معرفی ارزهای دیجیتال جا مانده از بازار

در این مطلب نگاهی تحلیلی به ارز های دیجیتال که تاکنون طبق پیش بینی ها قیمت آن‌ها رشد نداشته و آینده‌ای که در انتظار آنان است پرداخته‌ایم.

تجربه حضور در بازار ارزهای دیجیتال را می‌توان به یک ترن هوایی تشبیه کرد، زمانی که شما سوار ترن هوایی می‌شوید، ابتدا باید مدتی را صبر کنید تا ترن به نقطه اوج برسد، حال بازی شروع می‌شود و شما در فراز و فرودهای این ترن هوایی، لذت وصف‌ناشدنی را خواهید برد. البته باید بدانید که در زمان اوج ترن لذت می‌برید و در زمانی که ترن پایین می‌آید باید صبر کنید تا دوباره به اوج برسید.

همه متخصصان بازار ارزهای دیجیتال به کاربرانی که سعی دارند به این بازار وارد شوند توصیه می‌کنند که صبر، یکی از مهم‌ترین عوامل برای رسیدن به نقطه اوج است. اگر صبر داشته باشید و هوشمندانه عمل کنید، می‌توانید سود بزرگی از این بازار به دست بیاورید، اما اگر صبر نداشته باشید و بخواهید یک شبه ره صد ساله را طی کنید، این بازار به بدترین شکل ممکن شما را زمین خواهد زد. البته گاهی هم در کوتاه مدت سودهای خوبی از بازار ارزهای دیجیتال به دست خواهید آورد اما برای صید سودهای بزرگ، باید همچون یک صیاد صبور باشید.

اما یکی دیگر از رمزهای موفقیت در دنیای کریپتو، انتخاب عاقلانه است. شما باید بر روی ارزهای دیجیتال دارای پتانسیل و با پشتوانه قوی سرمایه‌گذاری کنید و صبر خود را برای این ارزها خرج کنید. اگر بدون مشورت و علم در این دنیای پرفراز و نشیب پول خود را بر روی ارزهای دیجیتال کم پتانسیل و بدون پشتوانه سرمایه‌گذاری کنید، حتی با صبر هم چیزی نصیبتان نخواهد شد.

در حال حاضر هزاران ارز دیجیتال در دنیا عرضه شده که هر کدام اسم و رسمی دارند و تعدادی از علاقمندان به این بازار بر روی این ارزها سرمایه‌گذاری کرده‌اند. برخی از این ارزهای دیجیتال توسط افراد مشهور، با یک تیم قدرتمند و با پشتوانه قابل اطمینان ایجاد شده‌اند، به طور معمول این ارزها در مدت کوتاهی به رشد مناسبی می‌رسند و روند اصولی خودشان را برای رسیدن به یک رمزارز با اعتبار طی می‌کنند.

اما در نقطه مقابل برخی از این ارزهای دیجیتال به وجود تیم قدرتمتد و پشتوانه قوی، طی مدت طولانی به آن رشد و سود مورد انتظار نرسیده‌اند، این رمزارزها همان‌هایی هستند که ما آن‌ها را ارزهای جامانده از بازار می‌نامیم. این دسته از ارزهای دیجیتال با وجود پشتوانه قوی و پیش‌بینی‌هایی که از رشد و صعود آن‌ها می‌شد تاکنون آن‌چنان که باید و شاید رشد نداشتند. البته این ارزها قابل اعتماد هستند و در پیش‌‌بینی‌های کارشناسان، امید بسیاری به رشد و صعود آن‌ها وجود دارد اما به هر شکل تا کنون از این رشد بی‌نصیب بوده‌اند و به قولی ارزهای جامانده از بازار شناخته می‌شوند.

در ادامه به مهم‌ترین ارز های دیجیتال که با وجود پتانسل بالا تاکنون به مقدار قیمت قابل پیش بینی نرسیده‌اند و احتمالا در آینده رشد و صعود خوبی خواهند داشت، می‌پردازیم:

ترون

قیمت فعلی 0.08534 دلار

سال عرضه: 2017

بنیان‌گذار: جاستین سان

پایین‌ترین قیمت: 0.001 دلار

بالاترین قیمت: 0.22 دلار

پیش بینی قیمت: 40 دلار در سال 2030

ترون ارزی است که از مرز 50 میلیون اکانت عبور کرده و در سه مقطع سود خوبی داشت. این رمزارز سه سال پیش حتی به قیمت نزدیک 0.22 دلار هم رسیده بود اما فعلا در دوره نزول است و قیمت فعلی آن با توجه به تیم قدرتمندی که ترون را حمایت می‌کنند، غیر منطقی به نظر می‌رسد. ترون در سال 2017 توسط کارآفرین و یکی از مدیران ارشد رمزارز ریپل تاسیس شد. این پلتفرم بر روی اشتراک داده و محتوای سرگرم‌کننده تمرکز دارد. این رمزارز در سال 2018 توانست شبکه اشتراک‌گذاری بیت تورنت را به دست بیاورد و همچنین در سال 2019 بلاکچین ترون با استاندارد TRC-10 راه‌اندازی شد.

ترون در ابتدا بر روی شبکه اتریوم عرضه شد، اما تعدادی از کارشناسان اعتقاد دارند که ترون روزی از اتریوم پیشی ‌خواهد گرفت. کارشناسان قیمت 2 دلار را برای ترون در پایان سال 2021 پیش‌بینی کرده بودند، قیمتی که رسیدن به آن طی چند ماه آینده دشوار خواهد بود. اما کارشناسان هنوز به این رمزارز امید دارند و قیمت‌های 6 و 7 دلار را برای سال‌های 2023 و 2025 و قیمت نهایی 40 دلار را برای سال 2030 این ارز دیجیتال پیش‌بینی کرده‌اند.

ریپل

قیمت فعلی 0.9301 دلار

سال عرضه: 2013

بنیان‌گذار: شرکت مالی ریپل‌پی

پایین‌ترین قیمت: 0.005 دلار

بالاترین قیمت: 3.38 دلار

پیش بینی قیمت: 11.3 دلار در سال 2028

ریپل از دیگر رمزارزهای با پتانسیلی است که تاکنون پتانسیل‌های آن در دنیای ارزهای دیجیتال خود نمایی نکرده است. ریپل توسط شرکت مالی ریپل‌پی در آمریکا عرضه شده، در شرکت ریپل افرادی همچون جد مک کالب، یکی از حامیان و تاثیرگذاران رشد بیت کوین حضور دارند. شرکت ریپل در زمینه تولید محصولات مالی برای نهاد‌ها و بانک‌های بین‌المللی فعالیت دارد، رمزارز ریپل نیز یکی از محصولات این شرکت در جهت ارزان‌تر و سریع‌تر کردن نقل و انتقال پول بین‌المللی است.

ریپل استخراج شدنی نیست، تمام واحد‌های ریپل توسط شرکت آن به طور خرد وارد بازار می‌شوند، این ارز در سال 2014 تا 2018 رشد چند صد برابری داشت اما از سال 2019 رشد آن با ثبات بیشتری رخ می‌دهد، البته طی چند ماه گذشته قیمت ریپل به 1.32 دلار هم رسید و سپس دچار سقوط شد. نکته دیگر در مورد ریپل آن است که جد مک کالبی که در مورد آن صحبت کردیم، در سال 2014 از این شرکت جدا شد و به پروژه رمزارز استلار پیوست. در حال حاضر پیش بینی شده که قیمت ارز دیجیتال ریپل در سال 2022 به 2.2 دلار برسد، سپس به ترتیب سقف 6.1 و 8.9 دلار را در سال‌های 2025 و 2026 بشکند و تا پایان 2028 به قیمت 11.3 دلار برسد.

استلار

قیمت فعلی 0.264644 دلار

سال عرضه: 2014

بنیان‌گذار: جد مک کالب

پایین‌ترین قیمت: 0.001 دلار

بالاترین قیمت: 0.896 دلار

پیش بینی قیمت: 10 دلار در سال 2025

استلار و ریپل شباهت‌های ساختاری فراوانی به هم دارند، آن هم به این خاطر که جد مک کالب استلار را شبیه به ریپل تاسیس کرد. در حالی که ریپل برای خدمت‌رسانی به نهاد‌های مالی و بانکی ساخته شده، استلار می‌خواهد به کاربران خدمات دهد و فضایی امن، سریع و با کارمزد پایین را برای انتقال وجه بین کاربران ایجاد کند.

استلار بر خلاف ریپل از پایگاه داده غیرمتمرکز و متن باز بهره می‌برد به همین دلیل به بیت کوین و دیگر رمزارزهای مشهور بازار نیز شباهت دارد و رقیبی جدی برای آن‌ها محسوب می‌شود. استلار در هر ثانیه میزبان 2 هزار تراکنش است و هر تراکنش ظرف مدت 5 ثانیه تایید می‌شود. منابع متعدد آینده خوبی را برای استلار پیش‌‌بینی کرده‌اند، بر این اساس انتظار می‌رود استلار در سال 2022 به بیش از یک دلار برسد، سپس در سال 2023 قیمت 4.40 دلار برای ارز دیجیتال استلار پیش بینی شده است، همچنین یکی از منابع تحلیلی رمزارزها در یک تحلیل خوشبینانه گفته که استلار در سال 2025 به 10 دلار می‌رسد.

کاردانو

قیمت فعلی 2.12 دلار

سال عرضه: 2017

بنیان‌گذار: چارلز هاسکینسون

پایین‌ترین قیمت: 0.017 دلار

بالاترین قیمت: 3.08 دلار

پیش‌ بینی قیمت: 12 دلار در سال 2026

کاردانو توسط چارلز هاسکینسون، یکی از اعضای قدیمی تیم اتریوم تاسیس شد. هاسکینسون و تیمش نزدیک به 2 سال پیش از عرضه کاردانو بر روی راه‌کارهای رفع مشکلات اتریوم و بیت کوین مطالعه کردند و می‌توان گفت کاردانو پس از دو سال تحقیق و مطالعه عرضه شد. کاردانو تعداد محدودی دارد و تنها 45 میلیارد واحد از آن ساخته خواهد شد. کاردانو در اکتبر 2017 عرضه شد اما تنها پس از 3 ماه با رشدی چشمگیر به ارزش 1.19 دلار رسید و همین موضوع باعث شد تا کاردانو از همان ابتدا بر سر زبان‌ها بیفتد.

البته قیمت کاردانو خیلی سریع افت کرد و تا سال 2020 نیز قیمت آن تقریبا ثابت ماند اما از سال 2020 افزایش قیمت کاردانو آغاز شده و این رمزارز به قله 3 دلار هم رسید. نکته جالب آن است که 95 درصد از کاردانوهای جهان دست مردم ژاپن است و این ارز دیجیتال لقب “اتریوم ژاپن” را دارد. با این وجود چندی پیش کارشناسان پیش بینی کردند که پایان سال 2021 برای ارز دیجیتال کاردانو درخشان خواهد بود و این ارز شاید به قیمت 3 دلار هم برسد. همچنین انتظار قیمت 5.17 دلار برای پایان سال 2022 وجود دارد. کاردانو یک ارز دیجیتال موافق با محیط زیست است، به همین جهت اگر قراردادی میان کاردانو یا تسلا بسته شود یا آنکه در فضای حمایت از محیط زیست، این ارز هم حمایت شود، کاردانو می‌تواند سقف 12 دلار را در سال 2026 بشکند.

دیجی‌بایت 

قیمت فعلی 0.04355 دلار

سال عرضه: 2014

بنیان‌گذار: جرد تیت

پایین‌ترین قیمت: 0.0003 دلار

بالاترین قیمت: 0.29 دلار

پیش‌ بینی قیمت: 0.5 دلار در سال 2025

دیجی‌بایت در سال 2013 متولد شد اما عرضه آن از سال 2014 آغاز شد و طبیعتا باید شروع به کار دیجی‌بایت را از سال 2014 بدانیم. این ارز دیجیتال، توسط جرد تیت کارآفرین راه‌اندازی شد. زیر ساخت این ارز دیجیتال به طور 100 درصد غیرمتمرکز است و با 5 الگوریتم رمزنگاری شده منحصر به فرد امنیت آن تامین می‌شود. این ارز سرعت بسیار بالایی دارد و سرعت پردازش بلوک آن به ترتیب 10 و 40 برابر لایت کوین و بیت کوین است.

به علت شکل ساختار صحیح و تفکری که تیم تولید کننده دیجی‌بایت دارند، امید به این رمزارز بسیار است حتی یکی از کارشناسان مطرح عنوان کرده بود که دیجی‌بایت باید یک هزارم بیت کوین باشد، یعنی زمانی که بیت کوین 42 هزار دلار قیمت دارد، دیجی‌بایت باید قیمتی معادل 42 دلار داشته باشد. اما در حال حاضر قیمت آن بسیار با قیمت مطرح شده متفاوت است.

طبق پیش‌‌بینی‌ها ارز دیجیتال دیجی‌بایت در اوایل سال 2022 قیمت 0.08 را خواهد داشت، همچنین قیمت 0.21 و 0.5 برای سال‌های 2023 و 2025 پیش‌بینی ‌می‌شود.

پولکادات

قیمت فعلی 27.88 دلار

سال عرضه: 2020

بنیان‌گذار: شرکت پاریتی تکنولوژی

پایین‌ترین قیمت: 2.0 دلار

بالاترین قیمت: 49.44 دلار

پیش‌ بینی قیمت: 180 دلار در سال 2025

پولکادات داستانی متفاوت دارد، این ارز دیجیتال ساخته شه تا پل ارتباطی میان انواع بلاکچین باشد و شبکه‌های بلوک زنجیر را به یکدیگر متصل کند. از پولکادات به عنوان تسهیل کننده نسل بعدی وب یعنی web3 یاد می‌شود که انحصار اینترنت را می‌شکند. پولکادات در سال 2017 توسط شرکت پاریتی تکنولوژی ایجاد شد، سپس در سال 2018 دکتر گوین وود و جوتا استینر که هر دو از مدیران سابق اتریوم هستند، عرضه شد.

بسیاری پولکادات را یک پروژه جاه‌طلبانه می‌شناسند، کارشناسان پیش‌‌بینی کرده‌اند که پولکادات در پایان سال میلادی جاری به قیمت 40 دلار برسد، همچنین در پایان سال 2022 قیمت 90 دلار و در پایان سال 2025 قیمت 180 دلار برای این ارز دیجیتال پیش‌بینی شده‌ است. پولکادات تاکنون طبق پیش‌بینی‌ها رشد نداشته و از بازار جامانده حال باید دید در آینده طبق پیش‌بینی‌ها صعود خواهد کرد یا باز هم جا می‌ماند!

نوشته معرفی ارزهای دیجیتال جا مانده از بازار اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

طی یک دقیقه چه اتفاقاتی در اینترنت رخ می‌دهد؟ + آمار

طبق آمار، 4 میلیارد و 660 میلیون نفر از جمعیت جهان به اینترنت دسترسی دارند و کاربر اینترنت محسوب می‌شوند. همه این بیش از 4 میلیارد نفر به طور روزانه یا ماهیانه ساعت‌های فراوانی را در اینترنت می‌گذرانند و محتوای مورد نظر خود را دنبال می‌کنند. اما تاکنون به این فکر کرده‌اید که این بیش از 4 میلیارد نفر واقعا در اینترنت چکار می‌کنند؟

ابتدا بیایید به دوران پاندمی کرونا بپردازیم و این که طی این مدت مردم جهان زمان خود را بیشتر صرف چه موضوعاتی کردند؟ در جدول زیر میزان افزایش استفاده از موضوعات مختلف طی دوران پاندمی را مشاهده می‌کنید، همانطور که می‌بینید طی دوران پاندمی استفاده از شبکه‌های اجتماعی به میزان 47 درصد افزایش پیدا کرد.

با توجه به جدول بالا، میزان اتفاقاتی که در دنیای آنلاین طی یک دقیقه رخ می‌دهد در سال 2021 افزایش پیدا کرده است، زیرا با پاندمی کرونا، استفاده مردم از اینترنت افزایش پیدا کرد. همانطور که می‌دانید طی یکسال و نیم گذشته، بسیاری از کسب و کارها اینترنتی شدند، برای فیلم‌دیدن به جای سینما به سراغ سرویس‌های اینترنتی رفتیم، به صورت آنلاین خرید کردیم، دانشجویان و دانش آموزان به صورت آنلاین درس خواندند، اوقات فراغت خود را در اینترنت گذراندیم و… به این ترتیب در سال 2021 نسبت به سال 2019 اتفاقات بیشتری در اینترنت رخ می‌دهد و دوران پاندمی کرونا موجب شد تا هم سرویس‌های اینترنت و هم کاربران اینترنت به شدت افزایش پیدا کنند.

اما باز گردیم به سوال اصلی خودمان، این یک سوال کلیدی است، مردم بیشتر در اینترنت ویدیو می‌بینند یا مطالب سایت‌ها را مطالعه می‌کند؟ بیشتر موسیقی گوش می‌دهند یا تحلیل اخبار را می‌خوانند؟

به طور کلی در هر دقیقه چه اتفاقات در شبکه جهانی اینترنت رخ می‌دهند؟ این سیل جمعیت در اینترنت چه می‌کنند؟

در این مطلب می‌خواهیم به همین موضوع بپردازیم، اینکه در هر دقیقه به طور میانگین چه اتفاقاتی در اینترنت رخ می‌دهد، چند میلیون ویدیو دیده می‌شود، چند میلیون موسیقی پخش می‌شود. چقدر مطلب خوانده می‌شود یا در هر دقیقه چند نفر در سایت‌های بزرگ فعال هستند.

شاید تاکنون به این سوال فکر نکرده باشید، اما ما می‌خواهیم پاسخ دهیم که در هر دقیقه چه اتفاقاتی در اینترنت رخ می‌دهد:

طی یک دقیقه در اینترنت 2 میلیارد پیام ارسال می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 197 میلیون ایمیل ارسال می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 69 هزار عکس و ویدیو در اینستاگرام به اشتراک گذاشته می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 695 هزار استوری در اینستاگرام به اشتراک گذاشته می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 26 هزار اپلیکیشن دانلود می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 4.3 میلیون سرچ در گوگل انجام می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 3.47 میلیون دقیقه ویدیو در یوتیوب مشاهده می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 97.2 میلیون دقیقه محتوا در نتفلیکس دیده می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت 694هزار ویدیو در تیک تاک دیده می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت  2 میلیون دقیقه اسنپ چت تولید می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت  350 هزار توییت فرستاده می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت  510 هزار کامنت در فیسبوک ارسال می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت  7 هزار کاربر فعال در لینکدین حضور دارند.

طی یک دقیقه در اینترنت 1.6 میلیون دلار صرف خریدهای اینترنتی می‌شود.

طی یک دقیقه در اینترنت  12.5 هزار سفر در اوبر تایید می‌شود.

نوشته طی یک دقیقه چه اتفاقاتی در اینترنت رخ می‌دهد؟ + آمار اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

ایلان ماسک چه چیزی از جان بازار رمزارزها می‌خواهد؟!

ایلان ماسک قطعا یکی از چهره‌های تاثیرگذار در بازار ارز های دیجیتال است، در این مطلب به نقش و هدف ماسک از حضور در بازار کریپتوکارنسی خواهیم پرداخت.

ایلان ماسک برای افرادی که در بازار ارز های دیجیتال فعالیت دارند یا حتی آن‌هایی که از دور این بازار را رصد می‌کنند، چهره‌ شناخته شده‌ای است. مدیرعامل شرکت تسلا موتورز، اسپیس ایکس و بورینگ کمپانی یک چهره تاثیرگذار در بازار کریپتو کارانسی محسوب می‌شود و ابزار مهمی برای تاثیرگذاری بر روی این بازار دارد. حدود 60 میلیون نفر ایلان ماسک را در توییتر دنبال می‌کنند و اغلب توییت‌های او در خصوص کارش، بازار کریپتو و مطالب طنز هستند.

ایلان ماسک علاقه دارد در لابه‌لای توییت‌های طنزش، اشاره‌ای به بازار ارز های دیجیتال داشته باشد و مستقیم یا غیرمستقیم به فعالان این بازار جهت دهد. البته ایلان ماسک رابطه پیچیده‌ای با بازار ارز های دیجیتال دارد، در ابتدا او اعلام کرد که به بازار کریپتو علاقه‌مند است، سپس حضور خود در این بازار را تایید کرد و حالا ارز های دیجیتال را یک مشکل بزرگ برای محیط زیست می‌داند!

بازار کریپتوکارنسی به عنوان آینده اقتصاد مالی در جهان شناخته می‌شود که البته هنوز شک و تردید‌هایی در خصوص آن وجود دارد، اما ظرفیت بازار ارز های دیجیتال باعث شده تا افراد باهوشی مانند ایلان ماسک برای سرمایه‌گذاری به این حوزه ورود کنند و صیدهای بزرگی از دریای آن داشته باشند.

حرکت ایلان ماسک در بازار رمزارزها گاهی قابل پیش‌بینی و گاهی غافلگیرکننده است، او مانند شطرنج‌بازی ماهر به گونه‌ای مهره‌ها را کنار هم می‌چیند که موجب گمراهی رقیبانش شود و در نهایت به پیروزی برسد.

داستان ایلان ماسک و کریپتوکارنسی

توییت‌های ایلان ماسک در خصوص رمزارزها، یکی از دلایلی است که موجب شده تا میلیون‌ها کاربر در توییتر او را دنبال کنند، توییت‌های ایلان ماسک بر روی بازار ارز های دیجیتال تاثیر می‌گذارد و فعالان این حوزه دوست ندارند توییت‌های ماسک در خصوص این بازار را از دست بدهند. ماسک با توییت‌هایش طرفداران زیادی در بازار رمزارزها پیدا کرده، طرفدارانی که حرکات او را دنبال می‌کنند و با تمجید ماسک از یک ارز دیجیتال، آن را خریداری می‌کنند.

ماسک اولین بار در سال 2014 در خصوص بیت‌کوین عبارت “احتمالا یک چیز خوب” را به کار برد. البته به زودی شایعه شد که او همان ساتوشی ناکاموتو معروف، بنیان‌گذار ناشناخته بیت کوین است اما ماسک اعلام کرد که این شایعه درست نیست و چند سال قبل از آن به واسطه یک دوست با بیت کوین آشنا شده است.

ایلان ماسک تا سال 2019 به طور جدی وارد بازار رمزارزها نشد، شک و تردیدها در خصوص آینده این بازار و امنیت سرمایه‌گذاری در این بازار از جمله مواردی بودند که ورود ماسک را به این بازار به تعویق می‌انداختند. سرانجام در فوریه سال جاری میلادی خبر سرمایه‌گذاری 1.5 میلیارد دلاری تسلا بر روی بیت کوین منتشر شد. سپس ایلان ماسک در توییتر اعلام کرد که تسلا برای فروش خودروهای خود، بیت کوین را به عنوان یک روش پرداختی می‌پذیرد.

این اعلامیه برای جامعه کریپتوکانسی بسیار خوشایند بود، با ورود رسمی تسلا به این حوزه، در ابتدا اعتبار بازار رمزارزها افزایش پیدا کرد، سپس سرمایه‌گذاران بسیاری به این بازار روی آوردند و ارزش بیت کوین در یک بازه دو ماهه از 38 هزار دلار به 63 هزار دلار رسید.

ایلان ماسک بازار ارز دیجیتال

اما در ماه آوریل و درست زمانی که بیت کوین در بالاترین میزان ارزش خود بود، تسلا 10 درصد از دارایی بیت کوین خود را فروخت. طبیعتا این اتفاق موجب نگرانی سرمایه‌گذاران شد اما ایلان ماسک در توییتر خود اعلام کرد که تسلا سرمایه‌گذاری در بیت کوین را ادامه می‌دهد و تنها مقداری از دارایی کریپتو این شرکت برای بررسی نقدینگی آن به فروش رسیده است.

اما این تازه شروع ماجرا بود، ایلان ماسک در صحبت‌های خود در مورد مصرف انرژی بسیار بالا برای استخراج بیت کوین و تاثیر منفی آن بر روی محیط زیست می‌گفت و سپس با ارسال یک توییت اعلام کرد که دیگر تسلا برای فروش خودرو، بیت کوین قبول نمی‌کند. با این تصمیم، همه صعودهای بیت کوین به سقوط تبدیل شد و ارزش این ارز دیجیتال به حدود 30 هزار دلار رسید.

زمانی که بیت کوین در دره سقوط قرار داشت، چند باری با توییت‌های ماسک دچار تحول کوتاه مدت شد. به طور مثال زمانی که ماسک اعلام کرد به دنبال پیدا کردن راه‌هایی برای استخراج بیت کوین به شکل سبز و هم جهت با محیط زیست است، ارزش بیت کوین از 30 هزار دلار به 39 هزار دلار رسید.

ایلان ماسک تنها بازیگر داستان نیست

شاید به نظر برسد که ایلان ماسک همه کاره بیت کوین باشد و با توییت‌هایش قیمت این ارز دیجیتال را کنترل می‌کند اما واقعیت به این شکل نیست. هر چند ایلان ماسک به عنوان یک سرمایه‌گذار بزرگ و چهره‌ای شناخته شده، در افت و خیزهای بازار کریپتو بازی اقتصادی خودش را می‌کند و یکی از مهم‌ترین افراد در این بازار است اما رمزارزها آنقدر بی‌حساب و کتاب نیستند که تنها با توییت‌های ایلان ماسک آینده آن‌ها تعیین شود.

ایلان ماسک بازار ارز دیجیتال

می‌توان گفت سرمایه‌گذاری بر روی هر دارایی از چهار مرحله انباشتگی، نشانه‌گذاری، توزیع و فرود تشکیل شده است. این چرخه طبیعی برای رشد و دوام سرمایه‌گذاری در طولانی مدت الزامی است. در سال 2020 زمانی که سرمایه‌گذاران بسیاری به بازار کریپتو وارد شدند، این بازار از مرحله انباشت عبور کرد، در اواسط فوریه 2021 بیت کوین به بالاترین میزان ارزش خود رسید اما بر اساس شاخص قدرت نسبی بیت کوین، دارایی بیش از حد خریداری شد و به این ترتیب به آرامی وارد فاز فرود شدیم.

البته کاهش ارزش بیت کوین ناگهانی و سنگین نبود، ایلان ماسک نیز چند توییت در این مورد منتشر کرد و بازار آمادگی این اتفاق را داشت. اگر تاریخ دقیق کاهش ارزش بیت کوین را مشاهده کنید، متوجه می‌شوید که پیش از اعلامیه تسلا مبنی بر فروش 10 درصد دارایی بیت کوین خود، کاهش ارزش این ارز دیجیتال آغاز شده بود و در واقع تسلا و ایلان ماسک در زمان مناسبی، درست پیش از کاهش شدید ارزش بیت کوین، 10 درصد دارایی کریپتو خود را فروختند.

ایلان ماسک بازار ارز دیجیتال

ایلان ماسک با زیر سوال بردن استخراج ارز‌ های دیجیتال به دلایل محیط زیستی، تاثیر روانی قابل توجهی بر روی سرمایه‌گذاران این حوزه گذاشت و باعث تغییرات قیمتی بیت کوین شد اما بی‌ثباتی پدیده جدیدی نیست، بی‌ثباتی خاصیت اکثر دارایی‌ها و روش‌های سرمایه‌گذاری نو در بازار است. در واقع همین بی‌ثباتی و فراز و فرودهای بازار کریپتو موجب افزایش شدید ارزش ارزهای دیجیتال شد.

به این ترتیب نسبت دادن افزایش یا کاهش ارزش یک بازار جهانی به یک نفر، کار عاقلانه‌ای نیست، ایلان ماسک تاثیرگذار است اما همه کاره نیست، او فرد باهوشی است و می‌داند با تحریک سرمایه‌گذاران چه موقع سرمایه‌گذاری کند و چه موقع دارایی خود را بفروشد.

منفعت ایلان ماسک در بازار کریپتو چیست؟

با تمام این تفاسیر هنوز به یک سوال پاسخ داده نشده است، چرا ایلان ماسک بازار رمزارزها را انتخاب کرده و نفع او در جهت دادن به این بازار چیست؟ چرا در میان مدیران برجسته فناوری در جهان، ایلان ماسک بیش از دیگران به بازار کریپتو علاقه دارد و در آن تاثیرگذار است؟

در خصوص این سوال‌ها ابتدا باید کمی با شخصیت ایلان ماسک آشنا شویم. ماسک فردی بی‌پروا و جسور است، او با تمامی مدیران دنیای فناوری فرق دارد. ایلان ماسک زندگی پر هیجانی را برای خود انتخاب کرده، حتی رابطه جنجالی‌اش با گریمز، خواننده و آهنگ‌ساز کانادایی نیز با دیگر مدیران دنیای بزرگ فناروی در جهان متفاوت است.

ایلان ماسک بازار ارز دیجیتال

این که ایلان ماسک واقعا به آینده بازار کریپتو اعتقاد دارد یا خیر، دقیق مشخص نیست اما در هر صورت این بازار در حال حاضر ظرفیت‌های بسیاری از خود نشان داده و زمان مناسبی است تا با سرمایه‌گذاری در آن سود‌های کلان کسب کرد. ماسک اعلام کرده که خود، شرکت تسلا و اسپیس‌ایکس از سرمایه‌گذاران در بیت کوین هستند. البته با توجه به میزان سرمایه‌گذاری او و شرکت‌های تحت نظرش، ماسک یکی از نهنگ‌های بیت کوین به شمار می‌آید.

در بازار کریپتو به افرادی که حجم زیادی از سرمایه‌گذاری و معاملات را در اختیار دارند و فعالیت آن‌ها در بازار تاثیرگذار است، اصطلاحا نهنگ می‌گویند. ماسک با توجه به میزان سرمایه‌ای که با خود به این بازار وارد و خارج می‌کند، بر روی میزان سرمایه‌گذاری در این مارکت تاثیرگذار است و یک نهنگ بیت کوین حساب می‌شود.

با توجه به فعالیت ایلان ماسک مشخص می‌شود که او به بازار رمزارزها اعتقاد دارد اما از طرفی به دنبال سود خودش است، ایلان ماسک از سال گذشته که در بازار ارز های دیجیتال سرمایه گذاری کرد به ثروتمندترین شخص در دنیا تبدیل شد، این در حالی است که وی پیش از سال جدید میلادی، چهاردهمین فرد ثروتمند در جهان بود.

بازار کریپتو ظرفیت خوبی برای ایلان ماسک و شرکایش ایجاد کرده تا بخشی از سرمایه مورد نیاز برای کارهای تجاری در تسلا و اسپیس‌ایکس را تامین کنند. همانطور که می‌دانید شرکت اسپیس‌ایکس به عنوان یک شرکت خصوصی فضاپیماهایی را تست می‌کند که قابلیت ارسال گردشگران به فضا را دارند، در واقع ایلان ماسک به دنبال راه‌اندازی اولین خط ارسال توریست به فضاست.

در عین حال خدمت‌رسانی اینترنت ماهواره‌ای استارلینک آغاز شده و اسپیس‌ایکس تاکنون چند صد ماهواره اینترنتی به فضا پرتاب کرده و این روند همچنان ادامه دارد. به این ترتیب رقابت تسلا با دیگر شرکت‌های بزرگ دنیای خودرو در زمینه تولید خودروهای برقی و پروژه‌های جسورانه شرکت اسپیس‌ایکس به سرمایه‌های کلانی نیازمند است که بخشی از آن با ورود ماسک با یک و نیم میلیارد دلار به بازار کریپتو و سود چند برابری آن در چند ماه تامین می‌شود.

تفاوت ایلان ماسک با دیگر مدیران فناوری در نوع نگاه اوست. نگاه جسورانه‌ای که موجب شده تا در ظرف چند سال رویاهای بزرگ بشر مانند اینترنت ماهواره‌ای برای تمام مردم جهان و ارسال گردشگر به فضا را به واقعیت نزدیک کند. او علاقه دارد تا در مریخ یک تمدن بشری کامل با حکومت دموکراسی راه بیندازد، باید دید آیا ماسک به این آرزوی خود نیز می‌رسد یا خیر.

آینده بازار کریپتو و ایلان ماسک

ماسک اعلام کرده که تا روش کم مصرف‌تری برای ماینینگ بیت کوین پیدا نشود کاری با این ارز دیجیتال نخواهد داشت؛ البته او و شرکت‌های زیر نظرش بیت کوین‌های زیادی را نگه‌داری می‌کنند اما مثل این که قصد خرید و یا فروش ندارند. برخی از کارشناسان اعتقاد دارند این تصمیم ایلان ماسک برای ایجاد تاثیر مثبت محیط زیستی بر روی مشتریان به جهت فروش خودروهای الکترونیکی تسلا و رقابت با دیگر شرکت‌های بازار است، در واقع او قصد دارد خود و شرکت تسلا را از طرفداران محیط زیست نشان دهد و با تاثیر روانی چهره‌ای که از خود ساخته است، به فروش خودروهایش کمک کند.

ایلان ماسک بازار ارز دیجیتال

اما از طرفی ماسک نشان داده واقعا به محیط زیست اهمیت می‌دهد به همین دلیل احتمالا واقعا به دنبال راه جایگزینی برای استخراج بیت کوین است و قصد کمک به آینده کره زمین را دارد، در این صورت تلاش او قابل تقدیر است اما با روی کار آمدن ارز های دیجیتالی که برای استخراج نیاز به انرژی فراوانی ندارند، ممکن است ایلان ماسک به زودی سرمایه خود را به این ارزها منتقل کند.

به هر شکل مشخص است که کار ایلان ماسک با بازار کریپتو تمام نشده، شاید واقعا او همان ساتوشی ناکاموتو ناشناخته باشد، شاید هم تنها یک نابغه است که می‌داند چه زمانی و در چه بازاری سرمایه‌گذاری کند. با تمام تفاسیر به نظر می‌رسد آینده بازار کریپتو به ایلان ماسک و تصمیماتش گره خورده و او همانند سال اخیر، تاثیر مهمی در بر روی بازار کریپتو خواهد داشت. نظر شما در این باره چیست؟

نوشته ایلان ماسک چه چیزی از جان بازار رمزارزها می‌خواهد؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

ایرانی‌‎ها طی سه ماهه گذشته چه چیزهایی را در گوگل جستجو کردند؟

شاید همه افرادی را انگشت شمار بشناسیم که با اینترنت کار نمی‌کنند و نمی‌دانند که گوگل دقیقا چیست! اما اکثر مردم کشور توسط تلفن همراه، رایانه‌های شخصی و لپ‌تاپ‌های خودشان از اینترنت استفاده می‌کنند و به طور کامل موتور جستجوی گوگل را می‌شناسند.

گوگل پربازدیدترین سایت در کشور ماست و هر روز میلیون‌ها ایرانی به گوگل سرزده و از این موتور جستجو قدرتمند استفاده می‌کنند.

اما شاید برایتان جالب باشد که بدانید مردم ایران چه‌چیزهایی را در گوگل جستجو می‌کنند. دانستن موارد سرچ مردم ایران در گوگل تا حد زیادی نشان می‌دهد که مردم در اینترنت به دنبال چه چیزهایی هستند و چه موضوعاتی برای آن‌ها جذاب است.

ما در این مطلب می‌خواهیم به همین موضوع بپردازیم و کلمات و موضوعات پر جستجو مردم ایران در گوگل طی سه ماه اخیر را بررسی کنیم، با آی‌تی‌رسان همراه باشید:

موسیقی

موسیقی مهم‌ترین موضوعی است که مردم ایران در اینترنت سرچ می‌کنند، از نظر موضوعی، جستجوهای مربوط به “موسیقی” بیشترین میزان سرچ مردم ایران در گوگل هستند. در حوزه موسیقی کلماتی مانند آهنگ، آهنگ جدید، آهنگ شاد، دانلود آهنگ، آهنگ ترکی و آهنگ خارجی جستجوی فراوانی دارند.

دانلود

پس از موسیقی، موضوع “دانلود” در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. از کلیدواژه‌های پر استفاده موضوع دانلود می‌توان به دانلود، دانلود آهنگ، دانلود فیلم، دانلود بازی، دانلود واتساپ و دانلود انیمیشن اشاره کرد. البته در مورد این کلمات باید بدانید که اکثر آن‌ها بخشی از یک عبارت جستجو شده هستند، یعنی مردم دانلود آهنگ را در اینترنت سرچ نمی‌کنند اما عبارت “دانلود آهنگ فلان خواننده” یا “دانلود فلان فیلم” در گوگل جستجو زیادی دارد و به این ترتیب کلمات گفته شده جزو کلمات با بیشترین سرچ در ایران هستند.

فیلم

سومین موضوع مهم برای مردم ایران “فیلم” است. در این خصوص نیز کلماتی مانند فیلم، دانلود فیلم، فیلم سینمایی، فیلم ایرانی، فیلم خارجی، فیلم عاشقانه و فیلم ترسناک بیشتر سرچ می‌شوند.

قیمت

با توجه به وضعیت معیشتی و اقتصادی در ایران، جای تعجب ندارد که بگوییم چهارمین موضوع جذاب برای مردم ایران “قیمت” است. مردم ایران به دنبال قیمت لحظه‌ای اقلام مختلف هستند و به همین دلیل کلمات قیمت طلا، قیمت گوشی، قیمت دلار، قیمت سکه، قیمت ارز، قیمت خودرو، قیمت بیت کوین و قیمت ارز دیجیتال جستجوی فراوانی در گوگل دارند.

زبان فارسی

موضوع بعدی “زبان فارسی” است. البته این مورد شاید کمی تعجب برانگیز باشد اما کلمات جستجو شده در این دسته شامل فیلم با دوبله فارسی، زیرنویس فارسی، کارتون دوبله فارسی، فیلم دوبله فارسی و باب اسفنجی دوبله فارسی می‌شود که گوگل این سرچ‌ها را در بخش زبان فارسی گنجانده. گرچه بیشتر به موضوع دانلود و فیلم نزدیک هستند.

از دیگر موضوعات پر جستجو برای مردم ایران به تصویر، سریال، کشور ایران، بازی و متن اشاره کرد.

موضوعات ترند شده

البته می‌توان موضوعات در حال رشد را نیز در میان جستجو‌های گوگل پیدا کرد. جستجو‌های در حال رشد آن دسته از کلمات و موضوعاتی هستند که میزان سرچ آن‌ها به مقدار جستجوهای برتر بالا نیست اما تعداد سرچ آن‌ها در بازه زمانی تعیین شده به یک باره افزایش پیدا کرده و اصطلاحا ترند شده‌اند.

در این بخش، موضوعاتی شامل ابراهیم رییسی، محرم، والیبال، انتخابات، واکسن، سازمان آموزش و پرورش و نوحه، در سه ماه اخیر ترند شده‌اند.

نوشته ایرانی‌‎ها طی سه ماهه گذشته چه چیزهایی را در گوگل جستجو کردند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

چرا ابعاد تلفن‌های همراه مدام بزرگ‌تر می‌شود؟

در این مقاله به بررسی اندازه تلفن های همراه و دلیل آن که چرا روز به روز ابعاد تلفن‌های همراه بزرگ‌تر می‌شوند، خواهیم پرداخت.

تغییرات ابعادی در محصولات حوزه فناوری به یک اتفاق روتین و تکراری تبدیل شده است. به طور معمول همه محصولاتی که اختراع مهمی در زمان خودشان محسوب می‌شدند، اندازه بسیار بزرگی داشتند اما به مرور زمان کارشناسان و مهندسان تلاش ‌می‌‎کردند تا این محصول ابعاد کوچکتری پیدا کند، البته این روند بعد از چندین سال تغییر می‌کرد و سلیقه مردم به سمتی می‌رفت که تولید کنندگان، ابعاد بزرگ‌تری برای آن محصول در نظر بگیرند.

به طور مثال اتومبیل، تلویزیون، کامپیوتر و تلفن همراه از این دست فناوری‌ها بودند که در ابتدا ابعاد بسیار بزرگی داشتند، تلویزیون‌های بزرگ قدیمی را یادتان می‌آید؟ این تلویزیون‌ها بعد از گذشت زمانی، اندازه کوچکتری پیدا کرده‌اند اما حالا شاهد ساخت تلویزیون‌هایی با اندازه 40 تا 50 و 80 اینچ هستیم.

در مورد تلفن همراه نیز این موضوع صدق می‌کند، شاید من و شما به سختی به یاد بیاوریم تلفن‌های همراه اولیه را که تقریبا اندازه یک آجر بودند. تلفن‌های بزرگی که آن‌ها را نه در جیب بلکه در کیف دستی حمل می‌کردند و معمولا برای صحبت‌ کردن با آن‌ها به کمک هر دو دست نیاز بود.

تلفن‌های همراه بزرگ و سنگین قدیمی زمانی جزو گران‌قیمت‌ترین محصولاتی بودند که افراد با خود حمل می‌کردند، این تلفن‌ها از قطعات الکترونیکی و اجزای سخت افزاری بسیار بزرگی ساخته می‌شدند. آنتن، اسپیکر، بلندگو و بورد سخت افزاری از جمله قطعات بزرگ تلفن‌های قدیمی بودند.

اما به مرور زمان با گذشت حدود یک دهه از زمان اختراع تلفن‌های همراه، اندازه این محصولات بسیار کاهش یافت به طوری که در اوایل دهه 2000، تلفن‌های همراه نوکیا به راحتی در جیب جا می‌شدند و وزن بسیار سبکی هم داشتند.

در آن روزها شرکت‌های فناوری برای تولید تلفن همراه کوچک‌تر با هم رقابت داشتند، رقابتی که طی سال‌های 2000 تا 2005 متوقف شد و سپس نوع رقابت شرکت‌ها به طور کلی تغییر کرد.

اندازه تلفن همراه

با اضافه شدن نمایشگر‌های رنگی و دوربین به تلفن‌های همراه، نیاز به صفحه بزرگ‌تر برای تسهیل شدن کار با گوشی، دیدن تصاویر، بازی کردن و حتی وبگردی احساس شد. به این ترتیب صفحه نمایش‌ها بزرگ‌تر شدند و ابعاد گوشی‌ها تغییر کردند.

چندی نگذشت که نمایشگرها لمسی شدند و ابعاد تلفن‌ها روز به روز بزرگ‌تر شد و حالا کار به جایی رسیده که مجددا در جیب گذاشتن تلفن همراه به کار چالش برانگیزی تبدیل شده است.

اما چرا این اتفاق روتین و تکراری برای اکثر محصولات فناوری رخ داده است؟ چرا ابعاد تلفن‌های همراه در حال رشد است و هر روز شاهد عرضه یک گوشی هوشمند بزرگ‌تر از گذشته هستیم؟

نیاز مردم تغییر کرده است

زمانی که کارکرد تلفن‌های همراه تغییر کرد، نیاز مردم هم در بازار تغییر کرد و این اتفاق شرکت‌های فناوری را به سمتی سوق داد که مجبور شوند ابعاد گوشی‌های موبایل را گسترش دهند. زمانی تنها وظیفه تلفن همراه ارسال پیامک و برقراری تماس بود، خب برای این کار 1100 بهترین گوشی بود.

نوکیا 1100 به همین دلیل پرفروش‌ترین گوشی تاریخ است، زیرا قدرت آن در برقراری تماس بسیار بالاست، با آن به راحتی می‌توانید پیامک ارسال کنید و باتری آن چندین روز شارژ نگه‌ می‌دارد.

این مطلب را نیز بخوانید: معرفی پرفروش‌ترین گوشی‌های تاریخ

اما با گذشت زمان امکانات جدیدی به تلفن‌های همراه اضافه شد، نمایشگرها رنگی شدند، دوربین اصلی و سلفی به موبایل اضافه شد، رابط کاربری گوشی‌ها قابلیت‌های جدیدی را ارائه دادند، اتصال به اینترنت برای مردم اهمیت پیدا کرد و اتفاقات دیگری که دست به دست هم دادند تا تلفن همراه به یک گوشی هوشمند تبدیل شود.

مردم در حال حاضر علاقه‌ای به گوشی کوچک ندارند، انجام کارهای اینترنتی یا مالتی مدیا در یک نمایشگر لمسی 6.5 اینچی بسیار راحت‌تر و جذاب‌تر از یک نمایشگر 2.5 اینچی است. به همین دلیل با تغییر کارکرد تلفن همراه، سلیقه و نیازهای مردم نیز تغییر کرد و شرکت‌های سازنده برای رفع نیاز‌های مردم به سمت ساخت تلفن‌های همراه بزرگ‌تر حرکت کردند.

هم‌اکنون گوشی‌های همراه جای کامپیوتر‌های دسکتاپ و لپ‌تاپ‌ها را گرفته‌اند، به همین دلیل مردم گوشی‌هایی با صفحه بزرگ می‌خواهند تا بتوانند همه چیز را با اندازه بسیار بزرگ و با کیفیت خوب در تلفن همراه خوب ببینند.

آیا همه چیز به سلیقه بازمی‌گردد؟

درست است که نیاز مردم تغییر کرده، اما با نگاهی به پرچمداران و گوشی‌های بالارده متوجه می‌شوید که کنترل ابعاد تلفن‌های هوشمند از دست شرکت‌های سازنده خارج شده و مدل‌هایی به بازار عرضه می‌شوند که اصلا سلیقه مردم نیستند.

قطعا مردم تلفن‌هایی با ماژول دوربین بزرگ و بیرون‌زده از بدنه گوشی را نمی‌خواهند، یا آنکه به اعتقاد بسیاری اندازه بزرگ و وزن سنگین پرچمداران یکی از دلایلی است که مانع فروش آن‌ها می‌شود، به هر حال کار با یک گوشی بزرگ و سنگین اصلا راحت نیست. به عنوان مثال نگاهی به گلکسی S21 اولترا، گلکسی نوت 20 اولترا، می 11 اولترا و آیفون 12 پرومکس بیندازید، همه این گوشی‌ها از نظر ابعاد، وزن و طراحی مشکلاتی دارند و بزرگ‌ترین انتقادات وارد شده به این پرچمداران در خصوص ابعاد و طراحی آن‌هاست.

این بار نیاز مردم است که گوشی‌های بزرگ و چغر را می‌سازد نه سلیقه آنها، زمانی که شما اینترنت می‌خواهید، دوربین با کیفیت می‌خواهید، پردازنده قدرتمند می‌خواهید، نمایشگر فول‌اچ‌دی شفاف می‌خواهید و برای همه این قطعات جدید، باتری لازم دارید که حداقل یک روز شارژ نگه‌دارد، بازی تغییر می‌کند. دیگر همه این قابلیت‌ها را نمی‌توان در یک گوشی به اندازه مناسب جای داد.

بنابراین باید ابعاد و طراحی فدای کیفیت و امکانات شود، به این ترتیب شرکت‌های سازنده برای جای دادن قابلیت‌های جدید به تلفن هوشمند، مجبور هستند که آن‌ها را در اندازه بزرگی تولید کنند، اما چه چیزی در تلفن همراه فضای بیشتری را اشغال می‌کند؟

باتری بزرگ؛ دردسر اصلی

کمی بالاتر اشاره کردیم که دوربین با کیفیت، اتصال به اینترنت، دانلود و آپلود، نمایشگر با کیفیت و پردازنده قدرتمند، برای کار کردن به یک باتری بزرگ و حجیم نیاز دارند، به این ترتیب اکثر گوشی‌های جدید بازار با باتری بیش از 4 هزار میلی‌آمپرساعت تولید می‌شوند و باتری‌های 4 یا 5 هزار میلی‌آمپرساعتی فضای زیادی را اشغال می‌کنند.

متاسفانه در این سال‌ها تکنولوژی باتری به ویژه در خصوص ابعاد و ظرفیت آنطور که باید رشد نداشته و برای داشتن یک باتری با ظرفیت مناسب، نیاز است که ابعاد آن باتری بزرگ باشد.

به طور طبیعی بخش عمده‌ای از فضای درون گوشی هوشمند در اشغال باتری است و گوشی‌های بزرگ‌تر ظرفیت باتری بیشتری دارند. قطعا کوچک‌تر شدن باتری‌ها به بهبود اندازه تلفن‌های هوشمند کمک فراوانی می‌کند.

دوربین؛ هرچه بیشتر، بهتر

دوربین دومین قطعه‌ای است که حجم زیادی از فضای تلفن هوشمند را پر می‌کند. این روزها دوربین تلفن همراه به یکی از مهم‌ترین شاخصه‌ها برای خرید یک گوشی هوشمند تبدیل شده است.

از طرفی دوربین‌های با کیفیت سنسورهای بزرگی دارند تا بتوانند نور مناسب برای تهیه عکس جذب کنند. حال فرض کنید یک گوشی چهار دوربین با چهار سنسور مختلف داشته باشد.

اندازه تلفن همراه

به این شکل فضای زیادی برای جای دادن این دوربین‌ها در تلفن هوشمند اشغال می‌شود. در عین حال دوربین‌های تله‌فوتو و دوربین‌هایی با زوم اپتیکال ابعاد بزرگ‌تری دارند که باعث بزرگ‌تر یا ضخیم‌تر شدن گوشی همراه می‌شوند.

آنتن برای ارتباط همواره برقرار

هرچند تلفن‌های همراه دیگر با آنتن‌های بزرگی که از بدنه آن‌ها خارج می‌شد، تولید نمی‌شوند اما هنوز هم آنتن یکی از بزرگ‌ترین اجزای درون تلفن‌های هوشمند است.

هیچکس دوست ندارد ارتباطاتش با اینترنت یا هنگام مکالمه قطع شود؛ به‌ویژه حالا که گوشی‌های 5G به بازار آمده‌اند، نیاز به 4 آنتن قوی در چهار گوشه تلفن همراه بیشتر احساس می‌شود، به همین دلیل وجود 5 آنتن در کنار تراشه مودم بر روی بورد اصلی فضای زیادی را اشغال خواهد کرد.

دیگر سخت افزار‌های داخلی

هر تلفن هوشمند از یک بورد اصلی و چند قطعه الکترونیکی مانند درگاه‌ها، خشاب سیمکارت، قطعات ویژه شارژ وایرلس، سنسور اثر انگشت و غیره تشکیل می‌شود.

بورد اصلی که در آن پردازنده، حافظه رم، فضای ذخیره‌سازی، تراشه اتصال وای‌فای و بلوتوث و مودم 4G یا 5G قرار دارد، فضای زیادی از یک تلفن هوشمند را پر می‌کند و به این ترتیب تاثیر چنین قطعاتی در افزایش ابعاد تلفن هوشمند غیرقابل اجتناب هستند.

اندازه تلفن همراه

دفع حرارت، آخرین عامل

زمانی که ده‌ها قطعه الکترونیکی بدون توقف در یک محیط کوچک در حال فعالیت هستند، دمای این قطعات افزایش پیدا کرده و شاهد داغ شدن گوشی خواهیم بود، این اتفاق بازدهی قطعات الکترونیکی را در طولانی مدت کاهش می‌دهد و موجب افت قدرت و عملکرد گوشی می‌شود.

به این ترتیب شرکت‌های تولید کننده از لایه‌های محافظ میان قطعات الکترونیکی استفاده می‌کنند تا به شکل یک جدار مانع انتقال گرما بین قطعات شود. همچنین فضای بزرگ‌تر تلفن همراه به دیرتر داغ شدن گوشی‌ها نیز کمک می‌کند و به همین دلیل شرکت‌های تولید کننده بدشان نمی‌آید که تلفن همراه اندازه‌ای بزرگ‌تر از حد مورد نیاز داشته باشد.

آیا تلفن‌های همراه همچنان بزرگ‌تر خواهند شد؟

راستش پیش‌بینی آینده بازار تلفن همراه کار دشواری است، اما تا چند سال پیش احساس می‌شد گوشی‌هایی با اندازه نمایشگر 3.2 اینچ دارای اندازه کاملا مناسبی برای تلفن‌های هوشمند هستند، حتی حدود دو سال اکثر گوشی‌های میان‌رده در اندازه 3.2 اینچ تولید می‌شدند اما همه چیز تغییر کرد.

در آن زمان به جز گوشی‌های معمولی، دسته‌ای از گوشی‌ها به نام فبلت در بازار به فروش می‌رسید که ابعاد بسیار بزرگی داشتند، این دسته از گوشی‌ها چیزی میان تلفن همراه و تبلت بودند، اما با افزایش ابعاد تلفن‌های همراه، همه گوشی‌ها در دسته فبلت‌ها قرار گرفتند و عملا این دسته‌بندی از بین رفت.

حالا حدود دو سال است که گوشی‌های 6.5 اینچی به عنوان یک اندازه مناسب برای تلفن‌های همراه شناخته می‌شوند و بسیاری از مدل‌های بازار دارای این اندازه هستند، اما ممکن است در آینده همه چیز تغییر کند.

اندازه تلفن همراه

به نظر می‌رسد گوشی‌های تاشو، آینده بازار تلفن همراه باشند، به این ترتیب می‌توان حدس زد که میانگین اندازه نمایشگر گوشی‌های هوشمند حتی بیشتر هم شود، از طرفی طرح‌هایی مانند نمایشگر رول شونده توسط برخی از شرکت‌ها در دست ساخت است که با کمک آن اندازه نمایشگر تغییر می‌کند و گوشی‌هایی خواهیم داشت که به تبلت تبدیل می‌شوند.

اما با این وجود اگر قرار باشد گوشی‌ها مانند حالا طرح ساده‌ای داشه باشند، به نظر نمی‌رسد اندازه نمایشگرها به 7 اینچ و بیشتر برسد، زیرا 6.5 اینچ اندازه‌ای استاندارد و مناسب است و کار کردن با گوشی‌های بزرگ‌تر از آن واقعا دشوار خواهد بود.

نوشته چرا ابعاد تلفن‌های همراه مدام بزرگ‌تر می‌شود؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

وقتی که خبری از راننده اسنپ نیست!

راننده اسنپ پشتیبانی

رونمایی از سرویس‌های اسنپ، تپ‌سی و در کل ظهور تاکسی آنلاین، شاید یکی از بهترین هدیه‌هایی بود که می‌شد به ایرانیان داد. اینکه بتوانید خیلی راحت از هر کجای شهر و هر ساعت از شبانه‌روز، یک خودرو در اختیار داشته باشید و با قیمت رقابتی به مقصد برسید، چیزی نیست که بابتش شکرگزار نباشیم.

اما بالاخره آن‌قدرها هم شرایط گل و بلبل نیست که در هر لحظه بخواهیم به‌به‌ و چه‌چه کنیم. این روزها به خاطر شرایط کرونایی، مردم بیش از هر زمان دیگری به استفاده از تاکسی‌های اینترنتی، خصوصا اسنپ روی آورده‌اند. تاکنون بیش از هر مورد دیگری، بحث قیمت‌های نسبتا بالای اسنپ و عدم استفاده از کولر در روزهای گرم تاسبتان توسط برخی رانندگان، نقل محافل بود و بسیاری از آن گلایه داشتند؛ اما امروز می‌خواهیم به نکته‌ای اشاره کنیم که شاید کمتر به آن پرداخته شده باشد! دقیقا زمانی که اسنپ می‌گیرید و خبری از راننده اسنپ نیست…! با آی‌تی‌رسان همراه باشید تا یک تجربه تلخ از استفاده از اسنپ را برای شما بازگو کنیم.

متاسفانه هیچ راننده‌ای درخواست شما را قبول نکرد!

نمی‌دانم برای شما هم پیش آمده یا نه، اما این روزها خیلی با این هشدار و ابراز تاسف اسنپ مواجه می‌شوم! زمانی که شما آماده رفتن از مبدا به مقصد هستید و کسی درخواست شما را قبول نمی‌کند. در ۴۸ ساعت گذشته، شخصا چندین و چندبار با چنین پیغام خطایی مواجه شده‌ام تا جایی که مثلا امروز صبح برای رفتن به سرکار، بیش از 80 دقیقه معطل ماندم و در آخر هم خبری از راننده نبود…!

تصورش را بکنید که برای دوری از ازدحام جمعیت و قرار نگرفتن در معرض ویروس کرونا، حاضر می‌شوید قیمت‌های بالای اسنپ را بپذیرید و با خودروهای این سرویس به محل کار بروید؛ اما ساعت‌ها منتظر می‌مانید و کسی درخواست شما را قبول نمی‌کند!

امروز از ساعت ۷ و ۵۰ دقیقه صبح تا ۹ و ۱۰ دقیقه مدام اسنپ عزیز در حال جستجوی راننده بود، اما کسی درخواست را قبول نمی‌کرد! این اتفاق دقیقا دو روز پیش با شرایط مشابه و تایم طولانی‌تر (از ۷:۵۰ تا ۹:۵۰) رخ داد اما به دلیل اختلالات شبکه، قطعی‌های اخیر برق و اینترنت و خلاصه هزار و یک بهانه دیگر به روی خودمان نیاوردیم؛ اما وقتی در 48 ساعت یک اتفاق مشابه، دوبار تکرار شود، دیگر نمی‌‌توان خیلی ساده از کنار ماجرا گذشت.

سوال‌های به‌ظاهر بی‌جواب

وقتی در این شرایط قرار می‌گیرید، چند سوال ساده به ذهن خطور می‌کند اما برخلاف همیشه این سوال‌ها بی‌پاسخ نیستند! بیایید تعدادی از مهم‌ترین سوالات را با هم مرور کنیم:

شاید هزینه پایین است و راننده‌ای درخواست را قبول نمی‌کند؟ گمان نمی‌کنم هزینه ۵۰ هزار تومانی برای مسافتی که در روزهای اخیر نهایتا ۲۰-۲۵ دقیقه‌ای طی می‌شود، کم باشد! ضمن اینکه با همین هزینه، بارها این مسافت طی شده و مشکلی نبوده است. حتی از گزینه «عجله دارم» هم استفاده کردم و مبلغ را افزایش دادم اما بازهم خبری نشد!

شاید راننده‌ای در مبدا نیست؟ مبدا «دریاچه چیتگر» بود، جایی که از ساختمان‌های بلند و آسمان‌خراش‌هایش مشخص است که حداقل منطقه‌ای با تراکم جمعیت بسیار بالاست و اتفاقا همه هم در آن ساعت به سمت مرکز شهر می‌روند. تمام این‌ها به کنار، حداقل در خود نقشه اسنپ بیش از ۱۰ خودرو به عنوان راننده‌های منتظر به نمایش در می‌آمد! شاید هم نقشه و ماشین‌های روی آن فیک باشند؟ کسی چه می‌داند…!

راننده اسنپ

شاید مقصد شرایط عجیب و غریبی دارد یا خیلی محبوب نیست؟ مقصد «میدان فاطمی» تهران بود! دقیقا وسط پایتخت و جایی که حتی شامل طرح ترافیک هم نمی‌شود. دیگر مقصدی از این محبوب‌تر و سر راست‌تر سراغ دارید؟

شاید اینترنت منطقه دچار مشکل شده و رانندگان به اینترنت دسترسی ندارند؟ وقتی شما با یک گوشی و سیم کارت معمولی از طریق دیتای سیم کارت در حال استفاده از اسنپ هستید و همزمان کارهای آنلاین خودتان را انجام می‌دهید و سری هم به اینستاگرام و ویدئوهای سنگینش می‌زنید، گمان نمی‌کنم اختلالی در شبکه و اینترنت منطقه وجود داشته باشد.

و…

پشتیبانی از همه جا بی‌خبر!

وقتی پاسخی منطقی برای سوال‌های پیش آمده پیدا نمی‌کنید، بهترین کار تماس با پشتیبانی و مطرح کردن موضوع است. بالاخره آن‌ها مسئول هستند و حتما چیزی می‌دانند که ما نمی‌دانیم؛ از طریق اپلیکیشن تصمیم گرفتیم برای نخستین بار در طول این سال‌ها، با پشتیبانی شرکتی به بزرگی اسنپ تماس بگیرم و پیگیر ماجرا شوم.

وقتی مشکل را با پشتیبانی در میان گذاشتم، با پاسخ عجیب‌تری رو‌به‌رو شدم. پشتیبانی عزیز با نهایت احترام گفت که خب متاسفانه راننده‌ای درخواست شما را قبول نکرده است!

ظاهرا تعداد درخواست‌های لغو شده کاربران در پنل ثبت می‌شود؛ امروز من ۴-۵ باری منتظر مانده و اسنپ در جستجوی راننده بوده و خودش به این نتیجه رسیده که راننده‌ای پیدا نشده و ۵-۶ باری هم خودم از سر ناچاری لغو کردم، چون بیش از یک ساعت گذشته بود و خبری از قبول شدن درخواست نبود…! شاید از نظر اسنپ این قضیه که حداقل نیم ساعت گذشته و کسی درخواستی قبول نکرده خیلی طبیعی است و شما نباید در دفعات بعد خودتان اپلیکیشن را ببندید، گوشی را ری‌استارت کنید یا کارهایی از این دست به گمان اینکه شاید اصلا گوشی به مشکل خورده باشد! با این حساب فکر می‌کنم حداقل دلیل انتخاب و روان‌شناسی رنگ لوگوی اسنپ مشخص شده باشد؛ به رنگ چمن و رنگ لوگو دقت کنید…!

راننده اسنپ پشتیبانی

از همه چیز جالب‌تر واکنش پشتیبانی بود که گفت: «خب راننده‌ای درخواست شما رو قبول نکرده!» بگذارید یک سوال بپرسیم: پس پشتیبانی اصلا این وسط چه نقشی دارد؟ اگر قرار باشد که پیگیری نکنند که خب خودمان خیلی راحت می‌توانیم سر خیابان یک خودرو دربست بگیریم و به مقصد برویم! دیگر این واضح است که راننده‌ای درخواست من را قبول نکرده اما راه حل چیست؟ آیا قرار است مانند این دو بار، هر روز هیچ اسنپی برای درخواست من نباشد و پس از مدت‌ها معطلی ناچار به استفاده از آژانس‌های سنتی و یا دربستی کنار خیابان باشم؟

تجربه شما؟

شاید با مشاهده این شرایط، وقت آن رسیده باشد از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم یا اصلا از خانه خارج شده و از کنار خیابان با یک مسافربر بر سر قیمت به توافق برسیم. با این کار ظاهرا خیلی زودتر راننده پیدا شده و کمتر معطل می‌مانیم؛ چه بسا حتی با قیمت پایین‌تر به مقصد برسیم. خود راننده نیز از اینکه پول نقد می‌گیرد و کمیسیونی به اسنپ نمی‌دهد، بسیار راضی‌تر خواهد بود. یعنی یک معامله برد-برد به نفع همه! دیگر لازم هم نیست که مزاحم اوقات شریف پشتیبانی شویم و وقت همچون طلای‌شان را بگیریم.

نظر شما در این باره چیست؟ آیا تاکنون شرایط مشابهی را تجربه کرده‌اید؟ یا اصلا مشکل خاص و عجیب و غریبی در اسنپ داشته‌اید که انگشت به دهان بمانید؟!

نوشته وقتی که خبری از راننده اسنپ نیست! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

۴ دلیل برای آنکه از فروشگاه تکنولایف خرید نکنید!

انتقادات فراوانی به ارایه خدمات و ارسال کالا در فروشگاه تکنولایف وارد است که در این مطلب به آن‌ها اشاره خواهیم کرد. با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

طی سال‌های اخیر فروشگاه‌های اینترنتی در کشور توانستند اعتماد مردم نسبت به خرید آنلاین و غیرحضوری را به دست بیاورند و به ویژه طی یک سال و نیم گذشته به دلیل شیوع ویروس کرونا و اجرای قرنطینه خانگی، طبیعی است که بسیاری از مردم به سمت خرید اینترنتی روی بیاورند.

به همین جهت فروشگاه‌های اینترنتی متنوعی در کشور ایجاد شده که برخی از آن‌ها واقعا خدمات خوبی ارایه می‌دهند؛ البته برخی در زمینه تبلیغات موفق بودند و از این طریق توانستند مشتریان بسیاری را جذب کنند اما در عین حال کیفیت خدمات آن‌ها ضعیف بوده و قابل قبول نیست.

تکنولایف، یکی از این فروشگاه‌هایی است که هزینه زیادی برای تبلیغات صرف کرده و کاربران بسیاری برای خرید اقلام مورد نیاز خود به سایت این مجموعه مراجعه کرده‌اند اما کیفیت خدمات آن‌ها چندان دلپذیر نیست. ایراداتی که در بطن فروشگاه‌ تکنولایف دیده می‌شود، قابل چشم‌پوشی نبوده و نشان می‌دهد در تبلیغات متعدد تکنولایف، شاید صداقت لازم رعایت نمی‌شود.

فروشگاه تکنولایف ایراداتی دارد که در این مطلب می‌خواهیم به آن‌ها بپردازیم؛ هدف ما آن است که خریداران با دید درستی نسبت به فروشگاه‌های اینترنتی به سراغ آن‌ها بروند، زیرا معمولا تبلیغات پر زرق و برق نشان دهنده کیفیت اصلی خدمات ارائه شده نیست. اگر شما تجربه خرید از تکنولایف را دارید، می‌توانید در قسمت کامنت‌ها تجربه خود را با ما در میان بگذارید.

موجودی کالاها کمتر از حد انتظار است

فروشگاه تکنولایف دسته بندی محصولات فراوانی دارد و در قسمت منوی آن، می‌توانید دسته تمامی کالاهایی را که در این فروشگاه به فروش می‌رسد، مشاهده کنید، اما با ورود به هر بخش با موجودی کم کالا مواجه می‌شوید، موجودی کالاهای تکنولایف آنقدر کم است که شاید نزدیک به نیمی از دسته‌بندی‌های محصولات این فروشگاه هیچ محصولی نداشته باشد!

به طور مثال در حال حاضر (11 مرداد 1400) این فروشگاه در مجموع تنها دو تبلت برای فروش دارد، آن‌هم در حالی که اکثر فروشگاه‌های مشهور حداقل بیش از 20 مدل تبلت مختلف را برای فروش کاربران خود عرضه می‌کنند. یا در بخش موبایل تنها 4 مدل از برند اپل موجود است و در محصولات برند سامسونگ نام بسیاری از مدل‌های مشهور سامسونگ مانند گلکسی A52، گلکسی M31 و گلکسی M51 به چشم نمی‌خورد.

بخش لوازم جانبی موبایل و تبلت تکنولایف تماما خالی از محصول است و در تمامی زیرشاخه‌های لوازم جانبی موبایل و تبلت این فروشگاه هیچ کالایی برای خرید موجود نیست. شما تنها یک مدل هدفون را می‌توانید در بخش هدفون و هندزفری تکنولایف پیدا کنید، همچنین در بخش لوازم صوتی مانند تلویزیون نیز تنوع محصولات بسیار پایین است.

به این شکل دست خریدار اصلا برای انتخاب محصول مورد نظرش باز نیست، بخش عمده‌ای از محصولات پرطرفدار در این فروشگاه موجود نیستند و شما اگر اصرار به خرید از تکنولایف داشته باشید، مجبور می‌شوید تعدادی از کالاهای مورد نظر را از این فروشگاه و تعدادی دیگر را از دیگر فروشگاه‌های آنلاین خریداری کنید. در واقع این حجم از تبلیغات شما را به جایی هدایت می‌کند که محصول چندانی برای فروش نیست…!

ایده‌هایی مشابه با دیجی‌کالا

طراحی ظاهری این سایت متفاوت است اما رگه‌هایی از تشابه با دیجی‌کالا در آن دیده می‌شود و مشخص است که ایده و طراحی اصلی این سایت از کجا آمده است. شباهت‌های سایت تکنولایف و دیجی‌کالا در نسخه وب این دو سایت بیشتر به چشم می‌خورد و در تصاویر پایینی می‌توانید مشاهده کنید که بخش‌های مختلف صفحه اصلی فروشگاه تکنولایف مانند قسمت تخفیف‌ها، دسته‌بندی‌ها یا فیلترهای بخش محصول، کاملا مشابه با سایت دیجی‌کالا طراحی شده، در واقع تکنولایف از دیزاین سایت دیجی‌کالا که امتحان خود را پس داده، استفاده کرده و همان طراحی را برای سایت خودش به کار گرفته است.

شرایط عجیب ارسال کالا

تکنولایف در روزهای تعطیل محصولی برای شما ارسال نمی‌کند، یعنی اگر چند روز تعطیلی متوالی در تقویم وجود داشته باشد و شما به کالایی نیاز داشته باشید، باید تا پایان تعطیلات صبر کنید، همچنین در ایامی مانند نوروز، تا پایان تعطیلات رسمی حتی با وجود پرداخت هزینه، خبری از تحویل کالا نخواهد بود.

طبق قوانین ارسال تکنولایف، افرادی که در تهران هستند، می‌توانند با سرویس تکنوپیک محصول خود را سریع‌تر از پست پیشتاز دریافت کنند، اما در عین حال افرادی که در نواحی 5، 6 و 7 منطقه 20 تهران و همچنین ناحیه 8 منطقه 15 تهران زندگی می‌کنند، نمی‌توانند محصول خود را از تکنوپیک دریافت کنند و محصول آن‌ها با تکنوپست و با تاخیر بیشتری به دستشان می‌رسد! در این خصوص صحبتی باقی نمی‌ماند، این که چرا تکنولایف کالاهای خریداری شده در چند ناحیه از چند منطقه که شامل چند خیابان و کوچه می‌شود را تحویل نمی‌دهد، بسیار عجیب است.

همچنین در سایت تکنولایف عنوان شده که شما به صورت پرداخت آنلاین یا در محل می‌توانید کالاهای مورد نظر خود را خریداری کنید اما قابلیت پرداخت در محل برای اکثر شهرهای کشور فعال نیست، در شرایط فعلی سایت، شما تنها در تهران و سمنان می‌توانید پرداخت در محل داشته باشید و اگر در هزاران شهر دیگر کشور زندگی می‌کنید، باید موقع خرید و پیش از دریافت محصول، هزینه آن را پرداخت نمایید. پرداخت در محل حتی در تهران و سمنان هم به صورت مداوم در دسترس نیست و ممکن است با توجه به حجم سفارشات، این قابلیت فعال یا غیرفعال شود.

از دیگر قوانین عجیب ارسال کالا در تکنولایف، آن است که این فروشگاه‌ برای ارسال محصولات خود پول پیک دریافت می‌کند! این روزها تقریبا اکثر فروشگاه‌های آنلاین هزینه پیک را برای محصولات گران قیمت خود برداشته‌اند و هیچ هزینه‌ای بابت ارسال کالا با عبور از یک محدوده قیمتی دریافت نمی‌‎کنند اما هزینه ارسال تکنولایف برای هر کالا در تهران 29 هزار تومان و برای مناطق خارج از تهران 39 هزار تومان است. همچنین ارسال کالا به دیگر شهرها با تکنوپست صورت می‌گیرد که هزینه حداقلی آن 24 هزار تومان تعیین شده است.

تکنولایف

در عین حال هیچ ضمانتی برای دریافت کالا سر موعد مقرر وجود ندارد، تکنولایف علنا اعلام کرده که در صورت افزایش حجم سفارشات، سفارش شما با تاخیر به دست‌تان می‌رسد! در این حالت افرادی که می‌خواهند برای یک موعد مقرر مانند اهدای کادو برای تولد یا دریافت محصول قبل از مسافرت، کالا را در اختیار داشته باشند، ممکن است به موقع محصول خود را دریافت نکنند.

کامنت‌هایی که مفید نیستند

خواندن نظرات دیگران در مورد یک محصول، یک روش کلاسیک برای انتخاب یک کالا محسوب می‌شود. کامنت‌هایی که از طرف مردم در مورد کالای مورد نظر شما، تجربه خرید آن‌ها و استفاده از یک کالا در فروشگاه‌های اینترنتی دیگر را نشان می‌دهد. بسیاری از خریداران با نقد و بررسی صادقانه می‌توانند دیگر افراد را در خرید یک محصول کمک کنند اما در سایت تکنولایف خبری از این دست کامنت‌ها نیست.

زمانی که کامنت‌های تکنولایف را مرور می‌کنید، به ندرت با یک نقد و بررسی کارآمد از یک کاربر مواجه خواهید شد. اکثر کامنت‌ها این فروشگاه به جملات کوتاه «کی موجود میشه؟» ،«فلان رنگ را موجود کنید» و «کی تخفیف می‌خوره» ختم می‌شود و شما نمی‌توانید نظر دیگر کاربران در خصوص محصولات این سایت و تجربه خرید آن‌ها را متوجه شوید.

تکنولایف تکنولایف تکنولایف

متاسفانه ارسال نظر در تکنولایف مانند بسیاری از فروشگاه‌‌های اینترنتی اهمیت خاصی ندارد و تکنولایف شرایطی را فراهم نکرده که کاربران پس از خرید بتوانند در سایت نظرات خودشان را در مورد خرید و محصولی که از آن استفاده می‌کنند، اعلام نمایند، به این ترتیب خریداران این فروشگاه‌ هم به شکلی که باید به ارسال نظر در مورد محصولی که خریداری کرده‌اند، سوق داده نمی‌شوند.

این یک نقطه ضعف بزرگ دیگر برای تکنولایف محسوب می‌شود، شما برای خرید محصول اطلاعات خوبی از کامنت‌های مردم به دست نمی‌آورید و حتی نمی‌دانید نظر کاربران در مورد ارسال کالا یا زمان تحویل محصولات در تکنولایف چگونه است، به طوری که بود یا نبود بخش ارسال نظر در تکنولایف تفاوتی را برای خریداران ایجاد نمی‌کند.

 ‌قوانین نامتعارف تکنولایف

با مرور قوانین تکنولایف به بندهایی می‌رسیم که رعایت حقوق مشتریان در آن‌ها به هیچ وجه رعایت نشده و در جهت اهداف تکنولایف وضع شده‌اند. معمولا کاربران بدون مطالعه قوانین یک سرویس، از آن استفاده می‌کنند و در شرایطی که مشکلی برای دریافت خدمات‌شان به وجود بیاید، متوجه می‌شوند که بسیاری از حقوق آن‌ها توسط قوانینی که نخوانده تاییدش کرده‌اند، نقض می‌شود.

به طور مثال اگر در تکنولایف سفارش خود را لغو کنید، این فروشگاه می‌تواند حداقل تا یک هفته پول شما را پس ندهد، البته این مقدار حداقل زمان تعیین شده است و حداکثر آن می‌تواند بسیار بیشتر باشد. با این قانون اگر شما بخواهید کالای خود را از مکان یا فروشگاه دیگر خریداری کنید یا به هر دلیل از خرید خود صرف نظر کنید، پول پرداختی ممکن است بیش از یک هفته به شما پس داده نشود. فرض کنید شما حدود 7 میلیون تومان برای خرید یک تلفن هوشمند یا تلویزیون پرداخت کرده‌اید و به هر دلیل از خرید منصرف شده‌اید، حالا 7 میلیون تومان پول شما به مدت یک هفته یا بیشتر در حساب تکنولایف می‌ماند و شما هم چاره‌ای جز صبر کردن ندارید چرا که قوانین را پیش‌تر تایید کرده‌اید.

تکنولایف

در بند دیگری از قوانین تکنولایف آمده که در صورت وجود اشکال و یا انصراف خریدار برای عودت کالا، خریدار وظیفه دارد کالا را همراه با همه لوازم همراه آن به درستی بسته‌بندی کرده و آن را با بیمه به آدرس تکنولایف ارسال کند. همچنین اگر در حین ارسال به دلیل عدم بسته‌بندی صحیح یا موارد دیگر به کالا آسیب برسد و کالا هم بیمه نباشد، خریدار مسئولیت آن را برعهده خواهد داشت.

این بند هم از قوانین عجیب تکنولایف است که در آن خریدار باید شخصا برای عودت کالا اقدام کند، در صورتی که مشکل خرابی کالا شاید هیچ ارتباطی به وی نداشته باشد؛ در این شرایط در تهران و شهرستان‌ها خریدار باید زمان و هزینه صرف کند و به محل دفتر پستی برود و کالا را عودت دهد! حتی خرابی آن هم به عهده شما خواهد بود در حالی که شما پول را پرداخت کرده‌اید و جنس خراب تحویل گرفته‌اید! پس حقوق مشتری چه می‌شود؟

نوشته 4 دلیل برای آنکه از فروشگاه تکنولایف خرید نکنید! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سودآوری به تاوان نابودی رویاهای استیو جابز؛ چرا اپل دیگر نوآوری ندارد؟

چرا اپل نوآوری ندارد؟ در این مقاله روند مدیریتی اپل و تبدیل شدن این شرکت از برندی نوآور به برندی سودآور را بررسی خواهیم کرد.

می‌گویند سه سیب سرنوشت بشریت را تغییر داده‌اند، اول سیبی که حوا به سراغ آن رفت، دوم سیبی که بر مغز نیوتن فرود آمد و سوم سیبی گاز زده که در این سال‌ها صد‌ها میلیون نفر در سراسر جهان از آن استفاده می‌کنند.

سیب سوم با دو سیب قبلی تفاوتی بنیادی دارد، این سیب میوه نیست، یک شرکت است که محصولات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری متعددی دارد و از آن به عنوان سودده‌ترین برند و دومین شرکت با ارزش دنیا یاد می‌شود.

این جایگاه‌ها موفقیت‌هایی بزرگ هستند که به راحتی به دست نمی‌آیند، کنار زدن بزرگ‌ترین شرکت‌های کامپیوتری، تجاری، خودروسازی، صنعتی و… در جهان و رسیدن به عنوان سود‌ده‌ترین برند سال اصلا کار آسانی نیست.

بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان از محصولات اپل استفاده می‌کنند، شرکتی مانند گوگل، کاربران بسیار بیشتری دارد اما از نظر سود و ارزش در مقابل اپل کم می‌آورد.

عوامل مهمی در موفقیت یک شرکت بزرگ تاثیرگذار هستند که قطعا یکی از آن‌ها نوآوری است، اما بسیاری از کارشناسان این حوزه، اپل را به عدم نوآوری متهم می‌کنند.

نوآوری چیست؟

قبل از آن که نگاهی دقیق‌تر به نوآوری و مدیریت جدید اپل بیندازیم، بهتر است به درکی واحد از نوآوری برسیم، بر اساس یک تعریف مشهور، نوآوری اتفاق تازه‌ای است که مشکل بسیاری از مشتریان را حل می‌کند و یک ارزش واقعی می‌سازد.

آی‌مک، آیفون، آی‌پد و حتی سیستم‌عامل‌های اپل همگی نوآوری داشتند، آن‌ها مشکلات بسیاری را رفع کردند و باعث به وجود آمدن ارزش‌های جدیدی شدند. به عنوان مثال آیفون یک راه ارتباطی سریع و پیشرفته را ارائه می‌داد که با آن می‌توانستید تماس بگیرید، به اینترنت وصل شوید و ایمیل‌های خود را پاسخ دهید.

اما امکاناتی که پس از آن به آیفون اضافه شدند تنها پیشرفت‌های در مسیر تکامل این نوآوری بودند و نمی‌توان آن‌ها را به عنوان یک نوآوری جدید برشمرد.

زمان زیادی از دوران رونمایی آی‌مک، آیفون، آیپاد، آیپد، iOS، مک او‌اس و آیتونز گذشته و این شرکت مدت‌هاست که نتوانسته با یک محصول انقلابی دنیا را تکان دهد. اپل فعلی آن اپلی نیست که ما می‌شناختیم.

اپلی که زمان استیو جابز آقایی می‌کرد، در هر نسل جدید تلفن همراه، قابلیت جدید برای ارائه داشت، آن اپل به دنبال تغییر دنیا بود و می‌خواست بسیاری از وسایل روزمره زندگی ما مانند تلویزیون‌ها را متحول کند.

اما حالا چه؟ در واقع اپل شرکتی است که ریشه نوآوری آن پس از استیو جابز خشکیده و هنوز هم بر اساس میراث همان سال‌های استیو جابز سرپا مانده واگرنه سوددهی و ارزش برند اپل باید بسیار کمتر از سطح فعلی می‌بود.

اپل از یک شرکت نوآور به یک برند سودآور تبدیل شده و خط مشی‌های تعیین شده برای اپل، نشان می‌دهد که این روزها پول، بیش از نوآوری و ساخت محصولاتی برای ارتقاء کیفیت زندگی مردم اهمیت دارد.

اپل تغییر کرده، مدیریت‌ش هم تغییر کرده و خط فکری شرکت به طور کلی دگرگون شده، البته نمی‌خواهیم همه ضعف‌های اپل در سال‌های جاری را گردن تیم کوک بیندازیم اما به نظر تفاوت‌های زیادی میان نوع مدیریت جابز و کوک وجود دارد.

رسیدن به ایده، ساده است اما حل مشکلات، دشوار

رسیدن به ایده‌های جدید، آسان‌ترین بخش در پیشرفت و نوآوری محسوب می‌شود، هر روزه تمامی شرکت‌های بزرگ در دنیا ایده‌هایی برای عملی شدند دارند، جالب است بدانید شرکت‌های بزرگی مانند اپل، هر سال بیش از چند هزار طرح و ایده جدید را به عنوان پتنت یا حق اختراع به نام خود ثبت می‌کنند اما شاید حتی 10 پتنت هم به تولید نرسد، زیرا رسیدن به ایده آسان است اما رساندن ایده به محصولی کاربردی برای رفع مشکل مردم، دشوارترین بخش ماجراست.

در عمل مشخص می‌شود که بسیاری از ایده‌ها آنچنان که باید کاربردی نیستند و برای همیشه به فراموشی سپرده خواهند شد، ایده‌ای به عنوان نوآوری محسوب می‌شود که مشکلی را از زندگی مردم برطرف سازد و مردم برای داشتن آن حاضر به پرداخت هزینه باشند، به همین ترتیب ارزش خلق می‌شود.

ادیسون یک بار گفت: من چیزی که به فروش نمی‌رود را اختراع نمی‌کنم، فروش به معنای سودمند بودن محصول است و محصول سودمند، موفقیت را می‌سازد. به این ترتیب هر چه که خوب فروخت یعنی خلق ارزش داشته و محصولی سودمند است، اما درمورد اپل این موضوع صدق نمی‌کند!

فروش اپل به علت نوآوری نیست

اپل فروش خوبی دارد، به همین دلیل هم سوده‌ترین کمپانی دنیا محسوب می‌شود اما فروش محصولات اپل به دلیل نوآوری آن‌ها نیست، اپل طی چند سال اخیر به سختی توانسته نوآوری داشته باشد، مثلا ایرپادزها یا اپل واچ را می‌توان به عنوان محصولاتی جدید و متفاوت در نظر گرفت البته از نظر نوآوری هیچ کدام به پای محصولات نوستالژی آیفون و آیپد نمی‌رسند، اما برای چه این محصولات فروش خوبی دارند؟

دلیل اول، سابقه خوب اپل در گذشته است که خیلی از طرفداران قدیمی این شرکت را همچنان وفادار نگه داشته و آنان به امید روزهای خوش پیش‌رو همچنان از محصولات اپل خریداری می‌کنند، مورد دوم تبلیغات گسترده در سراسر جهان، حتی در فیلم‌ها، سریال‌ها و برنامه‌های تلویزیونی است که همچنان بدون توقف ادامه دارد.

مورد مهم دیگر راه‌‌های تبلیغاتی و حس خاص بودن در مشتریان است، البته بحث در این مورد فراوان است اما تنها نگاهی به کشور خودمان بیندازید، برای بسیاری از مردم هنوز هم داشتن اپل یک نوع اعتبار محسوب می‌شود و حاضرند 50 میلیون برای محصولی که اکثر خدماتش برای ایرانی‌ها بسته‌ است، پول بدهند.

منتقدان اپل به طرفداران متعصب این کمپانی لقب iSheep را دادند، به معنای گوسفندان اپل، آنها معتقدند با ویژگی‌های تبلیغاتی اپل، این شرکت هر محصول خوب یا بدی را که تولید کند، عده‌ای طرفدار متعصب آن را با قیمتی گزاف می‌خرند.

این هنر اپل است که مخاطبان خود را این قدر متعصب و وفادار تربیت کرده اما کاش اپل تمرکز خود را بر روی خلاقیت و نوآوری می‌گذاشت نه جمع‌کردن طرفدارانی متعصب!

هدف سود است نه نوآوری

کمی پیش‌تر در خصوص تفاوت مدیریت استیو جابز و تیم کوک صحبت کردیم، اما حالا می‌خواهیم بیشتر این موضوع را باز کنیم. اپل دیگر نوآور نیست زیرا نوآوری در اولویت این شرکت نیست، اولویت اپل، سودآوری است.

با این وجود فروش اپل در حال نزول است، این شرکت از چند سال پیش دیگر آمار فروش گوشی‌های خود را اعلام نمی‌کند و تنها آمارهایی در خصوص سود فروش آیفون‌ها منتشر می‌کند که نشان می‌دهد فروش آیفون‌ها کاهش پیدا کرده اما سود فروش همچنان خوب است، اما دلیل این سود خوب چیست؟

لازم است کمی تاریخ اپل را بررسی کنیم، هر آیفون 7 در سال 2017 حدود 300 دلار برای اپل خرج داشت اما این شرکت آیفون 7 را با قیمت حدود 700 دلار به فروش می‌رساند، یعنی بیش از 50 درصد سود خالص به ازای هر آیفون، اما از همان سال 2017 و عرضه آیفون 10، قیمت تولید به 400 دلار و قیمت فروش به 1000 دلار رسید، یعنی 600 دلار سود برای فروش هر آیفون، طبیعتا با این مقدار سود، اپل باید هم به سودده‌ترین شرکت دنیا تبدیل شود.

تبلیغات زیادی در خصوص محصولات جدید اپل وجود دارد اما واقعا محصولات اپل بسیار گران‌تر از هزینه تولیدشان به فروش می‌رسند. در نظر بگیرید که آیفون 11 پرچمدار پیشین اپل نمایشگری LCD داشت، دوربین 12 مگاپیکسلی آیفون از زمان آیفون 7 به جز تغییر در اندازه پیکسل و دیافراگم، تغییر خاص دیگری نداشته، ظرفیت باتری هنوز به 4 هزار میلی‌آمپرساعت نرسیده، سرعت شارژر گوشی بسیار پایین است، طراحی تغییرات چشمگیری نداشته و محدودیت‌های نرم افزاری دست و پاگیر هنوز دیده می‌شود.

مهم‌ترین اتفاق جدید در چند نسل اخیر اپل، اضافه شدن سنسور ToF به دوربین اصلی و سنسور سه‌بعدی به دوربین سلفی است که یک پیشرفت جزئی در قبال پولی که برای آیفون پرداخت می‌کنید محسوب می‌شود. به طور طبیعی اپل خرجی برای اضافه کردن امکانات جدید به آیفون‌‌های خود نمی‌کند و به این شکل هزینه تولید آیفون‌ها کاهش پیدا می‌کند اما قیمت تمام شده آن‌ها در بازار در حال افزایش است.

در همین مدت چند سال شرکتی‌های اندرویدی مثل سامسونگ دوربین 108 مگاپیکسلی، زوم 50 برابری، چهار مدل گوشی تاشو، دوربین سلفی دوگانه، گوشی با قلم هوشمند، نمایشگر 120 هرتز، نمایشگر دوگانه، گوشی میان رده 5G، فیلم‌برداری 8K و غیره را عرضه کردند که بخشی از آن‌ها مانند گوشی تاشو قطعا یک نوآوری بزرگ محسوب می‌شود؛ و یا آوازه شیائومی و نوآوری‌هایش و حتی ایسوس و گوشی‌های گیمینگش به گوش همه رسیده اما اپل چه؟ اپل چه چیزی به گوشی‌هایش اضافه کرده که قیمت آن‌ها 300 دلار گران‌تر شده است؟

نوآوری‌ها در خدمت سودآوری

نوآوری‌های اپل در زمان مدیریت جدید واقعی نیستند، اپل نوآوری‌ها را به خدمت سوددهی درآورده و از آن‌ها بهره مالی می‌برد. به عنوان مثال عرضه ایرپادرها اتفاق جذابی بود که در همان ابتدا طرفداران بسیاری هم پیدا کرد، اما اپل برای عرضه ایرپادز، جک هندزفری را از آیفون‌ها حذف کرد، این یعنی یا ایرپادز بخر یا حق شنیدن موسیقی را نداری، حداقلش این است که باید تبدیل لایتنینگ به جک هدفون را از خود اپل بخرید.

این اتفاق در زمانی افتاد که مردم هنوز به هندزفری‌های بلوتوثی عادت نداشتند و بسیاری از هندزفری سیمی استفاده می‌کردند، با این ترفند مردم به سمت خرید ایرپادزهای اپل روی آوردند. این درحالیست که سایر برندها خیلی دیرتر این کار را انجام دادند؛ مثلا سامسونگ از سری گلکسی نوت 10 یعنی از سال 2019 جک هدفون را از پرچمداران خود حذف کرد.

حتی جریان جدید حذف شارژر از جعبه‌های آیفون نیز یک ایده در جهت سودآوری بیشتر است، بهانه‌های اپل برای محیط زیست و اینگونه داستان‌ها پشیزی ارزش ندارد، مهم آن است که اپل به تازگی شارژرهای مگنتی سری Qi را عرضه کرده، خوب حالا زمان خوبیست تا اپل به یاد محیط زیست بیفتد و شارژرهای خود را از جعبه حذف کند، در عین حال قیمت آیفون‌های جدید را هم کاهش ندهد، یک محصول از جعبه حذف شده ولی قیمت محصول دست نخورده باقی مانده است و از طرفی مردم را به خرید شارژرهای Qi سوق دهد.

تیم کوک چند ماه پیش طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که سال 2020 به لحاظ نوآوری در عرصه گوشی، ساعت، آی‌پد و تراشه M1 بهترین دوره در تاریخ فعالیت ما محسوب می‌شود. انصافا هم آی‌مک جدید چیزهای زیادی برای ارائه داشت اما نمی‌توان از این کامپیوتر به عنوان یک محصول انقلابی نام برد. اپل طی سال‌ها به شکل‌های مختلف پیشرفت داشته اما فاصله زیادی با آن کمپانی نوآوری که به دنبال خلق اتفاقات تازه بود پیدا کرده و سیاست‌های آن بر اساس سودآوری تنظیم می‌شود.

نظر شما در این باره چیست؟ آیا شما هم با عدم نوآوری اپل در سال‌های اخیر موافقید؟

نوشته سودآوری به تاوان نابودی رویاهای استیو جابز؛ چرا اپل دیگر نوآوری ندارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مرثیه‌ای بر یک رویای بی‌خردانه؛ سرنوشت پیام‌رسان‌های ایرانی چه شد؟

سرنوشت پیام رسان های ایرانی

در این مطلب با مروری بر مصاحبه مدیران پیام رسان های ایرانی ، نگاهی به سرنوشت فاجعه‌بار آن‌ها خواهیم داشت.


مردم بازیچه نیستند که به زور آن‌ها را از یک حق طبیعی محروم کرد و با یک جایگزین بی‌کیفیت، آینده دروغینی را به آن‌ها وعده داد. اما متاسفانه مسئولین ما در بسیاری از حوزه‌ها دقیقا به همین شکل فکر می‌کنند، آن‌ها فکر می‌کنند با مسدود کردن یک راه، یک حق انتخاب یا هرچیزی، می‌توانند نمونه داخلی آن را با انحصار و مدیریت کامل خودشان بسازند و مردم در شادی و خوشی از آن جایگزین استفاده کنند.

اما متاسفانه جایگزین‌ها آنقدر ضعیف هستند که عده کمی به سراغ آن‌ها می‌روند و با کاهش استقبال از آن طرح جدید، طعمی جز شکست عاید مسئولان، مدیران و البته مردم نمی‌شود.

سپس بعد از مدتی مجددا موضوعی بولد می‌شود و منفعت برخی زیر سوال می‌رود، مجددا میزگردی تشکیل شده و تصمیمی که از همان ابتدا مشخص است، گرفته می‌شود. مسدود یا ممنوع شدن موضوع جدید و ساخت نمونه داخلی آن!

از پیام‌رسان‌ها گرفته تا شبکه‌های اجتماعی، تا تلفن همراه و خودرو و انواع کالاهای مصرفی و حتی قوانین بین المللی که ایرانیزه‌شان می‌کنیم، همگی در این راستا قدم برمی‌دارند و موجب شده‌اند تا هدف شریف بومی‌سازی به شدت ذلیل و لکه‌دار شود. به طوری که حالا وقتی صحبت از ساخت نمونه بومی یک سرویس یا یک محصول می‌شود، همه‌مان به جز مسئولانی که هرگز عبرت نمی‌گیرند، می‌دانیم که چه شکستی در پیش است.

قضیه تلگرام و پیام‌رسان‌های بومی همین روایت را داشت، گفتند که تلگرام به دلیل عدم نظارت بر روی محتوا فیلتر می‌شود اما همه می‌دانند که دلایل دیگر مانند تماس صوتی و کساد شدن بازار مخابرات، جذب مخاطبین جذاب و کاهش آمار مخاطبان تلویزیون نیز از جمله مهم‌ترین دلایل توقف کار تلگرام در ایران بود.

کلا هر چیزی که در کشور رشد و بزرگ‌ شود با آن مخالفت صورت می‌گیرد، البته طبیعی هم هست، مسئولین می‌گویند چرا پول و سود به جیب غریبه‌ها برود؟ خودمان با کلی بودجه و ریخت و پاش نمونه داخلی آن را می‌سازیم و در نهایت سودش به جیب خودمان می‌رود…!

سرنوشت پیام رسان های ایرانی ؛ همه بر علیه یکی

به این ترتیب تصمیم بر آن شد که سروش، بیسفون، ایتا، گپ و بله به روی کار بیایند، شاید تاکنون به این فکر کرده باشید که حال چرا جانشینان تلگرام این قدر زیاد هستند؟؟ دلیل این اتفاق با اوضاع فعلی واکسیناسیون کرونا، یعنی تولید چندین واکسن ایرانی توسط نهاد‌های مختلف (در ظاهر) و سرعت پایین واکسیناسیون (در عمل) بی‌ارتباط نیست.

چیزی که مسئولین هنوز به آن پی نبرده‌اند آن است که اعتماد مردم به آن‌ها از دست رفته، بنابراین از انحصار و بومی‌سازی به شکلی که تصور می‌شود، استقبال نمی‌شود. نمونه‌های با سابقه بومی‌سازی مانند صنعت خودرو کافی نیست تا مردم اعتمادشان را از دست بدهند؟!

نکته دیگر آن است که کیفیت با اسم و شعار به دست نمی‌آید، کیفیت باید دیده شود، لمس شود، تجربه شود تا اعتماد شکل بگیرد. در خصوص پیام‌رسان‌ها واقعا در ابتدا کاربران زیادی به سمت سروش، بیسفون، ایتا، گپ و بله مهاجرت کردند، اما نتیجه چه شد؟ سرعت پایین، سرورهای شلوغ، قطعی مکرر، تولید پلتفرم کپی شده و بدون خلاقیت و در مجموع کیفیت پایین این پیام‌رسان‌ها موجب شد تا خیلی سریع به همان تجربه شکستی که صحبتش را کردیم، برسیم.

سرنوشت پیام رسان های ایرانی ؛ همه مخالف بودند…

مورد قابل تامل دیگر آن است که مسئولین برای فیلترینگ تلگرام به حرف متخصصین ایرانی گوش ندادند، تقریبا اکثر مدیران پیام‌رسان‌های داخلی در سال 97 اعلام کردند که مخالف فیلترینگ تلگرام بودند و می‌دا‌نستند این اتفاق به ضرر آن‌ها خواهد بود، اما کو گوش شنوا؟؟

بازخوانی مصاحبه مدیر مارکتینگ بیسفون در سال 97

مدیر مارکتینگ پیام‌رسان بیسفون در سال 97 در مصاحبه‌ای به خبرنگار آی‌تی‌رسان گفت: “در مورد فیلترینگ تلگرام قطعا ما مخالف این اقدام هستیم. پیش از اینکه تلگرام وارد فضای رسمی کشور شود، ما به عنوان تنها پیام رسان داخلی فعالیت می‌کردیم و کاربران خودمان را داشتیم و فضای فعلی یک فضای بد برای فعالیت پیام‌رسان‌های داخلی است چرا که ما را باعث و بانی این فیلترینگ می‌بینند.”

بخش آخر جمله مدیر مارکتینگ بیسفون را یک بار دیگر با دقت بخوانید، او گفت “مردم ما را باعث و بانی این فیلترینگ می‌بینند” دقیقا همین اتفاق افتاد، مردم علاقه ندارند سرویس محبوب‌شان را از آن‌ها بگیرید و سپس جایگزینی که علاقه‌ای به آن ندارند را بهشان معرفی کنید، هنوز هم بسیاری فیلترینگ تلگرام را از چشم پیام‌رسان‌های داخلی می‌بینند، در صورتی که تعداد زیادی از این پیام‌رسان‌ها مانند بیسفون مربوط به بخش خصوصی بودند و تا پیش از فیلترینگ تلگرام، دولت به سراغ آن‌ها نرفته بود که بخواهد برای حمایت از آن‌ها تلگرام را فیلتر کند.

مدیر مارکتینگ بیسفون در سال 97 با انتقاد از نحوه گرفتن مجوز برای اضافه کردن ویژگی کانال به این پیام‌رسان گفت: بیسفون اولین پیام‌رسانی بود که ویژگی کانال را به اپلیکیشن خود اضافه کرد و ابداع کننده این امکان بود، در حالی‌که حتی سرویس دهندگان خارجی نیز قابلیت این چنینی نداشتند ولی متاسفانه از سوی نهادهای ناظر، هماهنگی و همکاری لازم صورت نگرفت. وزارت ارشاد به دنبال این بود که برای هر کانال یک مجوز صادر کند و هر رسانه‌ای برای استفاده از کانال می‌بایست پروسه مجوزگیری را طی می‌نمود و این پیچیدگی باعث شد که کانال بیسفون علیرغم اینکه با استقبال خوبی روبرو شد، اما رشد مناسبی را تجربه نکرد.

وی ادامه داد: اما چند ماه بعد شاهد این بودیم که این امکان توسط تلگرام ارایه شد و به طور کلی فضای اینترنتی کشورمان را تحت تاثیر قرار داد. طبیعتا این امر یک اتفاق ناپذیرفتنی برای مسئولین کشوری بود که صرفا به دلیل فرصت سوزی رخ داد و به جای اینکه این امکان توسط یک اپلیکیشن داخلی به کاربران عرضه شود، از سوی اپلیکیشن خارجی عرضه شد و مشکلات بعدی را ایجاد نمود. تحمیل هزینه‌ای که از این مورد به کشور وارد شد بسیار سنگین بود و بدیهی است در صورت همکاری لازم با بیسفون می‌توانست این هزینه‌ها را کاهش دهد.

عدم حمایت از اپلیکیشن داخلی در زمان مناسب، فرصت سوزی و روی آوردن به حمایت از اپلیکیشن با استراتژی غلط و زمانی که دیگر کار از کار گذشته است، این‌ها زمانی انجام شد که بیسفون هنوز سر پا بود و تعداد زیادی از جوانان نخبه کشور برای این پیام‌رسان زحمت می‌کشیدند.

بازخوانی مصاحبه مدیر روابط عمومی گپ در سال 97

ما در آی‌تی‌رسان طی سال 97 مصاحبه‌ای هم با آقای کیایی، مدیر روابط عمومی پیام‌رسان گپ داشتیم، کیایی در خصوص عدم حمایت مسئولین از این پیام‌رسان گفت: ما بیشتر از اینکه نیازمند حمایت‌های مالی باشیم، نیازمند حمایت‌های معنوی هستیم؛ به طور مثال سازمان‌ها و ارگان‌ها از پیام‌رسان‌های ایرانی استفاده کنند و یا خدماتشان را روی بستر پیام‌رسان‌های داخلی عرضه کنند.

او گفت: خیلی از این مواردی که در حمایت از پیام‌رسان‌های داخلی که در شورای عالی فضای مجازی تصویب شده، اتفاق نیفتاده و عملا تنها تسهیلات 5 میلیاردی به دست ما رسیده است. به طور مثال سرورها و پهنای باندی که قرار بود به ما بدهند، عملی نشده و به همان وام 5 میلیاردی اکتفا کردند.

وی در خصوص فیلترینگ تلگرام تصریح کرد: متاسفانه بحث رقابت با تلگرام یک بحث فنی نیست که مقایسه بر سر امکانات و خدمات پیام‌رسان‌ها باشد. این بحث صرفا سیاسی شده یعنی یک عده منافعی از تلگرام دارند که در اثر نبود تلگرام متضرر می‌شوند! این منافع در بعضی از موارد سیاسی است و در بعضی دیگر نیز مالی! ما موافق فیلترینگ تلگرام به نحوی که در حال حاضر رخ داده است، نیستیم و اصولا دلیل فیلترینگ حمایت از ما نیست! ما علنا می‌گوییم که اگر به خاطر حمایت از ما و پیام‌رسان‌های داخلی اقدام به فیلترینگ تلگرام کردید، لطفا همین حالا از فیلتر خارج کنید!

سرنوشت پیام رسان های ایرانی ؛ و اما سروش…

حال بهتر است به سراغ سروش برویم، سروش شاید بزرگ‌ترین پیام‌رسان ایرانی و جدی‌ترین رقیب برای تلگرام بود، پیام‌رسان سروش توسط یک تیم دانشجویی در دانشگاه صنعتی شریف متولد شد؛ آنها در یک مناقصه که مربوط به صدا و سیما بود؛ شرکت کردند و صدا و سیما پیام‌رسان آن‌ها را خرید و نام آن را سروش گذاشت.

صدا و سیما با توجه به ابزار تبلیغاتی که داشت، بر روی سروش سرمایه‌گذاری کرد و حتی پس از فیلتر تلگرام، شبکه اجتماعی سروش توسط برنامه‌های تلویزیونی مختلف تبلیغ می‌شد.

اما حمایت‌های صدا و سیما به یک باره متوقف شد، مرتضی رحیمی مدیر عامل وقت سروش در مصاحبه‌ای در سال 98 اعلام کرد: صدا و سیما یک سال و نیم است که به هیچ کدام از تعهدات مالی خودش عمل نکرده و پروژه‌ها و برنامه‌ریزی‌های سروش هیچ‌کدام جلو نرفت.

طبق ادعای رحیمی، صدا و سیما از اواخر سال 96 یعنی همان زمانی که بحث فیلترینگ تلگرام داغ بود، به حمایت‌های مالی خود از سروش پایان داد و در نتیجه زمانی که در اردیبهشت 97 تلگرام فیلتر شد، سروش نتوانست ظرفیت مناسب برای کاربران جدید خود را ایجاد کند.

نمی‌دانم نام این سبک از مدیریت را چه می‌توان گذاشت اما به هر شکل مسئولین مربوطه در خصوص پیام‌رسان‌های ایرانی خداراشکر از هیچ سنگ‌اندازی دریغ نکردند.

وام 5 میلیارد تومانی برای همه

در سال 97 به تمامی پیام‌رسان‌های ایرانی وام 5 میلیارد تومانی داده شد، البته خبر اهدا این وام در اردیبهشت 97 همزمان با فیلتر تلگرام منتشر شد اما خود وام با 8 ماه تاخیر در زمستان 97 به دست پیام‌رسان‌ها رسید. تا آن زمان بسیاری از کاربران از خدمات پیام‌رسان‌های ایرانی ناراضی بودند و آن‌ها را به قصد بازگشت به تلگرام ترک کرده بودند.

در نهایت وام 5 میلیاردی پرداخت شد و بخش اعظم آن به توسعه زیرساخت و بخش فنی پیام‌رسان‌ها اختصاص یافت، مدیرعامل سروش در خصوص این وام گفت که به دلیل عدم حمایت صدا و سیما در آن زمان، وام خرج هزینه‌هایی شد که صدا و سیما قرار بود پرداخت کند.

مدیر مارکتینگ بیسفون نیز گفته بود که این وام با تاخیر 8 ماهه به دست آن‌ها رسیده و باید طی مدت 4 ساله بازپرداخت شود. بر این اساس تا پایان سال 1400 باید همه پیام‌رسان‌ها وام 5 میلیارد تومانی را تسویه کنند.

همه می‌دانستند فیلترینگ تلگرام اشتباه بود، به جز مسئولین

همه اذعان می‌کنند که فیلترینگ تلگرام بزرگ‌ترین عامل در عدم حمایت مردم از پیام‌رسان‌های داخلی شد، با این وجود می‌توان گفت تا آبان سال 98 نسبتا تعداد کاربران قابل توجهی در پیام‌رسان‌های ایرانی حضور داشتند اما در آبان 98 با قطع یک هفته‌ای اینترنت بین‌الملل و هجوم کاربران به سمت پیام‌رسان‌های ایرانی، هیچ کدام از این پیام‌رسان‌ها نتوانستند خدمات خوبی را ارائه دهند و شکست بزرگ و ماندگاری برای پیام‌رسان‌های بومی صورت گرفت.

سرنوشت پیام رسان های ایرانی ؛ و لاشه‌هایی که باقی ماند

از آن زمان به بعد شاهد ریزش شدید کاربران پیام‌رسان‌های بومی هستیم. طی این سال‌ها سروش توسط صدا و سیما به مزایده گذاشته شد تا حتی خود صدا و سیما هم شکست این پیام‌رسان را تایید کند، سپس مدیریت سروش تغییر یافت و حالا بر اساس آخرین آمار پیام‌رسان سروش تنها 2 میلیون و 800 کاربر دارد که آماری فاجعه‌بار است.

ایتا و بله هم همین وضعیت را دارند و تعداد کاربران آن‌ها حدود 2 میلیون کاربر است، بیسفون نیز سال گذشته اعلام کرد که به فعالیت خود پایان می‌دهد و به طور کلی تلاش جوانان ما برای سرپا نگه‌داشتن این پیام‌رسان بی‌نتیجه ماند.

در واقع تنها 4 درصد مردم ایران از پیام‌رسان‌های بومی استفاده می‌کنند و این یعنی تمام حمایت‌ها، وعده‌ها، هزینه‌ها و رویای نخبگانی که سال‌ها پیش با کار شبانه‌روزی این پیام‌رسان‌ها را به صورت خصوصی راه‌اندازی کرده بودند، به باد رفته است.

وقتی یکی، همه را شکست می‌دهد

در حال حاضر واتساپ به تنهایی 48 میلیون کاربر دارد و 64 درصد مردم از این پیام‌رسان استفاده می‌کنند، تلگرام نیز بر اساس آمارهای غیر رسمی حدود 35 تا 40 میلیون کاربر ایرانی دارد و برای استفاده از این پیام‌رسان نیز نزدیک به 30 میلیون فیلترشکن توسط اقشار مختلف جامعه از کودک تا بزرگسال مورد استفاده قرار می‌گیرد.

آذری جهرمی، وزیر ارتباطات چندی پیش در خصوص فیلترینگ تلگرام گفت: فیلترینگ تلگرام موجب شد تا رشد پیام‌رسان‌های داخلی متوقف شود. بر اساس آمارهایی که ایرنا منتشر کرده، پیام‌رسان‌های بومی در زمان آغاز فعالیت خود توانستند 1.5 میلیون کاربر را جذب کنند، پس از گذشت حدود یک سال، تعداد کاربران پیام‌رسان‌های بومی به 15 میلیون رسید، در همان زمان بود که با دستور قضایی، تلگرام فیلتر شد.

جهرمی در همین مورد اعلام کرد: مدیران پیام‌رسان‌های ایرانی اعتقاد دارند که فیلترینگ تلگرام به رشدشان ضربه زده، من نیز همین اعتقاد را دارم، فیلترینگ تلگرام موجب توقف رشد پیام‌رسان‌های ایرانی شد.

هیچ جمله‌ای برای توصیف شکست فاجعه‌بار کل بخش استارتاپی و فناوری ایران با هدایت مسئولین محترم در مقابل یک پیام‌رسان روسی و هدر رفتن سرمایه‌های مالی و اقتصادی طی این سال‌ها مناسب نیست. این اتفاق یک آبروریزی ملی است، اما مطمئنا مسئولان عبرتی از این شکست‌ها نمی‌گیرند و باید به زودی شاهد یک شکست دیگر باشیم، این شکست‌ها دیگر عادی شده‌اند… . نظر شما چیست؟ شما تاکنون از پیام رسان های ایرانی استفاده کرده‌اید؟

نوشته مرثیه‌ای بر یک رویای بی‌خردانه؛ سرنوشت پیام‌رسان‌های ایرانی چه شد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

برنده‌ها و بازنده‌های بهار ۱۴۰۰؛ مروری بر اتفاقات حوزه فناوری ایران در سه ماهه ابتدایی سال

سه ماه ابتدایی سال 1400 با سرعت بسیار بالایی به پایان رسید و حالا 93 روز از عید گذشته است. طی این مدل اتفاقات بسیاری در حوزه فناوری کشور رخ داده، اتفاقاتی که گاهی مثبت ولی عمدتا منفی بودند و به واسطه این اتفاقات ناخوشایند، گروه زیادی از مردم به دردسر افتادند.

فصل بهار از اخبار مثبت و امیدوارکننده خالی نبود، می‌توان گفت خبر دریافت مجوز اورژانسی برای واکسن کووایران برکت، یکی از مهم‌ترین خبرهایی بود که در سایت آی‌تی‌رسان طی فصل بهار منتشر کردیم. رفع انحصار اینترنت از سمت وزارت ارتباطات و کاهش قیمت تلفن همراه در بازار نیز اتفاقات خوشایندی بودند که در سه ماهه ابتدایی سال تجربه کردیم و البته امیدواریم ادامه پیدا کنند.

اما خاموشی‌های برق و ارتباط آن با استخراج ارز دیجیتال و نامعلوم بودن طرح تولید گوشی‌های داخلی نیز بخشی از اتفاقات منفی بودند که در سه ماهه ابتدایی سال تجربه کردیم.

بی‌شک انتخابات ریاست جمهوری و معرفی سیزدهمین رییس جمهور منتخب مردم، مهمترین اتفاق فصل بهار بود اما ما تلاش داریم به رخدادهای مختلف حوزه فناوری نگاهی داشته باشیم.

در این مطلب می‌خواهیم تا اتفاقات مثبت و منفی فصل بهار سال 1400 را مرور کرده و برنده و بازنده‌های حوزه فناوری در سه ماهه ابتدایی سال را معرفی کنیم، با ما همراه باشید:

برنده: شبکه اجتماعی کلاب هاوس

کلاب هاوس خیلی زود وارد ایران شد و با سرعت نور، محبوبیت بسیاری میان کاربران ایرانی پیدا کرد، شاید بتوان گفت استقبال از کلاب هاوس در ایران بسیار گسترده‌تر از دیگر کشورهای دنیا بود. البته کلاب هاوس تا چندی پیش تنها در نسخه iOS منتشر شده بود و حالا با عرضه نسخه اندروید آن، قطعا کاربران و طرفداران این شبکه اجتماعی چندین برابر افزایش پیدا خواهد کرد.

دلایل زیادی برای محبوبیت چشمگیر کلاب هاوس در ایران مطرح است که ما در مقاله “چرا شبکه اجتماعی کلاب هاوس تا این حد در بین کاربران و مسئولین ایرانی محبوب است؟” به طور کامل در خصوص آن صحبت کردیم، اما جدا از محبوبیت کلاب هاوس، این شبکه اجتماعی در ایران به درگاهی برای گفتگو بی‌پرده نخبگان و صحبت‌های صریح مسئولین سیاسی کشور تبدیل شد.

کلاب هاوس

محدودیت‌های خبری و رسانه‌ای، خط قرمزهای فراوان و تجربیات تلخ بسیار از خبرنگاران، نخبگان و سیاسیون از تبعات برخی سخنانشان، موجب شد تا کلاب هاوس به یک مرجع رسمی برای بازگو کردن بسیاری از مسائلی که در رسانه‌های داخلی اجازه صحبت کردن در آن موارد را ندارید، تبدیل شود.

همچنین در کلاب هاوس مسئولین و نخبگان بی‌واسطه با مسئولین در ارتباط و سیاسیون نیز پاسخگوی این افراد هستند.

کلاب هاوس بدون هیچ حمایتی در مدت کوتاهی توانست بیش از بسیاری از پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی مورد حمایت دولت، میان مردم محبوب شود و حتی مرجع اخبار مهمی از طرف سیاست‌‌مداران باشد.

بازنده: صدا و سیما

صداوسیما به عنوان یک سازمان مستقل از دولت، سیاست‌های غلطی را در پیش می‌گیرد که تنها به انزوا و از دست دادن مخاطبانش منجر می‌شود. رویکرد صداوسیما به خصوص در زمینه شبکه‌های اجتماعی عموما با مخالفت قشر زیادی از مردم جامعه همراه بوده و این مخالفت به جنگی نرم تبدیل شده است. با روی کار آمدن شبکه‌های اجتماعی، صدا‌و‌سیما مخاطبان بسیاری را از دست داد، همین شبکه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر به ابزاری برای بازگو کردن اعتراضات مردم به سیاست‌های کلی صدا‌و‌سیما و انتقاد به برنامه‌ها و سریال‌های این سازمان تبدیل شده‌اند.

در صداو‌سیما منفی‌نگری زیادی نسبت به شبکه‌های اجتماعی خارجی وجود دارد و همواره در بخش‌های خبری یا برنامه‌های مختلف، تلاش مضاعفی برای عنوان کردن مضرات و ایجاد فضای منفی در خصوص این شبکه‌ها دیده می‌شود.

با روی کار آمدن کلاب هاوس، صدا‌و‌سیما و رسانه‌های هم‌سو با این سازمان، مطالب مختلفی در باب تضعیف این شبکه اجتماعی منتشر کردند، همین اقدام در نقطه مقابل باعث شد تا مخالفت‌ها با سیاست‌های صدا‌و‌سیما و این رسانه‌ها افزایش پیدا کند و کاربران انگیزه مضاعفی برای فعالیت در کلاب هاوس پیدا کنند.

صداوسیما هرگز به شکلی که باید با مردم صادق نبوده و تنها سیاست‌های خود را در پیش گرفته است، بخشی از این سیاست‌ها، تحریم کردن بسیاری از چهره‌های سیاسی و عدم ایجاد فضایی باز برای گفتگو، انتقاد و مذاکره است. به عنوان مثال آذری جهرمی یکی از تحریم‌ شده‌ها از طرف صداوسیماست که در ماه‌ها یا شاید سال‌های اخیر، چهره و صدای او به ندرت از صدا‌و‌سیما پخش شده است. حتی زمانی که وزیر ارتباطات یک هفته به سیستان و بلوچستان سفر کرد تا شخصا به اجرای طرح‌های ارتباطی در این استان نظارت کند، هیچ خبری در این باره در بخش‌های خبری صدا‌و‌سیما منتشر نشد.

وزرا و مسئولین ارشد دولتی بارها از این سیاست صدا‌و‌سیما انتقاد کردند، اما زمانی که انتقاد‌های‌شان بی‌تاثیر بود، به کلاب هاوس روی آوردند تا از ظرفیت این شبکه اجتماعی به عنوان رسانه‌ای برای بازگو کردن مسائل مختلف استفاده کنند.

همچنین صدا و سیما به طور کامل قافیه را به فضای مجازی باخته و حتی برای تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری نیز فضای مجازی نقش گسترده‌تری نسبت به تلویزیون داشت. انتخابات اخیر به طور کامل نشان داده که سیاست‌های صداوسیما در قبال شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی کاملا نادرست بوده و با سرکوب کردن این بخش، تنها خود صداوسیماست که مخاطبانش را از دست می‌دهد.

بازنده: صنعت برق

در اردیبهشت، به طور روزانه برق مناطق مختلف شهری در سراسر کشور قطع شد، این اتفاق هنور در برخی از مناطق ادامه دارد. اگر به سراغ منشا این اتفاق بروید، مانند هر اتفاق ناگوار دیگری که در کشور رخ می‌دهد، هر مسئول روایت مخصوص به خود را از علل قطع برق در کشور دارد.

پیش‌تر به موضوع قطع برق در کشور و ارتباطات آن به استخراج بیت کوین نیز به طور کامل پرداختیم، اما به طور خلاصه باید گفت که قطعی برق در کشور با استخراج ارز دیجیتال، صادرات برق به کشورهای همسایه، خشکسالی و کاهش تولید و فرسودگی زیرساخت تولید و شبکه توزیع برق ارتباط مستقیم دارد.

در هر حالا مدیریت ضعیف صنعت برق در تامین مقدار بار مورد نیاز کشور مشهود است، اما در این میان، بسیاری سعی داشتند این اتفاق را تماما به استخراج ارز دیجیتال ارتباط دهند، طی دو سال اخیر، وزارت نیرو هر زمانی با مشکل توزیع برق مواجه شده این موضوع را به استخراج بیت کوین یا ارزهای دیجیتال ربط داده و استخراج رمزارز‌ها بلاگردان وزارت نیرو شده است.

این در حالی است که محدودیت برق مورد نیاز ماینر‌ها تعیین شده و تمامی استخراج کنندگان قانونی در راستای قوانین وزارت نیرو فعالیت می‌کنند و حتی در بسیاری از مواقع، مجبور به توقف فعالیت خود می‌شوند. بسیاری از فعالین حوزه بلاکچین و ارزهای دیجیتال معتقدند که سازمان توانیر در ارائه اطلاعات و آمارهای مربوط به ماینینگ اغراق می‌کند.

البته در این زمینه نباید تاثیر ماینرهای غیرمجاز را در نظر گرفت، از طرفی نباید فعالیت استخراج‌کنندگان غیر قانونی را به پای تمامی ماینرها نوشت، فردی که فعالیت غیرقانونی می‌کند تکلیفش مشخص است و باید با او برخورد شود، نباید در این زمینه حقوق افرادی که به صورت قانونی در حال فعالیت هستند را ضایع کرد.

بازنده: سرمایه‌گذاران حوزه استخراج ارز دیجیتال

بسیاری از سیاسیون در سخنان خود ایران را مقصد مناسبی برای سرمایه‌گذاری به ویژه در حوزه فناوری می‌دانند، اما واقعیت آن است که ایران به هیچ‌وجه برای سرمایه‌گذاری مناسب نیست و ما طی سال‌های اخیر بسیاری از سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی را از کشور فراری داده‌ایم.

یکی از گروه‌هایی که در فصل بهار دوران سختی را گذراندند و متاسفانه در میان بازنده‌های این فصل قرار می‌گیرند، سرمایه‌گذاران استخراج ارز دیجیتال بودند.

استخراج بیت‌کوین

همانطور که گفتیم فعالان حوزه استخراج ارز دیجیتال که سرمایه‌های هنگفتی را برای فعالیت در کشور تامین کرده‌اند، آن دیوار کوتاهی هستند که همه تقصیرها گردن آن‌ها می‌افتد. از زمستان سال گذشته و موضوع کمبود گاز تا امسال و موضوع کمبود برق، همگی به استخراج ارز دیجیتال ارتباط داده می‌شود و این درحالی است که پیش از رشد این صنعت در داخل کشور به کرات شاهد قطع برق یا گاز بوده‌ایم.

سرمایه‌گذاران این حوزه بازیچه دست مسئولین شده‌اند و فعالیت آن‌ها با تصمیمات لحظه‌ای تهدید می‌شود. در ابتدای خرداد رییس جمهور اعلام کرد که استخراج ارز دیجیتال تا پایان شهریور ممنوع است و به همین راحتی سرمایه‌گذاران در این بخش باید منتظر بنشینند تا 6 ماه ابتدایی سال به اتمام برسد تا بتوانند مجددا فعالیت خود را آغاز کنند.

برنده: خریداران تلفن همراه

قیمت تلفن همراه در بهار سال جاری نسبت به زمستان سال گذشته حدود 20 تا 30 درصد ارزان شد، در حال حاضر بسیاری از مدل‌های بازار به پایین‌ترین قیمت خود طی 6 ماه گذشته رسیده‌اند و به طور کلی زمان خوبی برای خرید تلفن همراه است.

دلایل مختلفی موجب شده تا از ابتدای اردیبهشت قیمت تلفن همراه در بازار کشور کاهش یابد، بخشی از این کاهش قیمت، به دلیل بسته بودن مغازه‌ها به خاطر شیوع ویروس کرونا در سراسر کشور بود.

دلیل افزایش قیمت تلفن همراه

همزمان با پایین آمدن کرکره مغازه‌ها، واردات کالا به کشور متوقف نشد و شرکت‌های وارد کننده در اواخر فروردین و ابتدای اردیبهشت، مقدار زیادی تلفن همراه وارد کشور کردند که موجب شد بازار از تلفن همراه اشباع شود.

حتی بر اساس بررسی‌های صورت گرفته، به تعداد کافی تلفن همراه در بازار وجود دارد و بازار تا دو ماه آینده کاملا تامین است. از طرفی قیمت ارز نیز در سال جدید روندی نزولی داشته و حالا دلار به کانال 23 هزار تومان نزدیک شده است، به این ترتیب، شاهد افت قیمت حدود 20 درصدی در بازار تلفن همراه کشور هستیم.

بازنده: طرح تولید تلفن همراه ایرانی

سال گذشته با تبلیغات بسیار اعلام شد شرکت ایرانی صاایران قرار است تلفن همراه ایرانی تولید کند و بخشی از بازار تلفن همراه در اختیار گوشی‌های باکیفیت و ارزان قیمت ایرانی قرار خواهد گرفت. البته پس از مدت کمی مشخص شد که شرکت صاایران در اصل واردکننده تلفن همراه است و تلفن‌های همراه این برند در چین تولید می‌شوند.

ستار هاشمی، معاون وزیر ارتباطات سال گذشته در مورد ظرفیت تولید گوشی همراه ایرانی و برنامه‌ریزی انجام شده برای سال 1404 گفت: بر اساس اسناد بالادستی و یک هدف برنامه‌ریزی شده، قرار است تا سال 1404 نزدیک به 20 درصد حجم بازار داخلی تلفن همراه را در دست بگیریم. همچنین برنامه داریم تا پایان سال بیش از 400 هزار گوشی داخلی توسط شرکت‌های داخلی تولید کنیم.

مورد دوم حرف‌های معاون وزیر ارتباطات هرگز رخ نداد تا آنکه در فروردین اعلام شد که دولت با حمایت از شرکت‌های ایرانی طرح حمایت از تولید تلفن همراه ایرانی را پیگیری خواهد کرد. طبق اخبار اعلام شد که این حمایت به صورت تامین فضای تولید، تست و ارزیابی محصولات و همچنین ارائه تسهیلات کم‌بهره با یارانه سود برای سرمایه‌گذاری ثابت، سرمایه در گردش و تحقق، توسعه و صادرات محصولات صورت می‌گیرد و شرایط کامل شرکت‌ها برای ورود به این طرح اعلام گردید.

سپس مجددا ستار هاشمی در اردیبهشت در خصوص طرح تولید تلفن همراه ایرانی اعلام کرد: روند شناسایی و تولید تلفن همراه هوشمند، ظرفیت‌سازی در بازار و شناخت عرضه و تقاضا از سال 98 توسط معاونت فناوری و نوآوری وزارت ارتباطات آغاز شده، لازم بود که این اقدامات پیش از تخصیص و راهبری منابع مالی، اقدامات و تعاملات جدی با تمامی بازیگران و ذینفعان حوزه گوشی تلفن همراه صورت بگیرد.

این طرح اهداف مختلفی را پیگیری می‌کند که مهم‌ترین آن تحقق مصوب شورای عالی فضای مجازی مبنی بر اختصاص 20 درصد سهم بازار گوشی‌های هوشمند به تولید داخلی تا سال 1404 است؛ از دیگر اهداف این طرح می‌توان به دستیابی به ارتقای سهم اقتصاد دیجیتال در توسعه ارتباطات، بهره‌مندی اقشار جامعه از ابزارهای نوین ارتباطی، توسعه عدالت ارتباطی با تولید گوشی همراه هوشمند و تبلت از طریق تامین زیرساخت‌های تولید شامل تامین فضای تولید، تست و ارزیابی محصولات و تامین مالی واحدهای تولیدی اشاره کرد.

در حالی که قرار بود در قدم اول 400 هزار تلفن همراه ایرانی تا پایان سال گذشته تولید شود، این اتفاق رخ نداد و حالا وزارت ارتباطات به دنبال برنامه‌ریزی و تعامل با شرکت‌های ایرانی برای تولید تلفن همراه ایرانی است. به این ترتیب در صورتی که قرار بود گوشی‌های ایرانی صاایران به زودی وارد بازار شوند، به نظر می‌رسد فعلا از گوشی ایرانی خبری نیست و مشخص شد تبلیغات پیرامون تولید تلفن همراه در کشور طی سال گذشته بیشتر جنبه تبلیغات و شوآف داشته است.

برنده: وزارت ارتباطات

هر چند در بخش قبلی نقش وزارت ارتباطات در طرح و برنامه‌ریزی ناموفق تولید تولید گوشی ایرانی قابل تامل است، اما این وزارتخانه در روزهای پایانی عمرش در دولت دوازدهم روزهای شلوغی را پشت سر گذاشت. این وزارتخانه طی ماه اخیر طرح دسترسی تمامی روستاهای بالای 20 خانوار به شبکه ملی ارتباطات را محقق کرد، همچنین به تازگی به جهت رفع انحصار اینترنت، مرکز تبادل بین‌المللی شهید فخری‌زاده در منطقه ویژه اقتصادی پیام راه‌اندازی شد.

مهم‌ترین تاثیر ایجاد این مرکز داده، فراهم آوردن شرایط تولید و ارائه محتوای ایرانی از طرف تولیدکنندگان داخلی برای بازار بین‌المللی است. علاوه بر آن اکنون می‌توانیم بخشی از محتوا و داده‌ای که در خارج از کشور تولید می‌شود و در داخل، علاقمند دارد را در داخل کشور میزبانی کنیم. این اتفاق باعث می‌شود علاقمندان به محتوای خارجی خدمات مورد نظرشان را با کیفیت بهتر و قیمت ارزان‌تر دریافت کنند.

وزارت ارتباطات برای شرکت در میتینگ‌های مجازی انتخاباتی 7 گیگابایت اینترنت یک ماهه برای تمامی مردم در نظر گرفت، ضمنا این وزارتخانه تلاش زیادی برای رفع اختلال کلاب هاوس توسط برخی اپراتورها تلفن همراه داشت و حتی دولت خواستار جریمه روزانه 50 میلیارد تومان برای این اپراتورها شد که فعلا دیوان عدالت اداری جهت بررسی بیشتر این حکم را متوقف کرده و جزئیات بیشتری از این موضوع منتشر نشده است.

وزیر ارتباطات در ماه‌های اخیر مجددا با انتقاد از شیوه فیلترینگ سایت‌ها اعلام کرد که فیلترینگ دیگر منسوخ شده، او همچنین اعتراف کرد که وزارت ارتباطات شریک خوبی برای استارتاپ‌ها نیست و سیستم حمایت از کسب و کارهای نوپا باید تغییر کند.

با نگاهی به عملکرد وزارت ارتباطات در سه ماه ابتدایی سال می‌توان این وزارتخانه را در صف برندگان بهار 1400 قرارداد.

برنده: تیم تولید واکسن داخلی کرونا

همزمان با شیوع ویروس کرونا در کشور، متخصصین بیماری‌های تنفسی و ویروس‌شناسی با عظمی جدی فعالیت خود را برای شناسایی ابعاد مختلف این ویروس منحوس و راه‌های مقابله با آن، آغاز کردند. چندی نگذشت که واکسن‌های ایرانی کووایران برکت، پاستور و کوورازی به مرحله کارآزمایی بالینی رسیدند و حالا واکسن کووایران برکت به اولین واکسن کرونا ایرانی تبدیل شده که توانست مجوز وزارت بهداشت برای مصرف اضطراری را دریافت کند.

مراحل کارآزمایی بالینی این واکسن در سه مرحله با نتایج بسیار خوبی همراه بوده و به زودی از این واکسن در طرح ملی واکسیناسیون استفاده می‌شود. طبق اعلام سعید نمکی، وزیر بهداشت و درمان، در مرحله سوم کارآزمایی بالینی واکسن کووبرکت بر روی ۱۴ هزار نفر و واکسن پاستور نیز بر روی ۲۵ هزار نفر تست شد و در نهایت مدارک این مرحله به وزارت بهداشت ارسال گردید.

طبق گفته‌های وزیر بهداشت، امروز نیز مجوز مصرف اضطراری واکسن پاستور صادر خواهد شد. طبق بررسی‌ها، واکسن پاستور 62 درصد قدرت اثرگذاری دارد که چند برابر بیشتر از واکسن آسترازنکا است. واکسن رازی و سیناژن نیز مراحل آزمایش بالینی را پشت‌سر می‌گذارند. به طور کلی هفت واکسن ایرانی در دست تولید هستند که از آن‌ها برای واکسناسیون عمومی در پاییز استفاده می‌شود.

نوشته برنده‌ها و بازنده‌های بهار 1400؛ مروری بر اتفاقات حوزه فناوری ایران در سه ماهه ابتدایی سال اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.