هر سال نسل جدیدی از تلفن‌های هوشمند با افزایش قدرت پردازش، اندازه‌ی باتری و رزولوشن نمایشگر مشخصات سخت‌افزاری جدیدتر و قدرتمندتری را معرفی می‌کنند. این مشخصات معمولاً بیشترین توجه را به خود جلب می‌کند ولی بخشی وجود دارد که علی‌رغم عدم حضور در متن اخبار وقتی صحبت از کارکرد دستگاه در دنیای واقعی می‌شود، حرف اصلی را می‌زند؛ این سخت‌افزار همان RAM یا حافظه‌ی با دسترسی تصادفی است.

مفهوم رم

همه‌ی فایل‌های سیستم عامل موبایل و همچنین اپلیکیشن‌ها، بازی‌ها، موسیقی‌ها، تصاویر و ویدیوها در پارتیشن ذخیره سازی نگهداری می‌شود (در کامپیوتر به این بخش هارد درایو گفته می‌شود). هنگامی که می‌خواهید به یکی از این فایل‌ها دسترسی داشته باشید، آن‌ها از پارتیشن ذخیره سازی فراخوانی می‌شوند و پس از عبور از پردازنده (CPU) به شکلی در می‌آیند که بخش‌های دیگر سخت‌افزار تلفن هم قادر به درک آن باشند.

اکنون فرض کنید می‌خواهیم یک ویدیو پخش کنیم. فایل اصلی ویدیو از پارتیشن ذخیره سازی به پردازنده رفته و در آن جا به رشته‌های عددی دودویی تقسیم می‌شود. سپس این عددهای دودویی به اجزا سخت‌افزاری صوتی و ویدیویی دستگاه که فقط زبان دودویی را می‌فهمند و درکی از فایل پردازش نشده ندارند، فرستاده می‌شود. در نهایت پیکسل‌ها بر روی نمایشگر شما به نمایش در آمده و امواج صوتی هم از بلندگو پخش می‌شود.

این مثال به شکل ساده شده گفته شد، ولی هدف این بود که بتوانید ایده‌ای کلی از فایلی که از پارتیشن ذخیره سازی به پردازنده و فراتر از آن منتقل می‌شود داشته باشید. اما پس نقش رم چه می‌شود؟

رم (یا به عبارت دیگر حافظه) مثل قیفی است که بین فضای ذخیره سازی و CPU موبایل قرار می‌گیرد. به تعریف دیگر می‌توان رم را مثل صف‌هایی دانست که در دور ساختمان یک کنسرت تشکیل می‌شوند، اگر کنسرت همان CPU باشد.

زمانی که فایل‌ها در صف دریافت رم قرار گرفتند، آن‌ها بهینه‌سازی شده‌اند و آماده‌اند تا با بیشترین سرعت و کارایی ممکن به CPU بروند. اگر هنوز این قضیه را به کنسرت تشبیه کنیم، خانه‌ها و آپارتمان‌های موجود در سطح شهر را می‌توانید به عنوان پارتیشن‌های ذخیره سازی تصور کنید. بعضی از مردم (فایل‌ها) باید راه زیادی را طی کنند تا به محل کنسرت برسند ولی برخی دیگر در همسایگی آن‌جا قرار دارند. ولی زمانی که به صف (رم) رسیدند، در مدت زمان اندکی می‌توانند وارد کنسرت (CPU) شوند.

چرا رم برای کارایی واقعی دستگاه مهم است؟

هنگامی که عواملی مثل سرعت و کارایی رم برابر است (که معمولاً در نسل‌های مشابه همین طور می‌باشد)، دستگاه شما تقریباً همیشه اگر رم بیشتری داشته باشد بهتر عمل می‌کند. اگر صف جلوی کنسرت در چهار مسیر تشکیل شود و بلیت‌ها توسط چهار نفر گرفته شود، آیا سرعت حرکت سریع‌تر نمی‌شود؟

بسیاری از فایل‌های سیستم عامل در تلفن‌های هوشمند باید دائماً درون رم باشد. در غیر این صورت مثلاً اگر دکمه‌ی هوم دستگاه را فشار دهید زمان زیادی طول می‌کشد تا فایل‌های لانچر از محلی که در فضای ذخیره سازی دستگاه قرار گرفته‌اند خارج شده و به رم منتقل شوند.

بنابراین سیستم عامل به طور پیشفرض بخش قابل توجهی از رم را اشغال می‌کند، ولی بحث چند وظیفگی هم مطرح است. هنگامی که بین دو اپ در حال جابجا شدن هستید، دوست ندارید که وقتی به اپ دوم می‌روید اپ اول از رم خارج شود، چون وقتی که به آن اپ بر می‌گردید همه چیز دوباره باید از فضای ذخیره سازی بارگذاری شود. زمانی که برای صرف عملیات بارگذاری تلف می‌شود این احساس را به شما القا می‌کند که دستگاهتان کند است.

حالا بیایید فرض کنیم ظرفیت رم شما خیلی خیلی زیاد است—آن قدر زیاد که اصلاً نیازی به فضای ذخیره سازی نباشد و همه چیز دائما درون رم نگهداری شود. آیا این مسئله باعث افزایش سرعت دستگاه می‌شود؟ بله، این قضیه حقیقت دارد.

ولی این تئوری با توجه به فاکتورهایی مثل قیمت رم و این واقعیت که پردازنده‌ها فقط می‌توانند از مقدار رم مشخصی استفاده کنند ممکن نیست. با این حال رم بیشتر تقریباً همیشه بهتر است.

موبایل OnePlus 3 را به عنوان نمونه در نظر بگیرید. این دستگاه یک تلفن اقتصادی است که قیمت آن حدوداً نصف قیمت پرچم‌داران هم نسل خودش می‌باشد، اما به هر شکل این دستگاه رقابت را در عملکردهای واقعی از رقبا برده است. چرا؟ چون OnePlus 3 شش گیگابایت رم دارد، در حالی که رم همه‌ی موبایل‌های هم نسل آن حداکثر ۴ گیگابایت است.

همان طور که در ویدیو دیدید، زمانی که آزمایش کننده آزمایش‌ها را دوباره انجام داد، درخشش OnePlus 3 مثال زدنی بود. باز شدن همه‌ی اپلیکیشن‌ها و بازی‌ها برای بار اول یک دقیقه و ۳۱ ثانیه طول کشید، چون فایل‌های لازم باید از فضای ذخیره سازی به رم منتقل می‌شدند. ولی در دفعه‌ی دوم، همان اپ‌ها و بازی‌ها در ۲۶ ثانیه باز شدند، زیرا OnePlus 3 رم کافی برای ذخیره کردن همه‌ی فایل‌های ضروری را در حافظه‌ی خود داشت.

بدین ترتیب داشتن رم بیشتر یعنی فایل‌هایی که آن‌ها را لازم دارید معمولاً بهینه سازی شده و آماده‌ی پردازش سریع‌تر هستند. و زمانی که صحبت از کارایی چند وظیفگی می‌شود، رم تنها فاکتور حائز اهمیت است.

موبایل بعدی شما باید چقدر رم داشته باشد؟

در سال ۲۰۱۷ تقریباً همه‌ی دستگاه‌هایی که در بازار آمریکا به فروش می‌رسند از پردازنده‌ی اسنپدراگون ۸۳۵ استفاده می‌کنند. دلیل این قضیه آن است که سازنده‌ی این پردازنده‌ها یعنی کوالکام پتنت‌های انحصاری مرتبط با اینترنت سیم کارت زیادی دارد که توسط بسیاری از اپراتورهای ایالات متحده استفاده می‌شود، بنابراین مدل ۸۳۵ سریع‌ترین پردازنده‌ی در دسترسی است که با اپراتورهایی مثل AT&T، اسپرینت، T-Mobile و Verizon کار می‌کند.

این اتفاق باعث می‌شود که نسل ۲۰۱۷ پرچم‌داران موبایلی در سطح پردازشی تقریباً یکسانی قرار بگیرد، ولی رم چه می‌شود؟ خوشبختانه اسنپدراگون ۸۳۵ قابلیت جدیدی دارد که این جا وارد عمل می‌شود.

برخلاف پردازنده‌های رده بالای سال گذشته که فقط تا ۶ گیگابایت رم را پشتیبانی می‌کردند، اسنپدراگون ۸۳۵ اجازه‌ی استفاده از ۸ گیگابایت رم را می‌دهد. این یعنی ۳۳ درصد افزایش ظرفیت رم، و این قضیه عامل اصلی تفاوت بین عملکرد تلفن‌های هوشمند ۲۰۱۷ خواهد شد.

بر اساس شایعات گفته می‌شود که گلکسی S8 سامسونگ فقط ۶ گیگ رم خواهد داشت. اما گمانی زنی‌ها می‌گویند که HTC 11 هشت گیگابایت رم دارد. اگر این اخبار حقیقت داشته باشند، با توجه به این که بقیه‌ی مشخصات برابر است، با اطمینان می‌توان گفت که پرچم‌دار HTC در سرعت سامسونگ را شکست خواهد داد.

البته از آن جایی که گفته می‌شود سال گذشته حد بالای رم ۴ گیگابایت بود، پس تلفن‌ها لزوماً نباید فقط به خاطر این که چنین امکانی وجود دارد رم خود را دو برابر کنند.

در عوض استاندارد جدید پرچم‌داران سال ۲۰۱۷ باید ۶ گیگ باشد که احتمالاً چند تولید کننده از این استاندارد تجاوز کنند و از ۸ گیگ رم استفاده نمایند. اگر از قابلیت چند وظیفگی زیاد استفاده می‌کنید بهتر است تلفنی با ۸ گیگابایت رم بگیرید، ولی اگر پول پرچمداران را می‌پردازید مقدار حافظه دستگاهتان نباید از ۶ گیگ کمتر باشد.

آیا تا کنون به اهمیت میزان حافظه رم، در گوشی های خود به صورت تجربه شده پی برده اید؟ تجربیات خود را از بکار گیری گوشی هایی با حافظه متفاوت با گویا آی تی در میان بگذارید. همچنین برای توسعه دانش عمومی دیجیتال، این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع: wonderhowto.com