جزیره پویا آیفون 14 پرو ممکن است پیشرفته به نظر برسد، اما هنوز هم سال‌ها از اندروید عقب‌تر است.

هر بار که اپل یک آیفون جدید را نمایش می‌دهد، تمام تلاش خود را می‌کند تا آن را به عنوان پیشرفته‌ترین گوشی هوشمند تاریخ به بازار عرضه کند اما در بسیاری از مواقع، اینطور نیست.

چه ناچ، فقدان آیفون تاشو، یا چه این واقعیت که ما هنوز با کانکتور لایتنینگ سروکار داریم،باعث می‌شود تا آیفون در مواردی به‌طور ناامیدکننده‌ای از اندروید عقب‌تر است.

در این مطلب به 6 موردی که آیفون در آن سال‌ها از اندروید عقب‌تر است خواهیم پرداخت، همراه ما باشید:

1. ناچ و جزیره پویا

ما در سال 2017 با عرضه آیفون X با ناچ بدنام اپل آشنا شدیم و بیش از نیم دهه بعد، هنوز زنده و سالم است و آن را در گوشی‌های آیفون می‌بینیم. اگرچه اپل در طول سال‌ها بریدگی آن را اندکی کاهش داده است، اگر امروز یک آیفون مدل پایه را انتخاب کنید، همچنان بریدگی ناچ مانند آیفون قبلی شما وجود خواهد داشت.

در سال 2022، اپل جزیره دینامیک را در آیفون 14 پرو و ​​پرو مکس رونمایی کرد. اپل به جای یک بریدگی قدیمی، بسته حسگر جلویی و دوربین سلفی را به یک بریدگی بزرگ به شکل قرص در بالای صفحه‌نمایش آیفون منتقل کرد.

اگرچه اپل تصمیم گرفت این ناچ را به یک جزیره تبدیل کند، اما در واقع کوچکتر نشد. از آنجایی که جزیره پویا اپل در مقایسه با ناچ بسیار پایین‌تر روی نمایشگر آیفون قرار دارد، در واقع از قبل ممکن است بیشتر به چشم بیاید.

این امر به ویژه در هر زمانی که آیفون شما در حالت افقی قرار دارد صادق است. بنابراین، در حالی که اکثر مردم هنگام تماشای فیلم یا بازی می‌توانستند بریدگی ناچ را نادیده بگیرند، در بسیاری از مواقع، جزیره دینامیک مانند یک خشکی بزرگ در دریا به ظاهر می‌شود.

حقیقت این است که اگرچه بسیاری از گوشی‌های اندرویدی سال‌هاست که دوربین‌های کوچک پانچ‌هول دارند، اما به نظر می‌رسد که آیفون سال‌ها از نمایشگر تمام صفحه فاصله دارد.

2. آیفون تاشو فعلا رویایی بیش نیست

بیایید با این حقیقت روبرو شویم، تلفن‌های تاشو دیگر جدید نیستند. گلکسی فولد اصلی در سال 2019 عرضه شد و تنها در چند سال، سامسونگ توانسته است گوشی‌های تاشو را از اسباب‌بازی‌های گران‌قیمت به دستگاه‌هایی تبدیل کند که تقریباً ممکن است به درد هر کسی بخورد.

گلکسی فولد در زمینه گوشی‌های تاشو پیشتاز است، اما این تنها دستگاهی نیست که در فضای تاشو سروصدا به‌پا کرده است. ما دیده‌ایم که دستگاه‌هایی مانند Motorola Razr و سری Samsung Galaxy Z Flip همچنان مرزها را جابجا و به شکل گسترده‌ای در مورد شکل گوشی هوشمند تجدید نظر ایجاد می‌کنند.

اما وقتی نگاهی به کاری که اپل با آیفون انجام می‌دهد بیندازید، همه چیز خیلی بیشتر از گذشته، سنتی به نظر می‌رسد. اپل هنوز یک آیفون تاشو عرضه نکرده است و به نظر نمی‌رسد برنامه‌ای برای عرضه آن در آینده نزدیک داشته باشد.

اپل همیشه در انجام کارها به روش منحصر به فرد خود قاطع بوده است، حتی اگر جایی که بیشتر صنعت به آن سمت نمی‌رود. هزاران لپ‌تاپ ویندوزی سال‌هاست که صفحه‌نمایش لمسی دارند، اما ما هنوز یک مک‌بوک با صفحه لمسی نداریم. بنابراین، اگرچه تلفن‌های تاشو روز به روز رایج‌تر می‌شوند، اما ممکن است هرگز آن فناوری را در آیفون مشاهده نکنیم.

3. آیفون هنوز هم USB-C ندارد

ناراحت کننده است که ما حتی این را می‌گوییم، اما USB-C هنوز در آیفون وجود ندارد. در حالی که اکثریت قریب به اتفاق گوشی‌های اندرویدی، سال‌ها پیش به USB-C روی آوردند، آیفون از زمان عرضه آیفون 5 در سال 2013 به کانکتور لایتنینگ وفادار مانده است.

بر کسی پوشیده نیست که نگه داشتن آیفون در ساختار لایتنینگ باعث درآمدزایی اپل می‌شود. اگر شرکت‌ها می‌خواهند کابل‌ها و لوازم جانبی لایتنینگ بسازند، مجبورند هزینه‌های مجوز را به اپل بپردازند. اگرچه این ممکن است یک پیروزی برای اپل باشد، اما قطعاً برای مصرف کنندگان یک برد نیست. هنگام مقایسه لایتنینگ با USB-C، کانکتور لایتنینگ کندتر شارژ می‌کند و سرعت انتقال داده آن نزدیک به USB-C هم نیست.

اگرچه اپل تاکنون در مورد حفظ آیفون لایتنینگ قاطعانه عمل کرده است، اما در سال 2022، اتحادیه اروپا قانونی وضع کرد که سازندگان را مجبور می‌کرد تا USB-C را به هر دستگاه جدیدی که در قلمرو آن‌ها فروخته می‌شود اضافه کنند. این بدان معناست که احتمالاً در آینده نزدیک شاهد آیفون با USB-C خواهیم بود.

4. فقدان قابلیت شارژ معکوس

شارژ بی‌سیم قابلیتی است که روزانه افراد زیادی از آن استفاده می‌کنند. اما در حالی که استفاده از پد شارژ برای شارژ کردن گوشی عالی است، بسیاری از گوشی‌های اندرویدی می‌توانند خودشان به یک پد شارژ بی‌سیم تبدیل شوند.

شارژ بی‌سیم معکوس به شما امکان می‌دهد از باتری تلفن خود به عنوان شارژر بی‌سیم قابل حمل استفاده کنید. یعنی می‌توانید هدفون‌های بی‌سیم، ساعت‌های هوشمند یا هر وسیله جانبی سازگار دیگری را مستقیماً از تلفن خود شارژ کنید.

متأسفانه کاربران آیفون به این ویژگی دسترسی ندارند. آیفون دارای برخی ویژگی‌های انحصاری شارژ بی‌سیم مانند MagSafe است، اما ما دوست داریم آیفونی ببینیم که بتواند دستگاه‌های دیگر شما را نیز شارژ بی‌سیم معکوس کند.

5. آیفون بهترین دوربین‌های جهان را ندارد

اپل هر سال دوربین آیفون را به عنوان یکی از بزرگترین نقاط فروش معرفی می‌کند. اما در حالی که دوربین آیفون بدون پیشرفت نیست، برخی از گوشی‌های اندرویدی در حال حاضر عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند، حداقل در برخی از زمینه‌ها اینگونه است.

اپل به‌روزرسانی‌های گسترده‌ای در دوربین آیفون 14 پرو انجام داد و وضوح دوربین اصلی را از 12 مگاپیکسل به 48 مگاپیکسل رساند. با این حال، این موضوع در مقایسه با سنسور عظیم 108 مگاپیکسلی که در گلکسی اس 22 اولترا قرار داده شده است، چیزی نیست.

و باید بدانید که این برتری چیزی بیش از یک عدد چشمگیر در برگه مشخصات است. در مقایسه با Galaxy S22 Ultra، رقیب آیفون رنگ‌های زنده‌تر، عملکرد بهتر در نور کم و قابلیت زوم دیجیتال 100 برابری باورنکردنی را ارائه می‌کند.

بر کسی پوشیده نیست که آیفون دوربین فوق‌العاده‌ای دارد. و بیشتر مردم از آن راضی خواهند بود. اما، اگر در مورد عکاسی جدی هستید و می‌خواهید بهترین دوربین ممکن را در تلفن هوشمند داشته باشید، احتمالاً آن را در آیفون پیدا نخواهید کرد.

6. اندروید انتخاب‌های بیشتری به شما می‌دهد

استیو جابز می‌گوید: مردم نمی‌دانند چه می‌خواهند، مگر اینکه آن را به آن‌ها بدهی. و اپل واقعاً به این دلیل که به خریداران خود حق انتخاب زیادی نمی‌دهد، شهرت پیدا کرده است.

اگر می‌خواهید یک آیفون جدید بخرید، واقعاً فقط چند گزینه برای انتخاب دارید. شما می‌توانید بین آیفون SE مقرون به صرفه، دو سایز آیفون پایه و دو سایز مدل آیفون پرو یکی را انتخاب کنید.

با این حال، اگر به دنبال یک گوشی اندرویدی هستید، تعداد زیادی گزینه برای انتخاب دارید. ممکن است یک تلفن هوشمند سنتی مانند دستگاهی از سری گلکسی سامسونگ یا یکی از تلفن‌های پیکسل گوگل را بخواهید، یا می‌توانید یک گوشی تاشو واقعاً پیشرفته مانند Galaxy Z Fold 4 یا Z Flip 4 را انتخاب کنید.

حتی می‌توانید گوشی‌هایی را بیابید که سبک و منحصربه‌فرد هستند، مانند Nothing Phone (1). نکته این است که رفتن به سمت اندروید یعنی انتخاب‌های بیشتر.

در نهایت دلیلی وجود دارد که آیفون پرفروش‌ترین گوشی هوشمند جهان است. iOS ساده است و برای استفاده آسان طراحی شده است. آیفون ادغام بسیار خوبی با مک و بقیه اکوسیستم اپل دارد و هر آیفون، شیک و خوش ساخت است.

در حالی که آیفون چیزهای زیادی برای ارائه دارد، اما وقتی صحبت از فناوری و ویژگی‌های پیشرفته به میان می‌آید، اپل سال‌ها از بسیاری از تولیدکنندگان اندروید عقب است.

بنابراین، اگر فردی هستید که عاشق فناوری است و در بیشتر مواقع به دنبال آخرین و بهترین‌ها هستید، انتخاب آیفون به معنای عقب ماندن است.

نوشته شش موردی که آیفون در آن سال‌ها از اندروید عقب‌تر است اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

وضع بد اینترنت مربوط به یک یا دو هفته اخیر نیست، هرچند استاندارد اینترنت در کشور از همان ابتدا بسیار پایین‌تر از استانداردهای جهانی بود اما از آغاز دولت سیزدهم وضع پایداری و کیفیت اتصال به اینترنت نسبت به گذشته افت پیدا کرده و نارضایتی‌ها از این موضوع نیز رو به افزایش است.

آتش‌هایی که بیش از همه کسب و کار مردم در فضای مجازی را کساد کرده قرار نیست به پایان برسد. در یک سال اخیر این برای سومین بار است که درب فضای مجاز بسته می‌شود.

ابتدا در اسفند سال 1400 بود که به علت آتش‌سوزی در شرکت ارتباطات زیرساخت، شبکه اینترنت دچار اختلال شد، پس از آن در تابستان امسال به علت آتش‌سوزی دریکی از حوضچه‌های ارتباطی مخابرات تهران با مشکل کندی و قطع اینترنت مواجه شدیم، اما این بار آتشی که اغتشاشگران به دامن امنیت مردم انداخته‌اند باعث شده تا دیگر چیزی از اینترنت باقی نماند.

داستان، داستان آتش است، آتشی که هرکسی برای آن یک نام انتخاب می‌کند، اما مهم آن است که دولت به بهانه این آتش، سیم برق اینترنت را از پریز کشیده و به طور کلی فیوز را قطع کرده تا عموم مردم و البته کسب و کارهای مبتنی بر فضای مجازی در آتش محدودیت بسوزند.

در ظاهر متهم ردیف اول عیسی زارع‌پور یعنی وزیر ارتباطات است، کسی که از همان ابتدا هم عملکرد درخشانی نداشت و چندی پیش در مقاله‌ای به بررسی یک ساله فعالیت او در این وزارتخانه پرداختیم و از جمله مشکلات متعدد اینترنت و شبکه ارتباطی طی یک سال اخیر انتقاد کردیم.

اما حالا کار اینترنت به جایی رسیده که اصلا چیزی از آن باقی نمانده که بخواهیم از آن انتقاد کنیم. تجربه قطع اینترنت در سال 96 و 98 و بار دیگر در مهر 1401 تکرار شده تا ضربه‌ای غیرقابل جبران به بدنه کسب و کارهای مجازی و اینترنتی کشور وارد شود.

همه از اوضاع خبر دارید، اینترنت قطع است و بهانه‌هایی برای قطعی آن آورده می‌شود که دردی از کسب و کارهای مجازی دوا نمی‌کند.

بهانه هر چه که باشد چه درست و چه غلط، نان بسیاری را آجر کرده و در این وضع اقتصادی اسفناک، تلاش برای بقا را دشوارتر کرده است.

آغاز محدودیت در سال 96

دی ماه سال 1396 اولین باری بود که مردم طعم محدودیت اینترنت به دلیل اعتراضات را چشیدند. در آن زمان اینترنت با کندی و اختلال همراه بود اما اصلی‌ترین اتفاقی که در دی 96 رخ داد، فیلترینگ تلگرام و اینستاگرام بود. در آن زمان تلگرام و اینستاگرام دو شبکه اجتماعی و پیام‌رسان محبوب نزد مردم بودند و مراجع ذی‌صلاح به بهانه ارتباط معترضات در این دو پلتفرم، آن‌ها را فیلتر کردند.

داستان تکراری سال 98

داستان قطعی اینترنت در سال 1398 متفاوت بود، در سال 98 به طور کلی همه دسترسی‌ها به دیتای خارج از کشور قطع شده بود و کاربران حتی به گوگل هم دسترسی نداشتند، برای همین حتی یک سرچ ساده هم امکان‌پذیر نبود. در آن زمان با وجود آن که اعتبار زیادی برای رشد پیام‌رسان‌های ایرانی در نظر گرفته شده بود، اما همه پیام‌رسان‌ها بر روی هم به هیچ وجه نتوانستند خدمات خوبی به مردم ارائه دهند و آن‌هایی که به تلگرام و واتساپ و اینستاگرام و هر نوع پیام‌رسان دیگر دسترسی نداشتند، نتوانستند از پیام‌رسان‌های داخلی نیز استفاده کنند.

آزمون بزرگ استفاده از پلتفرم‌های ایرانی به جای پلتفرم‌‌های خارجی در سال 98 شکست سنگینی خورد و مردمی که یک هفته به هیچ سایت یا پلتفرم خارجی دسترسی نداشتند، نمی‌دانستند چه آینده‌ای در انتظار آنان است. قطع اینترنت در سال 98 را می‌توان یکی از بزرگ‌ترین محدودیت‌های اینترنت در یک کشور در تاریخ دانست، به طوری که طبق گزارش نت‌بلاکس دسترسی 80 میلیون ایرانی به اینترنت در آن زمان به تنها 4 درصد رسیده بود.

در آن زمان پس از یک هفته، دسترسی به اینترنت به حالت عادی برگشت و مردم توانستند به شکل گذشته از اینترنت استفاده کنند. در سال 98 تلگرام فیلتر شده بود و پس از قطع اینترنت هم فیلتر باقی ماند و هیچ پلتفرم جدیدی وارد لیست سیاه فیلترینگ کشور نشد.

محمد جواد آذری جهرمی در آن زمان اعلام کرد که قطع اینترنت از طرف او یا وزارت ارتباطات نبوده و تصمیمی است که به شورای امنیت کشور بستگی دارد و زمان پایان یافتن آن نیز توسط این شورا اتخاذ خواهد شد. البته جهرمی پس از این اتفاقات از طرف خزانه‌داری آمریکا به علت دست داشتن در قطع اینترنت ایران، تحریم شد ولی خود بعد از این قطعی در یک پیام ویدیویی با چهره‌ای مغموم از مردم عذرخواهی کرد.

داستان آتشی دیگر در سال 1401

اما اتفاقات آخر آبان 98 این بار در ابتدای مهر 1401 تکرار شد و آتشی برافروخته شد تا باز هم کسب و کارهای اینترنتی و مجازی را در خود بسوزاند. داستان و بهانه این اتفاق تکراری است، اما خود قطع اینترنت به شکل دیگری رخ داد.

حالا بیش از ده روز است که اینترنت به شکل گسترده در کشور محدود شده اما نه مانند سال 98، محدودیت اینترنت در روزهای اخیر  یکپارچه نیست و برای هر کاربر تفاوت دارد. یک نفر به گوگل دسترسی دارد، یک نفر خیر، یک نفر با فیلترشکن می‌تواند وارد اینستاگرام شود و یک نفر دیگر حتی با فیلترشکن هم امکان استفاده از این شبکه اجتماعی را ندارد.

اما اتفاقی که برای همه قابل مشاهده است، اختلال در دسترسی به گوگل، پایین آمدن ظرفیت شبکه آن، قطعی‌های مستمر اینترنت در تمامی پلتفرم‌ها و فیلتر دسته‌ای از برنامه‌ها، بازی‌ها و شبکه‌های اجتماعی خارجی از جمله دو برنامه محبوب واتساپ و اینستاگرام است.

گوگل، اینستاگرام و واتساپ، سه برنامه و پلتفرم اصلی که می‌توان گفت بیش از 90 درصد کسب‌ و کارهای مجازی در ایران برپایه این سه پلتفرم استوار است از دسترس خارج شده‌اند. به ویژه گوگل و اینستاگرام که محل عرضه اندام غول‌های دنیای تجارت الکترونیک است و رقابت بسیار بالایی بر سر خودنمایی در آن‌ها وجود دارد، به طور کلی نابود شده‌اند.

دسترسی به گوگل و اینستاگرام دشوار شده و مانند زمان فیلترینگ تلگرام، بهانه بسیار خوبی ایجاد شده تا همه افراد یک خانواده به فیلترشکن دسترسی داشته باشند و استفاده از این برنامه که شاید برای کم سن و سال‌های خانواده خیلی خوب نباشد، فراگیر شود.

همانطور که می‌دانید، تمام استارتاپ‌ها و شرکت‌هایی که خدمات و سرویس‌های خود را در بستر اینترنت و وبسایت‌ها ارائه می‌دهند، به گوگل و الگوریتم‌های این موتور جستجو وابسته هستند و حیاتشان براساس ورودی کاربر از گوگل است.

از طرفی دیگر می‌رسیم به شرکت‌هایی که به طور کل در اینستاگرام یا حتی تلگرام فعالیت دارند، استارتاپ‌ها یا حتی کسب و کارهای خانگی که در بستر شبکه‌های اجتماعی به اطلاع‌رسانی، فروش سرویس یا خدمات و محصول می‌پردازند و در این مدت کسب و کار همه‌شان به معنای واقعی کلمه بر روی هواست.

تلاش و پشتکارهایی که دود می‌شود

راه اندازی یک کسب و کار در شرایط امروز اقتصادی در کشور اصلا آسان نیست. همه به خوبی می‌دانید که در این روزها دخل و خرج با هم جور در نمی‌آید و همه به سختی در تلاش هستند تا زندگی و آینده‌ای برای خود بسازند. در چنین شرایطی هر شرکت یا حتی افراد باید با سختی و تلاش بسیار بتوانند نانی در این بازار دشوار برای خود به دست بیاورند و سعی کنند تا کسب و کار خود را بهبود ببخشند.

به گزارش انجمن تجارت الکترونیک تهران، بیش از 400 هزار کسب و کار در این شرایط در آستانه نابودی قرار گرفته‌اند و معاش بیش از یک میلیون نفر قطع شده است. یک میلیون نفر یک عدد حدودی است که تنها به افرادی که در حال حاضر از کسب و کار خود در فضای اینستاگرام و فضای مجازی درآمد دارند، مربوط می‌شود.

باید در نظر گرفت که تعداد زیادی کارگاه، موسسه و فروشگاه آنلاین به امید فروش در اینستاگرام بیزینس خود را آغاز کرده و با دریافت وام یا رفتن زیر بار قسط به دنبال راه اندازی کسب و کاری هستند و تمامی تلاش‌های این افراد برای راه‌اندازی بیزینس کوچک یا بزرگ خود از بین رفته است.

فضای مجازی تنها مرجع برای افراد بد سرپرست، افراد دچار معلولیت یا افراد با شرایط خاص است که می‌توانند درآمدی برای خود داشته باشند، آیا در این شرایط کسی به فکر این افراد هست که آینده آن‌ها چه می‌شود؟

کسی که در خانه یا کارگاه خود به هزار زحمت تلاش کرده تا بتواند کسب و کاری را راه بیندازد یا کار آفرینی کند و شاید حتی در حد خرج خود درآمد داشته باشد تکلیفش چیست؟ آیا هر بار به دلیل اعتراضاتی که منشاء مشخصی دارد باید درب اینترنت را ببندیم و همه را از کار بیکار کنیم؟!

راه اندازی هر نوع کسب و کار به تخصص، صبر، هزینه و تلاش مستمر نیاز دارد، افرادی که مدت‌ها تلاش کرده‌اند، علم آموخته‌اند، هزینه کرده‌اند و زیر بار وام و قسط رفته‌اند تا بتوانند امروز درآمدی داشته باشند، تنها با یک بهانه و تصمیم یک مرجع، تمام روزها و شب‌هایی که به امید توسعه کسب و کار خود گذرانده‌اند را از باد رفته می‌بینند. تمام تلاش‌های آن‌ها بیهوده بوده و ناامیدی اولین ضربه‌ای است که بر پیکر این افراد وارد می‌شود.

هزینه‌ای که مردم می‌پردازند

اگر صرفا بخواهیم با رقم و عدد صحبت کنیم، باید بگوییم که طبق گزارش نت‌بلاکس، قطع اینترنت در ایران هر ساعت یک و نیم میلیون دلار برابر با 45 میلیارد تومان ضرر مالی به همراه دارد. ضرری که بیش از 90 درصد آن را مردم می‌پردازند و به طور مستقیم به شکاف عدالت اجتماعی در کشور و اقتصاد کمک می‌کند و تاثیر آن در سفره مردم دیده می‌شود.

با همین رقم و یک ضرب و جمع ساده به این نتیجه می‌رسیم که این وضع قطع اینترنت در کشور هر روز هزار میلیارد تومان به اقتصاد کشور ضرر وارد می‌کند. حال که 11 روز از قطع اینترنت می‌گذرد، این رقم به 11 هزار میلیارد تومان رسیده است. رقمی باورنکردنی که آسیبی غیرقابل جبران به اقتصاد کشور و مردم وارد می‌کند و البته طبیعتا هزینه آن را مردم خواهند پرداخت.

اینترنت در ایران ارزان نیست، البته اگر آن را به قیمت دلار حساب کنید و با سوئیس مقایسه کنید، شاید قیمت آن ارزان باشد، اما با توجه به ارزش پول ملی، درآمد، خرج‌ها، عدم ثبات و تمام مشکلات اقتصادی، اینترنت در ایران ارزان نیست.

تا همین حالا هم محدودیت‌های بسیار زیادی بر سر راه اینترنت در ایران قرار دارد که کار کسب و کارها را مختل کرده است، صرفا برای نمونه می‌توان به تمام ساعت‌هایی که یک اینفلوئنسر یا تولید کننده محتوا منتظر مانده تا ویدیوهایش در این اینترنت لاکپشتی آپلود شود اشاره کرد، افرادی که برای داشتن اینترنت با سرعت بالا باید بخش قابل توجهی از درآمد خود را خرج کنند تا تنها بتوانند ویدیو آپلود کنند.

با تمام این مشکلات و هزینه‌ها، حق هر فرد است زمانی که هزینه اینترنت را پرداخت می‌کند، مالیات آن را پرداخت می‌کند و پول بسته‌ها را می‌دهد، بتواند از این امکانات بهره‌مند شود. اما این اتفاق رخ نمی‌دهد و نکته بدتر آن است که هیچ مسئولی در این زمینه پاسخ‌گو نیست.

زارع‌پور به عنوان اولین فرد پاسخگو در خصوص قطعی اینترنت بیان کرده بود که این تصمیم توسط مراجع‌ ذی‌صلاح گرفته شده و او کاره‌ای نیست اما وزیر ارتباطات در خصوص هزینه‌های قطعی اینترنت با جمله‌ای دلسرد کننده گفت: آسیب و خساراتی که به کسب و کارهای فیزیکی و مجازی وارد شده است، برعهده کسانی است که این اغتشاشات و آشوب‌ها را به وجود آورده‌اند.

این جمله به سادگی یعنی وضعیت همین هست که هست و کسی هم نمی‌تواند کاری کند، تا زمانی که صدای معترضین بلند است، قطع اینترنت بدون در نظر گرفتن جوانب آن ادامه دارد و تشخیص آن بر عهده مراجع ذی‌صلاح است.

خسارتی ارزشمندتر از اسکناس

با کنار هم گذاشتن اتفاقاتی که در این حوزه طی سال‌های اخیر افتاده، به سادگی می‌توان دلیل مهاجرت بدون توقف نخبگان به خارج از کشور را فهمید. ضررهای این محدودیت‌ها و این مصلحت‌اندیشی‌ها صرفا مالی نیست. مهم‌ترین اثر آن قطع امید عده‌ای جوان علاقه‌مند به بازار کار و داشتن آینده در ایران است، ناامیدی چه بلایی بر سر نسل آینده خواهد آورد؟ زمانی که شما نمی‌توانید برای کسب و کار خود برنامه‌ای داشته باشید و همه تلاش‌های چند ساله‌تان در عرض چند ساعت در آتش تصمیمات می‌سوزد، دیگر با چه امید و روحیه‌ای می‌خواهید تلاش کنید تا باز هم از ابتدا کسب و کاری را بسازید؟

همه ادعای مسئولان آن است که مردم از پیام‌رسان‌ها و پلتفرم‌های داخلی استفاده کنند، اما امروز دیگر شما بهتر از ما می‌دانید که پلتفرم‌های داخلی چه مشکلاتی دارند، بارها و بارها به مشکلات عدیده و ناتمام پلتفرم‌های ایرانی که صرفا کپی نمونه‌های خارجی خود هستند، پرداخته‌ایم و این پلتفرم‌ها هم در زمینه جذب اعتماد کاربران بارها شکست خورده‌اند.

ضمن این که عدم حمایت از پیام‌رسان و شبکه اجتماعی داخلی مانند ایجاد یک مغازه در دل کویر است، زمانی که کسی از این پلتفرم‌ها استفاده نمی‌کند و خود این پلتفرم‌ها امکانات کافی برای سرویس‌دهی به میلیون‌ها ایرانی را ندارند، چگونه می‌توان انتظار داشت که در یک روز، تمامی کسب‌و‌کارهای اینستاگرامی به یک پلتفرم ایرانی کوچ کنند؟!

درواقع جایگزینی برای مسدود شدن پلتفرم‌ها وجود ندارد و مانند زمانی که همه پس از چند سال کار در تلگرام، با فضای فیلترشده این پیام‌رسان مواجه شدند و به اینستاگرام کوچ کرده و از ابتدای کسب و کار خود را راه انداختند، حالا با محدود شدن خود اینستاگرام، مجددا باید به دنبال یک پلتفرم جدید برای ارائه کسب و کار خود باشند.

این راه یک بن‌بست است، راه فراری وجود ندارد، باید سوخت و ساخت تا زمانی که آتش‌ها بخوابد و حال در آن زمان مشخص می‌شود که اینستاگرام فیلتر می‌ماند یا آنکه رفع فیلتر می‌شود، تمامی روضه‌هایی که خواندیم مربوط به زمانی است که بعد از مدتی محدودیت‌ها رفع شود، اگر قرار باشد که محدودیت‌ها به ویژه برای شبکه‌های اجتماعی خارجی پا برجا باشد، باید نشست و بر این رویای از دست رفته ایجاد کسب و کار در فضای مجازی برای کسب درآمد، گریست.

نوشته داستان ارزش‌هایی که در فیلترینگ می‌سوزد! اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

گوشی ایرانی بخریم یا خیر؟ آیا واقعا گوشی های ایرانی ارزش خرید دارند؟ آیا واقعا گوشی های ایرانی ساخت داخل کشور هستند؟ این سوالاتی است که شاید بسیاری از خریداران تلفن همراه در این روزها به آن فکر کرده باشند.

حدود یک سال است که برند ایرانی جی‌ال‌ایکس مجددا قد علم کرده و چند گوشی هوشمند جدید را به بازار فرستاده است.

از طرفی برند جی‌پلاس هم که به عناون یک برند ایرانی شناخته می‌شود، در کنار لوازم خانگی و صوتی و تصویری، چند مدل تلفن همراه عرضه کرده و به همین دلیل است که بسیاری از خریداران برایشان این سوال مطرح شده که آیا گوشی ایرانی بخریم یا خیر؟

اگر قصد خرید تلفن همراه ایرانی دارید یا آنکه می‌خواهید بدانید گوشی های ایرانی واقعا در داخل کشور تولید شده‌‌اند یا خیر و این که چه کیفیتی دارند، تا پایان این مقاله همراه آی‌تی‌رسان باشید، زیرا قصد داریم در خصوص ساخت تلفن همراه در کشور صحبت کنیم.

داستان آغاز ساخت تلفن همراه در ایران

زمانی که حرف از گوشی ایرانی به میان می‌آید، ناخودآگاه به یاد برند جی‌ال‌ایکس می‌افتیم. جی‌ال‌ایکس نماد گوشی ایرانی است، برندی که کار خود را در اواسط دهه 80 در جنوب کشور آغاز کرد و با تبلیغات گسترده در تلویزیون و شعار تبلیغاتی “به راحتی تو جیب جا میشه” سریع‌تر از آن چه پیش‌بینی می‌شد جای خود را در بازار پیدا کرد.

جی‌ال‌ایکس در ابتدای کار گوشی‌های دکمه‌ای یا فیچرفون تولید می‌کرد. البته در آن زمان خبری از گوشی‌های هوشمند و اندرویدی نبود و اکثر مردم از فیچرفون‌ها استفاده می‌کردند، کیفیت گوشی‌های GLX هم خوب بود و از این رو استقبال خوبی از این گوشی‌ها به عمل آمد.

در اوایل دهه 90 با متداول شدن گوشی‌های اندرویدی، جی‌ال‌ایکس هم به ساخت این گوشی‌ها روی آورد و اولین گوشی اندرویدی ایرانی در سال 90 به بازار آمد. استقبال خریداران از گوشی‌های جی‌ال‌ایکس خوب بود تا آنکه گوشی‌های تولید شده توسط این برند به مشکلات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری مواجه شدند و جی‌ال‌ایکس نتوانست خدمات پس از فروش خوبی به مشتریان خود دهد.

در سال‌های 96، 97 و 98 به دلیل کاهش خروج ارز از کشور و جلوگیری از قاچاق، واردات قطعات سخت‌افزاری حوزه فناوری به کشور محدود شد و این اتفاق جی‌ال‌ایکس را با یک بحران بزرگ مواجه ساخت.

در آن دوران جی‌ال‌ایکس نتوانست قطعات تعمیراتی گوشی‌های قدیمی خود را وارد کشور کند، از طرفی گوشی‌های پیش‌فروش شده جی‌ال‌ایکس به دلیل ماندن قطعات در گمرک با یک سال یا بیشتر تاخیر به خریداران تحویل داده شد. این اتفاق به نوعی باعث زمین خوردن جی‌ال‌ایکس شد و اعتماد خریداران به این برند از بین رفت. حال جی‌ال‌ایکس مجددا به ساخت گوشی‌های ایرانی روی آورده و چند مدل جدید را روانه بازار کرده است.

در عین حال برند دیمو هم چند سالی فعال بود و چند مدل گوشی روانه بازار کرد که به علت کیفیت پایین گوشی‌هایش با استقبال مواجه نشد و خیلی زود از دور خارج شد.

برند جی‌پلاس هم یک سالی می‌شود که روی کار آمده، برندی که به گفته خودش گوشی هایش ایرانی نیست و تنها با یک برند ایرانی به فروش می‌رسد اما در اصل قطعات و حتی ساخت آن در خارج از کشور اتفاق می‌افتد.

برند صنام و ایرانسل نیز سال گذشته اقدام به وارد کردن چند مدل گوشی چینی کردند که البته با برند صنام و با همکاری ایرانسل به فروش می‌رسید اما گوشی هایشان اصلا ایرانی نبودند و فعلا هم مشخص نیست سرانجام فروش گوشی توسط صنام چه شد، زیرا پس از فروش یک سری گوشی، دیگر محصول جدیدی توسط صنام و ایرانسل  به فروش نرسید.

آیا گوشی های ایرانی واقعا ایرانی هستند؟

در یک کلام خیر! می‌توان گفت برخی از قطعات گوشی های ایرانی در داخل کشور تولید می‌شود اما فناوری و قطعات اصلی یک تلفن همراه هوشمند، از چین وارد ایران می‌شود و به این ترتیب گوشی های ایرانی بیشتر چینی هستند تا ایرانی!

البته زمانی که جی‌ال‌ایکس گوشی های فیچرفون تولید می‌کرد درصد بیشتری از از تلفن‌های همراه آن در داخل کشور تولید می‌شد اما این درصد بومی‌سازی در تلفن های هوشمند جی‌ال‌ایکس کمتر شد تا آنکه حمید سعیدی، مدیرعامل جی‌ال‌ایکس در سال 1395 اعلام کرد که حدود 40 درصد از گوشی‌های این برند در داخل تولید می‌شود.

اما همانطور که گفته شد اصل تکنولوژی و قطعات کلیدی به کار رفته در گوشی های جی‌ال‌ایکس ایرانی نیستند و نمی‌توان این برند را صددرصد ایرانی نامید. لازم به ذکر است که ابراهیم درستی، رئیس اتحادیه صوت، تصویر، تلفن همراه و لوازم جانبی، در سال 98 مصاحبه‌ای انجام داد و ذکر کرد که به اعتقاد وی گوشی های GLX ایرانی نیستند و نباید با اسم ایرانی به فروش برسند.

برند جی‌پلاس هم که رسما اعلام کرده که گوشی‌هایش چینی است و اصلا نباید نام ایرانی بر روی گوشی های جی‌پلاس گذاشت. البته جی‌پلاس به علت بد نام بودن گوشی‌های ایرانی نام ایرانی را از گوشی‌هایش برداشته و در واقع با اعلام این که گوشی چینی به فروش می‌رساند به دنبال آن است تا مردم اعتماد بیشتری به این برند داشته باشند.

با نگاهی به وضعیت تولید تلفن‌های همراه تولید داخل متوجه می‌شویم که گوشی های ایرانی واقعا ایرانی نیستند. درصد بسیار زیادی از این گوشی‌ها وارداتی است و نکته مهم‌تر آن است که ما هنوز به فناوری ساخت تلفن همراه در داخل دست پیدا نکردیم و این فناوری به طور کلی بومی نشده است.

گوشی های ایرانی مونتاژ چین هستند و کیفیت درجه چندم چین را دارند که به همین دلیل باعث می‌شود که کیفیت گوشی‌های ایرانی پایین باشد و بهتر است اصلا نام گوشی‌های ایرانی را بر روی این مدل‌ها نگذاریم.

گوشی ایرانی بخریم یا خیر؟

با این توضیحات می‌خواهیم به دو سوال اساسی پاسخ دهیم. گوشی ایرانی بخریم یا خیر؟ آیا گوشی های ایرانی ارزش خرید دارند؟ در این خصوصو باید به موارد زیر توجه کنید:

• کارآفرینی و اشتغال
• کیفیت پایین نسبت دیگر برندها
• نبود قطعه و خدمات پس از فروش
• قیمت بهتر در اکثر مواقع
• خرید گوشی ایرانی ولی بی‌اصالت

بهتر است به طور قاطع در خصوص این دو سوال پاسخ ندهیم، بلکه با مرور کردن نکات مثبت و منفی گوشی‌های ساخت داخل، نتیجه‌گیری را برعهده خودتان می‌گذاریم. با مطالعه موارد زیر می‌توانید به درستی تصمیم بگیرید که گوشی ایرانی خریداری کنید یا خیر!

کارآفرینی و اشتغال

واقعیت آن است که یک گوشی هر چقدر هم که ایرانی نباشد، همین که در داخل کشور تولید شود یعنی به کارآفرینی، تولید و اشتغال کمک می‌کند. شاید این حرف‌ها کمی ناسیونالیستی و آرمانگرایانه به نظر برسید اما اگر حمایت از کالای ایرانی را وظیفه خود می‌دانید شاید بتوانید با کمی و کاستی‌های گوشی‌های داخلی نیز بسازید.

شرکت جی‌ال‌ایکس در زمان اوج فروشش نزدیک به هزار نفر نیرو داشت. این یعنی هزار نفر در شهر کمتر برخوردار خرمشهر که محل کارخانه جی‌ال‌ایکس است به سر کار می‌رفتند و هر کدام از آن‌ها وضع اقتصادی و معیشتی رو به رشدی داشند. اما این تعداد در سال 1398 به 200 نفر رسید و آمار دقیقی از تعداد نیروهای این کارخانه در سال جاری هم وجود ندارد.

اما به هر شکل تولید کالا در داخل ایران می‌تواندی تاثیر بسزایی در رشد اقتصادی کشور بگذارید، اتفاقی که به شدت به آن نیاز داریم اما در عین حال می‌دانیم که کیفیت کالاهای داخلی به ویژه در حوزه تلفن همراه همانند دیگر کشورها جهان نیست.

البته بحث کارآفرینی و اشتغال صرفا مربوط به برندهایی می‌شود که تلفن‌‌های خود را در داخل کشور تولید می‌کنند، واگر نه برندهایی مانند جی‌پلاس و صنام که به طور کل گوشی های خود را از چین وارد می‌کنند، این نکته مثبت را ندارند.

کیفیت پایین‌تر نسبت به دیگر برندها

همانطور پیشتر هم اشاره کردیم، کیفیت گوشی های ایرانی به مقدار لازم بالا نیست. یعنی این مدل‌ها با گوشی‌های چینی بازار هم قابل مقایسه نیستند و عمر مفید کوتاه‌تری دارند. همچنین قدرت سخت‌افزاری، کیفیت نمایشگر، شارژدهی باتری و بسیاری از موارد دیگر در گوشی های ایرانی مناسب نیست و شما به طور کامل احساس می‌کنید که یک گوشی ضعیف‌تر از دیگر برندهای مطرح بازار را در دست دارید.

متاسفانه در بسیاری از موارد ضعف مونتاژ و کیفیت ساخت پایین محصول هم ذوق شما را کور می‌کند و باعث می‌شود از گوشی که خریداری کردید، به زودی دلسرد شوید. البته مدل‌های جی‌پلاس و حتی جی‌ال‌ایکس درحد خود کیفیت قابل قبولی دارند اما قابل مقایسه با دیگر برندها نیستند. به همین دلیل هم با قیمت ارزان‌تری به فروش می‌رسند و درواقع قیمت پایین این مدل‌ها بی حکمت نیست.

نبود قطعه و خدمات پس از فروش ضعیف

اما حتی اگر بتوانید با عمر پایین گوشی های ایرانی کنار بیایید، با نبود قطعا و خدمات پس از فروش پایین این شرکت‌ها نمی‌توانید سر کنید. معمولا زمانی که گوشی ایرانی شما خراب می‌شود، قطعا جایگزین برای آن وجود ندارد، اگر شانس بیاورید و قطعه موجود باشد باید چند روزی صبر کنید تا گوشی به دفتر شرکت رفته و باز گردد، آن هم اگر به درستی تعمیر شده باشد!

در دیگر موارد با پیام “قطعه نداریم” یا “باید چند روزی صبر کنید” از سمت تیم پشتیبانی شرکت‌های ایرانی مواجه می‌شوید و باید از یک گوشی دست دوم یا قدیمی استفاده کنید تا نوبت تعمیر گوشی شما فرا برسد.

تغییر قوانین گمرکی، موانع اداری و عدم حمایت مسئولین از برندهای ایرانی، مهم‌ترین عامل نرسیدن قطعه به ایران است، موردی که خود نشان می‌دهد برندهای ایرانی از قطعات خارجی استفاده می‌کنند و اگر روزی به هر دلیل قطعه در داخل ایران نباشند، توانایی تعمیر گوشی‌های خود را ندارند.

نبود قطعه و خدمات پس از فروش ضعیف ارتباط مستقیمی با طول عمر پایین گوشی‌های ایرانی دارد، شما یک گوشی را خریداری می‌کنید، بعد از چند وقت خراب می‌شود و نمی‌توانید آن را تعمیر کنید، این یعنی همه پول خود را دور انداخته‌اید و باید یک گوشی جدید بخرید. همین بلا سر بسیاری از خریداران خودروهای داخلی نیز آمد.

عمده‌ترین دلیل عدم استقبال مردم از گوشی های ایرانی نیز همین مورد است، طی سال‌های 1394 تا 1397 استقبال مردم از گوشی های ایرانی بسیار زیاد بود اما پس از خرابی و عدم وجود قطعات برای تعمیر گوشی‌ها، بسیاری از افرادی که از خرید گوشی ایرانی پشیمان شده و به سراغ برندهای دیگر رفتند.

قیمت بهتر در اکثر مواقع

قیمت گوشی‌های ایرانی نسبت به دیگر برندهای بازار بهتر است. البته این یک قانونی صددرصدی نیست اما در اکثر مواقع گوشی های برندهای جی‌ال‌ایکس و جی‌پلاس با قیمت بهتر و اقتصادی‌تر نسبت به سامسونگ و شیائومی به بازار عرضه می‌شوند و این یک نکته مثبت در خصوص این مدل‌ها است.

به طور کلی فلسفه ساخت گوشی ایرانی، عرضه مدل‌های اقتصادی و باکیفیت است. مدل‌هایی که به واسطه قیمت خوبشان توانایی رقابت با مدل‌های برندهای دیگر را دارند. البته این یک روند طبیعی است، اگر قرار باشد جی‌ال‌ایکس یا جی‌پلاس با قیمت سامسونگ و شیائومی عرضه شوند که هرگز خریداری پیدا نخواهند کرد.

ضمن اینکه ساخت گوشی در داخل طبیعتا در قیمت نهایی محصول تاثیر می‌گذارد و باید از گوشی‌هایی که از خارج وارد شده و گمرکی دارند ارزان‌تر باشند.

خرید گوشی ایرانی ولی بی‌اصالت

نکته آخر همان موضوعی است که در میانه مقاله به آن اشاره کردیم. گوشی‌های ایرانی واقعا ایرانی نیستند آن ها صرفا مونتاژ شدند و نه در طراحی، نه ساخت و نه حتی رابط کاربری و نرم‌افزار هیچ رنگ و بویی از یک کالای ایرانی ندارند.

هیچ عنصری در این گوشی ها نیست که نشان دهنده اصالت ایرانی آن‌‌ها باشد، زیرا این مدل‌ها اصلا ایرانی نیستند و صرفا در کشور سرهم شده‌اند. این مورد شاید یکی از اصلی‌ترین دلایلی باشد که خریداران را از خرید گوشی ایرانی منع کند. این که صرفا یک نام ایرانی بر روی یک گوشی قرار دهید باعث نمی‌شود آن مدل اصالت ایرانی به دست بیاورد.

بهتر است قبل از خرید گوشی ایرانی به موارد گفته توجه کنید؛ انتخاب نهایی با شماست ولی ما پیشنهاد نمی‌کنیم که فعلا سمت خرید گوشی ایرانی بروید و تا زمانی برندهای ایرانی از نظر کیفیت به مرحله لازم نرسیده باشند، خرید آن‌ها می‌توانید شما را به دردسر بزرگی بیندازد. حال با توجه به این موارد بگویید که آیا برای خرید یک گوشی موبایل، به سراغ برندهای ایرانی می‌روید یا خیر؟

نوشته گوشی ایرانی بخریم یا خیر؟ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

با توجه به سخنان وزیر ارتباطات و توافقات روسیه، به نظر می‌رسد که در راستای اجرای طرح صیانت، گوگل در ایران فیلتر شده و یاندکس جایگزین آن می‌شود.

پس از سفر وزیر ارتباطات و هیات همراه به روسیه، به نظر می‌رسد که توافقات لازم برای جایگزینی موتور جستجوی یاندکس به جای گوگل و جایگزینی اپلیکیشن‌های روسی به جای سرویس‌های آمریکایی نهایی شده است.

حدود یک سال است که داستان قانون جدیدی به عنوان طرح صیانت وِرد زبان مسئولین مختلف کشوری در مجلس و دیگر نهاد‌های ذی‌ربط شده است. طرح صیانت از ابتدا توسط کمیسیون اصل 90 مجلس منتشر شد و با حمایت تعدادی از نمایندگان به مرحله تصویب رسید اما در این مرحله متوقف شد.

دلیل این توقف اعتراض گسترده مردم و برخی کارشناسان حتی درون بدنه مجلس و دولت به این طرح است. به ویژه بخش خصوصی انتقادات گسترده و جدی به بندهای این طرح دارد و آن را موجب محدودیت بیشتر و از بین رفتن اکثر کسب‌و‌کارهای مبتنی بر فضای مجازی و اینترنت می‌داند.

حجم گسترده‌ مخالفت‌ها و اعتراضات به این طرح از طرف مردم و کارشناسان دلیلی واضح دارد: این طرح به نفع مردم نیست، این طرح محدودکننده است و به بسیاری از کسب‌و‌کارهای آنلاین ضرر می‌زند، این طرح تکرار طرح‌های شکست خورده قدیمی مانند طرح حمایت از پیام‌رسان‌ها یا تولید گوشی داخلی است که تنها و تنها موجب از بین رفتن سرمایه مردم و افزایش بی‌اعتمادی نسبت به پلتفرم‌ها و کالاهای ایرانی شده است.

داستان طرح صیانت

مهم‌ترین بند طرح صیانت که اکثر مخالفین این طرح، به همین بخش اعتراض دارند، مربوط به ممانعت از ادامه فعالیت پلتفرم‌هایی مانند گوگل در ایران است. در این بند ذکر شده که تمامی پلتفرم‌هایی که در داخل کشور فعال هستند باید از مراجع رسمی مجوز فعالیت دریافت کنند، یعنی گوگل یا واتساپ برای آن فیلتر نشوند باید نماینده‌ای در داخل کشور داشته باشند و قوانین ایران را اجرا کنند و در صورت بروز مشکل، پاسخگو باشند.

نگارندگان این طرح به دنبال آن هستند تا همانند بسیاری از کشورهای مطرح، با شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های بزرگ مانند گوگل، فیسبوک، اینستاگرام، توییتر و غیره همکاری داشته باشند و این پلتفرم‌ها به صورت قانونی در کشور با حضور نماینده رسمی و با تابعیت از قوانین ایران فعالیت کنند.

این اتفاق در بسیاری از کشورهای دنیا رخ داده و به عنوان مثال یک سرویس مانند توییتر، محتوایی به کاربران ترکیه‌ای نشان می‌دهد که بر اساس قوانین این کشور باشد. اما نه ما یک کشور پیشرفته و دارای ثبات هستیم که بتوانیم با شرکت‌های مطرح جهان همکاری کنیم و نه قوانین ما استانداردهای لازم برای این همکاری را دارد.

نمونه این اتفاق در داستان همکاری ایران با تلگرام رخ داد. همانطور که می‌دانید ایران با شرکت تلگرام همکاری مناسبی داشتند و حتی قرار بود برخی از سرور‌های تلگرام به کشور منتقل شود، اما این همکاری به دلیل یک کانال سیاسی در این پیام‌رسان منحل شد. این عدم ثبات و تصمیمات لحظه‌ای به ویژه بعد از تغییر دولت‌ها، باعث می‌شود که هیچ پلتفرمی حاضر با همکاری با ما نباشد، دقیقا اتفاقی که برای برندهای مختلف افتاده و به دلیل عدم ثبات سیاسی و اقتصادی، بازار ایران را ترک کردند.

در عین حال مسئولین ما حاضر به پذیرش استانداردهای جهانی نیستند، در این حال به ویژه در خصوص آزادی بیان و حریم خصوصی کاربران هیچ شرکتی حاضر به همکاری با مسئولین ایرانی نخواهد بود و تصور این که یک روز اینستاگرام و فیسبوک حاضر به پذیرفتن شرایط ایران می‌شوند و به طور رسمی در کشور فعالیت خواهند داشت، محال است.

دعوا بر سر جایگزینی

بنابراین ما به طور کامل باید قید این شرکت‌ها را بزنیم، هرچند طراحان طرح صیانت اعلام کرده‌اند که در صورتی که گوگل و دیگر شرکت‌های خارجی به ایران نیایند جایگزین‌های زیادی برای آن‌ها وجود دارد.

به نوعی دعوای اصلی بر سر همین جایگزین است، زیرا با اجرای طرح صیانت به این شیوه و تصور آنکه شرکت‌های خارجی با ما و قوانین ما همکاری خواهند کرد، داستان شتری است که در خواب بیند پنبه‌دانه! ما شتر نیستیم و می‌دانیم این اتفاق نخواهد افتاد، خود مسئولین هم به این موضوع اشراف دارند.

به این ترتیب یا جایگزین این پلتفرم‌ها باید ایرانی باشد یا از کشوری بیاید که قوانین ما را قبول کند. پلتفرم‌های داخلی که تاکنون نتوانسته‌اند به خوبی خدمت‌رسانی کنند و اصلا اپلیکیشن‌های خوشنامی نیستند و ایرادات فراوانی می‌توان به آن‌ها گرفت. اعتماد به پلتفرم‌های بومی آن‌هم به این شکل تنها باعث پروژه شکست خورده اعتماد به پیام‌رسان‌های ایرانی می‌شود که با تصمیمات اشتباه مسئولین، همگی‌شان به اهداف خود در زمینه جذب کاربران نرسیدند و یکی یکی در حال بسته شدن هستند.

ما می‌مانیم و گزینه دوم، یعنی اعتماد به یک پلتفرم خارجی پرقدرت که شرط مهم ما را قبول کند، یعنی از نظر آزادی بیان، سیاسی و محتواهای اخلاقی، فیلترهای مد نظر مسئولین داخلی را رعایت کند.

سخنان قابل تامل وزیر ارتباطات در روسیه

همانطور که این روزها تصاویر دست در دست هم دادن رئیسی و پوتین را زیاد دیده‌اید، وزیر ارتباطات نیز به روسیه سفر کرده و دست در دست همتای روس خود، به توافقات مهم و متعددی رسیدند.

وزیر ارتباطات در همین زمینه به خبرنگار اسپوتنیک روسیه گفت: ما در ایران پلتفرم‌های بومی قدرتمندی در حوزه‌های مختلف داریم که مردم ما از آن‌ها استفاده می‌کنند، پلتفرم‌هایی که در حوزه‌های مختلف از تجارت الکترونیک تا جابجایی مسافر، خرید و فروش، بیمه و به صورت کلی در خدمات دیجیتال فعال هستند و ظرفیت بسیار خوبی در کشور ایجاد کرده‌اند. در روسیه نیز پلتفرم‌های بومی خوبی وجود دارد و ما اعلام آمادگی کردیم که زمینه فعالیت پلتفرم‌های ایرانی و روسی را در دو کشور فراهم کنیم.

وزیر ارتباطات ادامه داد: در زمینه پایگاه‌های داده نیز دو کشور تا حدودی به نسخه‌های غربی وابسته هستند، استفاده از این ظرفیت‌ها که عمدتا هم با لایسنس همراه است در شرایط تحریم برای هر دو کشور مشکل‌ساز خواهد بود. به این ترتیب تصمیم گرفتیم که سرمایه‌گذاری مشترک انجام بدهیم، به عنوان مثال در حوزه پایگاه داده، دیتابیس‌های مشترک داشته باشیم و از آنها برای نیازمندی‌های دو کشور مخصوصا در بخش دولتی که حساس هستند، استفاده کنیم.

زارع‌پور با تاکید به همکاری‌های دو طرفه در زمینه توسعه پلتفرم‌ها، خاطرنشان کرد: در ایران پلتفرم‌هایی با کاربران چند ده میلیونی داریم در روسیه نیز پلتفرم‌هایی بیش از صد میلیون کاربر دارند، این پلتفرم‌ها پاسخگوی نیاز دو کشور است. ما در برخی حوزه‌ها هنوز نیازمند استفاده از پلتفرم‌های خارجی هستیم، در این راستا همکاری دو کشور می‌تواند نیاز ما در این حوزه را تامین کند.

زارع‌پور در مصاحبه با خبرنگار راشاتودی هم سخنان قابل توجهی داشت، در این مصاحبه خبرنگار از وزیر ارتباطات پرسید:

چه زمینه‌هایی برای همکاری مشترک بین دو کشور درحوزه‌های فناوری‌های پیشرفته قابل پیش‌بینی است؟

زارع‌پور در جواب گفت: معتقدم که می‌توانیم در زمینه‌های مختلف از جمله سخت افزار، نرم افزار، شبکه، توسعه خدمات دیجیتال مشترک بین ایران و روسیه و حتی پلتفرم‌های مشترکی برای ارائه خدمات قابل اعتمادتر به کشورهای‌مان همکاری کنیم. همه این موارد، مذاکره شده است تا راه حل مشترکی برای حضور محصولات ایرانی در روسیه و همچنین محصولات روسی در ایران ارائه شود.

زارع‌پور همچنین در خصوص توافقات صورت گرفته در روسیه گفت: تا امروز چهار سند همکاری بین شرکت‌های ایرانی و روسی و یک سند نیز بین دو وزارتخانه به امضا رسیده است. با امضای این اسناد، همکاری‌های دوجانبه در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات»توسعه پیدا خواهد کرد و مسیر حضور شرکت‌های قدرتمند داخلی در بازار روسیه و بازار اوراسیا هموار می‌شود. به تدریج جزئیات دستاوردهای این سفر را برایتان خواهم گفت.

سخنان وزیر ارتباطات از یک توافق‌نامه بزرگ و چندجانبه خبر می‌دهد، توافق نامه‌ای که در زمینه‌های متعدد سخت‌افزاری، نرم‌افزاری و زیرساختی برگزار می‌شود و همکاری بزرگ ایران و روسیه در این زمینه آغاز خواهد شد.

همانطور که می‌دانید از جنبه سیاسی، درحال حاضر ایران بیش از هر کشور دیگری به روسیه و روسیه هم بیش از هر زمان دیگری به ایران نیاز دارد. بنابراین توسعه همکاری‌ها در زمینه فناوری اطلاعات و آی‌تی‌سی اتفاق دور از انتظاری نیست.

همانگونه که ایران و چین هم توافق‌نامه‌های بلند بالا و 25 ساله امضا کردند و قرار است در حوزه‌های مختلف با این کشور نیز همکاری داشته باشیم. درواقع ایران به دنبال پیدا کردن دوست برای دشمنی با غرب است و در این بین کشورهایی که کمی با غرب در زاویه هستند مانند چین و روسیه می‌توانند همکاران خوبی برای ایران باشند، حال اینکه این همکاری‌ها در طولانی مدت به نفع ایران خواهد بود یا خیر، باید کارشناسان این حوزه نظر تخصصی بدهند.

اما بازگردیم به حوزه فناوری اطلاعات، طبق طرح صیانت پلتفرم‌هایی درایران مجوز فعالیت خواهند داشت که طبق قوانین ما کار کنند، طبیعتا پلتفرم‌های غربی محدویدت‌های ما را نمی‌پذیرند. به این ترتیب جانشین این برنامه‌ها باید از روسیه یا چین وارد کشور شود.

با سفر اخیر زارع‌پور به روسیه و سخنانی که در این سفر انجام داد، به نظر می‌رسد توافق صورت گرفته و دیر یا زودی اپلیکیشن‌های روسی جایگزین اپ‌های آمریکایی خواهند شد. اولین نشانه این اتفاق هم رفع فیلتر شدن یاندکس، بزرگ‌ترین موتور جستجوی روسی در ایران بود.

ابتدای هفته جاری، موتور جستجوی یاندکس که مشهورترین موتور جستجو در روسیه است و اکثر مردم این کشور از این موتور جستجو به جای گوگل استفاده می‌کنند، در ایران رفع فیلتر شد.

مراجع مختلف، لیست‌های متفاوتی از پرمخاطب‌ترین موتورهای جستجو در جهان ارائه داده‌اند به همین دلیل یاندکس در برخی لیست‌ها رتبه ششم، برخی هفتم و برخی نهم است. به همین دلیل نمی‌توان به طور قطع نظر داد که یاندکس چه محبوبیتی دارد، اما این موتور جستجو پس از گوگل، یاهو، بینگ و بایدو، یکی از برترین موتورهای جستجو در جهان است.

رفع فیلتر یاندکس چه معنایی دارد؟

در ابتدا سوالی که پیش می‌آید آن است که اصلا چرا یاندکس فیلتر بود؟ یاندکس یک موتور جستجو است و صرفا نتایج مرتبط با محتوایی که در آن سرچ می‌‌شود را پیدا و نشان می‌دهد. یعنی این مرورگر به خودی خود دیتایی که مصداق محتوای مجرمانه باشد منتشر نمی‌کند، به این ترتیب فیلتر کردن هر نوع موتور جستجو غیرمنطقی به نظر می‌رسد مگر آنکه مشکلات امنیتی جدی داشته باشد.

به هر دلیل یاندکس فیلتر بود، اما حالا بعد از توافقات صورت گرفته، شاهد اتفاقاتی هستیم که فرضیه جایگزینی یاندکس با گوگل را تقویت می‌کند.

همانطور که می‌دانید از دو هفته پیش تغییراتی در نتایج جستجوی گوگل به وجود آمده که خوشایند کاربران نیست. نتایج گوگل از حالت معمولی به SafeSearch تبدیل شده و این اتفاق به معنای آن است که در زمان جستجوی یک مطلب در گوگل، محتوای محافظت شده مناسب کودکان را خواهید دید.

این حالت در اصل برای محافظت از کودکان و نوجوانان در برابر محتوای عموما جنسی و خشونت‌بار است در نتایج گوگل مورد استفاده قرار می‌گیرد. وزیر ارتباطات پیش از سفر به روسیه این محدودیت را تایید کرد و گفت که این خواسته والدین بوده تا دسترسی به برخی از محتواها قطع شود.

پیش‌تر در خصوص محدودکردن جستجوی گوگل برای تمامی مردم و دلایل غیرمنطقی آن صحبت کردیم، نکته‌ای که حالا می‌خواهیم به آن اشاره کنیم آن است که درست بعد از گذشته چند روز از آن اتفاق، موتور جستجوی روسی یاندکس رفع فیلتر می‌شود.

این دو اتفاق به فاصله کمتر از دو هفته رخ داد و نمی‌تواند با هم بی‌ارتباط باشد. در طرح صیانت پلتفرم‌هایی که قوانین ما را قبول نمی‌کنند مسدود و پلتفرم‌هایی که حاضراند با قوانین ما کار کنند، رفع فیلتر می‌شوند. به این ترتیب احتمالا در مذاکرات روسیه توافق برسر فعالیت قانونی یاندکس و دیگر پلتفرم‌های روسی در ایران صورت گرفته و به مرور باید آماده محدودیت‌های بیشتر برای گوگل یا اینستاگرام و واتساپ باشیم و از طرفی رفع فیلتر برای یاندکس و تلگرام و دیگر اپلیکیشن‌های دیگر.

البته در خصوص تلگرام نمی‌توان نظر قطعی داد، تلگرام توسط بخش خصوصی در روسیه ساخته شده و در خود روسیه مخالفین بسیاری دارد، امنیت بالا و عدم اجازه دسترسی اطلاعات کاربران توسط دولت روسیه باعث شده تا تلگرام پیام‌رسانی مستقل برشمرده شود. اما با این وجود اگر پای منافع به میان باشد، شاید تلگرام هم سرورهایش را به تهران آورد و در ایران رفع فیلتر شد.

یاندکس برای بار دوم در ایران

البته جالب است بدانید پیشتر هم یاندکس قصد حضور در بازار ایران را داشت اما به دلایل نامعلوم این اتفاق رخ نداد. سال گذشته آذری جهرمی وزیر ارتباطات وقت در خصوص تمایل یاندکس به حضور در ایران گفت: حدود 6 سال قبل در سال 94 قرار شد با همکاری ایران و روسیه، موتور جستجوی یاندکس در ایران فعالیت تجاری خود را آغاز کند. در آبان 94 نیکلای نیکیفوروف، وزیر ارتباطات وقت روسیه، به ایران سفر کرد و دیدارهایی با محمود واعظی، وزیر ارتباطات وقت ایران داشت.

وزیر ارتباطات ادامه داد: در آن دیدارها توافق برای حضور موتور جستجو یاندکس در ایران حاصل شد، سپس هر دو طرف در یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک شرکت کردند و موضوع موافقت ایران و روسیه برای ورود یاندکس به ایران در جهت رفع انحصار آمریکا به‌صورت عمومی مطرح شد. اما یک روز پس از انتشار این خبر و در حالی که وزیر ارتباطات روسیه در ایران بود، شرکت یاندکس در بیانیه‌ای هر گونه همکاری با ایران را تکذیب کرد.

آنطور که مشخص است، یاندکس به دلیل ترس از تحریم‌ها و از دست ندادن ارتباطات با بازار سرمایه آمریکا، مایل به همکاری با ایران نبود. البته مشخص نیست توافقات اخیر به چه گونه خواهد بود و آیا خطر تحریم‌ها یاندکس را تهدید می‌کند یا خیر؟

پلتفرم‌های روسی به چه شکل در کشور کار می‌کنند؟

پلتفرم‌هایی که قوانین ایران را بپذیرند مجبور به رعایت خط قرمزهای ما هستند. اما خط قرمزهای ایران چیست؟ آیا واقعا نمی‌دانید؟ نگاهی به صدا و سیما بیندازید، نگاهی به ساترا و ممیزی‌هایی که برای پخش سینمای خانگی در نظر می‌گیرد بیندازید تا خط قرمزها دستتان بیاید.

موتور جستجو مورد نظر مسئولین آن موتور جستجویی است که هنگام سرچ یک خبر، اخبار خبرگزاری‌های مورد تایید داخلی مانند فارس و باشگاه خبرنگاران جوان را به جای خبرگزاری‌های ایرانی زبان بریتانیایی و آمریکایی نشان دهد. احتمالا در این موتور جستجو اخبار و مقالات رسانه‌های فارسی زبان خارجی که به نام معاند شناخته می‌شود یا حذف شده و یا در صفحه سوم و چهارم جستجوهای یاندکس خواهد بود که معمولا کسی به آن صفحات سر نمی‌زند.

موتور جستجوی مورد تایید باید هنگام سرچ واژه‌هایی در خصوص ایران و جمهوری اسلامی، اخبار و تصاویر عمدتا مثبت و موافق را به کاربران نشان دهد و خبری از تصاویر سئو شده گوگل که نشان دهنده فقر، اعدام و وضعیت نابه‌سامان اجتماعی در داخل کشور است نباشد.

مارکت‌های مورد تایید مسئولین تنها اپلیکیشن‌های مورد تایید مسئولین را برای دانلود دارند، همچنین در خصوص پیام‌رسان‌ها و فضای مجازی نیز هر نوع کانال یا پیج با محتوای تایید نشده باید حذف شود، همان انتظاری که مسئولین سال 96 از تلگرام داشتند و در نهایت موجب فیلترشدن آن شد.

البته در این میان نباید نقش پلتفرم‌های چینی را نادیده گرفت، همچنان چین یکی از شرکای تجاری ایران است و اگر روزی آب‌مان با روسیه در یک جوب نرفت، احتمالا به سراغ اپلیکیشن‌های چینی خواهیم رفت. به هر شکل باید دید سرنوشت همکاری ایران و روسیه در زمینه فناوری اطلاعات و آی‌سی‌تی و همچنین طرح صیانت چه می‌شود، اما چیی که واضح است آن سات که ما روز به روز به فیلتر شدن گوگل نزدیک می‌شویم.

نوشته ردپای صیانت؛ آیا موتور جستجوی روسی یاندکس، جایگزین گوگل می‌شود؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل منتشر شد.

فروشگاه اینترنتی ایگرد با تبلیغات فراوان وعده خرید آسان از سایت‌هایی همچون آمازون را به کاربران می‌دهد اما خدمات ضعیف این سایت، باعث افزایش میزان نارضایتی کاربران آن شده است.

متاسفانه مردم ایران با تحریم‌ها و محدودیت‌های مختلفی در تمامی زمینه‌ها مواجه هستند و هرگز نتوانستند تجربه یک زندگی عادی مانند دیگر مردم دنیا را تجربه کنند. این اتفاق تلخ در جنبه‌های مختلف زندگی خودنمایی می‌کند که یکی از آن‌ها خرید اینترنتی است.

مردم کشور همانطور که از توییتر و فیسبوک محروم هستند و بیشتر از اینستاگرام استفاده می‌کنند، یا تلگرام در کشور فیلتر شده و مردم به سراغ واتساپ رفته‌اند، به جای اوبر از اسنپ و تپسی و به جای یوتیوب از آپارات استفاده می‌کنند، در زمینه خرید اینترنتی نیز فروشگاه‌هایی مانند آمازون و ای‌بی در کشور فیلتر هستند و خدمت‌رسانی به مردم ایران ندارند بنابراین به سراغ دیجیکالا یا دیوار و شیپور رفته‌اند.

اما مردم ما برای دور زدن تحریم‌های خارجی و محدودیت‌های داخلی همواره راه‌حل‌هایی دارند. در زمینه خرید اینترنتی شرکت‌هایی شکل گرفته‌اند که می‌توانند به عنوان واسط، خرید شما را از سایت‌هایی مانند آمازون و ای‌بی دریافت کرده و به شما تحویل دهند.

فروشگاه ایگرد، همچون مالتینا یکی از سایت‌های شناخته شده داخلی است که در همین زمینه فعالیت دارد و با تبلیغات فراوان و البته وعده خرید آسان و بدون دردسر از سایت‌هایی مانند آمازون، توانسته مخاطبانی را به سمت خود جلب کند که البته اکثر این افراد در حال حاضر از خدمات ایگرد ناراضی هستند.

ایده خرید از آمازون و ای‌بی بسیار جذاب است اما در شرایطی که سایت واسط به تعهدات خود پایبند باشد، همچنین از این فضا سواستفاده نکند. به نظر می‌رسد کاسبان تحریم صرفا برخی مسئولان و آقازاده‌ها نیستند، تعدادی از استارتاپ‌ها هم در این شرایط به دنبال ماهی گرفتن از آب گل‌آلود بوده و با ارائه خدمات ضعیف و چند برابر حساب کردن هزینه‌ها، بیش از آن که به دنبال رعایت انصاف و رضایت مشتری باشند، قصد دارند تا سود چند برابری کسب کنند. با نگاهی به خدمات ایگرد و رضایت پایین مشتریان این فروشگاه اینترنتی، متوجه می‌شوید که فروشگاه ایگرد جزو استارتاپ‌های گفته شده قرار می‌گیرد یا خیر!

دلایل فراوانی وجود دارد که چرا شما نباید از خدمات ایگرد استفاده کنید، در این مقاله به این دلایل نگاهی خواهیم انداخت تا بتوانید از تجربه دیگران نهایت بهره را ببرید و از خدمات این مجموعه استفاده نکنید! با ما همراه باشید تا به دلایل نارضایتی کاربران از ایگرد پی‌ببرید:

قیمت‌های چند برابری

اولین و شاید بزرگ‌ترین مشکل سایت ایگرد، قیمت‌های نجومی و چند برابری آن است، به طوری که قیمت نهایی محصول چند برابر قیمت واقعی آن برای شما تمام می‌شود و ارزش خرید محصول از بین می‌رود. کافیست نگاهی به قیمت‌های سایت ایگرد بیندازید تا ببینید هزینه پست و تحویل هر کالا تقریبا چند برابر قیمت اصلی آن محاسبه می‌شود.

به عنوان مثال یک تبدیل 10 دلاری سنهایزر با قیمت حدود یک میلیون تومان به فروش می‌رسد، یعنی شما محصول را با قیمت حدود 30 دلار به دست می‌آورید. آن هم برای یک تبدیل 10 دلاری!! به نظر شما این هزینه ارزش خرید دارد؟

در موردی دیگر پد‌های روی گوشی هدفون سنهایزر که تنها 22 دلار قیمت دارد، با قیمت حدود یک میلیون و 500 هزار تومان به فروش می‌رسد، یعنی شما به جای 22 دلار باید بیش از 48 دلار برای این پدها پرداخت کنید. البته شاید فکر کنید که این پدها به سختی در بازار ایران پیدا می‌شود اما با این وجود آیا ارزش دارد برای یک محصول پستی که تنها 23 گرم وزن دارد، این هزینه پرداخت شود؟

در موردی دیگر می‌توان به قیمت یک کفش زنانه آدیداس اشاره کرد که 154 دلار قیمت دارد که با نرخ ارز امروز (21 تیر ماه 1401) حدود چهار میلیون و هشتصد هزار تومان می‌شود اما با قیمت حدود دو برابر یعنی هشت میلیون و دویست هزار تومان در ایگرد قابل خرید است.

در سایت ایگرد ادعا شده که محصولات آمازون ترکیه با هزینه کمتر نسبت به آمازون آمریکا یا انگلستان ارسال می‌شود و خرید محصول از این فروشگاه به صرفه‌تر است. اما اگر بخواهیم نگاهی به قیمت آیفون 13 پرومکس از آمازون ترکیه داشته باشیم متوجه می‌شویم که سیستم قیمت‌گذاری سایت ایگرد ایرادات اساسی دارد.

به عنوان مثال مدل آیفون 13 پرومکس با رنگ سفید و حافظه 256 گیگابایت در آمازون ترکیه برابر با 33 هزار و 865 لیر است، این قیمت با توجه به قیمت لیر (در 21 تیرماه 1401) حدود 61 میلیون تومان خواهد شد. اما همین محصول در سایت ایگرد با قیمت نجومی 1960 دلار برابر با 69 میلیون تومان به چشم می‌خورد که با حساب هزینه ارسال و کارمزد ایگرد، قیمت نهایی آن بیش از 81 میلیون تومان می‌شود! مسلما این هزینه بدون رجیستری خواهد بود.

مشخص نیست قیمت‌های سایت ایگرد با چه روشی محاسبه می‌شود اما به هیچ شکل نمی‌توان قیمت آیفون 13 پرومکس را 1960 دلار برابر با 69 میلیون تومان به دست آورد. هرچند خرید گوشی موبایل توسط سایت ایگرد امکان پذیر نیست اما مقایسه صورت گرفته صرفا برای مشخص شدن نحوه محاسبه قیمت‌ها در این سایت است.

موضوع کارمزد سایت ایگرد که برای اجناس مختلف حدود 12 تا 15 درصد است هم جای بحث دارد. خرید و ارسال یک محصول با این کارمزد گران، خود یکی از دلایل اصلی قیمت‌های نجومی سایت ایگرد است که صدای اعتراض تمامی کاربران را درآورده، کافیست سری به اینستاگرام این سایت بزنید تا سیل اعتراض کاربران از قیمت‌های ایگرد را مشاهده کنید. در ادامه تعدادی از انتقادات کاربران نسبت به قیمت محصولات ایگرد را مشاهده خواهید کرد.

تاخیر در ارسال

بر اساس اطلاعات سایت ایگرد زمان تحویل کالا از آمازون آمریکا، انگلیس و آلمان به کشور حدود 45 تا 65 روز کاری و از آمازون ترکیه و امارات حدود 15 تا 30 روز کاری است، اما بسیاری از سفارش‌های سایت ایگرد سر زمان تعیین شده به دست مشتریان نمی‌رسد و باعث بروز مشکلات مختلف می‌شود.

در قوانین سایت ایگرد آمده که تایید نهایی خرید محصول ممکن است تا 3 هفته طول بکشد! سه هفته فرصت برای تایید خرید یک محصول زمان بسیار زیادی است و یکی از دلایل آن می‌تواند نبود نیروی کافی برای مدیریت خرید کاربران باشد. به هر ترتیب بعد از سه هفته فرصت برای تایید نهایی کالا، زمان اعلام شده برای ارسال کالا محاسبه می‌شود، به این ترتیب فرصت 2 تا 3 هفته‌ای برای تایید کالا به زمان ارسال کالا که در پیشتر گفته شد، اضافه می‌شود.

بسیاری از کاربران برای خرید کالایی که در ایران وجود ندارد به سراغ سایت‌هایی مانند فروشگاه ایگرد می‌روند و هزینه چند برابری این سایت‌ها را می‌پذیرند. طبیعتا این دسته از کاربران به کالای خریداری شده نیاز مبرم دارند و در واقع چاره دیگری به جز خرید از ایگرد یا سایت‌های مشابه برایشان باقی نمانده است.

اما این کاربران علاوه‌بر پرداخت هزینه چند برابری با تاخیر‌های نابخشودنی برای تحویل کالا مواجه می‌شوند. بسیاری از کاربران در شبکه‌های اجتماعی تجربه خرید خود در سایت فروشگاه ایگرد را با دیگران به اشتراک گذاشتند و در کنار انتقاد به قیمت‌های این سایت، به تاخیر در تحویل کالا اشاره کردند.

در حالت عادی زمانی حدود دو ماه برای تحویل کالا حتی از آمریکا هم زمان زیادی محسوب می‌شود اما در مواردی سایت ایگرد بیش از دو ماه برای تحویل کالا زمان لازم دارد و پشتیبانی این سایت هم جواب قانع‌ کننده‌ای به کاربران نمی‌دهد. درواقع به نظر می‌رسد که گاها خود پشتیبانی سایت هم نمی‌داند که بسته دقیقا کجاست و کی به دست مشتری می‌رسد!

قوانین عجیب

ایگرد با تعیین برخی از قوانین در واقع مسئولیت خود را از پذیرش وجود مشکل یا خطا در ارسال کالا سلب کرده و خود را مسئول پرداخت جریمه نمی‌کند! به عنوان مثال در قوانین ایگرد آمده که کالا در صورت آسیب دیدگی در بسته بندی قابل بازگشت نیست، یعنی ممکن است بسته‌بندی کالا در هنگام ارسال آسیب ببیند و ایگرد مسئولیتی برای تحویل کالا با بسته‌بندی سالم به کاربر ندارد!!

در قوانین ایگرد آمده که اگر به هر دلیل امکان خرید کالا از سایت مورد نظر فراهم نبود، ایگرد مشابه همان کالا را از سایتی مانند ای‌بی خریداری و ارسال می‌کند. همانطور که می‌دانید سایت ای‌بی برای خرید محصولات دست دوم است و خرید و ارسال کالای دست دوم به جای کالای نو در حالی که قیمت کالای نو دریافت شده چه منطقی می‌تواند داشته باشد؟!

در بخش دیگر از قوانین سایت ایگرد نوشته شده که این سایت می‌تواند در هر مرحله، سفارش را لغو کند. در این شرایط هرگز شما نمی‌‌توانید نسبت به خرید خود اطمینان داشته باشید، ممکن است هزینه را پرداخت کرده و چند هفته برای تایید و ارسال بسته منتظر بمانید و سایت ایگرد در مرحله نهایی، سفارش را لغو کند. بهانه لغو کالا نیز می‌تواند هرچیزی باشد اما نکته مهم آن است که پول شما برای مدتی در حساب این سایت می‌ماند!!

نکته دیگر آن است که ایگرد در قوانین خود، ادعا کرده که به ازای هر روز تاخیر، جریمه‌ای اندک را به کاربران پرداخت می‌کند که تاکنون هیچ کاربری ادعا نکرده که این ادعا صحیح است و در این خصوص نمی‌توان نظر قطعی داد.

مشکلات دیگر

ایرادهای سایت ایگرد و خدماتی که ارائه می‌دهد صرفا به این موارد ختم نمی‌شود. اعتراضات گسترده‌ای در خصوص نحوه سرویس سایت ایگرد در زمان‌های خاص مانند بلک فرایدی یا تخفیفاتی که در سایت‌ها وجود دارد، مطرح است، با توجه به زمان طولانی تایید خرید، بسیاری از تخفیف‌های موجود در سایت‌ها به اتمام رسیده و کاربر مجبور می‌شود کالا را با قیمت اصلی خریداری کند.

این در حالی است که تبلیغات گسترده‌ای هم بر روی خرید با تخفیف در ایامی مانند بلک فرایدی می‌شود اما عملا شانس خرید در این ایام با تخفیفات موجود، زیاد نیست و نباید به آن دل بست.

مورد دیگر در خصوص مشکلات خود سایت ایگرد است، به عنوان مثال (در زمان انتشار مقاله) مقالات بخش بلاگ باز نمی‌شود و شما نمی‌توانید از اطلاعات تکمیلی که در این بخش وجود دارد، استفاده کنید، البته این نکته نشان دهنده عدم توجه به سایت و خدمات ارائه شده است، به طوری که مدیران سایت متوجه ایرادات موجود در آن نمی‌شوند.

نوشته چرا نباید از فروشگاه اینترنتی ایگرد خرید کنیم؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل منتشر شد.