تجربه تلخ استفاده از اینترنت رسپینا: سواستفاده در روز روشن!

در این مقاله تجربه تلخ استفاده از اینترنت رسپینا را می‌خوانید و با نوعی سواستفاده مدرن توسط برخی اپراتورها آشنا خواهید شد که شاید هرکسی از آن اطلاع نداشته باشد!

شما بعد از نقل مکان و چیدن وسایل در خانه جدید، چه می‌کنید؟ یکی از مهم‌ترین کارها بعد از تغییر منزل و سکونت در جای دیگری، خرید سرویس اینترنت ADSL، یا به اصطلاح خودمان خرید اینترنت خانگی است. بالاخره این روزها داشتن اینترنت خوب در خانه شاید از نان شب هم واجب‌تر باشد!

اینترنت رسپینا با طعم تلخ!

من هم مثل همه شما و به واسطه شرایط کاری خودم، به دنبال یک سرویس اینترنت خوب برای خانه جدیدمان بودم. بعد از پرس‌وجوهای فراوان و ناامید شدن از اینترنت مخابرات عزیز (!)، با یک گزینه جدید و شگفت‌انگیز به نام رسپینا مواجه شدم. شرکتی که علاوه بر سازمان‌ها، به برج‌ها و مجتمع‌های مسکونی سرویس‌ اینترنت خانگی می‌دهد. البته ظاهرا خیلی حوصله برخورد با ارباب رجوع را ندارند و برای این‌کار، برخی نمایندگی‌ها را انتخاب کرده و سرویس اینترنت خودشان را از این طریق، به دست مشتری می‌رسانند. برای مجتمعی که من زندگی می‌کنم، شرکت عهد ایرانیان به عنوان نمایندگی رسمی رسپینا فعالیت می‌کند.

وقتی با رسپینا آشنا شدم و سرویس‌های اینترنت و تعرفه‌های آن را دیدم، حقیقتا کمی جا خوردم و حس کردم که جای تهران، در یک کشور پیشرفته زندگی می‌کنم! ارایه چنین خدماتی با قیمت مناسب، آن هم در ایران، بعید به نظر می‌رسید. تصورش را بکنید که بعد از درخواست برای داشتن اینترنت، خیلی زود و تنها چند ساعت بعد، فردی به عنوان کارشناس به منزل مراجعه کند و همان لحظه اینترنت وصل شود؛ آن هم اینترنتی با سرعت 8 مگابیت و حجم ماهیانه 1000 گیگابایت! بله درست خواندید، رسپینا با قیمتی نزدیک به سایر شرکت‌های ارایه دهنده خدمات اینترنتی، سرویسی با سرعت 8 مگابیت و حجم 1000 گیگابایت اینترنت بین‌الملل به صورت ماهیانه داشت که نظر هر خریداری را به خودش جلب می‌کرد.

من که به واسطه کارم به حجم بالا نیاز داشتم، از داشتن چنین سرویسی با قیمت مناسب به وجد آمده بودم، غافل از اینکه سرویس مورد نظر، یک طعمه برای جلب نظر مخاطب است و در واقعیت، یک تور ماهیگیری بزرگ از دوردست به چشم می‌خورد و شما در این ماجرا، نقش یک ماهی را بازی می‌کنید که در دریای طعمه‌ها، از همه جا بی‌خبر در حال شنا کردن است!

دو سه ماهی گذشت و من از کیفیت، سرعت، حجم و خدماتی که دریافت می‌کردم، بسیار راضی بودم و حتی به همه توصیه می‌کردم که از رسپینا استفاده کنید؛ تا اینکه به یک‌باره آن سرویس محبوب دل‌ها، با افزایش قیمت مواجه شد و حجمش شاید به یک دهم سابق رسید! یعنی تقریبا چیزی شبیه به سایر سرویس‌هایی که در جاهای مختلف می‌بینیم؛ به عبارت دیگر، عملا این سرویس، جذابیت خودش را از دست داد و کاملا به یک سرویس معمولی تبدیل شد.

چند باری با پشتیبانی صحبت داشتم و گلایه کردم که من مشتری این سرویس بوده‌ام و بدون اطلاع قبلی، سرویس کاملا حذف شده و هیچ گزینه جایگزینی برای آن وجود ندارد؛ اما خب شخصا به دلایلی که احتمالا شما هم می‌دانید، خیلی اهل سر و کله‌ زدن با پشتیبانی نیستم و تصمیم گرفتم که بیخیال شوم و سرویس دیگری را انتخاب کنم.

در پنل رسپینا، بهترین سرویس موجود که حجم مناسبی ارایه می‌داد، سرویس 16 مگابیت یک‌ساله با حجم 4800 گیگابایت بود؛ یعنی به صورت میانگین، 400 گیگابایت در هر ماه می‌توانستم از اینترنت رسپینا استفاده کنم. من هم با دیدن این سرویس، با این نگاه که «مثل قبل که نیست اما خب بد هم نیست» هزینه را پرداخت و سرویس را با قیمت میلیونی خریداری کردم. از لحاظ حجم، مشکل خاصی با رسپینا نداشتم و سرویس مورد نظر می‌توانست تا حدودی کار من را راه بیندازد اما مشکل دیگری بوجود آمد! سرعت اینترنت هیچوقت در طول یکسال به بیش از ۱۲ مگابیت نرسید! یعنی هزینه سرویس ۱۶ مگابیت از من گرفته شد و عملا یک سرویس ۱۲ مگابیت داشتم! در حالی‌که حتی خود رسپینا می‌گوید که هدفش این است که حداقل سرعت دریافتی کاربر، برابر و یا بیشتر از سرویس خریداری شده باشد!

سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی وارد می‌شود

وقتی موضوع از طریق پیگیری با پشتیبانی به جایی نرسید، تصمیم گرفتم که ماجرا را از طریق سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی پیگیری کنم. چون از قدیم این جمله یا مثل معروف همیشه گوشه ذهنم بود که «دزدی فقط از دیوار مردم بالا رفتن نیست» و خوشبختانه سازمانی وجود دارد که بتوان از شرکت‌های اینترنتی بابت نارضایتی از سرویس خریداری شده، شکایت کرد. از مزایای ثبت شکایت در این سازمان همین بس که دیگر لازم نیست شما پیگیر ماجرا باشید و مدام با پشتیبانی صحبت کنید، خودشان پیگیری می‌کنند و با شما تماس می‌گیرند.

سایت سازمان تنظیم مقررات را پیدا کردم و با ارایه اطلاعات شخصی، اسکرین شات از سرعت دریافت شده و عدم مطابقت آن با سرویس خریداری شده و پاره‌ای از توضیحات تکمیلی، یک شکایت از رسپینا ثبت کردم. حدودا یک ساعت بعد، پیامی از رسپینا در پنل سازمان تنظیم مقررات دریافت کردم که در حال پیگیری موضوع هستند. 4 روز گذشت و دوباره پیامی مبنی بر پیگیری ماجرا از سمت رسپینا دریافت شد. پس از آن از سمت رسپینا با من تماس گرفته شد و کارشناس شرکت نتیجه شکایت من را اعلام کرد.

ایشان گفتند که افزایش قیمت سرویس و کاهش حجم چند برابری آن بدون اطلاع به کاربر و یا عدم عرضه سرویس جایگزین، زیر نظر سازمان تنظیم مقررات صورت گرفته و عملا تخلفی وجود ندارد (موردی که حداقل شخصا با کمی تردید به آن نگاه می‌کنم). در رابطه با عدم تطابق سرعت خریداری شده با چیزی که در حال استفاده از آن هستم، گفتند که مشکل از کشش خط شماست و ارتباطی به رسپینا ندارد! موضوع زمانی جالب شد که کارشناس رسپینا رسما بندهای اعلام شده بعد از خرید سرویس اینترنت را برای من بازگو کردند و گفتند که بعد از خرید سرویس، به شما گفتیم که مسئولیت سرویس خریداری شده به عهده خودتان است و وجه عودت داده نمی‌شود! من که از کشش خط و موارد این چنینی اطلاعی نداشتم، پرسیدم که خب چرا قبل از خرید سرویس حرفی از کشش خط زده نشد؟ چرا اعلام نکردین که ابتدا خط منزل را بررسی کنید و متناسب با آن سرویس مورد نظر را بخرید؟! اصلا چرا وقتی خط ما نهایتا تا ۱۲ مگابیت کشش دارد، در پنل رسپینا سرویس‌های ۱۶ مگابیتی و حتی ۲۰ مگابیتی با آب و تاب نمایش داده می‌شود (وقتی یک سرویس به نمایش در آمده و به راحتی قابل خرید است، قاعدتا یعنی شرکت می‌تواند آن را ارایه دهد)؟! سوال بعدی اینکه برای مشتری تازه وارد، کشش خط اندازه‌گیری نشده اما من که قبلا سرویس 8 مگابیت را داشتم و عملا از آپ استریم و دان استریم یا همان میزان کشش خط رسما خبر داشتید، پس چرا اعلام نکردید که لطفا سرویس 16 مگابیتی نخرید؟!

طبق حدسی که احتمالا شما هم زده باشید، کارشناس رسپینا جواب منطقی که هیچ، حتی جواب غیرمنطقی هم برای این پرسش‌ها نداشت و عملا گفت که باید قبل از خرید سرویس، کشش آن را چک کنید و بعد بخرید و به این موضوع تاکید داشت که «این را که دیگر همه می‌دانند!»، باز هم ادامه داد که مسئولیت خط خریداری شده به عهده خودتان است و تمام!

با تصور اینکه مشکل حل می‌شود، به سوال پشتیبان که می‌توانم شکایت را ببندم، پاسخ مثبت دادم اما شکایت در سازمان تنظیم مقررات با این عنوان که توضیحات به من ارایه شده، مختومه گردید! ولی من همچنان متوجه پیگیری‌های رسپینا نشدم! بعد از ۵ روز به این نتیجه رسیدند که مقصر من هستم و شکایت مختومه شد؟! هنوز هم هزینه سرعت 16 مگابیت پرداخت شده و عملا بیش از یکسال است که سرعت 12 مگابیت دریافت می‌کنم و در این بین رسپینا کوچکترین تلاشی برای حل مشکل من نکرده! به همین دلیل، درخواست تجدید نظر دادم و همچنان پیگیر ماجرا هستم تا بالاخره همان چیزی را که در پنل به من نمایش داده شده و با میل و مسئولیت خودم خریداری کرده‌ام، دریافت کنم. فکر نمی‌کنم خواسته زیادی باشد. مسئله خیلی ساده‌تر از این حرف‌هاست: من چیزی را می‌خواهم که خریده‌ام…!

مراقب طعمه‌های رسپینا برای خرید و تمدید سرویس باشید!

ظاهرا این رویه برای بسیاری از مردم که پول و وقت‌شان را صرف می‌کنند، در رسپینا وجود دارد! ابتدا با قرار دادن چند طعمه نظرتان را به خودشان جلب می‌کنند و سپس شما را ترغیب می‌کنند تا سرویس دیگری را بخرید که گمان می‌کنید به سودتان است اما غافل از اینکه اصلا نمی‌توانید از چیزی که بابتش پول پرداخت کرده‌اید، به صورت کامل استفاده کنید! یعنی رسپینا در پنل خودش به شما سرویس‌های جذاب ۱۶ و ۲۰ مگابیتی را نشان می‌دهد اما حرفی از چک کردن کشش خط نمی‌زد یا حتی کسی به شما نمی‌گوید که خط‌تان انقدر کشش دارد، لطفا سرویس با سرعت بالا نخرید!

در واقع ممکن است هر لحظه شما مثل یک ماهی از همه جا بی‌خبر در تور گرفتار شوید و مثلا یک سرویس خوب یک‌ساله با سرعت ۲۰ مگابیت را بخرید اما خط‌تان نهایتا تا ۴ مگابیت کشش داشته باشد و نتوانید از آن استفاده کنید! و وقتی اعتراض می‌کنید، با این پاسخ رو‌به‌رو می‌شوید که خب ما که مقصر نیستیم، مسئولیت سرویس خریداری شده به عهده خودتان است! خب مسئولیت ارایه سرعت به میزان خریداری شده به عهده چه کسی است؟ حقیقتا خوش به‌حال رسپینا که از مردم پول سرویس ۱۶ و ۲۰ مگابیتی را می‌گیرد و آن‌ها شاید حتی نتوانند از نصف این سرعت هم استفاده کنند و به احتمال فراوان بسیاری حتی نمی‌دانند که چه کلاه بزرگی سرشان می‌رود اما برای رسپینا همه چیز خوب‌تر از خوب است چرا که ترافیکی ایجاد نشده و یک پول خوب هم به جیب شرکت رفته است! نکته جالب اینکه مثلا برای شخصی مثل من که ظاهرا باید اینترنت 12 مگابیتی بخرم، چنین سرویسی وجود ندارد! یعنی یا باید 8 مگابیت را بخرید و از سرعت گلایه کنید یا پول 16 مگابیت را بدهید و نهایتا تا 12 مگابیت دریافت کنید و مقصر هم خودتان باشید!

وقتی کسی نمی‌تواند از چنین میزان سرعتی استفاده کند، پس چرا اصلا سرویس‌های خوش رنگ و لعاب در پنل رسپینا به نمایش در می‌آید؟ فکر نمی‌کنم نوشتن چند خط کد و یک if else ساده کار سختی باشد! به زبان عامیانه یعنی اگر مشترکی خطش به اندازه N مگابیت کشش دارد، سرویس‌های کمتر از N مگابیت را به نمایش بگذار، در غیر این صورت، تمام سرویس‌ها قابل خرید باشند؛ به همین سادگی…! کاری که رسپینا (بخوانید اکثر شرکت‌های اینترنتی) انجام نمی‌دهد، چون به ضررش تمام خواهد شد. بالاخره بسیاری از افراد مثل من، پول بیشتری می‌دهند و نمی‌توانند از سرویس استفاده کنند و رسپینا ترافیک کمتری مصرف می‌کند، پول بیشتری به جیب می‌زند و مقصر هم همه دنیا هستند بجز رسپینا!

این خانه از پای‌بست ویران است

تصور می‌کنم که چنین رویه‌ای را بسیاری از مردم عزیز کشورمان نه فقط با رسپینا که با سایر شرکت‌ها نیز تجربه کرده‌ باشند. قبل از خرید، کسی در رابطه با کشش خط، سرویس مناسب با شرایط شما و موارد دیگر صحتبی نمی‌کند و مقابل شما تعداد بسیار زیادی از سرویس‌های مختلف با سرعت و شرایط جذاب قرار می‌دهند اما بعد از خرید تازه متوجه می‌شوید که چه کلاه بزرگی سرتان رفته‌ است. برای مشترکین جدید که چنین آپشنی وجود ندارد و به مشترکین سابق هم در رابطه با این موارد توضیحی داده نمی‌شود. شخصا که مشکلی بابت هزینه پرداختی ندارم، اصلا چند صد هزار تومان وجه ناقابل از جیب من در جیب شما باشد، نوش جان‌تان؛ اما حداقل از آب گل آلود ماهی نگیرید و به مردم حرف ناصحیح نگویید! با تمام این‌ شرایط، توصیه می‌کنم حتی اگر از عالم و آدم زده شدید و محتاج یک مگابایت اینترنت بودید، به هیچ‌وجه سمت شرکت رسپینا نروید، چرا که در نهایت مقصر اصلی خودتان خواهید بود!

نظر شما چیست؟ آیا تاکنون تجربه مشابهی با رسپینا یا سایر شرکت‌ها داشته‌اید؟ تاکنون پیش آمده که سرویسی را به شما بفروشند که اصلا حتی اگر بخواهید هم توان استفاده از آن را نداشته باشید؟ یا اصلا شما همین حالا که این مقاله را می‌خوانید، همان سرعتی را دریافت می‌کنید که خریداری کرده‌اید؟! نظرات خودتان را در این باره با ما در آی‌تی‌رسان به اشتراک بگذارید.

نوشته تجربه تلخ استفاده از اینترنت رسپینا: سواستفاده در روز روشن! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

بررسی فرهنگ معرفی محصول برندهای موبایل: از دنیای شاد نوکیا تا انسان‌های تنهای اپل!

داستان فرهنگ شرکت‌های تولید کننده تلفن همراه از جمله مواردی نیست که همه اهالی فن و رسانه به آن توجه داشته باشند. شاید اصلا تاکنون به این موضوع توجه نکرده باشید که یک فرهنگ و منش خاص در بطن هر شرکت بزرگ در حوزه تولید لوازم خانگی الکترونیک و تلفن همراه وجود دارد؟!

این فرهنگ از سال‌ها پیش توسط بنیانگذاران و اولین مدیران شرکت‌های مختلف تعریف شده و در گذر زمان، مدیران جدیدتر با همان فرهنگ و با همان خط فکر بیزینس میلیون دلاری تولید تلفن همراه را ادامه داده‌اند.

البته موضوع فرهنگ و خط مشی باطنی یک شرکت بزرگ صرفاً مربوط به صنعت تولید تلفن همراه نمی‌شود، شرکت‌های بزرگ خودروسازی، ساخت لوازم خانگی، ساخت لوازم کامپیوتری و غیره نیز دارای فرهنگ خاص و یک خط مشی تعریف شده به جز درآمدزایی و سودآوری هستند.

اما این فرهنگ به چه معناست؟ فرض کنید شما مدیر یک شرکت بزرگ تولیدکننده تلفن همراه هستید. شما یک بیزینس بزرگ و پرسود دارید و هزاران نفر برای شما کار می‌کند، اما هدف واقعی شما از ایجاد، ساخت، رشد و توسعه این کسب و کار چیست؟ آیا صرفا به دنبال پول، سود و کسب مقام و موقعیت هستید و یا اینکه در ذهن خود ‌می‌خواهید مشکلات موجود در دنیا را در حد توان رفع کنید؟!

این دو هدف و بینش می‌تواند دایره محصولات، نوع تولیدات و حتی قیمت محصولات عرضه شده از سمت شما را به طور کامل تغییر دهد، در واقع اهداف اصلی ساخت و توسعه یک شرکت حتی می‌تواند بر روی قیمت محصولات آن تاثیرگذار باشد.

بگذارید با ذکر یک مثال به این موضوع بپردازیم، شرکت اپل در فروش هر آیفون خود نزدیک به ۵۰ درصد سود خالص دارد، یعنی به طور عمومی ساخت پرچمداران اپل نزدیک به ۵۰۰ تا ۶۰۰ دلار هزینه دارد ولی اپل این گوشی‌ها را با قیمت ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ دلار به فروش می‌رساند.

این شرکت به تازگی به بهانه‌های زیست‌ محیطی، شارژر را از گوشی‌های خود حذف کرده و به‌جای آن طراحی بی‌سیم خودش را به فروش می‌رساند، همه می‌دانیم که محیط زیست بهانه‌ای است تا فناوری جدید شارژر‌های آیفون به فروش برود، همان طرحی که زمانی با حذف جک هدفون و عرضه ایرپادهای بی‌سیم اتفاق افتاد. این طرحی برای افزایش سود و درآمد این شرکت است و هدف اپل در این طرح، ابتدا سود و افزایش درآمد بوده و چیزی که مدیران این شرکت به دنبال آن هستند، رشد اقتصادی و مالی اپل است، روشی که موجب شده حالا اپل به عنوان یکی از سودده‌ترین شرکت‌ها در جهان شناخته شود.

البته که اپل با ارائه فناوری‌های جدید به کمک زندگی مدرن آمده و سهم قابل توجهی در رشد توسعه فناوری در جهان دارد اما تمام حرکات و استراتژی‌های این شرکت بر پایه افزایش درآمد سودآوری بیشتر چیده شده و با درج برچسب قیمتی بالا برای محصولاتش، قصد ندارد تا استفاده از تولیداتش را برای افراد کم‌درآمد و ضعیف تسهیل بخشد.

در نقطه مقابل، فرهنگ شرکتی مانند نوکیا به ما می‌گوید که رشد و پیشرفت زندگی مردم و راحتی در استفاده از تکنولوژی‌های مختلف، به عنوان خط مشی اصلی این شرکت در نظر گرفته شده و شاید به همین دلیل باشد که نوکیا در دورانی که برندهای مختلف برای سودآوری بیشتر به بازار تلفن همراه وارد شدند، نتوانست گلیم خود را آن طور که باید و شاید از آب بیرون بکشد و از نظر اقتصادی بازی را به دیگر برندهای معروف تلفن همراه واگذار کرد.

احترام به زندگی، تلاش به شاد کردن مردم و احساس آرامش از جمله مفاهیمی هستند که در زبان و فرهنگ عرضه و تولید محصولات مختلف نوکیا به چشم می‌خورد.

اگر می‌خواهید تفاوت فرهنگی شرکت‌های بزرگ را به چشم خود ببینید، کافیست به نحوه ارائه و معرفی محصولات این شرکت‌ها توجه کنید. زمانی که شما محصول خود را معرفی کنید به نکاتی اشاره خواهید کرد که برای شما اهمیت دارد و از نظر شما مردم به آن ویژگی نیاز دارند. زمانی که صحبت از زندگی شاد، آرامش و احساس امنیت به میان می‌آید یعنی این مفاهیم برای شما اهمیت دارند و زمانی که به کیفیت و ارزش اقتصادی محصولات اشاره می‌کنید، یعنی این موضوعات در مرکز توجهات شما هستند.

نحوه و معرفی محصول در شرکت‌های مختلف بسیار متفاوت است، ویژگی که معمولاً به آن توجه نمی‌شود اما در این مقاله به نکاتی جالب و قابل توجه از نحوه معرفی تلفن‌های همراه جدید توسط نوکیا، اپل، سامسونگ و شیائومی می‌پردازیم.

 نوکیا – خانواده، دنیایی شاد و آرامش

گوشی‌های دکمه‌ای ساده نوکیا را به یاد دارید؟ گوشی‌هایی که قلب تپنده بازار بودند و مردم آرزوی داشتن آن گوشی‌ها را در ذهن خود می‌پروراندند. تفاوت ارائه محصول توسط نوکیا از جعبه‌هایی که از همان زمان برای محصولات خود در نظر می‌گرفت، آغاز می‌شود.

در جعبه گوشی‌های نوکیا به جای استفاده از تصویر گوشی و اشکال مختلف، تصاویر واقعی از مردم و انسان‌هایی که در حال استفاده از گوشی هستند، به نمایش در می‌آمد. یعنی برای نوکیا شادی و احساس آرامش مردم هنگام استفاده از گوشی‌های نوکیا ارزش بیشتری داشت.

هم سن و سال‌‌های ما یادشان هست که پشت ویترین مغازه‌های موبایل فروشی می‌ایستادند و عکس‌های جالب و سرشار از زندگی روی جعبه‌های گوشی‌های نوکیا را نگاه می‌کردند، اما حالا جعبه‌های گوشی موبایل بسیار ساده و بی‌روح شده و تنها عکس گرافیکی خود گوشی با پس زمینه سفید دیده می‌شود که هیچ مفهوم و پیامی برای مردم و خریداران ندارد.

به صفحه محصولات گوشی‌های نوکیا در سایت این شرکت سری بزنید؛ نوکیا در معرفی گوشی‌های خود به مفاهیمی همچون خانواده، داشتن فرزند، زندگی با آرامش و استفاده از تکنولوژی برای پیشرفت توجه دارد. به نظر می‌رسد این فرهنگ مردم منطقه اسکاندیناوی است که بیش از هر چیزی به حال خوب و امنیت در زندگی می‌پردازند.

نوکیا در صفحه معرفی محصولات خود همواره از تصاویر انسان‌ها استفاده می‌کند، انسان‌هایی که عموماً یک خانواده و زوج هستند یا فرزندی دارند و از گوشی‌های نوکیا برای انجام کارهای خود و ثبت لحظات زیبا در کنار خانواده برای به دست آوردن آرامش استفاده می‌کنند.

به تصاویر بالا دقت کنید، در این تصاویر وجود خانواده و داشتن فرزند از نکات کلیدی است که در همه آنها به چشم می‌خورد، در صفحه معرفی محصولات نوکیا آدم‌ها تنها نیستند، آن‌ها خانواده دارند و از تکنولوژی برای تامین نیازهای خانواده خود استفاده می‌کنند، این فرهنگی است که نوکیا برای تولید محصولات خود در پیش گرفته و کاملا مشخص است که استفاده از تکنولوژی برای خانواده‌ها و رشد و تعالی زندگی انسان‌ها از اصلی‌ترین اهداف نوکیا است. همچنین استفاده از افراد رنگین پوست و تنوع نژادی در صفحه معرفی محصولات مختلف نوکیا به چشم می‌خورد.

در معرفی محصولات نوکیا از کلمه‌ها و واژه‌هایی استفاده شده که معنی قابل توجهی دارد. به عنوان مثال نوکیا برای معرفی ویژگی‌های امنیتی گوشی خود از واژه‌های مانند حفظ امنیت خانواده استفاده می‌کند، جملات تبلیغاتی نوکیا برای دوربین محصولات خود معمولاً به سمت ضبط سریع لحظات شاد در کنار خانواده اشاره دارد. همچنین برای توصیف اندازه گوشی خود به این مورد اشاره می‌کند که صفحه بزرگ باعث می‌شود تا یک خانواده بهتر بتوانند در کنار هم یک ویدیو را در تلفن همراه مشاهده کنند.

صفحه معرفی محصولات نوکیا حس خوبی به شما می‌دهد؛ در این صفحه‌ها همه خندان هستند و از استفاده از محصولات نوکیا لذت می‌برند. کلمات مثبت، رنگ‌های شاد، عکس افراد در محیط خانواده و طبیعت به وفور در صفحه معرفی محصولات نوکیا به چشم می‌خورد و نشان دهنده فرهنگ نوکیا برای عرضه و تولید محصولات این شرکت است.

اپل – تاریک، تنها و غمگین!

صفحه معرفی محصولات اپل من را افسرده می‌کند، به صفحه معرفی مدل‌های مختلف آیفون نگاهی بیندازید! تمام صفحه از اشکال گرافیکی پر شده و به جز بخش‌هایی که تصاویر سمپل دوربین گوشی را نشان می‌دهد، تصویر دیگری از انسان‌ها وجود ندارد. در صفحه معرفی محصولات آیفون، انسان‌هایی را نمی‌بینید که گوشی‌ آیفون را در دست دارند و در هنگام استفاده از آن خوشحال هستند!

هیچ روحی در فرهنگ معرفی محصولات اپل دیده نمی‌شود، تنها جایی که انسان‌ها در این صفحه حضور دارند، به تصاویر نمونه دوربین برمی‌گردد که در این تصاویر سه ویژگی اصلی و مهم به چشم می‌خورد.

نکته اول آن است که در اکثر تصاویر، انسان‌ها تنها هستند، در تصاویر سمپل دوربین محصولات آیفون، تصاویری از خانواده یا زوج و انسان‌های خوشحال در کنار همدیگر نمی‌بینید، بلکه در تمام تصاویر، انسان‌ها تنها هستند و شاید در برخی تصاویر چند دوست در کنار یکدیگر وجود داشته باشند.

نکته دیگری که در تصاویر نمونه دوربین گوشی‌های آیفون دیده می‌شود، این است که انسان‌ها نمی‌خندند و خوشحال نیستند. در حالت عادی تصاویری از انسان‌ها در صفحه معرفی محصولات آیفون بسیار کم است، در عین حال در همان تصاویر محدودی که وجود دارد، خبری از خوشحالی و سر زندگی نیست، انسان‌ها در این تصاویر اصلاً نمی‌خندند و شاد نیستند. شاید از هر ده تصویر تنها یک مورد در آن وجود داشته باشد که فردی در حال لبخند زدن است وگرنه به جز آن در هیچ کدام از تصاویر دیگر آدم‌ها شاد نیستند!

نکته سوم آن است که اپل به استفاده از رنگ‌های متنوع و محیط یا دکورهای شاد روی نیاورده است. در اکثر تصاویر رنگ‌ها بی‌روح هستند و اکثر تصاویر در تاریکی گرفته شده‌اند.

به این ترتیب با باز کردن صفحه معرفی محصولات آیفون با تعدادی تصویر گرافیکی، متن‌هایی که به معرفی محصول اشاره دارند و تصاویری از انسان‌ها در تنهایی و یک محیط تاریک و بدون لبخند زدن وجود دارند، مواجه می‌شوید. این فرهنگ اپل برای معرفی محصولات خود است.

سامسونگ – رنگارنگ با حضور سلبریتی‌ها

شرق آسیایی‌ها روحیه شاد و فعالی دارند و این فرهنگ آن‌ها در معرفی محصولات مربوط به کمپانی‌های شرق آسیا مانند کشور کره‌جنوبی نیز به چشم می‌خورد. سامسونگ برای معرفی محصولات خود هرچند مانند نوکیا به ویژگی و معانی عمیق زندگی نمی‌پردازد اما از رنگ‌های شاد و تصاویری از دورهمی‌های دوستانه استفاده می‌کند. در واقع فرهنگ معرفی محصولات در سامسونگ مانند مرز میان نوکیا و اپل است که البته به سمت نوکیا تمایل دارد.

برخی مواقع صفحات معرفی محصول سامسونگ تاریک و بی‌روح هستند اما برخی مواقع رنگ‌های شاد، انسان‌های شاد و فضای شاد در صفحه معرفی محصولات سامسونگ به چشم می‌خورد. تلفن‌های هوشمند سامسونگ از نظر رنگ‌بندی در سال‌های اخیر پیشرفت داشتند و ما شاهد استفاده از رنگ‌های روشن و جذاب در میان محصولات میان‌رده و پرچمدار سامسونگ هستیم.

نکته دیگری که در صفحه معرفی محصولات سامسونگ استفاده می‌شود، حضور سلبریتی‌ها و چهره‌های شاخص برای معرفی محصولات این شرکت است، اتفاقی که در صفحه اینستاگرام سامسونگ نیز فراوان دیده می‌شود! به عنوان مثال پرچمداران جدید توسط گروه موسیقی بی‌تی‌اس تبلیغ شدند و یا پرچمداران قدیمی این شرکت را گروه بلک پینک تبلیغ می‌کردند، همچنین در صفحه معرفی گلکسی S21 اولترا نقد و بررسی کارشناس‌ها و یوتیوبرهای قدیمی و متخصص در حوزه تلفن همراه وجود دارد و سامسونگ به نوعی از شهرت آن‌ها برای تبلیغ محصول خود استفاده کرده است.

شیائومی – نماینده دنیای مدرن

شیائومی نماینده دوره مدرن تلفن‌های همراه است. در فرهنگ معرفی محصول این شرکت خانواده و زندگی دیده نمی‌شود اما همه چیز تاریک و یک نفره هم نیست. به نوعی شیائومی هم در مرز میان نوکیا و اپل حرکت می‌کند اما بیشتر به سمت اپل تمایل دارد.

در صفحه محصولات این شرکت تصاویر گرافیکی گوشی موبایل در حالت‌های مختلف بیش از هر چیز به چشم می‌خورد. رنگ‌بندی و بخش‌های مختلف صفحه، پویایی خوبی دارد و در مجموعه حس خوبی به شما می‌دهد. در تصاویری که شیائومی استفاده می‌کند هر چند خانواده یا جمع دوستان کمتر به چشم می‌خورد اما افراد شاد هستند و در فضای مثبتی حضور دارند. نکته جالب در مورد شیائومی آن است که برای تصاویر سمپل دوربین گوشی‌های خود، کمتر از تصویر انسان استفاده کرده و بیشتر تصاویر موجود مربوط به طبیعت و ساختمان‌ها و معماری مدرن شهری هستند.

تصاویر سمپل گوشی‌های شیائومی به معماری مدرن و طبیعت زیبایی شرق آسیا اشاره دارند اما تصاویری هم که از انسان‌ها گرفته شده معمولا در محیط‌های خاص و جذابی است که ویژگی‌های دنیای مدرن در آن به چشم می‌خورد.

با این حساب می‌فهمیم که هر شرکت یک فرهنگ، زبان و یک شیوه منحصر به فرد برای معرفی محصولات خودش دارد. شیوه‌ای که در واقع بیانگر نوع نگاه آن شرکت به محصولات خودش است. نوکیا همچون گذشته محصولات خودش را در جهت آسان‌تر کردن زندگی برای مردم عادی و خانواده‌ها عرضه می‌کند و در تبلیغاتش همواره به این موضوعات توجه دارد.

اپل در تبلیغاتش تنها تکنولوژی و نوآوری‌های جدید دیده می‌شود و نشانه‌ای از اثرگذاری محصولات آیفون بر روی زندگی مردم وجود ندارد. شرکت‌های سامسونگ و شیائومی توجه ویژه‌ای به مسئله تاثیرگذاری محصولات بر روی زندگی ندارند ولی به تکنولوژی هم نمی‌پردازند و در استفاده از محصولات‌شان حال خوب، پویایی و شادابی دیده می‌شود.

نوشته بررسی فرهنگ معرفی محصول برندهای موبایل: از دنیای شاد نوکیا تا انسان‌های تنهای اپل! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

بررسی فرهنگ معرفی محصول برندهای موبایل: از دنیای شاد نوکیا تا انسان‌های تنهای اپل!

داستان فرهنگ شرکت‌های تولید کننده تلفن همراه از جمله مواردی نیست که همه اهالی فن و رسانه به آن توجه داشته باشند. شاید اصلا تاکنون به این موضوع توجه نکرده باشید که یک فرهنگ و منش خاص در بطن هر شرکت بزرگ در حوزه تولید لوازم خانگی الکترونیک و تلفن همراه وجود دارد؟!

این فرهنگ از سال‌ها پیش توسط بنیانگذاران و اولین مدیران شرکت‌های مختلف تعریف شده و در گذر زمان، مدیران جدیدتر با همان فرهنگ و با همان خط فکر بیزینس میلیون دلاری تولید تلفن همراه را ادامه داده‌اند.

البته موضوع فرهنگ و خط مشی باطنی یک شرکت بزرگ صرفاً مربوط به صنعت تولید تلفن همراه نمی‌شود، شرکت‌های بزرگ خودروسازی، ساخت لوازم خانگی، ساخت لوازم کامپیوتری و غیره نیز دارای فرهنگ خاص و یک خط مشی تعریف شده به جز درآمدزایی و سودآوری هستند.

اما این فرهنگ به چه معناست؟ فرض کنید شما مدیر یک شرکت بزرگ تولیدکننده تلفن همراه هستید. شما یک بیزینس بزرگ و پرسود دارید و هزاران نفر برای شما کار می‌کند، اما هدف واقعی شما از ایجاد، ساخت، رشد و توسعه این کسب و کار چیست؟ آیا صرفا به دنبال پول، سود و کسب مقام و موقعیت هستید و یا اینکه در ذهن خود ‌می‌خواهید مشکلات موجود در دنیا را در حد توان رفع کنید؟!

این دو هدف و بینش می‌تواند دایره محصولات، نوع تولیدات و حتی قیمت محصولات عرضه شده از سمت شما را به طور کامل تغییر دهد، در واقع اهداف اصلی ساخت و توسعه یک شرکت حتی می‌تواند بر روی قیمت محصولات آن تاثیرگذار باشد.

بگذارید با ذکر یک مثال به این موضوع بپردازیم، شرکت اپل در فروش هر آیفون خود نزدیک به ۵۰ درصد سود خالص دارد، یعنی به طور عمومی ساخت پرچمداران اپل نزدیک به ۵۰۰ تا ۶۰۰ دلار هزینه دارد ولی اپل این گوشی‌ها را با قیمت ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ دلار به فروش می‌رساند.

این شرکت به تازگی به بهانه‌های زیست‌ محیطی، شارژر را از گوشی‌های خود حذف کرده و به‌جای آن طراحی بی‌سیم خودش را به فروش می‌رساند، همه می‌دانیم که محیط زیست بهانه‌ای است تا فناوری جدید شارژر‌های آیفون به فروش برود، همان طرحی که زمانی با حذف جک هدفون و عرضه ایرپادهای بی‌سیم اتفاق افتاد. این طرحی برای افزایش سود و درآمد این شرکت است و هدف اپل در این طرح، ابتدا سود و افزایش درآمد بوده و چیزی که مدیران این شرکت به دنبال آن هستند، رشد اقتصادی و مالی اپل است، روشی که موجب شده حالا اپل به عنوان یکی از سودده‌ترین شرکت‌ها در جهان شناخته شود.

البته که اپل با ارائه فناوری‌های جدید به کمک زندگی مدرن آمده و سهم قابل توجهی در رشد توسعه فناوری در جهان دارد اما تمام حرکات و استراتژی‌های این شرکت بر پایه افزایش درآمد سودآوری بیشتر چیده شده و با درج برچسب قیمتی بالا برای محصولاتش، قصد ندارد تا استفاده از تولیداتش را برای افراد کم‌درآمد و ضعیف تسهیل بخشد.

در نقطه مقابل، فرهنگ شرکتی مانند نوکیا به ما می‌گوید که رشد و پیشرفت زندگی مردم و راحتی در استفاده از تکنولوژی‌های مختلف، به عنوان خط مشی اصلی این شرکت در نظر گرفته شده و شاید به همین دلیل باشد که نوکیا در دورانی که برندهای مختلف برای سودآوری بیشتر به بازار تلفن همراه وارد شدند، نتوانست گلیم خود را آن طور که باید و شاید از آب بیرون بکشد و از نظر اقتصادی بازی را به دیگر برندهای معروف تلفن همراه واگذار کرد.

احترام به زندگی، تلاش به شاد کردن مردم و احساس آرامش از جمله مفاهیمی هستند که در زبان و فرهنگ عرضه و تولید محصولات مختلف نوکیا به چشم می‌خورد.

اگر می‌خواهید تفاوت فرهنگی شرکت‌های بزرگ را به چشم خود ببینید، کافیست به نحوه ارائه و معرفی محصولات این شرکت‌ها توجه کنید. زمانی که شما محصول خود را معرفی کنید به نکاتی اشاره خواهید کرد که برای شما اهمیت دارد و از نظر شما مردم به آن ویژگی نیاز دارند. زمانی که صحبت از زندگی شاد، آرامش و احساس امنیت به میان می‌آید یعنی این مفاهیم برای شما اهمیت دارند و زمانی که به کیفیت و ارزش اقتصادی محصولات اشاره می‌کنید، یعنی این موضوعات در مرکز توجهات شما هستند.

نحوه و معرفی محصول در شرکت‌های مختلف بسیار متفاوت است، ویژگی که معمولاً به آن توجه نمی‌شود اما در این مقاله به نکاتی جالب و قابل توجه از نحوه معرفی تلفن‌های همراه جدید توسط نوکیا، اپل، سامسونگ و شیائومی می‌پردازیم.

 نوکیا – خانواده، دنیایی شاد و آرامش

گوشی‌های دکمه‌ای ساده نوکیا را به یاد دارید؟ گوشی‌هایی که قلب تپنده بازار بودند و مردم آرزوی داشتن آن گوشی‌ها را در ذهن خود می‌پروراندند. تفاوت ارائه محصول توسط نوکیا از جعبه‌هایی که از همان زمان برای محصولات خود در نظر می‌گرفت، آغاز می‌شود.

در جعبه گوشی‌های نوکیا به جای استفاده از تصویر گوشی و اشکال مختلف، تصاویر واقعی از مردم و انسان‌هایی که در حال استفاده از گوشی هستند، به نمایش در می‌آمد. یعنی برای نوکیا شادی و احساس آرامش مردم هنگام استفاده از گوشی‌های نوکیا ارزش بیشتری داشت.

هم سن و سال‌‌های ما یادشان هست که پشت ویترین مغازه‌های موبایل فروشی می‌ایستادند و عکس‌های جالب و سرشار از زندگی روی جعبه‌های گوشی‌های نوکیا را نگاه می‌کردند، اما حالا جعبه‌های گوشی موبایل بسیار ساده و بی‌روح شده و تنها عکس گرافیکی خود گوشی با پس زمینه سفید دیده می‌شود که هیچ مفهوم و پیامی برای مردم و خریداران ندارد.

به صفحه محصولات گوشی‌های نوکیا در سایت این شرکت سری بزنید؛ نوکیا در معرفی گوشی‌های خود به مفاهیمی همچون خانواده، داشتن فرزند، زندگی با آرامش و استفاده از تکنولوژی برای پیشرفت توجه دارد. به نظر می‌رسد این فرهنگ مردم منطقه اسکاندیناوی است که بیش از هر چیزی به حال خوب و امنیت در زندگی می‌پردازند.

نوکیا در صفحه معرفی محصولات خود همواره از تصاویر انسان‌ها استفاده می‌کند، انسان‌هایی که عموماً یک خانواده و زوج هستند یا فرزندی دارند و از گوشی‌های نوکیا برای انجام کارهای خود و ثبت لحظات زیبا در کنار خانواده برای به دست آوردن آرامش استفاده می‌کنند.

به تصاویر بالا دقت کنید، در این تصاویر وجود خانواده و داشتن فرزند از نکات کلیدی است که در همه آنها به چشم می‌خورد، در صفحه معرفی محصولات نوکیا آدم‌ها تنها نیستند، آن‌ها خانواده دارند و از تکنولوژی برای تامین نیازهای خانواده خود استفاده می‌کنند، این فرهنگی است که نوکیا برای تولید محصولات خود در پیش گرفته و کاملا مشخص است که استفاده از تکنولوژی برای خانواده‌ها و رشد و تعالی زندگی انسان‌ها از اصلی‌ترین اهداف نوکیا است. همچنین استفاده از افراد رنگین پوست و تنوع نژادی در صفحه معرفی محصولات مختلف نوکیا به چشم می‌خورد.

در معرفی محصولات نوکیا از کلمه‌ها و واژه‌هایی استفاده شده که معنی قابل توجهی دارد. به عنوان مثال نوکیا برای معرفی ویژگی‌های امنیتی گوشی خود از واژه‌های مانند حفظ امنیت خانواده استفاده می‌کند، جملات تبلیغاتی نوکیا برای دوربین محصولات خود معمولاً به سمت ضبط سریع لحظات شاد در کنار خانواده اشاره دارد. همچنین برای توصیف اندازه گوشی خود به این مورد اشاره می‌کند که صفحه بزرگ باعث می‌شود تا یک خانواده بهتر بتوانند در کنار هم یک ویدیو را در تلفن همراه مشاهده کنند.

صفحه معرفی محصولات نوکیا حس خوبی به شما می‌دهد؛ در این صفحه‌ها همه خندان هستند و از استفاده از محصولات نوکیا لذت می‌برند. کلمات مثبت، رنگ‌های شاد، عکس افراد در محیط خانواده و طبیعت به وفور در صفحه معرفی محصولات نوکیا به چشم می‌خورد و نشان دهنده فرهنگ نوکیا برای عرضه و تولید محصولات این شرکت است.

اپل – تاریک، تنها و غمگین!

صفحه معرفی محصولات اپل من را افسرده می‌کند، به صفحه معرفی مدل‌های مختلف آیفون نگاهی بیندازید! تمام صفحه از اشکال گرافیکی پر شده و به جز بخش‌هایی که تصاویر سمپل دوربین گوشی را نشان می‌دهد، تصویر دیگری از انسان‌ها وجود ندارد. در صفحه معرفی محصولات آیفون، انسان‌هایی را نمی‌بینید که گوشی‌ آیفون را در دست دارند و در هنگام استفاده از آن خوشحال هستند!

هیچ روحی در فرهنگ معرفی محصولات اپل دیده نمی‌شود، تنها جایی که انسان‌ها در این صفحه حضور دارند، به تصاویر نمونه دوربین برمی‌گردد که در این تصاویر سه ویژگی اصلی و مهم به چشم می‌خورد.

نکته اول آن است که در اکثر تصاویر، انسان‌ها تنها هستند، در تصاویر سمپل دوربین محصولات آیفون، تصاویری از خانواده یا زوج و انسان‌های خوشحال در کنار همدیگر نمی‌بینید، بلکه در تمام تصاویر، انسان‌ها تنها هستند و شاید در برخی تصاویر چند دوست در کنار یکدیگر وجود داشته باشند.

نکته دیگری که در تصاویر نمونه دوربین گوشی‌های آیفون دیده می‌شود، این است که انسان‌ها نمی‌خندند و خوشحال نیستند. در حالت عادی تصاویری از انسان‌ها در صفحه معرفی محصولات آیفون بسیار کم است، در عین حال در همان تصاویر محدودی که وجود دارد، خبری از خوشحالی و سر زندگی نیست، انسان‌ها در این تصاویر اصلاً نمی‌خندند و شاد نیستند. شاید از هر ده تصویر تنها یک مورد در آن وجود داشته باشد که فردی در حال لبخند زدن است وگرنه به جز آن در هیچ کدام از تصاویر دیگر آدم‌ها شاد نیستند!

نکته سوم آن است که اپل به استفاده از رنگ‌های متنوع و محیط یا دکورهای شاد روی نیاورده است. در اکثر تصاویر رنگ‌ها بی‌روح هستند و اکثر تصاویر در تاریکی گرفته شده‌اند.

به این ترتیب با باز کردن صفحه معرفی محصولات آیفون با تعدادی تصویر گرافیکی، متن‌هایی که به معرفی محصول اشاره دارند و تصاویری از انسان‌ها در تنهایی و یک محیط تاریک و بدون لبخند زدن وجود دارند، مواجه می‌شوید. این فرهنگ اپل برای معرفی محصولات خود است.

سامسونگ – رنگارنگ با حضور سلبریتی‌ها

شرق آسیایی‌ها روحیه شاد و فعالی دارند و این فرهنگ آن‌ها در معرفی محصولات مربوط به کمپانی‌های شرق آسیا مانند کشور کره‌جنوبی نیز به چشم می‌خورد. سامسونگ برای معرفی محصولات خود هرچند مانند نوکیا به ویژگی و معانی عمیق زندگی نمی‌پردازد اما از رنگ‌های شاد و تصاویری از دورهمی‌های دوستانه استفاده می‌کند. در واقع فرهنگ معرفی محصولات در سامسونگ مانند مرز میان نوکیا و اپل است که البته به سمت نوکیا تمایل دارد.

برخی مواقع صفحات معرفی محصول سامسونگ تاریک و بی‌روح هستند اما برخی مواقع رنگ‌های شاد، انسان‌های شاد و فضای شاد در صفحه معرفی محصولات سامسونگ به چشم می‌خورد. تلفن‌های هوشمند سامسونگ از نظر رنگ‌بندی در سال‌های اخیر پیشرفت داشتند و ما شاهد استفاده از رنگ‌های روشن و جذاب در میان محصولات میان‌رده و پرچمدار سامسونگ هستیم.

نکته دیگری که در صفحه معرفی محصولات سامسونگ استفاده می‌شود، حضور سلبریتی‌ها و چهره‌های شاخص برای معرفی محصولات این شرکت است، اتفاقی که در صفحه اینستاگرام سامسونگ نیز فراوان دیده می‌شود! به عنوان مثال پرچمداران جدید توسط گروه موسیقی بی‌تی‌اس تبلیغ شدند و یا پرچمداران قدیمی این شرکت را گروه بلک پینک تبلیغ می‌کردند، همچنین در صفحه معرفی گلکسی S21 اولترا نقد و بررسی کارشناس‌ها و یوتیوبرهای قدیمی و متخصص در حوزه تلفن همراه وجود دارد و سامسونگ به نوعی از شهرت آن‌ها برای تبلیغ محصول خود استفاده کرده است.

شیائومی – نماینده دنیای مدرن

شیائومی نماینده دوره مدرن تلفن‌های همراه است. در فرهنگ معرفی محصول این شرکت خانواده و زندگی دیده نمی‌شود اما همه چیز تاریک و یک نفره هم نیست. به نوعی شیائومی هم در مرز میان نوکیا و اپل حرکت می‌کند اما بیشتر به سمت اپل تمایل دارد.

در صفحه محصولات این شرکت تصاویر گرافیکی گوشی موبایل در حالت‌های مختلف بیش از هر چیز به چشم می‌خورد. رنگ‌بندی و بخش‌های مختلف صفحه، پویایی خوبی دارد و در مجموعه حس خوبی به شما می‌دهد. در تصاویری که شیائومی استفاده می‌کند هر چند خانواده یا جمع دوستان کمتر به چشم می‌خورد اما افراد شاد هستند و در فضای مثبتی حضور دارند. نکته جالب در مورد شیائومی آن است که برای تصاویر سمپل دوربین گوشی‌های خود، کمتر از تصویر انسان استفاده کرده و بیشتر تصاویر موجود مربوط به طبیعت و ساختمان‌ها و معماری مدرن شهری هستند.

تصاویر سمپل گوشی‌های شیائومی به معماری مدرن و طبیعت زیبایی شرق آسیا اشاره دارند اما تصاویری هم که از انسان‌ها گرفته شده معمولا در محیط‌های خاص و جذابی است که ویژگی‌های دنیای مدرن در آن به چشم می‌خورد.

با این حساب می‌فهمیم که هر شرکت یک فرهنگ، زبان و یک شیوه منحصر به فرد برای معرفی محصولات خودش دارد. شیوه‌ای که در واقع بیانگر نوع نگاه آن شرکت به محصولات خودش است. نوکیا همچون گذشته محصولات خودش را در جهت آسان‌تر کردن زندگی برای مردم عادی و خانواده‌ها عرضه می‌کند و در تبلیغاتش همواره به این موضوعات توجه دارد.

اپل در تبلیغاتش تنها تکنولوژی و نوآوری‌های جدید دیده می‌شود و نشانه‌ای از اثرگذاری محصولات آیفون بر روی زندگی مردم وجود ندارد. شرکت‌های سامسونگ و شیائومی توجه ویژه‌ای به مسئله تاثیرگذاری محصولات بر روی زندگی ندارند ولی به تکنولوژی هم نمی‌پردازند و در استفاده از محصولات‌شان حال خوب، پویایی و شادابی دیده می‌شود.

نوشته بررسی فرهنگ معرفی محصول برندهای موبایل: از دنیای شاد نوکیا تا انسان‌های تنهای اپل! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اکوسیستم استارتاپی کشور در مسیر سقوط؛ قانون‌ گذاران چه از جان استارتاپ‌ها می‌خواهند؟

به بهانه صدور حکم زندان اشکان میرآرمندهی، مدیرعامل پلتفرم دیوار، طی این مقاله نگاهی به مهم‌ترین و تاثیرگذارترین موانع راه استارتاپ ها انداخته‌ایم.

اگر بخواهیم بدون مقدمه و یک راست به سراغ جان کلام برویم، باید گفت که وضعیت قانون‌گذاری و رگولاتوری در حوزه کسب‌و‌کارها و استارتاپ‌های کشور اصلا خوب نیست. البته وضعیت قانون‌گذاری نامناسب و غیراصولی تنها به حوزه کسب‌‌و‌کار محدود نمی‌شود اما ما در خصوص مباحثی صحبت می‌کنیم که از آن اطلاع داریم و می‌توانیم بازگو کننده مشکل‌هایی باشیم که راه را برای رشد و پیشرفت مسدود کرده است.

خبرنگاران حوزه فناوری طی سال‌های فعالیت خود همگی یک تجربه مشخص داشتند و آن نشستن پای درد و دل‌های کارآفرینان و مدیران کسب‌و‌کارهای کوچک و بزرگ است، درد و دل‌هایی که عموما از قوانین دست‌و‌پاگیر، عدم فهم درست کسب‌و‌کارهای حوزه فناوری و آنلاین، تصمیم‌گیری‌های ناگهانی و لحظه‌ای و در مجموع دست‌اندازهایی است که به یکباره کل تلاش‌های شبانه‌روزی چند یا چندین جوان نخبه و باانگیزه را برباد می‌دهد.

طی سال‌های اخیر کشور ما به طور جدی با معضل مهاجرت نخبگان مواجه شده، اتفاقی که بزرگ‌ترین دلیل آن وجود قوانین دست و پاگیری است که مهم ترین موانع بر سر راه پیشرفت کسب‌و‌کارها و استارتاپ ها است و تلاش شبانه‌روزی نخبگان و کارآفرینان را در چشم برهم زدنی نابود می‌کند. در واقع مشکل اصلی به دو بخش تبدیل می‌شود:

  1. عدم شفافیت در قوانین و وجود قوانین غیرکارشناسی و بازدارنده
  2. تصویب و اجرای تصمیمات سلیقه‌ای و ناگهانی

البته هر کدام از این موارد گفته شده ریشه در حضور افراد غیرکارشناس در ساختار نامنظم قانون‌گذاری دارد که باعث هرج‌و‌مرج و ناپایداری در اکوسیستم استارتاپی کشور می‌شود که به طبع آن عملا هیچ‌کدام از مدیران استارتاپ‌ها و شرکت‌های فناوری محور حتی از فردای خود خبر ندارند، ممکن است به یکباره کل کسب‌و‌کار آن‌ها با تصمیمات ناگهانی و غیرکارشناسی آسیب ببیند، مختل شود و یا حتی ممکن است آن‌ها مجرم شناخته شده و راهی زندان شوند!

عدم شفافیت در قوانین و وجود قوانین غیرکارشناسی و بازدارنده

راه کارآفرینی و تبدیل شدن به یک برند بزرگ در کشور آنقدر پر پیچ و خم است که در نهایت مدیران جوان را از پای درمی‌آورد، فقط طی یک سال اخیر، چندین مدیر بزرگ و مشهور از جمله محمد جواد شکوری بنیان‌گذار آپارات، مصطفی امیری مدیرعامل زرین‌پال و به تازگی اشکان میرآرمندهی مدیرعامل دیوار به زندان و حبس محکوم شده‌اند.

موانع راه استارتاپ ها

اما داستان هر سه فرد شباهت بسیار زیادی به یکدیگر دارد، شکوری به دلیل انتشار یک ویدیو از طرف یک کاربر که در آن در خصوص مسائل جنسی از کودکان سوال می‌شد، متهم شد. امیری هم به جرم خیانت در امانت در یک انتقال وجه 38 میلیون تومانی که در نهایت دو طرف معامله به مشکل برخوردند و در این میان زرین‌پال نقشی در آن نداشت و تنها انتقال وجه را طبق درخواست دو طرف انجام داده بود، متهم شد.

حال داستان مشابهی برای میرآرمندهی پیش آمده است، حکم مجازات زندان او به اتهام فراهم آوردن موجبات فساد و فحشا از طریق جذب زنان تن‌فروش صادر شده، در این پرونده افرادی با ایجاد آگهی‌های درظاهر موجه در دیوار به قصد و نیت خود رسیدند اما در این میان میرآرمندهی به علت آنکه در دیوار آگهی فروش کفش زنانه و یا خدمات ماساژ درج شده، متهم است!

در خصوص پرونده سایت دیوار، این پلتفرم بیانیه‌ای را منتشر کرد و در آن تاکید کرد دیوار همواره از قوانین کشور تبعیت کرده و در آگهی‌های منتشر شده نیز هیچ مورد غیرقانونی وجود نداشته و عملا دانستن نیت آگهی دنده قابل تشخیص نبوده اما به هر حال حکم زندان قطعی برای او صادر شد که البته حالا ظاهرا قرار است مورد بازنگری قرار گیرد و باید دید نتیجه این پرونده به کجا ختم می‌شود.

با نگاهی به این سه پرونده متوجه خواهیم شد که قوانین غیرکارشناسی و سلیقه‌ای چه آسیب بزرگی به پلتفرم‌های فناوری و آنلاین کشور وارد می‌کند. در هر کدام از این پرونده‌ها، پلتفرم طبق قوانین موجود وظایف خود را انجام داده و میلیون‌ها کاربر نیز از این پلتفرم‌ها استفاده کرده و نسبت به خدمات آن رضایت دارند.

به طور مثال سایت‌های آپارات، دیوار و زرین‌پال همگی در میان 50 سایت پربازدید ایران قرار دارند و به میلیون‌ها کاربر خدمت‌رسانی می‌کنند. قطعا وجود این کسب‌و‌کارها در ایران قابل تقدیر است و مسئولین باید تلاش کنند تا موانع سر راه رشد و توسعه این کسب‌و‌کارها را کاهش دهند، اما می‌بینیم که به دلیل استفاده ناصحیح کاربران، مدیران این پلتفرم‌ها درگیر جنجال‌های قضایی مختلف می‌شوند.

البته به این موضوع قائل هستیم که یک پلتفرم آنلاین با میلیون‌ها کاربر باید در ارزیابی و بازبینی محتوای به نمایش گذاشته شده نهایت تلاش و کوشش خود را به کار گیرد ولی در نهایت شرایط استفاده از یک سرویس به دستان کاربران آن است. سال‌هاست که مسئولین و مراجع فرهنگی در خصوص مزایا و معایب اینترنت سخن می‌گویند، همگی اتفاق نظر داریم که اینترنت یک تکنولوژی کاملا مفید برای بشریت است اما می‌توان از آن برای انجام فجیع‌ترین جنایات و زشت‌ترین اعمال نیز استفاده کرد. درست مانند یک چاقو که با آن می‌توانید غذا درست کنید یا آدمی را بکشید.

موانع راه استارتاپ ها

استفاده از پلتفرم‌هایی مانند دیوار یا آپارات و حتی زرین‌پال نیز چنین وضعی دارد، قوانین کلی مشخص هستند، به عنوان مثال شما نباید محتوای مستهجن در آپارات منتشر کنید، یا کالاهای ممنوعه نباید در دیوار به فروش برسند، همچنین زرین‌پال باید تلاش کند تا درگاه مالی سایت‌ها و بیزینس‌های غیرقانونی نباشد.

اما تبصره‌ها و بعضی معیارهای سلیقه‌ای در جزئیات قوانین موجب می‌شود که صرفا در برخی موضوعات حساس مانند فساد و فحشا، تصمیمات عجله‌ای و غیرکاشناسی گرفته شود. به عنوان مثال در پرونده سایت دیوار، این استفاده ناصحیح کاربران است که موجب شده تا برخی از آگهی‌ها با منظوری غیر از خرید و فروش کالا یا خدمات ارسال شود و صرفا به این دلیل نمی‌توان کل آگهی‌های یک دسته کامل را مسدود ساخت. چه تضمینی وجود دارد که چندی دیگر آگهی‌هایی با پشتوانه غیراخلاقی به دیگر بخش‌های سایت مانند استخدام نیرو یا خرید و فروش لوازم خانگی کشیده نشود و در آن زمان، دیوار مجبور می‌شود به ترتیب تمامی بخش‌های سایت خود را مسدود کند!

یا به عنوان مثال در سایت آپارات با توجه به حجم ویدیو‌های آپلود شده، بازبینی و تایید ارسال ویدیو توسط ربات صورت می‌گیرد، به همین دلیل برخی ویدیو‌ها به ویژه‌ آن‌هایی که به صورت مصاحبه خیابانی و توسط یک کانال معتبر در این پلتفرم منتشر شده جزو ویدیوهای ممنوعه از نظر ربات به حساب نمی‌آید.

موضوع دیگر آن است که متاسفانه قوانین همگام با رشد و پیشرفت استارتاپ ها آپدیت نشده‌اند و موانعی بر سر راه آن‌ها هستند، قوانین قدیمی پاسخ‌گوی فعالیت پلتفرم‌های آنلاین امروزی نیست و این خود باعث شده تا هماهنگی لازم میان رگولاتوری و استارتاپ‌ها صورت نگیرد. چندی پیش احسان آراسته، راهبر ارشد فنی و مدیر محصول علی بابا در همین زمینه به خبرنگار آی‌تی‌رسان گفت: “در کل ما مشکلات متعددی با رگولاتوری داریم، در واقع به نظر می‌رسد که قوانین، همپا با تکنولوژی و رشد e-commerce پیش نمی‌رود. این مشکلات موجب می‌شود که جلوی رشد یا حداقل تمرکز شرکت‌های مانند ما گرفته شود.”

این سنگ‌اندازی‌ها و سخت‌گیری‌ها در بخش قانونی و قضایی کار استارتاپ‌ها و شرکت‌های فناوری، تنها موجب ناامیدی و دشوارتر شدن مسیر رشد و پیشرفت آن‌ها می‌شود، اما تاکنون هیچ تلاشی برای رفع این مشکلات صورت نگرفته و به نظر می‌رسد انگیزه‌ای هم برای رفع این مشکلات وجود ندارد.

 تصویب و اجرای تصمیمات سلیقه‌ای و ناگهانی

از دیگر مشکلات بسیار بزرگ اکوسیستم استارتاپی کشور، تصویب و اجرای تصمیمات سلیقه‌ای و ناگهانی است، اتفاقی که بارها شاهد آن بودیم و به تازگی تصمیم بر اجباری شدن دریافت اینماد برای کسب‌و‌کارهای اینترنتی با وجود مشکلاتی که مسیر دریافت اینماد دارد و موانع و مشکلاتی که این راه برای استارتاپ ها ایجاد می‌کند، نمونه‌ای دیگر از تصمیمات غیرکارشناسی است که به‌صورت ناگهانی تصویب و اجرایی می‌شوند.

جالب است بدانید که ایران از نظر سهولت اعطای مجوز کسب‌و‌کار در میان 190 کشور در رتبه 178 قرار دارد و این خود نشان دهنده دشواری راه‌اندازی کسب‌و‌کار در کشور آن هم با وجود تصمیمات غیرکارشناسی، سلیقه‌ای، غیرشفاف و ناگهانی است.

دریافت اینماد در قانون جدید از حالت اختیاری به اجباری تغییر کرده و به این ترتیب عملا سازمان توسعه تجارت الکترونیکی وابسته به وزارت صمت، به عنوان رگولاتور انحصاری اعطای مجوز کسب و کار در ایران شناخته خواهد شد و بدون اجازه این سازمان، هیچ کسب‌و‌کار الکترونیکی در کشور شکل نخواهد گرفت.

فکر نمی‌کنم لازم باشد عاقبت انحصار و رگولار شدن سازمان توسعه تجارت الکترونیکی و دولتی شدن نظارت 100 درصدی بر روی کسب‌و‌کارهای کشور را شرح بدهم، در این زمینه تنها به بیانیه انجمن فین‌تک بسنده می‌کنم:” اینکار مساوی است با به قتلگاه فرستادن زیست بوم فناوری کشور و الزام کارآفرین به مهاجرت!”

این قانون حتی صدای سید محسن دهنوی، عضو هیات رییسه مجلس را نیز درآورده و او اعلام کرده که دریافت اجباری اینماد سنگ بزرگی برای کارآفرینی خواهد بود و مجلس جلوی اجرای این قانون را می‌گیرد.

البته این اتفاق نشان دهنده وجود انحصار و منفعت‌طلبی‌ در حوزه مدیریت زیست‌بوم فناوری کشور است، دقیقا مانند اتفاقی که در حوزه کسب‌و‌کارهای آنلاین حوزه دارو پیش‌آمده است. گزارش‌های غیررسمی نشان می‌دهند که بسیاری از مسئولین کشور در حوزه واردات، صادرات و انحصار دارو ذی‌نفع هستند، همچنین بسیاری از مسئولین خود داروخانه دارند و بر این بازار مدیریت می‌کنند و طبیعتا نمی‌خواهند داروخانه‌های آنلاین کسب‌و‌کار آن‌ها را خراب کنند.

این اتفاق یکی از مهم‌ترین عوامل سنگ‌اندازی کسب مجوز و توسعه و رشد فعالیت داروخانه‌های آنلاین در کشور شناخته می‌شود، حوزه‌ای که مدت‌هاست در بلاتکلیفی قرار دارد و هر بار با تصمیمات ناگهانی و عجولانه دستخوش تغییراتی می‌شود که قطعا برای آینده صنعت سلامت دیجیتال مضر هستند.

این مطلب را نیز بخوانید: آینده ایران با اجرای طرح صیانت از فضای مجازی

محسن صدر، مدیرعامل و بنیان‌گذار درمانکده در رویداد این پلتفرم که در مهرماه سال جاری برگزار شد در خصوص تصمیمات ناگهانی و غیرکارشناسی رگولاتوری در حوزه سلامت دیجیتال گفت: “استارتاپ‌های حوزه سلامت جدی گرفته نمی‌شوند، ما اعتقاد داریم اگر طی این دو سال دولت از ظرفیت‌های استارتاپ‌های حوزه سلامت کمک می‌گرفت، بسیاری از اتفاقات ناگوار رخ نمی‌داد. به عنوان مثال ما در این دو سال اپلیکیشن رایگان تست هوشمند کرونا را راه‌اندازی کردیم که کاربران با نصب آن می‌توانستند با مشخص کردن علایم خود، متوجه شوند که آیا نیاز به مراجعه به پزشک دارند یا خیر، اما رگولاتوری پس از مدتی جلوی ما را گرفت و این خدمت به سایت درمانکده منتقل شد. در کشورهای مختلف جهان، دولت‌ها در مواجهه با بحران‌های مختلف از استارتاپ‌ها کمک می‌گیرند. اما ما در این دو سال خون‌دل‌ها خوردیم و اگر دولت پای‌کار بود، بسیاری از مشکلات پیش نمی‌آمد.”

موانع راه استارتاپ ها

اما متاسفانه تصمیمات عجیب رگولاتوری و سازمان‌های مختلف عموما در جهت انحصارطلبی و کسب درآمد از استارتاپ‌ها حرکت می‌کند، نمونه این سخن قانون اجباری شدن اینماد بود که شرایط آن را با یکدیگر مرور کردیم، محسن صدر در رویداد درمانکده در خصوص انحصار رگولاتری صحبت‌های قابل تاملی را بیان کرد، او در پاسخ به سوال خبرنگار آی‌تی‌رسان در خصوص موضوع رگولاتوری نسبت به استارتاپ‌های حوزه سلامت دیجیتال گفت: “وزارت بهداشت چند جلسه با ما برگزار کرد و موضوع مورد اهمیت برای آن‌ها این بود که شرکت‌های استارتاپی به وزارتخانه یاد بدهند که با ما چه سیاست‌هایی را در پیش بگیرند تا شرکت‌های استارتاپی آن‌ها را دور نزنند. یک نهادی هم وجود دارد که به ما مجوز می‌دهد و همه نام آن را می‌دانند. این نهاد به ما اعلام کرد که شما به ما بگویید تا ما برای شما مجوز بگیریم و بعد شما به ما پول بدهید! در واقع همه سنگ خودشان را به سینه می‌زنند، آن نهاد می‌خواست به ما مجوز بفروشد و وزارت بهداشت هم در تلاش بود تا دیتا‌های ما به سرورهای این وزارتخانه منتقل شود. متاسفانه دغدغه‌ها در این سطح است و کسی به دنبال رفع مشکل و ارائه خدمات به مردم نیست.”

موانع راه استارتاپ ها

به نظر می‌رسد علم و دانش بدنه مسئولین ذی‌ربط دولتی پاسخگوی سطح استارتاپ‌های فعال در کشور نیست و قوانین تبیین شده بیش از آن که در جهت رفع مشکلات و موانع راه توسعه استارتاپ ها باشد، در جهت به افزایش قدرت رگولاتوری، افزایش انحصار و بسته شدن فضای رشد و پیشرفت این شرکت‌ها است.

همانطور که گفته شد، متاسفانه هیچ انگیزه‌ای هم برای رفع این موانع دیده نمی‌شود و روز به روز به موانع راه و مشکلات استارتاپ ها افزوده می‌شود. اجباری شدن قوانین دست‌و‌پاگیر، برخورد‌های قانونی سخت‌گیرانه و صدور حکم زندان برای مدیران پلتفرم‌های مهم و بسته شدن این پلتفرم‌ها، به هیچ‌وجه راه مقابله با مشکلات موجود نیست اما به نظر می‌‌رسد ما در ایران راه دیگری را بلد نیستیم، به قول دوستی، احتمالا اگر جف بزوس، مارک زاکربرگ و ایلان ماسک نیز در در ایران متولد می‌شدند حال در زندان اوین دور هم مشغول آب خنک نوشیدند بودند!! نظر شما در این باره چیست؟

نوشته اکوسیستم استارتاپی کشور در مسیر سقوط؛ قانون‌ گذاران چه از جان استارتاپ‌ها می‌خواهند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تحلیلی بر عملکرد سه ماه نخست زارع پور در وزارت ارتباطات؛ در مسیر تجربه شکست‌های گذشته!

عیسی زارع پور، وزیر فعلی وزارت ارتباطات و فناوری ارتباطات در اوایل شهریور کار خود را آغاز کرد و حالا در ابتدای آذرماه و پس از گذشت حدود سه ماه، می‌خواهیم نگاهی کلی و جامع به عملکرد او در وزارت ارتباطات داشته باشیم.

البته با نگاهی منصفانه باید گفت که مدت سه ماه، زمان کمی برای قضاوت در خصوص عملکرد یک مسئول است، ولی با توجه به سخنان، دیدگاه‌ها و عملکرد زارع پور در این سه ماه می‌توان آینده وزارتخانه تحت امر او را ارزیابی کرد.

وزیر ارتباطات از آن دست وزرایی است که کار و تصمیماتش مستقیما با نسل جوان و گروه نخبگان کشور گره‌خورده، به همین دلیل در دو دوره اخیر وزرایی جوان برای این مسند انتخاب شده‌اند که اولا با دغدغه‌ها و نیازهای نسل جوان آشنا باشند، دوما بتوانند ارتباط بهتری با نسل جوان برقرار کرده و از این نسل برای بهبود شرایط بهره‌مند شوند.

عیسی زارع پور هم از آن وزرای جوان است که آمده تا مشکلات این حوزه را برطرف سازد و به نظر می‌رسد علم و دانش این کار را نیز دارد، زارع پور با رزومه بسیار پرباری به صندلی وزارت خیابان شریعتی تکیه زده، او از دانشگاه صنعتی شریف مدرک کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر گرایش نرم افزار را دریافت کرده و سپس به استرالیا رفته و در دانشگاه نیوساوت ولز این کشور مدرک دکترای رشته علوم و مهندسی کامپیوتر گرایش شبکه‌های رایانه‌ای را کسب کرده، او حتی به عنوان یکی از دانشجویان برتر این دانشگاه انتخاب شد و می‌توان به او لقب نخبه داد.

عملکرد زارع پور

عملکرد زارع پور در این سه ماه نشان داده که او کاملا یک انسان انقلابی و با دیدگاه جهادی است و پایبند بودن به قانون برایش اهمیت دارد. زارع پور بارها در سخنانش اعلام کرده که بر اساس قانون یا طبق قانون عمل خواهد کرد و به آن چیزی که در قانون به تصویب رسیده، متعهد است.

او ترکیبی از وزرای انقلابی و تحصیل کرده است، کسی که مدرکش را از دانشگاه امام صادق نگرفته و فردی دنیا دیده محسوب می‌شود. او می‌خواهد “ایران هوشمند در تراز انقلاب اسلامی” را در افق 1404 محقق کند، البته هنوز ترکیب ایران هوشمند با استانداردهای انقلاب اسلامی کمی ناشناخته و نامفهوم است اما به هر شکل زارع پور در این مسیر 8 شاخه حکمرانی دیجیتال و تعاملات بین‌المللی، دولت هوشمند و تحول دیجیتال، شبکه ملی اطلاعات و توسعه پایدار زیرساخت‌های ارتباطی، تنظیم مقررات حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، اقتصاد دیجیتال، حفظ حریم خصوصی و امنیت فضای تبادل اطلاعات، شتابدهی رشد صنعت فضایی و خدمات پستی را در اولویت قرار داده، هر چند که تاکنون کار عملیاتی در این زمینه‌ها آغاز نشده است.

عملکرد عیسی زارع پو در سه ماه گذشته

روند کلی وزارت ارتباطات در این سه ماه ابتدایی کند بوده و تنها تعدادی مدیران این وزارت پس از حضور زارع پور تغییر کردند و اکثر بدنه وزارت با مدیران قبلی فعالیت می‌کند. البته مدیران قبلی دقیقا نمی‌دانند که ماندگار هستند یا خیر، زیرا طرح‌های مختلف مانند آموزش مجازی و توسعه اقتصاد دیجیتال به درستی پیگیری نمی‌شود و به طور کلی وزارت ارتباطات در یک وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد و مشخص نیست کی این وضعیت به اتمام می‌رسد.

اما دیدگاه‌های خاص عیسی زارع پور در خصوص استفاده از شبکه‌های اجتماعی، داشتن تلفن همراه ایرانی، طرح صیانت و سرعت اینترنت در همین سه ماه وی را چندین مرتبه سوژه کاربران در شبکه‌های اجتماعی کرده و باعث شده تا پیش‌بینی‌های متفاوتی در خصوص سرنوشت حوزه ارتباطات و ICT کشور با مدیریت زارع پور به وجود بیاید.

عملکرد زارع پور

البته زارع پور از آن دست افرادی نیست که سخنان عامه‌پسند بزند و با کارهای نمایشی و پوپولیستی به دنبال فریب مردم باشد، به نظر می‌رسد که گفتار و کردار او صادقانه است و به همین دلیل طی سه ماه گذشته شاهد شوآف و کارهای نمایشی در وزارت ارتباطات نبودیم، اما کار جایی نگران کننده می‌شود که همان گفتار و کردار صادقانه‌ او ممکن است باعث از بین رفتن کسب‌و‌کارهای بسیار و هدر رفتن میلیاردها دلار سرمایه کشور شود.

با توجه به تمامی این مسائل، می‌خواهیم در این مقاله نگاهی به عملکرد و سخنان عیسی زارع پور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات بیندازیم و تحلیلی بر دیدگاه‌های وی داشته باشیم. با ادامه مقاله همراه آی‌تی‌رسان باشید:

توسعه زیرساخت ارتباطی

توسعه زیرساخت ارتباطی و تکمیل پروژه شبکه ملی اطلاعات یکی از مهم‌ترین وظایف عیسی زارع پور است، این پروژه آنقدر اهمیت دارد که هم رهبر و هم رئیس جمهور به تکمیل آن تاکید دارند. به همین ترتیب وزیر ارتباطات نیز چندباری در صحبت‌های خود اعلام کرده که پروژه شبکه ملی ارتباطات در دوره چهار ساله وزارت او به اتمام می‌رسد.

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، اول آبان ماه، از پارک ارتباطات و فناوری اطلاعات کشور، واقع در شهر مشهد بازدید کرد، وی در این دیدار دو وعده بزرگ داد، زارع پور گفت: “در برنامه ششم توسعه، وزارت ارتباطات موظف شده بود که تا پایان سال ۱۴۰۰، ۸۰ درصد روستاهای بالای ۲۰ خانوار را به شبکه ملی اطلاعات متصل کند؛ که در حال حاضر با اندکی اغماض، این کار در حال انجام است.”

وی ادامه داد: “برنامه‌ریزی کرده‌ایم که تا آخر سال ۱۴۰۱، تمام روستاهای کشور به شبکه اینترنت پرسرعت متصل شوند؛ که البته این کار بسیار سخت است؛ چرا که ۲۰ درصد از روستاهای بالای ۲۰ خانوار هستند که هنوز به شبکه اینترنت پرسرعت مجهز نشده‌اند و همه آن‌ها در مناطق صعب‌العبور واقع شده‌اند.”

البته هنوز بیش از سه ماه تا پایان سال باقی مانده اما با توجه به روند فعلی توسعه شبکه ملی اطلاعات در روستاها و شرایط بلاتکلیفی که تغییر وزیر و کابینه در وزارت ارتباطات ایجاد کرده، به نظر می‌رسد این پروژه چه در پایان امسال و چه در سال آینده با چند ماهی تاخیره همراه شود.

وزیر ارتباطات همچنین در 15 آبان طی دیدار از پارک فناوری پردیس، یک وعده بزرگ دیگر را مطرح کرد و گفت: “ما می‌خواهیم زیرساخت سریع ارتباطی در داخل کشور رشد پیدا کند، در این راه اقدامات مختلفی انجام می‌گیرد که یکی از آن‌ها گسترش پوشش فیبرنوری در سراسر کشور است.”

در این زمینه تنها اقدام صورت گرفته انتصاب عباس شا‌هکوه به سمت معاون وزیر و رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بود. زارع پور پس از انتصاب شاهکوه به او ماموریت داد تا برنامه‌ریزی و پیگیری ” توسعه زیرساخت‌های ارتباطی ثابت پرسرعت و با کیفیت در اقصی نقاط کشور با توجه بر “توسعه فیبرنوری” و “ارتقاء کیفیت ارتباطات سیار با تاکید بر فناوری‌های نوین” را انجام و میزان پیشرفت این پروژه‌ها را اعلام کند.

تلفن همراه ایرانی

عملکرد زارع پور در خصوص تلفن همراه ایرانی تا حدودی قابل پیش‌بینی بود. وزیر ارتباطات روحیه ناسیونالیسمی قدرتمندی دارد، او طی این سه ماه همواره از خودباوری و عزم ملی برای پیشرفت صحبت کرده و نشان داده که علاقه زیادی به استفاده از محصولات دیگر کشورها ندارد. او با صراحت اعلام کرده که از زمانی که وزیر ارتباطات شده از تلفن همراه ایرانی استفاده می‌کند و قصد دارد تا تولید تلفن همراه در داخل کشور را توسعه دهد. وی در روز 30 شهریور در خصوص برنامه وزارت ارتباطات برای تولید گوشی ایرانی توضیح داد: در سال حدود 10 تا 15 میلیون تلفن همراه وارد کشور می‌شود و این واردات حدود 3 تا 5 میلیارد دلار ارزبری دارد، ما ظرفیت‌های خوبی برای تولید تلفن همراه در کشور داریم و می‌توانیم از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم.

البته زارع پور توضیح داد که خودباوری در جامعه کاهش یافته و اگر مردم به برندهای ایرانی اعتماد نکنند، نمی‌توان از این ظرفیت‌ها استفاده کرد. وزیر ارتباطات با این سخنان بخش اعظمی از به سرانجام رسیدن پروژه حمایت از برندهای داخلی را منوط به حمایت مردم دانست، اما متاسفانه صحبتی در این خصوص که چگونه قرار است اعتماد از دست رفته مردم بازگردد به میان نیامد! حتی وزیر برنامه یا راهکاری برای تولید تلفن همراه ایرانی و نوع حمایت بخش‌های آن ارائه نداد و به نظر می‌رسد فعلا خود وزیر هم به جمع‌بندی نهایی در خصوص تولید تلفن همراه ایرانی با روندی که مانند گذشته به شکست ختم نشود، ندارد و فعلا همه توپ‌ها در زمین مردم است.

در این میان چند سوال مطرح است، مردمی که از برند GLX حمایت کردند و در طرح پیش خرید گوشی این شرکت ثبت نام کردند و پول دادند اما به دلیل ماندن قطعات وارداتی این برند در گمرک گوشی خود را با 6 ماه تاخیر تحویل گرفتند، چگونه می‌توانند مجددا به برند ایرانی اعتماد کنند؟ مردمی که گوشی ایرانی خریداری کردند اما به دلیل نبود قطعات نتوانستند تلفن همراه خود را تعمیر کنند و عملا گوشی‌شان بی‌استفاده مانده چگونه می‌توانند مجددا خود را راضی کنند که گوشی ایرانی خریداری کنند؟ مردمی که به دلیل کیفیت بد برندهای ایرانی گوشی‌های خود را فروختند و به خرید گوشی‌های سامسونگ و شیائومی روی آوردند آیا می‌توانند مجددا به برندهای ایرانی اعتماد کنند؟

عملکرد زارع پور

واقعیت آن است که مردم ایران طی این سال‌ها اعتماد زیادی به دولت و حکومت داشتند اما به دلیل عملکرد ضعیف مدیران هر بار پایانی تلخ در انتظار آن‌ها بود و این موضوعی است که زارع پور باید به آن اشراف داشته باشد. از خرید لوازم خانگی ایرانی گرفته تا سرمایه‌گذاری در بورس و حتی حمایت از پیام‌رسان‌های ایرانی! بسیاری از مردم به ویژه قشر انقلابی پس از فیلترینگ تلگرام برای حمایت از پیام‌رسان‌های ایرانی به سروش، بله، ایتا و غیره کوچ کردند اما اکثر آن‌ها بعد از مدتی مجددا به استفاده از تلگرام فیلتر شده و واتساپ و پیام‌رسان‌های مشابه روی آوردند.

اتفاقاتی که طی چند سال اخیر رخ داده باعث شده تا میزان اعتماد مردم به سخنان مسئولین و وعده‌هایشان به پایین‌ترین حد ممکن برسد و در این زمینه اگر وزیر تنها به حمایت مردم دلبسته، سخت در اشتباه است.

موضوع ساخت تلفن همراه ایرانی پروژه بسیار بزرگی است. ما در داخل ظرفیت و توان تولید تلفن همراه را داریم ولی مسئولین بارها نشان داده‌اند که توانایی مدیریت این پروژه‌ها را ندارند و این مساله مانند روز روشن است که اگر مجدد به تولید تلفن همراه ایرانی روی بیاوریم، تنها میلیون‌ها دلار از سرمایه این مردم هدر می‌رود و نتیجه دیگری نخواهد داشت. البته این پروژه تنها از یک مسیر (از نظر مسئولین) موفقیت‌آمیز خواهد بود و آن مسیری است که در بخش لوازم خانگی طی کردیم، اگر در آینده ورود تلفن همراه خارجی به کشور ممنوع شود و مردم مجبور به استفاده از تلفن همراه داخلی شوند، این پروژه به اهداف مورد نظر مسئولین و نه مردم خواهد رسید.

شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های ایرانی

البته ایرانی‌سازی وزیر به همین نقطه ختم نمی‌شود؛ او اعلام کرده که اگر مردم و مسئولین همدل شوند می‌توانیم بدون وجود هیچ اختلالی، نسخه بومی پلتفرم‌های خارجی را تولید و در دسترس مردم قرار دهیم. حس ناسیونالیستی زارع پور مانند یک چاقو دو لبه است، اگر مثبت اندیش باشیم باید بگوییم او با وزیران قبلی متفاوت بوده و می‌تواند با مدیریت درست و هماهنگی با دیگر وزارتخانه‌ها هم تلفن همراه ایرانی با کیفیت و هم پلتفرم‌های ایرانی قابل اعتماد تولید کند، اما چیزی که ما تاکنون دیدیم، نیمه خالی لیوان بوده و البته تیز چاقو، یعنی تمام این وعده‌ها در گذشته وجود داشته و همه این راه‌ها طی شده اما نتیجه آن تنها شکست، بی‌اعتمادی مردم، از دست دادن زمان و انرژی، فرار نخبه‌ها و اسراف منابع مالی بوده است.

اما زارع پور در این زمینه نیز کار خود را بدون ارائه دادن برنامه‌ای مدون آغاز کرده، وزیر ارتباطات در دیدار با مدیران پیام‌رسان‌های داخلی یکی از مهم‌ترین چالش‌های موجود در مسیر رشد و توسعه پلتفرم‌های ایرانی را “عدم خود باوری” بیان کرد و گفت: “تا زمانی که ویروس عدم خودباوری وجود داشته باشد، در هیچ زمینه‌ای امکان پیشرفت و موفقیت را نداریم.”

 

متاسفانه در دیدار میان زارع پور و مدیران پیام‌رسان‌های ایرانی، وزیر ارتباطات مجددا به جای پرداختن به موضوعات اصلی که مانع رشد و پیشرفت پلتفرم‌های ایرانی شده، به گونه‌ای توپ را در زمین مدیران پیام‌رسان‌ها که عمدتا از قشر جوان و نخبه هستند، انداخت و از خودناباوری میان مدیران و عدم اطمینان میان مردم سخن گفت. این درحالی است که پیام‌رسان‌های داخلی به دلیل عملکرد ضعیف، عدم حمایت و اتخاذ استراتژی‌های غلط از طرف مسئولین دولتی و حکومتی نتوانستند پس از فیلترینگ تلگرام جای این پیام‌رسان را پر کنند و این موضوعی است که زارع پور در صحبت‌هایش به آن اشاره‌ای نداشت.

نمونه‌ای از عدم حمایت مسئولین به صدا و سیما باز می‌گردد که پس از خرید پیام‌رسان سروش، هیچگونه حمایت مالی از این پیام‌رسان نکرد و باعث شد تا تیم سروش نتوانند در مسیر رشد و پیشرفت مورد نظر حرکت کنند. ما پیش‌تر به طور مفصل به دلایل شکست پروژه حمایت از پیام‌رسان‌های داخلی پرداخته‌ایم که شما می‌توانید این مقاله را از لینک زیر مطالعه کنید.

اینترنت

بحث اینترنت در دولت ابراهیم رئیسی، شروع جالب و غیر منتظره‌ای داشت. رئیسی در انتهای اولین مناظره تلویزیونی خود با دیگر نامزدها در خصوص کندی و قطعی اینترنت گفت: “ما در فضای مجازی عقب هستیم، زیرساخت‌ها مشکل دارد. من از جوان‌ها در منزل سوال می‌کنم، تاکنون چند بار شده که در حال انجام بازی‌های مربوط به خود به خاطر قطعی اینترنت حالتان گرفته شده است؟ پژوهشگران در هنگام کار پژوهشی خود ارتباطشان با کتابخانه‌ها در آن سر دنیا قطع می‌شود، این یعنی زیرساخت‌ها کامل نیست. ما در تولید محتوا در فضای مجازی مشکل داریم، حق بسیاری از خانم‌ها در این مسئله ضایع شده، حتی حق خانم خانه‌داری که به دنبال تولید محتواست ضایع شده است. در مسئله فضای مجازی باید بسیار کار کنیم، من در فضای مجازی حضور دارم، خودم 2 میلیون فالوور دارم، با مردم در این فضا در ارتباط هستم.”

عملکرد زارع پور

این سخنان از آنجایی برآمده که نگاه عمومی نسبت به رئیس جمهور و افراد هم عقیده با آ‌نان در زمینه اینترنت خیلی خوشبینانه نیست، عموم مردم دولت را موافق محدود کردن اینترنت می‌دانند و رئیسی با این سخنرانی تلاش کرد تا به نوعی قول دهد که در دوران ریاست او وضعیت اینترنت بهبود پیدا می‌کند.

وی حتی در یکی از سخنرانی‌های تبلیغاتی خود اعلام کرد: “به جهت تقویت اقتصاد فضای مجازی، اینترنت را برای دهک‌های پایین رایگان خواهم کرد.” البته این وعده تاکنون عملی نشده و حتی حرفی هم از آن در میان نیست.

اما زارع پور هم عملکرد و دیدگاه‌های قابل توجهی در زمینه اینترنت دارد. چند روزی پیش در جلسه بازدید وزیر ارتباطات از اپلیکیشن طاقچه، یکی از خبرنگاران سوالی در خصوص کندی سرعت اینترنت طی روزهای اخیر پرسید، عیسی زارع پور تلفن همراه این خبرنگار را درخواست کرد و در همان لحظه سرعت اینترنت دیتا او را تست کرد. در این تست سرعت اینترنت 16 مگابیت و پینگ 28 میلی‌ثانیه به دست آمد. وزیر ارتباطات اعلام کرد که بر اساس قوانین اپراتورها سرعت ارائه شده باید 2 مگابیت باشد و حالا سرعت 16 مگابیت یعنی 8 برابر است، البته وزیر تاکید کرد که سرعت باید به ده‌ها و صدها مگابیت برسد و این سرعت ایده‌آل دولت نیست اما در عین حال برخی انتقادها در خصوص سرعت اینترنت را به دلیل فضاسازی در این زمینه خواند.

عملکرد زارع پور

البته مساله کندی سرعت اینترنت موضوعی است که خود وزیر ارتباطات به آن اشراف دارد و حتی دو بار تاکنون به رئیس جدید رگولاتوری اعلام کرده که پیگیر این موضوع باشد اما فعلا رگولاتوری پاسخی در قبال درخواست وزیر نداشته است. این موضوع یکی از دلایلی است که در ابتدای مقاله تاکید کردیم وزارت ارتباطات هنوز در یک وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد و کارها آنطور که باید بر روی روال نیفتاده، زیرا رگولاتوری حدود یک ماه است نتوانسته گزارشی در خصوص وضع اینترنت و علت کندی آن ارائه دهد!!

زارع پور در همان جلسه اعلام کرد که افزایش سرعت و کیفیت اینترنت در اولویت این وزارتخانه قرار دارد و یکی از برنامه‌های جدی برای افزایش سرعت اینترنت خانگی، توسعه فیبرنوری در مناطق سراسر کشور است.

البته وزیر رویاهای بالاتری دارد، او به مدیران جدید شرکت زیرساخت ماموریت داده تا پروژه‌های شبکه ملی اطلاعات در حوزه زیرساخت در زمان‌بندی مشخص شده اجرا شود، ظرفیت شبکه انتقال داخل با اولویت استفاده از تجهیزات بومی دو برابر شود، ظرفیت شبکه ترانزیت کشور افزایش یابد و همچنین حداقل ترافیک ترانزیت شده به میزان شش ترابیت بر ثانیه در راستای تبدیل شدن کشور به هاب منطقه‌ای ترافیک اینترنت تحقق پیدا کند. در واقع زارع پور به دنبال آن است تا کشور به قطب ترافیک اینترنت در منطقه تبدیل شود که آرزویی بزرگ است و رسیدن به آن نیازمند برنامه‌ریزی صحیح، حمایت از استارتاپ‌ها و کسب و کارهای ایرانی و استفاده از ظرفیت نخبگان کشور است.

طرح صیانت از فضای مجازی

وزیر ارتباطات پیش از آغاز کار خود به صورت لفظی اعلام کرده بود که با طرح صیانت از فضای مجازی موافق است و تلاش خود را برای اجرای این طرح به کار خواهد گرفت. به نوعی تکلیف در این بخش مشخص است و همه می‌دانیم که عملکرد عیسی زارع پور در قبال طرح صیانت به چه شکل است. طرح صیانت از فضای مجازی بندهای مخرب فراوانی دارد اما تنها یک بند آن برای ویرانی هزاران کسب و کار بزرگ و کوچک در کشور کافی‌ست. بر اساس یکی از بندهای این قانون، تمامی پلتفرم‌های خارجی باید وارد ایران شوند و به صورت رسمی تحت قوانین جمهوری اسلامی فعالیت کنند. اگر این اتفاق رخ ندهد، دولت فرصت دارد تا طی یک سال، جایگزین بومی این پلتفرم‌ها را تولید کند و پس از آن تمامی پلتفرم‌های غیرمجاز بسته خواهند شد!

هرچند وزیر و دیگر مسئولین تاکید دارند که این طرح موجب محدودیت در فضای مجازی نخواهد شد اما اگر بندهای این طرح اجرا شود، بسیاری از پلتفرم‌های خارجی در کشور بسته شده و کاربران ناخواسته مجبور به استفاده از پلتفرم‌های بومی می‌شوند. اتفاقی که پیش‌تر با بسته شدن وایبر و تلگرام و راهی کردن مردم به پیام‌رسان‌های داخلی شاهد آن بودیم.

آینده ایران با اجرای طرح صیانت از فضای مجازی

زارع پور در خصوص طرح صیانت اعلام کرد: “ما به دنبال محدود‌سازی اینترنت نیستیم بلکه می‌‌خواهیم این فضا را نظام‌مند کنیم.”

وی همچنین در خصوص این طرح توضیح داده بود: “هیچکس در کشور قائل به این نیست که فضای مجازی باید رها شود. زندگی مردم به این فضا گره خورده و باید این فضای را نظام‌مند کرد. البته این کار نباید برای کسب و کارها مشکلی ایجاد کند و موجب نگرانی مردم شود.”

سخنان وزیر در ظاهر آرامش‌بخش و منطقی است اما همه می‌دانیم که با اجرای این طرح، دسترسی به اینترنت از حال حاضر محدودتر خواهد شد و احتمال بسته شدن سرویس‌های خارجی مانند گوگل نیز بسیار زیاد است.

پروژه‌هایی که در یک جهت پیش می‌روند

دسترسی تمام مردم به اینترنت پرسرعت و ایمن و استفاده از پلتفرم‌های ایرانی و عدم دسترسی به پلتفرم‌های خارجی؛ این آینده‌ای است که احتمالا زارع پور و دولت آینده به دنبال آن هستند و با پیگیری سرنخ‌ طرح‌ها، پروژه‌‌ها و عملکرد وزارت ارتباطات مانند طرح صیانت، توسعه فیبر نوری، تبدیل شدن به قطب ترافیک منطقه، حمایت از پیام‌رسان‌ها و تلفن همراه ایرانی به آن می‌رسیم.

عملکرد زارع پور

اجرای طرح صیانت ارتباط مستقیم با طرح حمایت از پیام‌رسان‌ها و حتی تلفن‌های همراه ایرانی دارد، به نظر می‌رسد پس از بازار خودرو و لوازم خانگی، نوبت اینترنت و پلتفرم‌های آنلاین شود که به داخل ایران محدود شده و ما ارتباط خود را با شرکت‌های مطرح در جهان از دست بدهیم. به هر حال اگر روزی یک گوشی ایرانی را خریداری کردید که به جای اندروید و دیگر اپلیکیشن‌های مشهور، برنامه‌های ایرانی بر روی آن نصب بود، نباید تعجب کنید. ما در ایران اصرار داریم همه چیز را ایرانی کنیم و در این راه کشور چین را مثال می‌زنیم، کما این که تجربه شکست‌های متوالی در زمینه ایرانی‌سازی برنامه‌ها، سخت افزار و پلتفرم‌ها، برای ما درس نمی‌شود و مجدد به ایرانی‌سازی همه چیز اصرار می‌ورزیم. راهی که ما را به جای چین، بیشتر به کره شمالی نزدیک می‌کند… نظر شما چیست؟!

نوشته تحلیلی بر عملکرد سه ماه نخست زارع پور در وزارت ارتباطات؛ در مسیر تجربه شکست‌های گذشته! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نگاهی به بازار اجناس دست دوم در کشور: گوشی، لپ‌تاپ و کنسول دست دوم بخریم یا نه؟!

با رشد خرید لوازم دیجیتال دست دو طی سال‌های اخیر، ما بررسی خواهیم کرد که آیا خرید گوشی و لپ تاپ دست دو انتخاب عاقلانه‌ای است یا خیر؟

در تاریخ حضور انسان‌ها بر روی کره زمین مشخص نیست که چه زمانی خرید جنس دست دوم در میان قبایل و حکومت‌ها متداول شده اما این نوع معامله تا همین امروز در میان مردم متعارف بوده و حتی بیزینس‌های کاملا مستقلی بر این اساس شکل گرفته است.

شاید در ظاهر خرید جنس دست دوم به طور مستقیم با وضعیت مالی افراد بستگی داشته باشد و فردی که نتواند جنس نو از یک کالا را خریداری کند به سراغ جنس دست دو برود، اما بسیاری از مولتی‌ میلیاردرهای دنیا نیز گاها اجناس خاص یا دم دستی مانند خودرو را دست دو می‌خرند.

خرید جنس دست دو انگیزه‌های متفاوتی دارد، طبیعتا اولین انگیزه آن پرداخت هزینه کمتر برای خرید یک محصول است البته دلایل دیگری نیز در این میان دخیل هستند اما شاید مسئله مالی مهم‌ترین علت تمایل مردم به خرید کالا دست دو باشد.

به هر شکل بازار خرید کالا دست دو بازار بسیار بزرگ و قابل توجهی است، سایت‌های ای‌بی و آمازون هر دو در حوزه خرید و فروش جنس دست دو فعال هستند و بخشی از بیزینس خود را به این حوزه اختصاص داده‌اند. در ایران نیز سایت‌هایی مانند دیوار و شیپور به طور تخصصی در زمینه خرید و فروش کالای دست دو فعالیت دارند، هر چند در این سایت‌ها آگهی ارائه خدمات، کاریابی، توسعه کسب و کار و حتی کالای نو نیز به وفور دیده می‌شود.

متداول شدن خرید کالا دسته دوم

اما رشد و توسعه این کسب و کارها نشان می‌دهد که خرید و فروش کالای دست دوم برای مردم یک امر عادی است و افراد زیادی به این کار علاقه دارند. به عنوان مثال دیوار در گزارش سال 99 خود اعلام کرده که بیش از 44 میلیون نفر در ایران از اپلیکیشن دیوار استفاده کرده‌اند و بیش از 18 میلیون کاربر نیز در دیوار آگهی گذاشته‌اند که تعداد کاربران نسبت به سال 98 حدود 10 درصد رشد و تعداد آگهی‌ها نسبت به سال 98 حدود 38 درصد رشد داشته است.

دیوار پر بازدیدترین سایت فروش کالای دست دو در ایران است و آمارهای آن می‌تواند نشان دهنده وضعیت بازار دست دو در ایران باشد، به این ترتیب در این مطلب از آمارهای گزارش سال 99 دیوار استفاده خواهیم کرد.

در این گزارش اعلام شده که طی سال گذشته 129.5 میلیون آگهی در دیوار منتشر شده که این تعداد 31 درصد نسبت به سال 98 پیشرفت داشته، همچنین روزانه 353 آگهی در دیوار منتشر می‌شود. این آمارهای عجیب نشان از میزان تمایل مردم به خرید و فروش کالا دست دوم دارد و باید توجه کنیم که ارقام تنها مربوط به سایت دیوار است و قطعا سایت‌های دیگر نیز تعداد کاربران و آگهی‌های فراوانی دارند.

اما چه چیزی باعث شده تا خرید و فروش کالا دست دوم به این مقدار در میان ایرانی‌ها محبوب شود؟ طبیعتا یکی از مهم‌ترین عوامل این اتفاق وضعیت اقتصادی نامناسب کشور است، زمانی که یک خودرو معمولی 150 میلیون تومان قیمت دارد یا یک گوشی موبایل پرچمدار با قیمت 30 میلیون تومان به فروش می‌رسد یا حتی برای خرید یک لپ‌تاپ قدرتمند یا یک دوربین عکس‌برداری باید 20 تا 40 میلیون تومان هزینه کنید، خرید همین کالاها به صورت دست دو یک گزینه جذاب برای شما خواهد بود.

کالا دسته دو دیجیتال

اگر بخواهیم به طور جدی‌تر در خصوص لوازم حوزه فناوری و دیجیتالی صحبت کنیم، از تلفن همراه تا تبلت، لپ‌تاپ، کنسول بازی، سیستم رایانه‌ای دسکتاپ، انواع لوازم جانبی و حتی وسایل ارتباطی مانند مودم، جزو محصولات پر طرفدار برای خرید و فروش به صورت دست دوم هستند که در سایت‌های ایرانی مانند دیوار و شیپور به وفور معامله می‌شوند.

در بخش فروشندگان محصولات دسته دوم، لوازم الکترونیکی چهارمین دسته پرطرفدار سایت دیوار است که پس از کالاهای مربوط به خانه، املاک و وسایل نقلیه، بیشترین سهم آگهی را دارد. اما در بخش فروشندگان نیز نام “گوشی” پس از نام “مبل” و “پراید”، بیشترین جستجو را دارد و این نشان می‌دهد خریداران نیز به خرید گوشی یا لوازم جانبی آن علاقه زیادی دارند، طی سال 99 بیش از 2 میلیون بار نام “گوشی” در دیوار سرچ شده است.

نکات مهم و راهنمای خرید لپ تاپ دست دوم

ارزش کل معاملات لوازم الکترونیکی در سایت دیوار به 5.5 هزار میلیارد تومان می‌رسد که 36 درصد ارزش این معاملات مربوط به شهر تهران است. همچنین 6.3 میلیون آگهی موبایل در سایت دیوار منتشر شده که هرکدام 260 مرتبه به صورت میانگین بازدید داشتند. اما نکته جالب‌تر آن است که 45 درصد گوشی‌های آگهی شده در دیوار مدل‌های برند سامسونگ هستند تا سامسونگ محبوب‌ترین گوشی در بازار دست دو کشور باشد، همچنین پس از آن اپل با 18.2 درصد، هواوی با 11.8 درصد، شیائومی با 8.6 درصد و سپس برندهای نوکیا، سونی اریکسون، ال‌جی، آنر و اچ‌تی‌سی قرار دارند.

همچنین در بخش تبلت‌ها طی سال 99 بیش از 370 هزار آگهی در سایت دیوار منتشر شد که به ترتیب معاملات تبلت برندهای لنوو، سامسونگ، اپل، ایسوس و هواوی بیش از دیگر برندهاست.

وضعیت خرید و فروش تلفن همراه و تبلت دست دوم

اما در این میان چند نکته وجود دارد، یک آنکه اصلا خرید دستگاه‌های دیجیتال مانند گوشی موبایل، تبلت و لپ‌تاپ به صورت دست دوم کار صحیحی است یا خیر؟

باید به این نکته توجه کرد که خرید یک کالای دست دوم به معنای آن است که شخص می‌خواهد کالای خود را به صورت دست دو بفروشد و اصلی‌ترین دلایل برای فروش یک کالا به صورت دست دو، کیفیت پایین آن و قصد جایگزینی یک کالا با مدل دیگر است.

در هر معامله کالای دست دوم یک خریدار و یک فروشنده وجود دارد، اینکه یک خریدار به علت هزینه کمتر کالای دست دوم قصد خرید آن را دارد قابل درک است، اما یک فروشنده چرا باید کالایی که در اختیار دارد را به صورت دست دوم به فروش برساند؟!

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

در این سمت ماجرا هم مسائل مالی حرف اول را می‌زند، بسیاری از فروشندگان برای تامین هزینه‌های زندگی اقدام به فروش وسایل خود می‌کنند. به طور مثال فردی که به دنبال خرید یک گوشی جدید است، برای تامین بخشی از هزینه‌های گوشی جدید، مدل قدیمی خود را می‌فروشد در صورتی که شاید اگر آن فرد نیاز مالی نداشته باشد گوشی قدیمی خود را نگه دارد یا آن را به افراد نیازمند هدیه دهد.

اما در نظر داشته باشید که عده‌ای دیگر از کیفیت و عملکرد محصولی که خریداری کرده‌اند، رضایت ندارند و به همین دلیل می‌‌خواهند آن را فروخته و جایگزین کنند. بنابراین برای خرید یک کالا به صورت دست دوم باید مواردی را در نظر داشته باشیم.

گوشی موبایل و تبلت دست دوم بخریم یا خیر؟

به طور کلی دستگاه‌های الکترونیکی مانند لپ‌تاپ و تبلت یک طول عمر مفید دارند، عموما طول عمر تلفن‌های همراه سامسونگ 3 تا 4 و گوشی‌های هواوی و شیائومی حدود 2 سال است. البته مدل‌های اپل پایداری بالاتری دارند و تا 5-6 سال نیز می‌توان از آن‌ها استفاده کرد. پس از پایان عمر مفید یک گوشی، عملکرد قطعات سخت افزاری و نرم افزاری آن کاهش پیدا می‌کند و کارایی و بازدهی گوشی به شدت پایین می‌آید.

همچنین گوشی‌های موبایل تا 2 و نهایت 3 سال آپدیت می‌شوند و پس از آن دیگر نمی‌توان آن‌ها را به روز کرد به همین دلیل بهتر است گوشی دست دو قدیمی خریداری نکنید، زیرا عمر مفید آن‌ها به اتمام رسیده و از نظر نرم‌افزاری هم آپدیت نمی‌شوند.

گوشی‌های قدیمی معمولا به طور مداوم استفاده شده و بازدهی آن‌ها کاهش پیدا کرده است بنابراین شاید یک گوشی پرچمدار مربوط به 4 سال پیش عملکرد بهتری نسبت به یک گوشی میان‌رده جدید نداشته باشد به این ترتیب اگر می‌خواهید یک گوشی پرچمدار قدیمی بخرید، پیشنهاد ما این است که گوشی میان‌رده جدید بازدهی بیشتری برای شما خواهد داشت.

اما اگر یک گوشی قدیمی را صرفا برای حس نوستالژی آن یا جمع کردن یک کلکسیون می‌خواهید شرایط فرق دارد، در این گونه مواقع ظاهر گوشی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و اگر مدلی که به دنبال آن هستید با ظاهری تمیز به فروش می‌رسد، می‌توانید آن را خریداری کنید.

در خصوص گوشی‌های جدید که یک یا دو سال اخیر به بازار آمده‌اند باید گفت که بررسی یکسری موارد الزامی است، توجه شما به ظاهر گوشی، بررسی‌های نرم‌افزاری لازم و چک کردن بخش‌های مختلف گوشی از جمله کارهایی هستند که باید انجام دهید و تنها در صورتی که گوشی از کیفیت و سلامت کافی برخوردار بود اقدام به خرید آن بکنید. مجموعه این نکته‌ها پیشتر در مطلبی با عنوان “راهنمای خرید گوشی دست دوم” نوشته شده که می‌توانید آن را مطالعه کنید.

اما به طور کلی نباید خرید گوشی دست دوم را در اولویت خرید خود قرار دهید، اگر به دنبال تغییر گوشی موبایل خود هستید بهتر است هزینه لازم برای خرید یک مدل با کیفیت و نو را جمع‌آوری کنید، حتی می‌توانید از شرایط قسطی خرید در برخی فروشگاه‌ها استفاده کنید و تنها در صورتی به سراغ خرید گوشی دست دوم بروید که واقعا چاره‌ای دیگر نداشته باشید.

وضعیت خرید و فروش لوازم جانبی موبایل دست دوم

به علت قیمت پایین‌تر لوازم جانبی موبایل، طبیعی است که معاملات دست دوم در این حوزه کمتر از تلفن همراه و یا تبلت باشد. بیشترین موارد جستجو شده در بخش لوازم جانبی موبایل کلمات هندزفری، قاب و شارژر هستند. کلمه هندزفری 165 هزار مرتبه، قاب 94 هزار مرتبه و شارژر 83 هزار مرتبه طی سال 99 در دیوار سرچ شد. به این ترتیب بازار لوازم جانبی بسیار کوچک‌تر از بازار تلفن همراه است و کمتر پیش می‌‌آید فردی بخواهد لوازم جانبی موبایل را به فروش بگذارد.

خرید گوشی دست دوم

در خصوص لوازم جانبی مانند هندزفری، ایربادز، قاب گوشی یا حتی آداپتور، کابل شارژ و ساعت هوشمند، کیفیت ظاهری حرف اول را می‌زند، در این مدل دستگاه‌ها از ظاهر محصول می‌توان دریافت که این کالا چه مقدار کار کرده، چه مقدار آسیب دیده و چقدر می‌تواند برای شما کار کند.

نکته خاصی در خصوص خرید لوازم جانبی موبایل نیست به جز آنکه از سالم بودن و کیفیت کالا اطمینان حاصل کنید.

لپ‌تاپ یا سخت افزار دست دوم بخریم یا خیر؟

لپ‌تاپ و سیستم دسکتاپ تفاوت قابل توجهی با یکدیگر دارند، لپ‌تاپ دارای ظرافتی خاص است که باعث می‌شود آسیب‌پذیری آن بیشتر و طول عمر آن نسبت به سیستم دسکتاپ کمتر باشد. به همین دلیل برای خرید لپ‌تاپ دست دو باید نکاتی را مد نظر بگیرید که پیش‌تر در مطلب “ راهنمای خرید لپ‌تاپ دست دوم: نکاتی که پیش از خرید باید بدانید” به تمامی ابعاد آن پرداخته‌ایم.

اما به طور کلی بازار لپ‌تاپ دست دو به علت گرانی شدید لپ‌تاپ در سال‌های اخیر دچار تحولاتی شده که در بازارهای دیگر دیده نمی‌شود. یکی از موارد شایع بازار دست دو لپ‌تاپ، قیمت بالای مدل‌های مختلف است. همانطور که می‌دانید به جز کاربران و مصرف‌کنندگان، فروشگاه‌های بسیاری در زمینه فروش لپ‌تاپ دست دو فعالیت دارند و به نوعی می‌توانند این بازار را مدیریت کنند. همین موضوع باعث شده تا لپ‌تاپ‌های دست دو قیمت بالایی پیدا کنند به طوری که شما می‌توانید با صرف کمی هزینه بیشتر، یک لپ‌تاپ نو و قدرتمندتر خریداری کنید.

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

به این ترتیب ارزش مالی و قیمت لپ‌تاپ‌های استوک یکی از مهم‌ترین مواردی است که پیش از خرید باید به آن توجه کنید، زیرا در بسیاری از مواقع با یک مقایسه ساده متوجه می‌شوید که نیازی به خرید یک لپ‌تاپ استوک ندارید و با پولی که دارید می‌توانید یک لپ‌تاپ نو و مناسب خریداری کنید. اگر لپ‌تاپ دست دو قیمت متعادلی داشت، خرید آن می‌تواند گزینه عاقلانه‌ای باشد.

در مورد سیستم دسکتاپ باید گفت که تمامی اجزای سیستم از مانیتور تا کیس و اجزای داخلی آن در بازار به فروش می‌رسد. همچنین سخت افزار داخلی لپ‌تاپ نیز در بازار وجود دارد و شما خودتان می‌توانید برای تغییر یک قطعه و یا ارتقای لپ‌تاپ، سخت افزار آن را به صورت نو یا دست دو خریداری و استفاده نمایید.

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

قطعات سخت افزاری معمولا خیلی دیر آسیب می‌بینند یا بازدهی آن‌ها کاهش پیدا می‌کند، گاها سخت افزار یک سیستم دسکتاپ پس از گذشت 10 سال همچنان کارایی بالایی دارد اما اگر قصد خرید سخت‌افزار دست دو را دارید، بهتر است از سال ساخت و سری ساخت محصول مطلع شوید، به هر شکل خرید یک سخت افزار جدید به معنای طول عمر بیشتر آن است. همچنین حتما از فروشنده مهلت تست بگیرید زیرا کارایی سخت افزار تنها با تست و آزمایش در یک مدت زمان مناسب (حدودا دو روز) مشخص می‌شود.

کنسول دست دوم بخریم یا خیر؟

با افزایش قیمت کنسول‌های بازی، خرید و فروش دست دو این کالاها به شدت افزایش پیدا کرده به طوری که شاید در حال حاضر کنسول‌های دست دوم بیش از کنسول‌های نو معامله شوند. به این ترتیب خرید و فروش کنسول دست دو کاملا متداول است و حتی پیشنهاد می‌شود برای خرید کنسول به سراغ مدل‌های دست دو بروید که هزینه کمتری هم برای شما دارد. به ویژه کنسول‌های پلی‌استیشن 4 و ایکس باکس وان و S که نسل آن‌ها به پایان رسیده و مدل‌های دست دوم بسیار زیادی با قیمت‌های مناسب از این دو کنسول در بازار یافت می‌شود.

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

در خصوص خرید کنسول تنها لازم است دسته و اقلام همراه شامل کابل برق و HDMI را یک دور بررسی نمایید، اگر یک بازی را در خود کنسول نیز اجرا کنید، کافیست و می‌توانید از کیفیت آن مطمئن شوید، فقط مطمئن شوید که سخت افزار داخل کنسول تغییری نکرده و به عنوان مثال حافظه SSD کنسول همان حافظه اورجینال آن است.

نتیجه نهایی…

همانطور که گفته شد برای خرید کالای دست دوم به ویژه در حوزه فناوری باید به محصول نگاه کرد، کالاهایی مانند کنسول، سخت افزار و لپ‌تاپ (به شرط داشتن قیمت مناسب) برای خرید دست دو مناسب هستند اما بهتر است برای خرید گوشی به دنبال مدل‌های دست دو نروید.

ضمنا این نکته را مد نظر داشته باشید که در دسته لوازم الکترونیکی، خرید یک محصول نو همواره بهتر از مدل دست دوم آن است به همین دلیل تلاش اول شما باید خرید یک کالای نو هر چند ضعیف‌تر از کالای دست دو باشد.

شما نیز تجربه خرید کالای دست دو خود را با ما در میان بگذارید، تاکنون تلفن همراه، تبلت، لپ‌تاپ، سخت افزار یا کنسول دست دوم خریداری کرده‌اید یا خیر؟ آیا شما خرید لوازم دست دو را پیشنهاد می‌دهید؟

نوشته نگاهی به بازار اجناس دست دوم در کشور: گوشی، لپ‌تاپ و کنسول دست دوم بخریم یا نه؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ایرانی و کره‌ای: کدام ارزش خرید بیشتری دارد؟

در این مقاله با تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ویژگی های مثبت و منفی برند های ایرانی و کره ای را با یکدیگر مقایسه خواهیم کرد.

طی چند ماه اخیر، شرایط فعلی و آینده بازار لوازم خانگی به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم و حتی تولید کنندگان داخلی تبدیل شده است. صدور حکم ممنوعیت واردات لوازم خانگی در ابتدای مهرماه سال جاری، از آن دست اتفاقاتی است که می‌تواند آینده بازار لوازم خانگی داخلی را به طور کلی تغییر دهد.

از طرفی می‌توانیم امیدوار باشیم که کیفیت محصولات داخلی با گذر زمان افزایش پیدا کند و این حکم همانطور که مسئولین وعده‌اش را داده‌اند به رشد و شکوفایی برندهای داخلی لوازم خانگی کمک کند اما در نقطه مقابل ممکن است بازار لوازم خانگی نیز به وضعیت اسفبار صنعت خودرو کشور دچار شود، همانطور که خود مشاهده می‌کنید صنعت خودرو کشور دچار انحصاری شده که نتیجه آن برای مردم، اجبار به خرید خودرو بی‌کیفیت با قیمتی بیش از تولیدات برندهای مطرح دنیا شده است.

قانون ممنوعیت واردات کالاهای کره‌ای در سال 97 وضع شده است

البته همه اتفاقات مربوط به یک یا دو ماه اخیر نیست، داستان محدودیت واردات لوازم خانگی کره‌ای به کشور از سال 97 آغاز شد، در آن زمان همزمان با افزایش تحریم‌ها علیه ایران، شرکت‌های کره‌ای اعلام کردند که دیگر نمی‌توانند قراردادهای تجاری با ایرانی‌ها امضا کنند و به نوعی بازار ایران را ترک کردند. پس از آن قانون ممنوعیت واردات کالاهای کره‌ای اعمال شد ولی این قانون به صورت جدی اجرایی نشد و به صورت چراغ خاموش محصولات کره‌ای با حجم کمتر وارد ایران می‌شدند. اما حدود 2 ماه پیش، واردات لوازم خانگی کره‌ای کاملا ممنوع شد تا بازار لوازم خانگی وارد مرحله جدیدی شود.

تاثیر اجرای این قانون بر روی برندهای ایرانی

زمانی که واردات محصولات کره‌ای به کشور به شدت کاهش پیدا کرد، بازار با شوکی بزرگ مواجه شد، این اتفاق موجب شده تا موجودی بازار کاهش پیدا کند و بسیاری از فروشندگان نیز محصولات خود را احتکار کردند. به این ترتیب قیمت لوازم خانگی در ابتدا افزایش پیدا کرد، اما برندهای ایرانی مامور بودند تا کمبود بازار را تامین کنند، درنتیجه ظرفیت تولید لوازم خانگی در کشور توسعه پیدا کرد و حتی برخی از برندهای بزرگ ایرانی تمامی تجهیزات و زیرساخت خود را نوسازی کردند.

این اتفاق باعث رشد و شکوفایی برندهای ایرانی و افزایش کیفیت ساخت آن‌ها شد اما هنوز هم بعد از گذشت دو سال، بازار داخلی به شکل 100 درصد تامین نشده است. در واقع یکی از دلایلی که باعث شده تا محصولات برندهای ایرانی طی سال‌های اخیر به شکل گسترده صادر نشود آن است که این برندها در ابتدا به دنبال تامین بازار داخلی هستند و بازار داخلی هنوز آماده حذف کامل محصولات کره‌ای نیست، در واقع بازار ما به طریقی هنوز به تامین کالا از خارج (به شکل غیر رسمی یا قاچاق) نیاز دارد زیرا با حذف یکباره محصولات کره‌ای (حتی آن‌هایی که قاچاق می‌شوند) موجودی بازار کاهش پیدا کرده و قیمت‌ها مجددا افزایش پیدا می‌کند.

کالای کره‌ای قاچاق همچنان به کشور وارد می‌شود؟

طبق قانون از این پس نباید لوازم خانگی کره‌ای به کشور وارد شود، پیام کوتاه است و واضح، اما مانند سایر ممنوعیت‌هایی که برای واردات در نظر گرفته شده این پیام شامل واردات رسمی می‌شود و واردات غیر رسمی همچنان پابرجاست.

قاچاق محصولات کره‌ای به دو صورت انجام می‌گیرد، روش اول مربوط به مافیای قاچاق به کشور است که طی این سال‌ها تقریبا زورش به همه چربیده و به نظر می‌رسد که هرگز جلوی آن گرفته نخواهد شد، قدرت مافیای قاچاق و سودآوری هنگفت اینکار برای افراد دارای نفوذ و برخی مسئولین باعث شده تا محصولات کره‌ای قاچاق به صورت عمده از مبادی رسمی وارد کشور شود و در بازار به دست مصرف کننده برسد، گزارش‌های غیر رسمی اعلام می‌کند که 95 درصد کالای قاچاق از مبادی رسمی و گمرک وارد کشور می‌شود.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

روش دوم مربوط به مرز نشینان و لنج‌داران است که برای امرار معاش در حد توان خود محصولات قاچاق را وارد کشور می‌کنند و البته مجوز و سهمیه‌ای هم برای این کار دارند، کالای آنان قاچاق است اما به دلیل حجم کم کالای وارداتی توسط این افراد و نبود راه دیگری برای امرار معاش، اجازه ورود کالای قاچاق را دارند.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: معرفی بهترین تلویزیون‌های ایرانی بازار

کالای قاچاق، معضل اصلی تولیدکنندگان داخلی

به این ترتیب جنس کره‌ای همچنان در بازار وجود دارد و قابل خریداری است اما به طور رسمی گارانتی نمی‌شود و خدمات پس از فروش دریافت نمی‌کند. در عین حال به علت شفاف نبودن واردات، تولید کننده داخلی نمی‌تواند تحلیل دقیقی بر روی بازار لوازم خانگی داشته باشد و استراتژی مناسبی برای رشد و توسعه تولیدات خود در نظر بگیرد.

به همین ترتیب بازار لوازم خانگی به بازاری غیرشفاف، غیرقابل پیش‌بینی و آشفته تبدیل می‌شود که ضرر آن در ابتدا به چشم تولید کننده داخلی خواهد رفت و این شکایتی است که تولید کنندگان داخلی از وضعیت فعلی بازار لوازم خانگی دارند، هفته گذشته طی مصاحبه‌ای که با جناب آقای محمود قهاری، مدیرعامل شرکت مادیران در نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی تهران داشتیم، ایشان در خصوص ممنوعیت واردات لوازم خانگی کره‌ای به همین نکته اشاره کردند:

نمی‌توانیم بگوییم که لوازم خانگی کره‌ای از بازار ایران رفته‌اند، در حال حاضر حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد سهم بازار دست محصولات کره‌ای هست که به صورت قاچاق وارد کشور می‌شود و این بزرگترین مشکلی است که تولیدکنندگان داخلی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. همه ما دوست داریم که مردم حق انتخاب داشته باشند ولی کالا باید به صورت قانونی وارد کشور شود.

افزایش کالا تقلبی در بازار

ورود کالای قاچاق به کشور، خرید محصول اصلی را در بازار با چالش‌هایی مواجه کرده است. واردات قاچاق باعث شده تا در میان محصولات اصلی، تعداد فراوانی کالا تقلبی و فیک به کشور وارد شود و تحت عنوان برندهای معروف کره‌ای و ایتالیایی به فروش برسد. عدم نظارت بر روی محصولات قاچاق، گارانتی نشدن و نداشتن نمایندگی برای محصولات خارجی موجب شده تا هیچ نظارتی بر روی این بازار صورت نگیرد و مافیای وارد کننده نیز برای سود بیشتر تعداد زیادی کالای فیک تقلبی را در بسته‌بندی برندهای مشهور به فروش برساند و قطعا خریدار به مقداری کارشناس نیست که کالای اصل با کالای مشابه فیک را تشخیص دهد.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

کالاهای فیک بازار طول عمر پایینی دارند و با قطعات دست چندم ساخته می‌شوند، از طرفی نبود گارانتی و نمایندگی برای کالاهای قاچاق باعث می‌شود پس از خراب شدن محصول، دست خریدار به هیچ جا بند نباشد.

البته این مساله به همین جا ختم نمی‌شود، تعداد بسیاری از کالاهای قاچاق در داخل کشور تولید می‌شود و با لوگو برندهای مشهور در مغازه‌ها و فروشگاه‌های اینترنتی به فروش می‌رسد. رئیس انجمن ملی حمایت از حقوق مصرف کنندگان به تازگی اعلام کرده که تعداد زیادی از محصولات برندهای کره‌ای و ایتالیایی بازار در واقع در کشور تولید شده‌اند و با برند فیک در بازار به فروش می‌رسند.

برندهای کره‌ای بدون سرمایه‌گذاری، جنس‌های خود را می‌فروشند

با ورود کالا به صورت قاچاق، اجناس کره‌ای در کشور به فروش می‌رسد و برندهای کره‌ای بدون صرف حتی یک دلار، به روش غیر مستقیم سود خود را خواهند برد. اگر برندهای کره‌ای در کشور حاضر باشند، همانند گذشته، کارخانه‌ها، مدیران، تجهیزات اولیه و تکنولوژی‌های روز خود را وارد کشور می‌کنند و در خود ایران محصولاتشان را تولید خواهند کرد. به این شکل فناوری روز دنیا وارد کشور می‌شود و زیرساخت لازم برای تولید در کشور تهیه خواهد شد، در عین حال به دلیل تولید در داخل کشور، قیمت تمام شده محصول کاهش پیدا می‌کند و کارگران ایرانی نیز مشغول به کار می‌شوند.

این رویه‌ای که بود که در دهه 70 و 80 در کشور رخ می‌داد، اما حالا بخش زیادی از این زیرساخت و فناوری از کشور خارج شده ولی همچنان محصولات کره‌ای در بازار فروش خوبی دارند و سود این بازار برای آنان و البته مافیای وارد کننده است. البته هنوز برخی از زیرساخت‌های سال‌های دور شرکت‌های کره‌ای در ایران موجود است، به عنوان مثال محصولات برند جی‌پلاس توسط گلدیران در کارخانه‌هایی که توسط ال‌جی مجهز شده بود، ساخته می‌شود که این باعث نزدیکی کیفیت محصولات برند ال‌جی و جی‌پلاس خواهد شد، اما همین شرکت گلدیران برای واردات تکنولوژی‌های جدید مشکلاتی را پیش روی خود می‌بینید و تحریم‌ها نیز باعث شده تا روند توسعه و رشد زیرساخت این برند کند شود.

تحریم‌ها باعث شده تا جی‌پلاس برای وارد کردن قطعات هم دچار مشکل شود و نتواند به قراردادهای تجاری خود پایبند بماند، در همین مورد کیوان شکرانی، مدیر برند گلدیران در نمایشگاه لوازم خانگی به خبرنگار آی‌تی‌رسان توضیح داد:

در حال حاضر اکثر مراودات ما با کشور چین برقرار است. ما به دلیل تحریم‌ها نمی‌توانیم با بسیاری از کشورها ارتباط داشته باشیم یعنی پس از دریافت محصول امکان انتقال وجه را نداریم، البته کشور‌های دیگر صاحب تکنولوژی در آسیا هستند که ما با آن‌ها همکاری داریم اما تامین قطعات بیشتر از چین صورت می‌گیرد.

چه مقدار از کالاهای برندهای داخلی در ایران تولید می‌شود؟

شاید در حال حاضر نتوانیم محصولی نام ببریم که به طور 100 درصد در داخل کشور تولید می‌شود اما شرکت‌های ایرانی با رشد و پیشرفتی که طی دو سال اخیر داشته‌اند توانستند تا عمق تولید محصول در داخل کشور را افزایش دهند. در این زمینه می‌توانیم بگوییم که اکثر قطعات کالاهایی مانند لباس‌شویی و جاروبرقی در کشور تولید می‌شود، در خصوص یخچال نیز اکثر قطعات به جز کمپرسور و چند قطعه دیگر آن در داخل تامین می‌شود اما در خصوص تلویزیون و مانیتور هنوز نتوانستیم تا تکنولوژی ساخت پنل را به کشور وارد کنیم و پنل تمامی محصولات تصویری وارداتی است، هر چند در این زمینه نیز اقدامات موثری صورت گرفته است.

محمود قهاری، مدیرعامل مادیران در خصوص عمق تولیدات محصولات ایکس‌ویژن در داخل کشور به خبرنگار آی‌تی‌رسان گفت:

کارخانه لوازم خانگی ایکس ویژن یکی از بزرگترین کارخانه‌های لوازم خانگی در داخل ایران است که با بهترین ماشین‌آلات اروپایی در همین زمان تحریم تجهیز شده، البته بخش تولید ما چندین فاز دارد و طی چند ماه آینده فاز واردات قطعات تولید ما به اتمام می‌رسد و در آن زمان می‌توانیم بگوییم که ۷۰ درصد تولیدات ایکس ویژن در داخل کشور صورت می‌گیرد. با توجه به اینکه اکثر مواد اولیه یخچال و ماشین لباسشویی در خود ایران تامین می‌شود، در این بخش مشکل خاصی نداریم و تنها برخی قطعات وارداتی هستند. در مورد تلویزیون هم باید بگوییم که پنل تلویزیون در داخل ایران تولید نمی‌شود و پنل همه تلویزیون‌‌های ایرانی وارداتی است ما هم پنل را از خارج وارد می‌کنیم.

کیوان شکرانی، مدیر برند گلدیران نیز در خصوص تولیدات برند جی‌پلاس توضیح داد:

ما در تلاش هستیم تا عمق تولیدات داخلی برند جی‌پلاس را افزایش دهیم، در مورد برخی محصولات مانند لباسشویی اکثر قطعات در داخل تولید می‌شوند و ما حتی میز ساخت داخل را نیز برای لباسشویی در کارخانه قزوین راه اندازی کردیم اما عمق تولید برخی از محصولات در داخل کشور کمتر است. برند جی‌پلاس با استفاده از تامین قطعات از کشورهای معتبر دنیا که در زمینه تکنولوژی فعالیت دارند محصولات خودش را تولید می‌‌کند همچنین بخشی از محصولات در داخل کشور تولید می‌شود. اگر بخواهم جزئی‌تر بگوییم، تلویزیون و یخچال در کارخانه سیرجان و لباسشویی و ظرفشویی در کارخانه کاسپین قزوین در حال تولید هستند.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی یا کره ای

حال با توجه به تمامی موارد گفته شده سوال نهایی این است که برای خرید لوازم خانگی به سرغ برندهای ایرانی برویم یا خارجی؟ اولین نکته آن است که تمامی برندهای خارجی لوازم خانگی کره‌ای نیستند، یعنی برند TCL به عنوان یک برند چینی به صورت رسمی با همکاری مادیران در ایران فعال است و شما می‌توانید محصولات این برند را خریداری کنید.

اما عمده بازار ایران در دستان برندهای ایرانی و کره‌ای است، با توجه به توضیحاتی که داده شد، برندهای ایرانی و کره‌ای هرکدام مزیت‌ها و برتری‌هایی نسبت به یکدیگر دارند که در ادامه آن‌ها را مرور خواهیم کرد:

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر کیفیت

از نظر کیفیت همه می‌دانیم که کیفیت محصولات ایرانی به هیچ‌وجه به پای برندهای کره‌ای نمی‌رسد. برندهای کره‌ای لوازم خانگی برجسته‌ترین برندها در جهان هستند و ما راه زیادی داریم تا به کیفیت این برندها نزدیک شویم، البته این بدان معنا نیست که کیفیت برندهای ایرانی قابل قبول نباشد، انصافا برخی برندها در تولیدات برخی محصولات عملکرد خوبی دارند، به عنوان مثال لباسشویی‌های پاکشوما، تلویزیون‌های ایکس‌ویژن و یخچال‌های امرسان کیفیت نسبتا خوبی دارند و بیشترین رضایت از محصولات ایرانی مربوط به کالاهای نامبرده است. اما به هر شکل اگر کیفیت حرف اول را برای شما می‌زند، باید محصولات کره‌ای را انتخاب کنید.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر اصالت کالا

در این خصوص محصولات ایرانی برتری ویژه‌ای نسبت به محصولات کره‌ای بازار دارند، در این مقاله اشاره کردیم که واردات کالاهای قاچاق چگونه باعث شده تا محصولات فیک با نام برندهای کره‌ای در کشور به فروش برسد و این اتفاق موجب می‌شود تا شما ندانسته محصول فیک با برند کره‌ای را خریداری کنید.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

خرید کالای فیک نوعی کلاهبرداری است که ممکن است شما قربانی آن شوید، شاید فکر کنید که با فروشنده آشنا هستید و او قطعا به شما کالای اصل را می‌دهد اما در این بازار آشفته ممکن است خود فروشندگان نیز ندانسته کالا فیک خریداری و به دست مشتری برسانند.

اما کالاهای ایرانی نام، اعتبار و گارانتی مشخصی دارد که نمی‌تواند فیک باشد، بنابراین در زمینه اصالت کالا، خرید محصولات خارجی به ویژه کره‌ای ریسک بالایی دارد.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر گارانتی و خدمات پس از فروش

شرکت‌های ایرانی که محصولات کره‌ای را با گارانتی و خدمات پس از فروش خود عرضه کرده‌اند، متعهد هستند که تا زمان پایان مدت گارانتی و خدمات پس از فروش خدمات مورد نیاز را ارائه دهند. اما محصولات کره‌ای جدید همگی قاچاق و غیر قانونی هستند به این ترتیب گارانتی و خدمات پس از فروش ندارند، به این ترتیب در صورت خرابی محصول شما باید شخصا هزینه تعمیر آن را بپردازید همچنین ممکن است به طور مثال 5 یا 7 سال دیگر برخی قطعات این محصولات در بازار وجود نداشته باشد و اگر در آن زمان به مشکلی بر بخورید امکان تعمیر محصول خود را نخواهید داشت. هر چند ممکن است این مشکل برای قطعات وارداتی برندهای ایرانی نیز رخ دهد اما به هر حال گارانتی و خدمات پس از فروش برندهای ایرانی معتبرتر و قابل اطمینان‌تر از برندهای خارجی است.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر قیمت

شاید بهتر باشد در خصوص قیمت بررسی جامع‌تری انجام دهیم، هر چند می‌دانیم که قیمت محصولات ایرانی مناسب‌تر از برندهای خارجی است اما بد نیست مقایسه‌ای دقیق‌تر انجام دهیم. در این بخش قیمت محصولاتی مشابه از نظر تکنولوژی، اندازه و قابلیت‌ها را که توسط برندهای داخلی و خارجی تولید شده‌اند، با یکدیگر مقایسه خواهیم کرد، به جدول زیر توجه کنید:

یخچال و فریزر ساید‌بای‌ساید

نام مدل

 قیمت

سامسونگ مدل HM34
58.000.000
اسنوا مدل SN8-3350SS
50.000.000
دوو مدل D4S-0036MW
50.000.000
امرسان مدل NRF3292D
27.000.000

 

یخچال و فریزر

نام مدل

 قیمت

سامسونگ مدل RL750
44.000.000
دوو مدل D2BF-0291SS
19.000.000
دیپونت مدل BOSS
18.000.000
اسنوا مدل S3-0275LW
17.000.000
جی‌پلاس مدل GRF-J505
16.000.000
امرسان مدل BFN27D502
14.000.000

تلویزیون 50 اینچ اسمارت 4K

نام مدل

 قیمت

ال‌جی مدل NANO80 
16.500.000
سامسونگ مدل TU8500 
15.400.000
فیلیپس مدل 50put6002
12.700.000
دوو مدل DSL-50K5900U
17.000.000
ایکس ویژن مدل 50XTU835 
12.200.000
اسنوا مدل 50SA620U
12.000.000

آینده بازار لوازم خانگی به چه شکل خواهد بود؟

در ابتدای مقاله اعلام کردیم که این تصمیمات یا باعث رشد و پیشرفت برندهای ایرانی می‌شود و یا به انحصار و آن‌چیزی که امروز در بازار خودرو می‌بینیم، منجر خواهد شد. البته کارشناسان اعتقاد دارند که صنعت خودرو به دلیل آنکه دست دولت است و مافیای خودرو در آن وجود دارد، به شکلی که باید پیشرفت نکرده و به وضعیت فعلی افتاده اما در صنعت لوازم خانگی اکثر برندها خصوصی هستند و قطعا در مسیر انحصار حرکت نخواهند کرد، به همین دلیل آینده‌ای درخشان در انتظار صنعت لوازم خانگی ماست.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

از طرفی تحریم‌ها همواره مانعی بر سر راه تولید و حالا صادرات بوده به طوری که خرید تجهیزات و تکنولوژی‌های پایه از کشورهای مطرح و همچنین صادرات به کشورهای منطقه به دلیل تحریم‌ها دشوار و چالش برانگیز شده است. مدیرعامل مادیران در همین خصوص به خبرنگار آی‌تی‌رسان اعلام کرد:

اگر نگاه کنیم یخچال‌ها و ماشین لباسشویی ما دست کمی از برندهای کره‌ای ندارد، هدف ما در ایکس ویژن ارائه کالای با کیفیت و با قیمت مناسب است، چرا مردم باید پول برند بدهند؟ این یک فرصت بسیار خوب است برای تمام تولیدکنندگان داخلی کما اینکه اشتغال‌زایی بسیار افزایش پیدا کرد و ظرفیت تولید بالا رفته و این اتفاقات بسیار خوبی است که برای شرکت‌های ایرانی رخ داده است. زمانی که تولیدات مناسب در داخل کشور داشته باشیم، قیمت تمام شده کاهش پیدا می‌کند و در آن زمان می‌توانیم به صادرات فکر کنیم. در حال حاضر برای بحث صادرات با چند کشور صحبت کردیم اما مشکلات خاصی بر سر راه ما قرار دارد. یکی از این مشکلات روابط بین‌الملل است، کشورهای مقصد از ما می‌خواهند که هیچ نامی از ایران بر روی برند وجود نداشته باشد، آنها از کالای ما تعریف می‌کنند اما می‌گویند که نباید نام ایران بر روی کالاها وجود داشته باشد. این بخشی از مشکلاتی است که با آن مواجه هستیم ولی به نظر من اگر بخواهیم این صنعت را رشد و توسعه دهیم باید جلوی قاچاق کالا گرفته شود و بر روی تکنولوژی‌های پایه سرمایه گذاری کنیم.

همچنین مدیر برند گلدیران نیز در خصوص آینده صنعت لوازم خانگی در ایران خاطرنشان کرد:

قیاس تولیدات ما برندهای خارجی هستند و مردم باید بدانند که محصولات شرکت‌های داخلی دست کمی از برندهای خارجی ندارند. در این زمینه هر چند راه بسیاری برای رسیدن به کیفیت برندهای خارجی وجود دارد ولی تلاش شبانه روزی ما این است که خودمان را با برندهای ایرانی مقایسه نکنیم و بتوانیم با سطح جهان قابل مقایسه باشیم. اگر بتوانیم بازار داخلی را تامین کنیم و به تولیدات مقیاس جهانی نزدیک شویم، حتما به صادرات فکر خواهیم کرد. در حال حاضر صادرات نداریم زیرا بازار ایران تشنه است و اولویت اصلی ما تامین بازار داخل است ولی قطعا در آینده صادرات واقعی به کشورهای مختلف منطقه را در دستور کار قرار خواهیم داد.

پیش‌بینی آینده به ویژه در ایران کار بسیار دشواری است، اما هیچ ایرانی مشکلی با رشد و توسعه برندهای داخلی و رسیدن سطح تولیدات داخل کشور به سطح جهانی ندارد اما در این راه باید تصمیماتی گرفته شود که در ابتدا به نفع مردم است نه به نفع عده‌ای مسئول و آقازاده که مبادی ورودی و خروجی کشور را در انحصار خود دارند و سودآوری آن‌ها در گرو گران شدن محصولات است.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

تصمیمات اخیر در شرایطی صنعت لوازم خانگی ایران را به سمت رشد و توسعه پیش می‌برد که مشکلات پیش رو برای واردات تکنولوژی پایه و زیرساختی برطرف گردد و برندهای ایرانی بتوانند با جدیدترین فناوری‌های روز دنیا محصولات خود را تولید کنند، همچنین تکنولوژی‌های وارداتی باید از کشورهای مطرح و صاحب فناوری باشد و صرفا به سراغ تکنولوژی‌های دست چندم چینی نرویم.

واردات کالا به صورت قاچاق نیز باید به طور کامل متوقف شود تا هم شاهد عرضه کالاهای فیک و تقلبی در بازار نباشیم و هم جای رشد و توسعه برای برندهای داخلی به شکل بهتری فراهم گردد، حال که قرار است از برندهای ایرانی حمایت کنیم، بهتر است این کار را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم تا سرانجام آن متفاوت از سرانجام فعلی صنعت خودرو کشور باشد.

نوشته تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ایرانی و کره‌ای: کدام ارزش خرید بیشتری دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

چرا نباید به نظرات و امتیازات دیجی‌کالا اعتماد کرد؟!

اعتماد مشتریان اولین و مهم‌ترین شاخصه‌ای است که فروشگاه‌های اینترنتی برای جلب آن تلاش می‌کنند. در حوزه تجارت الکترونیک، اعتماد مشتری حرف اول را می‌زند، به همین دلیل است که فروشگاه‌های اینترنتی یا دیگر سرویس‌هایی که خدماتی را ارائه می‌دهند، در تلاش هستند با کسب نماد الکترونیک، امکان بازگشت کالا در صورت عدم رضایت، بازگشت وجه و روش‌هایی به این شکل، رضایت خریداران و مشتریان خود را به دست بیاورند.

اما در وهله دوم، کیفیت کالاهای ارائه شده در یک فروشگاه، حذف کالاهای تقلبی و فراهم آوردن یک محیط صادقانه برای به اشتراک گذاشتن نظرات خریداران از مواردی است که هر فروشگاه اینترنتی برای جلب رضایت مشتریان و به دست آوردن اعتماد آن‌ها باید رعایت کند.

دیجیکالا به عنوان بزرگ‌ترین فروشگاه اینترنتی ایران، با توجه به اعتباری که برای خود جمع کرده، باید به موارد گفته شده توجه کند و به آن‌ها پایبند باشد. دیجیکالا در گزارش‌های سالانه خود همواره به مقابله با عرضه کالاهای تقلبی، توجه به نظرات مشتریان و بهبود سیستم امتیازدهی به کالاها و فروشندگان اشاره می‌کند، اتفاقی که در واقعیت شاهد آن نیستیم و به نظر می‌رسد دیجیکالا باید پایش بهتری بر روی نظرات و امتیازهای کالاهای مختلف انجام دهد.

برای هر فردی که می‌خواهد از دیجیکالا یا سایت‌های مشابه خرید کند، نظرات کاربرانی که آن کالا را خریداری کرده‌اند، یک مرجع است. شما می‌توانید با نظرات کاربرانی که پیشتر آن محصول را دریافت کرده‌اند، از کیفیت آن با خبر شوید، اما پایش صحیحی بر روی سیستم نظرات دیجیکالا صورت نمی‌گیرد و در بسیاری از موارد، خواندن نظرات کاربران باعث گمراهی خریدار می‌شوند.

انتشار نظر فیک توسط فروشندگان

در برخی دفعات نظرات منفی در مورد یک محصول منتشر نمی‌شود ولی نظرات مثبت اجازه انتشار پیدا کرده تا کاربران جدیدی که وارد صفحه آن محصول می‌شوند با خواندن نظرات مثبت، به خرید کالا تشویق شوند. البته سیستم پایش نظرات کاربران اخیرا بهبود پیدا کرده اما همچنان در بسیاری از موارد مشاهده می‌شود که نظرات منفی برای یک محصول منتشر نمی‌شود.

اما ایراد این سیستم به همینجا ختم نمی‌شود، مشکل دوم زمانی پدیدار می‌شود که شاهد گسترش نظرات فیک در دیجیکالا هستیم و به نظر می‌رسد هیچ‌برنامه‌ای برای توقف این رویه وجود ندارد. در خصوص بسیاری از کالاها با خواندن نظرات کاربران به طور کامل متوجه می‌شوید که فروشنده یا فروشندگان یک محصول نظرات مثبت متعددی در خصوص آن کالا در مدت زمان کوتاهی منتشر کرده و بعضا به نکته‌هایی اشاره می‌کنند که کاملا تبلیغات محصول محسوب می‌شود. به طور مثال چند نظر پشت سر هم به گارانتی یا کیفیت خدمات پس از فروش یک کالا اشاره می‌شود که کاملا مشخص است این نظرات توسط کاربران نوشته نشده یا آنکه ویژگی‌هایی خاص و قابلیت‌هایی کم شناخته شده از محصول بیان می‌شود تا کاربران با خواندن نظرات به ویژگی‌های خاص آن کالا پی ببرند.

مشکل دیجیکالا

اما نکته جالب در خصوص این نوع نظراتی که خود فروشندگان منتشر می‌کنند، آن است که با کمی دقت می‌توانید تفاوت این کامنت‌ها را با نظرات خریداران واقعی متوجه شوید. به عنوان مثال با این لینک به صفحه خرید مودم نتربیت در دیجیکالا مراجعه کنید، در ابتدا تمامی نظرات طی یک بازه زمانی کوتاه مثبت است و فروشندگان این محصول به برخی نکات خاص از این مودم اشاره کرده‌اند.

اما پس از این تعریف و تمجید‌ها، نظرات انتقادی کاربران آغاز می‌شود. کاملا مشخص است که از یک بازه زمانی به بعد کاربران واقعی برای این محصول کامنت گذاشته‌اند که اکثرا هم نظرات منفی و حاصل نارضایتی از محصول است. در واقع چون دیجیکالا نظارت صحیحی بر روی نظرات خود ندارد، فروشندگان می‌توانند با چند کامنت فیک، از محصول خود تمجید کنند و پس از آن که کاربران به خرید محصول مجاب شدند، شاهد آن هستیم که اکثر نظرات چنین محصولاتی منفی خواهد بود و فروشندگان به همین راحتی می‌توانند کاربران را گمراه کنند.

جالب است بدانید که در کامنت‌های فیک این محصول می‌بینیم که اکثرا همراه با تصویر هستند و در مدت زمان کوتاهی (حدودا ۲ هفته) ارسال شده‌اند و همگی تعریف از محصولی هستند که اگر تجربه کار با آن را داشته باشید، متوجه می‌شوید که در حد رنگ کردن کلاغ و فروش آن به‌جای قناری است!

عدم اثر بخشی نظرات منفی در خصوص کالاهای تقلبی

نکته دیگر آن است که دیجیکالا به نظرات منفی متعدد کاربران نیز توجهی ندارد، طبیعتا زمانی که ده‌ها کاربر از کیفیت یک محصول رضایت ندارند و اعلام می‌کنند که این محصول تقلبی است، سیستم پایش محصول دیجیکالا باید حداقل صحت نظرات کاربران را مورد بررسی قرار دهد و کالای تقلبی را از فروشگاه خود حذف کند.

اما متاسفانه بی‌توجهی دیجیکالا باعث شده تا حتی سابقه اعتراض کاربران به یک کالای فیک به بیش از یک سال برسد و همچنان دیجیکالا هیچ توجهی به تعداد زیاد کامنت‌های مخصوص به این کالاهای فیک نداشته باشد.

مشکل دیجیکالا

به عنوان مثال لازم است تا نگاهی به کامنت‌های کاربران برای شامپو ضد شوره از برند مشهور آلپسین بیندازیم، فروشنده این کالا درصد رضایت 50 درصدی دارد، یعنی حداقل 50 درصد خریداران از خدمات این فروشنده رضایت ندارند، حال با نگاهی به نظرات کاربران برای این شامپو متوجه می‌شوید که در سه صفحه ابتدایی نظرات بیش از 10 کامنت به کیفیت پایین این محصول و تقلبی بودن آن اشاره دارند، حتی برخی از این کامنت‌ها مربوط به یک سال پیش است اما حتی طی یک سال اخیر دیجیکالا توجهی به نظرات منفی کاربران نداشته و همان جنس تقلبی با قیمت کالای اصلی بیش از یک سال است که در سایه غفلت مسئولین دیجیکالا، در این فروشگاه به فروش می‌رسد.

جالب است که بسیاری از خریداران گمان می‌کنند کیفیت محصول کاهش یافته، غافل از اینکه فروشنده عزیز بیش از یکسال است که کالای فیک را به‌جای کالای اصلی و با قیمت بالا به فروش می‌رساند و دیجیکالا کوچک‌ترین توجهی به این مسئله ندارد. جالب است که برخی کاربران حتی عکس محصول ارسال شده را درج کرده‌اند که کاملا از روی عکس نیز مشخص است که با یک محصول فیک مواجه شده‌اند.

پرسش و پاسخ از کاربران عادی

بخش پرسش و پاسخ در خصوص یک محصول یکی از قابلیت‌های خوبی است که طی چند سال اخیر به صفحه محصولات فروشگاه دیجیکالا اضافه شده است. اما زمانی که کاربران در خصوص یک محصول سوال دارند، این سوال باید توسط کارشناس دیجیکالا یا حداقل فروشنده محصول پاسخ داده شود. این رویه در خصوص محصولات دیجیکالا رعایت نمی‌شود و هرکدام از کاربران با هر نوع دانش و اطلاعاتی می‌توانند جواب دیگر کاربران را به درستی یا شاید اشتباه بدهند و هیچ نظارتی هم بر روی این بخش نیست.

مشکل دیجیکالا

جواب پرسش کاربران را خود کاربران می‌توانند بدهند و به همین شکل اعتبار این بخش به طور کامل زیر سوال می‌رود، زیرا مشخص نیست فردی که پاسخ شما را می‌دهد چه اطلاعاتی از آن محصول دارد و آیا پاسخ او صحیح است یا غلط؟ بخش کامنت‌ها و پرسش و پاسخ کامنت‌ها یکی از عوامل مهم برای انتخاب یک محصول توسط کاربران به حساب می‌آید اما نه به بخش کامنت‌ها توجه می‌شود و نه بخش پرسش و پاسخ و همین دو عامل باعث شده تا خریداران برای انتخاب کالای مورد نظر خود به اشتباه بیفتند و محصولی را که برایشان مناسب نیست، خریداری کنند.

باگ بزرگ بخش امتیازدهی محصول

و اما مورد آخری که در این مقاله می‌خواهیم در مورد آن صحبت کنیم، بخش امتیازدهی به محصولات دیجیکالا است. فروشگاه اینترنتی دیجیکالا پس از هر خرید، نظر کاربران را در مورد کالای خریداری شده جویا می‌شود، به این ترتیب کاربران می‌توانند به کالای خریداری شده امتیاز دهند و این امتیاز، راهنمایی برای افرادی است که قصد دارند تا این کالا را خریداری کنند.

اما در برخی از بخش‌های دیجیکالا سیستم امتیازدهی باگ‌هایی اساسی دارد که مدت‌ها دیده می‌شود و تاکنون این باگ‌ها رفع نشده! به عنوان مثال زمانی که محصولات مختلف در بخش کوله پشتی مخصوص لپ‌تاپ را مشاهده می‌کنید برخی از کالاها امتیاز بیش از 5 دارند! این درحالی است که بازه امتیاز دیجیکالا به محصولاتش صفر تا 5 است.

مشکل دیجیکالا مشکل دیجیکالا مشکل دیجیکالا

با این اوضاع مشخص نیست چگونه یک محصول توانسته امتیاز بیش از 5 بگیرد، این اتفاق مانند آن می‌ماند که یک دانش آموز در یک امتحان نمره 23 بگیرد در حالی که امتحان از 20 نمره برگزار شده است! اشکال سیستم امتیازدهی به محصولات باعث می‌شود اعتبار دیگر امتیازات داده شده نیز زیر سوال رود. با وجود چنین اشکالات بزرگی مشخص نیست واقعا امتیاز بالا یا پایین برای یک محصول واقعی است یا به علت باگ‌های سیستم امتیازدهی این اعداد ثبت شده است.

دیجیکالا به عنوان یک فروشگاه اینترنتی بزرگ وظیفه دارد تا ایرادات و اشکالات مربوط به سیستم نظرات و امتیازدهی را رفع کند، این که یک کالای فیک به مدت بیش از یک سال در این فروشگاه به فروش برسد و همه کاربران با ارسال نظر این موضوع را به گوش مسئولین دیجیکالا برسانند اما هیچ تفاوتی در فروش این محصول فیک به وجود نیاید، مایه تاسف است. همچنین اشکالات سیستم نظردهی و امتیازدهی که مرجعی مهم برای انتخاب محصولات توسط کاربران است، باعث می‌شود تا خریداران محصولی که برایشان مناسب نیست، خریداری کرده و تجربه خرید ناخوشایندی داشته باشند. بنابراین حداقل توصیه ما این است که در حال حاضر به برخی از نظرات و امتیازهای دیجیکالا اعتماد نکنید و در خرید خود تجدید نظر نمایید‌.

نظر شما چیست؟ آیا تاکنون با مشکلی در بخش ارسال نظر یا امتیازدهی محصولات در دیجیکالا مواجه شده‌اید؟ تجربه خودتان را با ما به اشتراک بگذارید.

نوشته چرا نباید به نظرات و امتیازات دیجی‌کالا اعتماد کرد؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

شما پاسخ دهید: خرید لپ‌تاپ گیمینگ بهتر است یا کنسول بازی؟!

در این مقاله به مقایسه تفاوت‌های کنسول‌های بازی با لپ‌تاپ‌های گیمینگ پرداختیم و در نهایت از شما سوال کردیم که به نظرتان لپ تاپ گیمینگ بخریم یا کنسول بازی؟

افراد علاقه‌مند به بازی‌های ویدیویی انتخاب‌های متفاوتی برای تهیه یک سخت‌افزار گیمینگ دارند. اولین و یا شاید چالش‌بر‌انگیز‌ترین انتخاب آن است که یک لپ تاپ گیمینگ خریداری کنیم یا کنسول مخصوص بازی؟

البته انتخاب‌های دیگری نیز پیش روی گیمرها وجود دارد، مثلا سیستم دسکتاپ بهتر است یا لپ‌تاپ، یا آنکه در میان کنسول‌ها، PS5 خریداری کنیم یا ایکس‌باکس سری S و X یا اصلا به سراغ نینتندو برویم؟ اما دوئل اصلی بازار گیمینگ میان کنسول ها و لپ تاپ های گیمینگ برقرار است.

رقابت میان لپ تاپ و کنسول از آنجایی ایجاد شده که قیمت خرید هر دو محصول به هم نزدیک است و هر دو وسیله قابلیت جا‌به‌جایی دارند، اما سیستم دسکتاپ باید در یک مکان مشخص مستقر شود و قابل حمل نیست، به علاوه اینکه قیمت تهیه آن بسیار بالاتر از لپ‌تاپ و کنسول خواهد بود. اما لپ‌‌تاپ و کنسول هر دو قابل حمل هستند، قیمت آن‌ها متعادل‌تر است و انتخاب جذاب‌تری برای انجام بازی‌های ویدیویی به حساب می‌آیند.

البته لپ‌تاپ و کنسول تفاوت‌های عمده‌ای با یکدیگر دارند، کنسول به طور تخصصی برای بازی ساخته شده اما لپ‌تاپ کارایی‌های بسیاری دارد، همچنین روش و هزینه تهیه بازی برای هر کدام از این دو دستگاه متفاوت است. نوع خدماتی که لپ‌تاپ و کنسول در اختیار خریدار قرار می‌دهند نیز تفاوت دارد، مثلا لپ تاپ های گیمینگ نمایشگر 120 یا 144 هرتزی دارند ولی برای کنسول باید یک تلویزیون باکیفیت نیز خریداری کنید که رفرش‌ریت آن به پای مانیتور لپ‌تاپ نخواهد رسید.

به هر شکل هر شخص با توجه به بودجه یا نیازهایش می‌تواند میان کنسول و لپ‌تاپ یکی را انتخاب کنید اما به نظر شما خرید کدام دستگاه برای گیمینگ به صرفه‌تر است؟

امروز در آی‌تی‌رسان به تمامی نقاط قوت و برتری‌های لپ‌تاپ و کنسول نسبت به یکدیگر خواهیم پرداخت و در آخر از شما خواهیم پرسید که انتخاب شما برای گیم کدام است؟ لپ تاپ گیمینگ یا کنسول بازی؟

  • کنسول بازی و لپ‌تاپ گیمینگ ساختار متفاوتی دارند و برای اهداف مختلف ساخته شده‌اند، به همین دلیل سخت‌افزار و قیمت آن‌ها را نمی‌توان به صورت جزئی با یکدیگر مقایسه کرد، به این ترتیب مقایسه ما، یک بررسی کلی از وضعیت سخت افزار، قیمت و کارکردهای کنسول و لپ‌تاپ خواهد بود.
  • به دلیل محبوبیت پلی‌استیشن در ایران ما کنسول پلی‌استیشن 5 را به عنوان کنسول مرجع در نظر می‌گیریم.
  • لپ‌تاپ لنوو لژیون 5 نسخه پردازنده i7 نسل 10 با گرافیک GTX 1660 ti و 16 گیگابایت رم نیز مرجع اصلی لپ‌تاپ ماست.
  • قیمت‌ها بر اساس تاریخ نوشتار مقاله در آبان 1400 تهیه شده‌اند.

لپ تاپ بخریم یا کنسول / مقایسه سخت‌افزار  

شرکت AMD برای پلی‌استیشن 5 از یک معماری جدید در قسمت پردازنده و کارت گرافیکی استفاده کرده که در بسیاری از لپ‌تاپ‌های نسل جدید دیده نمی‌شود و تازه در ماه‌های اخیر اعلام شد که چند لپ‌تاپ جدید با این معماری وارد بازار می‌شوند.

اما همانطور که در نکات بالا گفتیم قرار نیست سخت افزار به صورت جزئی مورد مقایسه قرار گیرد، ما می‌خواهیم برای فردی که قصد انجام بازی‌های ویدیویی را دارد، اعلام کنیم که به طور کلی با کنسول و لپ‌تاپ چه بازی‌های را می‌تواند انجام دهد.

در بازار فعلی با لپ‌تاپ نچندان گران قیمت لنوو لژیون 5 می‌توانید تمام بازی‌های روز را با فریم‌ریت مناسب بازی کنید، البته کیفیت و فریم‌ریت به پای اجرای بازی بر روی کنسول بازی مانند PS5 نمی‌رسد ولی خب تمام بازی‌ها با کیفیت مناسب قابل اجرا هستند و همین نکته می‌تواند برای بسیاری از گیمرها کافی باشد.

لژیون 5 می‌تواند بازی Red Dead Redemption 2 را با گرافیک اولترا بر روی 34 فریم بر ثانیه اجرا کند، البته با کاهش گرافیک فریم‌ریت بازی به 60 و بیشتر هم می‌رسد، اما در حال حاضر بازی RDR2 تنها با 30 فریم بر روی PS5 اجرا می‌شود و باید منتظر آپدیت بزرگ راک‌استار برای اجرای این بازی بر روی 60 فریم هم باشیم. از طرفی بازی مانند سایبرپانک بر روی لژیون 5 با گرافیک اولترا به شکل 34 فریم و با گرافیک High با 60 فریم اجرا می‌کند، این بازی بر روی PS5 با 60 فریم اجرا می‌شود، بازی اساسینز کرید والهالا نیز همین وضعیت را دارد. البته دیگر بازی‌ها بر روی پلی‌استیشن 5 و لژیون 5 با فریم‌ریت بالاتری اجرا می‌شوند.

این مطلب را نیز بخوانید: لیست قیمت کنسول بازی در بازار ایران

در این مورد، شما به عنوان مخاطب اهمیت دارید، اگر فریم‌ریت برایتان بسیار اهمیت دارد و به دنبال بالاترین فریم‌ریت با بالاترین گرافیک هستید، PS5 به طور کلی انتخاب بهتری برای شماست، ولی اگر اجرای با گرافیک بالا و فریم‌ریت مناسب برایتان اهمیت دارد، همین لپ‌تاپ لژیون 5 می‌تواند نیاز شما را بر طرف سازد.

به طور مثال در PS5 بازی‌هایی مانند Tom Clancy’s Rainbow Six: Siege، Devil May Cry 5: Special Edition و Call of Duty: Black Ops Cold War به‌صورت اولترا با 120 فریم اجرا می‌شوند و با آپدیت بازی‌های قدیمی‌تر در PS5 بازی‌های بیشتری با 120 فریم بر روی این کنسول اجرا خواهند شد اما لژیون 5 با گرافیک اولترا بازی‌هایی مانند Valorant، Doom و Rocket League را با فریم‌ریت 120 اجرا می‌کند.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه قیمت

هزینه خرید و قیمت لپ‌تاپ و کنسول قطعا اولین اولویت برای درصد بالایی از خریداران است پس برای تعیین آنکه خرید کدام دستگاه خرج کمتری بر روی دست مشتریان می‌گذارد باید یک حساب دودوتا چهارتا انجام دهیم. پلی‌استیشن 5 در دو نسخه با دو قیمت 400 و 500 دلار به فروش می‌رسد، البته ایکس‌باکس سری S و X به ترتیب با دو قیمت 300 و 500 دلار به فروش می‌رسند.

به این ترتیب PS5 با دلار 30 هزار تومان باید در ایران قیمتی معادل 12 تا 15 میلیون تومان داشته باشد. اما از آنجایی که اینجا ایران است، پلی‌استیشن 5 با قیمت حداقل 25 میلیون تومان به فروش می‌رسد و به این ترتیب باید نزدیک به دو برابر قیمت اصلی برای خرید این کنسول هزینه کنید.

لپ تاپ یا کنسول

از طرفی لپ‌تاپ لژیون 5 با قیمتی حدود هزار و 100 دلار به فروش می‌رسد که طبیعتا باید در کشور ما قیمت حدود 33 میلیون تومان داشته باشد ولی با قیمت حدود 37 تا 40 میلیون تومان به فروش می‌رسد. اما لپ‌تاپ لژیون 5 نمایشگر و اسپیکر همراه دارد که PS5 ندارد، حال اگر بخواهیم یک مانیتور 24 اینچی گیمینگ ایسوس با نرخ‌تازه‌سازی 144 هرتز برای کنسول تهیه کنیم و کنسول را به آن متصل کنیم باید حدود 9 میلیون تومان اضافه تهیه کنیم، یک میلیون تومان هم برای یک اسپیکر فوق‌العاده کنار می‌گذاریم تا قیمت نهایی کنسول به 35 میلیون تومان برسد.

این مطلب را نیز بخوانید: لیست قیمت تلویزیون‌های ایرانی در بازار

اگر هم بخواهیم به جای مانیتور، یک تلویزیون 50 اینچ اسمارت ایرانی با رزولوشن 4K برای کنسول خریداری کنیم، حدود 10 تا 12 میلیون تومان به قیمت 25 میلیون تومانی کنسول اضافه می‌شود. یعنی کنسول با مانیتور و تلویزیونی که رزولوشن و اندازه بزرگ‌تری نسبت به مانیتور لپ‌تاپ دارد قیمتی حدود 35 تا 37 میلیون تومان خواهد داشت که باز هم از قیمت لپ‌تاپ 37 میلیون تومانی ارزان‌تر است و البته اگر تلویزیون خریداری کردید، از تلویزیون می‌توانید استفاده‌های مختلفی داشته باشید.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه کارایی

در این جا لپ‌تاپ برتری غیرقابل جبرانی در مقابل کنسول پیدا می‌کند. کارایی کنسول بازی صرفا انجام بازی و یا با کمی ارفاق تماشای ویدئو است و شما عملا کار خاص دیگری نمی‌توانید با کنسول انجام دهید. اما از طرفی یک لپ‌تاپ گیمینگ مانند لژیون 5 برای انجام هزاران کار از طراحی تا انجام کارهای روزمره، وب‌گردی، برنامه‌نویسی، کارهای مهندسی، تحقیقات و غیره مناسب است. شما حتی می‌توانید توسط این لپ‌تاپ کسب درآمد میلیونی داشته باشید و زندگی خود را بچرخانید.

لپ تاپ یا کنسول

لپ‌تاپ یک وسیله کار است و لپ‌تاپ‌های گیمینگ قدرتمند می‌توانند تمام نیاز شما برای داشتن یک سیستم قدرتمند را رفع کنند، بسیاری از طراحان بزرگ در استودیو‌های بزرگ و حتی مهندسان بزرگ با لپ‌تاپ‌های ارزان‌تر و ضعیف‌تر از این مدل بیزینس خود را مدیریت می‌کنند، چه برسد به لژیون 5 که از پس هر کاری بر می‌آید.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه طول عمر نسل

اگر بخواهید از حالا تا 7 سال دیگر بازی‌های ویدیویی انجام دهید، کنسول بازی، انتخاب بسیار بهتری خواهد بود. شرکت‌هایی مانند سونی و مایکروسافت، کنسول‌های خود را به گونه‌ای می‌سازند که بتوان با آن‌ها تمام بازی‌های یک نسل شامل یک دوره 7 تا 10 ساله را با کیفیت بالا انجام داد. اما لژیون 5 قطعا نمی‌تواند تا 7 سال دیگر تمام بازی‌های روز را با کیفیت بالا اجرا کند، بنابراین عمر قطعات گرافیکی کنسول بالاتر از لپ‌تاپ است. به ویژه آن که کنسول به طور کلی برای گیم ساخته شده و فشار دیگری به قطعات آن وارد نمی‌شود اما لپ‌تاپ برای انجام کارهای مختلف ساخته شده و کارایی آن نیز در طولانی مدت کاهش پیدا می‌کند.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه قابل حمل بودن

لپ‌تاپ‌ها از نظر قابل حمل بودن نسبت به کنسول‌ها برتری دارند. البته کنسول‌ها هم قابل حمل هستند اما شما باید یا مانیتور و تلویزیون خود را همراه خود بردارید و به این‌ور یا آن‌ور ببرید یا آنکه در مقصد حتما یک تلویزیون داشته باشید. اما در خصوص لپ‌تاپ اوضاع به این شکل نیست، فکر کنید می‌خواهید به مسافرت بروید، لپ‌تاپ را داخل کیف بگذارید و راه بیفتید، به همین راحتی! شما در همه جا می‌توانید از لپ‌تاپ استفاده کنید، می‌توانید نیمه شب در چادرتان در دل جنگل با لپ‌تاپ فیلم ببینید و بازی کنید، البته پس از اتمام شارژ باید به برق دسترسی داشته باشید.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه نحوه تهیه بازی‌ها

نحوه تهیه بازی و هزینه تهیه بازی برای سیستم کامپیوتری و کنسول بازی تفاوت دارد. برای کنسول یا باید نسخه درایو را خریداری کرده باشید و با تهیه لوح فشرده بازی‌ها، آنها را انجام دهید. البته در حال حاضر قیمت بازی‌های PS5 حدو یک تا یک و نیم میلیون تومان است، شما می‌توانید حدود یک و نیم میلیون سرمایه وسط بگذارید و با آن یک بازی را تهیه کنید، سپس پس از مدتی آن را با قیمت ارزان‌تر بفروشید و با کمی هزینه بیشتر یک بازی دیگر خریداری کنید. به این شکل هر بازی برای شما حدود 150 تا 200 هزار تومان خرج خواهد داشت، ضمن اینکه در هر زمان تنها یک بازی دست شما خواهد بود.

راه حل دوم این است که حدود 500 تا 800 هزار تومان هزینه کنید تا 10 بازی مطرح روز را با اکانت فیک برای شما نصب کنند، به این شکل حدودا 6 ماه دیگر به هیچ بازی جدید نیاز نخواهید داشت و همچنین می‌توانید بازی‌‌های روز سریعا بازی کنید.

در لپ‌تاپ اگر هزینه اینترنت را بپردازید می‌توانید تمامی بازی‌های مورد نیاز را دانلود کنید، تقریبا با یک هزینه اینترنت کمتر می‌توانید 7 یا 8 بازی سنگین را دانلود کنید و بدون هزینه دیگر بازی کنید. همچنین سرویس‌هایی مانند استیم و گیم پس مایکروسافت با پرداخت هزینه اشتراک، صد‌ها بازی را در اختیار شما قرار می‌دهند که مجددا با پرداخت هزینه اینترنت می‌توانید تمامی این بازی‌ها را انجام دهید. گیم پس ماهانه برای لپ‌تاپ ماهی 9 دلار و گیم‌پس اولتیمیت ماهی 14 دلار هزینه دارد.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه انجام بازی دو نفره

به طور عمومی برای انجام بازی دو نفره در کامپیوتر لازم نیست هزینه زیادی پرداخت کنید، البته برای انجام بازی‌های دو نفره به صورت آنلاین که در سرور‌های خاصی مانند گیم پس اجرا می‌شوند باید هم خودتان و هم طرف مقابل‌تان گیم پس داشته باشید، اما بازی‌های دانلودی بدون دردسر خاصی به صورت دو نفره آنلاین نیز اجرا می‌شوند. همچنین در لپ‌تاپ با هزینه کم می‌توانید یک دسته جداگانه تهیه کنید که قطعا هزینه آن از قیمت دسته PS5 کمتر است.

لپ تاپ یا کنسول

اما در پلی‌استیشن به صورت آفلاین که به راحتی و با تهیه دسته دوم می‌توانید بازی کنید اما به صورت آنلاین حتما باید اکانت پلی‌استیشن پلاس داشته باشید، اکانت پلی‌استیشن پلاس 12 ماهه نیز حدود یک میلیون و 300 هزار تومان قیمت دارد.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه بازی‌های انحصاری

یکی دیگر از بخش‌های بسیار مهم برای انجام بازی، عناوین انحصاری هستند. عناوین مایکروسافت، در ویندوز نیز قابل اجرا هستند بنابراین تنها عناوین انحصاری سونی اهمیت پیدا می‌کند. نمی‌دانم کسی که تاکنون بازی‌های The Last of Us، Uncharted، Ghost of Tsushima، Marvel’s Spider-Man و البته God of War را بازی نکرده باشد را بتوان گیمر نامید یا خیر. بازی‌های انحصاری سونی زیاد نیستند اما بسیار با اهمیت هستند و نمی‌توان به راحتی از آن‌ها گذشت. افرادی که لپ‌تاپ را انتخاب کنند عملا خود را از بازی‌های انحصاری سونی محروم کرده‌اند.

البته شما در پلی‌استیشن می‌توانید با هزینه بیشتر بازی‌های VR یا باندل بازی‌های حرکتی را نیز خریداری و انجام دهید که جذابیت فراوانی دارد.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه زمان عرضه بازی

معمولا عناوین مهم و خاص با تاخیر چند ماهه و حتی چند ساله برای ویندوز عرضه می‌شوند، به این ترتیب فردی که لپ‌تاپ دارد نمی‌تواند موقعی که یک بازی عرضه شده و همه دارند در خصوص آن صحبت می‌کند، عنوان مورد نظر را انجام دهد. ضمن این که این تاخیر مانند بازی GTA V گاها به چند سال می‌رسد که مدت زمان طولانی برای انتظار انجام یک بازی است.

لپ تاپ یا کنسول

در عین حال اگر بخواهید بازی‌ها را به صورت کرک شده انجام دهید، باید منتظر زمان کرک آن‌ها بمانید و گاها مانند بازی‌ فیفا هرگز این زمان انتظار به پایان نمی‌رسد.

نظر شما چیست؟

ما قصد نتیجه گیری نداریم اما به نظر شما با توجه به تمامی این موارد، خرید کنسول بازی به صرفه‌تر است یا لپ تاپ گیمینگ؟ اگر شما هزینه‌ای حدود 40 میلیون تومان داشتید کدام وسیله را می‌خریدید؟ انتخاب و دلایل خود را در قسمت کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

موضوع مقایسه

کنسول

لپ‌تاپ گیمینگ

سخت‌افزار  
مختص بازی
بهینه شده برای بازی
قیمت
حدود 35 میلیون ( با نمایشگر و اسپیکر)
حدود 40 میلیون
کارایی
تنها بازی
انجام تمام کار روزانه، دانشگاهی و کسب‌و‌کار
طول عمر نسل
7 تا 10 سال
2 تا 5 سال
قابل حمل بودن
دشوار
آسان
نحوه تهیه بازی‌ها
همراه با هزینه بیشتر
همراه با هزینه کمتر
انجام بازی دو نفره
همراه با اکانت
بدون نیاز به اکانت
بازی‌های انحصاری
بازی‌های بیشتر
بازی‌های محدود
زمان عرضه بازی
سریع‌تر
با تاخیر

نوشته شما پاسخ دهید: خرید لپ‌تاپ گیمینگ بهتر است یا کنسول بازی؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پای درد و دل رانندگان؛ بزرگ‌ترین مشکلات رانندگان با اسنپ و تپسی چیست؟!

متاسفانه در دورانی زندگی می‌کنیم که به جز بالانشینان و آقا‌زاده‌ها و دلالانی که به واسطه روابطی که دارند، با یک تلفن یا یک برگه و امضا، پول‌های میلیاردی را به جیب می‌زنند، هیچ کس دیگری از شغل، درآمد و بخش اقتصادی زندگی خود راضی نیست.

می‌توان گفت این شرایط برای همه یکسان است، از افراد کم درآمد تا کسانی که درآمد چند ده میلیونی دارند. طبیعتا مدیر شرکت یا کارخانه‌داری که حقوق چند ده میلیونی دارد نیز گاهی با خود به این فکر می‌کند که اگر اوضاع اقتصادی به این شکل آشفته نبود می‌توانست وضع زندگی یا کار خود را توسعه دهد اما در حال حاضر این شرایط را ندارد.

نمی‌توان گفت دقیقا چه فردی مقصر این اوضاع است، زیرا تنها یک نفر مسئولیت این اوضاع آشفته را بر عهده ندارد، وضعیت مدیریتی کشور طی سالیان اخیر به سمتی رفته که حاصلی جز گرانی، تورم، فساد و هدر رفتن منابع طبیعی و انسانی نداشته باشد.

و حالا ما مانده‌ایم و میلیون‌ها آدم ناراضی از شرایط کاری، اقتصادی و زندگی که با یک بهانه کوچک داد و فریاد اعتراضشان بلند می‌شود. ما در آی‌تی‌رسان طی چند مقاله‌ای که در خصوص تاکسی‌های اینترنتی منتشر کردیم با بخشی از این اعتراضات و نارضایتی‌ها مواجه شدیم.

در چند ماه گذشته تنها دو مقاله ما که مقاله اول در خصوص شرایط نامناسب سرویس‌دهی و پشتیبانی اسنپ و دومی به هدف مقایسه کار کارمندی با کار در تاکسی‌های اینترنتی نوشته شده بود، بیش از 600 کامنت دریافت کرد و نکته قابل تامل آن است که 99 درصد این کامنت‌ها از طرف رانندگان اسنپ و تپسی و در جهت اعتراض به شرایط نامناسب کار در سرویس‌های تاکسی اینترنتی نوشته شده بود.

حجم بالای اعتراضات و نکات منفی که رانندگان اسنپ و تپسی و دیگر سرویس‌ها در خصوص شرایط کار در تاکسی‌های اینترنتی داشتند موجب شد تا ما در آی‌تی‌رسان به پای درد و دل این رانندگان نشسته و از دل کامنت‌های سایت و گفتگو‌های مستقیمی که با آن‌ها داشتیم، اصلی‌ترین دغدغه‌ها و موارد اعتراض آن‌ها را نشر دهیم.

کرایه‌ها بسیار پایین است!

به طور طبیعی بیشترین اعتراض رانندگان به قیمت‌ کرایه‌ها در تاکسی‌های اینترنتی است، این موضوع به طور مستقیم با اوضاع اقتصادی در کشور ارتباط دارد زیرا نسبت درآمد با خرج همخوانی ندارد، البته همانطور که در ابتدا گفتیم، این مشکلی است که همه به آن دچار هستند و همه نسبت به درآمد خود و هزینه‌های موجود اعتراض دارند.

اما در خصوص کار تاکسی‌های اینترنتی باید به این نکته توجه داشت که با افزایش کرایه‌ها طبیعتا مسافرین کاهش پیدا می‌کنند، زیرا تورم همانطور که زندگی راننده را تحت تاثیر گذاشته، زندگی مسافران را نیز تحت تاثیر قرار داده است. از طرفی شرکت‌های تاکسی اینترنتی مشکل خاصی با افزایش کرایه‌ها ندارند، زیرا با افزایش کرایه، درصد پورسانت‌ آن‌ها نیز بیشتر می‌شود و درآمد این شرکت‌ها نیز در مجموع افزایش پیدا می‌کند، اما موضوع به همین سادگی نیست.

 

افزایش کرایه‌ها به معنای کاهش استقبال مسافرین است، شرکت‌های تاکسی اینترنتی نمی‌خواهند مسافرین را از دست بدهند زیرا عدم استقبال مسافرین به معنای کاهش درآمد راننده، شرکت و شکست خوردن این کسب‌و‌کار است. با این وجود رانندگان تاکسی اینترنت اعتقاد دارند که کرایه‌ها پایین است و با توجه به خرج خودرو و افزایش قیمت قطعات، میزان انرژی و زمانی که برای کار در تاکسی‌های اینترنتی می‌گذارند با درآمد آن‌ها همخوانی ندارد و اصطلاحا این کار به صرفه نیست و به دلیل اجبار و نبود کار دیگر به این شغل روی آورده‌اند.

کرایه‌های ناچیز در شهرستان‌ها

جدا از موضوع پایین بودن کرایه، تعداد زیادی از کامنت‌ها مربوط به افرادی بود که در شهرستان‌ها با خودرو خود در تاکسی‌های اینترنتی کار می‌کنند و میزان کرایه‌های دریافتی آن‌ها گاها یک سوم یا یک چهارم رانندگان در تهران یا شهرهای بزرگ است و این درحالیست که قیمت خودرو، بنزین و قطعات جانبی خودرو در تمامی شهرهای کشور یکسان است.

مواردی در شهرستان‌های کوچک و حتی مرکز استان‌های غربی و شرقی کشور وجود داشت که اعلام کردند برای هر مسیر کمتر از 15 هزار تومان دریافت می‌کنند یعنی در آن شهرستان کرایه بالای 20 هزار تومان وجود ندارد. طبیعتا کوتاه بودن مسافت و نبود ترافیک نیز در تعیین این قیمت‌ها تاثیر دارد. اما با این وجود به نظر می‌رسد کرایه‌ها در شهرستان‌ها بیش از حد پایین است، به طوری که شما می‌توانید از یک سمت شهر با قیمت حدود 15 هزار تومان و یا کمتر به سمت دیگر شهر بروید که از نظر راننده‌ها قیمت منصفانه‌ای نیست.

همیشه حق با مسافر است

یکی دیگر از مهم‌ترین مشکلات مهم رانندگان شرکت‌های تاکسی اینترنتی آن است که این شرکت‌ها هیچ حمایتی از رانندگان خود انجام نمی‌دهند. در واقع شرکت‌هایی مانند اسنپ و تپسی همواره حق را به مسافر می‌دهند و حمایت مناسبی از رانندگان خود ندارند. رانندگان موارد بسیاری را بازگو کردند که در آن مسافر بد رفتاری داشته یا در میان راه بدون انتخاب گزینه توقف در مسیر درخواست توقف داشته یا آدرس مبدا و مقصد را به درستی وارد نکرده و یا اینکه در ابتدای سفر با تاخیر فراوان سوار خودرو شده اما در این مواقع همواره حق با مسافر است و اعتراض راننده تنها باعث می‌شود مسافر امتیاز پایینی به راننده دهد که به ضرر او خواهد بود.

 

همچنین در مواقعی که درگیری یا اختلافی پیش می‌آید نیز همواره حق با مسافر بوده و به این شکل حق رانندگان خورده می‌شود. حتی در موارد بسیاری رانندگان به دلیل مشکلی که توسط مسافر به وجود آمده، توسط شرکت مسدود می‌شوند و نمی‌توانند برای مدتی کار کنند. این موضوع علاوه بر ناعدالتی در حق رانندگان، موجب سرخوردگی و عدم رضایت این افراد از شرایط کار می‌شود و فشارهای روانی زیادی را به آن‌ها وارد می‌کند.

استخدام و بیمه

البته شاید انتظار استخدام در یک شرکت تاکسی اینترنتی و دریافت حقوق مزایا انتظار نابه‌جایی باشد، اما حداقل شرکت‌های تاکسی اینترنتی می‌توانند شرایط خاصی برای افرادی که چندین سال است در این پلتفرم‌ها کار می‌کند در نظر بگیرند. در حال حاضر افرادی هستند که بیش از 5 سال است به طور ثابت در اسنپ و تپسی کار می‌کنند.

اسنپ و تپسی می‌توانند شرایطی را فراهم کنند تا این افراد در صورت پذیرفتن شرایط و رسیدن به موارد قابل انتظار از طرف شرکت، بیمه شوند و یا از مزایای دیگری مانند تخفیف تعمیر خودرو، سهمیه بنزین بیشتر یا کمیسیون کمتر بهره‌مند شوند. رانندگان اعتقاد دارند که روزها و سال‌های عمر خود را در این پلتفرم‌ها گذاشته‌اند و هر روز مسافرین را به مقصد می‌رسانند. اما انجام این کار در طولانی مدت هیچ نفعی برای آن‌ها ندارد یعنی هیچ پیشرفتی در این کار حاصل نمی‌شود و شما از روز اول تا روز آخر با یک سری شرایط مشغول کار خواهید بود.

اما اسنپ و تپسی می‌توانند شرایطی را فراهم کنند که افراد دارای سابقه از نظر درآمد یا هزینه رشد داشته باشند، در واقع این شرکت‌ها باید برای افرادی که سال‌ها در این پلتفرم‌ها کار کرده‌اند شرایط مناسب‌تری را در نظر بگیرند که آن‌ها نیز به ادامه کار راغب شوند و پیشرفت شغلی را احساس کنند.

کمیسیون بالا

موضوع کمیسیون شاید دومین دغدغه مهم رانندگان تاکسی اینترنتی باشد. رانندگان اعتقاد دارند پورسانت شرکت‌ها برای هر سفر بالاست و باید کاهش پیدا کند. در حال حاضر به طور حدودی اسنپ و تپسی بین 15 تا 20 درصد کمیسیون دریافت می‌کنند. البته رانندگان اعتقاد دارند این رقم به طور مشخص بیست درصد است و در هر سفر یک پنجم هزینه کرایه به جیب این شرکت‌ها می‌رود.

در این مورد نیز نباید اوضاع اقتصادی را فراموش کرد، کمیسیون 20 درصد شاید در مقیاس جهان متعارف باشد اما از آنجایی که اقتصاد ایران با اقتصاد دیگر کشورهای جهان قابل مقایسه نیست، از نظر درآمد و کمیسیون نیز آن 20 درصدی که از کرایه هر سفر کاسته می‌شود از نظر رانندگان بیش از حد است.

در این زمینه تنها پیشنهادی که داریم آن است که شرکت‌های تاکسی اینترنتی تا حد ممکن کمیسیون دریافتی را کاهش دهند، هر چند به طور طبیعی وضعیت اقتصادی نابه‌سامان و تورم بر روی اوضاع شرکت‌های خصوصی و استارتاپ‌ها نیز تاثیر گذاشته و هزینه نگه‌داری و ارائه سرویس را به طور چشمگیری افزایش داده، اما شرکت‌ها می‌توانند در جهت رفاه رانندگان، درصد کمیسیون دریافتی را کاهش دهند.

همچنین می‌توان شرایطی را در نظر گرفت که افراد با سابقه کار بالا در تاکسی‌های اینترنتی کمیسیون کمتری پرداخت کنند تا با این کار هم از وفاداری این افراد تقدیر شود و هم درآمد آن‌ها افزایش پیدا کند.

حمایت‌های مادی و معنوی

چه رانندگان تازه‌کار و چه رانندگان با سابقه در تاکسی‌های اینترنتی به حمایت‌ها و طرح‌های حمایتی این شرکت‌ها اعتراض دارند. به عنوان مثال به ازای 200 کیلومتر مسافرت، هزینه بنزین آن ماه به حساب کاربران واریز می‌شود، اما این سهمیه در بسیاری از مواقع واریز نمی‌شود و به نوعی تکلیف آن مشخص نیست، به همین دلیل رانندگان نمی‌توانند بر روی دریافت هزینه بنزین حساب باز کنند.

همچنین بسیاری از طرح‌های حمایتی یا تشویقی شرایط سخت یا دشواری دارند که به سرانجام رساندن آن طرح‌ها و دریافت مبلغ تشویقی دشوار بوده و عملا نمی‌توان بر روی آن‌ها نیز حساب باز کرد.

نکته دیگر آن است که در نوع کسب‌و‌کار اینترنتی، این راننده است که خودرو را تهیه می‌کند و به همین دلیل کیفیت پایین خودروهای ایرانی و استهلاک خودرو در کوتاه مدت باعث افت چشمگیر کیفیت و قیمت خودرو می‌شود. البته شرکت‌های تاکسی اینترنتی در این زمینه مقصر نیستند اما می‌توانند شرایطی را ایجاد کنند که هزینه نگه‌داری و تعمیر خودرو برای رانندگان کاهش پیدا کند. به نظر می‌رسد خدمات فعلی باشگاه مشتریان کافی نیست و شرکت‌های تاکسی اینترنتی باید بیشتر به فکر خرج‌ها و هزینه‌های رانندگان خود باشند.

نظر شما در این باره چیست؟ شما به عنوان راننده چه مشکلی با اسنپ دارید که در این مقاله عنوان نشد؟ آیا از شرایط کاری خود در اسنپ و تپسی راضی هستید؟ نظرات خودتان را در همین بخش با ما به اشتراک بگذارید.

نوشته پای درد و دل رانندگان؛ بزرگ‌ترین مشکلات رانندگان با اسنپ و تپسی چیست؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.