هر دستگاهی شارژر مخصوص خودش را دارد که درون بسته‌ی آن قرار می‌گیرد. ولی آیا واقعاً به این همه شارژر مختلف نیاز داریم؟ آیا می‌توان از یک شارژر برای چند دستگاه استفاده کرد؟

گویا آی تی: هرچند این مسئله قبلاً خیلی پیچیده‌تر از حالت فعلی بود، ولی ظهور استانداردها نهایتاً باعث شد سازماندهی این موضوع راحت‌تر شود. بگذارید کمی بیشتر در این رابطه صحبت کنیم.

انواع مختلف شارژر

اگرچه شارژرها در طول زمان خیلی استانداردتر شده‌اند، اما هنوز انواع مختلفی از آن‌ها توسط کاربران استفاده می‌شوند:

• شارژر لپتاپ: متاسفانه هنوز هیچ استانداردی برای شارژرهای لپتاپ وجود ندارد. در حال حاضر هر لپتاپی شارژر مختص خودش را دارد. کانکتورها استاندارد نشده‌اند، بنابراین امکان وصل کردن شارژر اشتباهی به لپتاپ شما وجود ندارد. با این حال، با معرفی USB Type-C این موضوع هرچند به کندی اما در حال عوض شدن است.
• کانکتور لایتنینگ (Lightning) اپل: اپل از سال ۲۰۱۲ که این شارژر را برای موبایل‌هایش معرفی کرد، همچنان از کانکتور لایتنینگ استفاده می‌کند. همه‌ی دستگاه‌های جدید iOS از کانکتور لایتنینگ استفاده می‌کنند و می‌توانند به هر شارژر لایتنینگی که توسط اپل تایید یا تولید شده باشد وصل شوند. دستگاه‌های قدیمی‌تر این شرکت از کانکتور ۳۰ پین Dock استفاده می‌کنند. اگر می‌خواهید دستگاه‌های جدید را با کانکتور لاتنینگ به شارژرهای قدیمی‌تر وصل کنید، اپل کانکتوری برای این حالت ساخته که می‌توانید از آن استفاده نمایید.
• USB Type-C: این مورد جدیدترین استانداردی است که وارد صحنه شده و اساساً نسخه‌ی تکامل یافته‌ی MicroUSB است. USB Type-C (که اغلب به نام USB-C شناخته می‌شود) یک کانکتور دو طرفه است که توانایی انتقال داده‌ی بیشتری دارد و می‌تواند با سرعت زیادتر دستگاه را شارژ کند. این استاندارد به خوبی توانسته جای MicroUSB را در اکثر دستگاه‌های خارج از دنیای iDevice-ها پر کند، و حتی کم کم دارد به عنوان استانداردی برای شارژ لپتاپ‌ها شناخته می‌شود.

به احتمال خیلی زیاد شارژر شما هم در یکی از دسته‌بندی‌های بالا قرار می‌گیرد. ولی اگر سوال می‌کنید که امکان استفاده از شارژرهای مختلف برای دستگاه‌های متفاوت وجود دارد یا نه، باید بگوییم که پاسخش این است: شاید.

درک ولتاژها، آمپرها و وات‌ها

برای درک سازگاری شارژرها ابتدا باید بدانید آن‌ها چطور کار می‌کنند.

برای توضیح ولتاژ، آمپر و وات روش‌های گوناگونی وجود دارد، اما ساده‌ترین روش این است که آن را به عنوان آب جاری درون یک لوله در نظر بگیرید. در آن صورت:

• ولتاژ (V) فشار آب است.
• آمپر (A) حجم آب جاری درون لوله است.
• وات (W) نرخ خروجی آب است که با ضرب ولتاژ در آمپر به دست می‌آید.

ساده است، نه؟ در گذشته، اکثر شارژرهای موبایل دو حالت داشتند: ۵V/1A و ۵V/2.1A. شارژرهای کوچک‌تر برای تلفن‌های هوشمند و شارژرهای بزرگ‌تر برای تبلت‌ها ساخته شدند. از همه‌ی شارژرهای موبایل می‌شد برای هر تلفنی استفاده کرد، اکثر شارژرهای تبلت هم همین طور بودند. همه‌ی شارژرهای MicroUSB از ولتاژ ۵ استفاده می‌کردند، بنابراین نیاز نبود نگران این باشید که اشتباهاً موبایل خود را به شارژٰری وصل کنید که بیش از حد ولتاژ داشته باشد.

اما اکنون اوضاع کمی پیچیده‌تر شده است. با توجه به افزایش ظرفیت باتری‌ها، فناوری‌های جدید شارژ مثل شارژ سریع کوالکام، و فرمت‌هایی مثل USB-C که توان بیشتری منتقل می‌کنند، شارژرها نسبت به قبل پیچیده‌تر شده‌اند. اگر بخواهید می‌توانید اطلاعات مربوط به خروجی هر شارژر را که بر روی خود شارژر چاپ شده ببینید.

حالا اگرچه لازم نیست موضوع را خیلی پیچیده کنیم و جزئیات همه‌ی شارژرهای موجود در بازار را به شما بگوییم، ولی دانستن نکات پایه‌ای زیر برای هر کسی ضروری است.

درک نحوه‌ی کارکرد شارژرها

فرض می‌کنیم موبایل شما یک شارژر ۵V/1A دارد. این شارژر از همان دسته‌ای است که ما آن را شارژر کُند تلقی می‌کنیم، چون امروزه اکثر شارژرهای مدرن خیلی سریع‌تر هستند.

آیا این به معنای آن است که شما نمی‌توانید از شارژرهای ۵V/2.1A یا حتی ۹V/2A استفاده کنید؟ اصلاً. در واقع، شارژری که آمپر بالاتری دارد قادر است دستگاه شما را سریع‌تر شارژ کند، و می‌تواند این کار را با ایمنی انجام دهد. اساساً همه‌ی باتری‌های مدرن چیپی دارند که جریان ورودی را کنترل می‌کنند و فقط اجازه می‌دهند به اندازه‌ی نیاز جریان وارد شود. این مسئله مثل یک خیابان دو طرفه است، زیرا شارژرها از ویژگی‌های هوشمندی پشتیبانی می‌کنند، به همین دلیل است که همیشه باید از برندهای باکیفیت و خوشنام شارژر تهیه کنید.

نکته:‌ سَری شارژری که از ولتاژی بالاتر از ۵ پشتیبانی می‌کند از نوع USB-C دو طرفه است که استفاده از آن برای سیم‌های MicroUSB یا لایتنینگ ممکن نیست.

به همین خاطر است که امکان استفاده از فناوری شارژ سریع در تلفن‌ّهای هوشمند قدیمی‌ای که از این فناوری پشتیبانی نمی‌کنند وجود دارد. البته هم شارژر و هم باتری تدابیر حفاظتی لازم برای جلوگیری از خطرات احتمالی را دارند. و هر موبایلی فقط می‌تواند با همان سرعتی که برایش طراحی شده شارژ شود.

حالا که صحبت از شارژ سریع شد، بگذاریم کمی بیشتر درباره‌ی آن حرف بزنیم. اول از همه باید بگوییم که شارژ سریع با توجه به سازندگان مختلف متدهای مختلفی دارد و آن‌ها با یکدیگر سازگاری ندارند. این یعنی اگر دستگاه شما از شکلی از فناوری شارژ سریع پشتیبانی می‌کند، نمی‌توانید مطمئن باشید که با استفاده از شارژر دوست‌تان که آن هم از این فناوری پشتیبانی می‌کند، می‌توانید دستگاه خود را سریع‌تر شارژ کنید. اگر فناوری شارژ شما متفاوت باشد، هنوز هم امکان شارژ کردن دستگاه وجود دارد، ولی سرعت آن کمتر خواهد بود. (این قضیه به زودی تغییر می‌کند، ولی فعلاً هنوز با استانداردهای مختلف طرف هستیم.)

پس آیا می‌شود از هر شارژری برای همه‌ی دستگاه‌ها استفاده کرد؟

پاسخ کوتاه این است: به احتمال زیاد بله، ولی نتایج متفاوت است.

برای مثال، فرض کنید می‌خواهید از یک شارژر قدیمی ۵V/1A برای یک تلفن هوشمند جدید استفاده کنید. در این جا نتیجه‌ی کار چندان درخشان نخواهد بود، چون دستگاه با سرعت بسیار کمتری نسبت به زمانی که از شارژر اصلی‌اش استفاده شود شارز خواهد شد. اکثر تلفن‌های هوشمند می‌توانند از شارژرهای سریع‌تر استفاده کنند.

این موضوع معمولاً برای لپتاپ‌ها فرق دارد. اگر پورت دستگاه مخصوص خودش باشد، شخصاً از چیزی به جز شارژر اصلی آن استفاده نمی‌کنم (نه این که چون نمی‌توانم، بلکه چون خودش پورت ویژه دارد). ولی با توجه به این که USB-C اولین فناوری USB است که اجازه‌ی عبور جریان‌های لازم برای شارژ باتری لپتاپ‌ها را هم می‌دهد، شاید لپتاپ جدیدی داشته باشید که به جای استفاده از شارژرهای مخصوص از USB استفاده می‌کند. پس با در نظر داشتن این موضوع، آیا می‌شود از شارژر موبایل برای لپتاپ استفاده کرد؟ برعکسش چطور؟

اکثر اوقات پاسخ مثبت است. شارژر موبایل توان خیلی کمی برای یک لپتاپ دارد، اما ممکن است امکان شارژ کردن لپتاپ در حالت Standby وجود داشته باشد، هرچند برای فهمیدن این موضوع خودتان باید آن را تست کنید. اگر این حالت جواب ندهد، صدمه‌ای به دستگاه وارد نمی‌شود.

از طرف دیگر اما قطعاً امکان استفاده کردن از شارژر USB-C لپتاپ برای شارژ کردن موبایل وجود دارد. مجدداً می‌گوییم، تدابیر حفاظتی خاصی که در بالا به آن اشاره کردیم به شارژر و باتری اجازه می‌دهند تا با همدیگر تطابق پیدا کنند و به طور خودکار از سریع‌ترین سرعت ممکن برای شارژ استفاده کنند.

برای مثال، من معمولاً وقتی خانه باشم لپتاپ ASUS Chromebook C302 خودم را با شارژر Pixel 2 XL شارژ می‌کنم، و تا به حال در زمان‌هایی که بیرون بودم هم چند بار از شارژر C302 برای پیکسلم استفاده کردم. چون معمولاً شارژر C302 را همراه خودم برمی‌دارم و شارژر پیکسل را در خانه می‌گذارم، مشکلی هم به وجود نمی‌آید.

در این باره تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع

تصور کنید که فیلمی با کمک آیفون خود به حالت پورتره ضبط کرده اید و حالا دوست دارید به صورت افقی آن را تماشا کنید و مسلما به حالت عادی این اتفاق نمی افتد. اما به یمن اپلیکیشن iMovie می توانید این مشکل را حل کنید. بدین صورت که قادر خواهید بود، با کمک ابزار ویرایشی آن، فیلم خود را بچرخانید.

گویا آی تی: این اپلیکیشن برای برخی پلتفرم ها از سال ۲۰۱۳ پولی شده و لازم است که حدود ۵ دلار خرج کنید! بنابراین بهتر است ابتدا بررسی کنید که آیا با توجه به پلتفرم شما، این اپ برای تان رایکان است یا پولی؟

برای دانلود iMovie اینجا را کلیک کنید. 

بعد از اینکه iMovie را دانلود کردید و آن را نصب کردید، آن را اجرا کرده و بعد فیلمی را که می خواهید توسط آن ویرایش کنید را انتخاب کنید.

زمانی که فیلم مورد نظر را انتخاب کردید دکمه  share را در پایین صفحه لمس کنید:

بدین صورت یک گزینه پاپ آپ نمایش داده می شود که در آن باید مطابق آنچه در عکس زیر آمده است، گزینه Create Video را انتخاب کنید:

حالا می توانید روی ویدیو انگشت خود را قرار دهید و بچرخانید تا حدی که ویدیو به حالت دلخواه تان بچرخد و ثابت شود.

حالا ویدیویی که در حالت عمودی یا پرتره ضبط کرده اید به صورت افقی تبدیل می شود.

در این مرحله ویدیوی شما حاضر است و کافی است آن را ذخیره کنید. برای ذخیره کردن نیز بر روی آیکون اشتراک گذاری کلیک کنید و گزینه Save Video را انتخاب کنید تا فیلم به حالت افقی سیو شود.

قبل از اینکه فیلم به صورت کامل ذخیره شود، از شما در مورد انتخاب میزان رزولوشن آن سوال می شود. این بخش از ذخیره سازی ویدیو، کامل تر از اپلیکیشن گوگل فوتو در اندروید است که پیش در به آموزش آن پرداختیم. در این حالت بر روی رزولوشن های پیشنهایی این اپلیکیشن کلیک کنید و عملیات ذخیره سازی را به پیش ببرید.

بعد از این که این اپلیکیشن کار خود را به خوبی انجام داد، شما می توانید به راحتی فیلم افقی شده و با کیفیت مشخص شده تان را به صورت ذخیره شده در Photo Library مشاهده کنید

بدین صورت عملیات یاد شده پایان می یابد و باید ok را بزنید و تمام!

روش دوم: Rotate & Flip

اگر شما نمی خواهید برای خرید اپلیکیشن قبلی هزینه پرداخت کنید می توانید از یک ابزار رایگان استفاده کنید که نام آن Rotate & Flip است. این اپلیکیشن دارای دو نسخه اولیه و پولی است. نسخه اولیه مثل تمام اپ های رایگان مبتنی بر تبلیغ است که اگر می خواهید تبلیغات آن را از بین ببرید حدود ۳ دلار باید پرداخت کنید و نسخه pro آن را دریافت کنید.

خب حالا کار با Rotate & Flip را شروع می کنیم.

از لینک بالا این اپلیکیشن را دانلود کنید و روی گوشی نصب کنید و بعد آن را اجرا کنید:

در اینجا باید فیلم مورد نظر را که قصد دارید آن را بچرخانید را انتخاب کنید. برای این کار فیلم را با یک لمس انتخاب کنید تا به حالت زرد رنگ درآید و بعد به کمک گزینه بالا و سمت راست به نام Select آن را انتخاب کنید.

زمانی که این مرحله به خوبی تمام شد وارد صفحه ای می شوید که امکان چرخاندن فیلم را در قسمت انتهایی آن مشاهده می کنید. اپلیکیشن مورد نظر به شما اجازه می دهد که فیلم را به سمت راست و چپ بچرخانید.

به کمک این ابزار می توانید فیلم را فلیپ کنید و حتی می توانید آن را معکوس کنید.

وقتی که کارشما با اپلیکیشن تمام شد کافی است گزینه Export را در سمت راست و بالای صفحه بزنید تا تغییرات روی فیلم مورد نظر اعمال شود.

بعد از این یک دیالوگ باکس باز می شود که از شما در آن سوال می شود که می خواهید سازگاری فیلم شما با کدام نوع پلیر ها باشد؟ گزینه اول، به معنی سازگاری با کلیه پلیرها است و گزینه دوم به شما کمک می کند که فیلم را فقط با پلیر های ios سازگار کنید. مسلما انتخاب اولین گزینه بهترین انتخاب است.

زمانی که پردازش ویدیو به اتمام رسید، به طور اتوماتیک منوی اشتراک گذاری باز می شود و شما باید Save Video را انتخاب کنید. شما می توانید ویدیو را در آیفون خود ذخیره کنید یا اینکه مستقیما آن را در کلود خود ذخیره کنید. حتی می توانید به کمک شبکه های اجتماعی مثل فیس بوک آن را به اشتراک بگذارید.

اگر فیلم را در خود گوشی ذخیره کنید می توانید آن را در Photos Library پیدا کنید.

چرخاندن فیلم در آیفون در حقیقت کار سخت و زمان بری نیست. شما می توانید با کمک این دو ابزار به راحتی فیلم های مورد نظرتان را بچرخانید و به طور دلخواه آن را تماشا کنید.

در صورتی که از کاربران آی او اس هستید به ما بگویید که تا کنون برای حل این مشکل دست به دامان کدام اپلیکیشن ها شده اید و تجربه خود را برای دیگر دوستان تان در بخش نظرات بنویسید.

منبع

درایور گرافیک نرم‌افزاری است که به سیستم عامل و برنامه‌ها اجازه می‌دهد تا از سخت‌افزار گرافیک کامپیوتر شما استفاده کنند. اگر بر روی دستگاه خود بازی می‌کنید، برای استفاده‌ی حداکثری از توانایی سخت‌افزار همیشه باید درایور گرافیک خود را به‌روز نگه دارید.

گویا آی تی: به دلایل مختلفی لازم نیست همه‌ی درایورهای دستگاه را آپدیت کنید، چرا که اکثر درایورهای سخت‌افزاری پیشفرض کامپیوتر – و آن‌هایی که با آپدیت ویندوز به‌روز می‌شوند – به اندازه‌ی کافی خوب هستند. ولی برای درایور گرافیک NVIDIA، AMD یا حتی اینتل استثنا وجود دارد. توصیه می‌کنیم که خصوصاً اگر گیمر هستید این قطعات را به‌روز نگه دارید:

چرا باید درایور گرافیک سیستم را آپدیت کرد؟

آپدیت کردن درایور مادربرد، کارت صدا و شبکه بهبود خاصی از لحاظ سرعت در عملکرد این قطعات ایجاد نمی‌کنند. این آپدیت‌ها معمولاً فقط باگ‌های نادر فعلی را از بین می‌برند، اما اگر صادقانه نگاه کنیم، گاهی اوقات خودشان هم باگ به وجود می‌آورند. بنابراین، اگر همه چیز به درستی کار می‌کند، بیخود خودتان را به زحمت نیندازید.

منتها این قضیه در مورد آپدیت درایور کارت گرافیک که معمولاً با اسم GPU شناخته می‌شود فرق می‌کند. NVIDIA و AMD، هر دو، گاهی اوقات درایورهای جدیدی منتشر می‌کنند که به طور کلی به عملکرد این قطعات سخت‌افزاری به خصوص برای اجرای بازی‌های جدید کمک می‌کند. اینتل هم با جدی‌تر گرفتن حوزه‌ی گرافیک، انتشار آپدیت درایورهای گرافیک خود را سریع‌تر از قبل کرده است.

در تصویر زیر بخشی از تغییرات جدیدترین بسته‌ی به‌روز رسانی درایور گرافیک NVIDIA (به شماره انتشار ۳۸۷) را می‌بینید که در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ منتشر شده است:

و تازه این فقط اسامی بازی‌های خاصی است که مختص آن‌ها بهینه‌سازی صورت گرفته است. در کنار این، اصلاح باگ و افزوده شدن قابلیت‌های جدید را هم باید در نظر گرفت.

چنین افزایش عملکردی در آپدیت درایورهای گرافیک چیز عجیبی نیست. اگرچه در این آپدیت‌ها توجه اصلی روی بازی‌های جدید است، ولی حتی بازی‌های قدیمی هم با این آپدیت‌ها بهبودهای فوق العاده‌ای را تجربه می‌کنند.

البته اگر روی کامیپوتر بازی نمی‌کنید و اهمیت خاصی هم به اجرای گرافیک‌های سه بعدی نمی‌دهید، لازم نیست خودتان را به زحمت بیندازید و درایور را آپدیت کنید.

شناسایی کارت گرافیک

برای شناسایی کارت گرافیک کامپیوتر چندین روش وجود دارد. مثلاً می‌توانید از ابزارهای داخلی و شخص ثالثی که اطلاعات سخت‌افزاری سیستم را ارائه می‌کنند استفاده کنید. ولی احتمالاً ساده‌ترین روش این است که منوی استارت را باز کنید، عبارت System Information را درون کار جستجو تایپ نمایید و بعد اینتر بزنید.

در پنجره‌ی System Information، از سمت چپ روی دسته‌ی Display کلیک کنید. در سمت راست، از بخش Adapter Type یا Adapter Description به دنبال مدل کارت گرافیک دستگاه خود بگردید.

اگر روی لپتاپ‌تان هم گرافیک اینتل دارید هم NVIDIA، دستگاه شما احتمالاً از فناوری جابجایی بین گرافیک‌ها استفاده می‌کند و برای حفظ باتری از گرافیک اینتل و برای بازی کردن از گرافیک NVIDIA کمک می‌گیرید.

دریافت جدیدترین آپدیت‌ها

در برخی از انواع کارت‌های گرافیک لپتاپ‌ها (که با نام GPU نوت‌بوک هم شناخته می‌شوند) ممکن است به طور مستقیم امکان دریافت درایور از سازنده‌ی آن وجود نداشته باشد. بنابراین مجبورید درایورها را از طریق سازنده‌ی لپتاپ آپدیت کنید و آن‌ها هم گاهاً آپدیت‌ها را به طور منظم منتشر نمی‌کنند.

با این حال با مراجعه به وبسایت سازنده‌ی کارت گرافیک خود می‌توانید این آپدیت‌ها را دریافت کنید:

• Download NVIDIA Graphics Drivers
• Download AMD Graphics Drivers
• Download Intel Graphics Drivers

توجه داشته باشید که حتماً باید مدل کارت گرافیک دستگاه خودتان را که از پنجره‌ی Device Manager مشاهده کردید انتخاب کنید.

به همین شکل، برای هر سه سازنده‌ی بزرگ گرافیک می‌توانید به سایت آن‌ها مراجعه کنید و درایور مربوطه را به طور مستقیم از آن‌جا دانلود نمایید.

علاوه بر این می‌توانید اجازه دهید سایت سازنده به طور خودکار دستگاه را اسکن و درایور مربوطه را به شما بدهد. منتهی گاهی اوقات برای انجام این اسکن لازم است ابتدا یک برنامه‌ی جانبی روی دستگاه شما نصب شود.

اگر کارت گرافیک NVIDIA دارید، یک گزینه‌ی دیگر هم پیش روی شماست؛ ابزاری به نام NVIDIA GeForce Experience که در پس‌زمینه‌ی کامپیوترتان اجرا می‌شود. با کمک این برنامه امکان دانلود و نصب خودکار آپدیت‌ها و اعلام انتشار آن‌ها به شما وجود دارد. علاوه بر این، GeForce Experience به کاربر کمک می‌کند تا بتواند تنظیمات گیمینگ سیستمش را برای انجام بازی بهینه‌سازی کند. این قابلیت طرفداران و مخالفان زیادی دارد ولی گزینه‌ای اختیاری است که استفاده کردن یا نکردن از آن به خودتان بستگی دارد.

نکته: در گذشته، AMD هم ابزار مشابهی به نام AMD Gaming Evolved داشت که درایور دستگاه را آپدیت می‌کرد و بهینه‌سازی‌های مربوطه را انجام می‌داد. AMD توسعه‌ی این برنامه را متوقف کرد و حالا از برنامه‌ی Raptr حمایت می‌کند. این ابزار همان دو قابلیت مذکور را دارد، ولی لازم به ذکر است که علی‌رغم نام‌گذاری مشترک آن با AMD، این نرم‌افزار توسط شرکت AMD توسعه داده نمی‌شود.

اگر از کارت‌های گرافیک قدیمی‌تر استفاده می‌کنید، به یاد داشته باشید که این کارت‌ها تا ابد پشتیبانی نمی‌شود. سازندگان نهایتاً این سخت‌افزارهای قدیمی را به یک نسخه‌ی پایدار می‌رسانند و آپدیت و بهینه‌سازی آن را متوقف می‌کنند. اگر کارت گرافیک شما بیشتر از پنج سال سن دارد، بعید است که دیگر درایور جدیدی برای آن منتشر شود. با این حال مدت زمان پشتیبانی از قطعات بیشتر به خود سازنده‌ها بستگی دارد.

منبع