مسئولین ما بدون آماده ساختن زیرساخت و توانایی مدیریت بر بازار، اصرار بر تولید تلفن همراه ایرانی دارند که قطعا نتیجه‌ای ناخوشایند برای بازار موبایل خواهد داشت.

تولید داخل؛ کلمه‌ای که باید باعث افتخار ما شود و با غرور آن را بر زبان بیاوریم، به کلمه‌ای ترسناک تبدیل شده که حس دافعه به ما می‌دهد. در صدا و سیما تبلیغات زیادی بر روی کالای جنس داخل می‌شود اما صرفا با تبلیغات نمی‌توان نظر مردم را در مورد یک موضوع تغییر داد، بلکه تا زمانی که مردم خودشان از کالای تولید داخل استفاده نکرده و از آن رضایت نداشته باشند، به رضایت یا حمایت از یک محصول روی نمی‌آورند.

این یک معادله ساده است، شما هر چقدر هم در خصوص عذای بدمزه یک رستوران تبلیغات کنید، نظر مردم در خصوص آن رستوران تغییر نمی‌کند، زیرا تجربه شخصی جایگاه به مراتب بالاتری از تبلیغات یا توصیه دیگران دارد پس تبلیغ در خصوص یک رستوران بی‌کیفیت بی‌فایده است، بلکه شما باید کیفیت غذا را در آن رستوران افزایش دهید تا مردم تجربه خوبی از غذاخودن در آن محل پیدا کنند.

بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین نمونه کالای تولید داخل، خودرو است. خودروهای ایرانی و خودروهای خارجی که در ایران مونتاژ می‌شود، از نظر کیفیت تفاوت چندانی ندارند، بیش از 90 درصد خودروهایی که در خیابان می‌بینید در ایران تولید می‌شوند که کیفیت بسیار پایینی دارند. تازه ما می‌گوییم کیفیت پایینی داریم زیرا آن‌ها را با خودروهای معمولی مانند خودروهای چینی یا مدل‌های قدیمی فرانسوی مقایسه می‌کنیم، اگر یک بار سوار خودرو‌های معمولی که مردم در اروپا یا شرق آسیا سوار می‌شوند؛ شوید، تازه می‌فهمید اختلاف سطح در ایران و این کشورها چقدر بالاست و چه کلاه بزرگی به سرتان رفته است.

البته هرگز قصد نداریم بگوییم که همه تولیدات داخلی کیفیت پایینی دارند، خیر، به عنوان مثال ما در زمینه پوشاک یا لوازم بهداشتی محصولات بسیار خوبی داریم که می‌توانند با کالاهای خارجی رقابت کنند و مردم هم از تولیدات ایرانی حمایت می‌کنند، اما برخی کالاهای اساسی داستان متفاوتی دارند.

به عنوان مثال؛ شما هنگام خرید شامپو بیشتر بر روی کیفیت آن حساسیت به خرج می‌دهید یا هنگام خرید تلویزیون؟ طبیعتا تلویزیون اما متاسفانه ما تلویزیون خوب ایرانی که قابل مقایسه با برندهای برتر بازار باشد نداریم، به این دلیل اگر بحث قیمت به میان نباشد، همه ترجیح می‌دهند که تلویزیون‌های برند سونی و ال‌جی یا سامسونگ را خریداری کنند.

ترجیح به خرید تولیدات داخلی در اقلام اساسی وجود ندارد

همین مساله در خصوص خرید لوازم خانگی، خودرو و البته تلفن همراه نیز صادق است. یعنی اگر بحث مالی به میان نباشد، همه ما ترجیح می‌دهیم از لوازم خانگی خارجی، خودرو خارجی و تلفن همراه خارجی استفاده کنیم. دلیل این انتخاب مشخص است، کیفیت تولیدات داخلی در این حوزه‌ها به سطح محصولات خارجی نمی‌رسد.

البته سطح کیفیت محصولات داخلی حتی نزدیک به کیفیت محصولات خارجی نیز نیست و سطح اختلاف آنقدر زیاد است که معمولا تجربه‌های تلخ از کیفیت پایین، خرابی متعدد، تعمیرات و در نهایت پشیمان شدن از خرید جنس داخلی برای افرادی که این کالاها را به انتخاب خود یا به دلیل وضعیت مالی انتخاب کرده‌اند، باقی می‌ماند.

باید بر روی این نکته که مردم به دلیل مشکلات مالی نمی‌توانند محصولی که دوست دارند را خریداری کنند، تاکید کرد. زیرا اصل دعوا بر سر همین مساله است: اقتصاد!

اقتصاد بیمار با باندبازی‌ها و مافیا‌هایی که در آن پرسه می‌زنند، سال‌هاست که روی خوش ندیده و دلیل این که توان خرید مردم کاهش پیدا کرده و یا می‌خواهند واردات گوشی‌های بیش از 600 دلار را مسدود کنند و تاکید جدی بر روی تولید گوشی در داخل دارند هم همین مساله است.

مشکل از جای دیگری است

در اقتصاد بیماری که نمی‌تواند درآمدزایی داشته باشد، ذخیره دلار در آن کم است، دچار تحریم شده و به زندگی میلیون‌ها ایرانی آسیب وارد کرده باید جلوی ریخت و پاش‌ها را گرفت، اما ریخت و پاش‌ها دست افراد خاصی است که با سود همین کار، روز به روز پول بر روی پول می‌گذارند و میلیاردرتر می‌شوند.

حال مسئولین زمانی زمانی که زورشان به ریخت و پاش اهالی مافیا نمی‌رسد و نمی‌توانند درآمدزایی کنند و یا آنکه واردات و صادرات را مدیریت کنند، به سراغ کالاهای اساسی می‌آیند. کالایی که جزو لاینفک زندگی مردم است و به ویژه نسل جوان بسیاری از کسب‌و‌کارهای خود را بر پایه تلفن همراه راه‌اندازی یا با موبایل مدیریت می‌کنند.

از میان دسته کلنگ، سنگ قبر، هیزم، سنگ پا و غذای دامی سفارشی و انحصاری که همه‌شان تُن تُن با دلار 4200 وارد می‌شدند، مساله اصلی شده تلفن همراه؟ درست مانند اتفاقی که در زمینه خودرو یا لوازم خانگی افتاد، ابتدا قیمت خودرو گران شد، بعد واردات آن ممنوع شد و در نهایت شما مجبور به خرید نمونه داخلی شدید. مردمی که زمانی در خیابان‌های تهران خودروهای آمریکایی، فرانسوی و کره‌ای سوار می‌شدند حالا همگی سوار خودروهای داخلی هستند و در داستان‌هایشان جمله “اون قدیما یادش به خیر” زیاد تکرار می‌شود.

حالا در بازار ما گوشی‌های کره‌ای، چینی و آمریکایی فراوان است، شاید 10 سال دیگر کسی یادش نیاید که زمانی مردم گوشی خارجی در دست داشتند و در حال کلنجار رفتن با گوشی‌های داخلی و مونتاژی خود هستند.

تولید گوشی داخلی دو دلیل عمده دارد، ابتدا این که سالانه چند میلیارد دلار صرف واردات گوشی تلفن همراه می‌شود که در وضع اقتصادی فعلی باعث خروج بخش زیادی از ارز به دست آمده از صادرات می‌شود. نکته دوم مربوط به تلاش برای خودکفایی و عدم وابستگی به کشورهای مختلف جهان است که در نهایت به درآمدزایی و خلق ارزش منتهی می‌شود.

مقابله با خروج ارز

واردات و صادرات از اصول مهم اقتصاد هستند، به همین دلیل تمام دعوا بر سر واردات یا تولید گوشی، ریشه اقتصادی دارد. این درست است که در سال 1400 حدود 4.5 میلیارد دلار گوشی وارد کشور شد، هزینه 4.5 میلیارد دلاری برای واردات گوشی رقم کمی نیست، هرچند در ترسیمات اقتصادی ایران، 4 یا 5 میلیارد دلار رقم کوچکی محسوب می‌شود اما بله، هر شکل رقم قابل توجهی است و منطق حکم می‌کند که اگر می‌توانیم، جلوی این واردات را بگیریم. اما نکته مهم آن است که تلفن همراه به عنوان یک وسیله ضروری برای زندگی مردم شناخته می‌شود و کالایی نیست که باید در آن صرفه‌جویی کرد.

نمی‌توان با کالاهای اساسی و اصلی زندگی مردم بازی کرد آن هم در حالی که می‌دانیم هنوز توانایی تولید گوشی موبایل با کیفیت را نداریم. دلیل همه هجمه‌ها بر علیه جلوگیری از واردات تلفن همراه این است که مردم می‌دانند قرار است بلایی که در حوزه خودرو به سرشان آمد حالا در زمینه موبایل تکرار شود. مردم به نوع مدیریت و برنامه‌ریزی مسئولین برای کاهش واردات تلفن همراه و تولید داخلی گوشی اعتماد ندارند زیرا نمونه‌های متعددی از این رویه را دیده‌اند که در نهایت به ضررشان شده است.

حتی اگر قرار باشد تنها واردات گوشی‌های بیش از 600 دلار ممنوع شود، می‌دانیم که با این اتفاق قیمت گوشی موبایل در همه رده‌ها گران می‌شود. چه طور می‌شود در کشوری که با سخنان رئیس جمهور دشمنش، قیمت دلار بالا و پایین می‌شود، با تصمیمات دیگر کشورها در خصوص برقراری یا عدم برقراری با آن، قیمت خودرو و مسکن تکان می‌خورد و سال‌هاست دولت‌هایش نتوانستند قیمت سیب‌زمینی و گوجه را مدیریت کند، انتظار داشت که با انتشار خبر ممنوعیت واردات گوشی‌های پرچمدار، قیمت گوشی در بازار آن رشد نکند؟

متاسفانه بازار ما آنقدر بی صاحب است که به دلایلی بسیار بی‌ارزش‌تر، قیمت گوشی در آن بالا می‌رود چه برسد که بازار بخواهد با چنین شوک بزرگی مواجه شود. مردمی که شاید هرگز در طول عمر خود گوشی بالای 600 دلار خریداری نکرده‌اند، می‌دانند که با این اتفاق قیمت گوشی‌های ارزان قیمت هم افزایش پیدا می‌کند و برای همین مخالف این قانون هستند.

در ضمن با این اتفاق در واقع بازار گوشی‌های پرچمدار آزاد خواهد شد و می‌توان انتظار داشت پرچمداران سامسونگ و اپل که روزی 2 یا 3 میلیون تومان بودند و حالا با قیمت 30 میلیون و 50 میلیون تومان به فروش می‌رسند، روزی به قیمت بیش از 100 میلیون تومان برسند.

در این کشور آدم‌هایی هستند که می‌توانند حتی گوشی پرچمدار 100 میلیون یا 200 میلیون تومانی را نیز خریداری کنند اما چرا باید پول‌دارهای ما به خاطر بی‌عرضگی عده‌ای در مدیریت اقتصاد، چند برابر قیمت واقعی یک گوشی صرف خرید آن کنند؟ آیا این عدالت است که عده‌ای با زد و بند ریشه به تیشه اقتصاد بزنند و سودهای میلیاردی خود را بکنند و بعد عده‌ای هرچند ثروتمند، هزینه خرابکاری‌های مسئولین و مافیا بازی آقازاده‌ها را بدهند؟

آیا غیر از این است که کشور ما سرشار از منابع طبیعی و ثروت‌‌های ملی است که نیازی به صرفه‌جویی 4.5 میلیارد دلاری نداشته باشیم؟ ایران با این همه منابع طبیعی و جوان خلاق و خوش فکر باید جزو یکی از اقتصادهای برتر دنیا باشد ولی حال به جایی افتاده که حتی واردات گوشی برایش گران تمام می‌شود و این دسترنج مدیران آن است که هزینه‌اش را مردم باید بدهند.

اقتصاد ما از پایه ویران است با صرفه‌جویی‌های 4.5 میلیارد دلاری در آن، اتفاق بزرگی رخ نمی‌دهد، حتی اگر از فردا یک عدد گوشی هم وارد کشور نشود، طبیعتا پول آن تفاوتی در واردات و صادرات ما نخواهد کرد زیرا این پول توسط افراد نامتخصص به شکل نادرستی صرف خواهد شد. به این ترتیب باید منتظر باشیم تا چندی دیگر، واردات یک کالای اساسی دیگر ممنوع شود.

خودکفایی و خلق ارزش

خودکفایی در تولید یک محصول آن هم کالای ارزشمندی مانند تلفن همراه که در سراسر جهان خواهان دارد و می‌تواند درآمد زیادی را از طریق صادرات برای کشور به همراه داشته باشد، فی‌نفسه هیچ اشکالی ندارد؛ اما این در شرایطی است که قابلیت تولید تلفن همراه را داشته باشیم. این که تمام قطعات یک گوشی از خارج از کشور وارد شود و ما آن‌ها را سرهم کنیم، مونتاژ است نه تولید!

ما به قول خودمان خودرو و تلوزیون نیز تولید می‌کنیم اما اگر یک روز واردات قطعات اصلی آن‌ها متوقف شود، خط تولید ما نیز متوقف خواهد شد، البته مشکل اصلی آن است که حتی قطعات وارد شده کیفیت بالایی هم ندارند و اکثرا از قطعات درجه چندم چینی هستند.

برای درک بیشتر این موضوع تنها کافیست به شرکت GLX اشاره کنیم که چند سال پیش با تبلیغات گسترده توانسته بود محبوبیت اندکی میان مردم پیدا کند، اما تصویب ناگهانی قانونی ممنوعیت واردات قطعات غیرالزامی الکترونیکی به علت جلوگیری از خروج ارز موجب شد تا قطعات وارداتی این شرکت در گمرک گیر کند و جی‌ال‌ایکس نتواند گوشی‌های پیش‌فروش خودش را به موقع تحویل مشتریان دهد و هرچه طی چند سال رشته بود، در عرض چند ماه پنبه شد.

البته ناگفته نماند که خرابی متعدد گوشی‌های GLX، خدمات پس از فروش ضعیف و پیام “قطعه موجود نداریم” باعث شد تا بسیاری از افرادی که محصولات این برند را خریده بودند، نتوانند گوشی خراب خود را تعمیر کنند و در نهایت با کلی پیگیری و معطل شدن، پشت دست خودشان را داغ کردند تا دیگر گوشی ایرانی نخرند.

در حال حاضر توانایی تولید تلفن هوشمند نداریم

زمانی که ما برنامه مناسب برای تولید نداریم و علم و دانش تولید را نیز نداریم این همه اصرار برای تولید چیست؟ خودباوری اگر موجب توهم شود، آسیب زننده است. ما سال‌ها با توجه به خودباوری بدون آنکه زیرساخت لازم را فراهم سازیم و دست افراد سودجو و باند بازی را از تولید قطع کنیم، به مردم خودروی بی‌کیفیت دادیم!

حال این سناریو در حال تکرار شدن است، وزارت ارتباطات که به دنبال تولید تلفن همراه داخلی است باید پاسخ دهد که نمایشگر، پردازنده و دیگر قطعات اصلی گوشی ایرانی از کجا تامین می‌شود، آیا ما به جایگاهی رسیده‌ایم که بتوانیم این قطعات را تولید کنیم؟ هر چند در حال حاضر گوشی‌های ایرانی جی‌ال‌ایکس و صاایران هم کاملا وارداتی هستند و تنها برند ایرانی روی آن‌ها خورده است.

ایران به هیچ وجه آماده تولید تلفن همراه نیست، همانطور که تاکنون هم نبوده و تلاش ما برای تولید گوشی با شکست مواجه شده، از طرفی مردم باهوش هستند و اگر آن‌ها را با ممنوعیت واردات گوشی و افزایش قیمت آن مجبور نکنیم تا از کیفیت برند ایرانی اطمینان حاصل نکنند، به سمت خرید آن نخواهند رفت.

از همین حالا می‌توان آینده ساخت گوشی ایرانی را به وضوح دید و پیش‌بینی کرد که این پروژه چگونه شکست خواهد خورد، تنها مسئولین هستند که باید نگاه واقع گرایانه به این موضوع داشته باشند و هم در زمینه واردات و هم در زمینه تولید، به شکل دیگر مشکلات موجود را رفع کنند.

نوشته پرسه در مه؛ اصرار به تولید تلفن همراه ایرانی چه سرانجامی برای مصرف‌کنندگان دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

در این مقاله بر اساس اطلاعات رسمی منتشر شده، پرفروش ترین گوشی های سال 1400 و سهم بازار هر برند را به شما اعلام می‌کنیم.

بازار موبایل ایران یکی از مهم‌ترین و در عین حال تاثیرگذارترین بازارهای کشور برای مردم است. وضعیت بازار موبایل می‌تواند نشان دهنده نیازها و شرایط اقتصادی مردم باشد، زیرا یکی از پراستفاده‌ترین ابزارهای روزمره برای هرشخص در آن به فروش می‌رسد و آن چیزی نیست به جز تلفن همراه!

سال‌هاست به دلیل شرایط اقتصادی کشور و کاهش ارزش پول ملی، بسیاری از مردم توانایی خرید گوشی‌های گران قیمت و پرچمدار را از دست داده‌اند. این در حالی است که در بازار کشورهای پیشرفته عموما گوشی‌های پرچمدار محبوب‌ترین مدل‌های سال هستند اما این شرایط در بازار کشورهایی مانند ایران، برقرار نیست.

پرفروش‌ ترین گوشی سال در ایران مدل‌های میان‌رده هستند، زیرا عموم مردم تونایی خرید گوشی بالارده و پرچمدار را ندارند، شرکت‌هایی مانند شیائومی و هواوی نیز با تمرکز بر ساخت گوشی‌های میان‌رده با کیفیت در بازار کشورهایی همچون چین، ایران و هند، توانستند به رشد بالایی از نظر فروش جهانی برسند.

انجمن وارد کنندگان تلفن همراه، به تازگی آماری از واردات و مصرف تلفن همراه (فعال شدن گوشی) طی 12 ماه خیر یعنی از ابتدای اسفند 1399 تا ابتدای اسفند 1400 را منتشر کرده است. در این گزارش آمارهای جذاب و قابل توجهی از میزان محبوبیت برندهای سامسونگ، شیائومی، اپل و غیره و همچنین پرفروش ترین گوشی سال بازار ایران وجود دارد.

براساس این گزارش، در 12 ماه اخیر، از میان تمامی گوشی‌های وارد شده به کشور 49 درصد سهم مدل‌های برند سامسونگ بوده، درواقع سامسونگ نزدیک به 50 درصد گوشی‌های وارد شده را به خود اختصاص داده که نشان دهنده محبوببیت این برند در بازار ایران است.

طبق انتظار شیائومی محبوب‌ترین برند پس از سامسونگ است، 28 درصد گوشی‌های وارداتی در 12 ماه گذشته مربوط به این برند بوده که موجب می‌شود تا شیائومی به عنوان دومین برند در بخش واردات تلفن همراه شناخته شود. نوکیا نیز با سهم 12 درصدی از بازار واردات، سومین برند محبوب از این نظر است.

برند اپل 6 درصد، جی‌پلاس 1 درصد، هواوی 1 درصد، لنوو 1 درصد و جی‌ال‌ایکس کمتر از یک درصد، دیگر برندهایی هستند که سهمی از واردات گوشی به کشور را به خود اختصاص داده‌اند.

اما از نظر تعداد گوشی‌های وارد شده به کشور باید گفت که 8 میلیون و 945 هزار دستگاه از گوشی‌های وارداتی به مدل‌های سامسونگ اختصاص دارد، همچنین بیش از 5 میلیون و صد هزار دستگاه از مدل‌های وارداتی برای برند شیائومی، دو میلیون و 120 هزار دستگاه برای برند نوکیا و یک میلیون و 140 هزار دستگاه برای برند اپل است.

 

اما گران بودن گوشی‌های اپل موجب شده تا با وجود آن که تنها 6 درصد گوشی‌های وارداتی مربوط به این برند است، اما از نظر ارزش وارداتی، 30 درصد از سهم ارزشی مدل‌های وارد شده در 12 ماه اخیر برای اپل باشد، یعنی اپل از این لحاظ حتی از شیائومی پیشی گرفته است، هرچند تعداد گوشی‌های وارد شده از برند شیائومی و اپل، اختلاف فراونی دارند. در ادامه جدول سهم ارزشی برندهای وارد شده در 12 ماه اخیر را مشاهده می‌کنید.

آمار بعدی مربوط به سهم هر برند از اکتیو شدن گوشی‌های بازار است، درواقع در این آمار مشخص می‌شود که در میان کل‌ گوشی‌هایی از ابتدای اسفند 99 تا ابتدای اسفند 1400 فعال شده‌اند یا به نوعی توسط مصرف کننده مورد استفاده قرار گرفته‌اند، هر برند چه سهمی دارد؟

طبق انتظار سامسونگ از این نظر نیز در رتبه اول قرار می‌گیرد و طی 12 ماه اخیر، بیش از 8 میلیون و 700 مدل از این برند در کشور فعال شدند، به این ترتیب 48 درصد گوشی‌های وارد شده مربوط به برند سامسونگ است.

شیائومی با بیش از 5 میلیون و 200 هزار گوشی فعال شده در رتبه دوم قرار دارد و 28 درصد گوشی‌های فعال شده مربوط به این برند است. از این نظر 12 درصد از کل گوشی‌های فعال شده مربوط به برند نوکیا، 6 درصد مربوط به اپل و یک درصد مربوط به هواوی است.

پرفروش ترین گوشی سال بازار ایران

در 12 ماه اخیر یعنی از ابتدای اسفند سال 99 تا ابتدای اسفند سال گذشته 18 میلیون و 282 هزار گوشی موبایل در کشور فعال شد که ارزش تمامی این مدل‌ها 4 میلیارد و 308 میلیون دلار بود. از این تعداد دو میلیون و 141 هزار گوشی فعل شده مربوط به گوشی سامسونگ گلکسی A12 است و به این ترتیب این مدل پرفروش ترین گوشی سال با اختلاف قابل توجه نسبت به دیگر مدل‌ها لقب می‌گیرد.

پس از گلکسی A12 مدل نوکیا 105 که یک مدل فیچرفون است و گوشی هوشمند محسوب نمی‌شود، در رتبه دوم قرار دارد. در 12 ماه گذشته یک میلیون و 49 هزار دستگاه از مدل نوکیا 105 فعال شده است. سومین مدل پرفروش بازار ایران مدل پوکو ایکس 3 پرو است، در مدت مشابه بیش از یک میلین و ده هزار دستگاه از پوکو X3 پرو فعال شده تا این گوشی، محبوب‌ترین و پرفروش ترین گوشی شیائومی در بازار ایران باشد.

در رتبه چهارم و پنجم دو مدل دیگر از سامسونگ با نام‌های گلکسی A21s و گلکسی A32 قرار دارند، مدل‌های گفته شده 5 گوشی پرفروش بازار ایران در 12 ماه اخیر تا تشکیل می‌دهند.

پوکو M3، نوکیا 106 دی‌اس، گلکسی A11، گلکسی A02، گلکسی A22 و گلکسی A51، دیگر مدل‌های پرفروش بازار ایران هستند.

نکته جالب آن است که از نظر ارزش گوشی‌های فعال شده در کشور، آیفون 13 پرومکس با تعداد 235 هزار گوشی فعال شده به ارزش 372 میلیون دلار در رتبه اول قرار دارد، این در حالی است که این مدل از نظر تعداد در رتبه 24ام پرفروش ترین گوشی سال ایران قرار دارد اما به دلیل قیمت بالای این گوشی، ارزش کل گوشی‌های فعال شده آن حتی از گلکسی A12 که پرفروش ترین گوشی سال در کشور است، بالاتر است. ارزش کل دو میلیون و 141 هزار گوشی فعال شده گلکسی A12، سیصد و چهل و نه میلیون دلار بود.

همچنین ارزش کل گوشی‌های فعال شده نوکیا 105 که دومین مدل پرفروش بازار ایران در 12 ماه اخیر است تنها به 14 میلون دلار می‌رسد که اخلاف قابل توجهی از نظر قیمتی با دیگر مدل‌های این لیست دارد. در ادامه جدول کامل میزان گوشی‌های اکتیو شده در کشور قابل مشاهده است.

نوشته پرفروش‌ترین گوشی بازار ایران در سال 1400 مشخص شد؛ سهم هر برند در بازار کشور اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به تازگی گزارشی از وضعیت آماری تعداد مکالمات رومینگ ملی به تفکیک اپراتورهای مختلف در کشور منتشر کرده که با مقایسه این آمار نسبت به زمان مشابه سال قبل، شاهد افزایش استفاده از این نوع خدمت در میان کاربران هستیم. اما بهتر است پیش از آن که به سراغ گزارش جدید رگولاتوری برویم، ابتدا توضیحاتی را در خصوص خدمت رومینگ ملی ارائه کنیم.

گستردگی پوشش شبکه هر اپراتور در سراسر کشور به عوامل زیادی وابسته است اما در حال حاضر دو اپراتور همراه اول و ایرانسل دارای بیشترین و گسترده‌ترین میزان پوشش شبکه در کشور هستند. به طور طبیعی بخش‌هایی از کشور به ویژه مناطق محروم، دور افتاده و کم جمعیت، کمتر تحت پوشش شبکه مخابراتی اپراتورها قرار می‌گیرند و آنتن‌ها و دکل‌های ارتباطی اپراتورها دیرتر به این مناطق می‌رسد.

در این حالت زمانی که به طور مثال یک فرد سیمکارت ایرانسل داشته باشد و در منطقه‌ای قرار داشته باشد که تحت پوشش شبکه ایرانسل نیست، نمی‌تواند از خدمات ارتباطی و شبکه این اپراتور بهره‌مند شود. خدمت رومینگ ملی برای رفع همین مشکل راه‌اندازی شده است.

طرح رومینگ ملی چیست؟

در کشور مناطقی وجود دارد که تحت پوشش شبکه حداقل یکی از اپراتورهای تلفن همراه نیست؛ در این طرح، زمانی که مشترک وارد این مناطق می‌شود، می‌تواند از خدمات یک اپراتور دیگر استفاده نماید. در واقع هنگامی که مشترک از منطقه پوشش‌دهی اپراتور خود خارج می‌شود، اپراتور دیگر، خدمات خود را در اختیار مشترک قرار می‌دهد و مشترک به عنوان مهمان از خدمات اپراتور دیگر استفاده می‌کند.

در این حالت اپراتوری که سیمکارت مشترک متعلق به آن است به عنوان اپراتور مهمان و اپراتور سرویس‌دهنده به عنوان اپراتور میزبان شناخته می‌شود. طرح رومینگ ملی مربوط به مناطق داخل کشور و اپراتورهای ایرانی است و با طرح رومینگ بین‌الملل تفاوت دارد.

تفاوت طرح رومینگ ملی و رومینگ بین‌الملل

همانطور که گفته شد طرح رومینگ ملی مربوط به پوشش خدمات ارتباطی در مناطق داخلی کشور است و در آن هر دو اپراتور میزبان و مهمان، ایرانی هستند. اما طرح رومینگ بین‌الملل مربوط به خارج از کشور می‌شود. در طرح رومینگ بین‌الملل مشترک ایرانی از سیمکارت خود به عنوان مهمان، از خدمات اپراتور کشور مقصد به عنوان میزبان بهره‌مند می‌شود.

کیفیت خدمات و هزینه‌ها در طرح رومینگ ملی

به گفته سید محمد امامی مدیرکل دفتر نظارت بر خدمات ارتباطی و فناوری اطلاعات رگولاتوری، کیفیت خدمات دریافتی و طرح رومینگ ملی برای مشترکان مهمان مشابه با کیفیت خدماتی است که مشترکین اپراتور میزبان دریافت می‌کنند. از طرفی تعرفه خدمات بر اساس تعرفه خدمات اپراتور مهمان تعیین می‌شود و هیچ هزینه ‌دیگری بابت استفاده از این خدمت پرداخت نمی‌شود.

این طرح موجب گسترش پوشش خدمت دهی به کاربران و مشترکان می‌شود، همچنین از مزایای این طرح می‌توان به افزایش سرعت توسعه کیفی خدمات ارتباطی تلفن همراه، صرفه‌جویی در منابع شبکه و سرمایه‌گذاری و مدیریت بهتر منابع ملی اشاره کرد.

گزارش رگولاتوری از تعداد مکالمات رومینگ ملی

سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی گزارشی از تعداد مکالمات برقرار شده از طریق رومینگ ملی به تفکیک اپراتورهای مختلف را در بازه سه ماهه سوم سال 1399 و سه ماه سوم سال 1400 منتشر کرده است.

همانطور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، در سه ماهه سوم سال 99 بیش از 8 میلیون و 600 هزار مشترک ایرانسل به عنوان مهمان از خدمات رومینگ ملی همراه اول استفاده کرده‌اند، همچنین این آمار برای مشترکان رایتل به بیش از 3 میلیون و 600 هزار نفر می‌رسد. به این ترتیب در سه ماهه سوم سال 99 بیش از 12 میلیون مشترک ایرانسل و رایتل از خدمات رومینگ ملی همراه اول بهره‌مند شده‌اند.

از طرفی یک میلیون و 515 هزار و 864 مشترک همراه اول و یک میلیون و 832 هزار و 323 مشترک رایتل نیز در مناطق خارج از پوشش شبکه این اپراتور، به عنوان مهمان از خدمات رومینگ ملی ایرانسل استفاده کردند.

اما در سال جاری شاهد افزایش چشمگیر استفاده مشترکان از خدمات رومینگ ملی با میزبانی همراه اول بودیم، به طوری که در سه ماهه سوم سال 1400 بیش از 12 میلیون مشترک ایرانسل در مناطقی که تحت پوشش شبکه این اپراتور نیست، از خدمات همراه اول استفاده کرده‌اند، این آمار برای مشترکان رایتل رقم بیش از 3 میلیون و 800 هزار مشترک را نشان می‌دهد.

در نقطه مقابل حدود 2 میلیون و 210 هزار مشترک همراه اول و حدود 2 میلیون و 700 هزار مشترک رایتل از خدمات رومینگ ملی با میزبانی ایرانسل استفاده کردند. در نگاه کلی در پاییز سال 1400 نزدیک به 16 میلیون مشترک در طرح رومینگ ملی در شبکه تحت پوشش همراه اول به این اپراتور متصل شدند و نزدیک به 5 میلیون نفر نیز از خدمات ایرانسل بهره‌مند شدند.

با مقایسه آمارهای منتشر شده از طرف رگولاتوری، شاهد تفاوت چشمگیر میزان مشترکین استفاده کننده از شبکه تحت پوشش همراه اول و ایرانسل خواهیم شد، اما این تفاوت چگونه به وجود آمده است؟

مقایسه تعداد سایت‌های فعال همراه اول و ایرانسل

با نگاهی به جدول زیر می‌توان تعداد سایت‌های فعال شبکه تلفن همراه سه اپراتور همراه اول، ایرانسل و رایتل را مقایسه کرد. اختلاف سایت‌های فعال دو اپراتور همراه اول و ایرانسل نشان دهنده اختلاف قابل توجه در مناطق تحت پوشش این دو اپراتور است که در نهایت موجب می‌شود تا مشترکین ایرانسل در مناطقی که تحت پوشش این اپراتور نیست، از خدمات همراه اول استفاده کنند.

تعداد سایت‌های فعال همراه اول در شبکه 2G حدود دوبرابر تعداد سایت‌های ایرانسل است، همچنین در شبکه‌های 3G و 4G نیز اختلاف چند هزارتایی میان تعداد سایت‌های فعال تلفن همراه میان دو اپراتور همراه اول و ایرانسل وجود دارد که خبر از گستردگی تعداد سایت‌های شبکه همراه اول دارد.

مقایسه مناطق تحت پوشش همراه اول و ایرانسل

به طبع سایت‌های بیشتر، همراه اول توانسته مناطق بیشتری را تحت پوشش خود قرار دهد که موجب می‌شود تا مشترکان این اپراتور نیازی به استفاده از رومینگ ملی با میزبانی ایرانسل نداشته باشند.

طبق آمار منتشر شده توسط سازمان تنظیم مقررات از وضعیت پوشش شهرها، روستا‌ها و جاده‌ها به تفکیک اپراتورها، همراه اول و ایرانسل از نظر تعداد شهر تحت پوشش وضعیتی مشابه دارند که در جدول زیر قابل مشاهده است.

اما تعداد روستاهای تحت پوشش همراه اول بیش از دو برابر ایرانسل است، همراه اول نزدیک به 45 هزار روستا را تحت پوشش شبکه خود قرار داده که این آمار برای ایرانسل حدود 19 هزار روستاست. به این ترتیب 96.5 درصد مردم ایران تحت پوشش شبکه ارتباطی همراه اول هستند ولی این آمار برای ایرانسل 87.21 درصد جمعیت کشور است.

بر همین اساس مشترکین همراه اول با توجه به تعداد سایت‌های تلفن همراه و گستردگی مناطق تحت پوشش این اپراتور نیاز کمتری به استفاده از خدمات رومینگ ملی سایر اپراتورها دارند، ولی این نیاز در مشترکان ایرانسل بیشتر احساس می‌شود.

به همین دلیل است که تعداد مشترکین ایرانسلی که به استفاده از خدمات طرح رومینگ ملی نیاز پیدا می‌کنند، نسبت به همراه اول بیشتر است و این مشترکین در برخی از مناطق با اتصال به شبکه همراه اول نیاز ارتباطی خود را برطرف می‌سازند.

نوشته رومینگ ملی چیست؟ بررسی عوامل برتری همراه اول در طرح رومینگ ملی اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

گوشی‌های پرچمدار همواره نماد برترین فناوری و تکنولوژی‌های یک کمپانی در بازار تلفن همراه هستند. یک برند برای معرفی خود باید یک گوشی پرچمدار قدرتمند و همه‌چیز تمام را راهی بازار کند و اگر نه هرگز جزئی از بزرگان این صنعت نخواهد بود. به همین دلیل است که شرکت‌های مطرح ساخت تلفن همراه در جهان، تمام داشته‌های خود را در گوشی‌های پرچمدارشان ارائه می‌دهند.

البته برخی از این شرکت‌ها توانایی آن را دارند که طی یک سال حتی دو یا چند گوشی پرچمدار را روانه بازار کنند که این نشان دهنده قدرت و برتری آن‌هاست. عرضه چند گوشی پرچمدار چالش‌های بسیار دشواری به همراه خود دارد، زیرا یک شرکت باید در هر پرچمدار خود چیز جدیدی ارائه دهد و عرضه گوشی تکراری، اعلام رسمی آن شرکت در عدم ارائه خلاقیت و فناوری‌های نوین است. به همین دلیل است که همه شرکت‌ها توانایی عرضه چند سری پرچمدار طی یک سال را ندارند.

گوشی پرچمدار با تکنولوژی‌های جدید و قابلیت‌های ویژه‌ای به بازار می‌آید، به همین دلیل هم قیمت بالایی دارد و طبیعتا همه توانایی خرید گوشی‌های پرچمدار را ندارند. براساس آمارهای جهانی، گوشی‌های میان‌رده محبوبیت بیشتری نسبت به مدل‌های پرچمدار دارند، زیرا از قیمت و کیفیت مناسبی بهره‌مند هستند و خرید آن‌ها برای بخش اعظمی از مردم جهان، صرفه اقتصادی بیشتری دارد.

اما می‌توان فاصله میان گوشی‌های پرچمدار و میان‌رده را کاهش داد، این اتفاقی است که طی سال‌های اخیر رخ داده و شاهد آن هستیم که برخی از مدل‌های میان‌رده از نظر سخت افزاری قابل رقابت با مدل‌های پرچمدار هستند یا برخی ویژگی آن‌ها مانند دوربینشان، کیفیتی نزدیک به دوربین گوشی‌های پرچمدار را ارائه می‌دهد.

اما این‌ها کافی نیستند، گوشی‌های پرفروش میان‌رده که درصد بالایی از سود شرکت‌های تولید کننده تلفن همراه را تامین می‌کنند، می‌توانند میزبان قابلیت‌ها و ویژگی‌های جذاب‌تری باشند.

این درخواست همه افرادی است که گوشی میان‌رده خریداری می‌کنند و همواره در فکر یک قابلیت خاص در گوشی‌های پرچمدار بوده‌اند. ویژگی‌های متعددی وجود دارد که همواره در مدل‌های پرچمدار ارائه شده‌اند و گوشی‌های ارزان‌قیمت و اقتصادی یا میان‌رده‌های بازار هرگز با این قابلیت‌ها عرضه نشده‌اند.

قابلیت‌هایی که وجود آنها در گوشی‌های 3 تا 8 یا 9 میلیون تومانی شبیه به یک رویاست و به نظر می‌رسد افرادی که نتوانند گوشی پرچمدار خریداری کنند، حداقل تا چندسال آینده در حسرت این قابلیت‌ها خواهند ماند. واقعیت آن است که حتی ویژگی‌های جذاب مانند نمایشگر تاشو یک روزی در مدل‌های میان‌رده نیز عرضه می‌شود، همانطور که برخی ویژگی‌های خاص مانند پشتیبانی از 5G در گذشته مربوط به مدل‌های پرچمدار بود ولی حالا همین ویژگی در گوشی‌های میان‌رده عرضه می‌شود.

اما نمی‌خواهیم در مورد آینده صحبت کنیم، بحث ما در مورد امروز است و می‌خواهیم سوالی مهم از شما بپرسیم، اگر حق انتخاب داشتید، ترجیح می‌دادید کدام آپشن و ویژگی گوشی‌های پرچمدار در گوشی‌های میان‌رده عرضه می‌شد؟

پیش از آن که به این سوال پاسخ دهید، در نظر داشته باشید که ما توقع عرضه یک گوشی پرچمدار با قیمت یک مدل میان‌رده را نداریم، به عنوان مثال اگر قرار باشد یک گوشی میان‌رده با صفحه نمایش تاشو به بازار عرضه شود، قطعا شرکت تولید کننده برای جلوگیری از افزایش قیمت آن باید از کیفیت یک بخش مانند دوربین یا باتری بکاهد.

بنابراین در نظر داشته باشید که اضافه شدن یک ویژگی جدید به معنای افول یک ویژگی دیگر است، همچنین تعادل قیمتی باید در یک مدل میان‌رده برقرار باشد و اگر بخواهیم قیمت گوشی را افزایش دهیم، آن مدل دیگر میان‌رده نیست.

با این مقدمه در ادامه به 10 ویژگی جذابی که در حال حاضر تنها در مدل‌های پرچمدار و گاها بالارده یافت می‌شود و علاقه داریم تا در مدل‌های میان‌رده این قابلیت‌ها را ببینیم، اشاره خواهیم کرد.

در انتهای مقاله شما می‌توانید در نظرسنجی ما شرکت کنید و به قابلیتی که دوست دارید در مدل‌های میان‌رده ببینید، رای دهید، با آی‌تی‌رسان همراه باشید:

صفحه نمایش تاشو

همانطور که در مقدمه به عنوان مثال به نمایشگر تاشو اشاره کردیم، اولین ویژگی که به سراغ آن می‌رویم، همین قابلیت نمایشگر تاشو خواهد بود. نمایشگر تاشو یک ویژگی نسبتا جدید است که طی سه سال گذشته به مرحله تجاری‌سازی رسیده و ما شاهد عرضه گوشی‌های تاشو هستیم.

در حال حاضر گوشی‌هایی با نمایشگر تاشو همگی پرچمدار هستند و قیمت بالایی نیز دارند. اما وجود قابلیت نمایشگر تاشو در گوشی‌های میان‌رده بسیار جذاب خواهد بود. فرض کنید یک مدل ارزان‌قیمت از گلکسی زد فلیپ به بازار بیاید که سخت افزاری معمولی داشته باشد اما نمایشگر آن تا شود و بتوان با قیمت 4 یا 5 میلیون تومان این گوشی را خریداری کرد، این اتفاق جذاب نیست؟

قلم لمسی

سری گلکسی نوت یکی از پرچمداران خاص و گران قیمت سامسونگ بود که شاید دیگر تولید نشود، سامسونگ قابلیت پشتیبانی از قلم استایلوس را به مدل‌های تاشو و پرچمداران سری گلکسی S نیز اضافه کرده تا تمامی پرچمداران سامسونگ از قلم لمسی پشتیبانی کنند، اما گوشی‌های میان‌رده چه؟

البته سامسونگ در ابتدای سال 2020 مدل گلکسی نوت 10 لایت را عرضه کرد که قیمتی در حد یک بالا‌رده داشت و ما امیدوار بودیم که از این پس مدل‌های میان‌رده با قابلیت پشتیبانی از قلم لمسی عرضه خواهند شد اما این اتفاق دیگر رخ نداد و باید دید سیاست سامسونگ برای پشتیبانی از قلم لمسی در مدل‌های میان‌رده کی رخ می‌دهد.

دوربین تله‌فوتو برای زوم بیشتر

دوربین تله‌فوتو با قابلیت زوم اپتیکال از جمله ویژگی‌هایی بود که سامسونگ و اپل در سپتامبر 2017 در مدل‌های پرفروش گلکسی نوت 8 و آیفون نوت 8 پلاس عرضه کردند. البته پیش از آن برخی مدل‌های چینی این قابلیت را در گوشی‌های خود استفاده کرده بودند اما در میان برندهای مطرح، سامسونگ و اپل برای اولین بار از این دوربین رونمایی کردند که با توجه به قدرت زومی که به دوربین گوشی می‌داد، به شدت مورد استقبال واقع شد.

پس از آن مدل‌های هواوی و سپس شیائومی نیز به دوربین تله‌فوتو مجهز شدند. دوربین تله‌فوتو در مدل‌های بالارده مانند گلکسی A72 استفاده شده اما این مدل بیش از 10 میلیون تومان قیمت دارد و یک گوشی اقتصادی و میان‌رده محسوب نمی‌شود اما قطعا بسیاری از کاربران علاقه دارند تا در گوشی خود از این دوربین استفاده کنند تا بتوانند تصاویر با زوم و کیفیت بالا ثبت کنند.

وایرلس شارژ و ریورس شارژ

قابلیت شارژ وایرلس و شارژ معکوس از آن دسته قابلیت‌های جذابی هستند که جای خالی آن‌ها در گوشی‌های میان‌رده احساس می‌شوند. این قابلیت در گلکسی S21FE که یک بالارده محسوب می‌شود وجود دارد، همچنین آیفون SE نیز به قابلیت شارژ وایرلس مجهز بود، به تازگی نیز هواوی در مدل‌های میان‌رده خود مانند نوا 8 و نوا 9 قابلیت شارژ معکوس (البته به‌صورت سیمی) را جای داده است.

اما میان‌رده ارزان قیمتی که هر دو قابلیت شارژ وایرلس و یا شارژ معکوس (چه به صورت بی‌سیم و چه باسیم) را داشته باشد، نداریم و همین مورد باعث می‌شود که نتوان از این دو قابلیت کاربردی در مدل‌های اقتصادی استفاده کرد.

سامسونگ DEX

یکی از قابلیت‌های جذابی که تنها در پرچمداران سامسونگ یافت می‌شود، دکس نام دارد که با آن می‌توانید گوشی را به آسانی به رایانه یا مانیتور متصل کرده و از رایانه خود، گوشی موبایل را مدیریت و حتی با آن کار کنید. سامسونگ Dex امکانات بسیار زیادی دارد و ویژگی محبوبی میان خریداران گوشی‌های سامسونگ محسوب می‌شود اما این قابلیت تنها برای پرچمداران این شرکت کره‌ای درنظر گرفته شده است.

اتصال گوشی به رایانه با دکس بسیار راحت است و این ویژگی قطعا برای افرادی که میان‌رده‌های سامسونگ را دارند نیز به کار خواهد آمد، به همین دلیل علاقه داریم تا در میان‌رده‌های سامسونگ نیز ویژگی Dex را ببینیم.

قابلیت‌های خاص گیمینگ

گوشی‌های گیمینگ خاص بازار با ویژگی‌های متفاوتی عرضه می‌شوند که لذت بازی با آن‌ها را دو چندان می‌کند. برخی از این ویژگی‌ها شامل اسپیکر چندگانه، تریگرهای لمسی، فن قدرتمند و وجود درگاه شارژر در میانه فریم چپ یا راست گوشی است که امکان بازی در زمانی را که گوشی در شارژ است، بسیار راحت‌تر می‌کند. اما گوشی‌های گیمینگ قیمت بالایی دارند و بسیاری از افرادی که به بازی با گوشی علاقه دارند هرگز نمی‌توانند از این ویژگی‌ها استفاده کنند.

گوشی گیمینگ میان‌رده با قیمت 200 تا 300 دلار ایده بسیار جذابی است، البته انتظار نداریم تمامی ویژگی‌های گوشی‌های گیمینگ گران قیمت را در مدل‌های میان‌رده ببینیم ولی به عنوان مثال دو تریگر لمسی، یک فن قدرتمند و وجود درگاه شارژر در میانه بدنه اتفاق جذابی است که می‌تواند تجربه گیمینگ را به شدت افزایش دهد. وجود این قابلیت‌ها با یک پردازنده میان‌رده قدرتمند و متریال معمولی باعث می‌شود هم قیمت گوشی پایین بیاید و هم بخشی از ویژگی‌های گوشی‌های گیمینگ در مدل‌های میان‌رده در دسترس باشد.

نمایشگر دوگانه

بسیاری از گوشی‌های پرچمدار به علت نوع خاص طراحیشان از دو نمایشگر بهره می‌برند. به عنوان مثال گلکسی زد فلیپ و زد فولد 3 هر دو دارای دو نمایشگر هستند، یا شیائومی می 11 اولترا یک نمایشگر ثانویه برای گرفتن عکس سلفی با دوربین اصلی دارد.

همچنین در گذشته ال‌جی مدل‌هایی را با دو نمایشگر عرضه کرده بود. اما حالا جسارت در طراحی متفاوت مدل‌های میان‌رده از بین رفته و همه گوشی‌ها یک طراحی یکسان دارند. با کمی خلاقیت می‌توان مدل‌هایی را طراحی کرد که از دو نمایشگر بهره می‌برند، مانند اتفاقی که در برخی از مدل‌های پرچمدار مشهور می‌بینیم.

دوربین سلفی زیر نمایشگر

دوربین سلفی زیر نمایشگر از جمله ویژگی‌هایی است که به تازگی در چند مدل مطرح استفاده شده و امید داریم تا به زودی از این ویژگی در مدل‌های میان‌رده استفاده شود. دوربین سلفی زیر نمایشگر به شکلی طراحی شده که می‌تواند از زیر پیکسل‌های نمایشگر عکس‌برداری کرده و درواقع شما دوربین سلفی را بر روی نمایشگر نمی‌بینید.

این ویژگی تاکنون در دو مدل مطرح گلکسی زد فولد 3 و شیائومی میکس 4 استفاده شده است.

گواهی مقاومت در برابر آب

گوشی ضد آب قابلیت‌هایی به شما می‌دهد که نمی‌توان از آن‌ها گذشت. امکان عکاسی و فیلم‌برداری در زیر آب، امکان کار با گوشی زیر باران شدید و عدم نگرانی از افتادن گوشی در آب تنها گوشه‌ای از آپشن‌هایی است که با گوشی ضد آب به دست می‌آورید. البته سامسونگ برخی از میان‌رده‌های جدید خود را با گواهی IP67 تولید کرده که یعنی تا 30 دقیقه و تا عمق یک متر زیر آب می‌توان با گوشی کار کرد.

ضد آب بودن گوشی برای همه مورد نیاز است و چه بهتر است که این قابلیت برای گوشی‌های ارزان قیمت و اقتصادی نیز عرضه شود، به ویژه شرکت‌های هواوی و شیائومی در بحث ضد آب بودن گوشی‌های خود کم کاری کرده‌اند و اکثر میان‌رده‌ها و حتی پرچمداران این دو شرکت ضد آب نیستند.

قطعات جانبی ماژولار

گوشی‌های ماژولار از متفاوت‌ترین و جسورانه‌ترین طراحی‌های تلفن همراه بودند که چند باری توسط برخی شرکت‌ها مانند موتورولا تست شدند اما دیگر خبری از این مدل‌ها نیست. هر چند گوشی‌های پرچمدار نیز ماژولار نیستند ولی به طور کلی قابلیت اتصال لوازم جانبی با ماژول به گوشی موبایل ایده بسیار جالبی است که امید داریم بیشتر از این ایده در مدل‌های میان‌رده استفاده شود.

دیگر قابلیت‌ها: ویژگی‌هایی که امید داریم به گوشی‌های میان‌رده اضافه شوند پایان ندارد، آپشن‌هایی مانند بدنه فلزی، دوربین سلفی دوگانه، حاشیه‌های دور نمایشگر باریک‌تر، سخت‌افزار قدرتمندتر و غیره همگی از مواردی هستند که علاقه‌داریم تا به مدل‌های میان‌رده و اقتصادی اضافه شوند.

اما نظر شما چیست؟ شما با شرکت در نظرسنجی زیر به ما بگویید که علاقه دارید تا کدام ویژگی به گوشی‌های میان‌رده اضافه شود؟ همچنین اگر علاقه دارید تا قابلیت دیگری که در لیست بالا وجود ندارد به مدل‌های میان‌رده اضافه شود، در بخش کامنت‌ها با ما و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.

نوشته 10 ویژگی خاص گوشی‌های پرچمدار که دوست داریم به مدل‌های میان‌رده اضافه شود + نظرسنجی اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تبلیغ در تلویزیون و تبلیغات اینترنتی از نظر هزینه، بازدید و اثرگذاری تفاوت‌هایی دارند که در این مطلب به بررسی این تفاوت‌ها خواهیم پرداخت.

برندسازی و تبلیغات یکی از مهم‌ترین بخش‌های ساخت یک کسب‌و‌کار موفق است. نمی‌توانید بدون آنکه خودتان را به دیگران معرفی کنید، پایه‌های یک کسب‌و‌کار موفق را بسازید و به نقطه اوج بیزینس خود دست پیدا کنید. هرچند از قدیم گفته‌اند که محصول یا خدمات باکیفیت، مهم‌ترین تبلیغ برای یک کسب‌و‌کار است اما در نهایت برای رسیدن به حداکثر پتانسیل یک بیزینس، نیاز به تبلیغ خواهید داشت.

راه‌های متفاوتی برای تبلیغات یک کسب‌و‌کار وجود دارد، اما متداول‌ترین و به نوعی دم‌دست‌ترین راه برای تبلیغات، تبلیغات اینترنتی و تبلیغ در تلویزیون است. پیش‌تر راه‌های دیگر مانند تبلیغات در مطبوعات و جراید نیز به عنوان یکی از تاثیرگذارترین راه‌های تبلیغاتی برشمرده می‌شد اما حالا جراید و روزنامه‌ها مانند گذشته محبوب نیستند و طبیعتا این گزینه از روش‌های تبلیغاتی تاثیرگذار حذف می‌شود. همچنین تبلیغات محیطی و تبلیغات در رادیو نیز از گزینه‌های مهم و موثر برشمرده می‌شوند اما مانند تبلیغات اینترنتی و تبلیغ در تلویزیون بازدهی ندارند.

تبلیغات تلویزیونی یکی از قدیمی‌ترین روش‌های برندسازی در جهان است، از زمانی که تلویزیون به خانه‌های مردم باز شد، تبلیغات تلویزیونی نیز ایجاد شدند و حالا بیش از 50 سال است که مردم ایران در تلویزیون خود تبلیغ مشاهده می‌کنند. اما تبلیغات اینترنتی یک روش جدید و نسبتا نوین محسوب می‌شود. هرچند که این روش نیز بیش از 15 سال سابقه دارد اما تبلیغات در فضای مجازی و اینترنت نسبت به تلویزیون، سابقه کمتری دارد.

تبلیغات در اینترنت و تبلیغ در تلویزیون دو روش اساسی و پایه‌ای برای طلوع و رشد یک برند بزرگ است، شما بدون داشتن سابقه درست و تنها با تبلیغات اینترنتی یا تلویزیونی گسترده می‌توانید طی 10 روز، نام خود را بر سر زبان‌ها بیندازید، مانند کاری که شبکه خرید و فروش و خدمات “بایا” انجام داد. این برند بدون سابقه خاصی و در زمانی که حتی سایت و سرویسش آماده خدمت‌رسانی نبود، با تبلیغات گسترده در تلویزیون طی مدت کوتاهی به یک برند شناخته شده تبدیل شد.

تبلیغات اینترنتی نیز دنیای خودش را دارد، از زمانی که بازدید سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کرد، تیلبغات در اینترنت نیز وارد مرحله جدیدی شد و حالا پول‌های سنگینی برای تبلیغات اینترنتی جابه‌جا می‌شود. تبلیغات در اینترنت می‌تواند در بستر سایت، شبکه‌های اینترنتی، اپلیکیشن و به‌طور خلاصه هرجایی که شما متصل به اینترنت هستید، اتفاق بیفتد.

تبلیغات موفق به عناصر زیادی وابسته است اما در خصوص مکان و فضایی که شما در آن تبلیغات انجام می‌دهید از سه نظر میزان بازدید و مخاطب، اثرگذاری و هزینه قابل تامل است.

طبیعتا صاحبان کسب‌و‌کارها به دنبال آن هستند تا تبلیغات خود را در پلتفرم و فضایی انجام دهند که بیشترین بازدید را می‌گیرد، همچنین بازدید برای گروه هدف نیز یکی از موارد بسیار مهم در اثرگذاری تبلیغات است که می‌تواند بازدهی و نتیجه خروجی تبلیغات را افزایش دهد.

از طرفی پلتفرمی که شما برای تبلیغات انتخاب می‌کنید، شاید بازدیدکنندگان فراوانی داشته باشد اما برای برندسازی شما مناسب نباشد، به‌طور مثال تبلیغات در کانال‌ها و پیج‌های طنز برای بیزینس‌ها و کسب‌و‌کارهای بزرگ چند میلیارد دلاری و بین‌المللی آنچنان بازدهی ندارد و حتی برای برندسازی آن کسب‌و‌کار یک نکته منفی حساب می‌شود. به همین جهت صرف بازدیدکننده بالا برای کسب‌و‌کار شما اعتبار نمی‌آورد و اگر به دنبال تاثیرگذاری جدی هستید، باید در محیط‌های مناسب و جدی‌تر که شاید بازدیدکنندگان کمتری دارند تبلیغات انجام دهید.

مورد آخر مربوط به هزینه است که همواره برای تبلیغات اینترنتی و تبلیغ در هر بستری از جمله رادیو و تلویزیون و جراید اهمیت داشته و گاها اصلی‌ترین چالش برای کسب‌و‌کارهایی است که به‌دنبال تبلیغات می‌گردند.

ما در ادامه تبلیغات در بستر اینترنت را با تبلیغ در تلویزیون براساس سه شاخصه گفته شده بررسی خواهیم کرد، اگر شما به دنبال تبلیغات هدفمند هستید و نمی‌دانید که دقیقا باید در چه فضایی کمپین‌های تبلیغاتی خود را اجرا کنید، با این مقاله همراه آی‌تی‌رسان باشید:

میزان بازدید و مخاطب

از نظر تعداد مخاطب متاسفانه آمار دقیقی از سمت صدا‌و‌سیما اعلام نشده و آمارهایی هم که گاها صدا‌و‌سیما منتشر می‌کند، اغلب مورد بحث و بررسی است. افرادی که سابقه کار در بدنه صدا‌و‌سیما را دارند، بارها نسبت به آمار بازدیدهایی که توسط این سازمان اعلام می‌شود، اعتراض کرده‌اند و آن را نتیجه شیوه‌های نظرسنجی و افکارسنجی قدیمی و منسوخ می‌دانند. یکی از این افراد حسن وارسته نویسنده سریال زیرخاکی است که خود در مرکز تحقیقات صداوسیما کار می‌کرده و صراحتا اعلام کرد که آمارهای این سازمان را قبول ندارد.

به هر شکل اکثر آمارهای اعلام شده از طرف صداوسیما درصدی بوده و تعداد بازدیدکنندگان برنامه‌های تلویزیونی مختلف این سازمان مشخص نیست. اما اگر بخواهیم آمارها و درصدهای منتشر شده از طرف صداوسیما و مراکز دیگر را در کنار هم قرار دهیم، متوجه خواهیم شد که برنامه‌های حال حاضر تلویزیون مانند خندوانه نسبت به چندسال گذشته افت بازدیدکننده داشتند.

یکی از دلایل این سخن تعداد آرای مردمی شرکت‌کنندگان در مسابقه خنداننده‌شو است که از 18 میلیون نفر در فصل گذشته به دو میلیون نفر در فصل جاری کاهش پیدا کرده است. به هر شکل خندوانه و بخش خبری 20:30 از جمله پربازدیدترین برنامه‌های صدا و سیما هستند، همچنین برنامه‌های فوتبال‌ برتر، بمب، اعجوبه‌ها و بخش خبری ساعت 21 نیز جزو برنامه‌های پربازدید هستند.

طبیعتا تبلیغات پیش از شروع و در میان این برنامه‌ها بازدیدکننده بیشتری دارد و می‌توان رقم بازدید آن را بین 5 تا 15 میلیون نفر اعلام کرد. این ارقام به‌طور کامل برای برنامه‌های مختلف و در زمان‌های مختلف متفاوت است. همچنین دیگر برنامه‌ها به‌طور میانگین 2 تا 10 میلیون تماشاگر دارند. این آمار زمانی که برنامه‌های مناسبتی و محبوب آغاز می‌شود، افزایش پیدا می‌کند اما براساس آمارهای موجود، در دیگر ایام سال، بینندگان ثابت صداوسیما رقم بالایی نیستند.

اما میزان بازدید در اینترنت تناوب بسیار بالاتری دارد، به عنوان مثال در یک سایت محبوب میزان آمار مشاهده تبلیغات ممکن است به بیش از 30 تا 40 میلیون نفر هم برسد. اینترنت فضای بسیار گسترده‌تری است و از تبلیغ در یک استوری در یک پیج اینستاگرام تا تبلیغ در پربازدیدترین سایت ایران را می‌توان جزو تبلیغات اینترنتی دانست.

صرفا برای مثال می‌توان گفت که آپارات به عنوان پربازدیدترین سایت ایرانی در سال 99 بیش از 60 میلیون بازدیدکننده یکتا داشت و دیجیکالا نیز اعلام کرده که در سال 99 به‌طور ماهانه 30 میلیون بازدیدکننده یکتا داشته است. این آمار در سایت‌ها و اپلیکیشن‌های مختلف، تفاوت دارد، مثلا حساب برخی از بازیگران و افراد مشهور در اینستاگرام بالغ بر یک میلیون بازدید دارد که رقم قابل توجهی است.

به این ترتیب اگر صرفا تعداد مخاطبین برای شما اهمیت داشته باشد، هم در اینترنت و هم در تلویزیون می‌توانید به‌نوعی تبلیغ کنید که به شکل مناسبی دیده شوید. اما برتری که تبلیغات اینترنتی نسبت به تلویزیون دارد، امکان تبلیغات هدفمند و هوشمند است که باعث می‌شود تبلیغ شما را گروه هدف‌تان ببینند.

برنامه‌های تلویزیونی برای عموم مردم پخش می‌شوند و به‌جز برنامه‌های ورزشی، نمی‌توان گروه دیگری از مردم را نام برد که پای ثابت یک برنامه هستند، برنامه‌های مذهبی، تفریحی، علمی، اخبار و غیره از گروه‌های مختلف مردم تماشاگر دارند و تبلیغ در این برنامه‌ها برای کسب‌و‌کارهایی است که گروه هدف خاصی ندارند و محصول یا سرویس‌شان را تمام مردم می‌توانند استفاده کنند.

به عنوان مثال یک اپلیکیشن پرداختی و یا یک فروشگاه فرش از جمله کسب‌و‌کارهایی هستند که مخاطب هدف خاصی ندارند و می‌توانند تبلیغ خود را برای تمام مردم ایران پخش کنند، اما در اینترنت دست شما برای انتخاب گروه هدف بازتر است. به عنوان نمونه شما در آپارات می‌توانید تبلیغات خود را پیش از ویدیوهای مناسب با کسب و کار خود پخش کنید، یا فرض کنید که شما یک محصول گیمینگ دارید و تبلیغ خود را برای افرادی که ویدیو گیمینگ می‌بینند، پخش می‌کنید.

یا آنکه سرویس‌های تکنولوژی‌محور می‌توانند تبلیغ خود را در سایت‌های مربوط به فناوری مانند آی‌تی‌رسان منتشر کنند، زیرا کاربران ما عموما افرادی هستند که به فناوری علاقه دارند. یا اگر شما یک فروشگاه لوازم ورزشی دارید، می‌توانید در یک سایت و یا اپلیکیشن ورزشی تبلیغ کنید، به این شکل کاربران علاقه‌مند به ورزش تبلیغ شما را می‌بینند و احتمال آنکه به ازای هر هزار بازدید، درصد بالاتری از کاربران را جذب کنید، بیشتر است.

در کنار این موارد، سرویس‌های مختلفی برای تبلیغات هدفمند وجود دارند که براساس سرچ‌ و علایق کاربران، تبلیغات مختلفی را به آن‌ها نشان می‌دهند. به عنوان مثال تنها افرادی که در جستجو‌های خود مطالب مربوط به عکاسی را سرچ کرده‌اند و یا از سایت‌های مخصوص عکاسی بازدید می‌کنند، تبلیغات مخصوص به عکاسی، فروش دوربین یا دوره‌های آموزشی مربوط عکاسی و ادیت تصویر را مشاهده می‌کنند. به این ترتیب میزان بازدید تبلیغ کاهش پیدا می‌کند، اما افرادی که به احتمال فراوان از تبلیغ شما استقبال می‌کنند و گروه هدف شما هستند، تبلیغ اینترنتی شما را می‌بینند و درصد کلیک بر روی تبلیغ و استفاده از محصول و سرویس‌ شما بسیار بیشتر است.

تمام این موارد از جمله امکاناتی است که در تبلیغات اینترنتی به دست می‌آورید ولی تبلیغ در تلویزیون برای عموم مردم پخش می‌شود و نمی‌توانید تفکیکی از نظر گروه مخاطبان داشته باشید، به این ترتیب تبلیغ برای افراد بیشتری پخش می‌شود و طبیعتا هزینه آن نیز بیشتر است.

هزینه

بگذارید پیش از اثرگذاری در خصوص هزینه تبلیغ در دو بستر تلویزیون و اینترنت صحبت کنیم. از نظر هزینه نمی‌توان اینترنت و تلویزیون را مقایسه کرد. تبلیغات هدفمند در اینترنت و تبلیغات عمومی در تلویزیون هزینه‌های بسیار متفاوتی دارند و اگر قصد دارید در تلویزیون دیده شوید، باید هزینه هنگفتی بپردازید.

اگر می‌خواهید یک تیزر ویدیویی بسازید، باید از حداقل 20 میلیون تا بیش از 100 میلیون تومان هزینه کنید. ساخت تیزر تبلیغاتی با استانداردهای تلویزیون به تجهیزات و یک تیم حرفه‌ای نیاز دارد که قطعا باید هزینه آن پرداخت شود. البته ساخت تیزر تبلیغاتی برای فضای مجازی نیز دست کمی از ساخت تیزر برای تلویزیون ندارد و باید به همان مقدار بودجه اختصاص دهید، ولی تفاوت عمده آن است که تبلیغات ویدیویی در اینترنت کوتاه‌تر از تبلیغات در تلویزیون هستند و به همین دلیل معمولا خرج کمتری برای شما دارند.

ضمن این که نوع تبلیغات در اینترنت بسیار متفاوت است، یعنی متداول‌ترین تبلیغات بر روی سایت‌ها به درج بنر و تبلیغات در شبکه‌های اجتماعی با کلیپ‌های کوتاه و حتی همکاری اینفلوئنسرها انجام می‌شود که برای ساخت خود تبلیغ هزینه زیادی پرداخت نمی‌کنید و تنها هزینه نمایش آن را می‌دهید.

اما مهم‌ترین بخش، هزینه انتشار تبلیغات است، برای مقایسه پخش تبلیغات در پلتفرم‌های مختلف به جدول زیر توجه کنید:

نوع تبلیغ در تلویزیون / هرثانیه	هزینه به تومان	نوع تبلیغ در اینترنت / ماهانه	هزینه به تومان
نشان دادن تبلیغ به مدت یک روز در شبکه سه	هزینه کل 22.373.340.300	بنر اصلی خبرگزاری‌های برتر ایران	20.000.000
زیرنویس در بخش خبری ساعت 21:00 شبکه یک	92.612.500	بنر اصلی سایت‌های پربازدید	12.000.000
تبلیغ در میان سریال شبانه شبکه سه	185.225.000	تیزر 15 ثانیه ابتدای تمامی قسمت‌های یک سریال فیلیمو	650.000.000
تبلیغ میان برنامه خندوانه	111.135.000	بنر اصلی خبرگزاری‌های محبوب ایران	6.000.000
زیرنویس تبلیغاتی در بخش خبری 20:30	240.792.500	بنر اصلی سایت‌های تخصصی پربازدید	6 تا 13 میلیون تومان
زیرنویس در برنامه فوتبال برتر	120.396.250	بنر اصلی و داخلی سایت mobile.ir	6.000.000
زیرنویس در برنامه سمت خدا	64.828.750	بنر اصلی سایت‌های تخصصی پربازدید	6 تا 13 میلیون تومان
زیرنویس در برنامه اعجوبه‌ها	92.612.500	بنر اصلی سایت‌های محبوب	2 تا 5 میلیون تومان
زیرنویس در برنامه طبیب	37.045.000	پست در صفحه رامبد جوان	25.000.000
زیرنویس در بخش خبری 21:00 شبکه خبر	18.522.500	پست در صفحه بهنوش بختیاری	22.000.000
زیرنویس در برنامه صبحگاهی شبکه یک	241.800	استوری در صفحه پوریا پورسرخ	10.000.000
زیرنویس تبلیغاتی در برنامه بامدادی شبکه یک	100.750	پست ارسلان قاسمی	11.000.000

 

البته قیمت‌های اعلام شده به‌مرور زمان تغییر می‌کند، تعداد بازدید در کنار برند و نام سایت یا پیجی که می‌خواهید در آن تبلیغ کنید، دو عنصر اصلی برای تعیین قیمت تبلیغات هستند، به‌طور طبیعی هرچه سایت و پیج پربازدیدتر باشد قیمت آن نیز افزایش پیدا می‌کند. اما نباید از تاثیر برند نیز غافل شد، به عنوان مثال بازیگران هر تبلیغی را قبول نمی‌کنند، زیرا تبلیغات سطح پایین به برندشان صدمه می‌زند، یا اینفلوئنسرهایی که در یک حوزه تخصصی مانند زیبایی و میکاپ فعالیت می‌کنند، حاضر نیستند تبلیغ برندهای لوازم آرایشی بی‌کیفیت را قبول کنند، زیرا به اعتبار آن‌ها صدمه می‌زند.

تاثیرگذاری

اگر بخواهیم به طور کلی تبلیغات در اینترنت و تلویزیون را با یکدیگر مقایسه کنیم باید بگوییم به دلیل سازوکار حرفه‌ای‌تر تبلیغات در تلویزیون و شرایط پخش، تبلیغات ماندگاری بیشتری دارند و اقشار مختلف جامعه، آن تبلیغ را می‌بینند. ضمن این که اعتبار تبلیغ در تلویزیون بیشتر از فضای مجازی است، تبلیغ در صداوسیما رسمیت بیشتری دارد و باید پروتکل‌های مختلفی را رد کنید تا بتوانید در تلویزیون تبلیغات کسب‌و‌کار خود را منتشر کنید، به همین دلیل نگاه مردم به تبلیغات در تلویزیون، نگاه ویژه‌تری نسبت به اینترنت و شبکه‌های اجتماعی است.

قبلا در متن اشاره کردیم که نوع تبلیغات اینترنتی برای برندهایی که به دنبال تبدیل شدن به یکی از برترین‌ها در حوزه خودشان هستند، گزینه مناسبی به شمار نمی‌آید. برندسازی و ماندگاری تبلیغات در تلویزیون همچنان بالاتر از اینترنت است و به همین دلیل است که تبلیغ در تلویزیون برای بیزینس‌های بزرگی که به دنبال رشد و توسعه چشمگیر هستند و خدمات آن‌ها برای اکثر مردم قابل استفاده است، مزیت‌های بیشتری دارد.

اما در اینترنت، اثرگذاری تبلیغات به اندازه تلویزیون بالا نیست. در فضای مجازی هر شخص می‌تواند یک پیج یا یک سایت بزند و سرویس خودش را به دیگران تبلیغ کند، بدون آنکه بتوانیم از صحت ادعا و کیفیت کار آن فرد با خبر شویم. راحتی و سادگی تبلیغات در اینترنت موجب شده که این نوع تبلیغات اعتبار کمتری پیش مخاطبان داشته باشد.

نکته دیگر آن است که بسیاری از تبلیغات دیده نمی‌شوند، در سایت‌های مختلف، همواره چندین بنر تبلیغاتی وجود دارد که چشم مخاطبان به آن‌ها عادت کرده و همیشه به راحتی از کنار آن‌ها می‌گذرند. همچنین ابزارهای مختلفی برای بلاک کردن تبلیغات بر روی سایت‌ها وجود دارد که باعث می‌شود بسیاری از کاربران تبلیغ شما را نبینند.

در شبکه‌های اجتماعی نیز معمولا کاربران بدون آنکه یک تبلیغ را ببینند از آن می‌گذرند و میزان بازدهی تبلیغات بالا نیست. البته در فضای اینترنت نیز با طراحی مناسب، شناخت مخاطب و استفاده از چهره‌های مشهور نیز می‌توانید نظر کاربران را جلب کنید ولی به طور کلی امکان اینکه کاربران بدون دیدن استوری تبلیغاتی شما به استوری بعدی بروند یا تبلیغات شما را به طور کلی رد کنند بسیار زیاد است، اما در تلویزیون امکان رد کردن تبلیغات وجود ندارد، شما باید تبلیغات را ببینید تا برنامه مورد نظرتان آغاز شود و این خود باعث ماندگاری بیشتر در ذهن است.

باید در نظر داشته باشیم که تمامی موارد گفته شده نسبی هستند، یعنی صرفا تبلیغات تلویزیونی از تبلیغات اینترنتی گران‌تر نیست و صرفا بازدیدکنندگان در تبلیغات اینترنتی هدفمندتر نیستند، اما ابزارها و شرایط تبلیغات در تلویزیون و اینترنت موجب شده تا شرکت‌های بزرگ با هزینه‌های سنگین و برای ماندگاری بیشتر به سراغ تبلیغات تلویزیونی بروند و شرکت‌های کوچک‌تر برای رشد و توسعه با هزینه مناسب و تبلیغات هدفمند به سراغ تبلیغات در اینترنت و فضای مجازی باشند.

تمام این موارد بستگی به استراتژی تبلیغاتی و خلاقیت یک کسب‌و‌کار در تبلیغات دارد که می‌تواند در نهایت بیزینس را به سمت هدف تعیین شده برساند.

نوشته تبلیغات اینترنتی یا تلویزیونی؟! بررسی هزینه و بازدهی تبلیغات در تلویزیون و فضای مجازی اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.