نگاهی به استراتژی نام‌گذاری تلفن همراه در شرکت‌های مختلف

پروسه ساخت یک تلفن همراه پیچیدگی‌های فراوانی دارد، از شناخت بازار گرفته تا طراحی و تامین قطعات، استراتژی فروش و ده‌ها مورد دیگر که چالش‌های مختلفی به همراه دارد و به همین دلیل است که در حال حاضر تنها چند شرکت انگشت شمار توانسته‌اند در این عرضه موفق باشند.

اما شاید به نظر برسد که در این پروسه پیچیده و تخصصی، انتخاب نام محصول ساده‌ترین مرحله باشد. درست مثل زمانی که یک فرزند با روش‌های که خودتان می‌دانید متولد می‌شود و حالا پس از زایمان، انتخاب نام آن اتفاقی پیش پا افتاده محسوب می‌شود.

اما در واقعیت اینگونه نیست، نه انتخاب یک نام برای تلفن همراه ساخت یک شرکت آسان است و نه انتخاب نام فرزند! انتخاب نام درست می‌تواند تاثیر زیادی در آینده تلفن همراه در بازار و آینده کودک در جامعه داشته باشد. انتخاب نام محصول بخشی از استراتژی برندینگ محصول است و تیم برندینگ شرکت سازنده باید موارد زیادی را برای انتخاب نام محصول در نظر داشته باشند.

در انتخاب نام محصول نباید از کلماتی استفاده شود که در یک زبان یا فرهنگ خاص معنای توهین‌آمیزی داشته باشد، فرض کنید نام تلفن همراه شرکت سامسونگ کلمه‌ای باشد که در زبان هندی یک توهین است، در چنین حالتی طبیعتا سامسونگ برای فروش پرچمدار خود به بیش از یک میلیارد هندی در جهان مشکلات فراوانی خواهد داشت.

به این ترتیب اولین نکته آن است که نام گوشی عمومیت داشته باشد و در تمام جهان مردم بتوانند بدون مشکلی آن نام را بیان کنند، به شکلی که در هیچ فرهنگ و زبانی آن نام اشاره به گروه، اشخاص و یا بخشی از تاریخ نداشته باشد. به همین دلیل است که معمولا شرکت‌های سازنده تلفن همراه ترکیبی از حروف انگلیسی و اعداد را برای ساخت گوشی‌های خود استفاده می‌کنند، به این شکل نام گوشی مانند یک کد می‌شود که امکان ندارد در فرهنگ یا زبانی معنای توهین آمیز داشته باشد.

اما در عین حال نباید اینگونه باشد که نام گوشی هیچ معنی و مفهومی نداشته باشد، زیرا در در هر صورت بخشی از بار برندینگ محصول شرکت شما بر دوش نام محصولات است از طرفی نام انتخاب باید ساده و ترجیحا خوش‌آوا باشد تا هم در ذهن بماند و هم همه بتوانند آن را به بیان کنند.

به این ترتیب نام گذاری یک تلفن همراه صرفا انتخاب یک دنباله عددی یا حروفی در کنار یک پسوند و پیشوند نیست. موارد مختلفی است که معمولا در نام‌گذاری تلفن همراه استفاده می‌شود، هرچند انتخاب نام یک محصول هیچ قاعده الزامی ندارد.

  • نام باید مرتبط با محصول باشد، به عنوان مثان پیشوند “نوت” این حس را القا می‌کند که محصول برای نوشتن بهتر است و طبیعتا باید صفحه بزرگ‌تری داشته باشد.
  • باید کوتاه و خوش‌آوا باشد، نام‌های طولانی که بعضا در پرچمداران می‌بینیم جالب نیستند، همچنین استفاده رندوم از حروف و اعداد مانند Akiram 33C XL 5637 باعث می‌شود نام محصول در ذهن نماند.
  • در یک دنباله عددی یا حروف الفبایی باشد، به عنوان مثال سری S20، S21 و S22 که حتی اگر با پرچمداران سامسونگ آشنا نباشید باز هم ترتیب عرضه این گوشی‌ها مشخص است و شما پیش از عرضه گوشی می‌دانید نام محصول بعدی چیست.
  • برای مشخص شدن ترتیب و قدرت اعضای یک سری می‌توان از واژه‌های لایت، مینی، پرو، پلاس و غیره استفاده کرد.

اما هر شرکتی استراتژی خاصی برای تعیین نام محصولات خود دارد، استراتژی‌های مثبت یا منفی که نمی‌توان گفت در موفقیت یا فروش محصولاتش بی تاثیر نبوده است، در ادامه نگاهی به سیاست نام‌گذاری شرکت‌های مختلف خواهیم داشت، همراه آی‌تی‌رسان باشید:

نوکیا – صفر و یک

نام پرفروش‌ترین و محبوب‌ترین تلفن همراه تاریخ که نوکیا آن را تولید کرده 1100 است. همینقدر ساده و بی‌آلایش! سیاست نوکیا از ابتدای برای نام‌گذاری محصولاتش همین بوده، این شرکت معمولا از اعداد در نام‌گذاری گوشی‌های تلفن همراهش استفاده می‌کند و تا به امروز هم اعداد نقش مهمی‌ در نام گوشی‌های نوکیا دارند.

سری پرچمداران نوکیا نام‌گذاری بسیار ساده‌تری دارد، از N96 بگیرید تا N8 و N9 از مشهورترین پرچمداران بازار بودند که نام بسیار ساده‌ای داشتند، شما می‌توانید این نام‌ها را با گلکسی S22 اولترا و آیفون 13 پرومکس که نام‌های طولانی‌تری دارند و مردم معمولا در هنگام نام‌بردنشان آن‌ها را کوتاه‌تر کرده و از مخفف آن‌ها استفاده می‌کنند. همین موضوع نشان می‌دهد پرچمداری مانند N9 بسیار نام بهتری نسبت به پرچمداران فعلی دارد.

اما مشکل اصلی نام‌گذاری گوشی‌های نوکیا در مدل‌های میان‌رده دیده می‌شد. گوشی‌های میان‌رده نوکیا معمولا بدون حروف انگلیسی و با ترکیبی از چهار عدد تشکیل می‌شدند که باعث می‌شد تا به یاد سپردن آن‌ها کار دشواری شود و امکان خطا بالا رود. به عنوان مثال در دوره‌ای گوشی‌های میان‌رده و مشهور نوکیا نام‌های مانند 6151، 6050، 3110، 3109، 1650 و 1208 داشتند که واقعا به یاد سپردن آن‌ها دشوار بود.

همین حالا نیز نوکیا بیش از آن که از حروف استفاده کند از اعداد استفاده می‌کند ولی معمولا دنباله اعداد گوشی‌های میان‌رده آن رعایت نمی‌شود و شما تنها با یک سری اعداد طرف هستید که ممکن است به اشتباه آن‌ها را حفظ کنید. همچنین زمانی که نام گوشی صرفا چند عدد است باعث می‌شود تا معنی و مفهوم نام گوشی از بین برود و آن نام هیچ حسی به شما ندهد.

شیائومی – مریض‌های شرقی

شیائومی از آن شرکت‌هایی است که در طول سال شاید بیش از 20 مدل میان‌رده را معرفی و به بازار می‌فرستد، مدل‌هایی که در سه یا چهار سری میان‌رده قرار می‌گیرند و نام‌گذاری آن‌ها به شکلی پیچیده شده که ممکن است به بازار بروید و گوشی اشتباهی خرید کنید.

نام‌گذاری محصولات شیائومی تا چند سال پیش که تولیدات این شرکت محدود بود مشکلی نداشت، در حال حاضر نام گوشی‌های پرچمدار این شرکت نیز نسبتا ساده و شکیل است، اما فروش اصلی شیائومی مربوط به مدل‌های میان‌رده می‌شود که پیچیدگی عجیبی دارد. به نظر می‌رسد شیائومی از ابتدا نتوانسته استراتژی درستی برای نام‌گذاری محصولاتش انتخاب کند و حالا حکم چهارپایی را دارد که در گل مانده است.

میان‌رده‌های شیائومی به چهار سری ردمی، ردمی نوت، می و پوکو تقسیم می‌شود. ما گوشی با نام می نوت 10 داشتیم و سال بعد از آن ردمی نوت 10 هم به بازار آمد، دو گوشی با نام کاملا مشابه که از نظر سخت افزاری بسیار با هم تفاوت دارند.

شیائومی در عرض کمتر از چند ماه سه مدل با نام‌های پوکو X3، پوکو X3 nfc، پوکو F3 و پوکو X3 پرو را عرضه کرد، اما کار به این جا ختم نشد، در سال جاری چهار مدل پوکو X4 پرو 5G، پوکو M4 پرو، پوکو M4 5G و پوکو M4 پرو 5G را به بازار عرضه شد. نکته جالب آن است که این مدل‌ها از نظر مشخصات و حتی ظاهر شباهت زیادی به یکدیگر دارند و به راحتی ممکن است موقع خرید اشتباه کنید و مدل اشتباهی را بخرید.

در ضمن پس از پوکو X3 مدل پوکو X4 به بازار نیامد اما چرا باید مدل پوکو X4 پرو 5G با طراحی شبیه سری پوکو M4 به بازار بیاید؟  ضمن اینکه مدل پوکو X3 و پوکو X3 پرو یک طراحی مشابه داشتند، مدل پوکو X3 GT یک طراحی متفاوت دارد و پوکو X4 پرو 5G هم مجددا یک طراحی دیگر دارد و اصلا مشخص نیست این مدل‌ها در یک سری قرار می‌گیرند.

البته داستان هنوز تمام نشده، شیائومی طی دو سال اخیر مدل‌هایی با بدنه باریک و وزن سبک و بسیار خوش دست تحت نام می 11 را روانه بازار کرد، مدل‌هایی مانند می 11، می 11 پرو، می 11 لایت و می 11 لایت 5G که عمده تفاوتش با مدل قبلی در پردازنده است. اما اگر این مدل‌ها را به اشتباه نگیرید، قطعا مدل شیائومی 11 لایت 5G NE که دقیقا شبیه به می 11 لایت 5G است را اشتباه خواهید گرفت. جالب آن است که این مدل جزو سری می 11 محسوب نمی‌شود و پسوند می ندارد اما مشخصات و طراحی آن دقیقا مانند مدل می 11 لایت یا نسخه 5G آن است.

اما بهتر است به خاندان ردمی نوت 11 بپردازیم، سری میان‌رده‌ای که بیش از 10 مدل مختلف دارد و به راستی باید نام خاندان را بر روی آن‌ها گذاشت. در ابتدا مدل ردمی نوت 11 برای بازار چین معرفی شد، سپس نوبت ردمی نوت 11 4G و ردمی نوت 11T 5G شد. در ادامه مدل اصلی ردمی نوت 11 معرفی شد. نکته جالب آن است که ردمی نوت 11 چین، ردمی نوت 11 4G و ردمی نوت 11 معمولی همگی 4G هستند و دقیقا مشخص نیست چرا یک مدل با نام ردمی نوت 11 و یک مدل کاملا متفاوت از نظر طراحی و مشخصات با نام ردمی نوت 11 4G داریم؟

شیائومی در ادامه ردمی نوت 11 پرو چین، ردمی نوت 11S، ردمی نوت 11 پرو، ردمی نوت 11 پرو 5G، ردمی نوت 11E، ردمی نوت 11E پرو، ردمی نوت 11 پرو پلاس 5G، ردمی نوت 11 پرو پلاس 5G هند، ردمی نوت 11S پرو، ردمی نوت 11T پرو، ردمی نوت 11T پرو پلاس و ردمی نوت 11 SE، را معرفی کرد، اتفاقی که باعث می‌شود با گریه بگویید “خدایا بسه دیگه!” به راستی شیائومی از جان ردمی نوت 11 چه می‌خواهد.

مشابه همین اتفاق در سری ردمی 10 افتاده و نزدیک به 8 مدل با این نام به بازار آمده که جالب است بدانید دو مدل ردمی 10 و ردمی 10 2022 با مشخصاتی و طراحی کاملا یکسان در میان مدل‌های این سری هستند اما ردمی 10 در سال 2021 و ردمی 10 2022 در سال جاری وارد بازار شده است.

نمی‌توان قصد شیائومی از عرضه چنین مدل‌هایی را جز اذیت و آزار و تلاش برای روی اعصاب خریداران رفتن چیز دیگری دانست، اسم‌های طولانی، پیچیده و شبیه به هم که در محصولات این شرکت دیده می‌شود از هیچ نظر درست و منطقی نیست و نشان از استراتژی نام‌گذاری اشتباه در این شرکت دارد.

اپل – مختصر و مفید

پس از دنیای دیوانه‌وار شیائومی نوبت آن رسیده به دنیای ساکت و آرام اپل برسیم. اپل همواره نام آیفون‌های خود را بسیار ساده و بر اساس یک دنباله عددی نام‌گذاری کرده است. البته یک تفاوت بسیار مهم در خصوص آیفون و شیائومی وجود دارد و آن تعداد تلفن‌های تولید در هر سال است. به طور قطع وقتی شما در طول سال تنها چهار تلفن همراه به بازار عرضه می‌کنید بسیار راحت می‌توانید آن‌ها را نام‌گذاری کنید. حتی شیائومی هم مشکلی برای نام‌گذاری پرچمداران خود ندارد، مشکل جایی خودنمایی می‌کند که تعداد مدل‌های میان‌رده افزایش پیدا می‌کند.

اپل مدل‌های خود را از آیفون آغاز کرده و حالا به آیفون 13 رسانده است، این شرکت با پسوندهای مینی، پرو و پرومکس سطح پرچمداران خود را مشخص می‌کند که به هیچ شکل نمی‌توان آن‌ها را با یکدیگر اشتباه بگیریم. البته این جمله کاملا صحیح نیست، شما ممکن است آیفون 12 پرومکس را با آیفون 13 پرومکس اشتباه بگیرید، اما دلیل آن نام این دو مدل نیست، دلیلش شباهت ظاهری این دو مدل است. آیفون‌ها نیازی به تغییر نام ندارند، نیاز به تغییر طراحی دارند، آن‌هم پس از سه سال!!

سامسونگ – همچون یک کهکشانی

سامسونگ در این میان تنها شرکتی است که نمی‌توان ایراد جدی به نام‌گذاری و برندینگ آن وارد کرد. سامسونگ از سال‌های پیش نام سری پرچمدار خود را گلکسی S گذاشت و سپس سری گلکسی نوت را روانه بازار کرد که شامل قلم و نمایشگر بزرگ‌تر می‌شد. خود نام گلکسی یک واژه زیبا، پرمعنا و شکیل برای یک سری پرچمدار و حتی میان‌رده است و در تمامی زبان‌ها معنی دارد.

سری‌های دیگر گوشی سامسونگ شامل سری گلکسی Z که به واسطه شکل حرف زد نشانگر تاشو بودن نمایشگر است، همچنین مدل‌های FE که فن ادیشن هستند و البته سری میان‌رده گلکسی A که جایگزین خوبی برای سری J هست، همگی به سادگی مشخص کننده نام گوشی‌های میان‌رده سامسونگ‌اند. البته در این میان سری گلکسی M ویژه گوشی‌های مخصوص بازار هند است ولی سری گلکسی F میان‌رده‌هایی بلاتکلیف دارد که طرفداران زیادی هم ندارند و از نظر مشخصات و قیمت نزدیک به دیگر مدل‌های میان‌رده هستند و خیلی ارزش خرید بالایی ندارند.

سامسونگ مانند آیفون پس از رسید به سری عدد 10 در پرچمدارانش به سراغ گلکسی S11 نرفت و مستقیم عدد را از گلکسی S20 ادامه داد. در مدل‌های میان‌رده سامسونگ پس از حرف A اولین عدد نشانگر سطح گوشی و عدد دوم نشان دهنده نسل است به عنوان مثال A53 مدل میان‌رده نسل سوم سامسونگ است. البته در این بین مدل‌های مانند گلکسی A23، A32 و A33 ممکن است اشتباه شود ولی واقعا این موضوع آنقدر جدی نیست.

نوشته نگاهی به استراتژی نام‌گذاری تلفن همراه در شرکت‌های مختلف اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

معرفی مناسب‌ترین بسته‌های نامحدود اینترنت برای دانلود

با افزایش هزینه‌های اینترنت و کم‌تر شدن حجم بسته‌ها و طرح‌ها، نگرانی ما از دانلود کردن فایل‌های سنگین رو به افزایش است. گیمرها می‌ترسند که اگر بخواهند بازی موردنظر خود را دانلود کنند، حجم مصرفی یک ماه خانه را از بین ببرند! طرفداران دنیای فیلم و سریال هم مجبور هستند محتوای خود را با کیفیت‌های پایین دانلود کنند که قطعاً از لذت تماشا و تجربه شاهکارهای دنیای سینما می‌کاهد. با افزایش قیمت تعرفه‌های اینترنت حتی نمی‌دانیم برنامه‌ها و سیستم‌عامل‌های خود را کِی و با چه اینترنتی دانلود کنیم!

اما آیا واقعاً راهی وجود دارد که با هزینه کم‌تر بتوانیم دانلودهای خودمان را انجام دهیم؟ آیا بسته‌های اینترنت شبانه و نامحدود هنوز وجود دارند؟ بهترین بسته‌ها و اینترنت‌های نامحدود متعلق به کدام اپراتورها هستند؟ چه اپراتورهایی بسته‌های روزانه یا ساعتی با حجم بالا ارائه می‌دهند؟

در همین راستا ما به بررسی اکثر اپراتورها و ISPها برای یافتن بهترین روش‌ها برای دانلودهای شما می‌پردازیم. پیش‌تر در یک مقاله به صورت کامل بهترین اینترنت خانگی را معرفی کرده بودیم اما حالا قصدمان معرفی بهترین اینترنت برای دانلود است.

  • بهترین اینترنت برای دانلود در اپراتورهای همراه

متاسفانه مدت زیادی از دورانی که اپراتورهای همراه بسته‌های جذاب نامحدود اینترنت شبانه داشتند، می‌گذرد. از یادگار خوش دورانی که با بسته‌های سه ساعته ایرانسل می‌توانستیم به میزان نامحدودی دانلود تنها با ۲۰۰۰ تومان هزینه داشته باشیم! حالا برای دانلود از کدام سرویس‌های این اپراتورها می‌توانیم استفاده کنیم؟ ما بسته‌های مناسب دانلود ۳ اپراتور محبوب را مورد بررسی قرار دادیم.

  • همراه اول

بسته اینترنت شبانه نامحدود همراه اول طی سال‌های اخیر از نظر سیاست مصرف منصفانه افت زیادی داشته است. اخیراً هم از آستانه مصرف ۴۵۰ گیگابایت به ۱۰۰ گیگابایت رسیده است. اما همچنان می‌توان از آن به عنوان بهترین بسته اینترنت شبانه مناسب دانلود یاد کرد.

این بسته در اکثر مناطق سرعت خوب و قابل توجهی دارد و حتی تجربه شخصی ما به سرعت دانلود ۱۵ مگابایت بر ثانیه هم رسیده است! اما اگر مصرف شما به نزدیکی ۱۰۰ گیگابایت ترافیک بین‌الملل برسد، افت سرعت وحشتناکی را تجربه خواهید کرد و سرعت دانلود شما به چیزی نزدیک ۲۰۰ کیلوبایت بر ثانیه کاهش پیدا می‌کند.

هزینه ۲۰۰۰۰ تومانی این بسته نسبت به آستانه مصرف آن کاملاً قابل قبول است. بزرگ‌ترین مشکل، این است که نمی‌توان پس از اتمام آستانه مصرف آن را لغو و بازخرید کرد و باید یک ماه برای استفاده دوباره از سرعت حداکثری آن صبر کنید!

ساعات استفاده از این بسته هم بهتر از بسته‌ها یا حجم شبانه‌های سایر اپراتورهاست و شما می‌توانید از ساعت ۱ بامداد تا ۱۱ صبح به دانلود بپردازید. پس از اتمام حد مصرف آن، این بسته همچنان برای گشت و گذار در یوتوب نیز می‌تواند برای شما مناسب باشد.

بهترین اینترنت برای دانلود

برای خرید این بسته از کد دستوری #33232*100* یا اپلیکیشن همراه من استفاده کنید. دقت داشته باشید که این بسته را فقط با اعتبار می‌توان خرید، نه با پرداخت آنلاین.

  • ایرانسل

بسته دانلود اینترنت شبانه ایرانسل نسبت به همراه اول خیلی اقتصادی نیست. هرچند ۹۰۰۰ تومان برای ۳۰ گیگابایت ترافیک بین‌الملل نسبت به بسته‌های روزانه به‌صرفه‌تر است ولی همچنان با ایده‌آل دانلودبازها مقداری فاصله دارد.

سرعت ایرانسل هم طبیعتاً مطابق با آنتن شما می‌تواند قابل قبول باشد. این بسته ۳۰ روز و بین ساعت ۲ تا ۷ صبح فرصت استفاده دارد و پس از اتمام حجم، قابل بازخرید است. یعنی می‌توانید در طول یک ماه چندین بار این بسته را خریداری کنید.

بهترین اینترنت برای دانلود

برای خرید این بسته می‌توانید از اپلیکیشن ایرانسل من یا کد دستوری #9*3*5*555* استفاده کنید.

  • رایتل

بسته‌های رایتل تنوع بیش‌تری دارند اما این باعث نشده تا نظر ما را بیش‌تر جلب کنند. این بسته‌ها به دلیل آستانه مصرف کم، برای دانلود خیلی مناسب نیستند. رایتل زمانی با سرعت خوب، قیمت رقابتی و بسته نامحدود ۶ تا ۱۲ خود از محبوبیت خوبی بین کاربران برخوردار بود. اما آیا حالا هم وضعیت همین مانده است؟

بهترین اینترنت برای دانلود

از بسته اول شروع کنیم: قرار گرفتن نام «بسته نامحدود» در کنار عبارت «۲.۵ گیگابایت» به خودی خود پارادوکس عجیبی است! با توجه به محدودیت نیم‌ساعته این بسته، شاید بتوان گفت برای دانلود فیلم با کیفیت معمولی، آپدیت چند برنامه یا دانلود بازی‌های گوشی مناسب باشد؛ اما قیمت ۳۵۰۰ تومانی آن باعث شده از بسته‌های معمولی اینترنت‌های خانگی به‌صرفه‌تر به شمار نیاید.

بسته دوم ۳ ساعته و با سقف مصرف ۱۵ گیگابایتی و قیمت ۱۲۰۰۰ تومانی همچنان در استاندارد بسته‌های نامحدود دانلود عجیب به نظر می‌آید! یعنی نصف حجم مصرفی بسته ایرانسل ولی با قیمتی بیش‌تر. اگر ناچار به استفاده از رایتل هستید، با اینکه بهترین اینترنت برای دانلود نیست اما این بسته می‌تواند برای آپدیت بازی‌های حجیم شما نسبتاً مناسب باشد.

بسته آخر هم ۷ روزه، ۷۰ گیگابایت آستانه مصرف با قیمت ۵۰۰۰۰ تومان! هدف ما از استفاده از بسته‌های نامحدود و اینترنت شبانه کم کردن مقدار هزینه نسبت به میزان دانلود در زمان کوتاه چند ساعته است. این بسته دقیقاً نقطه مقابل خواسته ماست. اگر افت سرعت آن کم‌تر بود، شاید بسته مناسب‌تری لحاظ می‌شد. ولی با افت سرعت فاحشی که کاربران بعد از آستانه مصرف تجربه می‌کنند، این بسته هم فقط در صورتی که ناچار به استفاده از رایتل هستید، کاربرد خواهد داشت.

درکل بسته‌های نامحدود (خیلی محدود) رایتل اصلاً گزینه مناسبی برای شما نخواهند بود. علاوه بر موارد ذکر شده، سرعت این بسته‌ها طبق گزارش کاربران قابل مقایسه با بسته‌های اپراتورهای دیگر نیست.

 

  • مقایسه کلی

بعد از بررسی یک‌به‌یک این اپراتورها، بهتر است نگاهی کلی به مقایسه آن‌ها در جدول زیر داشته باشید تا بتوانید بهترین اینترنت برای دانلود را پیدا کنید:

اپراتور ساعات استفاده مدت بسته حجم (آستانه مصرف) قیمت بسته (تومان) قیمت هر گیگابایت (تومان)
همراه اول ۱ تا ۱۱ صبح ۳۰ روز نامحدود (۱۰۰ گیگابایت) ۱۹.۹۰۰ ۱۹۹
ایرانسل ۲ تا ۷ صبح ۳۰ روز (یا اتمام حجم) ۳۰ گیگابایت ۹.۰۰۰ ۳۰۰
رایتل آزاد
نیم ساعت
۳ ساعت
۷ روز
نامحدود (۲.۵ گیگابایت)
نامحدود (۱۵ گیگابایت)
نامحدود (۷۰ گیگابایت)
۳.۵۰۰
۱۲.۰۰۰
۵۰.۰۰۰
۱.۴۰۰
۸۰۰
۷۱۴

 

در ستون آخر جدول، به‌صرفه بودن بسته‌ها نسبت به هزینه‌ای که شما می‌پردازید را مورد بررسی قرار داده‌ایم (برای اینترنت‌های نامحدود، میزان حجم مصرف منصفانه در نظر گرفته شده است). با توجه به این اعداد، اینترنت شبانه همراه اول برای شما بسیار به‌صرفه خواهد بود. بعد از آن هم اینترنت ایرانسل پیشنهاد ماست که نقطه قوت آن این است که می‌توانید آن را به دفعات در ماه بخرید و هر مقدار گیگابایتی که می‌خواهید را به نرخ خیلی خوب ۳۰۰ تومان تهیه کنید.

 

  • بهترین اینترنت خانگی برای دانلود

متاسفانه اینترنت‌های شبانه تمامی خدمات‌دهنده‌های خانگی حدود ۳ سال پیش به طوری هماهنگ و با دستور برخی مراجع، حذف شد و دغدغه بزرگی را برای کاربران به وجود آورد. ما ISPهای زیادی را بررسی کردیم ولی اثری از حجم اینترنت شبانه در هیچ‌کدام پیدا نکردیم. اما مشترکین اینترنت‌های خانگی چه راهی را برای دانلودهای حجیم خود در پیش دارند؟

بهترین پیشنهاد با توجه به قیمت‌ها، حجم بسته‌ها و نرخ هر گیگابایت به تومان، استفاده از بسته‌های شبانه اپراتورهای همراه است. اگر نمی‌دانید چطور اینترنت همراه را از گوشی خود به لپ‌تاپ یا کامپیوتر وصل کنید، مقاله نحوه اشتراک گذاری اینترنت گوشی با کامپیوتر را بخوانید.

اگر به اینترنت‌های همراه دسترسی ندارید، ناچار به استفاده از اینترنت‌های خانگی برای دانلود هستید. اینترنت TD-LTE معمولاً به عنوان گزینه مناسبی برای این کار شناخته نمی‌شود. چرا که اینترنت‌های TD-LTE سوای سرعت بالایی که دارند، حجم کم‌تر و بسته‌های گران‌تری در اختیار شما قرار می‌دهند. پس شما باید از اینترنت خانگی ADSL استفاده کنید که حجم یا آستانه مصرف بالاتر و قیمت نسبتاً کم‌تری دارند. برای مقایسه سرعت، حجم و قیمت‌های اینترنت‌های خانگی به مقاله بررسی کامل و جامع سرویس‌های اینترنتی ایران سری بزنید تا به راحتی پس از مقایسه ISPها، اینترنت مورد نیاز خود را انتخاب کنید.

در مقاله بالا به طور کامل پرحجم‌ترین بسته‌های پرسرعت بهترین شرکت‌های اینترنت خانگی در کنار هم در جدول مشخص شده‌اند که می‌توانید با مقایسه آن‌ها، اینترنت مناسب خود را انتخاب کنید:

شاتل
صبانت
آسیاتک
پیشگامان
پارس آنلاین
های‌وب
مخابرات
سرعت 16 مگابیت
200 گیگابایت
160.000
800 گیگابایت
200.000 
800 گیگابایت
240.000
840 گیگابایت
240.000
400 گیگابایت
150.000 
400 گیگابایت
150.000 
240 گیگابایت
75.000 
سرویس نقره‌ای

قیمت‌ها بر اساس تومان و حجم‌ها بر اساس حجم داخلی هستند. حجم بین‌المللی شما نصف این حجم‌ها خواهد بود.

  • استفاده از اینترنت‌ نامحدود P2P

ابتدا برای آشنایی بیش‌تر با اینترنت P2P، این مطلب را مطالعه کنید: اینترنت نقطه به نقطه یا P2P چیست و چه ویژگی‌هایی دارد؟

امروزه برخی شرکت‌ها اینترنت نامحدود واقعی، بدون آستانه مصرف و افت سرعت به صورت P2P ارائه می‌دهند. شما می‌توانید با گرفتن اشتراک ماهانه این شرکت‌ها، هر زمانی که می‌خواهید هر چه‌قدر که می‌خواهید دانلود داشته باشید. طبیعتاً با توجه به کیفیت و نامحدودی این سرویس‌ها، از نظر مالی خیلی به‌صرفه نیست. این اینترنت‌ها بیش‌تر برای استفاده‌های سازمانی مناسب هستند. شرکت‌های داخلی همچون شاتل، افرانت، رسپینا، آسیاتک و… اینترنت به صورت P2P نیز عرضه می‌کنند که خب البته بستگی به لوکیشن شما و جیب پرپول‌تان دارد.

شما برای دانلودهای حجیم خود از چه سرویسی استفاده می‌کنید؟ با چه روشی هزینه‌های دانلودهای خود را کاهش می‌دهید؟ به نظر شما بهترین اینترنت برای دانلود را کدام اپراتور ارائه می‌دهد؟ نظر و تجربه شخصی خود را با ما زیر این پست به اشتراک بذارید تا ما و کاربران دیگر، از نظرات شما هم استفاده کنیم.

نوشته معرفی مناسب‌ترین بسته‌های نامحدود اینترنت برای دانلود اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

۳ دلیل مهم برای آنکه از اینترنت مبین نت استفاده نکنید!

در این مقاله قصد داریم به نقد ISP مبین نت و دلایلی که استفاده از آن را پیشنهاد نمی‌کنیم، بپردازیم.

انتخاب بهترین اینترنت خانگی (ISP) یکی از بزرگ‌ترین معضلات این روزهای کاربران به شمار می‌‌آید. با افزایش سرسام‌آور هزینه‌های اینترنت و سیاست‌ها و قانون‌های عجیب و غریب برخی از شرکت‌ها برای عودت سرویس و بازگرداندن وجه، امکان آزمون و خطا هم برای کسی وجود ندارد. پس باید بهترین انتخاب را برای سرویس و ISP داشته باشیم.

شرکت ارتباطات مبین نت به عنوان یکی از اولین ارائه‌‌دهنده‌های اینترنت وایمکس در کشور شناخته شد. همچنین در سال ۱۳۹۵ به عنوان یکی از اولین شرکت‌ها، اینترنت پرسرعت بی‌سیم ثابت TD-LTE را عرضه کرد. در ادامه مبین‌ نت کاربران وایمکس خود را با تخفیف‌ها و طرح‌های ویژه ترغیب به استفاده از اینترنت TD-LTE کرد. از این رو الان تمام تمرکز مبین‌نت برای اینترنت‌های خانگی روی سرویس TD-LTE قرار دارد که نسبت به خدمات‌دهنده‌های دیگر یک مزیت حساب می‌شود.

اما چرا نباید از سرویس TD-LTE مبین‌ نت استفاده کرد؟ در این مطلب به چند دلیل برای این موضوع می‌پردازیم.

این مقاله را هم بخوانید: تفاوت اینترنت ADSL با TD-LTE چیست؟
  • شعار سرعت تا ۴۰ مگابیت؛ دروغی بیش نیست!

اینترنت TD LTE مبین نت

مبین‌نت ادعا می‌کند با ارائه اینترنت با سرعت ۴۰ مگابیت بر ثانیه، به شما «خیال راحت» هدیه می‌دهد. پشتوانه این ادعا هم چندین استوری در صفحه اینستاگرام مبین‌ نت است. مبین‌نت دایرکت‌هایی را که کاربران از سرعت و آنتن‌دهی خوب خودشان ارسال کرده‌اند، استوری می‌کند و در بخش هایلایت‌های صفحه خود به عنوان #تجربه_مبین_نت ذخیره می‌کند. اما آیا این استوری‌ها تجربه واقعی از مبین‌ نت را نشان می‌دهند؟

باید قبول کرد امروزه دیگر نمی‌توان به چندین اسکرین‌شات مثبت از طرف شرکت‌ها که رضایت کاربران خود را نشان می‌دهند، اعتماد کرد. هرچند اگر شما مدیریت صفحه اینستاگرام مبین‌ نت را بر عهده داشته باشید، کار خیلی سختی برای پیدا کردن بازخوردهای مثبت خواهید داشت!

کامنت‌های بالا، آخرین کامنت‌های پشت سر هم زیر آخرین پست صفحه اینستاگرام مبین‌ نت هستند و ما به صورت منتخب عکس نگرفته‌ایم. سوای اینستاگرام، مبین‌نت در توییتر هم شهرت خوبی ندارد و خبری از «خیال راحت» بین اکثر کاربران این ISP نیست!

اینترنت TD LTE مبین نت

در عکس زیر هم نگاهی به تجربه شخصی ما (عکس سمت راست) و یک کاربر دیگر داشته باشد:

این مقاله را هم بخوانید: آموزش تست سرعت اینترنت

از شبکه‌های اجتماعی و خشم کاربران فاصله بگیریم و سری به سامانه نت‌سنج پلاس بزنیم تا این واکنش‌ها را با واقعیت چک کنیم. در تصویر زیر می‌توانید سرعت دانلود و آپلود در قسمتی از تهران را مشاهده کنید. نگاهی به تیتر و عکس این قسمت بی‌اندازید، مجموع تمام سرعت‌هایی که داخل عکس مشاهده می‌کنید، به ۴۰ مگابیت که وعده داده شده بود نمی‌رسد!

قسمتی که در تصویر می‌بینید، نسبتاً منطقه بزرگ و پرجمعیتی از تهران است. با توجه به این افت عجیب سرعت در مناطق نسبتاً زیادی از پایتخت کشور، نمی‌توان اسم تجربه کاربران از مبین‌ نت را «خیال راحت» گذاشت.

اما واکنش مبین نت به این وضعیت و شکایت‌ها چیست؟ در بخش بعدی به بررسی همین موضوع خواهیم پرداخت.

  • پشتیبانی و پاسخ‌دهی مبین نت

مبین‌نت پاسخ تعدادی از کامنت‌های پیج اینستاگرام خود، توییت‌های کاربران و اکثر دایرکت‌های مرتبط را می‌دهد. اما این پاسخ‌ها تا چه حد کارساز هستند؟ بیایید به پرتکرارترین درخواست‌های کاربران و سبک همیشگی پاسخ‌های مبین‌ نت بپردازیم:

  • حجم شبانه

مبین‌نت ابتدا برای مصارف شبانه ۲ گزینه برای کاربران داشت که بعداً هر دو برداشته شدند و اکنون وجود ندارند:

۱. هزار گیگ اینترنت شبانه با سرعت محدود

۲. ده گیگ اینترنت شبانه با سرعت همیشگی

انتخاب اکثر کاربران واضح بود. کاربران برای دانلود فیلم‌ها، بازی‌ها و یا آپدیت برنامه‌ها و سیستم‌های خود به گزینه اول احتیاج داشتند و کاملاً راضی بودند.

پس از مدتی مبین‌ نت اقدام به کم‌تر کردن ساعات و سرعت اینترنت شبانه کرد. با این هدف که رضایت کاربران از افت سرعت شبانه آن‌ها کم شده است! در آخر هم به کلی آن را حذف کرد. پس از برداشته شدن حجم شبانه، سیل عظیمی از اعتراضات، کامنت‌ها و شکایت‌های کاربران شروع شد. اما پاسخ مبین‌ نت به تمامی کامنت‌های مرتبط به حجم شبانه در ابتدا چنین چیزی بود:

اینترنت مبین نت

«جهت رفاه حال کاربران ساعات شبانه حذف شده‌ تا کاربران شب‌ها هم از سرعت بالا لذت ببرند!»

این توضیح نمونه بارز توهین به شعور مخاطبان بود. چرا که کاربران به انتخاب خودشان این مدل مصرف شبانه را انتخاب می‌کردند، وگرنه می‌توانستند حالت ده گیگابایتی شبانه را انتخاب کنند که حتی همان ده گیگابایت هم حذف شد!

مدت زیادی از حذف حجم‌های شبانه می‌گذرد و درخواست بازگشت آن‌ها به قدری زیاد است که شما اگر به طور تصادفی پستی از مبین نت باز کنید، همچنان هم با بسیاری از درخواست‌های کاربران در این باره مواجه خواهید شد. درخواست‌هایی که بدون پاسخ مانده‌اند و اهمیتی به آن‌ها داده نمی‌شود.

  • سرعت کم و قطعی زیاد

مورد دیگری که همیشه مورد شکایت کاربران قرار می‌گیرد، سرعت کم و اختلال در شبکه است. اما پاسخ مبین نت به این مدل شکایات چیست و پشتیبانی آن چگونه به شما کمک می‌کند؟

در سمت چپ عکس بالا نمونه‌ای از دایرکت یکی از نزدیکان به صفحه اینستاگرام مبین‌ نت و سمت راست نمونه‌هایی از پاسخ‌ها به کاربران توییتر را مشاهده می‌کنید. اما مرحله بعدی پس از گرفتن شناسه اشتراک و مشخصات چیست؟

همانطور که کاربران در توییتر و کامنت‌های اینستاگرام همواره اشاره می‌کنند، مبین نت با شما تماس خواهد گرفت. اما این تماس مانند بخش troubleshoot ویندوز است که عملاً هیچ کاری را پیش نخواهد برد. تجربه شخصی برخی از نزدیکان ما هم به این صورت بوده است:

«زنگ می‌زنم نفر سی‌ام صف انتظارم، آخرش هم می‌گن مودم رو سمت مسجد کنید که آنتن بده! هیچ تغییری نکرد و گفتند نقطه کورید و به ما ربطی نداره! می‌گم چرا وقتی اومدید اینجا مودم و سرویس رو نصب کنید نگفتید آنتن نمی‌ده!؟» (محله: خیابان امام‌خمینی – منطقه ۱۰ تهران)

«زنگ زدم گفتند آنتن‌دهی شما ضعیفه و کاری از دست ما بر نمیاد. منم کلاً بی‌خیالش شدم دیگه سرعتش اندازه دایل‌آپ بود.» (محله: فردوس، ابوذر – منطقه ۵ تهران)

«زنگ زدم گفتم سرعت به ۵۰۰ کیلوبایت هم نمی‌رسه. این همه هم پول می‌گیرید همش نوسان و افت پینگ. رفتن تو صفحه مودمم گفتن جاش رو تغییر بده بذار فلان‌جا بهتر آنتن بده. تغییری هم نکرد و آخرسر اپراتورم رو عوض کردم.» (محله: خیابان خوش – مرتضوی)

برای مشکلات دیگر نیز وضعیت تفاوتی ندارد:

اینترنت مبین نت

  • طرح‌ها و تعرفه‌ها؛ سیاست حذف بسته‌های محبوب!

یکی دیگر از نکاتی که کاربران مبین‌ نت را آزار می‌دهد، طرح‌ها و تعرفه‌های غیرمتنوع با قیمت‌های افزایشی است. در عکس زیر نگاهی به طرح‌های TD-LTE مبین‌ن ت به تاریخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۱ می‌اندازیم:

بین این تعرفه‌ها، بسته ۱۰۰ گیگابایتی یک‌ ماهه یکی از محبوب‌ترین طرح‌های مشتریان مبین نت بود. حالا قضیه جایی جالب می‌شود که بدانید مبین‌نت این بسته را برای برخی از کاربران حذف کرده است! کاربرانی که به این قضیه اعتراض کرده‌اند هم با این جواب مواجه شده‌اند که «برای کاربران دیگر هم به زودی حذف می‌کنیم!».

حالا که این بسته به دلیل این که برای کاربران نسبت به بقیه طرح‌ها به‌صرفه‌تر بود درحال حذف‌شدن است، احتمالاً بسته ۵۰ گیگی یک‌ ماهه یا ۱۵۰ گیگابایتی سه ماهه انتخاب‌های اول شما باشند. نگاهی به قیمت نهایی این بسته‌ها بکنیم:

با محاسبه مالیات، پرداختی نهایی شما به این صورت خواهد شد که برای هر گیگ در بسته یک ماهه ۱۸۳۰ تومن و در بسته سه ماهه ۱۷۳۰ تومن پرداخت خواهید کرد.

اگر شما طرح فعالی داشته باشید و بازه زمانی طرح شما به اتمام نرسیده باشد، می‌توانید حجم اضافه بخرید یا از گیگ‌پک‌های روزانه مبین‌نت استفاده کنید. تنها ۲ گیگ‌پک روزانه وجود دارد که برای دانلودهای حجیم شما احتمالاً گزینه خوبی نیستند:

مثلاً برای گیگ‌پک یک روزه ۱۲ گیگابایتی، پرداختی نهایی شما با مالیات به بیش از ۱۴۰۰۰ تومان می‌رسد که بهترین گزینه برای دانلودهای مبین‌نتی‌ها به حساب می‌آید. برای دانلود دو یا سه فیلم با کیفیت بالا، این گیگ‌پک مناسب خواهد بود. حالا تصور کنید شما بخواهید یک بازی ۶۰ گیگابایتی دانلود کنید: شما باید ۷۰۰۰۰ تومن برای خرید ۵ بسته از این گیگ‌پک هزینه کنید، تازه حواستان هم باشد که بلافاصله بعد از اتمام هر گیگ‌پک، اقدام به فعال‌سازی بعدی کنید.

نبود طرح‌های متنوع، حجم شبانه و گیگ‌پک‌های مناسب دانلود، از بزرگ‌ترین معضلات کاربران مبین‌ نت به حساب می‌آید.

اما اگر هم‌چنان قانع نشده‌اید و قصد خرید سرویس‌های مبین‌ نت را دارید، تصویر زیر آخرین صفحه‌ای هست که شما با همین قصد به آن وارد می‌شوید. جایی که متوجه خواهید شد برای خرید مودم درست و حسابی و طرح اولیه، حدود ۳ میلیون تومان باید هزینه کنید. آن هم فعلاً موجود نیست و باید با ۱.۵ میلیون تومان با مودمی که بسیار ضعیف‌تر است و حتی دکمه پاور هم ندارد، شروع به کار کنید!

 

نظر شما درمورد مبین‌نت چیست؟ آیا شما یا نزدیکان خود تجربه استفاده از آن را داشته‌اید؟

نوشته 3 دلیل مهم برای آنکه از اینترنت مبین نت استفاده نکنید! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

۳ دلیل مهم برای آنکه از اینترنت مبین نت استفاده نکنید!

در این مقاله قصد داریم به نقد ISP مبین نت و دلایلی که استفاده از آن را پیشنهاد نمی‌کنیم، بپردازیم.

انتخاب بهترین اینترنت خانگی (ISP) یکی از بزرگ‌ترین معضلات این روزهای کاربران به شمار می‌‌آید. با افزایش سرسام‌آور هزینه‌های اینترنت و سیاست‌ها و قانون‌های عجیب و غریب برخی از شرکت‌ها برای عودت سرویس و بازگرداندن وجه، امکان آزمون و خطا هم برای کسی وجود ندارد. پس باید بهترین انتخاب را برای سرویس و ISP داشته باشیم.

شرکت ارتباطات مبین نت به عنوان یکی از اولین ارائه‌‌دهنده‌های اینترنت وایمکس در کشور شناخته شد. همچنین در سال ۱۳۹۵ به عنوان یکی از اولین شرکت‌ها، اینترنت پرسرعت بی‌سیم ثابت TD-LTE را عرضه کرد. در ادامه مبین‌ نت کاربران وایمکس خود را با تخفیف‌ها و طرح‌های ویژه ترغیب به استفاده از اینترنت TD-LTE کرد. از این رو الان تمام تمرکز مبین‌نت برای اینترنت‌های خانگی روی سرویس TD-LTE قرار دارد که نسبت به خدمات‌دهنده‌های دیگر یک مزیت حساب می‌شود.

اما چرا نباید از سرویس TD-LTE مبین‌ نت استفاده کرد؟ در این مطلب به چند دلیل برای این موضوع می‌پردازیم.

این مقاله را هم بخوانید: تفاوت اینترنت ADSL با TD-LTE چیست؟
  • شعار سرعت تا ۴۰ مگابیت؛ دروغی بیش نیست!

اینترنت TD LTE مبین نت

مبین‌نت ادعا می‌کند با ارائه اینترنت با سرعت ۴۰ مگابیت بر ثانیه، به شما «خیال راحت» هدیه می‌دهد. پشتوانه این ادعا هم چندین استوری در صفحه اینستاگرام مبین‌ نت است. مبین‌نت دایرکت‌هایی را که کاربران از سرعت و آنتن‌دهی خوب خودشان ارسال کرده‌اند، استوری می‌کند و در بخش هایلایت‌های صفحه خود به عنوان #تجربه_مبین_نت ذخیره می‌کند. اما آیا این استوری‌ها تجربه واقعی از مبین‌ نت را نشان می‌دهند؟

باید قبول کرد امروزه دیگر نمی‌توان به چندین اسکرین‌شات مثبت از طرف شرکت‌ها که رضایت کاربران خود را نشان می‌دهند، اعتماد کرد. هرچند اگر شما مدیریت صفحه اینستاگرام مبین‌ نت را بر عهده داشته باشید، کار خیلی سختی برای پیدا کردن بازخوردهای مثبت خواهید داشت!

کامنت‌های بالا، آخرین کامنت‌های پشت سر هم زیر آخرین پست صفحه اینستاگرام مبین‌ نت هستند و ما به صورت منتخب عکس نگرفته‌ایم. سوای اینستاگرام، مبین‌نت در توییتر هم شهرت خوبی ندارد و خبری از «خیال راحت» بین اکثر کاربران این ISP نیست!

اینترنت TD LTE مبین نت

در عکس زیر هم نگاهی به تجربه شخصی ما (عکس سمت راست) و یک کاربر دیگر داشته باشد:

این مقاله را هم بخوانید: آموزش تست سرعت اینترنت

از شبکه‌های اجتماعی و خشم کاربران فاصله بگیریم و سری به سامانه نت‌سنج پلاس بزنیم تا این واکنش‌ها را با واقعیت چک کنیم. در تصویر زیر می‌توانید سرعت دانلود و آپلود در قسمتی از تهران را مشاهده کنید. نگاهی به تیتر و عکس این قسمت بی‌اندازید، مجموع تمام سرعت‌هایی که داخل عکس مشاهده می‌کنید، به ۴۰ مگابیت که وعده داده شده بود نمی‌رسد!

قسمتی که در تصویر می‌بینید، نسبتاً منطقه بزرگ و پرجمعیتی از تهران است. با توجه به این افت عجیب سرعت در مناطق نسبتاً زیادی از پایتخت کشور، نمی‌توان اسم تجربه کاربران از مبین‌ نت را «خیال راحت» گذاشت.

اما واکنش مبین نت به این وضعیت و شکایت‌ها چیست؟ در بخش بعدی به بررسی همین موضوع خواهیم پرداخت.

  • پشتیبانی و پاسخ‌دهی مبین نت

مبین‌نت پاسخ تعدادی از کامنت‌های پیج اینستاگرام خود، توییت‌های کاربران و اکثر دایرکت‌های مرتبط را می‌دهد. اما این پاسخ‌ها تا چه حد کارساز هستند؟ بیایید به پرتکرارترین درخواست‌های کاربران و سبک همیشگی پاسخ‌های مبین‌ نت بپردازیم:

  • حجم شبانه

مبین‌نت ابتدا برای مصارف شبانه ۲ گزینه برای کاربران داشت که بعداً هر دو برداشته شدند و اکنون وجود ندارند:

۱. هزار گیگ اینترنت شبانه با سرعت محدود

۲. ده گیگ اینترنت شبانه با سرعت همیشگی

انتخاب اکثر کاربران واضح بود. کاربران برای دانلود فیلم‌ها، بازی‌ها و یا آپدیت برنامه‌ها و سیستم‌های خود به گزینه اول احتیاج داشتند و کاملاً راضی بودند.

پس از مدتی مبین‌ نت اقدام به کم‌تر کردن ساعات و سرعت اینترنت شبانه کرد. با این هدف که رضایت کاربران از افت سرعت شبانه آن‌ها کم شده است! در آخر هم به کلی آن را حذف کرد. پس از برداشته شدن حجم شبانه، سیل عظیمی از اعتراضات، کامنت‌ها و شکایت‌های کاربران شروع شد. اما پاسخ مبین‌ نت به تمامی کامنت‌های مرتبط به حجم شبانه در ابتدا چنین چیزی بود:

اینترنت مبین نت

«جهت رفاه حال کاربران ساعات شبانه حذف شده‌ تا کاربران شب‌ها هم از سرعت بالا لذت ببرند!»

این توضیح نمونه بارز توهین به شعور مخاطبان بود. چرا که کاربران به انتخاب خودشان این مدل مصرف شبانه را انتخاب می‌کردند، وگرنه می‌توانستند حالت ده گیگابایتی شبانه را انتخاب کنند که حتی همان ده گیگابایت هم حذف شد!

مدت زیادی از حذف حجم‌های شبانه می‌گذرد و درخواست بازگشت آن‌ها به قدری زیاد است که شما اگر به طور تصادفی پستی از مبین نت باز کنید، همچنان هم با بسیاری از درخواست‌های کاربران در این باره مواجه خواهید شد. درخواست‌هایی که بدون پاسخ مانده‌اند و اهمیتی به آن‌ها داده نمی‌شود.

  • سرعت کم و قطعی زیاد

مورد دیگری که همیشه مورد شکایت کاربران قرار می‌گیرد، سرعت کم و اختلال در شبکه است. اما پاسخ مبین نت به این مدل شکایات چیست و پشتیبانی آن چگونه به شما کمک می‌کند؟

در سمت چپ عکس بالا نمونه‌ای از دایرکت یکی از نزدیکان به صفحه اینستاگرام مبین‌ نت و سمت راست نمونه‌هایی از پاسخ‌ها به کاربران توییتر را مشاهده می‌کنید. اما مرحله بعدی پس از گرفتن شناسه اشتراک و مشخصات چیست؟

همانطور که کاربران در توییتر و کامنت‌های اینستاگرام همواره اشاره می‌کنند، مبین نت با شما تماس خواهد گرفت. اما این تماس مانند بخش troubleshoot ویندوز است که عملاً هیچ کاری را پیش نخواهد برد. تجربه شخصی برخی از نزدیکان ما هم به این صورت بوده است:

«زنگ می‌زنم نفر سی‌ام صف انتظارم، آخرش هم می‌گن مودم رو سمت مسجد کنید که آنتن بده! هیچ تغییری نکرد و گفتند نقطه کورید و به ما ربطی نداره! می‌گم چرا وقتی اومدید اینجا مودم و سرویس رو نصب کنید نگفتید آنتن نمی‌ده!؟» (محله: خیابان امام‌خمینی – منطقه ۱۰ تهران)

«زنگ زدم گفتند آنتن‌دهی شما ضعیفه و کاری از دست ما بر نمیاد. منم کلاً بی‌خیالش شدم دیگه سرعتش اندازه دایل‌آپ بود.» (محله: فردوس، ابوذر – منطقه ۵ تهران)

«زنگ زدم گفتم سرعت به ۵۰۰ کیلوبایت هم نمی‌رسه. این همه هم پول می‌گیرید همش نوسان و افت پینگ. رفتن تو صفحه مودمم گفتن جاش رو تغییر بده بذار فلان‌جا بهتر آنتن بده. تغییری هم نکرد و آخرسر اپراتورم رو عوض کردم.» (محله: خیابان خوش – مرتضوی)

برای مشکلات دیگر نیز وضعیت تفاوتی ندارد:

اینترنت مبین نت

  • طرح‌ها و تعرفه‌ها؛ سیاست حذف بسته‌های محبوب!

یکی دیگر از نکاتی که کاربران مبین‌ نت را آزار می‌دهد، طرح‌ها و تعرفه‌های غیرمتنوع با قیمت‌های افزایشی است. در عکس زیر نگاهی به طرح‌های TD-LTE مبین‌ن ت به تاریخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۱ می‌اندازیم:

بین این تعرفه‌ها، بسته ۱۰۰ گیگابایتی یک‌ ماهه یکی از محبوب‌ترین طرح‌های مشتریان مبین نت بود. حالا قضیه جایی جالب می‌شود که بدانید مبین‌نت این بسته را برای برخی از کاربران حذف کرده است! کاربرانی که به این قضیه اعتراض کرده‌اند هم با این جواب مواجه شده‌اند که «برای کاربران دیگر هم به زودی حذف می‌کنیم!».

حالا که این بسته به دلیل این که برای کاربران نسبت به بقیه طرح‌ها به‌صرفه‌تر بود درحال حذف‌شدن است، احتمالاً بسته ۵۰ گیگی یک‌ ماهه یا ۱۵۰ گیگابایتی سه ماهه انتخاب‌های اول شما باشند. نگاهی به قیمت نهایی این بسته‌ها بکنیم:

با محاسبه مالیات، پرداختی نهایی شما به این صورت خواهد شد که برای هر گیگ در بسته یک ماهه ۱۸۳۰ تومن و در بسته سه ماهه ۱۷۳۰ تومن پرداخت خواهید کرد.

اگر شما طرح فعالی داشته باشید و بازه زمانی طرح شما به اتمام نرسیده باشد، می‌توانید حجم اضافه بخرید یا از گیگ‌پک‌های روزانه مبین‌نت استفاده کنید. تنها ۲ گیگ‌پک روزانه وجود دارد که برای دانلودهای حجیم شما احتمالاً گزینه خوبی نیستند:

مثلاً برای گیگ‌پک یک روزه ۱۲ گیگابایتی، پرداختی نهایی شما با مالیات به بیش از ۱۴۰۰۰ تومان می‌رسد که بهترین گزینه برای دانلودهای مبین‌نتی‌ها به حساب می‌آید. برای دانلود دو یا سه فیلم با کیفیت بالا، این گیگ‌پک مناسب خواهد بود. حالا تصور کنید شما بخواهید یک بازی ۶۰ گیگابایتی دانلود کنید: شما باید ۷۰۰۰۰ تومن برای خرید ۵ بسته از این گیگ‌پک هزینه کنید، تازه حواستان هم باشد که بلافاصله بعد از اتمام هر گیگ‌پک، اقدام به فعال‌سازی بعدی کنید.

نبود طرح‌های متنوع، حجم شبانه و گیگ‌پک‌های مناسب دانلود، از بزرگ‌ترین معضلات کاربران مبین‌ نت به حساب می‌آید.

اما اگر هم‌چنان قانع نشده‌اید و قصد خرید سرویس‌های مبین‌ نت را دارید، تصویر زیر آخرین صفحه‌ای هست که شما با همین قصد به آن وارد می‌شوید. جایی که متوجه خواهید شد برای خرید مودم درست و حسابی و طرح اولیه، حدود ۳ میلیون تومان باید هزینه کنید. آن هم فعلاً موجود نیست و باید با ۱.۵ میلیون تومان با مودمی که بسیار ضعیف‌تر است و حتی دکمه پاور هم ندارد، شروع به کار کنید!

 

نظر شما درمورد مبین‌نت چیست؟ آیا شما یا نزدیکان خود تجربه استفاده از آن را داشته‌اید؟

نوشته 3 دلیل مهم برای آنکه از اینترنت مبین نت استفاده نکنید! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

۵+۲ دلیل برای آن که از فروشگاه اینترنتی موبایل ۱۴۰ خرید نکنید!

در این مقاله نگاهی دقیق به قوانین عجیب خرید و مرجوعی کالا، همچنین دیگر ایرادات ساختاری و محتوایی فروشگاه موبایل 140 داریم.

در شرایطی که روز به روز به تعداد کسب‌و‌کارهای اینترنتی افزوده می‌شود و بسیاری به دنبال آن هستند تا بیزینس خود را از شیوه سنتی به شکل امروزی و آنلاین در بیاورند، امکان رشد قارچ‌گونه فروشگاه‌های اینترنتی یا هر نوع کسب‌و‌کار آنلاین غیرقابل اطمینان افزایش پیدا می‌کند.

راه‌اندازی یک کسب‌و‌کار آنلاین اصولی و هدفمند چالش‌های دشواری دارد، از گردهم آوردن یک تیم متخصص گرفته تا ارائه خدمات خوب و تامین هزینه‌های مالی، همگی تنها بخشی از پیش‌نیازهای راه‌اندازی یک کسب‌و‌کار آنلاین مانند یک فروشگاه اینترنتی است.

البته که خیلی‌‎ها در این مسیر شکست می‌خورند و برخی دیگر که برنامه‌ریزی درستی دارند، می‌توانند به موفق شدن، فکر کنند. در دنیای فروشگاه‌های آنلاین فرصت برای خودنمایی هر برندی وجود ندارد، درواقع بازار در این زمینه بسیار فشرده و متراکم شده و رقبای بسیاری با بودجه‌های سنگین و برنامه‌های جدی وارد این حوزه شده‌اند.

به‌ویژه فروشنده‌های اقلام تکنولوژی محور مانند فروش آنلاین تلفن همراه، تبلت، لپ‌تاپ و  لوازم جانبی نیز به دلیل آن که اکثر مخاطبانشان از افراد جوان و آشنا به خرید اینترنتی است، رشد خوبی داشتند و فروشگاه‌های اینترنتی متعددی برای تهیه این کالاها وجود دارد.

اما به کدام یک از این فروشگاه‌های آنلاین می‌توان اعتماد کرد و به کدام خیر؟ جواب این سوال برای کاربران بسیار مهم است، زیرا هزینه خرید تلفن همراه، لپ‌تاپ لوازم جانبی طی سال‌های اخیر افزایش پیدا کرده و قطعا خریداران تلاش می‌کنند تا از فروشگاه‌های معتبر و قابل اطمینان خرید کنند.

گاها در حوزه تلفن همراه، لوازم صوتی یا لپ‌تاپ و سیستم‌های رایانه‌ای پای خرید‌های چند ده میلیون یا چند صد میلیون تومانی در میان است و به همین جهت، اعتماد به فروشگاه مورد نظر، در اولویت خرید قرار می‌گیرد.

فروشگاه اینترنتی موبایل 140 یکی از آن دسته فروشگاه‌هایی است که به واسطه وجود قوانین عجیب و غیرمنطقی و ایراد‌های اساسی که در آن دیده می‌شود در دسته فروشگاه‌های قابل اعتماد و قابل اطمینان قرار نمی‌گیرد.

کافیست نگاهی به این سایت، قوانین و دیگر ایرادات ساختاری و محتوایی آن بیندازید تا متوجه شوید، موبایل 140 آن مرجع مورد نظر برای خرید کالاهای دیجیتال نیست. در این مقاله نگاهی مشکلات و قوانین عجیب این سایت خواهیم انداخت تا اگر قصد خرید موبایل، لپ‌تاپ یا دیگر کالاهای دیجیتال را داشتید، در انتخاب فروشگاه خود دقت لازم را به عمل بیاورید.

امکان لغو سفارش در هر مرحله و عدم تعهد به خرید مشتریان!

اصلی‌ترین و شاید بزرگ‌ترین ایرادی که می‌توان به فروشگاه آنلاین موبایل 140 وارد کرد، قوانین عجیب آن است. متاسفانه اکثر مردم هنگام استفاده از خدمات یک سایت یا پلتفرم آنلاین قوانین را به درستی مطالعه نمی‌کنند و سپس در خرید با مشکلات متعددی رو‌به‌رو خواهند شد. به عنوان مثال اگر قوانین این سایت را مطالعه کنید، متوجه خواهید شد که فروشگاه موبایل 140 هیچ تعهدی نسبت به موفقیت آمیز بودن خرید شما و موجودی محصولاتش ندارد. این سایت در بندهای مختلف قوانینش اعلام کرده که می‌تواند پس از خرید، سفارش شما را لغو کند که یکی از مهم‌ترین دلایل آن عدم موجودی کالا است!

یعنی شما نمی‌توانید به موجودی کالا در سایت موبایل 140 اعتماد کنید و ممکن است هر محصولی که خریداری می‌کنید اصلا در فروشگاه این سایت موجود نباشد یا آنکه سفارش لغو شود و به دست شما نرسد! عدم تعهد نسبت به خرید انجام شده و کالاهای موجود در سایت چند نکته ضروری به همراه دارد، اول آنکه شاید خیلی از محصولاتی که در سایت موبایل 140 به فروش می‌رسد موجود نباشند و تنها به دلیل پر کردن سایت، این محصولات به عنوان کالای موجود نشان داده شود.

نکته دوم آن است که شما هیچ اعتمادی به خرید خود نخواهید داشت و ممکن است خرید در هر مرحله لغو شود، در این حالت زمانی که شما از نظر زمانی محدودیت دارید، در زمان مورد نیاز کالا دریافت نمی‌کنید و پس از لغو خرید باید از یک سایت دیگر مجدا کالای خود را خریداری کنید.

نکته بعدی آن است که پس از لغو خرید، هزینه شما تا 72 ساعت کاری به دست‌تان می‌رسد. این یعنی ممکن است فروشگاه موبایل 140 کالایی را موجود نداشته باشد ولی آن را به شما بفروشد، پس از مدتی خرید شما لغو می‌شود و شما کالای خود را در زمان مقرر دریافت نخواهید کرد، در ادامه برای دریافت پول باید 72 ساعت روزهای کاری صبر کنید که اگر تایم خرید شما به پنج‌شنبه و جمعه یا هر تعطیلی دیگری برخورد داشته باشد، این تایم افزایش خواهد داشت. از طرفی دست شما برای اعتراض باز نیست زیرا پیشتر تیک پذیرفتن قوانین را زده‌اید!

قوانین عجیب مرجوعی کالا در موبایل 140

فرض کنید محصولی به دست شما رسید و شما به هر دلیل می‌خواهید آن را پس بدهید، طبق قوانین تجارت الکترونیک ایران، حق مرجوعی کالا بدون لزوم توضیح دلیل آن برای خریدار محفوظ است. اما فروشگاه موبایل 140 می‌تواند به بهانه ریزش قیمت کالا، آن جنس را مرجوع نکند یا آنکه کالا را پس گرفته و هزینه کمتری به شما بر‌گرداند.

به عنوان مثال شما یک گوشی تلفن همراه به قیمت 30 میلیون تومان خریداری کرده‌اید، تا کالا به دست شما رسد احتمالا 2 یا 3 روز طول می‌کشد، بعد از دریافت کالا به هر دلیل می‌خواهید آن را پس بدهید اما در این فاصله قیمت گوشی خریداری شده کاهش یافته و به 27 میلیون تومان رسیده است. در این حالت فروشگاه موبایل 140 گوشی را پس نمی‌گیرد یا آنکه اگر بخواهید، گوشی را پس گرفته و 27 میلیون تومان به شما باز می‌گرداند، آن هم با چند روز تاخیر!! یعنی 3 میلیون تومان سود بدون هیچ دلیل منطقی!

درواقع شما با اشتباهی که ممکن است از سمت خود سایت باشد، می‌خواهید گوشی را موجوع کنید اما چون قیمت گوشی کاهش داشته، به جای 30 میلیون تومان، 27 میلیون تومان به شما پس می‌دهند! در نقطه مقابل اگر شما گوشی را خواستید برگردانید که قیمت آن افزایش داشته، فروشگاه پول بیشتری به شما نمی‌دهد، یعنی ممکن است به دلیل سرعت کند ارسال و مشکلاتی که خود فروشگاه داشته، کالایی را با قیمت 30 میلیون تومان بخرید اما پس از پروسه مرجوعی، با افزایش قیمت دلار مواجه شوید و مجبور باشید پس از بازگردانی کالا، 33 میلیون تومان برای خرید همان مدل هزینه کنید، در این حالت فروشگاه هیچگونه خسارتی به شما نمی‌دهد. از همه عجیب‌تر اینکه هزینه مرجوعی کالا به هر دلیلی به عهده خریدار آن است! یعنی اگر کالایی را بخرید و آن را مرجوع کنید؛ رسما چیزی نخریدید و هزینه بازگشت آن را هم از جیب داده‌اید!!

گارانتی‌هایی که مشخص نیستند

در هنگام خرید هر نوع کالایی در فروشگاه موبایل 140 نوع گارانتی برای شما مشخص نمی‌شود. نوع گارانتی یکی از مهم‌ترین موضوعات برای خریداران است زیرا در صورت بروز مشکل تنها دست شما به شرکت گارانتی بند است. بسیاری عادت دارند صرفا محصولاتی را خریداری کنند که گارانتی‌های معتبر دارند یا آنکه می‌خواهند بدانند محصولی که خریداری کرده‌اند از طرف کدام شرکت گارانتی شده است.

چنین امکانی در فروشگاه موبایل 140 وجود ندارد، شما در این فروشگاه نمی‌توانید حتی نام گارانتی محصول مورد نظرتان را مشاهده کنید. برای خرید تمامی کالاها تنها تعداد ماه‌های گارانتی مشخص است و همین! نه می‌دانید نام شرکت گارانتی چیست و نه می‌دانید چه خدماتی به شما می‌دهد. مخصوصا که کالاهای دیجیتال اکثرا وارداتی هستند و نماینده رسمی هم در کشور ندارند، به این ترتیب تمام خدمات و اعتبار محصول به شرکت گارانتی کننده آن باز می‌گردد که آن هم مشخص نیست!

هر روزه به تعداد شکایات خریداران از شرکت‌های گارانتی که خدمات نامناسبی به کاربران خود می‌دهند افزوده می‌شود و شما حق دارید که برای خرید محصول، به سراغ یک گارانتی معتبر یا حداقل مشخص بروید. همین رویه‌ای که فروشگاه موبایل 140 در پیش گرفته خود می‌تواند اصالت محصولات این فروشگاه و اعتبار شرکت‌های گارانتی کننده همکار با این سایت را پایین بیاورد، زیرا در هنگام خرید به خریدار گفته نمی‌شود که محصولی که چندین میلیون برای آن هزینه کرده است، توسط چه شرکتی گارانتی شده و چه شرکتی خدمات پس از فروش آن را خواهد داد.

نکته جالب آن است که خود فروشگاه در عجیب‌ترین قوانینش، خریدار را به شرکت گارانتی کننده پاس می‌دهد، آن هم شرکتی که شما نقشی در انتخاب آن نداشتید و نمی‌دانید چه اعتباری دارد. در قسمت قوانین عودت کالا سایت موبایل 140 نوشته شده که اگر کالای خریداری شده آکبند نباشد یا با وجود نو بودن دارای ایراد باشد، شما نمی‌توانید کالا را به فروشگاه موبایل 140 مرجوع کرده و یک نسخه جدید و آکبند دریافت کنید! بلکه باید وقت بگذارید و به سراغ گارانتی محصول بروید که مشخص هم نیست آیا اعتبار کافی را داشته باشد یا اصلا جواب شما را بدهند یا خیر. در واقع فروشگاه موبایل 140 در صورتی که کالای ارسال شده به شما نو نباشد یا مشکل داشته باشد، هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد و پس از آن شما می‌مانید و شرکت گارانتی!! فکرش را بکنید که گوشی می‌خرید و در همان لحظه دریافت متوجه می‌شوید که کالا نو و آکبند نیست. در این حالت موبایل ۱۴۰ هیچ مسئولیتی قبول نمی‌کند و باید این مورد را از شرکت گارانتی پیگیری کنید!

تنوع کم محصولات موبایل 140

سبد خرید شما از سایت موبایل 140 بسیار محدود است، در بسیاری از دسته‌بندی‌های سایت هیچ محصولی برای فروش وجود ندارد، همچنین در اکثر دسته‌بندی‌ها تعداد کالاها کمتر از انگشتان دست است. به این ترتیب صرفا برای خرید تلفن همراه آن‌ هم با شرایط گفته شده می‌توانید بر روی سایت موبایل 140 حساب باز کنید.

با نگاهی به تصاویر بالا مشخص می‌شود که این فروشگاه اینترنتی هر چند ادعای مرجع بودن و کامل بودن دارد اما به جز در دسته موبایل، در دیگر دسته‌ها، سبد کالایی به شدت ناقصی را ارائه می‌دهد و اگر قصد خرید چند محصول را داشته باشید، برای مشاهده مشخصات، مقایسه قیمت و دیگر موارد، بهتر است به فروشگاه‌‌هایی مراجعه کنید که محصولات بیشتر و در دسته‌بندی بزرگ‌تری را ارائه می‌دهند.

درج اطلاعات ناقص

یکی دیگر از ایرادات بزرگ سایت موبایل 140، درج اطلاعات ناقص در بخش موبایل است. همانطور که در بخش قبلی گفتیم، برای خرید کالاهای دیجیتال نمی‌توان بر روی موبایل 140 حساب کرد و این سایت تنها در بخش موبایل، تنوع نسبتا قابل قبولی برای خرید به مشتریان ارائه می‌دهد اما در همین بخش هم اطلاعاتی که به شما نشان داده می‌شود، ناقص است.

در بخش موبایل این فروشگاه، اطلاعات نمایشگر تلفن‌های همراه ثبت نشده و شما نمی‌توانید در بخش مشخصات، جزئیات نمایشگر، نوع صفحه، رفرش‌ریت، رزولوشن و دیگر موارد را بخوانید. در واقع اگر می‌خواهید اطلاعات کامل یک گوشی را بدانید باید در یک سایت دیگر مشخصات گوشی را خوانده و سپس به سایت موبایل 140 مراجعه کنید.

به نظر می‌رسد هیچکس در سایت موبایل 140 متوجه این نقص نشده و به همین دلیل تاکنون مشکلی به این بزرگی رفع نشده است. همین مشکل می‌تواند اعتبار دیگر مشخصات درج شده بر روی این سایت را نیز زیر سوال ببرد؛ چرا که ظاهرا کسی در این بخش مسئول نیست!

مشخص نبودن پک گلوبال و پک چین در گوشی‌های شیائومی

همانطور که می‌دانید گوشی‌های چینی شیائومی در دو پک گلوبال و چین عرضه می‌شوند، پک چین صرفا برای بازار خود چین است که قیمت مناسب‌تری دارد و برخی از قابلیت‌ها مانند سرویس‌های گوگل بر روی آن نصب نیست، همچنین زبان گوشی نیز بر روی چینی تنظیم شده است. این موضوع بسیار مهم برای خریداران اهمیت دارد و اکثر خریداران ایرانی به دنبال پک گلوبال محصولات شیائومی هستند.

اما در سایت موبایل 140 این اتفاق در خصوص برخی گوشی‌های شیائومی مانند مدل محبوب پوکو F3 نامشخص است و شما نمی‌توانید انتخاب کنید که گوشی پک چین برایتان ارسال شود یا گلوبال!! با نگاهی به کامنت‌های برخی از گوشی‌های شیائومی معلوم می‌شود که پک چین یا پک گلوبال گوشی‌ها مشخص نیست و به صورت رندوم گوشی‌ها برای خریداران ارسال می‌شود، به همین جهت اگر شما خریدار باشید، ممکن است گوشی پک چین برای شما ارسال شود و خریدار نمی‌تواند پیش از خرید، پک مورد نظر خود را انتخاب کند.

تعداد نظردهی و امتیازدهی پایین

از دلایلی که می‌توان به پایین بودن اعتبار سایت موبایل 140 در نزد خریداران اشاره کرد، تعداد کم کامنت‌های سایت است. اگر به بخش کامنت‌ها و امتیازدهی به محصولات دقت کنید، متوجه می‌شوید که برای بیش از نیمی از گوشی‌های موجود در سایت هیچ کامنت و نظر خریداری ثبت نشده و تعداد زیادی از دیگر گوشی‌ها نیز تعداد کامنت‌هایشان کم‌تر از 5 عدد است. ناگفته نماند تعداد کامنت‌ها در دیگر بخش‌ها مانند تلویزیون یا لوازم جانبی عموما صفر است.

با توجه به موارد گفته شده می‌توان به این نتیجه رسید که فروشگاه آنلاین موبایل 140 علی‌رغم تبلیغات و ادعاهایی که در زمینه اعتبار و مرجع بودن برای خرید محصولات دیجیتال دارد، تاکنون نتوانسته مانند یک فروشگاه مرجع خدمت‌رسانی کند و خدماتی که ارائه می‌دهد ایراد‌های مختلفی دارد.

این فروشگاه نمی‌تواند برای خرید‌های دیجیتال شما قابل اطمینان باشد و اگر قصد خرید اینترنتی دارید، بهتر است به سراغ دیگر مراجع آنلاین و قابل اطمینان بروید. همچنین خرید حضوری هم همچنان می‌تواند یک گزینه مناسب باشد.

نوشته 5+2 دلیل برای آن که از فروشگاه اینترنتی موبایل 140 خرید نکنید! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

بررسی آمار ترابردپذیری اپراتورها، از ابتدای اجرای این طرح تا به امروز

جنگ ترابردپذیری در میان اپراتورهای تلفن همراه از سال 95 آغاز شد، در آن زمان سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی با ارسال نامه‌ای، اپراتورها را ملزم به فعال کردن سرویس ترابرد پذیری کرد. در طرح ترابردپذیری، مشترک با سیمکارت خود و با حفظ شماره می‌تواند از خدمات یک اپراتور دیگر استفاده نماید. در واقع شما با حفظ شماره خود، می‌توانید اپراتوری را که از آن خدمات دریافت می‌کنید، تغییر دهید.

حالا نزدیک به هفت سال است که مشترکین سه اپراتور برتر ایران یعنی همراه اول، ایرانسل و رایتل می‌توانند با هر شماره تلفن همراهی که دارند، به یک اپراتور دیگر ترابرد کنند و از خدمات آن بهره‌مند شوند و در این بین طبیعتا اپراتوری که خدمات بهتری را ارائه دهد، به عنوان مقصد اکثریت مشترکان شناخته خواهد شد.

آمارهای طرح ترابردپذیری که به طور سالیانه از طرف رگولاتوری و پیمانکار اجرای آن عرضه می‌شود، آمارهای متفاوتی را نشان می‌دهد. طی چند سال اخیر، در هر دوره، یک اپراتور بوده که آمار ترابردپذیری بیشتری داشته، یعنی توانسته بیش از همه، مشترکین اپراتورهای دیگر را به خود جذب کند.

برای بررسی دقیق‌تر این موضوع آمار ترابرد پذیری سه اپراتو همراه اول، ایرانسل و رایتل را در هر سال بررسی خواهیم کرد. با آی‌تی‌رسان همراه باشید:

آمارهای ترابرد پذیری در سال 95 – برتری رایتل

در ماه‌های ابتدایی اجرایی شدن این طرح، میزان خروج مشترکین از اپراتورهای همراه اول و ایرانسل و ترابرد آن‌ها به رایتل بیشتر بود. در واقع با آغاز طرح ترابرد پذیری مردم به دنبال این بودند که از اپراتورهای قدیمی مانند همراه اول به اپراتوری جدید با خدمات نوین مانند رایتل کوچ کنند.

به همین ترتیب، آمار ترابردپذیری در ماه‌های ابتدایی اجرای این طرح کاملا به نفع رایتل است. اگر بخواهیم برتری یک اپراتور در طرح ترابرد را محاسبه کنیم، می‌توانیم میزان مشترکان خارج شده از یک اپراتور را از میزان مشترکان وارد شده به همان اپراتور کسر کنیم، رقم نهایی، میزان مثبت یا منفی بودن تعداد ورودی‌های به آن اپراتور را نشان می‌دهد.

بر همین اساس در ماه‌های ابتدایی اجرای این طرح تراز رایتل در جذب مشترکان جدید مثبت 2739 بوده، یعنی تعداد مشترکانی که به این اپراتور ترابرد داشتند، 2739 نفر بیشتر از تعداد مشترکینی بودند که از این اپراتور خارج شدند. در همان زمان ایرانسل تراز منفی 2597 را ثبت کرد که در واقع نشان دهده میزان خروجی‌های متعدد این اپراتور بود. در عین حال همراه اول تراز منفی 142 داشت که در واقع نشان دهده یکسان بودن تعداد مشترکان خروجی و ورودی به این اپراتور است.

آمارهای ترابردپذیری در سال 96 – برتری همراه اول

البته تراز مثبت رایتل پابرجا نماند و به علت مشکلاتی که این اپراتور داشت، تراز آن در عرض چند ماه منفی شد. در خرداد سال 96 تراز همراه اول رشد چشمگیری پیدا کرد. در واقع برخلاف تفکر اولیه که مشترکان، رایتل را اپراتور نوین می‌پنداشتند، خدمات بهتر همراه اول باعث شد تا این تفکر به زودی تغییر کند. در جدول زیر میزان ترابرد اپراتورها در سال 96 را مشاهده می‌کنید

آمارهای ترابرد پذیری در سال 97 – برتری جزئی همراه اول

آمارهای ترابرد پذیری در سال 97 – برتری جزئی همراه اول

پس از موج اولیه مشترکانی که به رایتل ترابرد کردند، تعداد زیادی از آن‌ها به دو اپراتور همراه اول و ایرانسل بازگشتند. اما این همراه اول بود که توانست با خدمات مناسبی که ارائه می‌داد در زمینه جذب مشترکان جدید همواره برتر باشد و تقریبا تمامی سال‌ها در رتبه نخست ترابردپذیری اپراتورها قرار بگیرد. طبق آمار سال 97 میزان ترابرد پذیری همراه اول و ایرانسل تقریبا یکسان بود ولی همراه اول برتری بسیار جزئی در این سال داشت. از این سال ترابرد پذیری میان همراه اول و ایرانسل، اختلاف فراوانی با تعداد ترابردپذیری رایتل پیدا کرد

آمار ترابردپذیری

آمارهای ترابردپذیری در سال 98 – برتری خفیف ایرانسل

در سال 98 این ایرانسل بود که در آمار ترابردپذیری توانست برتری جزئی نسبت به همراه اول پیدا کند، در این سال بر اساس آماری که سازمان تنظیم مقررات منتشر کرد، ایرانسل با تعداد 96 هزار و 112 درخواست ترابرد، توانست در طرح ترابردپذیری موفق‌تر عمل کند. همراه اول با تعداد 94 هزار و 205 درخواست ترابرد، با اختلاف حدود هزار ترابرد کمتر در مقام دوم ایستاد، همچنین اپراتور رایتل با تعداد 8 هزار و 92 درخواست ترابرد، در رتبه سوم قرار گرفت.

آمار ترابردپذیری

آمارهای ترابردپذیری در سال 99 – برتری همراه اول

براساس آمار اعلامی از طرف سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، در سال 99 و در زمان شیوع کرونا به دلیل پاندمی و غیر حضوری شدن کلاس‌های درسی، مدارس و حتی اداره‌ها و نیاز به دریافت خدمات بهتر، میزان ترابرد به همراه اول افزایش چشمگیری پیدا کرد. بر اساس آمار رگولاتوری در سال 99 بیش از 106 هزار ترابرد تکمیل شده بود. بیشترین آمار ترابرد میان مشترکین ایرانسل و همراه اول صورت گرفت و ایرانسل با افزایش تعداد کاربران خروجی، با اختلاف قابل توجهی از همراه اول عقب افتاد. در این سال سهم همراه اول از کل ترابردهای صورت گرفته 49 درصد و سهم ایرانسل 43 درصد بود.

در ادامه جدول ترابردپذیری در سال 99 را مشاهده می‌کنید:

آمار ترابردپذیری

آمارهای ترابرد پذیری در سال 1400 – برتری همراه اول

طبق آمار منتشر شده از طرح ترابردپذیری در سال 1400، همراه اول میزبان 37 هزار و 408 مشترک جدید از سمت ایرانسل و رایتل بود در حالی که 32 هزارو 205 مشترک به ایرانسل کوچ کردند تا باز هم شاهد برتری همراه اول باشیم.

در ادامه جدول ترابرد پذیری در سال 1400 را مشاهده می‌کنید:

ترابرد پذیری

آمار کل ترابردپذیری از سال 95 تاکنون

بر اساس آماری که به تازگی توسط سازمان تنظیم مقررات منتشر شده، از ابتدای سال 95 تاکنون بیش از یک میلیون و چهارصد و هفتاد هزار ترابرد میان مشتریکن سه اپراتور برتر ایران یعنی همراه اول، ایرانسل و رایتل ثبت شده است.

از این میان، 713 هزار و 834 مورد از ترابرد‌های ثبت شده مشترکان به مقصد همراه اول بوده و این اپراتور میزبان 49 درصد از کل ترابردهای صورت گرفته بوده است. در عین حال 686 هزار و 140 مشترک نیز سیمکارت خود را به ایرانسل ترابرد کردند تا این اپراتور سهم 47 درصدی از کل ترابردهای صورت گرفته داشته باشد.

تنها 68 هزار و 996 مشترک سیمکارت به رایتل ترابرد داشتند و این اپراتور سهم 5 درصدی از بازار مشترکان ترابرد شده را در اختیار دارد.

ترابرد پذیری

برتری مطلق همراه اول در آمار ترابردپذیری

همانطور که گفتیم طبق نتایج آمار ترابرد پذیری در ماه‌‌های ابتدایی اجرای این طرح، پیش‌بینی می‌شد که رایتل به عنوان یک اپراتور نوین بتواند مشترکان بیشتری را به خود جذب کند، همچنین به طور معمول در نمونه‌های جهانی نیز اپراتورهای قدیمی‌تر خروجی‌های بیشتری داشتند و مشترکان تمایل دارند تا از اپراتور قدیمی و با سابقه به اپراتورهای جدید‌تر کوچ کنند.

اما کیفیت ارائه خدمات و درصد پوشش‌دهی شبکه همراه اول موجب شد تا این اپراتور برخلاف انتظارها بتواند به سرعت خود را به اپراتور برتر در طرح ترابردپذیری اثبات کند و به عنوان اپراتور میزبان، بالاترین میزان ترابرد پذیری را داشته باشد. در واقع دیگر اپراتورهای برجسته کشور نتوانستند از این نظر با همراه اول مقابله کنند و علی‌رغم استقبال اولیه مشترکان از رایتل، اما آمارها به زودی به نفع همراه اول تغییر کرد و حالا این اپراتور طی سال‌های متوالی، رتبه یک ترابرد پذیری در کشور را در اختیار دارد.

ترابرد پذیری

به ویژه در تایم پاندمی کرونا که به یک باره بخش اعظمی از جامعه به ارتباط با کیفیت شبکه برای انجام کارهای روزمره، اتصال به سامانه‌های آموزشی دانشگاهی و مدارس، انجام دورکاری، ارتباط با دیگران و به طور کلی رسیدن به امور مورد نیاز در شرایط قرنطینه، آمار ترابرد به همراه اول افزایش قابل توجهی داشت که به دلیل برتری این اپراتور در میزان پوشش شبکه و کیفیت خدمات آن بود.

برخلاف پیش‌بینی‌ها و مشاهده تجربه نمونه‌های خارجی طرح ترابرد که معمولا نشان دهنده موفقیت اپراتورهای جدید در جذب حداکثری مشترکان است، اما در ایران این همراه اول بود که توانست با ارائه خدمات بهتر و پوشش منطقه‌ای بیشتر در جنگ ترابردپذیری موفق باشد.

نوشته بررسی آمار ترابردپذیری اپراتورها، از ابتدای اجرای این طرح تا به امروز اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

کاربران در اینستاگرام به چه موضوعاتی علاقه دارند؟

موضوعات محبوب کاربران اینستاگرام چیست؟ بر اساس دیتا‌های دریافتی از نوع رفتار کاربران اینستاگرام، 7 موضوع اصلی در این شبکه اجتماعی بیشتر دنبال می‌شود.

اینستاگرام یکی از محبوب‌ترین شبکه‌های اجتماعی در سراسر جهان است. بیش از یک میلیارد نفر در طول ماه حداقل یک بار به اپلیکیشن اینستاگرام یا نسخه وب آن سر می‌زنند و پست‌های جدید اکانت‌های محبوب خود را مشاهده می‌کنند.

اینستاگرام مکانی برای گذراندن اوقات فراغت، یادگیری، یا حتی کسب درآمد است. ویژگی‌های جذاب این شبکه اجتماعی باعث شده تا یک میلیارد کاربر ثابت آن در طول روز به طور میانگین 30 دقیقه را در این شبکه اجتماعی بگذرانند.

اینستاگرام همواره برای شما محتوای جدیدی دارد، در هر ثانیه نزدیک به هزار پست و بیش از 500 میلیون استوری به صورت روزانه در اینستاگرام منتشر می‌شود.

همه این آمار‌ها نشان از بزرگی اینستاگرام دارد، این شبکه اجتماعی به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شده که می‌تواند دانش، فرهنگ، طرز تفکر، خلاقیت و اعتقادات آن‌ها را تغییر دهد به همین دلیل است که شبکه‌های اجتماعی در عین مفید بودن می‌توانند خطرناک باشد.

روانشناسان و جامعه‌شناسان همواره اعتقاد دارند که استفاده از شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام به فرهنگ‌سازی نیاز دارد زیرا غیر آن می‌تواند آسیب جدی به فرهنگ مردم یک جامعه وارد کند.

مهم‌ترین نکته‌ای که باید در شبکه‌های اجتماعی مورد نظر داشت، خوراک ذهنی شماست، یعنی آنچه که در این شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کنید و به دنبال آن هستید که به مرور زمان می‌تواند به تفکر شما جهت داده و خیلی از ویژگی‌های شما را تغییر دهد.

اینستاگرام این قابلیت را دارد که شما را به موضوعی علاقه‌مند کند که هرگز فکر نمی‌کردید جذاب باشد، یا آن که محتواهایی را دنبال کنید که در حالت عادی علاقه‌ای به آن ندارید و همچنین افرادی را دنبال کنید که اصلا نمی‌شناسید و نمی‌دانید که چه محتوایی در پیج‌شان قرار می‌دهند.

بنابراین گاهی شما خودتان تعیین می‌کنید که پیج‌ها و یا محتواهایی را در اینستاگرام دنبال کنید، اما گاها خود اینستاگرام شما را به جهتی هدایت می‌کند و یا اینکه برای عقب نماندن از جامعه یا دوستان به سمتی می‌روید که برایتان خیلی جالب نیست اما به هر شکل در نهایت به آن رسیده‌اید.

یک آزمایش جالب!

بیایید یک آزمایش انجام دهیم، همین حالا لیست افرادی که در اینستاگرام دنبال می‌کنید را باز کنید و با خودتان بررسی کنید که کدام این افراد را از ابتدای ورود به اینستاگرام دنبال می‌کردید، کدامشان را به انتخاب خوب فالو کردید، در حال حاضر از محتوای کدوم صفحات واقعا لذت می‌برید؟ حتی اگر دقت کنید تعدادی از افراد هستند که هیچ علاقه‌ای به محتوای تولید شده از طرف آن‌ها نداریم و هرگز پست‌ها و استورهایشان را دنبال نمی‌کنید اما به دلیلی که خودمان نمی‌دانیم، آن‌ها را فالو کردیم!

موضوعات محبوب و جذابی هستند که کاربران اینستاگرام در سطح جهان علاقه زیادی به آن‌ها دارند، البته این علاقه می‌تواند بر اساس کشور و منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنند متفاوت باشد، به عنوان مثال مردم یک شهر اهمیت ویژه‌ای به ورزش می‌دهند و پیج‌های ورزشی را بیشتر دنبال می‌کنند، یا شاید مردم یک منطقه به فیلم و سریال یا موسیقی علاقه بیشتری داشته باشند یا در اینستاگرام به دنبال مطالب طنز باشند.

تمام این موارد به نوع فرهنگ استفاده از اینستاگرام در آن منطقه باز می‌گردد، به عنوان مثال اینستاگرام در ایران یک محیط برای گذراندن اوقات فراغت است و پیج‌های طنز طرفداران زیادی در ایران دارند، زیرا نگاه مردم کشور به شبکه اینستاگرام، یک فضای اجتماعی برای سرگرم شدن است، این موضوع ممکن است در دیگر کشورها متفاوت باشد.

موضوعات محبوب اینستاگرام

اما به هر شکل موضوعاتی هستند که مردم سراسر دنیا به آن‌ها علاقه دارند و به افرادی که به دنبال راه‌اندازی یک پیج اینستاگرام هستند پیشنهاد می‌شود صفحه خود را با یکی از موضوعات زیر راه‌اندازی کنند. البته شما ابتدا باید کاربران هدف خود و علاقه آن‌ها را مشخص کنید اما موضوعات گفته شده در جهان طرفداران زیادی دارد و کاربران اینستاگرام به این شبکه اجتماعی می‌آیند تا این موضوعات را ببینند.

در عین حال ممکن است موضوعات مورد علاقه برای کاربران تیک‌تاک، توییتر، اسنپ‌چت تا فیسبوک نسبت به اینستاگرام متفاوت باشد، زیرا مرم در هر شبکه اجتماعی به دنبال یک موضوع خاص هستند. به عنوان مثال شاید کاربران در تیک‌تاک بیشتر اینفلوئنسرهایی را دنبال کنند که ویدیوهای طنز و سرگرم کننده بسازند ولی در توییتر علاقه به پیج‌های رسمی شرکت‌ها و خبری و اطلاع رسانی بیشتر باشد و به همین دلیل است که قدرت جریان‌سازی در توییتر بیشتر است و اعتراضات مردمی عموما در توییتر تشکیل می‌شود.

به هر شکل محبوب ترین موضوعات و محتواهای تصویری و ویدیویی در اینستاگرام شامل 7 عنوان زیر می‌شود:

غذا

یکی از محبوب‌ترین موضوعاتی که مردم در سراسر دنیا آن را دنبال می‌کنند غذا است. همه ما به غذا نیاز داریم و در اینستاگرام افرادی هستند که یا نحوه پخت غذا را به ما آموزش می‌دهند، یا رستورانی دارند که مردم را به آن دعوت می‌کنند و یا در خصوص نحوه صحیح غذا خوردن و حفظ سلامت بدن توضیح می‌دهند.

غذا درست کردن یک نوع هنر است و همه ما می‌توانیم از این هنر لذت ببریم، به همین دلیل هر فردی یک یا دو پیج با موضوع غذا را دنبال می‌کند و عکس‌هایی که با موضوع غذا هستند، به شکل عجیبی لایک‌ و کامنت بالایی دریافت می‌کنند.

محتوای شخصی

هدف اصلی ساخت اینستاگرام، به اشتراک گذاشتن تصاویر و ویدیوهای شخصی با دوستان، آشنایان و یا دیگر مردم در سراسر جهان است. به همین دلیل خیلی از افراد برای دنبال کردن افرادی که می‌شناسند و تماشای تصاویر و ویدیوهای شخصی آن‌ها پا به اینستاگرام گذاشته و در آن عضو هستند.

تصاویر و ویدیوهایی از خود شخص، مکان‌هایی که در آن حضور دارد، اتفاقاتی که برایش رخ داده و سلفی‌های معروف در اینستاگرام، یکی دیگر از موضوعات محبوب این شبکه اجتماعی محسوب می‌شود که در اصل، دلیل واقعی نصب اپلیکیشن اینستاگرام بر روی گوشیمان هم همین موضوع است.

گردشگری و طبیعت

این دو موضوع تقریبا در یک دسته قرار می‌گیرند. صفحات زیادی در اینستاگرام در حوزه گردشگری و طبیعت کار می‌کنند. این پیج‌ها معمولا تصاویری از مکان‌های شهری یا برون شهری را منتشر کرده و به نوعی این مکان‌ها را معرفی می‌کنند. در عین حال شرکت‌های بزرگ‌تر که در حوزه گردشگری کار می‌کنند با تصویر مقاصد محبوب کاربران، سعی در فروش بلیط، رزرو هتل و تورهای مسافرتی به مقاصد محبوب را دارند.

موضوعات محبوب اینستاگرام

حتی اینفلوئنسرهای گردشگر زیادی داریم که تصاویر زیادی از طبیعت بکر مناطق مخالف در هر شهر یا کشوری را به اشتراک می‌گذارند و یا این که عکس‌برداران بسیاری هستند که در حوزه تصویر برداری از معماری شهری، مکان‌های مختلف و البته طبیعت فعالیت می‌کنند. به این ترتیب موضوعات مربوط به طبیعت، مکان‌های گردشگری و مسافرت همواره در اینستاگرام محبوب بوده و کاربران زیادی به این موضوعات علاقه دارند.

انگیزشی

شاید برایتان جالب باشد ولی صفحاتی که مطالب انگیزشی، روانشاسی، خودشناسی، نقل قول از افراد معروف و سخنران‌های مشهور را منتشر می‌کنند، طرفداران زیادی در اینستاگرام دارند. شاید این موضوع به چشم نیاید ولی پیج‌های انگیزشی متعددی در اینستاگرام فعال هستند و همه آن‌‌ها فالوورهای زیادی دارند.

به هر شکل همه ما در طول روز با چالش‌های زیادی مواجه می‌شویم و نیاز داریم تا با دیدن متن‌ها، ویدیوها و عکس‌نوشته‌های انگیزشی، روحیه خود برای ادامه زندگی و عبور از چالش‌ها را تقویت کنیم. این یک نیاز درونی است و به طور ناخودآگاه باعث افزایش مثبت اندیشی و حس خوب در همه ما می‌شود.

حیوانات

لازم نیست به حیوانات علاقه زیادی داشته باشید تا تصاویر آن‌ها را در اینستاگرام دنبال کنید. همه افرادی که به طبیعت علاقه دارند، از دیدن تصاویر حیوانات مختلف لذت می‌برند و این نوع محتوا در سراسر دنیا طرفداران بسیاری دارد.

موضوعات محبوب اینستاگرام

افرادی هستند که به طور تخصصی در حوزه عکاسی حیوانات کار می‌کنند و دنبال کننده‌‌های میلیونی دارند، همچنین بسیاری از افراد مشهور و سلبریتی‌ها همواره تصاویری از حیوانات خانگی خود منتشر می‌کنند که واکنش فراوانی دریافت می‌کند. این موارد باعث شده تا تصاویر یا ویدیوهایی با موضوع حیوانات موضوعات محبوب کاربران در اینستاگرام باشد.

ورزش

باشگاه‌های ورزشی بزرگ و کوچک در سراسر دنیا از تمامی رشته‌های مختلف را کنار هم بگذارید، همه این باشگاه‌ها یک اکانت در اینستاگرام دارند که طرفداران آن باشگاه و ورزش این اکانت‌ها را دنبال می‌کنند. علاوه بر آن خود ورزشکاران نیز جزو پر دنبال‌کننده‌ترین صفحات در اینستاگرام هستند که برای نمونه می‌توان به رونالدو و مسی اشاره کرد که صفحاتشان در میان 5 صفجه با بشترین فالوور در اینستاگرام است.

علاوه بر آن سایت‌های خبری، تحلیلی و پیج‌های سرگرمی که منتخب ویدیوهای ورزشی در حوزه‌های مختلف را به اشتراک می‌گذارند و خود ورزشکارانی که تصاویر و ویدیوهای زیادی از تمارین خود در اینستاگرام به اشتراک می‌کنند، باعث شده‌اند تا یکی از موضوعات محبوب که خیلی از افراد برای تماشای آن‌ها به اینستاگرام می‌آیند، محتوای ورزشی باشد.

مد و لباس

علاوه بر آن که مدل‌های برندهای مختلف در اینستاگرام طرفداران زیادی دارند، برندهای مشهور لباس نیز فالوورهای زیادی در اینستاگرام دارند که به دنبال خرید تولیدات جدید این برندها هستند.

موضوعات محبوب اینستاگرام

ویژگی خرید در اینستاگرام نیز که چند سالی می‌شود به این شبکه اجتماعی اضافه شده، به افزایش محتوای مربوط به مد و لباس کمک کرده، زیرا شما در خود اینستاگرام می‌توانید لباس مورد نظر خود را انتخاب و با اتصال مستقیم به فروشگاه اینترنتی برند مورد نظر، آن کالا را خریداری کنید. اینفلوئنسرها، افراد مشهور و سلبریتی‌ها هم در میان تصاویری که از خود منتشر می‌کنند، گاها تبلیغات خوبی برای برند لباس‌های خود دارند و این موضوع باعث افزایش مخاطبان علاقه‌مند به فشن و مد در اینستاگرام شده است.

 

نوشته کاربران در اینستاگرام به چه موضوعاتی علاقه دارند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

بررسی ویژگی‌ها و کاربردهای “رمز ریال” رمزارز بومی بانک مرکزی

رمز ارز ملی

رمز ارز بومی بانک مرکزی به نام رمز ریال تا مدتی دیگر به صورت آزمایشی عرضه می‌شود، در این مطلب به طور کامل با ویژگی‌های رمزریال آشنا می‌شویم.

شاید بهترین واژه برای توصیف ظهور رمزارزها به بازار اقتصادی در دنیا “سونامی” باشد. سونامی رمزارزها از 12 – 13 سال پیش و با موج‌های کوچی آغاز شد، اما در طی این سال‌های این موج کوچک به یک سونامی تبدیل شد که معادلات زیادی را در بازار اقتصادی و مالی در جهان تغییر داده است.

طبیعتا بازار مالی ایران از این سونامی در امان نبود، طی چند سال اخیر بسیاری از ایرانی‌ها به بازار رمزارزها وارد شدند و به خریدار، فروشنده یا هولدر در این بازار تبدیل شدند، طبق اطلاعاتی که سال گذشته منتشر شد، بیش از 12 میلیون ایرانی، ارز دیجیتال خریداری کرده‌اند، همچنین گزاری یورونیوز در این خصوص نشان داد که حجم معاملات ایرانی‌ها در این بازار به بیش از 40 میلیون دلار رسیده است. در همین مدت شرکت‌ها و استارتاپ‌های متعددی هم به این حوزه وارد شده و کسب‌و‌کار برپایه رمزهای دیجیتال نیز در کشور رونق گرفت.

اما این اتفاقات باعث نشد که استفاده از رمزارزها در ایران قانونی شود، از همان ابتدا مراجع ذیصلاح با استفاده و حتی رونق بازار رمزارزها در کشور مخالفت کردند و تلاش کردند تا به روش‌های مختلف این بازار را مدیریت کنند. اما نکته اساسی رمزارزها این است که قابل مدیریت و کنترل کردن نیستند، خاصیت‌هایی مانند غیرمتمرکز بودند رمزارزها موجب می‌شود تا بتوان بدون مدیریت یک مرجع و به صورت غیرقابل ردیابی از رمزارزها استفاده کرد.

این بزرگ‌ترین و مهم‌ترین ایرادی است که مسئولین اقتصادی ایرانی به رمزارزها وارد می‌کنند. به طور کلی در ایران چیزی که غیر قابل ردیابی و مدیریت از سمت دولت نباشد، نفی می‌شود. این نوع تفکر به طور کلی با ماهیت رمزارزها در مغایرت است و به همین دلیل است که شاید هرگز رمزارزها در ایران به صورت قانونی مورد استفاده قرار نگیرند.

رمز ریال، جایگزین بومی رمزارزها

اما مانند همیشه گزینه جایگزین ساخت یک نسخه بومی است، در خصوص رمزارزها هم موضوع ساخت رمزارز بومی در یکی دو سال گذشته مطرح شده و صحبت‌هایی در خصوص آن به میان آمده است. در سال 96 بود که آذری جهرمی، وزیر ارتباطات وقت خبر از راه‌اندازی ارز دیجیتال بومی با کمک پست بانک داد. سپس بانک مرکزی به این موضوع ورود پیدا کرد و در زمان مدیریت پیشین و فعلی بانک مرکزی چندباری در خصوص راه‌اندازی رمزارز ملی و بومی صحبت شده است، اتفاقی که تاکنون رخ نداده و صرفا در حد همان حرف باقی مانده است.

اما پروژه تولید رمز پول ملی با نام “رمز ریال” از دست پروژه‌هایی است که به نظر می‌رسد با تغییر ساختار و شکل کلی رمزارزها به عنوان یک رمز پول با سایه‌ای از یک رمز ارز نهایی شده و به زودی نسخه آزمایشی آن عرضه خواهد شد.

رمز ریال، رمز ارز نه ولی رمز پولی است که طبق گفته رئیس بانک مرکزی مد‌هاست که در نهاد سیاست‌گذار پولی و بانکی مطرح بوده و با تلاش کارشناسان اقتصادی، فنی و نشر اسکناس تا مرحله عملیاتی به صورت آزمایشی پیش رفته و به سرانجام رسیده است.

رمزریال نه رمز ارز است و نه پول سپرده‌ای که در بانک داریم، این نوع رمز پول نه برای سرمایه‌گذاری مناسب است و نه سود و ضرر‌های یک شبه دارد، این ویژگی‌ها باعث شده تا ماهیت رمز ریال برای بسیاری از مردم گنگ و نامفهوم باشد، به همین دلیل در این مطلب به طور کامل در خصوص تفاوت‌های رمز ریال با رمزارزها و تفاوت رمزریال با اسکناس و سپرده‌های بانکی خواهیم پرداخت.

تفاوت رمز ریال با رمزارزها

رمز ریال تا حدودی شبیه به یک رمز ارز بدون قابلیت تمرکززدایی است، در واقع رمز ارزی که قابل پیگیری باشد و بتوان آن را مدیریت کرد. همانطور که گفتیم بزرگ‌ترین مشکل مسئولین با رمزارزها غیر قابل مدیریت و غیر متمرکز بودن آن‌ها است. به این ترتیب ایران رمز پولی را ایجاد کرده که این دو خاصیت را نداشته باشد.

یعنی رمز ایران به طور کامل متمرکز است و به نوعی ریال هوشمند محسوب می‌شود، برای همین به طور کامل به ریال وابسته است و ارزش آن بر اساس ارزش ریال تعیین می‌شود. رمز ریال قابل تولید یا استخراج نیست، شما می‌توانید ریال خود را به رمز ریال تبدیل کنید و امکان تولید رمزریال بیش از ارزش سرمایه ریالی نیست.

پشتوانه رمز ریال خود ریال است به این ترتیب بخشی از ریال بازار به رمز ریال تبدیل می‌شود و توسط مردم مورد استفاده قرار می‌گیرد. به این شکل هم رمز ریال پشتوارنه فیزیکی دارد و هم می‌توان آن را مدیریت کرد. همچنین نمی‌توان بر روی رمزریال سرمایه‌گذاری کرد زیرا به طور کلی بر روی واحد پولی کشوری که در آن زندگی می‌کنید نمی‌توانید سرمایه‌گذاری کرد و ذخیره کردن رمز ریال مصداق پس‌انداز کردن است.

رمز ریال به طور انحصاری توسط بانک مرکزی ارائه می‌شود و مانند ریال مدیریت آن در دستان بانک مرکزی است، به همین دلیل است که نمی‌توان آن را استخراج کرد و به طور کلی با رمزارزهایی که ما امروز می‌شناسیم تفاوت دارد. اما شاید احساس کنید که رمزریال تفاوتی با پول در کارت بانکی ما ندارد زیرا جفتشان ریال دیجیتالی هستند، اما اینگونه نیست.

تفاوت رمزریال با ریال

طبق تعارف بالا، رمز ریال شباهت بسیاری به پول درون کارت‌های بانکی ما دارد، اما یک تفاوت عمده موجب می‌شود تا رمزریال از ریال دیجیتالی درون کارت‌های بانکی تفاوت داشته باشد و آن تفاوت، حذف واسطه است.

ما پول‌هایمان را در بانک نگهداری می‌کنیم و به این ترتیب بانک نقش واسط برای دریافت کارت بانکی و استفاده از آن پول است، همچنین در هر نقل و انتقال مالی و پرداخت، بانک نقش واسط را دارد به این شکل روزی که سرورهای بانک به مشکل بخورد یا اطلاعات کاربران مختل شود، شما به پولتان دسترسی نخواهید داشت.

رمز ریال اینگونه عمل نمی‌کند، رمزریال مانند اسکناس‌هایی است که در دستان شما قرار دارد ولی با کد و رمز ساخته شده‌اند. مردم برای خرج کردن اسکناس‌هایشان به هیچ واسطی نیاز ندارند، رمزریال هم به همین شکل است، یعنی شما بدون واسطه و نیاز به بانک می‌توانید پول خود را در کیف پول دیجیتالی‌تان ذخیره کنید یا آن را انتقال دهید.

رمزریال

فرض کنید برای خرید به یک فروشگاه می‌روید، با کیف پول دیجیتالی خود می‌توانید بدون هیچ واسطه‌ای و در لحظه، پول را به کیف پول فروشنده واریز کنید.

هر شخص با مراجعه به بانک می‌تواند مقداری یا تمام پول خود را به رمز ریال تبدیل و در کیف پول دیجیتالش نگهداری کند. البته در حال حاضر دو نوع کیف پول تجاری و شخصی برای نگهداری از رمزریال پیش‌بینی شده که حجم نگهداری رمزریال در هر کدام متفاوت است.

مهم‌ترین ویژگی رمز ریال قابل پیگیری بودن آن است، همانطور که گفته شد این ویژگی برخلاف بسیاری از رمزارزهای مشهور بازار است که قابل پیگیری نیستند. اما مسئولین بانک ملی برای وجود این ویژگی دلایلی آورده‌اند که در نوع خود قابل توجه است.

امنیت رمزریال، مهم‌ترین مساله از نظر بانک مرکزی

مهران محرمیان، معاون فناوری‌های نوین بانک مرکزی سال گذشته طی یک مصاحبه در خصوص بحث امنیت رمزریال گفت: بحث نظارتی و ردیابی وجوه درخصوص رمزارزها و به ویژه رمز ریال بانک مرکزی به دقت مورد توجه قرار گرفته است. در واقع طراحی به صورتی است که ردیابی وجوه به طور دقیق قابل انجام است و حتی در صورت سرقت اطلاعات رمزریال و هک گوشی تلفن هوشمند توسط سارقین و هکرها امکان ردیابی وجود دارد و در نتیجه بالاترین سطح امنیت را می‌توان برای رمزریال در مقایسه با اسکناس و حتی انتقال وجوه الکترونیک متصور بود.

محرمیان تاکید کرد: هدف از طراحی رمز ریال در بانک مرکزی تبدیل اسکناس به یک موجودیت قابل برنامه‌ریزی و برنامه‌نویسی است و ما برای  آن اصطلاح Open Money را به کار می‌بریم. با این فرآیند، پول موجودیت هوشمند پیدا می‌کند. به عنوان مثال هنگامی که فرد تسهیلاتی را به صورت رمزریال دریافت کند، این امکان برای بانک و تسهیلات‌دهنده فراهم می‌کند که مبلغ مورد نظر دقیقا در جایی سرمایه‌گذاری شود که هدف گذاری شده است. این در حالی است که در مورد اسکناس و سایر روش های انتقال وجوه امکان این ردیابی هوشمند برای تسهیلات‌دهنده و سیاست‌گذار وجود ندارد.

رمزریال

با توجه به صحبت‌های معاون فناوری‌های نوین بانک مرکزی،  از لحظه دریافت رمز ریال از بانک تا تمام مسیرهایی که این رمز پول طی می‌کند پیگیری می‌شود و به این ترتیب می‌توان جلوی بسیاری از فساد‌های مالی را گرفت. همچنین احتمال دزدی یا کلاهبرداری با این پول تقریبا به صفر نزدیک می‌شود.

اما با این وجود می‌دانیم که بسیاری از فسادهای مالی به دلیل متمرکز بودن قدرت و انحصار در بدنه نظام مالی کشور رخ می‌دهد که برای مقابله با آن باید یک سیستم شفاف و ضد فساد مالی تهیه و تنظیم گردد و انحصار رمزریال توسط بانک مرکزی نمی‌تواند چنین سیستم شفاف و ضد فسادی را تضمین کند.

اما می‌توان رمز ریال را به عنوان جایگزینی ریال مورد نیاز روزمره نامید، رمز ریال حتی می‌تواند جایگزینی برای پول‌های موجود در بانک باشد، افرادی که قصد باز کردن سپرده‌های سود‌دار و دریافت تسهیلات در بانک ندارند می‌توانند پول خود را از بانک خارج کنند و از این پس توسط رمزریال حقوق خود را دریافت و هزینه کنند، دیگر نیازی هم به پرداخت کارمزد به بانک یا درگاه‌های واسط نیست.

رمز ریال فازهای نهایی تولید را به سر می‌برد و به زودی به صورت آزمایشی عرضه می‌شود، نظر شما در مورد این رمز پول چیست؟ آیا در صورت عرضه رمز ریال از آن استفاده خواهید کرد؟

 

 

نوشته بررسی ویژگی‌ها و کاربردهای “رمز ریال” رمزارز بومی بانک مرکزی اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نگاهی به گرانی اینترنت در کشور؛ میانگین هزینه اینترنت مردم ایران چقدر است؟

پس از گرانی قیمت اینترنت در کشور، قصد داریم تا نگاهی به میانگین هزینه اینترنت در ایران و مقایسه آن با دیگر کشورهای دنیا داشته باشیم.

به تازگی خبر افزایش قیمت بسته‌های اینترنت و حذف برخی از بسته‌های خوش قیمت و محبوب از طرف اپراتورهای تلفن همراه و شرکت‌های ارائه خدمات اینترنتی یا همان ISPها، غوغایی را در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی به پا کرده است. مردم ما آنقدر تجربه‌ تلخ از گرانی داشتند و همچنان دارند که به هر گرانی واکنش سریع نشان می‌دهند، انگار قرار نیست خبر گرانی در ایران پایان یابد.

اما به هر شکل در ابتدای سال 1401 کسی انتظار نداشت تا خبر گرانی بسته‌های اینترنت را بشنود، به ویژه آنکه به طور کلی مردم بر روی اخبار مربوط به اینترنت، حساس هم شده‌اند و اخبار ناخوشایندی مانند بسته شدن پلتفرم‌های محبوب و یا اجرای طرح صیانت، بارها کام آن‌ها را تلخ کرده است.

اما قرار شد تا اینترنت گران شود و هر چند تعدادی از مسئولین اعلام کردند که جلوی این کار را خواهند گرفت و با افزایش قیمت غیرقانونی برخورد خواهند کرد اما واقعیت آن است که گرانی بسته‌های اینترنت غیرقانونی نیست.

دلیل گران شدن تعرفه‌های اینترنت

بر اساس مصوبه رگولاتوری در سال 95، یک بازه قیمتی برای تعیین هزینه بسته‌های اینترنت تعیین شده است که از همان زمان تا حالا، اپراتورها و شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی بر اساس قیمت نزدیک به کف این بازه در حال ارائه اینترنت بودند، شرایط اقتصادی چندسال پیش و رقابت جدی اپراتورها باعث شد تا همراه اول و ایرانسل و از طرفی ISPها همواره به دنبال ارائه قیمت ارزان‌تر باشند تا بتوانند مشترکان بیشتری را به سمت خود جذب کنند.

اما شرایط اقتصادی حالا مانند 4 یا 5 سال پیش نیست، قیمت‌ها به شدت افزایش پیدا کرده و تحریم‌ها هم کار توسعه پوشش اینترنت، افزایش کیفیت و توسعه شرکت‌ها را سخت کرده است. به این ترتیب سال گذشته اپراتورها در حرکتی متحد تصمیم گرفتند تا قیمت بسته‌های اینترنت خود را افزایش داده و بسته‌های ارزان قیمت محبوب خود را حذف کنند.

این اتفاق در حالی رخ داد که مردم بیش از پیش به اینترنت نیاز داشتند و کلاس‌های درسی و دانشگاهی و کار بسیاری از شرکت‌ها به صورت غیرحضوری و اینترنتی پیگیری می‌شد. در آن زمان مجلس اجازه افزایش قیمت را به اپراتورها نداد و قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن هیچ اپراتوری تا پایان سال 1400 اجازه افزایش قیمت‌های خود را نداشت، هرچند که این افزایش قیمت همچنان بر اساس بازه تعیین شده رگولاتوری در سال 95 بود.

اما باید از سوی دیگر نگاهی به این ماجرا داشت، در عین حالی که اپراتورها و ISPها حق دارند تا قیمت‌های خود را افزایش دهند اما باید توجه داشت که کیفیت خدمات این شرکت‌ها طی چند سال اخیر هیچ رشد و پیشرفتی نداشته است. به ویژه در زمینه اینترنت ثابت که دچار عقب‌ماندگی شدیدی شده‌ایم و عدم تامین زیرساخت مناسب و عدم افزایش کیفیت اینترنت موجب نارضایتی مردم از سطح خدمات ارائه شده است.

چرا نباید اینترنت گران شود

در خصوص پایین ماندن کیفیت خدمات اینترنتی باید به سه مورد اشاره کرد، ابتدا آنکه در زمینه اینترنت ثابت هیچ پیشرفت موثری طی 5 سال اخیر دیده نمی‌شود و توسعه فیبرنوری به طور کامل رها شده و در این زمینه مخابرات متهم ردیف اول است. در این خصوص نارضایتی مردم از کیفیت اینترنت ثابت مشهود است زیرا طی 5 سال اخیر درصد نفوذ اینترنت ثابت زیر 20 مانده و هیچ تغییری نکرده است.

نکته دوم در خصوص پوشش اینترنت همراه دو اپراتور همراه اول و ایرانسل است که طبق وعده وعیدهای وزیر ارتباطات پیشین، رشد پیش‌بینی شده اتفاق نیفتاد و شاهد آن بودیم که در دوران شیوع کرونا مناطق بسیاری از شهرهای کوچک و روستاها به اینترنت پرسرعت دسترسی نداشتند.

میانگین هزینه اینترنت

اما نکته سوم آن است که بر اساس گفته معاون وزیر ارتباطات پیشین، درآمد ISPها از هر خط ADSL از سال 96 تا 1400 سه برابر شده است و طبیعتا با افزایش درآمد باید هزینه اینترنت کاهش پیدا کند، البته باید دید که این افزایش درآمد در مقایسه با تورم چه نسبتی دارد اما به هر شکل با افزایش مشترکان اینترنت و افزایش مصرف آن‌ها در دوسال اخیر، طبیعتا اپراتورها و ISPها با افزایش درآمد مواجه شدند، موضوعی که در گرانی اخیر به آن توجه نمی‌شود.

به هر شکل با وجود ایرادات اساسی وارد به کیفیت خدمات اینترنت همراه و ثابت، قیمت بسته‌های اینترنت افزایش پیدا کرد. اما مورد دیگری که باید به آن پرداخت، سهم هزینه اینترنت در سبد مخارج مردم ایران و مقایسه آن با دیگر کشورهای جهان است.

میانگین هزینه اینترنت بر اساس آمارهای داخلی

در این خصوص باید میانگین هزینه اینترنت مردم ایران در سال 99 و 1400 و همچنین سهم اینترنت این هزینه را محاسبه کنیم. طبق آمارهای رسمی، میانگین هزینه مردم ایران در سال 99 حدود 4 تا 5 میلیون تومان بود. البته باید دقت داشت که میزان درآمد با هزینه تفاوت دارد و در واقع میزان هزینه همواره کمتر از درآمد فرد است.

اما طبق آمارهای رسمی داخلی، میزان هزینه هر فرد برای اینترنت در سال 99 مبلغی حدود 25 تا 35 هزار تومان بود، این رقم با توجه به هزینه اینترنت بین همه مردم (از جمله افرادی که در روستا زندگی می‌کنند تا افرادی که کارشان با اینترنت است و شاید ماهی چند صد گیگابایت اینترنت نیاز داشته باشند) در نظر گرفته شده است. بر اساس این آمار، میزان هزینه اینترنت برای هر فرد در کشور به طور میانگین کمتر از یک درصد هزینه است که رقم بسیار پایینی محسوب می‌شود.

اما هرچند آمارهای دقیق از میانگین درآمد و هزینه‌کرد مردم در سال 1400 منتشر نشده اما براساس میزان تورم و نظرسنجی‌ها، برخی از بنگاه‌های اقتصادی اعلام کردند که در سال 1400 میانگین درآمد مردم حدود 9 میلیون تومان و میزان هزینه آن‌ها حدود 7 میلیون تومان بوده است.

به این ترتیب میزان هزینه ماهانه مردم حدود 40 درصد رشد داشته و اگر همین نسبت را در خصوص اینترنت در نظر بگیریم، رقم تقریبی 50 هزار تومان به دست می‌آید که همچنان کمتر از یک درصد هزینه مردم است. اما هر دو آمار به نظر با واقعیت تفاوت زیادی دارد.

میانگین هزینه اینترنت بر اساس آمارهای بین‌المللی

اما آمارهای بین المللی براساس درآمد و هزینه دلاری و مقایسه آن با دیگر کشورها نسبت به آمارهایی که در داخل کشور ارائه شده، تفاوت چشمگیری دارد.

براساس آمارهایی که سایت‌هایی مانند World Data و Numbeo ارائه داده‌اند، مردم ایران به طور میانگین حدود 8 درصد از درآمد خود را صرف هزینه اینترنت می‌کنند. بر اساس این آمارها، درآمد مردم ایران به طور ماهیانه حدود 250 دلار است و از این درآمد حدود 20 دلار صرف هزینه‌های مربوط به اینترنت می‌شود.

اگر بخواهیم نسبت 8 درصد را محاسبه کنیم، مردم ایران به طور میانگین در سال 99 حدود 400 هزار تومان و در سال 1400 حدود 560 هزار تومان خرج اینترنت کردند. آماری که به نظر می‌رسید کمی بیشتر از میانگین صرف هزینه مردم در طول ماه است اما از آمار زیر یک درصدی که در ایران ارائه شده به واقعیت نزدیک‌تر است.

اگر بخواهیم هزینه اینترنت در کشور را با دیگر کشورهای دنیا مقایسه کنیم باید میزان درآمد مردم در این کشورها را نیز در نظر بگیریم. به عنوان مثال مردم امارات به طور میانگین ماهانه 100 دلار پول اینترنت می‌دهند ولی میانگین درآمد در این کشور 3 هزار و 200 دلار است که بر همین اساس آن‌ها ماهانه 3 درصد از حقوق خود را برای اینترنت می‌دهند.

مردم آمریکا ماهانه 5 هزار و 300 دلار درآمد دارند و 65 دلار پول اینترنت می‌دهند که در واقع 1.2 درصد حقوقشان است. در ادامه میانگین درآمد و هزینه اینترنت در کشورهای مختلف با ایران را مقایسه کرده‌ایم.

بر همین اساس مردم ایران نسبت به خیلی از کشورهای دنیا، درصد زیادی از حقوقشان را برای اینترنت می‌دهند و این نشان می‌دهد که اینترنت در ایران به آن شکلی که بیان می‌شود ارزان نیست. مردم ایران ماهانه مجبور هستند تا علاوه بر دیگر هزینه‌هایشان، پول قابل توجهی برای اینترنت دهند و در عوض کیفیت خدمات بالایی نیز دریافت نمی‌کنند و این موضوعی است که مسئولین باید به آن اشراف داشته تا در مقابل افزایش قیمت، به دنبال افزایش کیفیت و پوشش‌دهی آن نیز باشند.

کشور

میانگین درآمد ماهانه / دلار

میانگین هزینه اینترنت ماهانه / دلار

درصد هزینه اینترنت از درآمد

اسرائیل
3500
28
0.6%
سوییس
6800
56
0.8%
کره جنوبی
2700
23
0.9%
ترکیه
754
9
1.2%
آمریکا
5300
67
1.3%
استرالیا
4400
55
1.3%
مالزی
881
27
3%
امارات
3200
100
3.2%
عربستان صعودی
1800
70
4%
هند
160
9
5.7%
مصر
250
15
6%
ایران
240
20
8%
آفریقای جنوبی
501
54
10%
مراکش 
252
33
13%

 

 

نوشته نگاهی به گرانی اینترنت در کشور؛ میانگین هزینه اینترنت مردم ایران چقدر است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نگاهی به گرانی اینترنت در کشور؛ میانگین هزینه اینترنت مردم ایران چقدر است؟

پس از گرانی قیمت اینترنت در کشور، قصد داریم تا نگاهی به میانگین هزینه اینترنت در ایران و مقایسه آن با دیگر کشورهای دنیا داشته باشیم.

به تازگی خبر افزایش قیمت بسته‌های اینترنت و حذف برخی از بسته‌های خوش قیمت و محبوب از طرف اپراتورهای تلفن همراه و شرکت‌های ارائه خدمات اینترنتی یا همان ISPها، غوغایی را در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی به پا کرده است. مردم ما آنقدر تجربه‌ تلخ از گرانی داشتند و همچنان دارند که به هر گرانی واکنش سریع نشان می‌دهند، انگار قرار نیست خبر گرانی در ایران پایان یابد.

اما به هر شکل در ابتدای سال 1401 کسی انتظار نداشت تا خبر گرانی بسته‌های اینترنت را بشنود، به ویژه آنکه به طور کلی مردم بر روی اخبار مربوط به اینترنت، حساس هم شده‌اند و اخبار ناخوشایندی مانند بسته شدن پلتفرم‌های محبوب و یا اجرای طرح صیانت، بارها کام آن‌ها را تلخ کرده است.

اما قرار شد تا اینترنت گران شود و هر چند تعدادی از مسئولین اعلام کردند که جلوی این کار را خواهند گرفت و با افزایش قیمت غیرقانونی برخورد خواهند کرد اما واقعیت آن است که گرانی بسته‌های اینترنت غیرقانونی نیست.

دلیل گران شدن تعرفه‌های اینترنت

بر اساس مصوبه رگولاتوری در سال 95، یک بازه قیمتی برای تعیین هزینه بسته‌های اینترنت تعیین شده است که از همان زمان تا حالا، اپراتورها و شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی بر اساس قیمت نزدیک به کف این بازه در حال ارائه اینترنت بودند، شرایط اقتصادی چندسال پیش و رقابت جدی اپراتورها باعث شد تا همراه اول و ایرانسل و از طرفی ISPها همواره به دنبال ارائه قیمت ارزان‌تر باشند تا بتوانند مشترکان بیشتری را به سمت خود جذب کنند.

اما شرایط اقتصادی حالا مانند 4 یا 5 سال پیش نیست، قیمت‌ها به شدت افزایش پیدا کرده و تحریم‌ها هم کار توسعه پوشش اینترنت، افزایش کیفیت و توسعه شرکت‌ها را سخت کرده است. به این ترتیب سال گذشته اپراتورها در حرکتی متحد تصمیم گرفتند تا قیمت بسته‌های اینترنت خود را افزایش داده و بسته‌های ارزان قیمت محبوب خود را حذف کنند.

این اتفاق در حالی رخ داد که مردم بیش از پیش به اینترنت نیاز داشتند و کلاس‌های درسی و دانشگاهی و کار بسیاری از شرکت‌ها به صورت غیرحضوری و اینترنتی پیگیری می‌شد. در آن زمان مجلس اجازه افزایش قیمت را به اپراتورها نداد و قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن هیچ اپراتوری تا پایان سال 1400 اجازه افزایش قیمت‌های خود را نداشت، هرچند که این افزایش قیمت همچنان بر اساس بازه تعیین شده رگولاتوری در سال 95 بود.

اما باید از سوی دیگر نگاهی به این ماجرا داشت، در عین حالی که اپراتورها و ISPها حق دارند تا قیمت‌های خود را افزایش دهند اما باید توجه داشت که کیفیت خدمات این شرکت‌ها طی چند سال اخیر هیچ رشد و پیشرفتی نداشته است. به ویژه در زمینه اینترنت ثابت که دچار عقب‌ماندگی شدیدی شده‌ایم و عدم تامین زیرساخت مناسب و عدم افزایش کیفیت اینترنت موجب نارضایتی مردم از سطح خدمات ارائه شده است.

چرا نباید اینترنت گران شود

در خصوص پایین ماندن کیفیت خدمات اینترنتی باید به سه مورد اشاره کرد، ابتدا آنکه در زمینه اینترنت ثابت هیچ پیشرفت موثری طی 5 سال اخیر دیده نمی‌شود و توسعه فیبرنوری به طور کامل رها شده و در این زمینه مخابرات متهم ردیف اول است. در این خصوص نارضایتی مردم از کیفیت اینترنت ثابت مشهود است زیرا طی 5 سال اخیر درصد نفوذ اینترنت ثابت زیر 20 مانده و هیچ تغییری نکرده است.

نکته دوم در خصوص پوشش اینترنت همراه دو اپراتور همراه اول و ایرانسل است که طبق وعده وعیدهای وزیر ارتباطات پیشین، رشد پیش‌بینی شده اتفاق نیفتاد و شاهد آن بودیم که در دوران شیوع کرونا مناطق بسیاری از شهرهای کوچک و روستاها به اینترنت پرسرعت دسترسی نداشتند.

میانگین هزینه اینترنت

اما نکته سوم آن است که بر اساس گفته معاون وزیر ارتباطات پیشین، درآمد ISPها از هر خط ADSL از سال 96 تا 1400 سه برابر شده است و طبیعتا با افزایش درآمد باید هزینه اینترنت کاهش پیدا کند، البته باید دید که این افزایش درآمد در مقایسه با تورم چه نسبتی دارد اما به هر شکل با افزایش مشترکان اینترنت و افزایش مصرف آن‌ها در دوسال اخیر، طبیعتا اپراتورها و ISPها با افزایش درآمد مواجه شدند، موضوعی که در گرانی اخیر به آن توجه نمی‌شود.

به هر شکل با وجود ایرادات اساسی وارد به کیفیت خدمات اینترنت همراه و ثابت، قیمت بسته‌های اینترنت افزایش پیدا کرد. اما مورد دیگری که باید به آن پرداخت، سهم هزینه اینترنت در سبد مخارج مردم ایران و مقایسه آن با دیگر کشورهای جهان است.

میانگین هزینه اینترنت بر اساس آمارهای داخلی

در این خصوص باید میانگین هزینه اینترنت مردم ایران در سال 99 و 1400 و همچنین سهم اینترنت این هزینه را محاسبه کنیم. طبق آمارهای رسمی، میانگین هزینه مردم ایران در سال 99 حدود 4 تا 5 میلیون تومان بود. البته باید دقت داشت که میزان درآمد با هزینه تفاوت دارد و در واقع میزان هزینه همواره کمتر از درآمد فرد است.

اما طبق آمارهای رسمی داخلی، میزان هزینه هر فرد برای اینترنت در سال 99 مبلغی حدود 25 تا 35 هزار تومان بود، این رقم با توجه به هزینه اینترنت بین همه مردم (از جمله افرادی که در روستا زندگی می‌کنند تا افرادی که کارشان با اینترنت است و شاید ماهی چند صد گیگابایت اینترنت نیاز داشته باشند) در نظر گرفته شده است. بر اساس این آمار، میزان هزینه اینترنت برای هر فرد در کشور به طور میانگین کمتر از یک درصد هزینه است که رقم بسیار پایینی محسوب می‌شود.

اما هرچند آمارهای دقیق از میانگین درآمد و هزینه‌کرد مردم در سال 1400 منتشر نشده اما براساس میزان تورم و نظرسنجی‌ها، برخی از بنگاه‌های اقتصادی اعلام کردند که در سال 1400 میانگین درآمد مردم حدود 9 میلیون تومان و میزان هزینه آن‌ها حدود 7 میلیون تومان بوده است.

به این ترتیب میزان هزینه ماهانه مردم حدود 40 درصد رشد داشته و اگر همین نسبت را در خصوص اینترنت در نظر بگیریم، رقم تقریبی 50 هزار تومان به دست می‌آید که همچنان کمتر از یک درصد هزینه مردم است. اما هر دو آمار به نظر با واقعیت تفاوت زیادی دارد.

میانگین هزینه اینترنت بر اساس آمارهای بین‌المللی

اما آمارهای بین المللی براساس درآمد و هزینه دلاری و مقایسه آن با دیگر کشورها نسبت به آمارهایی که در داخل کشور ارائه شده، تفاوت چشمگیری دارد.

براساس آمارهایی که سایت‌هایی مانند World Data و Numbeo ارائه داده‌اند، مردم ایران به طور میانگین حدود 8 درصد از درآمد خود را صرف هزینه اینترنت می‌کنند. بر اساس این آمارها، درآمد مردم ایران به طور ماهیانه حدود 250 دلار است و از این درآمد حدود 20 دلار صرف هزینه‌های مربوط به اینترنت می‌شود.

اگر بخواهیم نسبت 8 درصد را محاسبه کنیم، مردم ایران به طور میانگین در سال 99 حدود 400 هزار تومان و در سال 1400 حدود 560 هزار تومان خرج اینترنت کردند. آماری که به نظر می‌رسید کمی بیشتر از میانگین صرف هزینه مردم در طول ماه است اما از آمار زیر یک درصدی که در ایران ارائه شده به واقعیت نزدیک‌تر است.

اگر بخواهیم هزینه اینترنت در کشور را با دیگر کشورهای دنیا مقایسه کنیم باید میزان درآمد مردم در این کشورها را نیز در نظر بگیریم. به عنوان مثال مردم امارات به طور میانگین ماهانه 100 دلار پول اینترنت می‌دهند ولی میانگین درآمد در این کشور 3 هزار و 200 دلار است که بر همین اساس آن‌ها ماهانه 3 درصد از حقوق خود را برای اینترنت می‌دهند.

مردم آمریکا ماهانه 5 هزار و 300 دلار درآمد دارند و 65 دلار پول اینترنت می‌دهند که در واقع 1.2 درصد حقوقشان است. در ادامه میانگین درآمد و هزینه اینترنت در کشورهای مختلف با ایران را مقایسه کرده‌ایم.

بر همین اساس مردم ایران نسبت به خیلی از کشورهای دنیا، درصد زیادی از حقوقشان را برای اینترنت می‌دهند و این نشان می‌دهد که اینترنت در ایران به آن شکلی که بیان می‌شود ارزان نیست. مردم ایران ماهانه مجبور هستند تا علاوه بر دیگر هزینه‌هایشان، پول قابل توجهی برای اینترنت دهند و در عوض کیفیت خدمات بالایی نیز دریافت نمی‌کنند و این موضوعی است که مسئولین باید به آن اشراف داشته تا در مقابل افزایش قیمت، به دنبال افزایش کیفیت و پوشش‌دهی آن نیز باشند.

کشور

میانگین درآمد ماهانه / دلار

میانگین هزینه اینترنت ماهانه / دلار

درصد هزینه اینترنت از درآمد

اسرائیل
3500
28
0.6%
سوییس
6800
56
0.8%
کره جنوبی
2700
23
0.9%
ترکیه
754
9
1.2%
آمریکا
5300
67
1.3%
استرالیا
4400
55
1.3%
مالزی
881
27
3%
امارات
3200
100
3.2%
عربستان صعودی
1800
70
4%
هند
160
9
5.7%
مصر
250
15
6%
ایران
240
20
8%
آفریقای جنوبی
501
54
10%
مراکش 
252
33
13%

 

 

نوشته نگاهی به گرانی اینترنت در کشور؛ میانگین هزینه اینترنت مردم ایران چقدر است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.