اگر زیاد عکاسی می‌گیرید، می‌دانید که خارج کردن مدام کارت SD از دوربین، وصل کردن آن به کامپیوتر و انتقال فایل‌ها برای پیدا کردن عکسی که همین الان گرفتید کار اعصاب خورد کنی است. با گویا آی تی در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا روش انتقال بیسیم تصاویری که از دوربین به کامپیوتر را به شما آموزش دهیم.

چرا باید چنین کاری بکنم؟

اگر مخاطب هدف این مطلب باشید، در پاسخ به این سوال حتماً می‌گویید که «چرا نه؟ عالیه! دیگر لازم نیست کارت SD را به طور مداوم از دوربین دربیاورم و به کامپیوتر وصل کنم.» اما اگر احتمال این هم وجود دارد که شما مخاطب هدف این مطلب نباشید و از مزایای یک کارت SD بیسیم بی‌خبر باشید.

چند سال پیش بود که بالاخره با اضافه شدن یک چیپ وای فای ریز به کارت‌های SD توانستیم از صدمات ناشی از اصطکاک دائمی وارد و خارج کردن کارت‌های SD بکاهیم و از آن‌ها به صورت بیسیم استفاده کنیم. این سری به جز برچسب‌هایی که دارد، از نظر ظاهری هم با مدل‌های قدیمی متفاوت است.

اگر کارت SD استاندارد خود را با یک کارت حافظه‌ی Wi-Fi جایگزین کنید، می‌توانید از قابلیت‌هایی مثل امکان انتقال خودکار تصاویر به کامپیوتر، آپلود خودکار (یا با قابلیت انتخاب توسط شما) آن‌ها به یک سایت اشتراک گذاری تصویر یا شبکه‌های اجتماعی، و ارسال آن‌ها به دستگاه‌های موبایل نزدیک دوربین، مثلاً آیفون استفاده کنید.

 

اما اولین و آن قابلیتی که اکثر مردم را جذب می‌کند، مشخصاً همانی است که در ابتدا گفتیم: انتقال بیسیم تصاویر به کامپیوتر. اگر زیاد عکس می‌گیرید و مجبورید آن‌ها را مدام به کامپیوتر خود منتقل کنید، عاشق ویژگی انتقال خودکار خواهید شد. ما این‌جا در HTG تصاویر خودمان را زیاد با خانواده‌هایمان در فیسبوک به اشتراک می‌گذاریم و مجبوریم روزانه بیش از ۶ بار کارت SD را از دوربین خارج و فایل‌ها را منتقل کنیم، بنابراین قطعاً عاشق کارت‌های وای فایی که این چرخه به بکشنند خواهیم شد.

اما معایب کارت‌های SD وای فای چیست؟ اول قیمت آن. یک کارت SD وای فای معمولاً ۳ تا ۴ برابر یک کارت SD معمولی اما با همان ظرفیت قیمت خواهد داشت. دوم، با توجه به این که کارت SD وای فای دار توان باتری دوربین شما را می‌دزدد تا چیپ وای فای خود را تغذیه کرده و با دستگاه‌های دیگر ارتباط برقرار کند، پس به دفعات بیشتری مجبور به شارژ کردن دوربین خود خواهید شد.

اگر می‌خواهید فایل‌های بزرگ خام را منتقل کنید، قطعاً (اگر در خانه هستید) باید دوربین خود را به شارژ بزنید یا یک باتری زاپاس به همراه داشته باشید تا فرآیند انتقال فایل کامل شده و همچنان بتوانید از دوربین خود استفاده کنید.

با این وجود هر نسل از کارت‌های مجهز به وای فای مدیریت مصرف خود را بهبود بخشیده‌اند و مدل‌های جدید در این زمینه عملکرد بسیار بهتری دارند. جز این که باید باتری خود را بیشتر شارژ کنید، ولی از نظر راحتی انتقال بیسیم تاثیر کلی آن بر عمر باتری ناچیز است.

به چه چیزی نیاز داریم؟

قبل از هر چیز باید ببینید که آیا اصلاً به یک کارت SD وای فای نیاز دارید. چون پشتیبانی از وای فای داخلی هنوز هم در بسیاری از دوربین‌ها وجود ندارد. اگر یک دوربین جدید دارید، حتما دوباره چک کنید تا به اشتباه متصور وجود چنین قابلیتی نباشید!

در ثانی، باید ببینید که آیا دوربین شما از کارت SD وای فای پشتیبانی می‌کند. معمولاً اگر دوربین شما از کارت‌های حافظه‌ی SDHC پشتیبانی کند، بدون مشکل از کارت‌های SD وای فای هم پشتیبانی خواهد کرد. ما در این مطلب از کارت حافظه‌ای با برند Eye-Fi استفاده می‌کنیم؛ شما هم با استفاده از ابزار بررسی Eye-Fi ببینید که آیا دوربین‌تان از این کارت‌های حافظه پشتیبانی می‌کند یا نه. این ابزار جزئیات فراوانی دارد و نه تنها به شما می‌گویند که دوربین‌تان به این قابلیت سازگار است یا نه، بلکه اشکالاتی که ممکن است به دلیل محدودیت‌های سخت افزاری یا فرم‌وری با برخی از مدل‌های خاص داشته باشید را هم به شما نشان می‌دهد.

 

 

حتی اگر کارت SD برند دیگری دارید هم معمولاً می‌توانید از ابزار Eye-Fi برای بررسی سازگاری آن با دوربین خود استفاده کنید، چون پارامترهای کلی آن در برندهای مختلف یکسان است.

نکته: یک سری از کارت‌های SD وای فای که از سال‌های پیش موجود هستند با دوربین‌های ناسازگار با کارت‌های حافظه‌ی SDHC هم کار می‌کند، اما این مدل دیگر تولید نمی‌شود و اگر آن‌ها را می‌خواهید باید در فروشگاه‌های اجناس دست دوم به دنبالشان بگردید.

حالا پس از آن که قابلیت دوربین خود را بررسی کردید، زمان انتخاب کارت وای فای است. همان طور که قبلاً گفتیم ما از برند Eye-Fi استفاده می‌کنیم، ولی مدل‌های محبوب دیگری هم مبتنی بر همان فناوری Eye-Fi توسط Toshiba و Trascend تولید شده است. اگر به دنبال آن‌ها هستید مدل Toshiba FlashAir و Transcend Wi-Fi را بررسی کنید. اگرچه تولید کنندگان دیگر تجربه‌های کاربری بهتری داشته‌اند، اما با توجه به این که برند Eye-Fi اولین شرکتی بود که به این زمینه وارد شد، بهترین پشتیبانی سخت افزار و نرم افزار را در اختیار دارد.

در هنگام انتخاب کارت SD به جز میزان فضای ذخیره سازی به سرعت انتقال داده‌ی آن هم توجه کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کارت‌های SD مطلب چگونه یک کارت SD بخریم: سرعت، کلاس‌ها، اندازه‌ها و ظرفیت‌ها را ببینید.

راه‌اندازی کارت SD وای فای

در این راه‌اندازی دو بخش وجود دارد. فرآیند قالب بندی که در آن باید از شبکه‌ی وای فای محلی بر روی کارت SD وای فای چند فایل آزمایشی بریزیم تا مطمئن شویم که کارت حافظه قابل استفاده است، سپس تنظیمات کارت SD را با جزئیات بیشتری انجام دهیم.

آنلاین کردن کارت Wi-Fi

اگرچه می‌توانید Eye-Fi خود را طوری پیکربندی کنید تا بتواند تصاویر را به دستگاه iOS یا اندروید منتقل کند، اما فرآیند راه‌اندازی اولیه‌ی آن نیازمند یک کامپیوتر ویندوز یا مک است. کارت SD را درون کارت خوان وارد کنید و مستقیماً به ریشه‌ی آن بروید. هر چه برای شروع لازم دارید درون پوشه‌ی START HERE است.

 

 

بر اساس سیستم عامل خود وارد زیر پوشه‌ی موردنظر شده و فایل نصب را اجرا کنید. پس از اتمام فرآیند جستجو و دانلود آپدیت‌های نرم افزاری، می‌توانید فایل نصب کامل که Eye-Fi Center نام دارد را اجرا نمایید.

 

 

در حین نصب از شما خواسته می‌شود تا دسترسی نرم افزار را در فایروال ایجاد کرده و یک حساب کاربری Eye-Fi بسازید. حتی اگر تمایلی به استفاده از ابزارهای اشتراک گذاری Eye-Fi نداشته باشید هم برای کامل کردن فرآیند نصب باید یک حساب کاربری بسازید. پس از ساختن حساب کاربری منتظر کارت Eye-Fi خود بمانید تا در صورت لزوم به‌روز رسانی فرم‌ور را دریافت کند.

 

 

اولین تصمیم مهمی که در فرآیند نصب می‌گیرید این است که می‌خواهید فایل‌ها به کامپیوتر یا موبایل خود منتقل شوند یا نه. با توجه به این که هدف ما دریافت فایل‌ها در کامپیوتر است تا بتوانیم آن‌ها را مرتب سازی، پردازش و آرشیو کنیم، گزینه‌ی My computer را انتخاب می‌کنیم.

 

 

در گام بعدی SSID یا همان نام شبکه‌ی بیسیم خود را وارد کرده و رمز عبور آن را بزنید. کامپیوتر دریافت کننده و کارت Eye-Fi باید در یک شبکه‌ی مشترک باشند. مهم نیست کامپیوترتان توسط کابل شبکه به مودم وصل شده یا اتصال وای فای، همین که دو دستگاه در یک شبکه باشند کافی است.

علاوه بر این Eye-Fi از شما می‌پرسد که چه شبکه‌ی اجتماعی‌ای را برای به اشتراک گذاری تصاویر خود انتخاب می‌کنید، البته می‌توانید این کار را به بعد هم موکول کنید. ما توصیه می‌کنیم این انتخاب را بعداً انجام دهید، چون چند ترفند و گزینه وجود دارد که بهتر است قبل از استفاده از شبکه‌های اجتماعی، آن‌ها را به کار گرفته باشید.

هنگامی که فرآیند پیکربندی ابتدایی را به پایان رساندید از شما خواسته می‌شود تا کارت SD را خارج کرده، آن را به دوربین وصل نموده و یک عکس بگیرید.

 

 

این عکس در حقیقت یک تصویر آزمایشی است تا از صحت عملکرد انتقال خودکار اطمینان حاصل کنید. در تصویر بالا می‌بینید که عکس لگوی کوچکی که همکارمان در مقابل پنجره قرار داده به سرعت به کامپیوتر منتقل شده است.

مدیریت توان پرخاشگرانه از متداول‌ترین خطاهایی است که از طرف دوربین در فرآیند انتقال اتفاق می‌افتد. بسیاری از دوربین‌ها بلافاصله پس از گرفتن عکس در عرض چند ثانیه شروع به حفظ انرژی می‌کنند، اما این مقدار برای به اتمام رساندن فرآیند انتقال فایل‌ها از طریق وای فای کافی نیست. شما می‌توانید با تنظیم توقف در هنگام Autometering یا با استفاده از دیگر ویژگی‌ها این مشکل را کاهش دهید. اگر با این مشکل مواجه شدید مطلب آموزش مدیریت تنظیمات Eye-Fi را ببینید.

پیکربندی کارت Eye-Fi

پس از این که با یک آزمایش ساده از کارکرد صحیح ارتباط با شبکه‌ی خانگی خود مطمئن شدید، کارت حافظه را دوباره به کامپیوتر خود وصل کرده و نرم افزار Eye-Fi Center را باز کنید. می‌توانید چند لحظه در این نرم افزار بگردید تا کمی بیشتر با محیط و رابط کاربری آن آشنا شوید.

 

 

پیش از استفاده از کارت Eye-Fi بهتر است نگاهی به تنظیمات آن بیاندازید. برای انجام این کار به مسیر File -> Settings -> Eye-Fi Card بروید.

با توجه به این که گزینه‌های زیادی در منوی پیکربندی این نرم افزار وجود دارد، بررسی همه‌ی آن‌ها نیازمند زمان زیادی است. پس بیایید نگاهی به هر بخش بیاندازیم و ببینیم که چه چیزهایی در آن وجود دارد. اگرچه هدف اصلی این پست این است که آموزش ساده‌ی انتقال فایل از دوربین به کامپیوتر را به شما نشان دهیم، اما Eye-Fi محصولات کاملی هستند که بررسی اجمالی ابزارهای آن‌ها خالی از لطف نیست. به علاوه گزینه‌هایی وجود دارد که شاید بخواهید از آن‌ها برای اهداف مرتبط با حریم خصوصی (مثل قابلیت علامت گذاری جغرافیایی) استفاده کنید، پس بررسی کوتاهی بر گزینه‌های موجود در این نرم افزار خواهیم داشت.

 

 

در زبانه‌ی Network می‌توانید هر چیزی که با اتصال به دنیای بیرون مرتبط باشد را پیدا کنید. از زبانه‌ی Private Networks می‌توانید شبکه‌های Wi-Fi را حذف و اضافه کنید، یا برای ایجاد اتصال بین دستگاه‌های مختلف دوربین (اگر Eye-Fi شما از این قابلیت پشتیبانی می‌کند) شبکه‌ی مستقیم ad-hoc بسازید، و کارت Eye-Fi خود را برای استفاده از هات‌اسپات‌های عمومی پیکربندی کنید تا در موقعیت‌هایی که اتصالات وای فای وجود دارد، دستگاه شما شروع به آپلود تصاویر کند.

 

 

از زبانه‌ی Photos می‌توانید برای تغییر مقاصد محلی و آنلاین تصاویر خود استفاده کنید. با استفاده از زیرزبانه‌ی Computer هم می‌توانید برای تغییر محلی که فایل‌ها در کامپیوتر محلی شما ذخیره شدند، و همچنین تعیین چگونگی مرتب سازی و ذخیره شدن آن‌ها استفاده کنید. از زبانه‌ی Online می‌توانید برای فعال سازی و پیکربندی اشتراک گذاری‌های آنلاین مثلاً در شبکه‌هایی مثل Flickr، فیسبوک و امثال آن استفاده کنید.

زبانه‌ی RAW خیلی شبیه به زبانه‌ی Photos است اما این زبانه بیشتر به چگونگی انتقال و ذخیره شدن فایل‌های RAW تمرکز دارد. اگر با فایل‌های RAW سر و کار دارید، خوب است بتوانید بین نحوه‌ی برخورد با تصاویر JPEG و RAW تفاوت قائل شوید. برای مثال اگر از یک رویداد عکاسی کرده‌اید و هر دو مدل تصاویر را لازم دارید تا بعداً بر روی فایل‌های RAW کار کنید، اما همین الان فایل‌های JPEG  را بر روی صفحه‌ی رویداد فیسبوک این مراسم آپلود کنید، می‌توانید از تنظیمات جریان کاری دوگانه استفاده کنید (تا فایل‌های RAW به کامپیوتر و فایل‌های JPEG به پلتفرم آن شبکه‌ی مجازی ارسال شود).

اگر دوربین شما از ضبط فیلم هم پشتیبانی می‌کند، زبانه‌ی Videos به شما اجازه می‌دهد تا همان پیکربندی‌هایی که پیشتر گفته شد را این بار به جای تصاویر، بر روی ویدیوها انجام دهید.

 

 

Eye-Fi View سرویسی است که خیلی‌ها فکر می‌کنند فقط پولی است، و چون نمی‌خواهند پولی خرج کنند از آن استفاده نمی‌کنند. اما این سرویس در واقع دو طرح دارد. طرح رایگان (که به شما اجازه می‌دهد تصاویرتان برای به اشتراک گذاری و پشتیبان گیری ساده‌تر تا هفت روز در فضای ابری نگه دارید) و پولی (که به قیمت سالانه‌ی ۴۹.۹۹ دلار به شما فضای ذخیره سازی نامحدود ارائه می‌دهد).

زبانه‌ی Notifications این امکان را به شما می‌دهد تا نوتیفیکیشن‌های ایمیل، SMS، فیسبوک و توئیتر را دریافت کنید، تا هر زمان که کارت Eye-Fiتان تصویری در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشت، شما مطلع شوید.

علامت گذاری جغرافیایی امکانی است که عقل فرمان می‌دهد تا از آن استفاده نکنیم. البته همه‌ی تصاویر Eye-Fi به طور پیشفرض با موقعیتی که عکس در آن گرفته شده علامت گذاری می‌شوند. برای فعال و غیرفعال کردن آن می‌توانید از گزینه‌های موجود در زبانه‌ی Geotagging استفاده کنید.

 

 

آخرین زبانه‌ی پیکربندی Transfer Mode است که دو ویژگی واقعاً مفید دارد. از بخش Selective Transfer می‌توانید انواع مختلف حالت‌های انتقال را تعیین کنید. Eye-Fi به طور پیشفرض همه‌ی عکس‌هایی که می‌گیرید را آپلود می‌کند. اگر در هنگام عکس گرفتن چندین عکس می‌گیرید که بهترین حالت ممکن را به دست آورید، در این صورت حجم و انرژی زیادی تلف می‌شود. با انتخاب عملکرد Protect از داخل تنظیمات دوربین می‌توانید تعیین کنید که با انتخاب شما حالت آپلود به صورت انتخابی تغییر یابد. با این کار هر تصویری که انتخاب کنید آپلود می‌شود، اما چیزهای باقی مانده برای انتقال دستی در دوربین باقی می‌مانند یا باید آن‌ها را پاک کنید.

از زبانه‌ی Endless Memory هم می‌توانید ویژگی نسبتاً (مفید و) جدیدی را پیدا کنید. زمانی که Endless Memory فعال است Eye-Fi به کندی شروع به حذف فایل‌های قدیمی می‌کند (فایل‌هایی که قبلاً با موفقیت به کامپیوتر شما منتقل شده‌اند). با این قابلیت تقریباً می‌تونید از هر چیزی که بخواهید عکس بگیرید، چون فضای بیشتری دارید.

با کمی صرف هزینه و چند دقیقه وقت به سادگی می‌توانید دوربین دیجیتال خود را به یک دوربین شبکه‌ای قادر به ارسال و دریافت بیسیم تبدیل کنید. آیا تا به حال تجربه‌ی استفاده از کارت‌های SD وای فای را داشته‌اید؟ دیدگاه‌های خود را در بخش نظرات با گویا آی تی در میان بگذارید.

منبع: howtogeek