تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ایرانی و کره‌ای: کدام ارزش خرید بیشتری دارد؟

در این مقاله با تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ویژگی های مثبت و منفی برند های ایرانی و کره ای را با یکدیگر مقایسه خواهیم کرد.

طی چند ماه اخیر، شرایط فعلی و آینده بازار لوازم خانگی به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم و حتی تولید کنندگان داخلی تبدیل شده است. صدور حکم ممنوعیت واردات لوازم خانگی در ابتدای مهرماه سال جاری، از آن دست اتفاقاتی است که می‌تواند آینده بازار لوازم خانگی داخلی را به طور کلی تغییر دهد.

از طرفی می‌توانیم امیدوار باشیم که کیفیت محصولات داخلی با گذر زمان افزایش پیدا کند و این حکم همانطور که مسئولین وعده‌اش را داده‌اند به رشد و شکوفایی برندهای داخلی لوازم خانگی کمک کند اما در نقطه مقابل ممکن است بازار لوازم خانگی نیز به وضعیت اسفبار صنعت خودرو کشور دچار شود، همانطور که خود مشاهده می‌کنید صنعت خودرو کشور دچار انحصاری شده که نتیجه آن برای مردم، اجبار به خرید خودرو بی‌کیفیت با قیمتی بیش از تولیدات برندهای مطرح دنیا شده است.

قانون ممنوعیت واردات کالاهای کره‌ای در سال 97 وضع شده است

البته همه اتفاقات مربوط به یک یا دو ماه اخیر نیست، داستان محدودیت واردات لوازم خانگی کره‌ای به کشور از سال 97 آغاز شد، در آن زمان همزمان با افزایش تحریم‌ها علیه ایران، شرکت‌های کره‌ای اعلام کردند که دیگر نمی‌توانند قراردادهای تجاری با ایرانی‌ها امضا کنند و به نوعی بازار ایران را ترک کردند. پس از آن قانون ممنوعیت واردات کالاهای کره‌ای اعمال شد ولی این قانون به صورت جدی اجرایی نشد و به صورت چراغ خاموش محصولات کره‌ای با حجم کمتر وارد ایران می‌شدند. اما حدود 2 ماه پیش، واردات لوازم خانگی کره‌ای کاملا ممنوع شد تا بازار لوازم خانگی وارد مرحله جدیدی شود.

تاثیر اجرای این قانون بر روی برندهای ایرانی

زمانی که واردات محصولات کره‌ای به کشور به شدت کاهش پیدا کرد، بازار با شوکی بزرگ مواجه شد، این اتفاق موجب شده تا موجودی بازار کاهش پیدا کند و بسیاری از فروشندگان نیز محصولات خود را احتکار کردند. به این ترتیب قیمت لوازم خانگی در ابتدا افزایش پیدا کرد، اما برندهای ایرانی مامور بودند تا کمبود بازار را تامین کنند، درنتیجه ظرفیت تولید لوازم خانگی در کشور توسعه پیدا کرد و حتی برخی از برندهای بزرگ ایرانی تمامی تجهیزات و زیرساخت خود را نوسازی کردند.

این اتفاق باعث رشد و شکوفایی برندهای ایرانی و افزایش کیفیت ساخت آن‌ها شد اما هنوز هم بعد از گذشت دو سال، بازار داخلی به شکل 100 درصد تامین نشده است. در واقع یکی از دلایلی که باعث شده تا محصولات برندهای ایرانی طی سال‌های اخیر به شکل گسترده صادر نشود آن است که این برندها در ابتدا به دنبال تامین بازار داخلی هستند و بازار داخلی هنوز آماده حذف کامل محصولات کره‌ای نیست، در واقع بازار ما به طریقی هنوز به تامین کالا از خارج (به شکل غیر رسمی یا قاچاق) نیاز دارد زیرا با حذف یکباره محصولات کره‌ای (حتی آن‌هایی که قاچاق می‌شوند) موجودی بازار کاهش پیدا کرده و قیمت‌ها مجددا افزایش پیدا می‌کند.

کالای کره‌ای قاچاق همچنان به کشور وارد می‌شود؟

طبق قانون از این پس نباید لوازم خانگی کره‌ای به کشور وارد شود، پیام کوتاه است و واضح، اما مانند سایر ممنوعیت‌هایی که برای واردات در نظر گرفته شده این پیام شامل واردات رسمی می‌شود و واردات غیر رسمی همچنان پابرجاست.

قاچاق محصولات کره‌ای به دو صورت انجام می‌گیرد، روش اول مربوط به مافیای قاچاق به کشور است که طی این سال‌ها تقریبا زورش به همه چربیده و به نظر می‌رسد که هرگز جلوی آن گرفته نخواهد شد، قدرت مافیای قاچاق و سودآوری هنگفت اینکار برای افراد دارای نفوذ و برخی مسئولین باعث شده تا محصولات کره‌ای قاچاق به صورت عمده از مبادی رسمی وارد کشور شود و در بازار به دست مصرف کننده برسد، گزارش‌های غیر رسمی اعلام می‌کند که 95 درصد کالای قاچاق از مبادی رسمی و گمرک وارد کشور می‌شود.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

روش دوم مربوط به مرز نشینان و لنج‌داران است که برای امرار معاش در حد توان خود محصولات قاچاق را وارد کشور می‌کنند و البته مجوز و سهمیه‌ای هم برای این کار دارند، کالای آنان قاچاق است اما به دلیل حجم کم کالای وارداتی توسط این افراد و نبود راه دیگری برای امرار معاش، اجازه ورود کالای قاچاق را دارند.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: معرفی بهترین تلویزیون‌های ایرانی بازار

کالای قاچاق، معضل اصلی تولیدکنندگان داخلی

به این ترتیب جنس کره‌ای همچنان در بازار وجود دارد و قابل خریداری است اما به طور رسمی گارانتی نمی‌شود و خدمات پس از فروش دریافت نمی‌کند. در عین حال به علت شفاف نبودن واردات، تولید کننده داخلی نمی‌تواند تحلیل دقیقی بر روی بازار لوازم خانگی داشته باشد و استراتژی مناسبی برای رشد و توسعه تولیدات خود در نظر بگیرد.

به همین ترتیب بازار لوازم خانگی به بازاری غیرشفاف، غیرقابل پیش‌بینی و آشفته تبدیل می‌شود که ضرر آن در ابتدا به چشم تولید کننده داخلی خواهد رفت و این شکایتی است که تولید کنندگان داخلی از وضعیت فعلی بازار لوازم خانگی دارند، هفته گذشته طی مصاحبه‌ای که با جناب آقای محمود قهاری، مدیرعامل شرکت مادیران در نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی تهران داشتیم، ایشان در خصوص ممنوعیت واردات لوازم خانگی کره‌ای به همین نکته اشاره کردند:

نمی‌توانیم بگوییم که لوازم خانگی کره‌ای از بازار ایران رفته‌اند، در حال حاضر حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد سهم بازار دست محصولات کره‌ای هست که به صورت قاچاق وارد کشور می‌شود و این بزرگترین مشکلی است که تولیدکنندگان داخلی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. همه ما دوست داریم که مردم حق انتخاب داشته باشند ولی کالا باید به صورت قانونی وارد کشور شود.

افزایش کالا تقلبی در بازار

ورود کالای قاچاق به کشور، خرید محصول اصلی را در بازار با چالش‌هایی مواجه کرده است. واردات قاچاق باعث شده تا در میان محصولات اصلی، تعداد فراوانی کالا تقلبی و فیک به کشور وارد شود و تحت عنوان برندهای معروف کره‌ای و ایتالیایی به فروش برسد. عدم نظارت بر روی محصولات قاچاق، گارانتی نشدن و نداشتن نمایندگی برای محصولات خارجی موجب شده تا هیچ نظارتی بر روی این بازار صورت نگیرد و مافیای وارد کننده نیز برای سود بیشتر تعداد زیادی کالای فیک تقلبی را در بسته‌بندی برندهای مشهور به فروش برساند و قطعا خریدار به مقداری کارشناس نیست که کالای اصل با کالای مشابه فیک را تشخیص دهد.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

کالاهای فیک بازار طول عمر پایینی دارند و با قطعات دست چندم ساخته می‌شوند، از طرفی نبود گارانتی و نمایندگی برای کالاهای قاچاق باعث می‌شود پس از خراب شدن محصول، دست خریدار به هیچ جا بند نباشد.

البته این مساله به همین جا ختم نمی‌شود، تعداد بسیاری از کالاهای قاچاق در داخل کشور تولید می‌شود و با لوگو برندهای مشهور در مغازه‌ها و فروشگاه‌های اینترنتی به فروش می‌رسد. رئیس انجمن ملی حمایت از حقوق مصرف کنندگان به تازگی اعلام کرده که تعداد زیادی از محصولات برندهای کره‌ای و ایتالیایی بازار در واقع در کشور تولید شده‌اند و با برند فیک در بازار به فروش می‌رسند.

برندهای کره‌ای بدون سرمایه‌گذاری، جنس‌های خود را می‌فروشند

با ورود کالا به صورت قاچاق، اجناس کره‌ای در کشور به فروش می‌رسد و برندهای کره‌ای بدون صرف حتی یک دلار، به روش غیر مستقیم سود خود را خواهند برد. اگر برندهای کره‌ای در کشور حاضر باشند، همانند گذشته، کارخانه‌ها، مدیران، تجهیزات اولیه و تکنولوژی‌های روز خود را وارد کشور می‌کنند و در خود ایران محصولاتشان را تولید خواهند کرد. به این شکل فناوری روز دنیا وارد کشور می‌شود و زیرساخت لازم برای تولید در کشور تهیه خواهد شد، در عین حال به دلیل تولید در داخل کشور، قیمت تمام شده محصول کاهش پیدا می‌کند و کارگران ایرانی نیز مشغول به کار می‌شوند.

این رویه‌ای که بود که در دهه 70 و 80 در کشور رخ می‌داد، اما حالا بخش زیادی از این زیرساخت و فناوری از کشور خارج شده ولی همچنان محصولات کره‌ای در بازار فروش خوبی دارند و سود این بازار برای آنان و البته مافیای وارد کننده است. البته هنوز برخی از زیرساخت‌های سال‌های دور شرکت‌های کره‌ای در ایران موجود است، به عنوان مثال محصولات برند جی‌پلاس توسط گلدیران در کارخانه‌هایی که توسط ال‌جی مجهز شده بود، ساخته می‌شود که این باعث نزدیکی کیفیت محصولات برند ال‌جی و جی‌پلاس خواهد شد، اما همین شرکت گلدیران برای واردات تکنولوژی‌های جدید مشکلاتی را پیش روی خود می‌بینید و تحریم‌ها نیز باعث شده تا روند توسعه و رشد زیرساخت این برند کند شود.

تحریم‌ها باعث شده تا جی‌پلاس برای وارد کردن قطعات هم دچار مشکل شود و نتواند به قراردادهای تجاری خود پایبند بماند، در همین مورد کیوان شکرانی، مدیر برند گلدیران در نمایشگاه لوازم خانگی به خبرنگار آی‌تی‌رسان توضیح داد:

در حال حاضر اکثر مراودات ما با کشور چین برقرار است. ما به دلیل تحریم‌ها نمی‌توانیم با بسیاری از کشورها ارتباط داشته باشیم یعنی پس از دریافت محصول امکان انتقال وجه را نداریم، البته کشور‌های دیگر صاحب تکنولوژی در آسیا هستند که ما با آن‌ها همکاری داریم اما تامین قطعات بیشتر از چین صورت می‌گیرد.

چه مقدار از کالاهای برندهای داخلی در ایران تولید می‌شود؟

شاید در حال حاضر نتوانیم محصولی نام ببریم که به طور 100 درصد در داخل کشور تولید می‌شود اما شرکت‌های ایرانی با رشد و پیشرفتی که طی دو سال اخیر داشته‌اند توانستند تا عمق تولید محصول در داخل کشور را افزایش دهند. در این زمینه می‌توانیم بگوییم که اکثر قطعات کالاهایی مانند لباس‌شویی و جاروبرقی در کشور تولید می‌شود، در خصوص یخچال نیز اکثر قطعات به جز کمپرسور و چند قطعه دیگر آن در داخل تامین می‌شود اما در خصوص تلویزیون و مانیتور هنوز نتوانستیم تا تکنولوژی ساخت پنل را به کشور وارد کنیم و پنل تمامی محصولات تصویری وارداتی است، هر چند در این زمینه نیز اقدامات موثری صورت گرفته است.

محمود قهاری، مدیرعامل مادیران در خصوص عمق تولیدات محصولات ایکس‌ویژن در داخل کشور به خبرنگار آی‌تی‌رسان گفت:

کارخانه لوازم خانگی ایکس ویژن یکی از بزرگترین کارخانه‌های لوازم خانگی در داخل ایران است که با بهترین ماشین‌آلات اروپایی در همین زمان تحریم تجهیز شده، البته بخش تولید ما چندین فاز دارد و طی چند ماه آینده فاز واردات قطعات تولید ما به اتمام می‌رسد و در آن زمان می‌توانیم بگوییم که ۷۰ درصد تولیدات ایکس ویژن در داخل کشور صورت می‌گیرد. با توجه به اینکه اکثر مواد اولیه یخچال و ماشین لباسشویی در خود ایران تامین می‌شود، در این بخش مشکل خاصی نداریم و تنها برخی قطعات وارداتی هستند. در مورد تلویزیون هم باید بگوییم که پنل تلویزیون در داخل ایران تولید نمی‌شود و پنل همه تلویزیون‌‌های ایرانی وارداتی است ما هم پنل را از خارج وارد می‌کنیم.

کیوان شکرانی، مدیر برند گلدیران نیز در خصوص تولیدات برند جی‌پلاس توضیح داد:

ما در تلاش هستیم تا عمق تولیدات داخلی برند جی‌پلاس را افزایش دهیم، در مورد برخی محصولات مانند لباسشویی اکثر قطعات در داخل تولید می‌شوند و ما حتی میز ساخت داخل را نیز برای لباسشویی در کارخانه قزوین راه اندازی کردیم اما عمق تولید برخی از محصولات در داخل کشور کمتر است. برند جی‌پلاس با استفاده از تامین قطعات از کشورهای معتبر دنیا که در زمینه تکنولوژی فعالیت دارند محصولات خودش را تولید می‌‌کند همچنین بخشی از محصولات در داخل کشور تولید می‌شود. اگر بخواهم جزئی‌تر بگوییم، تلویزیون و یخچال در کارخانه سیرجان و لباسشویی و ظرفشویی در کارخانه کاسپین قزوین در حال تولید هستند.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی یا کره ای

حال با توجه به تمامی موارد گفته شده سوال نهایی این است که برای خرید لوازم خانگی به سرغ برندهای ایرانی برویم یا خارجی؟ اولین نکته آن است که تمامی برندهای خارجی لوازم خانگی کره‌ای نیستند، یعنی برند TCL به عنوان یک برند چینی به صورت رسمی با همکاری مادیران در ایران فعال است و شما می‌توانید محصولات این برند را خریداری کنید.

اما عمده بازار ایران در دستان برندهای ایرانی و کره‌ای است، با توجه به توضیحاتی که داده شد، برندهای ایرانی و کره‌ای هرکدام مزیت‌ها و برتری‌هایی نسبت به یکدیگر دارند که در ادامه آن‌ها را مرور خواهیم کرد:

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر کیفیت

از نظر کیفیت همه می‌دانیم که کیفیت محصولات ایرانی به هیچ‌وجه به پای برندهای کره‌ای نمی‌رسد. برندهای کره‌ای لوازم خانگی برجسته‌ترین برندها در جهان هستند و ما راه زیادی داریم تا به کیفیت این برندها نزدیک شویم، البته این بدان معنا نیست که کیفیت برندهای ایرانی قابل قبول نباشد، انصافا برخی برندها در تولیدات برخی محصولات عملکرد خوبی دارند، به عنوان مثال لباسشویی‌های پاکشوما، تلویزیون‌های ایکس‌ویژن و یخچال‌های امرسان کیفیت نسبتا خوبی دارند و بیشترین رضایت از محصولات ایرانی مربوط به کالاهای نامبرده است. اما به هر شکل اگر کیفیت حرف اول را برای شما می‌زند، باید محصولات کره‌ای را انتخاب کنید.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر اصالت کالا

در این خصوص محصولات ایرانی برتری ویژه‌ای نسبت به محصولات کره‌ای بازار دارند، در این مقاله اشاره کردیم که واردات کالاهای قاچاق چگونه باعث شده تا محصولات فیک با نام برندهای کره‌ای در کشور به فروش برسد و این اتفاق موجب می‌شود تا شما ندانسته محصول فیک با برند کره‌ای را خریداری کنید.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

خرید کالای فیک نوعی کلاهبرداری است که ممکن است شما قربانی آن شوید، شاید فکر کنید که با فروشنده آشنا هستید و او قطعا به شما کالای اصل را می‌دهد اما در این بازار آشفته ممکن است خود فروشندگان نیز ندانسته کالا فیک خریداری و به دست مشتری برسانند.

اما کالاهای ایرانی نام، اعتبار و گارانتی مشخصی دارد که نمی‌تواند فیک باشد، بنابراین در زمینه اصالت کالا، خرید محصولات خارجی به ویژه کره‌ای ریسک بالایی دارد.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر گارانتی و خدمات پس از فروش

شرکت‌های ایرانی که محصولات کره‌ای را با گارانتی و خدمات پس از فروش خود عرضه کرده‌اند، متعهد هستند که تا زمان پایان مدت گارانتی و خدمات پس از فروش خدمات مورد نیاز را ارائه دهند. اما محصولات کره‌ای جدید همگی قاچاق و غیر قانونی هستند به این ترتیب گارانتی و خدمات پس از فروش ندارند، به این ترتیب در صورت خرابی محصول شما باید شخصا هزینه تعمیر آن را بپردازید همچنین ممکن است به طور مثال 5 یا 7 سال دیگر برخی قطعات این محصولات در بازار وجود نداشته باشد و اگر در آن زمان به مشکلی بر بخورید امکان تعمیر محصول خود را نخواهید داشت. هر چند ممکن است این مشکل برای قطعات وارداتی برندهای ایرانی نیز رخ دهد اما به هر حال گارانتی و خدمات پس از فروش برندهای ایرانی معتبرتر و قابل اطمینان‌تر از برندهای خارجی است.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر قیمت

شاید بهتر باشد در خصوص قیمت بررسی جامع‌تری انجام دهیم، هر چند می‌دانیم که قیمت محصولات ایرانی مناسب‌تر از برندهای خارجی است اما بد نیست مقایسه‌ای دقیق‌تر انجام دهیم. در این بخش قیمت محصولاتی مشابه از نظر تکنولوژی، اندازه و قابلیت‌ها را که توسط برندهای داخلی و خارجی تولید شده‌اند، با یکدیگر مقایسه خواهیم کرد، به جدول زیر توجه کنید:

یخچال و فریزر ساید‌بای‌ساید

نام مدل

 قیمت

سامسونگ مدل HM34
58.000.000
اسنوا مدل SN8-3350SS
50.000.000
دوو مدل D4S-0036MW
50.000.000
امرسان مدل NRF3292D
27.000.000

 

یخچال و فریزر

نام مدل

 قیمت

سامسونگ مدل RL750
44.000.000
دوو مدل D2BF-0291SS
19.000.000
دیپونت مدل BOSS
18.000.000
اسنوا مدل S3-0275LW
17.000.000
جی‌پلاس مدل GRF-J505
16.000.000
امرسان مدل BFN27D502
14.000.000

تلویزیون 50 اینچ اسمارت 4K

نام مدل

 قیمت

ال‌جی مدل NANO80 
16.500.000
سامسونگ مدل TU8500 
15.400.000
فیلیپس مدل 50put6002
12.700.000
دوو مدل DSL-50K5900U
17.000.000
ایکس ویژن مدل 50XTU835 
12.200.000
اسنوا مدل 50SA620U
12.000.000

آینده بازار لوازم خانگی به چه شکل خواهد بود؟

در ابتدای مقاله اعلام کردیم که این تصمیمات یا باعث رشد و پیشرفت برندهای ایرانی می‌شود و یا به انحصار و آن‌چیزی که امروز در بازار خودرو می‌بینیم، منجر خواهد شد. البته کارشناسان اعتقاد دارند که صنعت خودرو به دلیل آنکه دست دولت است و مافیای خودرو در آن وجود دارد، به شکلی که باید پیشرفت نکرده و به وضعیت فعلی افتاده اما در صنعت لوازم خانگی اکثر برندها خصوصی هستند و قطعا در مسیر انحصار حرکت نخواهند کرد، به همین دلیل آینده‌ای درخشان در انتظار صنعت لوازم خانگی ماست.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

از طرفی تحریم‌ها همواره مانعی بر سر راه تولید و حالا صادرات بوده به طوری که خرید تجهیزات و تکنولوژی‌های پایه از کشورهای مطرح و همچنین صادرات به کشورهای منطقه به دلیل تحریم‌ها دشوار و چالش برانگیز شده است. مدیرعامل مادیران در همین خصوص به خبرنگار آی‌تی‌رسان اعلام کرد:

اگر نگاه کنیم یخچال‌ها و ماشین لباسشویی ما دست کمی از برندهای کره‌ای ندارد، هدف ما در ایکس ویژن ارائه کالای با کیفیت و با قیمت مناسب است، چرا مردم باید پول برند بدهند؟ این یک فرصت بسیار خوب است برای تمام تولیدکنندگان داخلی کما اینکه اشتغال‌زایی بسیار افزایش پیدا کرد و ظرفیت تولید بالا رفته و این اتفاقات بسیار خوبی است که برای شرکت‌های ایرانی رخ داده است. زمانی که تولیدات مناسب در داخل کشور داشته باشیم، قیمت تمام شده کاهش پیدا می‌کند و در آن زمان می‌توانیم به صادرات فکر کنیم. در حال حاضر برای بحث صادرات با چند کشور صحبت کردیم اما مشکلات خاصی بر سر راه ما قرار دارد. یکی از این مشکلات روابط بین‌الملل است، کشورهای مقصد از ما می‌خواهند که هیچ نامی از ایران بر روی برند وجود نداشته باشد، آنها از کالای ما تعریف می‌کنند اما می‌گویند که نباید نام ایران بر روی کالاها وجود داشته باشد. این بخشی از مشکلاتی است که با آن مواجه هستیم ولی به نظر من اگر بخواهیم این صنعت را رشد و توسعه دهیم باید جلوی قاچاق کالا گرفته شود و بر روی تکنولوژی‌های پایه سرمایه گذاری کنیم.

همچنین مدیر برند گلدیران نیز در خصوص آینده صنعت لوازم خانگی در ایران خاطرنشان کرد:

قیاس تولیدات ما برندهای خارجی هستند و مردم باید بدانند که محصولات شرکت‌های داخلی دست کمی از برندهای خارجی ندارند. در این زمینه هر چند راه بسیاری برای رسیدن به کیفیت برندهای خارجی وجود دارد ولی تلاش شبانه روزی ما این است که خودمان را با برندهای ایرانی مقایسه نکنیم و بتوانیم با سطح جهان قابل مقایسه باشیم. اگر بتوانیم بازار داخلی را تامین کنیم و به تولیدات مقیاس جهانی نزدیک شویم، حتما به صادرات فکر خواهیم کرد. در حال حاضر صادرات نداریم زیرا بازار ایران تشنه است و اولویت اصلی ما تامین بازار داخل است ولی قطعا در آینده صادرات واقعی به کشورهای مختلف منطقه را در دستور کار قرار خواهیم داد.

پیش‌بینی آینده به ویژه در ایران کار بسیار دشواری است، اما هیچ ایرانی مشکلی با رشد و توسعه برندهای داخلی و رسیدن سطح تولیدات داخل کشور به سطح جهانی ندارد اما در این راه باید تصمیماتی گرفته شود که در ابتدا به نفع مردم است نه به نفع عده‌ای مسئول و آقازاده که مبادی ورودی و خروجی کشور را در انحصار خود دارند و سودآوری آن‌ها در گرو گران شدن محصولات است.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

تصمیمات اخیر در شرایطی صنعت لوازم خانگی ایران را به سمت رشد و توسعه پیش می‌برد که مشکلات پیش رو برای واردات تکنولوژی پایه و زیرساختی برطرف گردد و برندهای ایرانی بتوانند با جدیدترین فناوری‌های روز دنیا محصولات خود را تولید کنند، همچنین تکنولوژی‌های وارداتی باید از کشورهای مطرح و صاحب فناوری باشد و صرفا به سراغ تکنولوژی‌های دست چندم چینی نرویم.

واردات کالا به صورت قاچاق نیز باید به طور کامل متوقف شود تا هم شاهد عرضه کالاهای فیک و تقلبی در بازار نباشیم و هم جای رشد و توسعه برای برندهای داخلی به شکل بهتری فراهم گردد، حال که قرار است از برندهای ایرانی حمایت کنیم، بهتر است این کار را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم تا سرانجام آن متفاوت از سرانجام فعلی صنعت خودرو کشور باشد.

نوشته تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ایرانی و کره‌ای: کدام ارزش خرید بیشتری دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

چرا نباید به نظرات و امتیازات دیجی‌کالا اعتماد کرد؟!

اعتماد مشتریان اولین و مهم‌ترین شاخصه‌ای است که فروشگاه‌های اینترنتی برای جلب آن تلاش می‌کنند. در حوزه تجارت الکترونیک، اعتماد مشتری حرف اول را می‌زند، به همین دلیل است که فروشگاه‌های اینترنتی یا دیگر سرویس‌هایی که خدماتی را ارائه می‌دهند، در تلاش هستند با کسب نماد الکترونیک، امکان بازگشت کالا در صورت عدم رضایت، بازگشت وجه و روش‌هایی به این شکل، رضایت خریداران و مشتریان خود را به دست بیاورند.

اما در وهله دوم، کیفیت کالاهای ارائه شده در یک فروشگاه، حذف کالاهای تقلبی و فراهم آوردن یک محیط صادقانه برای به اشتراک گذاشتن نظرات خریداران از مواردی است که هر فروشگاه اینترنتی برای جلب رضایت مشتریان و به دست آوردن اعتماد آن‌ها باید رعایت کند.

دیجیکالا به عنوان بزرگ‌ترین فروشگاه اینترنتی ایران، با توجه به اعتباری که برای خود جمع کرده، باید به موارد گفته شده توجه کند و به آن‌ها پایبند باشد. دیجیکالا در گزارش‌های سالانه خود همواره به مقابله با عرضه کالاهای تقلبی، توجه به نظرات مشتریان و بهبود سیستم امتیازدهی به کالاها و فروشندگان اشاره می‌کند، اتفاقی که در واقعیت شاهد آن نیستیم و به نظر می‌رسد دیجیکالا باید پایش بهتری بر روی نظرات و امتیازهای کالاهای مختلف انجام دهد.

برای هر فردی که می‌خواهد از دیجیکالا یا سایت‌های مشابه خرید کند، نظرات کاربرانی که آن کالا را خریداری کرده‌اند، یک مرجع است. شما می‌توانید با نظرات کاربرانی که پیشتر آن محصول را دریافت کرده‌اند، از کیفیت آن با خبر شوید، اما پایش صحیحی بر روی سیستم نظرات دیجیکالا صورت نمی‌گیرد و در بسیاری از موارد، خواندن نظرات کاربران باعث گمراهی خریدار می‌شوند.

انتشار نظر فیک توسط فروشندگان

در برخی دفعات نظرات منفی در مورد یک محصول منتشر نمی‌شود ولی نظرات مثبت اجازه انتشار پیدا کرده تا کاربران جدیدی که وارد صفحه آن محصول می‌شوند با خواندن نظرات مثبت، به خرید کالا تشویق شوند. البته سیستم پایش نظرات کاربران اخیرا بهبود پیدا کرده اما همچنان در بسیاری از موارد مشاهده می‌شود که نظرات منفی برای یک محصول منتشر نمی‌شود.

اما ایراد این سیستم به همینجا ختم نمی‌شود، مشکل دوم زمانی پدیدار می‌شود که شاهد گسترش نظرات فیک در دیجیکالا هستیم و به نظر می‌رسد هیچ‌برنامه‌ای برای توقف این رویه وجود ندارد. در خصوص بسیاری از کالاها با خواندن نظرات کاربران به طور کامل متوجه می‌شوید که فروشنده یا فروشندگان یک محصول نظرات مثبت متعددی در خصوص آن کالا در مدت زمان کوتاهی منتشر کرده و بعضا به نکته‌هایی اشاره می‌کنند که کاملا تبلیغات محصول محسوب می‌شود. به طور مثال چند نظر پشت سر هم به گارانتی یا کیفیت خدمات پس از فروش یک کالا اشاره می‌شود که کاملا مشخص است این نظرات توسط کاربران نوشته نشده یا آنکه ویژگی‌هایی خاص و قابلیت‌هایی کم شناخته شده از محصول بیان می‌شود تا کاربران با خواندن نظرات به ویژگی‌های خاص آن کالا پی ببرند.

مشکل دیجیکالا

اما نکته جالب در خصوص این نوع نظراتی که خود فروشندگان منتشر می‌کنند، آن است که با کمی دقت می‌توانید تفاوت این کامنت‌ها را با نظرات خریداران واقعی متوجه شوید. به عنوان مثال با این لینک به صفحه خرید مودم نتربیت در دیجیکالا مراجعه کنید، در ابتدا تمامی نظرات طی یک بازه زمانی کوتاه مثبت است و فروشندگان این محصول به برخی نکات خاص از این مودم اشاره کرده‌اند.

اما پس از این تعریف و تمجید‌ها، نظرات انتقادی کاربران آغاز می‌شود. کاملا مشخص است که از یک بازه زمانی به بعد کاربران واقعی برای این محصول کامنت گذاشته‌اند که اکثرا هم نظرات منفی و حاصل نارضایتی از محصول است. در واقع چون دیجیکالا نظارت صحیحی بر روی نظرات خود ندارد، فروشندگان می‌توانند با چند کامنت فیک، از محصول خود تمجید کنند و پس از آن که کاربران به خرید محصول مجاب شدند، شاهد آن هستیم که اکثر نظرات چنین محصولاتی منفی خواهد بود و فروشندگان به همین راحتی می‌توانند کاربران را گمراه کنند.

جالب است بدانید که در کامنت‌های فیک این محصول می‌بینیم که اکثرا همراه با تصویر هستند و در مدت زمان کوتاهی (حدودا ۲ هفته) ارسال شده‌اند و همگی تعریف از محصولی هستند که اگر تجربه کار با آن را داشته باشید، متوجه می‌شوید که در حد رنگ کردن کلاغ و فروش آن به‌جای قناری است!

عدم اثر بخشی نظرات منفی در خصوص کالاهای تقلبی

نکته دیگر آن است که دیجیکالا به نظرات منفی متعدد کاربران نیز توجهی ندارد، طبیعتا زمانی که ده‌ها کاربر از کیفیت یک محصول رضایت ندارند و اعلام می‌کنند که این محصول تقلبی است، سیستم پایش محصول دیجیکالا باید حداقل صحت نظرات کاربران را مورد بررسی قرار دهد و کالای تقلبی را از فروشگاه خود حذف کند.

اما متاسفانه بی‌توجهی دیجیکالا باعث شده تا حتی سابقه اعتراض کاربران به یک کالای فیک به بیش از یک سال برسد و همچنان دیجیکالا هیچ توجهی به تعداد زیاد کامنت‌های مخصوص به این کالاهای فیک نداشته باشد.

مشکل دیجیکالا

به عنوان مثال لازم است تا نگاهی به کامنت‌های کاربران برای شامپو ضد شوره از برند مشهور آلپسین بیندازیم، فروشنده این کالا درصد رضایت 50 درصدی دارد، یعنی حداقل 50 درصد خریداران از خدمات این فروشنده رضایت ندارند، حال با نگاهی به نظرات کاربران برای این شامپو متوجه می‌شوید که در سه صفحه ابتدایی نظرات بیش از 10 کامنت به کیفیت پایین این محصول و تقلبی بودن آن اشاره دارند، حتی برخی از این کامنت‌ها مربوط به یک سال پیش است اما حتی طی یک سال اخیر دیجیکالا توجهی به نظرات منفی کاربران نداشته و همان جنس تقلبی با قیمت کالای اصلی بیش از یک سال است که در سایه غفلت مسئولین دیجیکالا، در این فروشگاه به فروش می‌رسد.

جالب است که بسیاری از خریداران گمان می‌کنند کیفیت محصول کاهش یافته، غافل از اینکه فروشنده عزیز بیش از یکسال است که کالای فیک را به‌جای کالای اصلی و با قیمت بالا به فروش می‌رساند و دیجیکالا کوچک‌ترین توجهی به این مسئله ندارد. جالب است که برخی کاربران حتی عکس محصول ارسال شده را درج کرده‌اند که کاملا از روی عکس نیز مشخص است که با یک محصول فیک مواجه شده‌اند.

پرسش و پاسخ از کاربران عادی

بخش پرسش و پاسخ در خصوص یک محصول یکی از قابلیت‌های خوبی است که طی چند سال اخیر به صفحه محصولات فروشگاه دیجیکالا اضافه شده است. اما زمانی که کاربران در خصوص یک محصول سوال دارند، این سوال باید توسط کارشناس دیجیکالا یا حداقل فروشنده محصول پاسخ داده شود. این رویه در خصوص محصولات دیجیکالا رعایت نمی‌شود و هرکدام از کاربران با هر نوع دانش و اطلاعاتی می‌توانند جواب دیگر کاربران را به درستی یا شاید اشتباه بدهند و هیچ نظارتی هم بر روی این بخش نیست.

مشکل دیجیکالا

جواب پرسش کاربران را خود کاربران می‌توانند بدهند و به همین شکل اعتبار این بخش به طور کامل زیر سوال می‌رود، زیرا مشخص نیست فردی که پاسخ شما را می‌دهد چه اطلاعاتی از آن محصول دارد و آیا پاسخ او صحیح است یا غلط؟ بخش کامنت‌ها و پرسش و پاسخ کامنت‌ها یکی از عوامل مهم برای انتخاب یک محصول توسط کاربران به حساب می‌آید اما نه به بخش کامنت‌ها توجه می‌شود و نه بخش پرسش و پاسخ و همین دو عامل باعث شده تا خریداران برای انتخاب کالای مورد نظر خود به اشتباه بیفتند و محصولی را که برایشان مناسب نیست، خریداری کنند.

باگ بزرگ بخش امتیازدهی محصول

و اما مورد آخری که در این مقاله می‌خواهیم در مورد آن صحبت کنیم، بخش امتیازدهی به محصولات دیجیکالا است. فروشگاه اینترنتی دیجیکالا پس از هر خرید، نظر کاربران را در مورد کالای خریداری شده جویا می‌شود، به این ترتیب کاربران می‌توانند به کالای خریداری شده امتیاز دهند و این امتیاز، راهنمایی برای افرادی است که قصد دارند تا این کالا را خریداری کنند.

اما در برخی از بخش‌های دیجیکالا سیستم امتیازدهی باگ‌هایی اساسی دارد که مدت‌ها دیده می‌شود و تاکنون این باگ‌ها رفع نشده! به عنوان مثال زمانی که محصولات مختلف در بخش کوله پشتی مخصوص لپ‌تاپ را مشاهده می‌کنید برخی از کالاها امتیاز بیش از 5 دارند! این درحالی است که بازه امتیاز دیجیکالا به محصولاتش صفر تا 5 است.

مشکل دیجیکالا مشکل دیجیکالا مشکل دیجیکالا

با این اوضاع مشخص نیست چگونه یک محصول توانسته امتیاز بیش از 5 بگیرد، این اتفاق مانند آن می‌ماند که یک دانش آموز در یک امتحان نمره 23 بگیرد در حالی که امتحان از 20 نمره برگزار شده است! اشکال سیستم امتیازدهی به محصولات باعث می‌شود اعتبار دیگر امتیازات داده شده نیز زیر سوال رود. با وجود چنین اشکالات بزرگی مشخص نیست واقعا امتیاز بالا یا پایین برای یک محصول واقعی است یا به علت باگ‌های سیستم امتیازدهی این اعداد ثبت شده است.

دیجیکالا به عنوان یک فروشگاه اینترنتی بزرگ وظیفه دارد تا ایرادات و اشکالات مربوط به سیستم نظرات و امتیازدهی را رفع کند، این که یک کالای فیک به مدت بیش از یک سال در این فروشگاه به فروش برسد و همه کاربران با ارسال نظر این موضوع را به گوش مسئولین دیجیکالا برسانند اما هیچ تفاوتی در فروش این محصول فیک به وجود نیاید، مایه تاسف است. همچنین اشکالات سیستم نظردهی و امتیازدهی که مرجعی مهم برای انتخاب محصولات توسط کاربران است، باعث می‌شود تا خریداران محصولی که برایشان مناسب نیست، خریداری کرده و تجربه خرید ناخوشایندی داشته باشند. بنابراین حداقل توصیه ما این است که در حال حاضر به برخی از نظرات و امتیازهای دیجیکالا اعتماد نکنید و در خرید خود تجدید نظر نمایید‌.

نظر شما چیست؟ آیا تاکنون با مشکلی در بخش ارسال نظر یا امتیازدهی محصولات در دیجیکالا مواجه شده‌اید؟ تجربه خودتان را با ما به اشتراک بگذارید.

نوشته چرا نباید به نظرات و امتیازات دیجی‌کالا اعتماد کرد؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

شما پاسخ دهید: خرید لپ‌تاپ گیمینگ بهتر است یا کنسول بازی؟!

در این مقاله به مقایسه تفاوت‌های کنسول‌های بازی با لپ‌تاپ‌های گیمینگ پرداختیم و در نهایت از شما سوال کردیم که به نظرتان لپ تاپ گیمینگ بخریم یا کنسول بازی؟

افراد علاقه‌مند به بازی‌های ویدیویی انتخاب‌های متفاوتی برای تهیه یک سخت‌افزار گیمینگ دارند. اولین و یا شاید چالش‌بر‌انگیز‌ترین انتخاب آن است که یک لپ تاپ گیمینگ خریداری کنیم یا کنسول مخصوص بازی؟

البته انتخاب‌های دیگری نیز پیش روی گیمرها وجود دارد، مثلا سیستم دسکتاپ بهتر است یا لپ‌تاپ، یا آنکه در میان کنسول‌ها، PS5 خریداری کنیم یا ایکس‌باکس سری S و X یا اصلا به سراغ نینتندو برویم؟ اما دوئل اصلی بازار گیمینگ میان کنسول ها و لپ تاپ های گیمینگ برقرار است.

رقابت میان لپ تاپ و کنسول از آنجایی ایجاد شده که قیمت خرید هر دو محصول به هم نزدیک است و هر دو وسیله قابلیت جا‌به‌جایی دارند، اما سیستم دسکتاپ باید در یک مکان مشخص مستقر شود و قابل حمل نیست، به علاوه اینکه قیمت تهیه آن بسیار بالاتر از لپ‌تاپ و کنسول خواهد بود. اما لپ‌‌تاپ و کنسول هر دو قابل حمل هستند، قیمت آن‌ها متعادل‌تر است و انتخاب جذاب‌تری برای انجام بازی‌های ویدیویی به حساب می‌آیند.

البته لپ‌تاپ و کنسول تفاوت‌های عمده‌ای با یکدیگر دارند، کنسول به طور تخصصی برای بازی ساخته شده اما لپ‌تاپ کارایی‌های بسیاری دارد، همچنین روش و هزینه تهیه بازی برای هر کدام از این دو دستگاه متفاوت است. نوع خدماتی که لپ‌تاپ و کنسول در اختیار خریدار قرار می‌دهند نیز تفاوت دارد، مثلا لپ تاپ های گیمینگ نمایشگر 120 یا 144 هرتزی دارند ولی برای کنسول باید یک تلویزیون باکیفیت نیز خریداری کنید که رفرش‌ریت آن به پای مانیتور لپ‌تاپ نخواهد رسید.

به هر شکل هر شخص با توجه به بودجه یا نیازهایش می‌تواند میان کنسول و لپ‌تاپ یکی را انتخاب کنید اما به نظر شما خرید کدام دستگاه برای گیمینگ به صرفه‌تر است؟

امروز در آی‌تی‌رسان به تمامی نقاط قوت و برتری‌های لپ‌تاپ و کنسول نسبت به یکدیگر خواهیم پرداخت و در آخر از شما خواهیم پرسید که انتخاب شما برای گیم کدام است؟ لپ تاپ گیمینگ یا کنسول بازی؟

  • کنسول بازی و لپ‌تاپ گیمینگ ساختار متفاوتی دارند و برای اهداف مختلف ساخته شده‌اند، به همین دلیل سخت‌افزار و قیمت آن‌ها را نمی‌توان به صورت جزئی با یکدیگر مقایسه کرد، به این ترتیب مقایسه ما، یک بررسی کلی از وضعیت سخت افزار، قیمت و کارکردهای کنسول و لپ‌تاپ خواهد بود.
  • به دلیل محبوبیت پلی‌استیشن در ایران ما کنسول پلی‌استیشن 5 را به عنوان کنسول مرجع در نظر می‌گیریم.
  • لپ‌تاپ لنوو لژیون 5 نسخه پردازنده i7 نسل 10 با گرافیک GTX 1660 ti و 16 گیگابایت رم نیز مرجع اصلی لپ‌تاپ ماست.
  • قیمت‌ها بر اساس تاریخ نوشتار مقاله در آبان 1400 تهیه شده‌اند.

لپ تاپ بخریم یا کنسول / مقایسه سخت‌افزار  

شرکت AMD برای پلی‌استیشن 5 از یک معماری جدید در قسمت پردازنده و کارت گرافیکی استفاده کرده که در بسیاری از لپ‌تاپ‌های نسل جدید دیده نمی‌شود و تازه در ماه‌های اخیر اعلام شد که چند لپ‌تاپ جدید با این معماری وارد بازار می‌شوند.

اما همانطور که در نکات بالا گفتیم قرار نیست سخت افزار به صورت جزئی مورد مقایسه قرار گیرد، ما می‌خواهیم برای فردی که قصد انجام بازی‌های ویدیویی را دارد، اعلام کنیم که به طور کلی با کنسول و لپ‌تاپ چه بازی‌های را می‌تواند انجام دهد.

در بازار فعلی با لپ‌تاپ نچندان گران قیمت لنوو لژیون 5 می‌توانید تمام بازی‌های روز را با فریم‌ریت مناسب بازی کنید، البته کیفیت و فریم‌ریت به پای اجرای بازی بر روی کنسول بازی مانند PS5 نمی‌رسد ولی خب تمام بازی‌ها با کیفیت مناسب قابل اجرا هستند و همین نکته می‌تواند برای بسیاری از گیمرها کافی باشد.

لژیون 5 می‌تواند بازی Red Dead Redemption 2 را با گرافیک اولترا بر روی 34 فریم بر ثانیه اجرا کند، البته با کاهش گرافیک فریم‌ریت بازی به 60 و بیشتر هم می‌رسد، اما در حال حاضر بازی RDR2 تنها با 30 فریم بر روی PS5 اجرا می‌شود و باید منتظر آپدیت بزرگ راک‌استار برای اجرای این بازی بر روی 60 فریم هم باشیم. از طرفی بازی مانند سایبرپانک بر روی لژیون 5 با گرافیک اولترا به شکل 34 فریم و با گرافیک High با 60 فریم اجرا می‌کند، این بازی بر روی PS5 با 60 فریم اجرا می‌شود، بازی اساسینز کرید والهالا نیز همین وضعیت را دارد. البته دیگر بازی‌ها بر روی پلی‌استیشن 5 و لژیون 5 با فریم‌ریت بالاتری اجرا می‌شوند.

این مطلب را نیز بخوانید: لیست قیمت کنسول بازی در بازار ایران

در این مورد، شما به عنوان مخاطب اهمیت دارید، اگر فریم‌ریت برایتان بسیار اهمیت دارد و به دنبال بالاترین فریم‌ریت با بالاترین گرافیک هستید، PS5 به طور کلی انتخاب بهتری برای شماست، ولی اگر اجرای با گرافیک بالا و فریم‌ریت مناسب برایتان اهمیت دارد، همین لپ‌تاپ لژیون 5 می‌تواند نیاز شما را بر طرف سازد.

به طور مثال در PS5 بازی‌هایی مانند Tom Clancy’s Rainbow Six: Siege، Devil May Cry 5: Special Edition و Call of Duty: Black Ops Cold War به‌صورت اولترا با 120 فریم اجرا می‌شوند و با آپدیت بازی‌های قدیمی‌تر در PS5 بازی‌های بیشتری با 120 فریم بر روی این کنسول اجرا خواهند شد اما لژیون 5 با گرافیک اولترا بازی‌هایی مانند Valorant، Doom و Rocket League را با فریم‌ریت 120 اجرا می‌کند.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه قیمت

هزینه خرید و قیمت لپ‌تاپ و کنسول قطعا اولین اولویت برای درصد بالایی از خریداران است پس برای تعیین آنکه خرید کدام دستگاه خرج کمتری بر روی دست مشتریان می‌گذارد باید یک حساب دودوتا چهارتا انجام دهیم. پلی‌استیشن 5 در دو نسخه با دو قیمت 400 و 500 دلار به فروش می‌رسد، البته ایکس‌باکس سری S و X به ترتیب با دو قیمت 300 و 500 دلار به فروش می‌رسند.

به این ترتیب PS5 با دلار 30 هزار تومان باید در ایران قیمتی معادل 12 تا 15 میلیون تومان داشته باشد. اما از آنجایی که اینجا ایران است، پلی‌استیشن 5 با قیمت حداقل 25 میلیون تومان به فروش می‌رسد و به این ترتیب باید نزدیک به دو برابر قیمت اصلی برای خرید این کنسول هزینه کنید.

لپ تاپ یا کنسول

از طرفی لپ‌تاپ لژیون 5 با قیمتی حدود هزار و 100 دلار به فروش می‌رسد که طبیعتا باید در کشور ما قیمت حدود 33 میلیون تومان داشته باشد ولی با قیمت حدود 37 تا 40 میلیون تومان به فروش می‌رسد. اما لپ‌تاپ لژیون 5 نمایشگر و اسپیکر همراه دارد که PS5 ندارد، حال اگر بخواهیم یک مانیتور 24 اینچی گیمینگ ایسوس با نرخ‌تازه‌سازی 144 هرتز برای کنسول تهیه کنیم و کنسول را به آن متصل کنیم باید حدود 9 میلیون تومان اضافه تهیه کنیم، یک میلیون تومان هم برای یک اسپیکر فوق‌العاده کنار می‌گذاریم تا قیمت نهایی کنسول به 35 میلیون تومان برسد.

این مطلب را نیز بخوانید: لیست قیمت تلویزیون‌های ایرانی در بازار

اگر هم بخواهیم به جای مانیتور، یک تلویزیون 50 اینچ اسمارت ایرانی با رزولوشن 4K برای کنسول خریداری کنیم، حدود 10 تا 12 میلیون تومان به قیمت 25 میلیون تومانی کنسول اضافه می‌شود. یعنی کنسول با مانیتور و تلویزیونی که رزولوشن و اندازه بزرگ‌تری نسبت به مانیتور لپ‌تاپ دارد قیمتی حدود 35 تا 37 میلیون تومان خواهد داشت که باز هم از قیمت لپ‌تاپ 37 میلیون تومانی ارزان‌تر است و البته اگر تلویزیون خریداری کردید، از تلویزیون می‌توانید استفاده‌های مختلفی داشته باشید.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه کارایی

در این جا لپ‌تاپ برتری غیرقابل جبرانی در مقابل کنسول پیدا می‌کند. کارایی کنسول بازی صرفا انجام بازی و یا با کمی ارفاق تماشای ویدئو است و شما عملا کار خاص دیگری نمی‌توانید با کنسول انجام دهید. اما از طرفی یک لپ‌تاپ گیمینگ مانند لژیون 5 برای انجام هزاران کار از طراحی تا انجام کارهای روزمره، وب‌گردی، برنامه‌نویسی، کارهای مهندسی، تحقیقات و غیره مناسب است. شما حتی می‌توانید توسط این لپ‌تاپ کسب درآمد میلیونی داشته باشید و زندگی خود را بچرخانید.

لپ تاپ یا کنسول

لپ‌تاپ یک وسیله کار است و لپ‌تاپ‌های گیمینگ قدرتمند می‌توانند تمام نیاز شما برای داشتن یک سیستم قدرتمند را رفع کنند، بسیاری از طراحان بزرگ در استودیو‌های بزرگ و حتی مهندسان بزرگ با لپ‌تاپ‌های ارزان‌تر و ضعیف‌تر از این مدل بیزینس خود را مدیریت می‌کنند، چه برسد به لژیون 5 که از پس هر کاری بر می‌آید.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه طول عمر نسل

اگر بخواهید از حالا تا 7 سال دیگر بازی‌های ویدیویی انجام دهید، کنسول بازی، انتخاب بسیار بهتری خواهد بود. شرکت‌هایی مانند سونی و مایکروسافت، کنسول‌های خود را به گونه‌ای می‌سازند که بتوان با آن‌ها تمام بازی‌های یک نسل شامل یک دوره 7 تا 10 ساله را با کیفیت بالا انجام داد. اما لژیون 5 قطعا نمی‌تواند تا 7 سال دیگر تمام بازی‌های روز را با کیفیت بالا اجرا کند، بنابراین عمر قطعات گرافیکی کنسول بالاتر از لپ‌تاپ است. به ویژه آن که کنسول به طور کلی برای گیم ساخته شده و فشار دیگری به قطعات آن وارد نمی‌شود اما لپ‌تاپ برای انجام کارهای مختلف ساخته شده و کارایی آن نیز در طولانی مدت کاهش پیدا می‌کند.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه قابل حمل بودن

لپ‌تاپ‌ها از نظر قابل حمل بودن نسبت به کنسول‌ها برتری دارند. البته کنسول‌ها هم قابل حمل هستند اما شما باید یا مانیتور و تلویزیون خود را همراه خود بردارید و به این‌ور یا آن‌ور ببرید یا آنکه در مقصد حتما یک تلویزیون داشته باشید. اما در خصوص لپ‌تاپ اوضاع به این شکل نیست، فکر کنید می‌خواهید به مسافرت بروید، لپ‌تاپ را داخل کیف بگذارید و راه بیفتید، به همین راحتی! شما در همه جا می‌توانید از لپ‌تاپ استفاده کنید، می‌توانید نیمه شب در چادرتان در دل جنگل با لپ‌تاپ فیلم ببینید و بازی کنید، البته پس از اتمام شارژ باید به برق دسترسی داشته باشید.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه نحوه تهیه بازی‌ها

نحوه تهیه بازی و هزینه تهیه بازی برای سیستم کامپیوتری و کنسول بازی تفاوت دارد. برای کنسول یا باید نسخه درایو را خریداری کرده باشید و با تهیه لوح فشرده بازی‌ها، آنها را انجام دهید. البته در حال حاضر قیمت بازی‌های PS5 حدو یک تا یک و نیم میلیون تومان است، شما می‌توانید حدود یک و نیم میلیون سرمایه وسط بگذارید و با آن یک بازی را تهیه کنید، سپس پس از مدتی آن را با قیمت ارزان‌تر بفروشید و با کمی هزینه بیشتر یک بازی دیگر خریداری کنید. به این شکل هر بازی برای شما حدود 150 تا 200 هزار تومان خرج خواهد داشت، ضمن اینکه در هر زمان تنها یک بازی دست شما خواهد بود.

راه حل دوم این است که حدود 500 تا 800 هزار تومان هزینه کنید تا 10 بازی مطرح روز را با اکانت فیک برای شما نصب کنند، به این شکل حدودا 6 ماه دیگر به هیچ بازی جدید نیاز نخواهید داشت و همچنین می‌توانید بازی‌‌های روز سریعا بازی کنید.

در لپ‌تاپ اگر هزینه اینترنت را بپردازید می‌توانید تمامی بازی‌های مورد نیاز را دانلود کنید، تقریبا با یک هزینه اینترنت کمتر می‌توانید 7 یا 8 بازی سنگین را دانلود کنید و بدون هزینه دیگر بازی کنید. همچنین سرویس‌هایی مانند استیم و گیم پس مایکروسافت با پرداخت هزینه اشتراک، صد‌ها بازی را در اختیار شما قرار می‌دهند که مجددا با پرداخت هزینه اینترنت می‌توانید تمامی این بازی‌ها را انجام دهید. گیم پس ماهانه برای لپ‌تاپ ماهی 9 دلار و گیم‌پس اولتیمیت ماهی 14 دلار هزینه دارد.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه انجام بازی دو نفره

به طور عمومی برای انجام بازی دو نفره در کامپیوتر لازم نیست هزینه زیادی پرداخت کنید، البته برای انجام بازی‌های دو نفره به صورت آنلاین که در سرور‌های خاصی مانند گیم پس اجرا می‌شوند باید هم خودتان و هم طرف مقابل‌تان گیم پس داشته باشید، اما بازی‌های دانلودی بدون دردسر خاصی به صورت دو نفره آنلاین نیز اجرا می‌شوند. همچنین در لپ‌تاپ با هزینه کم می‌توانید یک دسته جداگانه تهیه کنید که قطعا هزینه آن از قیمت دسته PS5 کمتر است.

لپ تاپ یا کنسول

اما در پلی‌استیشن به صورت آفلاین که به راحتی و با تهیه دسته دوم می‌توانید بازی کنید اما به صورت آنلاین حتما باید اکانت پلی‌استیشن پلاس داشته باشید، اکانت پلی‌استیشن پلاس 12 ماهه نیز حدود یک میلیون و 300 هزار تومان قیمت دارد.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه بازی‌های انحصاری

یکی دیگر از بخش‌های بسیار مهم برای انجام بازی، عناوین انحصاری هستند. عناوین مایکروسافت، در ویندوز نیز قابل اجرا هستند بنابراین تنها عناوین انحصاری سونی اهمیت پیدا می‌کند. نمی‌دانم کسی که تاکنون بازی‌های The Last of Us، Uncharted، Ghost of Tsushima، Marvel’s Spider-Man و البته God of War را بازی نکرده باشد را بتوان گیمر نامید یا خیر. بازی‌های انحصاری سونی زیاد نیستند اما بسیار با اهمیت هستند و نمی‌توان به راحتی از آن‌ها گذشت. افرادی که لپ‌تاپ را انتخاب کنند عملا خود را از بازی‌های انحصاری سونی محروم کرده‌اند.

البته شما در پلی‌استیشن می‌توانید با هزینه بیشتر بازی‌های VR یا باندل بازی‌های حرکتی را نیز خریداری و انجام دهید که جذابیت فراوانی دارد.

لپ تاپ بخریم یا کنسول /مقایسه زمان عرضه بازی

معمولا عناوین مهم و خاص با تاخیر چند ماهه و حتی چند ساله برای ویندوز عرضه می‌شوند، به این ترتیب فردی که لپ‌تاپ دارد نمی‌تواند موقعی که یک بازی عرضه شده و همه دارند در خصوص آن صحبت می‌کند، عنوان مورد نظر را انجام دهد. ضمن این که این تاخیر مانند بازی GTA V گاها به چند سال می‌رسد که مدت زمان طولانی برای انتظار انجام یک بازی است.

لپ تاپ یا کنسول

در عین حال اگر بخواهید بازی‌ها را به صورت کرک شده انجام دهید، باید منتظر زمان کرک آن‌ها بمانید و گاها مانند بازی‌ فیفا هرگز این زمان انتظار به پایان نمی‌رسد.

نظر شما چیست؟

ما قصد نتیجه گیری نداریم اما به نظر شما با توجه به تمامی این موارد، خرید کنسول بازی به صرفه‌تر است یا لپ تاپ گیمینگ؟ اگر شما هزینه‌ای حدود 40 میلیون تومان داشتید کدام وسیله را می‌خریدید؟ انتخاب و دلایل خود را در قسمت کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

موضوع مقایسه

کنسول

لپ‌تاپ گیمینگ

سخت‌افزار  
مختص بازی
بهینه شده برای بازی
قیمت
حدود 35 میلیون ( با نمایشگر و اسپیکر)
حدود 40 میلیون
کارایی
تنها بازی
انجام تمام کار روزانه، دانشگاهی و کسب‌و‌کار
طول عمر نسل
7 تا 10 سال
2 تا 5 سال
قابل حمل بودن
دشوار
آسان
نحوه تهیه بازی‌ها
همراه با هزینه بیشتر
همراه با هزینه کمتر
انجام بازی دو نفره
همراه با اکانت
بدون نیاز به اکانت
بازی‌های انحصاری
بازی‌های بیشتر
بازی‌های محدود
زمان عرضه بازی
سریع‌تر
با تاخیر

نوشته شما پاسخ دهید: خرید لپ‌تاپ گیمینگ بهتر است یا کنسول بازی؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پای درد و دل رانندگان؛ بزرگ‌ترین مشکلات رانندگان با اسنپ و تپسی چیست؟!

متاسفانه در دورانی زندگی می‌کنیم که به جز بالانشینان و آقا‌زاده‌ها و دلالانی که به واسطه روابطی که دارند، با یک تلفن یا یک برگه و امضا، پول‌های میلیاردی را به جیب می‌زنند، هیچ کس دیگری از شغل، درآمد و بخش اقتصادی زندگی خود راضی نیست.

می‌توان گفت این شرایط برای همه یکسان است، از افراد کم درآمد تا کسانی که درآمد چند ده میلیونی دارند. طبیعتا مدیر شرکت یا کارخانه‌داری که حقوق چند ده میلیونی دارد نیز گاهی با خود به این فکر می‌کند که اگر اوضاع اقتصادی به این شکل آشفته نبود می‌توانست وضع زندگی یا کار خود را توسعه دهد اما در حال حاضر این شرایط را ندارد.

نمی‌توان گفت دقیقا چه فردی مقصر این اوضاع است، زیرا تنها یک نفر مسئولیت این اوضاع آشفته را بر عهده ندارد، وضعیت مدیریتی کشور طی سالیان اخیر به سمتی رفته که حاصلی جز گرانی، تورم، فساد و هدر رفتن منابع طبیعی و انسانی نداشته باشد.

و حالا ما مانده‌ایم و میلیون‌ها آدم ناراضی از شرایط کاری، اقتصادی و زندگی که با یک بهانه کوچک داد و فریاد اعتراضشان بلند می‌شود. ما در آی‌تی‌رسان طی چند مقاله‌ای که در خصوص تاکسی‌های اینترنتی منتشر کردیم با بخشی از این اعتراضات و نارضایتی‌ها مواجه شدیم.

در چند ماه گذشته تنها دو مقاله ما که مقاله اول در خصوص شرایط نامناسب سرویس‌دهی و پشتیبانی اسنپ و دومی به هدف مقایسه کار کارمندی با کار در تاکسی‌های اینترنتی نوشته شده بود، بیش از 600 کامنت دریافت کرد و نکته قابل تامل آن است که 99 درصد این کامنت‌ها از طرف رانندگان اسنپ و تپسی و در جهت اعتراض به شرایط نامناسب کار در سرویس‌های تاکسی اینترنتی نوشته شده بود.

حجم بالای اعتراضات و نکات منفی که رانندگان اسنپ و تپسی و دیگر سرویس‌ها در خصوص شرایط کار در تاکسی‌های اینترنتی داشتند موجب شد تا ما در آی‌تی‌رسان به پای درد و دل این رانندگان نشسته و از دل کامنت‌های سایت و گفتگو‌های مستقیمی که با آن‌ها داشتیم، اصلی‌ترین دغدغه‌ها و موارد اعتراض آن‌ها را نشر دهیم.

کرایه‌ها بسیار پایین است!

به طور طبیعی بیشترین اعتراض رانندگان به قیمت‌ کرایه‌ها در تاکسی‌های اینترنتی است، این موضوع به طور مستقیم با اوضاع اقتصادی در کشور ارتباط دارد زیرا نسبت درآمد با خرج همخوانی ندارد، البته همانطور که در ابتدا گفتیم، این مشکلی است که همه به آن دچار هستند و همه نسبت به درآمد خود و هزینه‌های موجود اعتراض دارند.

اما در خصوص کار تاکسی‌های اینترنتی باید به این نکته توجه داشت که با افزایش کرایه‌ها طبیعتا مسافرین کاهش پیدا می‌کنند، زیرا تورم همانطور که زندگی راننده را تحت تاثیر گذاشته، زندگی مسافران را نیز تحت تاثیر قرار داده است. از طرفی شرکت‌های تاکسی اینترنتی مشکل خاصی با افزایش کرایه‌ها ندارند، زیرا با افزایش کرایه، درصد پورسانت‌ آن‌ها نیز بیشتر می‌شود و درآمد این شرکت‌ها نیز در مجموع افزایش پیدا می‌کند، اما موضوع به همین سادگی نیست.

 

افزایش کرایه‌ها به معنای کاهش استقبال مسافرین است، شرکت‌های تاکسی اینترنتی نمی‌خواهند مسافرین را از دست بدهند زیرا عدم استقبال مسافرین به معنای کاهش درآمد راننده، شرکت و شکست خوردن این کسب‌و‌کار است. با این وجود رانندگان تاکسی اینترنت اعتقاد دارند که کرایه‌ها پایین است و با توجه به خرج خودرو و افزایش قیمت قطعات، میزان انرژی و زمانی که برای کار در تاکسی‌های اینترنتی می‌گذارند با درآمد آن‌ها همخوانی ندارد و اصطلاحا این کار به صرفه نیست و به دلیل اجبار و نبود کار دیگر به این شغل روی آورده‌اند.

کرایه‌های ناچیز در شهرستان‌ها

جدا از موضوع پایین بودن کرایه، تعداد زیادی از کامنت‌ها مربوط به افرادی بود که در شهرستان‌ها با خودرو خود در تاکسی‌های اینترنتی کار می‌کنند و میزان کرایه‌های دریافتی آن‌ها گاها یک سوم یا یک چهارم رانندگان در تهران یا شهرهای بزرگ است و این درحالیست که قیمت خودرو، بنزین و قطعات جانبی خودرو در تمامی شهرهای کشور یکسان است.

مواردی در شهرستان‌های کوچک و حتی مرکز استان‌های غربی و شرقی کشور وجود داشت که اعلام کردند برای هر مسیر کمتر از 15 هزار تومان دریافت می‌کنند یعنی در آن شهرستان کرایه بالای 20 هزار تومان وجود ندارد. طبیعتا کوتاه بودن مسافت و نبود ترافیک نیز در تعیین این قیمت‌ها تاثیر دارد. اما با این وجود به نظر می‌رسد کرایه‌ها در شهرستان‌ها بیش از حد پایین است، به طوری که شما می‌توانید از یک سمت شهر با قیمت حدود 15 هزار تومان و یا کمتر به سمت دیگر شهر بروید که از نظر راننده‌ها قیمت منصفانه‌ای نیست.

همیشه حق با مسافر است

یکی دیگر از مهم‌ترین مشکلات مهم رانندگان شرکت‌های تاکسی اینترنتی آن است که این شرکت‌ها هیچ حمایتی از رانندگان خود انجام نمی‌دهند. در واقع شرکت‌هایی مانند اسنپ و تپسی همواره حق را به مسافر می‌دهند و حمایت مناسبی از رانندگان خود ندارند. رانندگان موارد بسیاری را بازگو کردند که در آن مسافر بد رفتاری داشته یا در میان راه بدون انتخاب گزینه توقف در مسیر درخواست توقف داشته یا آدرس مبدا و مقصد را به درستی وارد نکرده و یا اینکه در ابتدای سفر با تاخیر فراوان سوار خودرو شده اما در این مواقع همواره حق با مسافر است و اعتراض راننده تنها باعث می‌شود مسافر امتیاز پایینی به راننده دهد که به ضرر او خواهد بود.

 

همچنین در مواقعی که درگیری یا اختلافی پیش می‌آید نیز همواره حق با مسافر بوده و به این شکل حق رانندگان خورده می‌شود. حتی در موارد بسیاری رانندگان به دلیل مشکلی که توسط مسافر به وجود آمده، توسط شرکت مسدود می‌شوند و نمی‌توانند برای مدتی کار کنند. این موضوع علاوه بر ناعدالتی در حق رانندگان، موجب سرخوردگی و عدم رضایت این افراد از شرایط کار می‌شود و فشارهای روانی زیادی را به آن‌ها وارد می‌کند.

استخدام و بیمه

البته شاید انتظار استخدام در یک شرکت تاکسی اینترنتی و دریافت حقوق مزایا انتظار نابه‌جایی باشد، اما حداقل شرکت‌های تاکسی اینترنتی می‌توانند شرایط خاصی برای افرادی که چندین سال است در این پلتفرم‌ها کار می‌کند در نظر بگیرند. در حال حاضر افرادی هستند که بیش از 5 سال است به طور ثابت در اسنپ و تپسی کار می‌کنند.

اسنپ و تپسی می‌توانند شرایطی را فراهم کنند تا این افراد در صورت پذیرفتن شرایط و رسیدن به موارد قابل انتظار از طرف شرکت، بیمه شوند و یا از مزایای دیگری مانند تخفیف تعمیر خودرو، سهمیه بنزین بیشتر یا کمیسیون کمتر بهره‌مند شوند. رانندگان اعتقاد دارند که روزها و سال‌های عمر خود را در این پلتفرم‌ها گذاشته‌اند و هر روز مسافرین را به مقصد می‌رسانند. اما انجام این کار در طولانی مدت هیچ نفعی برای آن‌ها ندارد یعنی هیچ پیشرفتی در این کار حاصل نمی‌شود و شما از روز اول تا روز آخر با یک سری شرایط مشغول کار خواهید بود.

اما اسنپ و تپسی می‌توانند شرایطی را فراهم کنند که افراد دارای سابقه از نظر درآمد یا هزینه رشد داشته باشند، در واقع این شرکت‌ها باید برای افرادی که سال‌ها در این پلتفرم‌ها کار کرده‌اند شرایط مناسب‌تری را در نظر بگیرند که آن‌ها نیز به ادامه کار راغب شوند و پیشرفت شغلی را احساس کنند.

کمیسیون بالا

موضوع کمیسیون شاید دومین دغدغه مهم رانندگان تاکسی اینترنتی باشد. رانندگان اعتقاد دارند پورسانت شرکت‌ها برای هر سفر بالاست و باید کاهش پیدا کند. در حال حاضر به طور حدودی اسنپ و تپسی بین 15 تا 20 درصد کمیسیون دریافت می‌کنند. البته رانندگان اعتقاد دارند این رقم به طور مشخص بیست درصد است و در هر سفر یک پنجم هزینه کرایه به جیب این شرکت‌ها می‌رود.

در این مورد نیز نباید اوضاع اقتصادی را فراموش کرد، کمیسیون 20 درصد شاید در مقیاس جهان متعارف باشد اما از آنجایی که اقتصاد ایران با اقتصاد دیگر کشورهای جهان قابل مقایسه نیست، از نظر درآمد و کمیسیون نیز آن 20 درصدی که از کرایه هر سفر کاسته می‌شود از نظر رانندگان بیش از حد است.

در این زمینه تنها پیشنهادی که داریم آن است که شرکت‌های تاکسی اینترنتی تا حد ممکن کمیسیون دریافتی را کاهش دهند، هر چند به طور طبیعی وضعیت اقتصادی نابه‌سامان و تورم بر روی اوضاع شرکت‌های خصوصی و استارتاپ‌ها نیز تاثیر گذاشته و هزینه نگه‌داری و ارائه سرویس را به طور چشمگیری افزایش داده، اما شرکت‌ها می‌توانند در جهت رفاه رانندگان، درصد کمیسیون دریافتی را کاهش دهند.

همچنین می‌توان شرایطی را در نظر گرفت که افراد با سابقه کار بالا در تاکسی‌های اینترنتی کمیسیون کمتری پرداخت کنند تا با این کار هم از وفاداری این افراد تقدیر شود و هم درآمد آن‌ها افزایش پیدا کند.

حمایت‌های مادی و معنوی

چه رانندگان تازه‌کار و چه رانندگان با سابقه در تاکسی‌های اینترنتی به حمایت‌ها و طرح‌های حمایتی این شرکت‌ها اعتراض دارند. به عنوان مثال به ازای 200 کیلومتر مسافرت، هزینه بنزین آن ماه به حساب کاربران واریز می‌شود، اما این سهمیه در بسیاری از مواقع واریز نمی‌شود و به نوعی تکلیف آن مشخص نیست، به همین دلیل رانندگان نمی‌توانند بر روی دریافت هزینه بنزین حساب باز کنند.

همچنین بسیاری از طرح‌های حمایتی یا تشویقی شرایط سخت یا دشواری دارند که به سرانجام رساندن آن طرح‌ها و دریافت مبلغ تشویقی دشوار بوده و عملا نمی‌توان بر روی آن‌ها نیز حساب باز کرد.

نکته دیگر آن است که در نوع کسب‌و‌کار اینترنتی، این راننده است که خودرو را تهیه می‌کند و به همین دلیل کیفیت پایین خودروهای ایرانی و استهلاک خودرو در کوتاه مدت باعث افت چشمگیر کیفیت و قیمت خودرو می‌شود. البته شرکت‌های تاکسی اینترنتی در این زمینه مقصر نیستند اما می‌توانند شرایطی را ایجاد کنند که هزینه نگه‌داری و تعمیر خودرو برای رانندگان کاهش پیدا کند. به نظر می‌رسد خدمات فعلی باشگاه مشتریان کافی نیست و شرکت‌های تاکسی اینترنتی باید بیشتر به فکر خرج‌ها و هزینه‌های رانندگان خود باشند.

نظر شما در این باره چیست؟ شما به عنوان راننده چه مشکلی با اسنپ دارید که در این مقاله عنوان نشد؟ آیا از شرایط کاری خود در اسنپ و تپسی راضی هستید؟ نظرات خودتان را در همین بخش با ما به اشتراک بگذارید.

نوشته پای درد و دل رانندگان؛ بزرگ‌ترین مشکلات رانندگان با اسنپ و تپسی چیست؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

بازار کشور پس از ممنوعیت لوازم خانگی کره‌ای چگونه می‌شود؟

زمزمه‌های ممنوعیت واردات لوازم خانگی کره‌ای به کشور از اواخر شهریور و ابتدای مهرماه سال جاری به گوش می‌رسید اما در هفتم مهر، رئیس جمهور با ارسال نامه‌ای رسمی به آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب، از ایشان خواست تا دستور ممنوعیت واردات لوازم خانگی به کشور صادر شود.

در نامه آقای رئیسی به آیت‌الله خامنه‌ای ذکر شده بود که واردات لوازم خانگی کره‌ای کمر تولیدکنندگان ایرانی را شکسته و مانع رشد آن‌ها می‌شود. پس از ارسال این نامه، رهبر انقلاب به صورت رسمی دستور دادند که واردات هرگونه لوازم خانگی کره‌ای به کشور ممنوع است. این دستور شامل تمام برندهای بزرگ و کوچک کره‌ای می‌شود. برخی در ابتدا تصور می‌کردند که تنها واردات محصولات ال‌جی و سامسونگ به کشور ممنوع شده اما طبق دستور آیت‌الله خامنه‌ای، لوازم خانگی تولیدی تمام برندهای بزرگ و کوچک شامل سامسونگ، ال‌جی، دوو، هیوندای و غیره ممنوع است.

طبق این دستور شرکت‌های ایرانی همچنان می‌توانند برای ورود تکنولوژی و تامین قطعات با شرکت‌های کره‌ای همکاری داشته باشند، یعنی در حال حاضر مشکلی برای تولیدات برندهای مونتاژ کننده محصول ایرانی پیش نخواهد آمد.

انتشار این خبر واکنش‌های مختلفی را به همراه داشت، اکثر مردم و کارشناسان، ممنوعیت واردات لوازم خانگی کره‌ای را تکرار تجربه ممنوعیت خودرو به کشور برای رشد و شکوفایی صنعت خودرو کشور دانستند، تجربه‌ای که موفقیت قابل انتظاری را در پی نداشت و صنعت خودرو داخلی کشور به هیچ وجه نتوانسته رضایت خریداران را جلب کند.

اما کارشناسان حامی این طرح باور دارند که صنعت لوازم خانگی با صنعت خودرو تفاوت‌های بنیادی دارد و به همین دلیل تولید لوازم داخلی در کشور مانند طرح حمایت از صنعت خودرو، ناموفق نخواهد بود.

ممنوعیت لوازم خانگی قطعا تاثیرات گسترده‌ای بر بازار لوازم خانگی کشور می‌گذارد، بازاری که مستقیما با شرایط اجتماعی و معیشتی مردم در ارتباط است و حتی گرانی لوازم خانگی یکی از دلایل کاهش آمار ازدواج در کشور برشمرده می‌شود. از این رو قصد داریم تا نگاهی به ابعاد مختلف این تصمیم و تاثیر آن بر روی آینده بازار لوازم خانگی در کشور بیندازیم، با ما همراه باشید:

آیا لوازم خانگی کره‌ای به کشور وارد می‌شدند؟

پس از افزایش تحریم‌های دولت ترامپ بر علیه ایران در سال 97، واردات لوازم جانبی کره‌ای به کشور قطع شد. این تصمیمی بود که شرکت‌های کره‌ای گرفتند و دلیل آن در امان بودن از عواقب شکستن تحریم وضع شده از طرف آمریکا بر علیه ایران بود. البته در سال 97 خیلی از برندهای خارجی از کشور خارج شدند و لوازم خانگی کره‌ای همچون سامسونگ و ال‌جی تنها تعدادی از این برندها بودند.

اما همانطور که می‌دانید لوازم خانگی کره‌ای طی این سال‌ها همچنان در بازار ایران حضور داشتند. حتی همین حالا می‌توانید لوازم آشپرخانه یا صوتی و تصویری سامسونگ و ال‌جی را در بازار پیدا کنید.

پس از آنکه سامسونگ و ال‌جی اعلام کردند که دیگر واردات رسمی به کشور نخواهند داشت، واردات محصولات این دو برند به صورت غیرقانونی به کشور افزایش پیدا کرد. یکی از راه‌های واردات لوازم خانگی کره‌ای به کشور از مبدا امارات بود. درواقع لوازم خانگی کره‌ای به امارات وارد و از آن‌جا به صورت غیررسمی وارد کشور می‌شدند. همچنین راه‌های دیگر مانند کولبری برای واردات غیررسمی محصولات کره‌ای به کشور وجود داشت و دارد که تاثیرات منفی بر روی بازار می‌گذارد.

ابتدا آنکه زمانی که یک کالا به صورت رسمی وارد کشور می‌شود، باید حق گمرکی و عوارض آن را پرداخت کند که این امر موجب به افزایش درآمد کشور می‌شود. همچنین شرکت‌ها به صورت رسمی در کشور حاضر بودند و برای کالاهای خود گارانتی رسمی و خدمات پس از فروش معتبر ارائه می‌دادند.

اما از زمانی که واردات رسمی برندهای کره‌ای و دیگر برندها به کشور قطع شده، تمام این لوازم به صورت قاچاق وارد کشور می‌شوند و عملا هیچ پولی برای گمرک یا عوارض ورود آن‌ها پرداخت نخواهد شد. همچنین به این ترتیب گارانتی و خدمات پس از فروش کالا به دست شرکت‌های واسطه و غیر رسمی می‌افتد که خدمات خوبی ارائه نمی‌دهند و به همین دلیل است که اعتراضات فراوانی نسبت به این نوع خدمات در کشور وجود دارد.

واردات قاچاقی کالا موجب ورود لوازم خانگی غیراصل و تقلبی شد، کالاهایی که شباهت زیادی به محصولات برند کره‌ای داشتند اما توسط شرکت‌های دست چندم تولید می‌شدند و تنها با لوگو برندهای کره‌ای در بازار ایران به فروش می‌رسیدند.

لوازم خانگی کره‌ای

ورود غیررسمی محصولات کره‌ای پس از سال 97 موجب شده تا پول‌های غیرشفاف و غیرقابل پیگیری برای واردات این محصولات استفاده شود که ضرر بزرگی به اقتصاد کشور وارد کردند.

اما حالا با ممنوعیت واردات لوازم خانگی کره‌ای می‌تواند به دو جهت حرکت کند، اول اینکه بلاتکلیفی که در این زمینه وجود داشت برطرف می‌شود. همچنین دست افراد سودجو و دارای رابطه برای واردات انحصاری و سفارشی محصولات و همچنین شرکت‌های واسطه برای دریافت هزینه جهت گارانتی و خدمات پس از فروش غیرواقعی قطع خواهد شد.

اما از طرفی ممکن است قانون به طور ناقص اجرا شود و شاهد تداوم و حتی افزایش واردات قاچاق لوازم خانگی کره‌ای به کشور باشیم. در این مسیر جیب یکسری از افراد سودجو پر‌پول‌تر از قبل می‌شود و به نوعی دلالی و قاچاق در هم تنیده تا شاهد مدیریت بازار لوازم خانگی توسط تعدادی افراد خاص دارای روابط خاص باشیم.

در این خصوص شاید برای قضاوت زود باشد اما تجربه نشان داده که معمولا این شکل قوانین به طور کامل و صحیح در کشور اجرا نمی‌شود و تنها باعث افزایش انحصار و سودآوری عده‌ای خواهد شد.

تولیدات داخلی، ملی نیستند!

برفرض آنکه مسئولین بتوانند به طور کامل جلوی واردات لوازم خانگی از کره‌ را بگیرند، موضوع دوم در این راه آن است که واقعا نمی‌توانیم برندهای داخلی را “ایرانی” بنامیم! واردات کالا از چین موضوع غریبی نیست، اکثر کشورهای دنیا به دلیل هزینه‌های سرسام‌آور تولید، ساخت کالاهای خود را به دست شرکت‌های معتبر چینی سپرده‌اند.

اما موضوع آن است که در ایران درصد زیادی از یک کالای تولیدی از چین وارد می‌شود به طور مثال ما در تولید تلویزیون تنها 20 درصد به تکنولوژی داخلی وابسته‌ایم و دیگر قطعات را از چین وارد می‌کنیم، همین موضوع شامل ساخت یخچال، جارو برقی، لباسشویی و موارد دیگر نیز می‌شود هر چند در ساخت دیگر قطعات اتکا به تکنولوژی و تولید داخلی بیش از 20 درصد و گاها بالای 50 درصد است.

لوازم خانگی کره‌ای

اما موضوعی که موجب نگرانی می‌شود آن است که به دلیل افزایش نرخ ارز و مشکلات اقتصادی کشور، تولیدکنندگان داخلی از چند سال پیش واردات قطعات درجه یک چینی را متوقف کرده و به واردات کالای درجه دو و سه چینی روی آورده‌اند. به این ترتیب هزینه تولید پایین مانده اما این اتفاق بر روی کیفیت لوازم خانگی داخلی تاثیر گذاشته است.

توقع مردم از کالای داخلی محصولی با کیفیت اما ارزان‌تر از نمونه خارجی آن است، اما وضع اقتصادی کشور اجازه تولید چنین محصولی را به تولیدکننده نمی‌دهد. همراه با افزایش قیمت ارز، قیمت ارز در نظر گرفته شده برای واردات یا ارز نیمایی نیز افزایش پیدا کرده و حالا به 22 هزار تومان رسیده است. به این ترتیب تفاوت چندانی میان نرخ ارز بازار و نرخ ارز بخش تولید وجود ندارد و قیمت نهایی محصولات افزایش پیدا می‌کند.

به این دلیل شرکت‌های تولیدکننده مجبور به کاهش کیفیت قطعات وارداتی و پایین آوردن هزینه تولید خواهند شد. در این زمان دیگر کالای خارجی هم برای رقابت وجود ندارد و همان بلایی که بر سر صنعت خودرو آمد در صنعت لوازم خانگی نیز تکرار می‌شود.

رشد و شکوفایی صنعت تولید لوازم خانگی صرفا به واردات قطعه وابسته نیست، تورم موضوع مهمی است که می‌تواند مانع از شکوفایی این صنعت شود و در صورتی که رقیبی برای رقابت نباشد، شاهد کاهش کیفیت تولیدات داخلی خواهیم بود.

استقبال از تولیدت خارجی بیشتر است

مردم هیچ مشکلی با کالای ایرانی ندارند، ما در برخی زمینه‌ها به خودکفایی رسیده‌ایم و کالای با کیفیت تولید می‌کنیم، به طور مثال برای خرید فرش همه به سراغ جنس ایرانی می‌روند یا در صنعت روشنایی نیز تولید به خودکفایی رسیده و شاهد رقابت برندهای داخلی هستیم ولی در برخی از حوزه‌ها مثل خودرو یا لوازم خانگی هنوز به این رشد و توسعه نرسیده‌ایم و با اجبار هم نمی‌توان مردم را به استفاده از یک محصول وادار کرد.

لوازم خانگی کره‌ای

در دو سال اخیر آمار رشد و تولید برندهای ایرانی افزایش مناسبی پیدا کرده، به عنوان مثال در سال گذشته تولید لوازم خانگی 78 درصد و امسال تاکنون 40 درصد افزایش پیدا کرده اما رکود سنگین بازار لوازم خانگی همچنان ادامه دارد و بسیاری از کالاهای تولید چند ماه پیش هنوز به فروش نرفته، به این ترتیب با افزایش هزینه‌ها، حتی کالاهای قدیمی نیز که با هزینه کمتر تولید شدند، با افزایش قیمت مواجه می‌شوند تا به سطح بازار برسند و این یک دوره باطل برای بازار لوازم خانگی کشور است.

در کنار این موارد بایدگفت که گزارش‌های فراوانی در خصوص کیفیت پایین لوازم خانگی تولید داخل وجود دارد به ویژه آنکه طول عمر این محصولات علی‌رغم تبلیغاتی که وجود دارد، بالا نیست و خدمات پس از فروش شرکت‌ها هم نیاز خریداران را برطرف نمی‌کند.

فریب آمارها را نخوریم

اگر بخواهیم به آمارها نگاه کنیم، وضعیت تولید در همه زمینه‌ها عالی است اما واقعیت چه؟ در زمینه لوازم خانگی اعلام شده که حدود 70 درصد بازار دست برندهای ایرانی است، اما دلیل این موضوع قطع همکاری مستقیم برندهای خارجی با بازار ایران و کاهش واردات لوازم کره‌ای به کشور است. در واقع همچون صنعت خودرو به دلیل کمبود کاهش واردات محصول، بازار به دست برندهای ایرانی افتاده واگر نه این برندها هرگز نتوانستند با وجود ارائه محصول با قیمت پایین‌تر، جای برندهای خارجی را پرکنند.

دقت داشته باشید اگر 70 درصد بازار به دست برندهای داخلی است پس چرا قاچاق کمر تولید را شکسته؟ زیرا رکود سهم برندهای ایرانی شده و حداقل استقبالی که از بازار لوازم خانگی می‌شود سهم محصولات قاچاق برندهای خارجی است. این خود نشان می‌دهد که مردم به شکلی که باید به برندهای ایرانی اطمینان ندارند و با وجود قیمت بالای کالاهای قاچاق خارجی، همچنان ترجیح می‌دهند از این محصولات استفاده کنند.

لوازم خانگی کره‌ای

برندهای ایرانی ظرفیت لازم برای به دست گرفتن کامل بازار را ندارند و حالا با ممنوعیت واردات کالاهای خارجی عملا رقابت بر سر کیفیت از بین رفته و خریداران باید هرآنچه که دربازار وجود دارد را به اجبار خریداری کنند.

درضمن اگر طی یک تا دو سال آینده محصولات داخلی به شکلی که پیش‌بینی شد فروش نداشته باشد و رکود بازار سنگین‌تر شود، با مشکل ورشکستگی و کالاهای تولید شده و روی دست مانده برندهای ایرانی مواجه خواهیم بود که نتیجه‌ای جز از دست رفتن سرمایه و بی‌کاری کارگران ایرانی ندارد.

نوشته بازار کشور پس از ممنوعیت لوازم خانگی کره‌ای چگونه می‌شود؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اگر اینترنت نباشد چه بلایی سر کره زمین می‌آید؟

بررسی دنیای بدون اینترنت؛ اگر اینترنت قطع شود یا وجود نداشته باشد چه بخش‌هایی از زندگی انسان تحت تاثیر قرار می‌گیرد؟

اینترنت برای هر کدام از انسان‌ها معنی و مفهوم متفاوتی دارد. اینترنت برای برخی منبع درآمد است و زندگی آن‌ها با اینترنت گره خورده است، برخی تنها از اینترنت برای بررسی کردن شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها استفاده می‌کنند و استفاده محدودی از این شبکه جهانی دارند و برخی شاید در طول روز تنها 5 دقیقه برای اینترنت وقت بگذارند، شاید هم اصلا کاری با اینترنت نداشته باشند.

اما جدا از میزان ورود اینترنت به زندگی روزمره انسان‌ها، باید اعتراف کنیم که اینترنت، جهان و مردمش را تغییر داده است. بسیاری از کسب‌و‌کارها، تفکرات، روش‌های زندگی، رفتار و اعمال ما کاملا از اینترنت نشات می‌گیرد و اینترنت همه‌چیز کره زمین را تغییر داده است.

حتی می‌توان گفت محیط زیست نیز تحت تاثیر اینترنت قرار گرفته، به طوری که اگر اینترنت نباشد قطعا محیط زیست نیز آسیب خواهد دید. به طور کلی اگر اینترنت نباشد همه مردم آسیب می‌بینند، شاید تاکنون به این موضوع فکر نکرده باشید که با نبود اینترنت چه اتفاقات وحشتناکی بر سر مردمی که به اینترنت عادت کرده‌‌اند، می‌آید.

البته اینترنت تاثیر تماما مثبتی بر روی زندگی ما نگذاشته است، این شبکه جهانی آسیب‌های فراوانی نیز به زندگی بشر وارد کرده اما یک جدال همیشگی میان طرفداران و مخالفان اینترنت وجود دارد و آن است که آیا اینترنت تاثیر مثبت بر روی زندگی انسان‌ها گذاشته یا تاثیر منفی؟؟

برای آنکه واقعا به تاثیر اینترنت بر روی زندگی انسان بپردازیم باید اینترنت را از زندگی حذف کنیم، بله… بیایید فرض کنیم یک روز صبح از خواب بیدار شدید و فهمیدید که اینترنت برای همیشه قطع شده است، حال چه کار خواهید کرد؟ قطع اینترنت ابعاد بسیار زیادی دارد که که می‌تواند بر روی بخش‌های مختلف زندگی انسان‌‌ها تاثیر بگذارد.

ارتباطات اجتماعی

شاید اولین تاثیر جدی قطع اینترنت بر روی زندگی ما زمانی باشد که به شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها دسترسی نداشته باشیم و نتوانیم دیگران را از خبر مهم قطع اینترنت با خبر کنیم. این عادتی است که بسیاری از ماها داریم و در صفحه شخصی یا گروه‌های خانوادگی، اخبار مهم را باز نشر می‌کنیم. در ادامه این اتفاق حتی فرصت این را پیدا نمی‌کنیم تا در مورد قطع اینترنت با یکدیگر صحبت کنیم و نظرات خودمان را به اشتراک بگذاریم.

از طرفی شبکه‌های اجتماعی فضایی را برای ما ایجاد کرده تا از دوستان دور و آشنایانی که شاید تنها یک بار در طول سال‌ آن‌ها را می‌بینیم، بیشتر خبر داشته باشیم. دنبال کردن دوستان دور و نزدیک یا آشنایان باعث می‌شود با افرادی که خیلی ارتباط نزدیکی نداشتید، صمیمی‌تر شوید و بیشتر درگیر زندگی شخصی آن‌ها، افکار و عقایدشان بشوید. همچنین خیلی از افراد دوستان قدیمی‌شان را در فضای مجازی دنبال می‌کنند، یا زمانی که با چند نفر همکار هستند آن‌ها را دنبال کرده و پس از پایان کار و همکاری نیز این دنبال کردن ادامه‌دار خواهد بود، بنابراین در آینده می‌توانید همچنان با همکاران و دوستان خود در ارتباط بمانید.

با قطع اینترنت همه این موارد از بین می‌رود، دیگر نه پیامی در شبکه‌های اجتماعی رد و بدل می‌شود و نه می‌توانید از دوستان خود خبر بگیرید، تنها راهی که باقی می‌ماند این است که مانند قدیم‌ها تماس تلفنی برقرار کنید و با یکدیگر گفتگو داشته باشید. با این سبک زندگی قطعا ارتباط شما با خیلی از دوستان قدیمی و آشنایان دور بسیار کمرنگ می‌شود و بازمی‌گردید به زمانی که سالی یک بار بیشتر همدیگر را نمی‌دیدید.

در نقطه مقابل ارتباط تصویری که طی این چند سال واقعا متداول شده از بین می‌رود، به این ترتیب اگر شما از همسرتان، دوست‌تان، خانواده‌تان یا هر شخص دیگری دور باشید هیچ راهی ندارید که او را ببینید، تنها می‌توانید صدایش را از پشت تلفن بشنوید. البته می‌توان به فناوری MMS متوصل شد اما آن فناوری حداقل در زمان ما خیلی پیشرفته نبود که بتوانیم به راحتی چند تصویر با کیفیت یا ویدیو ارسال کنیم.

کسب و کار

با قطع اینترنت حداقل 30 درصد مردم دنیا به یکباره بی‌کار می‌شوند. فقط کافیست به دور و بر خود نگاه کنید تا ببینید چه مقدار از کسب‌وکار‌های امروزه به طور مستقیم با اینترنت سر و کار دارد. بسیاری از کسب‌و‌کارها نیز هستند که به طور غیر مستقیم با اینترنت مرتبط هستند و تمامی آن‌ها ضرری بزرگ را متحمل خواهند شد. اگر همین امشب اینترنت قطع شود، افرادی که سایت یا کسب و کار آنلاین دارند، در شبکه‌های اجتماعی ادمین هستند، کارمندان دورکار دارند و غیره، همگی تحت تاثیر قرار خواهند گرفت.

دورکاری یا فریلنسری خود یک سبک درآمدزایی محسوب می‌شود که کاملا به اینترنت وابسته است و در صورت نبود اینترنت افراد زیادی در شهرهای کوچک و دورافتاده نیز بی‌کار خواهند شد.

تازه در این بین، کسب‌و‌کار تعداد زیادی دقیقا در خود اینترنت شکل گرفته، مثلا اینفلوئنسرها و یوتیوبرها به طور 100 درصد با اینترنت سروکار دارند و با قطع اینترنت تمامی این کسب‌و‌کارها و سال‌ها علم و تلاشی که برای آن‌ها کشیده شده از بین خواهد رفت. شرکت‌های بزرگی مانند دیجی‌کالا و اسنپ باید به طور کلی کسب و کار خود را تغییر دهند و همچنین سایت‌‌های اینترنتی مانند آی‌تی‌رسان به کار مطبوعاتی چاپی روی خواهند آورد.

به این ترتیب شغل‌هایی مانند داشتن مجله هفتگی و روزنامه که در حال نابودی هستند، مجددا شکوفا می‌شوند و تعداد زیادی از افراد بیکار متقاضی این کارها خواهند بود، یعنی یکی از مشکلاتی که نبود اینترنت ایجاد می‌کند آن است که نیروهای متخصص با تغییر کار به دنبال مشاغل جدید خواهند رفت، مشاغلی که ظرفیت این همه نیروی بیکار را ندارد و در نهایت باز هم تعداد زیادی از افراد بی‌کار خواهند ماند.

فرض کنید این تعداد بالا از نیروهای متخصص بی‌کار بخواهند به کسب‌و‌کارهای دیگر بروند و یا روش جدیدی را برای کسب درآمد انتخاب کنند، قطعا اتفاق خوشایندی برای این حجم از نیروهای متخصص رخ نمی‌دهد و کشور با یک بحران جدید روبه‌خواهد شد، اتفاقی که پس از اجرای طرح صیانت نیز ممکن است رخ دهد.

آموزش

آموزش یکی از مواردی است که به تازگی بُعد اینترنتی آن شکوفا شده و در صورت نبود اینترنت باید به روش‌های سنتی آموزشی بازگردیم. در حال حاضر تقریبا 100 درصد دانشجویان در کشور و در سراسر جهان بدون اینترنت نمی‌توانند دوران تحصیل خود را بگذرانند. وجود اینترنت موجب شده تا دسترسی به منابع مختلف بسیار آسان شود و دیگر لازم نباشد برای دانستن یک موضوع به کتابخانه‌ها بروید و در کتاب‌ها دنبال یک موضوع بگردید.

در کنار این موارد، آموزش مجازی طی یک سال و نیم اخیر رشد و نمو پیدا کرده و قطعا از این به بعد بخشی از آموزش در مدارس و دانشگاه‌ها به صورت مجازی پیش خواهد رفت. به جز این موارد اگر سوالی در ذهن‌تان وجود دارد، حال در هر مورد و زمینه‌ای که باشد، به راحتی با یک سرچ در اینترنت می‌توانید به جواب سوال خود برسید. اصلا محدودیتی ندارد که سوال در ذهن شما مربوط به چه حوزه‌ای است. اگر در خصوص یک بیماری، آشپزی، روش رد کردن یک مرحله در یک بازی، خرید وسایل مختلف، قیمت یک محصول، قوانین مختلف مانند قوانین بیمه، تلفن همراهی که دارید از آن استفاده می‌کنید، یک موضوع فنی در خودرو و هر مسئله‌ای سوال داشته باشید با جستجو در اینترنت می‌توانید به پاسخ سوال خود برسید. اما اگر اینترنت نباشد همانطور که گفتیم، یا باید با یک خبره در آن زمینه مشورت کنید و یا آن که در منابع مطالعاتی در خصوص آن موضوع تحقیق کنید.

اقتصاد

در صورت نبود اینترنت باید به سیستم بانک‌داری 20 سال پیش بازگردیم، جایی که بانک‌ها ارتباط چندانی با یکدیگر نداشتند، خبری از شبکه شتاب و شاپرک نبود و شما تنها با پول نقد می‌توانستید خرید کنید. البته در این صورت تولید پول و اسکناس نیز افزایش پیدا می‌کرد که خبر خوبی برای درختان کره زمین نیست.

اما جدا از بحث محیط زیست، سیستم خرید و پرداخت بسیار دشوارتر از امروز پیش می‌رفتد، شما نمی‌توانستید به راحتی پول جا به جا کنید، نمی‌توانستید از یک کشور دیگر یا یک فروشگاه در شهری دیگر جنس خریداری کنید. تمامی پرداخت‌ها با اسکناس و چک انجام می‌شد که بسیار دست و پا گیر بودند و آزادی مالی امروز را به ما نمی‌دادند و شیوه‌های تجارت کمپانی‌های بزرگ به روش‌های سنتی باز می‌گشت.

همچنین روابط تجاری دیگر با ایمیل و از طرفی کنفرانس‌های آنلاین پیگیری نمی‌شود و برای هر قرارداد باید دو طرف یک نماینده را بر سر میز مذاکره بفرستند.

محیط زیست

در ابتدای مقاله گفتیم که نبود اینترنت قطعا به محیط زیست و کره زمین آسیب می‌زند. فرض کنید دیگر نتوانید خدمات بانکی خود را به صورت آنلاین انجام دهید، یا آن که مجبور باشید برای خرید هر قلم جنس کوچک یا بزرگی به بازار بروید. نمی‌توانید برای علایم بیماری که در بدن خود احساس می‌کنید، در اینترنت جستجو کنید یا مشاوره اینترنتی بگیرید و مجبور می‌شوید حتما سری به مطب دکتر بزنید. فرض کنید تمام خدماتی که در حال حاضر می‌توانید آنلاین انجام دهید، غیرفعال شود.

به این ترتیب در ابتدا سفرهای درون شهری به شدت افزایش پیدا می‌کند، زیرا شما برای انجام هر کاری مجبور هستید خودتان شخصا به بیرون بروید، در این حال مصرف سوخت و آلودگی‌های زیست محیطی به شدت افزایش پیدا می‌کند. در عین حال ترافیک به ویژه در شهرهای بزرگ نیز حداقل 20 درصد افزایش پیدا خواهد کرد.

کارهای کاغذی یا اصطلاحا کاغذبازی‌های اداری مانند گذشته متداول می‌شود و با رشد استفاده از مطبوعات، میزان استفاده از کاغذ به شدت افزایش پیدا کرده و این به معنای قطع درختان بیشتر در سراسر دنیاست و همچنین روزانه به میزان تولید زباله نیز اضافه می‌شود.

حتما شنیده‌اید که طی یک سال و نیم گذشته به دلیل شیوع ویروس کرونا و کاهش عبور و مرور مردم، فعالیت واحد‌های صنعتی و شیمیایی و فعالیت‌های مخرب زیست محیطی، زمین نفسی دوباره کشیده و رشد گونه‌های گیاهی و حیوانی در بسیاری از مناطق کشور و جهان افزایش پیدا کرده است.

باید قبول کنیم که اینترنت ما را در خانه نگه می‌دارد و اوقات تفریحی خوبی برای ما به وجود می‌آورد. اگر اینترنت از بین برود، دیگر ما مانند قدیم در خانه نمی‌مانیم و فعالیت‌های فیزیکی بیشتری انجام می‌دهیم که این مورد هرچند اثرات مثبت متعددی دارد اما قطعا به ضرر محیط زیست خواهد بود.

سلامت فیزیکی و روانی

در این خصوص بسیاری از کارشناسان متفق‌القول بارها اعلام کرده‌اند که کاهش استفاده از اینترنت و اپلیکیشن‌های وابسته به آن، موجب کاهش سلامت ما می‌شود. اینترنت موجب شده که ساعت‌ها پای کامپیوتر شخصی یا تلفن همراه بمانیم که این اتفاف آسیب بسیار جدی به چشم، گردن، کمر، مفاصل و حتی مغز وارد می‌کند.

همانطور که گفتم، اینترنت ما را خانه نشین یا ساکن کرده است. قطعا در صورت نبود اینترنت دقایق استفاده ما از تلفن همراه و رایانه شخصی کاهش پیدا می‌کند و این برای سلامت فیزیکی بدن ما بسیار اهمیت دارد.

در همین راستا سلامت روان نیز با وجود شبکه‌های اجتماعی تحت تاثیر قرار گرفته است. شبکه‌های اجتماعی در کنار مزایایی که دارند باعث می‌شوند ما خودمان را به طور متداول با دیگران مقایسه کنیم و سطح زندگی خودمان را با افراد دیگر بسنجیم. این اتفاق موجب افزایش حس افسردگی، کاهش اعتماد به نفس، سرخوردگی، احساس نیاز به توجه، از بین رفتن خلاقیت در روابط اجتماعی واقعی و تشویش‌های روانی خواهد شد.

به ویژه آنکه این روزها مدام با اخبار منفی رو به رو هستیم و ذهنمان گاها درگیر مواردی می‌شود که شاید ارتباطی با ما نداشته باشد ولی ذهنمان را درگیر می‌کند.

در نقطه مقابل در حال حاضر با وجود اینترنت دسترسی به مطالب مهم انگیزشی، مشاوره‌های آنلاین و از همه مهم‌تر پلتفرم‌های ورزش در خانه و کنترل تغذیه آنلاین بسیار رشد پیدا کرده و افرادی که واقعا به سلامت خود اهمیت می‌دهند با وجود اینترنت می‌توانند به فیزیک ایده‌آل خود برسند.

محدودیت در تمامی موارد

همانطور که اینترنت در تمامی ابعاد زندگی ما نفوذ پیدا کرده، نبود آن نیز باعث محدودیت در ابعاد مختلف زندگی‌مان می‌شود. با نبود اینترنت دیگر اتفاقی به نام دانلود را تجربه نخواهیم کرد. به این ترتیب برای نصب اپلیکیشن باید پکیج‌های مختلف نرم‌افزاری را از شرکت‌های نرم‌افزاری خریداری کنیم. همچنین مانند دهه 80 دیگر نمی‌توانیم موسیقی یا فیلم دانلود کنیم، باید به سراغ ویدیو کلوپ‌ها رفته یا از دوستان و آشنایان سی‌دی یا فایل فیلم را بگیریم. اگر یادتان باشد، زمانی آهنگ‌ها و کلیپ‌های جالب را برای یکدیگر بلوتوث می‌کردیم، در صورت نبود اینترنت به آن زمان باز خواهیم گشت.

البته محدودیتی که ما گفتیم تنها در خصوص دانلود نیست، به عنوان مثال شما به دنبال یک ایده برای نقاشی، طراحی دکوراسیون یا هر چیز دیگری هستید، می‌توانید آن را در اینترنت پیدا کنید. فرض کنید می‌خواهید لباس بخرید، قطعا در فروشگاه‌های آنلاین تنوع بسیار بیشتری از فروشگاه‌های محل یا شهرتان می‌توانید پیدا کنید. با اینترنت همه‌چیز در دسترس‌تان است و هیچ محدودیتی برای یادگیری، آموزش، ایده‌برداری، خلاقیت و غیره ندارید، اگر اینترنت نباشد چه؟؟

از طرفی حتی تفریح ما نیز محدود خواهد شد، در حال حاضر همه افراد زمان زیادی در اینترنت می‌گذارنند و این بخشی از اوغات فراغت آن‌هاست اما نبود اینترنت تمامی این موارد را از بین می‌برد.

نبود اینترنت ابعاد بسیار گسترده‌تری دارد که برای پرداختن به آن باید چندین مقاله نوشت اما به طور واضح اینترنت زندگی انسان را راحت‌تر کرده و نبود آن ما را به دوران سخت و دشوار گذشته خواهد برد. اینترنت در تمام ابعاد زندگی به جز سلامت فیزیک و روان تاثیر مثبت گذاشته است که این موضوع به راحتی قابل چشم پوشی نیست.

اینترنت فعالیت انسان را راحت‌تر کرده و به برخی از دشواری‌های ما پایان داده است، در عصر حاضر دسترسی آسان به منابع اطلاعاتی برای افزایش آگاهی، علم و آموزش به طور جدی دگرگون شده و شما هر چیزی را که بخواهید در دسترس خود دارید، حال بستگی دارد بخواهید از این فناوری به درستی استفاده کنید یا خیر اما تاثیر اینترنت بر روی زندگی انسان مثبت بوده است.

نوشته اگر اینترنت نباشد چه بلایی سر کره زمین می‌آید؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مسئولیت اجتماعی همراه اول چگونه به رشد صنایع دیگر کمک می‌کند؟

مسئولیت اجتماعی، معنی و مفهومی نسبتا نوین در دنیای تجارت محسوب می‌شود. این مفهوم نشان می‌دهد که در کسب‌و‌کارها و بیزینس‌های مختلف، تنها جذب مشتری، فروش کالا و سودآوری اهمیت ندارد، بلکه مفاهیم بسیار بزرگ‌تر از جمله حمایت از محیط زیست، حفظ اکوسیستم کره زمین، رشد فرهنگی و اقتصادی جامعه، حقوق کارگران، رفع محرومیت و ناعدالتی‌ها و غیره نیز جزو اهداف اجتماعی شرکت‌های بزرگ و کوچک تعیین شده و برای سرمایه‌گذاران و مدیران این مجموعه‌ها اهمیت فراوانی دارد.

البته مسئولیت اجتماعی صرفا برای شرکت‌ها و بیزینس‌های بزرگ و کوچک نیست، هر کدام از ما می‌توانیم عضوی از جامعه‌ای باشیم که مسئولیت‌های اجتماعی برای آن اهمیت دارد و رشد و پیشرفت جمعی را به پیشرفت انحصاری ترجیح می‌دهد.

مسئولیت اجتماعی ما می‌تواند برداشتن یک زباله از روی زمین و انداختن آن به داخل سطل زباله باشد. هر شخصی می‌تواند بر اساس توانایی‌هایی که دارد نقش خود را در اجرای مسئولیت‌های اجتماعی ایفا کند.

مسئولیت‌های اجتماعی برندهای بزرگ

اما این موضوع برای شرکت‌های بزرگ و قدرتمند بسیار متفاوت است، زیرا شرکت‌ها و برند‌های قدرتمند با استفاده از ظرفیت‌های منابع مالی و انسانی خود می‌توانند تاثیر شگرفی در یک جامعه ایجاد کنند. این راهی است که برند‌های بزرگ طی نیم قرن اخیر در پیش گرفته‌اند، آن‌ها در راستای مسئولیت اجتماعی خود به مردم، جامعه و محیط زیست کمک می‌کنند تا رشد جمعی شکل بگیرد و همگی در راه پیشرفت قدم بردارند.

اجرای درست نقش مسئولیت اجتماعی در میان شرکت‌های بزرگ ایرانی نیز یکی از مهم‌ترین اهداف این شرکت‌ها محسوب می‌شود، تنها کافیست به یک سال و نیم گذشته نگاه کنیم که چگونه شرکت‌ها، برند‌ها و کسب‌و‌کارهای قدرتمند به کمک مردم آمدند تا در زمینه مقابله با ویروس کرونا، یاری کننده باشند. مسئولیت اجتماعی طی دوران پاندمی کرونا به سه بخش اصلی پیشگیری و درمان، آموزش مجازی و احیای کسب‌و‌کارها تقسیم می‌شد.

مسئولیت اجتماعی همراه اول در دوران کرونا

شرکت همراه اول، به عنوان بزرگ‌ترین اپراتور تلفن همراه در کشور، یکی از بزرگ‌ترین و برجسته‌ترین شرکت‌های ایرانی در حوزه مسئولیت اجتماعی طی دوران کرونا بود. همانطور که می‌دانید اپلیکیشن شاد مدتی پس از فراگیری ویروس کرونا توسط همراه اول راه‌اندازی و در دسترس دانش آموزان در سراسر کشور قرار گرفت.

اپلیکیشن شاد راهی نجات‌بخش برای مسئله آموزش آنلاین در کشور بود، زیرا تا پیش از شیوع ویروس کرونا آنطور که شاید و باید به این حوزه توجه نشده بود و پس از شیوع ویروس کرونا در کشور، همه وزارتخانه‌ها و بخش‌های مربوط به آموزش با شوکی بزرگ مواجه شدند. اما همراه اول در راستای مسئولیت اجتماعی خود و بدون کسب درآمد، شبکه بزرگ شاد را با کمک وزارت آموزش و پرورش راه‌اندازی کرد و اینترنت آن برای تمام دانش آموزان در سراسر کشور رایگان شد.

نقش بزرگ همراه اول در اجرای آموزش آنلاین در سراسر کشور بر هیچکس پوشیده نخواهد بود، زیرا اپلیکیشن شاد به همه دانش آموزان در پایتخت تا مناطق محروم کمک کرد تا در دوران شیوع کرونا بتوانند درس بخوانند.

راه‌اندازی سیستم کمک داور ویدیویی توسط همراه اول

اما همراه اول همچنان اهداف خود را در حوزه مسئولیت اجتماعی دنبال می‌کند و قرار نیست متوقف شود. هفته گذشته بود که خبر انعقاد قرارداد میان همراه اول و فدراسیون فوتبال برای تجهیز ورزشگاه‌های کشور به سیستم کمک داور ویدیویی یا وار (VAR) منتشر شد. متاسفانه طی یک سال اخیر، اجرای سیستم کمک داور ویدیویی در فدراسیون فوتبال به یک چالش تبدیل شده بود و خطر از دست رفتن میزبانی برای مسابقات ملی و باشگاهی فدراسیون فوتبال را تهدید می‌کرد.

اما با کمک همراه اول، قرارداد پروژه تجهیز 12 استادیوم کشور به تکنولوژی کمک داور ویدیویی بین این اپراتور و فدراسیون فوتبال کشور بسته شد و به همت همراه اول تا سال 1401 تکنولوژی کمک داور ویدیویی را در 12 استادیوم کشور خواهیم داشت. نکته مهم آن است که همراه اول در حالی به کمک فدراسیون فوتبال آمده و مسئولیت راه‌اندازی کمک داور ویدیویی در 12 استادیوم کشور را به عهده گرفته که همچون اجرای اپلیکیشن شاد، از این پروژه ذی‌نفع نیست و هدف همراه اول در راستای مسئولیت اجتماعی این اپراتور، تحقق رویای دیجیتال برای تمامی مردم کشور است.

تاثیر مسئولیت اجتماعی شرکت‌های بزرگ بر دیگر صنایع

مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها و برندهای بزرگ و قدرتمند همچون همراه اول تاثیر بسزایی بر دیگر صنایع دارد. در همین دو نمونه ذکر شده از همراه اول تاثیر پروژه مسئولیت‌ اجتماعی این اپراتور بر حوزه آموزش و ورزش واضح و مبرهن است.

با فعالیت‌های شرکت‌های بزرگی مانند همراه اول، تحقق رویای دیجیتال روز به روز برای مردم ملموس‌تر می‌شود. فکر کنید اگر توسعه اینترنت همراه به مانند امروز پیشرفت نداشت وضعیت کسب‌و‌کار تاکسی‌های آنلاین امروز به چه صورت بود؟ آیا این کسب‌و‌کارها همچون امروز توسعه یافته و پرسود بودند؟ قطعا خیر. به همین ترتیب مسئولیت‌های اجتماعی شرکت‌های بزرگ نیز می‌تواند به شکل مستقیم و غیرمستقیم بر روی توسعه و پیشرفت انواع صنایع و کسب‌و‌کارها تاثیرگذار باشد.

توجه به ظرفیت شرکت‌های بزرگ در توسعه صنایع دیگر

اما در این راه موانعی وجود دارد که شرکت‌های بزرگی مانند همراه اول را از میزان تاثیرگذاری حقیقی و استفاده از ظرفیت‌های نهفته آن وا می‌گذارد. متاسفانه شبکه اپراتوری در حال حاضر ضعف‌هایی دارد که با توجه و عنایت ارگان‌های دولتی می‌توان این ضعف‌های زیرساختی را رفع نمود اما تاکنون آنطور که باید به این مسئله توجه نشده است.

رشد و توسعه اپراتور اول ایران به عنوان یکی از تاثیرگذارترین شرکت‌های کشور می‌تواند تاثیر مستقیمی بر رشد اجتماعی و تحقق رویای دیجیتال داشته باشد. با توجه به سرعت رشد و پیشرفت مجامع جهانی، برای رفع عقب ماندگی در این زمینه باید به شرکت‌های ارتباطی و تکنولوژی محور کمک کنیم با افزایش ظرفیت‌های خود در رشد و توسعه دیگر صنایع نیز تاثیرگذار باشند.

تحول و گسترش صنایع بزرگ وابسته به رشد و توسعه شرکت‌های تکنولوژی محور و بازیگران اصلی حوزه فناوری در کشور است، شرکت‌هایی مانند همراه اول که در راستای انجام وظایف اساسی و مسئولیت‌های اجتماعی خود، به رشد دیگر صنایع، شرکت‌ها، سازمان‌ها، استارتاپ‌ها و در نهایت جامعه کمک می‌کنند باید مورد حمایت ارگان‌های دولتی قرار گیرند تا از ظرفیت‌های نهفته آن‌ها برای رسیدن به اهداف مهم مانند شهر هوشمند استفاده شود.

نوشته مسئولیت اجتماعی همراه اول چگونه به رشد صنایع دیگر کمک می‌کند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نگاهی جامع به عملکرد شبکه شاد پس از ۱۷ ماه

در این گزارش با نگاهی به شبکه آموزش دانش آموزی “شاد” عملکرد شبکه شاد را پس از 17 ماه بررسی خواهیم کرد.

در اواخر بهمن سال 98 بود که شیوع کرونا در ایران شدت گرفت و قرنطینه خانگی در سراسر کشور اجرا شد. قرنطینه خانگی برابر بود با تعطیل شدن کلاس‌های درس مدارس، به همین جهت وزارت آموزش و پرورش با همکاری وزارت ارتباطات، دست به راه‌اندازی پلتفرمی جامع و کامل برای یکپارچه‌سازی آموزش آنلاین در کشور زدند.

نتیجه این همکاری شبکه آموزش دانش‌آموزی یا همان اپلیکیشن شاد بود. شبکه شاد در اواخر فروردین 99 عرضه شد و حالا 17 ماه است که در بخش آموزش آنلاین در کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اپلیکیشن برای دو سیستم عامل اندروید و iOS عرضه شده، نسخه تحت وب آن نیز در دسترس است و می‌توان از آن استفاده کرد.

البته وزارت آموزش اعلام کرده بود که همراه با شروع سال تحصیلی 1400-1401 نسخه ویندوز این شبکه نیز عرضه می‌شود اما فعلا این اتفاق رخ نداده است. با این حال نسخه جدید شبکه شاد با ظرفیت‌های جدید نیز به زودی و تا قبل از پایان سال منتشر خواهد شد.

شبکه شاد

شبکه شاد توسط تیم برنامه‌نویسی همراه اول تولید شد، این اپلیکیشن از همان ابتدا مشکلات متعددی داشت که البته اکثر آن‌ها به مرور زمان رفع شدند، علی‌رغم وجود برخی ایرادات، شبکه شاد توانست بار بخش اعظمی از آموزش کشور را در دوران کرونا به دوش بکشد.

بسیاری از مدارس دولتی در تهران و دیگر شهرهای کشور استفاده از شاد را در دستور کار خود قرار دادند، در عین حال آپدیت‌های مختلفی برای شاد عرضه شد تا ظرفیت‌های این اپلیکیشن ارتقا پیدا کند. هر چند شبکه شاد در نهایت رضایت 100 درصدی معلمان و دانش آموزان را به دست نیاورد اما به ویژه در تابستان سال 99 بروزرسانی‌های خوبی دریافت کرد و وضعیت این اپلیکیشن برای سال تحصیلی 99-1400 بسیار بهتر شد.

ماهیت شبکه شاد:

با اینکه مسئولین وزارت آموزش و پرورش اصرار دارند که شبکه شاد در دسته شبکه‌های اجتماعی قرار دارد اما ورود به این شبکه همچون شبکه‌های اجتماعی آسان نیست. البته شبکه شاد برای برقراری ارتباط میان مدیر، معلم و دانش آموز طراحی شده و به همین دلیل استفاده از آن برای معلمین، دانش آموزان و مدیران متفاوت است.

در این شبکه ابتدا مدیران مدارس باید اطلاعات معلمین و کلاس‌بندی‌ها را وارد کنند تا فضای مجازی مدرسه شکل بگیرد، سپس معلمان ثبت نام می‌کنند و با وارد کردن اطلاعات خواسته شده، به کلاس‌های خودشان هدایت خواهند شد. در نهایت این دانش آموزان هستند که باید در سامانه شاد احراز هویت شده و وارد کلاس شوند. البته تمامی این مراحل منوط به آن است که مدیر مدرسه اطلاعات معلمین و دانش آموزان را به درستی وارد سامانه کرده باشد.

اینترنت رایگان و سیمکارت ویژه همراه اول

برای فعال‌سازی اینترنت رایگان شاد همراه اول باید کد #131*100* را بزنید، همچنین اینترنت شاد برای ایرانسل و رایتل رایگان است. با این وجود همچنان برخی دانش‌آمو‌زان نسبت به این موضوع معترض هستند. در عین حال بسیاری از دانش آموزان از شبکه شاد استفاده می‌کنند و طی یک سال و نیم گذشته آموزش‌های درسی خود را به صورت آنلاین از شاد دریافت کرده‌‌اند.

به تازگی مهدی اخوان بهابادی، مدیرعامل همراه اول اعلام کرده که این اپراتور برای خانواده‌هایی که سیمکارت همراه اول ندارند و می‌خواهند از اینترنت رایگان شاد بهره‌مند شوند، می‌توانند از سیمکارت‌های ویژه تهیه شده استفاده نمایند که از مبادی رسمی فروش اپراتور اول قابل خریداری است.

شاد یک شبکه مثبت و ماندگار

نظر مسئولان در خصوص اپلیکیشن شاد با نظر اغلب دانش آموزان متفاوت است، سرپرست وزارت آموزش و پرورش، اپلیکیشن شاد را یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای نظام در دوران کرونا می‌داند. علیرضا کاظمی چندی پیش با حضور در مرکز مانیتورینگ شاد اعلام کرد:

با این اپلیکیشن امکان دسترسی دانش آموزان از محروم‌ترین مناطق به بهترین تدریس‌ها فراهم شده است.

وی اعلام کرد که با وجود بدهی وزارت ارتباطات به همراه اول، اپلیکیشن شاد در سال تحصیلی جدید همچنان رایگان خواهد بود، همچنین در نسخه جدید شاد ظرفیت‌های جدیدی برای معلمان برتر کشور فراهم شده تا بتوانند توانمندی‌های خود را به سراسر کشور عرضه کنند. همراه اول از شبکه شاد تا کنون یک ریال درآمد نداشته و این پروژه را با نگاه مسئولیت اجتماعی خود به صورت رایگان انجام داده است.

فعالیت شاد پس از پایان کرونا ادامه پیدا می‌کند

سرپرست وزارت آموزش و پرورش در خصوص استفاده از شاد پس از حضوری شدن مدارس تاکید کرد که بازگشت به گذشته امکان پذیر نیست، از این رو حتی پس از دوران کرونا تحصیل هم به صورت حضوری و هم آنلاین از طریق شاد ادامه پیدا خواهد کرد.

از طرفی عیسی زارع پور، وزیر ارتباطات در جلسه اخیر این وزارتخانه با همراه اول و وزارت آموزش و پرورش اعلام کرد که باید ظرفیت‌های شبکه شاد به شکلی افزایش پیدا کند که حتی یک نفر هم برای استفاده از این اپلیکیشن دچار مشکل نشود. همچنین او با قدردانی از زحمات همراه اول و وزارت آموزش و پرورش گفت:

اینکه در شاد همزمان 2.5 میلیون نفر می‌توانند از محتوای چند رسانه‌ای استفاده کنند، بی‌سابقه است.

شبکه شاد، بیش از یک مرجع آموزشی

اپلیکیشن شاد در ابتدا صرفا برای برقراری ارتباطات میان دانش آموزان و مدرسه ایجاد شد، در این برنامه مدرسه به صورت مجازی شبیه سازی می‌شود و دانش آموزان در ساعت تعیین شده باید در کلاس‌های خود آنلاین شوند و با معلمین تعامل داشته باشند.

اما شورای عالی فضای مجازی در جلسه اخیر خود تصویب کرد که بخش‌های دولتی و غیردولتی با بارورسازی محتوای آموزشی و غیرآموزشی در این پلتفرم، ارزش افزوده ایجاد کنند.

البته پرداختن به موضوعات پایه‌ای غیردرسی همچون مسائل دینی و اخلاقی در شاد از مدت‌ها مورد بحث کارشناسان بود. حتی برای ترویج استفاده از بازی‌های موبایلی داخلی و جلوگیری از نگرانی والدین از محتوای غیر اخلاقی بازی‌های خارجی، میان وزارت آموزش و پرورش و بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، توافق‌نامه‌ای امضا شد تا از ظرفیت شبکه شاد برای معرفی و ترویج بازی‌های ایرانی استفاده شود.

همچنین در سال گذشته با همکاری وزارت آموزش و پرورش و بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، اولین مدرسه رایگان بازی‌سازی با بیش از 401 هزار نفر دنبال کننده در اپلیکیشن شاد راه اندازی شد.

همانطور که اعلام کردیم، بزرگ‌ترین هدف از ایجاد شبکه شاد آموزش مجازی است و متاسفانه این شبکه در ابتدا نتوانست به طور صحیح از پس این وظیفه بر بیاید. بزرگ‌ترین مساله برای شبکه شاد زیرساخت است، نبود زیرساخت مناسب مشکلی است که تقریبا تمامی پیام‌رسان‌ها و شبکه‌‎های اجتماعی داخلی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند.

اینترنت رایگان معلمان

وزارت آموزش و پرورش از ابتدا مدارس را مکلف کرد تا از اپلیکیشن شاد استفاده کنند، آن هم در حالی که همه می‌دانستند شبکه شاد ظرفیت میزبانی از بیش از 20 میلیون دانش‌آموز و معلم را ندارد. به همین دلیل مشکل کندی برنامه، قطع اتصال به اینترنت و ارسال نشدن فایل‌های درسی از همان ابتدا گریبان‌گیر شاد شد که به مرور زمان بهتر شد و اکنون به بهترین حالت خودش رسیده است. حالا در نسخه‌های جدید شاد امکان برقراری ارتباط زنده تصویری وجود دارد که نکته بسیار مثبتی برای این شبکه است.

نگاه دوگانه‌ای در خصوص شبکه شاد وجود دارد، مسئولین از پروژه شبکه شاد به عنوان یک دستاورد بزرگ و ارزشمند برای ایران طی دوران کرونا یاد می‌کنند اما همچنان برخی از دانش آموزان و والدین آن‌ها با این برنامه مشکل دارند و اعلام کرده‌اند که مشکلات این برنامه تاکنون رفع نشده است.

نظر شما چیست؟ آیا تاکنون از برنامه شاد استفاده کرده‌اید؟ تجربه استفاده خود از این اپلیکیشن را با ما در میان بگذارید.

نوشته نگاهی جامع به عملکرد شبکه شاد پس از 17 ماه اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

درآمد کار در اسنپ و تپسی چقدر است؟ مقایسه کار کارمندی با تاکسی‌های اینترنتی

درآمد اسنپ چقدر است؟ آیا می‌توان کار در اسنپ را به عنوان یک شغل ثابت در نظر گرفت؟ کار کارمندی بهتر است یا کار در اسنپ و تپ‌سی؟  تفاوت‌های این‌ها در چیست؟ ما در این مطلب جامع و کامل به تمام این سوالات پاسخ خواهیم داد.

سرویس‌های تاکسی اینترنتی بومی با الگوبرداری از اپلیکیشن بین‌المللی اوبر و سرویس‌های مشابه آن و البته حمایت سرمایه‌گذاران به نام داخلی و خارجی، توانستند ظرف مدت چند سال سیستم حمل و نقل و تاکسی‌رانی را در کشورمان متحول کنند.

سرویس‌هایی مانند اسنپ و تپسی با ارایه یک راهکار ساده و البته کاربردی، هزاران مسافر در سطح کلان‌شهر‌ها و حتی شهرهای کوچک را به رانندگان متصل می‌کنند و درصد خود را از سفرها برمی‌دارند. از طرفی مسافرین مجبور نیستند تا برای گرفتن تاکسی به سر خیابان یا یک محل پر عبور و مرور بروند و در آفتاب یا باران به امید عبور تاکسی بایستند و یا سر قیمت با آن‌ها چانه بزنند.

در سمت دیگر این ماجرا رانندگان تاکسی یا خودروهای شخصی هستند که آن‌ها نیز دیگر لازم نیست سر چهار راه بایستند و برای پیدا کردن مسافر فریاد بکشند، رانندگان حالا حق انتخاب دارند و می‌توانند از بین سفرهای درون شهری مختلف با مقاصد و قیمت‌های متفاوت، گزینه مورد نظر را انتخاب کنند، همچنین حالا با فراگیر شدن تاکسی‌های اینترنتی، وجود مسافر برای رانندگان در مقصد سفرها تقریبا قطعی است و هیچ خودرویی هنگام بازگشت به مبدا، خالی برنمی‌گردد و حداقل در شهرهای بزرگ، به صورت شبانه‌روزی مسافر هست.

شرایط خوب و سرویس‌دهی مناسب سرویس‌های تاکسی اینترنتی باعث شده تا همه تا حدودی راضی باشند، البته مسافران نسبت به قیمت بالای سفر و گاها شرایط نامناسب خودرو شکایت دارند، رانندگان نیز از پایین بودن قیمت سفر و خدمات سرویس‌ها و کمیسیون اسنپ و تپسی از هر سفر نیز شکایت می‌کنند.

اما در مجموع همه از این شرایط رضایت نسبی دارند و از این خدمات استفاده می‌کنند. به همین دلیل کار در تاکسی‌های اینترنتی رونق گرفته و با یک حساب سر انگشتی متوجه می‌شوید که با وجود هزینه‌های بالا اما درآمد کار در اسنپ و تپسی هم بسیار بالاست و این سوال برای بسیاری از کارمندان یا افراد حاضر در مشاغل دیگر به وجود آمده که آیا کار کردن در اسنپ و تپسی به صرفه نیست؟

این مطلب را نیز بخوانید: چرا تپسی یک تاکسی اینترنتی کامل نیست؟

در نگاه اول، کار در تاکسی های اینترنتی مزایای خاص خود را دارد، اول این که شما رئیس خودتان هستید، دوم اینکه زمان کاری منعطف دارید، کارتان نیاز به مدرک و درس خواندن ندارد و بدون سابقه کار می‌توانید از همین امروز مشغول به کار شوید! در واقع تنها کافی‌ست که یک گواهینامه و ماشین داشته باشید، ضمن اینکه درآمد این کار نیز بالاست و درآمد شما از میانگین حقوق کارمندی در کشور بیشتر است.

همه ما برای شروع به یک کار چند شاخصه مهم را در نظر می‌گیریم، اولین مورد درآمد آن است، در این اوضاع اقتصادی نا به سامان همه به دنبال درآمد بالا هستند زیرا برای گذران زندگی در یک سطح معمولی نیاز به درآمد بالایی دارید. مورد دوم شرایط و مزایای کار است، به طور طبیعی شرایط کاری مانند ساعت کار، داشتن مهارت، توانایی شخصی، داشتن بیمه و مزایای مختلف تاثیر بسزایی در انتخاب یک شغل دارد.

به جز این موارد، همه ما به آینده شغلی و ارتقاء موقعیت فعلی نیز فکر می‌کنیم، برای همین به دنبال مشاغلی می‌گردیم که جای پیشرفت داشته باشد و مهارت‌های ما را افزایش دهند. اسم و رسم شغل نیز در انتخاب آن اهمیت ویژه‌ای دارد، هر چند از قدیم گفته‌اند “کار که عار نیست” ولی همه ما به دنبال شغلی هستیم که جایگاه اجتماعی بالایی داشته باشد.

این مطلب را نیز بخوانید: وقتی که خبری از راننده اسنپ نیست!

با در نظر گرفتن این موارد، می‌خواهیم کمی در شغل رانندگان تاکسی‌های اینترنتی دقیق شویم و نگاهی موشکافانه به این کار نسبتا جدید و وابسته به دنیای فناوری داشته باشیم. در نهایت بدمان نمی‌آید کار در اسنپ و تپسی را با کار کارمندی مقایسه کنیم و به این نتیجه برسیم که درآمد کار در اسنپ و تپسی چقدر است و آیا کار در تاکسی های اینترنتی ارزش و صرفه دارد یا خیر؟ با آی‌تی‌رسان همراه باشید:

درآمد و هزینه

درآمد کار: تاکسی اینترنتی بسیار بیشتر است

همانطور که گفتیم، مهم‌ترین مساله درآمد است. شما برای ورود به هر کاری ابتدا باید درآمد آن را بسنجید. درآمد کار در اسنپ و تپسی نیز برای تهران و کلان‌شهر‌ها نسبت به کار در شهرهای کوچک کمی تفاوت دارد. ما برای این‌کار در سفرهای خود با رانندگان اسنپ و تپسی صحبت کردیم و میزان درآمد حدودی‌شان را جویا شدیم.

بر این اساس اگر بخواهیم به صورت ساعتی به کار در تاکسی‌های اینترنت نگاه کنیم، در تهران و شهر‌های بزرگ، فردی که بخواهد به طور متمرکز و جدی در تاکسی های اینترنتی کار کند، می‌تواند به طور میانگین در ساعت حدود 60 تا 110 هزار تومان درآمد داشته باشد. این موضوع را در نظر بگیرید که ما در رابطه با درآمد سخن می‌گوییم و این مورد با سود شما از کار متفاوت است. چرا که میزان سود به صورت کامل به نحوه کار کردن شما و هزینه‌های خودروی‌تان بستگی دارد.

در حال حاضر و در تهران سفرهای معمولی و کوتاه با مسافت چند کیلومتری که شاید 10-15 دقیقه زمان ببرد، حدود 25 تا 30 هزار تومان قیمت دارد. اما میانگین سفر در تهران برای یک مسیر معمولی (نه نزدیک و نه خیلی دور) حدود 30 تا 50 هزار تومان است. این قیمت‌ها در ساعت‌های پیک با افزایش چشم‌گیری مواجه خواهد شد.

راننده‌های تاکسی‌های اینترنتی نیز در شرایط عادی، می‌توانند طی یک ساعت 2 تا 3 سفر 20 تا 40 هزار تومانی انجام دهند. البته همه این موارد به طور میانگین محاسبه شده، می‌دانیم که در ساعاتی از روز خیابان‌ها خلوت‌تر و در ساعاتی شلوغ‌تر و پرترافیک‌تر هستند. در روزهای بارانی و یا برفی ترافیک سنگینی در معابر تهران و کلان‌شهرها به وجود می‌آید، همچنین موضوعات مختلف به تفاوت قیمت در مناطق زوج و فرد و طرح ترافیک هم وجود دارد اما ما در این مقاله راه میانه را پیش گرفته‌ایم و با حذف کمیسیون تاکسی های اینترنتی، میانگین درآمد خالص را بر اساس گفته‌های رانندگان اسنپ و تپسی و تجربه شخصی در تهران بیان می‌کنیم.

با همین فرمول سفرهای طولانی‌تر در تهران حدود 70 تا 140 هزار تومان قیمت دارد که حدود 45 دقیقه تا 60 دقیقه زمان می‌برند و با این وجود به همان میانگین ساعتی 60 تا 110 هزار تومان می‌رسیم.

از طرفی در شهرهای بزرگ مانند مشهد، تبریز، شیراز و غیره شاید شاهد کرایه‌های 50 یا 70 هزار تومانی نباشیم ولی به دلیل ترافیک کمتر و مسیرهای کوتاه‌تر، راننده می‌تواند در یک ساعت چند سفر با قیمت 20 تا 40 هزار تومان را انجام دهد و به همان میانگین ساعتی 60 تا 90 هزار تومان برسد.

اما در شهر‌های کوچک‌تر هم مسافر کمتری وجود دارد و هم قیمت‌ها کمی کاهش پیدا می‌کنند، به عنوان مثال یک سفر 40 هزار تومانی در یک شهر بزرگ شاید در یک شهر کوچک 20 هزار تومان باشد، به این ترتیب میانگین درآمد اسنپ و تپسی در شهر‌های کوچک را حدود ساعتی 50 هزار تومان در نظر می‌گیریم.

طبق اعلام اسنپ، میانگین درآمد ماهانه رانندگان این شرکت در سال 1400، حدود 10 میلیون تومان بود. البته این میانگین شامل افرادی می‌شود که از چند ساعت تا یک روز کامل در اسنپ کار می‌کنند، به همین دلیل افرادی که قصد دارند به صورت کامل و حدود 8 تا 9 ساعت در اسنپ فعالیت داشته باشند، حقوق ماهانه آن‌ها بیش از 10 میلیون تومان خواهد بود. این موضوع با افزایش نرخ کرایه‌ها در سال جدید بسیار بیشتر هم شده است.

طبق این موارد وضعیت درآمد رانندگان تاکسی اینترنتی در تهران و کلان‌شهرها و شهرهای کوچک بر اساس ساعت، روز و ماه به شکل زیر است:

درآمد ساعتی

درآمد روزانه

درآمد ماهیانه

درآمد سالانه

راننده تاکسی اینترنتی

60 تا 110 هزار تومان 480 تا 880 هزار تومان 12.5 تا 22 میلیون تومان 150 تا 264 میلیون تومان

کارمند

23 تا 48 هزار تومان 180 تا 384 هزار تومان 5 تا 10 میلیون تومان 60 تا 120 میلیون تومان

به این ترتیب متوجه خواهید شد که کار در تاکسی های اینترنتی درآمد بسیار بیشتری از متوسط حقوق کارمندی دارد، بنابراین ما یک امتیاز مثبت برای کار در تاکسی های اینترنتی در نظر می‌گیریم. البته یادتان باشد که سود شما با درآمد کار در اسنپ و تپسی متفاوت است و قابل محاسبه به صورت عمومی نیست چرا که هزینه‌های هر شخص متفاوت است.

هزینه‌های کار: کار کارمندی هزینه کمتری دارد

بر خلاف کار کارمندی که شاید تنها هزینه رفت و آمد را در بر داشته باشد، کار در تاکسی‌های اینترنتی هزینه‌های بسیار دارد. در ابتدا باید در نظر بگیرید که برای کار در اسنپ و تپسی باید یک خودرو مناسب داشته باشید، یعنی حداقل 100 میلیون تومان برای تهیه خودرو دست دو و در حالت عادی بیش از 200 میلیون تومان سرمایه اولیه برای تهیه خودرو نو لازم باشد.

مورد دوم به هزینه‌های خودرو باز می‌گردد، البته در این زمینه نمی‌توان یک قیمت را مشخص کرد زیرا هزینه مربوط به خودرو به عوامل بسیار متعددی همانند مدل، سال تولید، میزان ساعات کار به عنوان تاکسی اینترنتی، مصرف سوخت خودرو و حتی محلی که خودرو را برای تعمیر و سرویس می‌برید، وابسته است.

اما اگر باز هم بخواهیم به طور میانگین یک رقم حدودی بیان کنیم، برای یک راننده با خودرو نو و سرحال، حدود یک چهارم درآمد، خرج خودرو (سوخت، تعویض روغن، لنت و…) خواهد شد، همچنین یک خودرو با وضعیت مطلوب و کمی قدیمی، به علاوه هزینه‌های جانبی، ماهیانه حدود یک سوم درآمد کار در اسنپ و تپسی هزینه دارد.

البته برای کار در تاکسی اینترنتی هزینه رفت و آمد ندارید و مستقیم از دم خانه می‌توانید کار کنید ولی یک کارمند برای رفت و آمد به محل کار باید هزینه پرداخت کند، که البته ما از این هزینه صرف نظر خواهیم کرد.

به طور قطع هزینه‌های کار در تاکسی‌های اینترنتی از هزینه کار به صورت کارمندی بیشتر بوده و از این نظر کار کارمندی ارجحیت دارد.

درآمد پایدار: تقریبا شرایط برای هر دو برابر است

کار کردن در تاکسی های اینترنتی یا هر نوع شغل آزاد دیگر، درآمد ثابت و پایدار ندارد. یعنی درآمد شما یک روز خوب است و یک روز معمولی، البته تعداد مسافران تاکسی های اینترنتی در حال حاضر به مقداری هستند که شما بدون مسافر باقی نمانید و به حداقل درآمد روزانه 600 تا 900 هزار تومان برسید ولی به هر شکل اگر یک روز به هر دلیل سرکار نروید، درآمدی نخواهید داشت.

ضمن اینکه کار در تاکسی های اینترنتی وابسته به خودرو است و اگر خودرو خراب شود، تا زمان تعمیر آن خبری از درآمد نیست. البته باز هم تاکید می‌کنم بخش زیادی از میزان درآمد کار در تپسی و اسنپ ثابت است، زیرا شما مانند مغازه‌دارها یا بنگاه‌ها نیستید که یک یا چند روز به طور کامل مشتری نداشته باشید یا معامله‌ای نکنید، بلکه مسافر برای تاکسی های اینترنتی همیشه وجود دارد اما شاید در تعطیلات کمتر و در روزهای کاری بیشتر باشد.

در نقطه مقابل، کارمندان حقوق ثابت دارند و اگر یک یا چند روز سر کار نروند، حقوقشان را دریافت می‌کنند. البته کارمندان می‌توانند بر روی حقوقشان نیز حساب باز کنند و دستشان برای خرید کالا به صورت قسطی بیشتر باز است. اما درآمد کارمندی محدود است، همچنین شما باید نیازهای شرکت‌تان را برآورده کنید وگرنه جریمه خواهید شد اما در کار با تاکسی های اینترنتی اینگونه نیست، به طور کلی می‌توان گفت کار کارمندی محدودیت‌های بیشتری دارد.

شما ترجیح می‌دهید حقوق بیشتر اما نا پایدار داشته باشید یا حقوق کمتر اما پایدار؟ در این بخش هر دو شغل کارمندی و کار در تاکسی‌های اینترنتی ویژگی‌های مثبت و منفی تقریبا یکسانی دارند، به همین دلیل شرایط کار از منظر حقوق ثابت را برابر اعلام می‌کنیم.

شرایط و مزایای کاری

ساعت کاری: در تاکسی اینترنتی رئیس خودتان هستید

شرایط کاری در تاکسی‌های اینترنتی ساده است. اول این که شما ساعت کار منعطف دارید، می‌توانید در روز یا شب کار کنید، حتی می‌توانید این‌کار را به عنوان شغل دوم انتخاب کنید، هر زمان که خواستید می‌توانید از کار دست بردارید و هر زمان که خواستید به کار بازگردید.

ساعت کاری منعطف یک ویژگی بسیار مهم محسوب می‌شود، زیرا دست شما را برای کار کردن باز می‌گذارد. زمانی که تاکسی اینترنتی هستید اگر به مشکلی برخوردید یا نیاز بود تا یه یک کار خانوادگی برسید، می‌توانید بدون دغدغه از کار دست بکشید. همچنین رفتن به تعطیلات و مسافرت نیز تماما در اختیار خودتان است، لازم نیست حتما آخر هفته‌ها یا در تعطیلات که جاده‌ها شلوغ است به مسافرت بروید. البته که زمان کار کردن شما مستقیم با درآمدتان در ارتباط است اما ساعت کاری منعطف در مواقع بسیاری به کمک شما می‌آید. موردی که برای کارمندان یک آرزوست!

درآمد تپسی اسنپ

در نقطه مقابل و کار کارمندی شما باید هر روز سر ساعت معین سر کار خود حاضر شوید، کار شما هیچ موقع ترک نمی‌شود، تفاوتی ندارد وضعیت هوا چگونه است یا اینکه حالتان خوب است یا خیر، در هر صورت باید سر کار حاضر شوید، البته می‌توانید برای کارهای اورژانسی مرخصی بگیرید اما مرخصی‌های شما نیز محدود است. به همین دلیل از این نظر کار در تاکسی‌های اینترنتی جذاب‌تر است چرا که رئیس خودتان هستید و به معنای واقعی کلمه، آقا بالاسر ندارید!

بیمه و مستمری: کار کارمندی وضعیت بهتری دارد

کار در تاکسی‌های اینترنتی فعلا شامل بیمه نمی‌شود، البته با توجه به این که در خصوص ساعت و روزهای کاری، هیچ تعهدی از راننده گرفته نمی‌شود و اینکه راننده تنها در چند دقیقه می‌تواند ثبت نام کرده و کار خود را آغاز کند، تعجبی هم ندارد که شامل بیمه نشود. اما اسنپ و تپسی می‌توانند بخشی از رانندگان ثابت خود را در صورت گرفتن تعهداتی بیمه کنند حتی درآمد ثابت برای نیروهای خود در نظر بگیرند، اما به هر شکل این اتفاق تاکنون رخ نداده است.

اما شما می‌توانید خودتان را بیمه کنید، که هزینه آن از بیمه کارمندی بیشتر است و نسبت به بیمه برخی ادارات دولتی هم خدمات کمتری دریافت می‌کنید. اما می‌‎توانید خود را بیمه کنید و مستمری بگیرید.

از طرفی اکثر کارمندان بیمه می‌شوند و 70 درصد مبلغ بیمه آن‌ها را کارفرما پرداخت می‌کند، به این ترتیب هزینه بیمه برای کارمندان بسیار کمتر است، ضمن این که رانندگان باید حتما خودرو خود را نیز بیمه کنند و هزینه آن را بپردازند. به این ترتیب در این بخش به کار کارمندی امتیاز مثبت می‌دهیم.

مزایا: کار کارمندی مزایای بیشتری دارد

در خصوص مزایا نمی‌توان به طور دقیق نظر داد، مزایای کار در تاکسی اینترنتی مشخص است، هر کدام از شرکت‌های اسنپ و تپسی در باشگاه رانندگان خود خدمات خوبی مانند تخفیف سرویس خودرو، تخفیف کارواش، تخفیف استفاده از خدمات درمانی و پزشکی، تخفیف استفاده از اماکن ورزشی و غیره را می‌دهند. البته این شرایط و تخفیف‌ها به صورت رندوم ارائه می‌شود و نمی‌توان بر روی آن خیلی حساب باز کرد اما به هر شکل این خدمات توسط بسیاری از رانندگان استفاده می‌شود.

همچنین اسنپ و تپسی و دیگر شرکت‌ها طرح‌های تشویقی دارند که رانندگان با رسیدن به اهداف این طرح‌ها، جوایز مالی متنوعی دریافت می‌کنند که به افزایش درآمد آن‌ها کمک خیلی زیادی می‌کند. برخی مواقع نیز متناسب با نحوه فعالیت افراد، پول بنزین پرداخت می‌شود.

درآمد تپسی اسنپ

اما مزایای کار کارمندی به شرکتی که در آن کار می‌کنید بستگی دارد، اگر یک کارمند در شرکتی بزرگ مشغول به کار باشد، می‌تواند از خدمات درمانی، ورزشی، تفریحی و غیره به صورت رایگان یا تخفیف‌دار استفاده کند. همچنین ارگان‌های دولتی خدمات خوبی به کارمندان خود می‌دهند، مثلا دریافت خانه سازمانی یا خرید اجناس به صورت قسطی بخشی از این مزایا هستند.

اما همانطور که گفتم مزایای کار کارمندی به شدت به شرکتی که در آن مشغول به کار هستید وابسته است، زیرا بسیاری از شرکت‌ها هیچ مزایایی برای کارمندان خود در نظر نمی‌گیرند.

در این بخش هم می‌توان به نوعی نتیجه را مساوی اعلام کرد اما ما کفی مزایای کارمندی را سنگین‌تر می‌دانیم به همین دلیل امتیاز این بخش برای کارمندان است.

اعتبار شغل و رشد شخصی

وجهه شغل: کار کارمندی وجهه بسیار بهتری دارد

از این نظر باید گفت که کار کارمندی هر چقدر هم که سبک و ساده باشد، وجهه بهتری نسبت به کار در تاکسی‌های اینترنتی دارد. در نگاه مردم کار کارمندی اعتبار بیشتری دارد و حتی اگر کارمند دولت باشید، می‌توانید ضامن دیگران در امر وام گرفتن و تسهیلات بانکی شوید اما کار در اسنپ و تپسی به عنوان یک شغل آزاد و دم دستی به حساب می‌آید که به اعتبار شما اضافه نمی‌کند. به زبان ساده اگر راننده اسنپ باشید به راحتی به شما زن نمی‌دهند! همچنین خود رانندگان تاکسی‌های اینترنتی نیز کار خود را به عنوان یک شغل اصلی حساب نمی‌کنند؛ اکثر آن‌ها معتقدند که اسنپ و تپسی کار نیست و اکثرا دنبال کار بهتری هستند. نمی‌دانم این تفکر درست است یا غلط اما وجه کار کارمندی بسیار بیشتر است.

ورود به شغل: تاکسی اینترنتی مثل آب خوردن است

برای کار کارمندی باید مدرک و مهارت و در اکثر مواقع سابقه کار داشته باشید، به این ترتیب حداقل چندسالی را باید به مهارت آموزی و تحصیلات بپردازید، همچنین کار کردن در شرکت‌های بزرگ نیاز به سابقه کار یا حتی پارتی‌بازی دارد، به همین دلیل برای کار کارمندی هرچند نیاز نیست سرمایه اولیه داشته باشید اما ورود به آن بسیار دشوار است.

درآمد تپسی اسنپ

از طرفی شما ظرف چند دقیقه و حتی به صورت کاملا غیرحضوری می‌توانید در اپلیکیشن تاکسی‌های اینترنتی ثبت نام کرده و کار خود را آغاز کنید. این یک مزیت بسیار بزرگ است زیرا اگر خودرو داشته باشید، تنها چند دقیقه با کسب درآمد فاصله خواهید داشت. در واقع به همین دلیل است که کار در تاکسی‌های اینترنتی مزایای کمتری دارد و شامل بیمه نمی‌شود، زیرا راننده بدون دادن تعهد و حتی دیدار حضوری با مسئولین اسنپ و تپسی، می‌تواند کار خود را آغاز کند. از این نظر کار کردن در تاکسی‌های اینترنتی تقریبا برای همه آزاد و بسیار آسان است.

پیشرفت و آینده شغلی: کار کارمندی آینده‌دار است

همانطور که گفتیم، ورود به کار کارمندی نیاز به دانش، مهارت و تحصیلات دارد، به همین دلیل است که طبیعتا آینده بهتری در کار کارمندی وجود دارد، زیرا فرد مهارت لازم برای کار را به دست می‌آورد و در حین کار نیز پیشرفت می‌کند و می‌تواند آینده بهتری برای خود رقم بزند. ضمن اینکه سابقه کار برای کارمندان به معنای حقوق بیشتر، منصب بالاتر و حضور در شرکت‌های بزرگ‌تر است.

درآمد تپسی اسنپ

اما کار در تاکسی‌های اینترنتی هیچ پیشرفت به خصوصی ندارد، البته دست فرمان شما بهتر می‌شود و مسیرها را نیز بهتر یاد می‌گیرید ولی اول و آخر کار در تاکسی‌های اینترنتی، فقط رساندن افراد به مقصدشان است! به این ترتیب نمی‌توان پیشرفت یا آینده شغلی خاصی را برای رانندگان تاکسی اینترنتی تصور کرد. حتی اگر 10 سال هم راننده تاکسی اینترنتی باشید باز هم حقوق شما افزایش پیدا نمی‌کند و همچنان روزمزد خواهید بود. از این نظر کار کارمندی امتیاز برتری خواهد گرفت.

نتیجه گیری

نتیجه گیری کلی با شماست اما به نظر می‌رسد کار کارمندی ویژگی‌های مثبتی نسبت به کار در تاکسی های اینترنتی دارد و از آن طرف درآمد تاکسی های اینترنتی مانند اسنپ و تپسی حداقل چند برابر بیشتر از کار کارمندی (در سطح معمولی) است! البته کلا کار در اسنپ و تپسی به عنوان شغل دوم و افرادی که به دنبال کار می‌گردند، توصیه می‌شود اما شاید درآمد بیشتر این کار نسبت به آینده آن قابل توجیه نباشد. به صورت کلی در جدول زیر نگاهی به هر دو می‌اندازیم و آن‌ها را با هم مقایسه می‌کنیم:

کار کارمندی

راننده تاکسی‌های اینترنتی

درآمد ماهیانه

5 تا 10 میلیون تومان 12.5 تا 22 میلیون تومان

هزینه‌های جانبی ماهیانه

هزینه رفت‌ و آمد و ناهار هزینه خودرو و خوراک

میزان سود شما

درآمد – هزینه‌های شخصی درآمد – هزینه‌های خودرو و راننده

درآمد پایدار

دارد ندارد

ساعت کاری

ثابت کاملا منعطف

بیمه و مستمری

دارد ندارد (خویش فرما)

مزایا

متناسب با اداره باشگاه رانندگان

وجهه شغل

مناسب وجهه ندارد

نحوه ورود به شغل

سخت و طاقت‌فرسا بسیار ساده و آسان

پیشرفت و آینده شغلی

آینده‌دار امکان پیشرفت وجود ندارد

 

نظر شما چیست؟ شما کار کارمندی را ترجیح می‌دهید یا کار در تاکسی‌های اینترنتی؟ به نظر شما درآمد بالای اسنپ و تپسی ارزش کار در این دو سرویس را افزایش می‌دهد؟ به نظر شما مزایای کار در کدام شغل بیشتر است؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما در میان بگذارید.

نوشته درآمد کار در اسنپ و تپسی چقدر است؟ مقایسه کار کارمندی با تاکسی‌های اینترنتی اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

هزینه ساخت بازی‌های موبایلی مشهور چقدر است؟

در این مطلب هزینه ساخت مشهورترین بازی های موبایلی روز دنیا را بررسی و مقایسه خواهیم کرد.

صنعت بازی های موبایلی یکی از بزرگ‌ترین و پردرآمدترین صنعت‌ها در حوزه تفریح و سرگرمی است. فقط کافیست نگاهی به دور و برتان بیندازید، چند درصد از افرادی که می‌شناسید روزانه مشغول بازی های موبایلی می‌شوند؟ 60 درصد؟ 70 درصد؟ یا بیشتر؟

البته بازی های موبایلی هزینه ساخت بسیار بالایی دارند، این هزینه برای تهیه سخت افزار به علاوه جمع‌کردن یک تیم حرفه‌ای صرف می‌شود. البته بازی‌های مشهور با درک صحیح از نیاز جامعه ارائه سبک‌های خلاقانه به موفقیت می‌رسند و ده‌ها میلیون نفر آن‌ها را دانلود می‌کنند. به همین دلیل تنها پول و نیروی مناسب، برای ساخت یک بازی موفق لازم نیست، بلکه هدف و تفکر ساخت بازی نیز بسیار اهمیت دارد.

به هر شکل ما قرار نیست در خصوص تیم انسانی یا تجهیزات مورد نیاز برای ساخت یک بازی موبایلی صحبت کنیم، در این مطلب هدف ما پرداختن به بخش مالی این پروسه است. درواقع ما می‌خواهیم بررسی کنیم که برای ساخت یک بازی موبایلی در سبک‌ها و سطوح مختلف، به چه هزینه اولیه‌ای نیاز است.

به طور کلی ساخت یک بازی موبایل میان 10 هزار تا 50 هزار دلار هزینه دارد، البته برای ساخت بازی با گرافیک بالا، برنامه نویسی پیچیده، پشتیبانی از چند سیستم عامل، ویژگی‌های خاص و پیشرفته، گاهی تا 600 هزار دلار هزینه اولیه لازم است.

ما در ادامه با تقسیم‌بندی سطوح مختلف بازی‌های موبایلی، هزینه حدودی ساخت آن‌ها را بیان خواهیم کرد:

هزینه ساخت مینی‌گیم‌ها

مینی‌گیم‌ها بازی‌های سبک و ساده‌ای هستند که با چند المان خاص شما را سرگرم می‌کنند. نمونه مینی‌گیم‌ها شامل سودوکو، پک من، Flappy Bird و غیره است. این بازی‌ها با هزینه حدود 3 تا 10 هزار دلار ساخته می‌شوند. ویژگی‌های خاص و پشتیبانی از چند پلتفرم هزینه ساخت این بازی‌ها را به 20 هزار دلار می‌رساند.

بازی‌های سه‌بعدی

دسته بعدی بازی‌های سه بعدی هستند که گرافیکی جذاب دارند و قابلیت‌های آن‌ها بیشتر است. بازی‌های شوتر آفلاین مانند Free 3D Shooting و بازی همچون تنیس کلش و Join Clash 3D در این دسته از بازی‌ها قرار می‌گیرند. هزینه ساخت این بازی‌ها 30 تا 60 هزار دلار است و با قابلیت‌های بیشتر به 80 هزار دلار هم می‌رسد.

بازی‌های نیمه حرفه‌ای

بازی‌های نیمه حرفه‌ای گرافیک و محیط پیچیده‌تری نسبت به بازی‌های سه بعدی دارند، همچنین داستان بازی و گیم‌پلی آن‌ها حرفه‌ای‌تر است. از جمله بازی‌های نیمه حرفه‌ای می‌توان به انگری بیردز، کات د روپ، سیم‌سیتی، گاردن اسکیپ و کندی کرش اشاره کرد. این بازی‌ها با هزینه حدودی 60 تا 100 هزار دلار ساخته می‌شوند. قابلیت‌های بیشتر و پشتیبانی از چند پلتفرم هزینه ساخت این بازی‌ها را به 120 هزار دلار می‌رساند.

بازی‌های سنگین و حرفه‌ای

زمان آن رسیده تا به حرفه‌ای‌ها برسیم، بازی‌های سه بعدی، آنلاین و پر از قابلیت‌ها جذاب و پیچیده که در حال حاضر بیش از دسته‌های دیگر طرفدار دارند. از بازی‌های این رده می‌توان به کالاف دیوتی، پابجی، کلش او کلنز، کلش رویال و Last Day on Earth: Survival اشاره کرد. ساخت این سبک بازی‌ ها برای یک پلتفرم حدود 150 تا 200 و برای چند پلتفرم حدود 400 هزار دلار هزینه خواهد داشت.

نوشته هزینه ساخت بازی‌های موبایلی مشهور چقدر است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.