز باید بگوییم که نباید تنها سرعت بیشتر را در نظر گرفت. شبکه 5G در برخی از موارد مهم، متفاوت از 4G عمل می‌کند. برای نمونه، می‌توان به استفاده ترکیبی از دکل‌های دور برد و کوتاه برد اشاره کرد. این قضیه می‌تواند در آینده تأثیراتی را بر امنیت موبایلی داشته باشد.

 

نوشته مقایسه وای‌فای با دیتای موبایل: کدام‌یک امنیت بیشتری دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.