چگونه باتری آیفون قدیمی را تعویض کنیم؟

/در , , , , , , /توسط
باتری آیفون

در این مقاله توصیه هایی در مورد نحوه انجام این کار و استفاده از طرح تعویض باتری ۲۹ دلاری اپل ارائه می دهیم به چگونگی تعویض باتری های موبایل می پردازیم.

گویا آی تی – طی هفته های گذشته شکایات کاربران از اپل مبنی بر این که این شرکت به طور عمدی سرعت برخی از مدل های آیفون را به خاطر باتری کاهش می دهد باعث شد که اپل قیمت تعویض باتری ها را با ۵۰ دلار تخفیف ارائه کند. به همین دلیل کابران به سرعت از این طرح استقبال کردند، از اپل استور وقت گرفتند و از خرده فروشی هایی مانند Best Buy استفاده کردند.

این یک پیشنهاد خوب در سطح جهانی است و شامل دستگاه های خارج شده از خدمات تا مدل آیفون ۶ می شود (تلفن های قدیمی تر شامل این طرح نمی شوند). به گفته اپل این برنامه تا پایان سال ادامه دارد و نیازی به عجله نیست.

همچنین اگر از خدمات گسترده اپل به نام AppleCare+ استفاده می کنید، تعویض باتری ممکن است برای شما رایگان انجام شود.

اگر به پیشنهاد اپل فکر می کنید، به توصیه های زیر در مورد نحوه تعویض و این که باتری جدید چگونه عملکرد آیفون شما را ارتقا می دهد توجه کنید.

از قبل وقت بگیرید

می توانید به صورت حضوری از Genius Bar (بخش پشتیبانی اپل در فروشگاه)  وقت بگیرید یا این کار را به صورت آنلاین انجام دهید.

در هر صورت باید صبور باشید چرا که این روزها اپل استورها بسیار شلوغ هستند و ممکن است مجبور باشید روزها در انتظار بمانید.

شاید بهتر باشد که از یک خرده فروش third-party وقت بگیرید. اگر از این روش استفاده می کنید، ابتدا تماس بگیرید و از در دسترس بودن افراد متخصص و قطعات مورد نیاز اطمینان پیدا کنید.

همچنین در مورد قیمت ۲۹ دلاری سوال کنید. طبق گفته اپل، تعمیرگاه های مجاز، خودشان در مورد این قیمت تصمیم می گیرند.

طبق گفته اپل، در اکثر اوقات تکنسین های Genius Bar تا زمانی که شما صبر می کنید کار تعویض را انجام می دهند. اما با توجه به وضعیت دستگاه شما، این روند می تواند تا چند روز به طول بینجامد. همچنین با توجه به شروع این برنامه پیش از اعلام رسمی، ممکن است موجودی باتری ها تا چند هفته با کمبود مواجه شود.

اگر نمی خواهید که به فروشگاه بروید و تا یک هفته از تلفن خود استفاده نمی کنید، می توانید دستگاه خود را به شرکت بفرستید تا کار تعویض انجام شود. پس از اتمام کار، شرکت تلفن را به شما بر می گرداند.

اقدامات پیش از تعمیر

از هر خدماتی که استفاده می کنید – مخصوصاً آن هایی که تلفن شما را باز می کنند – در نظر داشته باشید که قبل از بیرون رفتن از خانه، از اطلاعات خود نسخه پشتیبان تهیه کنید. چرا که اگر مشکلی پیش بیاید، می توانید اطلاعات دستگاه خود را بازیابی کنید.

می توانید این کار را به وسیله آیتونز یا iCloud انجام دهید. اپل برای هر دو روش راهنمای قدم به قدم تهیه کرده است. اولین ۵ گیگابایت برای شما رایگان است؛ برای بیش از این مقدار، قیمت ها از ماهیانه ۹۹ سنت تا حجم ۵۰ گیگابایت شروع می شوند.

نکته دیگر این که اگر صفحه تلفن شما شکسته یا هر گونه آسیب دیگری دیده است، طبق گفته اپل در روند تعویض باتری باید تعمیر شود. بنابراین ممکن است که وقت و هزینه بیشتری از شما گرفته شود.

آیا ارزش دارد؟

طبق گفته کارشناسان این یک پیشنهاد خوب است. می توانید تفاوت عملکرد در زمینه عمر باتری و سرعت دستگاه را مشاهده کنید.

چه مزیتی دارد؟ بستگی دارد که چقدر از باتری خود استفاده کرده باشید. اگر همان روز اول آیفون ۶ را خریده اید و به طور مداوم از آن استفاده کرده باشید، احتمالاً این روزها فقط نصف روز می توانید از تلفن خود استفاده کنید. در این صورت با باتری جدید، می توانید ساعات بیشتری تلفن خود را روشن نگه دارید.

اگر آیفون ۷ دارید، این مزیت برای شما خیلی محسوس نیست.

این قضیه در مورد عمر باتری است. به یاد داشته باشید که اپل قیمت تعویض باتری را به خاطر شکایت کاربران از کاهش سرعت دستگاه های قدیمی تر کاهش داده است.

با اعلام این طرح در اواخر ماه دسامبر، اپل گفت که کاهش سرعت به منظور “مدیریت باتری و جلوگیری از خاموش شدن دستگاه در زمان انجام عملیات سنگین” انجام شده است.

طبق گفته اپل، باتری جدید باعث افزایش سرعت دستگاه می شود.

اگر موفق به گرفتن وقت نشدیم چه کنیم؟

اگر فعلاً موفق به تعویض باتری آیفون خود نشده اید، می توانید از دستورات اپل برای افزایش عمر باتری استفاده کنید:

  • مطمئن شوید که از آخرین نسخه سیستم عامل iOS یعنی ۲٫۱ استفاده می کنید. بنا به گفته اپل، این سیستم عامل باعث می شود که دستگاه شما بهتر کار کند. می توانید از بخش General در قسمت Settings این مورد را بررسی کنید.
  • قابلیت Low Power Mode را فعال کنید. در این حالت تلفن شما مصرف باتری را با حذف برخی ویژگی ها کاهش می دهد، اما همچنان می توانید ایمیل بفرستید و تماس برقرار کنید. زمانی که شارژ تلفن شما به ۸۰ درصد یا بیشتر برسد، Low Power Mode به صورت اتوماتیک خاموش می شود (از شما پرسیده می شود که آیا می خواهید این قابلیت را در زمان رسیدن باتری به زیر ۲۰ درصد روشن کنید یا خیر).
  • Auto Brightness را روشن کنید. این قابلیت نور صفحه نمایش شما را در زمانی که به آن احتیاج ندارید کاهش می دهد.
  • اپلیکیشن ها را طوری تنظیم کنید که در زمانی که از آن ها استفاده نمی کنید refresh نشوند و از جستجو برای ایمیل های جدید نیز جلوگیری شود. به بخش Settings بروید، روی General و Background App Refresh بزنید. در این قسمت می توانید قابلیت refresh را برای تمامی برنامه ها به صورت یکجا یا یک به یک غیر فعال کنید.
  • تا جایی که می توانید از اتصال وای فای استفاده کنید. چرا که این روش از نظر مصرف انرژی بسیار بهتر از استفاده از اینترنت سیم کارت است.

بیشترین طول عمر باتری مربوط به کدام گوشی است؟

/در , , , , , , /توسط
بیشترین طول عمر باتری مربوط به کدام گوشی است؟

زمانی که قصد خرید گوشی های هوشمند داریم، شاید اولین چیزی که مد نظر داریم این است که طول عمر باتری فوق العاده باشد تا بتوانیم در مدت زمان زیادی از آن استفاده کنیم. حتی بسیاری از افراد به این فکر می کنند که دیوایسی خریداری کنند که باتری آن در مدت زمان کمتری فول شارژ می شود. 

گویا آی تی: ما طی بررسی هایی که داشته ایم در این مقاله به شما می گوییم که کدام یک از گوشی ها، که تولید شده در سال های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ هستند بیشترین طول عمر گوشی ها را دارند.

بیشترین طول عمر باتری گوشی در سال ۲۰۱۷

در لیستی که در زیر مشاهده می کنید، لیست گوشی ها در سال ۲۰۱۷ ارائه شده که به تناسب میزان طول عمر باتری لیست شده اند:

طول عمر باتری گوشی 2017

همانطور که در لیست بالا مشاهده می کنید، بلک بری و البته گلکسی اس ۸ توانسته اند رکورد دار این لیست از بررسی باشند. شما می توانید پیش از خرید گوشی این لیست را مورد بررسی قرار دهید و از نظر طول عمر گوشی خریداری کنید که بیشترین پاسخگویی با توجه به هزینه ای که می خواهید داشته باشید، ارائه دهد.

به طور متوسط طول عمر گوشی هایی که در این سال تولید شده اند ۸ ساعت ۵۳ دقیقه می باشد.

بیشترین طول عمر باتری گوشی در سال ۲۰۱۶

همانطور که در لیست زیر مشاهده می کنید، رکورد دار این لیست آیفون ۷ می باشد.

طول عمر باتری گوشی 2016

به طور کلی متوسط طول عمر باتری های گوشی های هوشمند در سال ۲۰۱۶ به میزان ۷ ساعت و ۳ دقیقه بوده است. گوشی شما به چه میزان پاسخ گویی دارد؟

بیشترین طول عمر باتری گوشی در سال ۲۰۱۵

اما شاید بخواهید یکی از گوشی های برجسته ی تولید شده در سال ۲۰۱۵ را خریداری کنید. بهتر است سری به لیست زیر بزنید و گوشی انتخاب کنید که میزان طول عمر آن جوابگوی اهداف شماست:

همانطور که در لیست مشاهده می کنید، گوشی های آیفون و سامسونگ، در این لیست به میزان مشابه و یکسان پرچم دار گوشی های خوش باتری هستند.

متوسط طول عمر باتری های گوشی های سال ۲۰۱۵ به میزان ۷ ساعت و ۵ دقیقه گزارش شده است.

علاوه بر این که میزان طول عمر باتری اهمیت دارد، برای بسیاری سرعت شارژ شدن باتری نیز اهمیت دارد. در ادامه این مقاله، می توانید سرعت شارژ شدن باتری های گوشی های هوشمند را به تناسب سال تولید مشاهده کنید.

وضعیت مدت زمان شارژ باتری گوشی های  سال ۲۰۱۷

وضعیت مدت زمان شارژ باتری گوشی های  سال ۲۰۱۶

وضعیت مدت زمان شارژ باتری گوشی های  سال ۲۰۱۵

همانطور که متوجه هستید، در مقابل نام هر گوشی، مدت زمان شارژ شدن به صورت فول شارژ به صورت دقیقه نوشت شده است. در این آمار، در سه تصویر بالا هر چه رقم جلوی هر سطر کمتر باشد، گوشی بهینه تری خواهید داشت.

البته مدت زمانی که ارائه شده به تناسب میزان ظرفیت باتری هاست. چرا که تمام گوشی ها دارای ظرفیت یکسان نیستند و از تکنولوژی یکسانی بهره مند نیستند.

حالا شما می توانید از بابت طول عمر باتری گوشی که قصد خرید آن را دارید به کمک لیست بالا اطمینان حاصل کنید.

دیدگاه ها و تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع

آموزش مسدود کردن یا بلاک کردن کاربران در اینستاگرام

/در , , , , , , /توسط
آموزش مسدود کردن یا بلاک کردن کاربران در اینستاگرام

شبکه های اجتماعی محل پرسه زدن کاربران با هدف های مختلف است. حتی مشاهده شده که بات هایی ایجاد می شوند که به طور شبانه روزی به ایجاد مزاحمت می پردازند. شبکه اجتماعی اینستاگرام نیز از این قاعده جدا نیست و در آن هم بات ها و هم افراد زیادی وجود دارند که کارشان فقط ایجاد مزاحمت است.

گویا آی تی: اینستاگرام برای این که این مشکل را رفع کند، امکانی فراهم آورده تا شما بتوانید کاربران مزاحم را بلاک کنید. وقتی که کاربری را بلاک می کنید، اتفاقات زیر رخ می دهند:

فرد بلاک شده، قادر نخواهد بود عکس، فیلم، و پروفایل شما را ببینید و روی پست ها لایک و کامنت گذاری کند.

فرد بلاک شده نمی تواند نوتیفی های شما را ببیند.

اگر آن ها شما را منشن کنند، نوتیفی برای شما ارسال نمی شود.

به محض بلاک کردن فردی، به طور اتوماتیک عملیات UNFOLLOW شدن رخ می دهد و او از لیست فالوور های شما حذف می شود و شما نیز او را در لیست خود نخواهید داشت.

کامنت هایی که فرد مورد نظر قبلا ارسال کرده است روی گوشی شما همچنان باقی خواهد ماند.

چگونه کاربران اینستاگرام را بلاک کنیم؟

بدین منظور ابتدا وارد اکانت اینستاگرام خود شوید. بعد از آن وارد پروفایل فردی شوید که می خواهید او را از لیست خود مسدود کنید و آن را بلاک کنید:

چگونه کاربران اینستاگرام را بلاک کنیم

در صفحه پروفایل فرد مورد نظر، در سمت راست و بالا سه نقطه وجود دارد که نشان دهنده آپشن های قابل تنظیم برای فرد مورد نظر است. روی آن کلیک کنید تا اپشن ها را مشاهده کنید:

BLock

همانطور که در اسکرین شات بالا مشاهده می کنید امکان BLock کردن فرد مقابل وجود دارد. روی این گزینه ضربه بزنید و در نهایت، تاییدیه نهایی که به صورت یک پاپ آپ باز می شود را OK کرده تا عملیات بلاک کردن به خوبی انجام شود.

بعد از انجام این کار، پیج شما برای فرد مقابل غیر قابل دسترس می شود.

دقت کنید که شاید شما یک فرد را بخاطر منع کردن وی از صفحه پروفایل خود، بلاک کنید، تا محتویات صفحه را از دید او پنهان کنید. باید بدانید بلاک کردن اکانت یک فرد، به معنی بلاک کردن و مسدود کردن سایر پروفایل های او نمی باشد بنابراین در این باره و در چنین موقعیتی نهایت دقت را داشته باشید.

چگونه فردی را از بلاک اینستاگرام در آوریم؟

اگر تصمیم گرفتید که بعد از بلاک کردن، فردی را از حالت بلاک در آورید پروسه ای که برای بلاک کردن طی کرده اید را دوباره دنبال کنید. بدین منظور به پروفایل فرد مورد نظر بروید. در آن جا روی سه نقطه ای که در سمت راست و بالا قرار دارد ضربه بزنید تا امکانات برای شما نمایش داده شود. در این بخش unblock  را مشاهده خواهید کرد.

unblock  را بزنید و تاییدیه نهایی را OK کنید تا فرد از مسدودیت آزاد شود.

بدین صورت فرد دوباره وارد لیست دنبال شوندگان شما قرار خواهد گرفت.

در این باره تجربیات و دیدگاه های خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع

تجربه جدید از عکس برداری از نمایشگر HTC با اپ HTC Screen Capture

/در , , , /توسط

HTC طی یک بروز رسانی توانسته برخی امکانات برای گوشی های خود رقم بزند و به کاربری علاقمندان به گوشی هایش، تنوعی تازه ببخشد. اما با اینکه خبرهایی حاکی از این آپدیت ها پخش شده، متوجه شدیم که علاقمندان به ضبط تصویر در نمایشگر گوشی، با کمک اپلیکیشن HTC Screen Capture این بار تجربه ای لذت بخش تر خواهند داشت. 

گویا آی تی: HTC Screen Capture اپلیکیشنی است که در گوگل پلی معرفی شده و روشی جدید برای کار کردن با نمایشگر گوشی اچ تی سی به شمار می آید.

این ابزار به شما کمک می کند که علاوه بر اینکه نمایشگر گوشی را ضبط می کنید، امکان ویرایش تصویر نیز داشته باشید. از جمله امکاناتی که در این اپلیکیشن برای ویرایش در اختیار شماست، Scroll، Partial، Edit، Share، و Save می باشد. شما می توانید به عکس حتی استیکر نیز بچسبانید.

در تجربه این اپلیکیشن، اولین چیزی که به آن دست پیدا می کنید، امکان پیش نمایش آن چیزی است که از نمایشگر گرفته اید ( عکسی که از نمایشگر گرفته اید ).

هر چه بیشتر اسکرول کنید چیزهای بیشتری مشاهده می کنید که به شما اجازه می دهد شخصی سازی اسکرین شات را تجربه کنید. به کمک گزینه Partial  می توانید بخش هایی از اسکرین را تغییر دهید و کات کنید و برش بزنید.

به کمک گزینه Edit  نیز می توانید بر روی اسکرین شات متن بنویسید و روی آن نقاشی بکشید و به احتمال زیاد امکان افزودن شکلک ها نیز فراهم باشد.

همانطور که احتمالا حدس زده اید این اپلیکیشن تنها بر روی گوشی های اچ تی سی قابل نصب و استفاده است.

البته هر نوع دیوایس اندرویدی اچ تی سی نیز از این اپ پشتیبانی نمی کند. برای استفاده از این اپلیکیشن لازم است که گوشی شما از اندروید ۷ به بالا پشتیبانی کند.

به نظر شما وجود چنین ابزاری چقدر برای شما اهمیت دارد و ضرورت دارد؟ دیدگاه های خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع: Google Play Store | AndroidPolice | phonearena

آموزش تغییر آدرس IP توسط خط فرمان در لینوکس

/در , , , , /توسط

اینکه بخواهید از طریق پنجره های گرافیکی آدرس IP را در لینوکس تغییر دهید بسیار ساده است اما گاهی لازم می شود که از طریق کامند لاین در این سیستم عامل نسبت به این کار اقدام کنید. البته کار کمی دشوار تر از حالت گرافیکی است که به چند کلیک وابسته است، اما کار شدنی است.

گویا آی تی: این اموزش بر روی تمامی توزیع های لینوکس، مبتنی بر Debian نظیر ابونتو کار می کند. برای شروع کار، عبارت ifconfig  را در ترمینال بنویسید و بعد اینتر را بزنید. این فرمان، تمام رابط های شبکه را در سیستم لیست می کند، بنابراین نام رابط کاربری را که میخواهید آدرس IP آن را تغییر دهید، یادداشت کنید.

تغییر آدرس IP توسط خط فرمان در لینوکس

برای تغییر تنظیمات، شما همچنین از دستور ifconfig استفاده می کنید، این بار با چند پارامتر اضافی. دستور زیر اینترفیس شبکه به نام eth0 را برای استفاده از آدرس IP 102.168.0.1 تغییر می دهد و ماسک زیر شبکه را ۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵٫۰ قرار می دهد:

sudo ifconfig eth0 192.168.0.1 netmask 255.255.255.0

البته می توانید در هر مقادیری که می خواهید جایگزین کنید. اگر ifconfig را دوباره اجرا کنید، خواهید دید که رابط کاربری شما در حال حاضر در تنظیمات جدیدی که به آن اختصاص داده اید، گرفته شده است.

تغییر آدرس IP توسط خط فرمان در لینوکس

اگر می خواهید Default Gateway که توسط شبکه استفاده می شود را تغییر دهید شما می توانید از دستور مسیر استفاده کنید. برای مثال، دستور زیر، دروازه پیش فرض برای رابط eth0 را به ۱۹۲٫۱۶۸٫۰٫۲۵۳ تنظیم می کند:

sudo route add default gw 192.168.0.253 eth0

 

برای دیدن تنظیمات جدید، شما باید جدول مسیریابی را نمایش دهید. دستور زیر را   تایپ کنید و سپس اینتر را بزنید:

route -n

بدین صورت می توانید با کمی استفاده از ترمینال لینوکس آدرس آی پی خود را تغییر دهید. البته اگر سیستم شما در شبکه ای بزرگ در حال فعالیت است برای تغییر وضعیت نیاز به انجام تنظیمات اضافه دارید که در حوصله این مقاله نمی گنجد.

در این باره سوالات و تجربیات خود را در انتهای این مقاله در بخش نظرات بنویسید.

منبع: howtogeek

آموزش private کردن ( خصوصی کردن ) اکانت اینستاگرام

/در , , /توسط

کاربران به دلایل مختلفی از اینستاگرام استفاده می کنند اما زمانی که بخواهند تصاویر شخصی خود را روی این شبکه قرار دهند، البته کمی نگران حریم خصوصی خود هستند. یکی از بهترین راه ها برای حفاظت از حریم شخصی این است که اکانت خود را خصوصی کنند. 

گویا آی تی: خصوصی کردن یا private کردن اکانت اینستاگرام به راحتی چند کلیک است. مزیت این کار این است که هر کسی که پروفایل شما را ببیند، قادر به دیدن عکس ها نخواهد بود مگر اینکه شما این اجازه را به وی داده باشید.

در ادامه روش انجام این کار را به شما یاد خواهیم داد:

ابتدا وارد اینستاگرام شوید و از پایین اولین تب را فشار دهید تا وارد پروفایل شخصی خود شوید:

Settings

بعد از اینکه وارد صفحه شخصی خود شدید، از سمت راست و بالا، آیکون تنظیمات را فشار دهید تا وارد بخش تنظیم های اینستاگرام شوید:

بعد از انجام این کار آپشن های تنظیمات نمایش داده می شود. کافی است کمی اسکرول کرده و به پایین بیایید تا به عبارت Private Account برسید.

در مقابل این گزینه یک تاگل قرار دارد که باید آن را بکشید تا روشن شود:

به طور پیش فرض به محض ایجاد یک اکانت اینستاگرام، این قابلیت خاموش است اما با کشیدن و روشن کردن آن، وضعیت به صورت عکس بالا تغییر می کند.

بعد از این نیاز به انجام هیچ گونه تنظیمات اضافی نیست. شما می توانید به راحتی این ویژگی را مورد استفاده قرار دهید. با انجام این کار تنها فالوور های تان قادر به دیدن تصاویر به صورت معمولی خواهند بود.

بعد از اینکه تنظیمات به این صورت انجام شد هر کس که بخواهد به جمع فالوور های تان افزوده شود، باید از زیر تایید شما رد شود. روش تایید فالوورها در ادامه آورده شده است:

تایید درخواست کنندگان

زمانی که فردی درخواست فالوور شدن شما داشته باشد، در تب قلب، که در حقیقت تب دوم از راست و پایین است، یک علامت مختص ادد کردن اضافه می شود. برای تایید او، باید روی این تب ضربه بزنید:

زمانی که وارد این صفحه شدید در بالای صفحه محلی مشاهده می کنید که درخواست کنندگان را در آن بخش می توانید به طور مجزا ببینید. این بخش به صورت زیر است:

روی بخش مشخص شده ضربه بزنید تا امکان سایر تنظیمات برای افراد فراهم شود:

شما می توانید نسبت به درخواست فرد مورد نظر، ۳ کار انجام دهید. اول اینکه می توانید به کمک confirm او را به لیست فالور های تان اضافه کنید. انتخاب دوم گزینه delete است. این کار موجب حذف مخاطب می شود. اما اگر می خواهید نسبت به این مخاطب در آینده نزدیک اقداماتی انجام دهید می توانید درخواست وی را نادیده بگیرید تا شرایط به همین منوال طی شود و او در لیست انتظار باقی بماند.

دقت کنید که زمانی که شما لیستی از فالور ها را دارید، و بعد اکانت خود را پرایوت می کنید، در عین حال پست های بعدی برای این گروه قابل دیدن می باشد. بنابراین دقت کنید و کلیه نکات امنیتی را رعایت کنید.

در این باره تجربیات و سوالات خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع: howtogeek

آموزش تغییر سرعت دانلود در مرورگر گوگل کروم

/در , , , /توسط

مرورگرها دارای دانلودر داخلی هستند که به شما کمک می کنند فایل های مختلفی را دانلود کنید. این دانلودر ها پیش از دانلود به ویروسی بودن و مضر بودن فایل ها دقت می کنند. البته این ابزارها، با ابزارهای دسکتاپ نیز قابل مقایسه اند اما عملکرد همه آن ها در مرورگرهای متفاوت، یکسان نیست. 

گویا آی تی: مثلا کاربران فایرفاکس قادر خواهند بود هر وقت که بخواهند عملیات دانلود را متوقف کنند و دوباره آن را از سر گیرند اما برای کاربران کروم این قابلیت در دسترس نیست.

زمانی که فایلی شروع به دانلود شدن می کند ممکن است تمام پهنای باند شما را در بر گیرد. در چنین شرایطی اگر وضعیت خاص پیش بیاید شما نمی توانید دانلود را متوقف کنید و کار خود را انجام دهید.

تنها روش مقابله با این مشکل این است که سرعت دانلود و وضعیت دانلود را کمی دست کاری کنیم. در این مقاله روش انجام این کار را به شما می اموزیم:

روش کار:

استفاده از این روش برای تنظیمات لازم، اصلا مضر نیست و با انجام آن نیازی به تعلیق کارها نیست. در چنین شرایطی بهتر است که یک پروفایل جدید کروم بسازید و تنظیمات را روی ان اعمال کرده و در نهایت، به سادگی تمام  دانلود ها را از طریق آن انجام دهید.

خب حالا چکار کنیم؟

ابتدا وارد مرورگر کروم شده و یک تب جدید را باز کنید و دکمه  F12  را بزنید.

با انجام این کار، ابزارهای توسعه دهنده وب را باز می کنید که در انتهای مرورگر نمایش داده می شود. این بخش دارای تب های مختلفی است که باید از میان آن ها Network را انتخاب کنید:

Network

وقتی در موقعیت این تب قرار گرفتید، دو سطر مشاهده می کنید که هر کدام حاوی منوهایی است. در سطری که عبارت  Online وجود دارد، روی این گزینه کلیک کنید و منوی کشویی را باز کنید. در این بخش گزینه های مختلفی قابل تنظیم شدن هستند که از میان آن ها ما با fast 3G و  slow 3G کار داریم. این ها گزینه هایی برای تست کردن هستند. لازم است که در این مرحله نیاز به شخصی سازی شبکه دارید بنابراین روی گزینه add کلیک کنید:

با این کار یک پنل جدید به عنوان  Network Throttling Profiles باز می شود. البته فضای موجود در اولین تجربه خالی است. کافی است روی دکمه Add custom profile…’  کلیک کنید

Add custom profile…’

در این جا صفحه ای باز می شود که مطابق عکس زیر لازم است که نامی برای آن انتخاب کنید. در ثانی می توانید سرعت دانلود و آپلود را هم مشخص کنید. حتی می توانید سرعت آپلود را مشخص نکرده اما وضعیت سرعت دانلود را به صورت کیلو بیت بر ثانیه مشخص کنید:

حالا پنل بالا را ببندید و دوباره به تب Network بروید و از منوی باز شونده online پروفایلی را که ایجاد کرده اید مشاهده و آن را انتخاب کنید.

بعد از این می توانید دانلود را شروع کنید و این کار در بازه تنظیماتی انجام خواهد شد که شما همین حالا آن را شخصی سازی کرده اید.

حذف این محدودیت

زمانی که شما این محدودیت میزان سرعت دانلود را مشخص کردید، می توانید با بستن تب مورد نظر محدودیت را بردارید. این محدودیت در حقیقت امر، تنها برای یک تب یا همان تبی که آن را تنظیم کرده اید قابل استفاده است و روی دیگر تب ها در حال حاضر تاثیر نمی گذارد.

اگر نیاز دارید تب را نگهداری کنید، و سرعت را به حالت اولیه برگردانید کافی است که از مسیر های یاد شده نمایه پروفایل را تغییر دهید.

به محض بستن این تب، تنظیمات شما پاک می شود و سرعت دانلود مثل آن چه که از قبل بوده، تنظیم خواهد شد.

توصیه می شود به هنگام نیاز به پهنای باند یا زمانی که افراد مختلفی در حال استفاده از پهنای باند هستند از این روش استفاده کنید. در این باره تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید

منبع:  addictivetips.com

 

راهنمای غیرفعال کردن استتوس در مسنجر فیس بوک

/در , , , , , , /توسط
how-to-hide-your-active-status-on-facebook-messenger

مسنجر فیس بوک اپلیکیشنی است که به کاربران این شبکه اجتماعی کمک می کند، بتوانند به طور مستقل از خاصیت چت و پیام رسانی این شبکه اجتماعی استفاده کنند. طی بروز رسانی هایی که اخیرا روی این برنامه انجام شده کاربران از ویژگی هایی برخوردار شده اند که ماندگاری در مسنجر را برای آنان لذت بخش تر کرده است. 

گویا آی تی: از مزایای این مسنجر این است که کاربرانی که حتی اکانت فیس بوک هم ندارند، می توانند عضو آن شده و از امکان چت در آن استفاده کنند.

زمانی که شما یک پیام برای مخاطبین خود در این مسنجر ارسال می کنید، به شما گفته می شود که فرد مورد نظر فعال است یا نه. اگر هم فعال نباشد گفته می شود که حدود چند ماه و سال یا روز است که کاربر مورد نظر فعال نیست.

برای تمامی افرادی که شما آن ها را به لیست مخاطب خود می افزایید، این اطلاعات برای آنان نمایش داده می شود اما اگر به نظرتان این اطلاعات اضافی و حتی محرمانه است می توانید آن را غیر فعال کنید.

راه حل

برای این منظور وارد اپلیکیشن مسنجر فیس بوک خود روی گوشی موبایل تان شوید و به تب People بروید.

وقتی وارد این تب شدید، در داخل آن دو تب داخلی نیز مشاهده می کنید که به صورت All  و Active می باشند. این بدین معنی است که د تب all می توانید تمام مخاطبین و در تب active کاربران فعال را مشاهده کنید.

البته در تب all شما کارهای دیگری نیز می توانید انجام دهید. مثلا اگر کسی درخواست چت کرده باشد، می توانید در این تب، آن را مشاهده کنید. اگر بخواهید برای دوستی از دوستان و یا مخاطبین خود دعوت نامه ارسال کنید که به مسنجر بیاید از این تب باید استفاده کنید. از همه مهم تر اگر بخواهید به کد اسکن خود نیز دسترسی پیدا کنید لازم است که از این بخش استفاده کنید.

در این بخش آپشن های متفاوتی وجود دارد که یکی از آن ها دکمه سبز رنگ در کنار نام مخاطبین است. این بدین معنی است که هر مخاطبی که دکمه سبز رنگ در کنار نامش پیداست، یعنی فرد مورد نظر فعال است.

در تب active مخاطبینی نمایش داده می شود که در حال حاضر آنلاین و فعال هستند. شما می بایست وضعیت فعالیت خود را از این گروه پنهان کنید.

برای این کار در روبروی نام تان در مسنجر یک اسلاید وجود دارد که فعال است و سبز رنگ است. اگر این اسلاید را بکشید گزینه مورد نظر خاموش می شود و هیچ کدام از کاربران مخاطب نمی توانند اطلاعات فعالیت شما نظیر مدت زمان انلاین بودن را مشاهده کنند:

خاموش کردن اطلاعات فعالیت در فیس بوک

به طور متقابل، با انجام این کار شما نیز نخواهید توانست مدت زمان اکتیو بودن کاربران را در این سرویس مشاهده کنید.

نکته: زمانی که شما این تنظیمات را در اپلیکیشن انجام دادید به این معنی نیست که وقتی از طریق وب وارد مسنجر فیس بوک شدید، تنظیمات به قوت خود باقی است. زمانی که از طریق مرورگر مسنجر را چک می کنید، می توانید وضعیت فعالیت دیگران را ببینید و دیگران نیز اطلاعات شما را مشاهده کنند.

برای حل این مشکل نیز راه حلی وجود دارد:

ابتدا وارد مسنجر شوید و آیکون تنظیمات که چرخ دنده مانند است را در سمت چپ و در بالا کلیک کنید.

از منوی موجود گزینه Active Contacts را انتخاب کنید.

منوی “Active Now” که باز می شود دارای یک سوئیچ برای غیر فعال کردن وضعیت فعال شما است.

خاموش کردن اطلاعات فعالیت در فیس بوک

زمانی که این وضعیت را غیر فعال کنید دیگران اطلاعات فعالیت شما را مشاهده نخواهند کرد و متعاقبا شما نیز اطلاعاتی از آن ها را نخواهید دید.

Visit Messenger

Download Facebook Messenger From The App Store

Download Facebook Messenger From The Google Play Store

منبع: addictivetips.com

چگونه خانه‌ی هوشمند خود را ایمن کنیم؟

/در , , , , /توسط

با افزایش تعداد دستگاه‌ها و تجهیزاتی که قادر به استفاده از اینترنت هستند، محافظت از این دستگاه‌ها در برابر هکرها اهمیت زیادی پیدا می‌کند. متاسفانه، خیلی از این دستگاه‌های غیرکامپیوتری و غیرموبایلی – از دستشویی‌های هوشمند تا یخچال‌ها و سیستم‌های هشدار – از ابتدا با در نظر گرفتن امنیت ساخته نشده‌اند.

گویا آی تی: بنابراین کسی که یکی از این دستگاه‌ها خریده چه کار می‌تواند بکند؟ وقتی صحبت از اینترنت چیزها و خانه‌های متصل به اینترنت می‌شود، بهترین کار این است که شبکه‌های خانگی را ایمن کنیم. برای تلویزیون‌های هوشمند آنتی ویروس وجود ندارد، ولی با کمک شبکه‌ی Wi-Fi می‌توانید از دستگاه خود محافظت کنید و اجازه ندهید آن را به سادگی هک کنند.

ریسک‌های اینترنت چیزها

 

اینترنت چیزها عبارت معروفی است که به دستگاه‌ها و تجهیزات عادی مثل ترموستات‌ها، اتومبیل‌ها و یخچال‌هایی اشاره دارد که به اینترنت وصل می‌شوند. این موضوع شامل دستگاه‌های پوشیدنی نظیر دست‌بندهای سلامتی یا گوگل گلس هم می‌باشد. بر اساس تخمین‌هایی که توسط شرکت تحلیلی بین المللی Data Corp زده شده، ارزش بازار دستگاه‌های اینترنت چیزها تا سال ۲۰۲۰ به ۷.۱ تریلیون دلار می‌رسد.

 

وصل کردن دستگاه‌های عادی به اینترنت ایده‌ی جذابی به نظر می‌رسد، ولی جی‌دی شری (JD Sherry)، معاون بخش فناوری و راهکارهای شرکت تولیدکننده‌ی آنتی ویروس Trend Micro که مقر آن در شهر توکیو قرار دارد هشدار داده که کاربران باید از ریسک‌های آن آگاه باشند.

 

شری گفت: «هیچ کس درهای خانه‌اش را باز نمی‌گذارد. در مورد سایر وسایل متصل به شبکه هم باید به همین شکل فکر کنید.»

 

برای مثال، بندهای سلامتی که موقعیت جغرافیایی کاربر را ثبت می‌کنند در صورت هک شدن اطلاعات حساسی را در اختیار هکرها قرار خواهند داد. همین مسئله در مورد سیستم‌های هشداری که از طریق اپلیکیشن‌های روی موبایل در دسترس هستند هم صادق است. دزدها با دستیابی به این اطلاعات می‌توانند از زمان‌هایی که ساکنین در خانه حضور ندارند آگاه شوند و به سرقت بپردازند.

 

بر اساس نظرسنجی که توسط شرکت Fortinet بر روی ۱۸۰۱ نفر از مالکان خانه‌های هوشمند در ۱۱ کشور مختلف انجام شده، با خوشحالی می‌توان گفت که خیلی از مردم حداقل یکبار به محافظت از اطلاعات خود فکر کرده‌اند.

 

در نظرسنجی «اینترنت چیزها: خانه‌های متصل به اینترنت» که نتایج آن در ماه ژوئن منتشر شد، ۷۰ درصد از شرکت‌کنندگان گفتند خیلی زیاد یا تا حدی درباره‌ی سرقت اطلاعات خود نگران هستند.

 

محافظت از محیط

دستگاه‌های اینترنت چیزها چه چیز مشترکی دارند؟ همگی آن‌ها به نوعی به یک شبکه وصل هستند. زیرساخت‌های شبکه‌ای چیزی است که امکان استفاده از اینترنت چیزها را فراهم کرده، و هر چه تعداد بیشتری از دستگاه‌ها آدرس‌های پروتکل اینترنت بیشتری می‌گیرند، اهمیت پایبند ماندن به اصول امنیت شبکه بیشتر می‌شود.

 

کریستوفر مارتین‌کَوج (Christopher Martincavage)، مهندس ارشد فروش شرکت امنیتی SilverSky گفت: «قسمت غم‌انگیز ماجرا این است که محافظت از این دستگاه‌ها به خودی خود تقریباً غیرممکن است. مصرف‌کنندگان باید با تمرکز بر محیط اصول اساسی را رعایت کنند.»

 

شری با پذیرش این که کاربران در معرض خطر خواهند بود، اضافه کرد کاربران باید دسترسی‌ها را تا جای ممکن ببندند و به استفاده از محافظت هویتی روی بیاورند.

 

وی گفت: «اینترنت چیزها به این معنا نیست که فقط متصل شوید و کار تمام است.»

 

تصویر ۳

 

چگونه خانه‌های هوشمند خود را ایمن‌تر کنیم

 

در ادامه به ذکر نکاتی برای محافظت از شبکه‌های خانگی و گجت‌هایی که به این شبکه‌ها متصل هستند می‌پردازیم.

 

شبکه‌ی بیسیم را ایمن کنید. خیلی‌ها هنوز از پروتکل قدیمی محرمانگی معادل سیمی (WEP) استفاده می‌کنند، ولی این پروتکل ضعیف و به راحتی قابل نفوذ است. مطمئن شوید که شبکه‌ی بیسیم شما مجهز به پروتکل WPA2 باشد و در کنار آن از یک گذرواژه‌ی قوی و پیچیده استفاده کنید.

 

برای شبکه‌ی Wi-Fi خود یک نام مبهم انتخاب کنید، نامی که حاوی اطلاعات شخصی شما برای سوء استفاده در روش‌های مهندسی اجتماعی نباشد. برای نمونه، اسم خودتان را روی آن نگذارید. در عوض، یک نام تصادفی مثل FBI Surveillance Van بگذارید.

 

دسترسی مهمان به شبکه را به طور کامل غیرفعال کنید و نسبت به کسانی که به شبکه‌ی شما وصل می‌شوند هشیار باشید.

 

اگر روتر شما امکان تنظیم چند SSID را دارد، دو شبکه‌ی Wi-Fi مختلف بسازید. تری فورد (Trey Ford)، استراتژیست امنیتی شرکت Rapid7 پیشنهاد می‌کند که یک شبکه را برای کامپیوترها، تبلت‌ها و تلفن‌های هوشمندی که با آن‌ها کارهای بانکی، خرید و سایر فعالیت‌های متداول اینترنتی انجام می‌دهید بگذارید، و دیگری را فقط به دستگاه‌های هوشمند اختصاص دهید.

 

مدیریت صحیح از گذرواژه‌ها ضروری است. نه تجهیزات شبکه (مثل روتر و سوئیچ) و نه گجت‌های نوظهور (مثل تلویزیون‌های هوشمند) نباید از گذرواژه‌های پیشفرض استفاده کنند. گذرواژه‌ی مدیریتی آن‌ها را به یک عبارت قوی و پیچیده تغییر دهید، و این کار را هر چند وقت یکبار تکرار کنید. در صورت امکان نام کاربری هم باید عوض شود تا هکرها دشوارتر بتوانند از روش‌هایی مثل Brute-Force برای ورود به آن‌ها استفاده کنند.

 

از فایروال استفاده کنید. چه به صورت تجهیزات جداگانه، و چه به عنوان نرم‌افزاری که با خود روتر ارائه شده، از فایروال استفاه کنید تا بتوانید ارتباطات ورودی را محدود نمایید.

 

مارتین‌کوج می‌گوید: «هر خانه‌ای که به اینترنت متصل است باید یک فایروال داشته باشد.»

 

در دفترچه‌ی راهنما یا وبسایت اکثر دستگاه‌های IoT اطلاعات مربوط به پورت‌ها، پروتکل‌های شبکه و آدرس‌های IP مورد استفاده نوشته شده است. فایروال را طوری تنظیم کنید که ترافیک را فقط از همان پورت‌ها عبور دهد. با این کار از اقدامات مخرب بر روی سایر پورت‌ها جلوگیری می‌شود.

 

مارتین‌کوج می‌گوید: «اگر دستگاه‌ها نیازمند دسترسی گسترده به، یا از، اینترنت بودند حواستان باشد!»

 

اگر تعداد دستگاه‌های متصل شما زیاد است، از تجهیزات مدیریت تهدید یکپارچه (UTM) استفاده کنید. مارتین‌کوج می‌گوید این سیستم‌ها شناسایی نفوذ و پیشگیری از این موارد را برعهده می‌گیرند، گذرگاه اینترنت را مدیریت و برای شبکه‌ی شما نقش آنتی ویروس را بازی می‌کنند.

 

مارتین‌کوج می‌گوید یک UTM خوب – قیمت مدل‌های تجاری کوچک از ۳۰۰ دلار شروع می‌شود – امضا و تدابیر مقابله‌ای خاصی را برای شناسایی و متوقف‌سازی نقاط ورودی رایجی که توسط مهاجمان مورد استفاده قرار می‌گیرد به کار می‌برد.

 

نکات امنیتی فراتر از شبکه

 

بعد از این که شبکه را امن کردید، تک تک دستگاه‌های IoT را بررسی کنید. ببینید هر دستگاه دارد چه کار می‌کند. در صورت عدم نیاز دسترسی‌های مدیریتی ِاز راه دور و سایر ابزارهای قدرتمند شبکه‌ای را غیرفعال کنید.

 

اگر در خودروی شما قابلیت وصل شدن به فیسبوک وجود دارد و از آن استفاده نمی‌کنید، اطلاعات ورود خود را به آن ندهید.

 

تا جایی که ممکن است روی موبایل‌هایی که با آن‌ها به کنترل دستگاه‌های IoT می‌پردازید از نرم‌افزارهای امنیتی استفاده کنید. اگر مهاجمان به جای هک مستقیم دستگاه بتوانند با کمک یک اپلیکیشن مخرب اندرویدی به سیستم بازکننده‌ی درب گاراژ یا ترموستات هوشمند شما دست پیدا کنند، حتماً راه ساده‌تر را انتخاب خواهند کرد.

 

به طور منظم در وبسایت سازندگان دستگاه‌ها به دنبال به‌روز رسانی‌ها بگردید، چون اکثر این شرکت‌ها در وصله دادن برای آسیب‌پذیری‌ها و انتشار آپدیت‌ها کند هستند. همه‌ی به‌روز رسانی‌ها را فوراً نصب کنید. به‌روز رسانی فرم‌ور دستگاه‌ها به خصوص برای تجهیزات اساسی مثل فایروال‌ها و روترها از اهمیت بسیاری برخوردار است.

 

به برندها توجه کنید. به گفته‌ی مارتین‌کوج مصرف‌کنندگان انتظار دارند سازندگان دستگاه‌های هوشمند قدم‌های صحیحی در راه ایمن‌سازی پلتفرم‌شان بردارند. اما اگر سازندگان امنیت را جدی نگیرند، یا ادعا کنند که لایه‌های زیرین پلتفرم نفوذناپذیر است، باید نگران باشید. او می‌گوید برندهای شناخته شده این گونه شهرت خود را در معرض خطر قرار نمی‌دهند.

 

اوضاع بهتر خواهد شد

 

جان مدیسون (John Maddison) معاون بخش بازاریابی شرکت Fortinet گفت شرکت‌ّهای امنیتی به خوبی از تهدیدات مربوط به دستگاه‌های اینترنت چیزها آگاه هستند و در حال طراحی ویژگی‌ها و محصولات جدید از جمله احراز هویت با ارتباط از راه دور، شبکه‌های خصوصی مجازی بین کاربران و خانه‌هایشان، محافظت در برابر بدافزارها و بات‌نت‌ها و ارتقای امنیت اپلیکیشن‌هایشان هستند.

 

در نظرسنجی Fortinet حدود ۴۰ درصد شرکت‌کنندگان گفتند حتماً پای روترهای جدیدی که از نظر امنیتی برای دستگاه‌ّهای اینترنت چیزها بهینه شده باشند پول خواهند داد، و ۴۷ درصد هم گفتند که ممکن است این کار را بکنند. بیش از ۵۰ درصد آن‌ها گفتند که بابت افزایش قابلیت‌های امنیتی برای دستگاه‌هایشان به شرکت‌های سرویس‌دهنده‌ی اینترنت پول خواهند داد.

 

مارتین‌کوج گفت: «با بالاتر رفتن تعداد دستگاه‌های هوشمند، پیش‌بینی می‌کنم در وضعیت امنیت دستگاه‌های کاربران شاهد انفجاری باشیم که به کاربر خانگی اجازه می‌دهد تا با کمترین پیکربندی شبکه‌ی خود را ایمن کند.»

 

حملات علیه دستگاه‌های اینترنت چیزها هنوز قریب الوقوع نیست. مجرمان سایبری برای هک کردن دستگاه‌های IoT وارد شبکه‌ها نشده‌اند، هیچ بدافزاری هم آماده‌ی این نیست که اطلاعات شخصی شما را از یخچال یا دستگاه‌های سلامتی‌تان بدزدد.

 

با این وجود اینترنت چیزها هنوز به حیطه‌ی جریان اصلی وارد نشده است. درخواست برای دستگاه‌های متصل به اینترنت در حال حاضر توسط متقاضیان ابتدایی مطرح می‌شود، و شری معتقد است که تا تقاضای عمومی هنوز ۱۸ تا ۲۴ ماه فاصله داریم.

 

در نظرسنجی Fortinet، ۶۱ درصد شرکت‌کنندگان آمریکایی گفتند خانه‌های هوشمند تا پنج سال آینده فراگیر خواهد شد. صرف نظر از این که نقطه‌ی عطف ماجرا چه زمانی رقم بخورد، شکی نیست که مجرمان برای استفاده از آسیب‌پذیری‌ها آماده خواهند بود.

 

مدیسون گفت: «نبرد برای اینترنت چیزها تازه آغاز شده است. پیروز نهایی سازندگانی خواهند بود که موازنه‌ی قابل قبولی از امنیت، حریم خصوصی، قیمت و کارآمدی را ارائه کنند.»

 

منبع

آشنایی با انواع باج افزار ها و روش برخورد با آن ها

/در , , , , /توسط
باج افزار

آلوده شدن به باج‌افزار می‌تواند خیلی ترسناک باشد. اگر یادداشتی روی صفحه‌ی کامپیوتر شما ظاهر شد که اعلام می‌کرد دستگاه‌تان قفل یا فایل‌هایتان رمزگذاری شده، نترسید. در عوض، یک نفس عمیق بکشید، آرام بنشینید و گزینه‌های موجود را بررسی کنید.

گویا آی تی: قبل از این که به این فکر کنید که پول هکرها را بدهید یا نه، برای بازپس‌گیری کنترل سیستم و فایل‌های خود چند راه پیش رو دارید.

ببینید این باج‌افزار از چه نوعی است

ابتدا باید ببینید به چه نوع باج‌افزاری آلوده شده‌اید؛ آیا این یک باج‌افزار رمزگذاری است، یا باج‌افزاری صفحه قفل کن می‌باشد، شاید هم بدافزار دیگری است که تظاهر به باج‌افزار بودن می‌کند. ببینید امکان دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌ها را دارید یا نه.

باج افزار

اگر نمی‌توانید یادداشت باج‌خواهانه‌ی موجود بر روی صفحه را رد کنید، احتمالاً به یک باج‌افزار صفحه قفل کن آلوده شده‌اید که البته گونه‌ی خیلی بدی هم نیست. اگر یادداشتی می‌بینید که ادعا می‌کند از طرف پلیس، FBI یا IRS است و می‌گوید از شما مدارکی دال بر تماشای محتوای مستهجن یا فرار از پرداخت مالیات دارد و به خاطر آن باید جریمه شوید، این بدافزار هم احتمالاً نوعی باج‌افزار صفحه قفل کن است.

اگر می‌توانید وارد پوشه‌ها و برنامه‌ها شوید ولی نمی‌توانید فایل‌های معمولی آفیس، فیلم‌ها، تصاویر یا ایمیل‌های خود را باز کنید، باج‌افزار مذکور از نوع رمزگذاری است که نسبت به مدل قبلی خیلی بدتر است.

اگر می‌توانید در سیستم بچرخید و اکثر فایل‌ها را مشاهده کنید، احتمالاً با بدافزاری مواجه هستید که به باج‌افزار بودن تظاهر می‌کند تا شما را به پرداخت پول ترغیب کند. پس می‌توانید یادداشت باج‌خواهانه‌ی آن را نادیده بگیرید. سعی کنید مرورگر خود را ببندید. اگر نمی‌توانید دکمه‌های ترکیبی Control + Shift + Esc را به طور همزمان فشار دهید تا پنجره‌ی Task Manager باز شود، سپس به زبانه‌ی Application بروید، روی برنامه‌ی مرورگر خود کلیک راست کنید و دکمه‌ی End Task را انتخاب نمایید.

آیا باید باج بدهیم؟

خیلی از متخصصان امنیتی، مثل خود مایکروسافت، انجام این کار را توصیه نمی‌کنند. هیچ تضمینی وجود ندارد که در صورت پرداخت پول به فایل‌هایتان دسترسی پیدا کنید. علاوه بر این پرداخت پول هکرها را به انجام دوباره‌ی این حملات تشویق می‌کند. (حداقل بابت باج‌افزارهای صفحه قفل کن پول ندهید، چون تقریباً همیشه می‌توانید این‌ها را به نوعی دور بزنید.)

با این حال، اگر می‌خواهید اسناد قانونی، پزشکی، شرکتی، عکس‌های خانوادگی یا سایر فایل‌های مهم خود را برگردانید، پرداخت ۳۰۰ دلار یا مبلغی در همین حد گزینه‌ی معقولی به حساب می‌آید. اکثر مجرمان باج‌افزاری هم معمولاً بعد از پرداخت پول فایل‌های شما را آزاد می‌کنند. بنابراین ما درباره‌ی اخلاقی بودن یا نبودن پرداخت این باج‌ها موضعی نمی‌گیریم و توصیه‌ای نمی‌کنیم.

با باج‌افزارهای رمزگذاری چگونه برخورد کنیم؟

با توجه به این که باج‌افزارهای رمزگذاری رایج‌ترین و آسیب‌زاترین نوع باج‌افزارها هستند، ابتدا به بررسی آن‌ها می‌پردازیم. مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید، حتی اگر قبلاً از فایل‌های خود پشتیبان تهیه کرده‌اید.

۱. دستگاه خود را از سایر دستگاه‌ها و درایوهای اکسترنال جدا کنید. اگر به شبکه وصل هستید از آن قطع شوید. نباید بگذارید باج‌افزار به سایر دستگاه‌های موجود در شبکه یا سرویس‌های همگام‌سازی فایل مثل دراپ‌باکس راه پیدا کند.

۲. با استفاده از موبایل یا دوربین از این یادداشت باج‌خواهانه عکس بگیرید. اگر بعداً بخواهید از مراجع قضایی علیه سازنده‌ی باج‌افزار اقدام کنید به این عکس نیاز خواهید داشت.

۳. برای پاک کردن باج‌افزار از آنتی ویروس یا ضد بدافزار استفاده کنید، ولی فقط در صورتی این روش را به کار ببرید که مطمئن شده باشید که نمی‌خواهید باج را بپردازید. (در غیر این صورت، تا بازیابی شدن فایل‌ها صبر کنید.) برای انجام این کار احتمالاً لازم است وارد حالت Safe Mode شوید.

پاک کردن باج‌افزار باعث باز شدن قفل فایل‌ها نمی‌شود، و حتی ممکن است باعث شود شانس بازیابی فایل‌ها را از دست بدهید. اما این کار به شما اجازه می‌دهد بدون ریسک قفل شدن فایل‌های جدید یا ایجاد اخلال در روند بازیابی، قدم‌های بعدی را انجام دهید.

۴. ببینید امکان بازیابی فایل‌های حذف شده وجود دارد یا نه. بسیاری از باج‌افزارها ابتدا از فایل‌ّهای شما کپی می‌گیرند، سپس کپی آن‌ها را رمزگذاری و در نهایت نسخه‌ی اصلی فایل‌ها را پاک می‌کنند. خوشبختانه، غالباً با کمک ابزارهای رایگانی مثل ShadowExplorer یا موارد پولی مثل Data Recovery Download، به سادگی می‌توانید فایل‌های خود را بازیابی کنید.

۵. ببینید دقیقاً با چه نوع باج‌افزار رمزگذاری مواجه هستید. اگر این باج‌افزار نامی از خود نشان نمی‌دهد، از ابزار آنلاین Crypto Sheriff یا ID Ransomware استفاده کنید. با آپلود فایل‌های قفل شده در این ابزارها می‌توانید بفهمید که فایل‌ها قابل بازیابی هستند یا نه. (در بسیاری از موارد این امکان وجود ندارد.)

۶. ببینید ابزاری برای رمزگشایی فایل‌ها وجود دارد یا نه. اگر می‌دانید این باج‌افزار از چه نوعی است، با مراجعه به لیست ابزارهای رمزگشایی وبسایت No More Ransom ببینید ابزاری برای شما وجود دارد یا نه. (دو گزینه‌ی بالای لیست یعنی Rakhni و Rannoh، توانایی رمزگشایی چندین مدل از باج‌افزارها را دارند.) این لیست بر اساس حروف الفبا مرتب نشده و رمزگشاهای جدید به پایین آن اضافه می‌شود.

اگر ابزار مورد نظر خود را پیدا نمی‌کنید، به سایر سایت‌هایی که ابزارهای رمزگشا را لیست کرده‌اند مراجعه نمایید:

 

https://fightransomware.com/ransomware-resources/breaking-free-list-ransomware-decryption-tools-keys

https://heimdalsecurity.com/blog/ransomware-decryption-tools

https://www.watchpointdata.com/ransomware-decryptors

 

علاوه بر این می‌توانید به وبسایت آنتی ویروس‌های مختلف بروید و از صفحه‌ی مربوط به رمزگشاها به دنبال ابزارهای جدیدی که هنوز به لیست‌های بالا اضافه نشده‌اند بگردید:

Avast: https://www.avast.com/ransomware-decryption-tools

AVG: http://www.avg.com/us-en/ransomware-decryption-tools

Bitdefender: https://www.bitdefender.com/free-virus-removal

Emsisoft: https://decrypter.emsisoft.com

Kaspersky Lab: https://noransom.kaspersky.com

 

McAfee:

 

https://www.mcafee.com/us/downloads/free-tools/shadedecrypt.aspx

https://www.mcafee.com/us/downloads/free-tools/tesladecrypt.aspx

https://www.mcafee.com/us/downloads/free-tools/wildfiredecrypt.aspx

Trend Micro: https://success.trendmicro.com/solution/1114221-downloading-and-using-the-trend-micro-ransomware-file-decryptor

 

۷. فایل‌های خود را از روی نسخه‌ی پشتیبان بازیابی کنید. اگر به طور مرتب از دستگاه خود پشتیبان گرفته باشید، می‌توانید فایل‌ها را از روی یکی از این پشتیبان‌ها برگردانید.

با این حال، باید مطمئن شوید که فایل‌های پشتیبان نیز رمزگذاری نشده باشد. پس درایو پشتیبان خود را به یک دستگاه دیگر وصل کنید یا وارد سرویس پشتیبان‌گیری آنلاین خود شوید تا ببینید فایل‌ها در چه وضعیتی قرار دارند. (علاوه بر این باید مطمئن شوید که رسانه‌ی نصب و/یا کلیدهای لایسنس اپلیکیشن‌های شخص ثالث را دارید.)

اگر همه چیز درست است، باید درایو را کاملاً پاک کرده، سیستم عامل را از نو نصب و سپس فایل‌ها را از روی نسخه‌ی پشتیبان بازیابی نمایید.

البته بدون پاک کردن درایو و نصب مجدد سیستم عامل هم می‌توانید صرفاً فایل‌ها را از درایو پشتیبان برگردانید، ولی این کار ایده‌ی چندان خوبی نیست، چون ممکن است حتی بعد از اسکن کامل آنتی ویروس آثار باج‌افزار بر روی دستگاه باقی بماند.

اگر این روش‌ها جواب نداد، بالاخره باید تصمیم نهایی را بگیرید: یا باج را بپردازید، یا از خیر فایل‌ها بگذرید.

۸. اگر قصد پرداخت باج را دارید، ابتدا مذاکره کنید. در خیلی از یادداشت‌های باج‌افزاری اطلاعات مربوط به نحوه‌ی برقراری تماس با صاحب بدافزار قرار داده شده است. اگر چنین بود، با آن‌ها تماس بگیرید و کمی بر سر قیمت چانه بزنید. این شیوه در اغلب اوقات موثر واقع می‌شود.

بعد از این که بر سر قیمت به توافق رسیدید، مراحل مربوط به پرداخت را انجام دهید. هیچ تضمینی مبنی بر برگشت فایل‌های شما وجود ندارد، اما باج‌افزارهای حرفه‌ای و پیشرفته معمولاً بر سر حرف خود می‌مانند.

۹. از خیر فایل‌ها بگذرید و سیستم عامل را مجدداً نصب کنید. اگر بیخیال فایل‌ها شدید، باید درایو را کاملاً پاک کنید و بعد سیستم عامل را دوباره نصب نمایید. در بسیاری از دستگاه‌ها می‌توان ویندوز ۱۰ را Factory Reset کرد، ولی در سایر سیستم عامل‌ها به دیسک نصب ویندوز یا ایمیجی که بر روی USB ریخته شده باشد نیاز دارید.

۱۰. به پلیس شکایت کنید. این کار در ظاهر بی‌فایده به نظر می‌رسد، اما اگر می‌خواهید از خدمات بیمه استفاده کنید لازم است که شکایت رسمی خود را ثبت نمایید. با این کار به مقامات قضایی نیز کمک می‌کنید تا اطلاعات بیشتری درباره‌ی نرخ آلودگی و میزان گستردگی آن داشته باشند.

نکته‌ای ویژه در مورد کرم باج‌افزار Petya

 

کرم باج‌افزار Petya که در ماه ژوئن ۲۰۱۷ در سطح گسترده‌ای اروپا را تحت تاثیر قرار داد مورد عجیبی بود. این بدافزار موجب می‌شود کامپیوتر Restart شود و بعد سعی می‌کند Master Boot Record ویندوز را بازنویسی کند. اگر بتوانید مانع از ریبوت شدن کامپیوتر شوید، شاید بتوانید از این اتفاق جلوگیری کنید.

اگر Master Boot Record بازنویسی شود، متن باج‌خواهانه‌ی زیر را می‌بینید:

ولی ناامید نشوید. ایجاد Master Boot Record جدید خیلی دشوار نیست. اگر دیسک نصب ویندوز را دارید، برای انجام این کار می‌توانید از آموزش زیر استفاده کنید:

http://neosmart.net/wiki/fix-mbr/

در غیر این صورت، کامپیوتر خود را نزد یک تعمیرکار معتبر ببرید و از او بخواهید تا برایتان یک Master Boot Record جدید بسازد.

اما Petya یک ماژول پشتیبانی دارد که در صورت عدم موفقیت در بازنویسی Master Boot Record فایل‌های شما را قفل می‌کند. اگر چنین اتفاقی برای دستگاه شما رخ داد، دستورالعمل عادی مواجهه با باج‌افزار را دنبال کنید.

هر کاری که می‌خواهید بکنید، ولی با دادن باج به Petya خودتان را به زحمت نیندازید. این بدافزار طوری نوشته شده که اطلاعات رمزگذاری شده‌ی آن قابل بازیابی نیست. علاوه بر این، تنها آدرس ایمیلی که برای ارتباط در صفحه‌ی باج‌خواهی این برنامه قرار داده شده توسط سرویس‌دهنده‌ی آن سرویس ایمیلی غیرفعال شده است.

با باج‌افزارهای صفحه قفل کن چگونه برخورد کنیم؟

باج‌افزارهای صفحه قفل کن به اندازه‌ی گذشته شایع نیستند، ولی هنوز هم گاهی اوقات خودی نشان می‌دهند. برای حذف این بدافزارها مراحل زیر را دنبال کنید:

۱. دستگاه خود را از سایر دستگاه‌ها و درایوهای اکسترنال جدا کنید. اگر به شبکه وصل هستید از آن قطع شوید. نباید بگذارید باج‌افزار به سایر دستگاه‌های موجود در شبکه یا سرویس‌های همگام‌سازی فایل مثل دراپ‌باکس راه پیدا کند.

۲. با استفاده از موبایل یا دوربین از این یادداشت باج‌خواهانه عکس بگیرید. اگر بعداً بخواهید از مراجع قضایی علیه سازنده‌ی باج‌افزار اقدام کنید به این عکس نیاز خواهید داشت.

۳. کامپیوتر را به Safe Mode ببرید. بعد از این که دستگاه Restart شد، نرم‌افزار آنتی ویروس خود را اجرا کنید تا باج‌افزار حذف شود.

۴. اگر Safe Mode کار نمی‌کند، از قابلیت System Restore استفاده کنید. اکثر دستگاه‌های ویندوزی امکان بازگشت به یک وضعیت پایدار قبلی را در اختیار شما می‌گذارند.

در ویندوز ۷، کامپیوتر را مجدداً راه‌اندازی کرده و چندین بار کلید F8 را فشار دهید تا دستگاه وارد منوی Advanced Boot Options شود. گزینه‌ی Repair Your Computer را انتخاب کنید، گذرواژه‌ی خود را وارد نمایید، و System Restore را انتخاب کنید.

در ویندوز ۸، ۸.۱ یا ۱۰، کامپیوتر را مجدداً راه‌اندازی کرده و کلید Shift را نگه دارید تا وارد صفحه‌ی بازیابی شوید. حالا Troubleshoot، سپس Advanced Options و در نهایت System Restore را انتخاب کنید.

اگر نمی‌توانید وارد صفحات بازیابی شوید ولی دیسک نصب ویندوز خود را در اختیار دارید، دستگاه را با کمک آن ریبوت کنید و بعد به جای نصب مجدد سیستم عامل، گزینه‌ی Repair Your Computer را انتخاب نمایید.

۵. برای پاک‌سازی سیستم یک بار دیگر نرم‌افزار آنتی ویروس را اجرا کنید.

۶. به پلیس شکایت کنید. این کار در ظاهر بی‌فایده به نظر می‌رسد، اما اگر می‌خواهید از خدمات بیمه استفاده کنید لازم است که شکایت رسمی خود را ثبت نمایید. با این کار به مقامات قضایی نیز کمک می‌کنید تا اطلاعات بیشتری درباره‌ی نرخ آلودگی و میزان گستردگی آن داشته باشند.

منبع