چگونه متن وب سایت ها را بدون فرمت و استایل کپی کنیم؟

برای همه ما گاهی پیش آمده که بخواهیم متنی را از اینترنت برداریم و در جایی ذخیره کنیم. همین متنی که شما هم اکنون در حال خواندن آن هستید، با شمار زیادی فرمت بندی ها به این شکل در آمده تا شما بتوانید راحت تر آن را بخوانید. فرمت به افکت هایی گفته می شود که روی متن قرار می گیرد تا خوانایی آن بیشتر شود. مثلا بولد کردن، یا ایتالیک یا کج کردن متن، حتی زیر خط دار کردن یا خط دار کردن متن همه و همه از جمله فرمت هایی است که به متن اضافه می شود.

روش هایی برای ذخیره بدون فرمت متن ها وجود دارد که شما می توانید به تناسب وضعیتی که در آن هستید از آن استفاده کنید.

استفاده از نرم افزار WORD

حالا به هر دلیلی قصد دارید فرمت ها را از متن جدا کنید، و یک متن ساده داشته باشید که فقط محتوای آن برایتان مهم است. برای این کار می توانید نرم افزار WORD را باز کنید.

بعد یا قبل از اینکه نرم افزار WORD خود را باز کنید، متن مورد نظر را از وب سایت مورد نظر کپی کنید.

در صفحه سفید ورد راست کلیک کنید. از میان گزینه های PASTE سه گزینه به شما نمایش داده می شود:

کپی بدون استایل

اگر گزینه اول از سمت راست را انتخاب کنید، متن بدون هیچ گونه افکت و فرمتی PASTE خواهد شد.

اما یک روش ساده تر هم وجود دارد. ممکن است که شما بخواهید این متن کپی شده را مسقیما به وب سایت یا فایلی ببرید که اگر فرمت ها به همراه این متن باشند، در نظم فایل مقصد تداخل ایجاد می شود. در چنین شرایطی می توانید از یک افزونه کاربردی تر استفاده کنید.

Copy Plain Text 2

این یک افزونه کاربردی برای مرورگر فایرفاکس است که به شما اجازه می دهد بعد از نصب، متون موجود در اینترنت را با هر نوع فرمتی، تنها به صورت یک متن خام و بدون فرمت بندی، ذخیره و پیست کنید.

زمانی که شما این افزونه را نصب کنید، در میان گزینه های CONTEXT MENU یک گزینه خواهید داشت که مستقیما با انتخاب آن متن شما بدون فرمت خاصی ذخیره خواهد شد.

این موضوع را با هم تست می کنیم.

بعد از نصب افزونه Copy Plain Text 2، وارد یک صفحه از اینترنت شده و سعی می کنیم یک بخش از متن را کپی کنیم. هنگامی که متن را انتخاب کردیم، نوبت به راست کلیک و انتخاب گزینه کپی می شود:

Copy Plain Text 2

همانطور که مشاهده می کنید در کنار دکمه copy با عبارت دیگری به نام copy as plain text مواجه می شویم. اگر این گزینه را انتخاب کنید به راحتی می توانید متن را بدون فرمت بندی خاصی ذخیره کنید. نکته جالب تر اینکه می توانید از دکمه o به جای اینتر زدن روی این دکمه نیز استفاده کنید. اما بسیاری از افراد به استفاده از کلید ترکیبی کنترل + C عادت کرده اند. خبر خوب هم اینکه ذخیره متن بدون فرمت با کلید ترکیبی دیگری به صورت Ctrl+Shift+U وجود دارد.

Ctrl+Shift+U برای ذخیره متن بدون فرمت

در این افزونه و البته در بخش تنظیمات آن، یک سری امکانات وجود دارد که می توانید به طور دلخواه آن ها را تنظیم کنید و از آن ها استفاده کنید. مثلا شما می توانید تمام لاین ها و خطوط بین متون را حذف کنید یا اینکه اسپیس ها را به هنگام کپی کردن، حذف کنید. اما از همه مهم تر گزینه آخر است که به صورت زیر است:

Copy Plain Text 2

همانطور که ابتدا گفته شد، با راست کلیک کردن، برای کپی متن انتخاب شده شما با دو حالت از کپی روبرو هستید که یکی کپی مرسوم و دیگری کپی بدون فرمت است. حال اگر در بخش تنظیمات، در بخش Behavior، بر روی make as default COPY action تیک بزنید، دیگر خبری از دو گزینه کپی نخواهد بود بلکه دکمه کپی همیشگی و مرسوم تمام متن را به صورت بدون فرمت ذخیره خواهد کرد. این یک امکان فوق العاده برای کپی کار ها است..

نکته مهم دیگر اینکه شما بعد از نصب این افزونه می بایست یک بار مرورگر خود را ریستارت کنید. خود افزونه بعد از نصب از شما در خواست می کند که با فشردن دکمه ای این کار را کنید اما اگر این دکمه را مشاهده نکردید می توانید به راحتی با بستن و باز کردن مجدد مرورگر آن را ریستارت کنید و در نصب کامل افزونه تا انتها بروید.

برای نصب افزونه Copy Plain Text 2 برای مرورگر فایرفاکس کلیک کنید.

چگونه از iOS 10 به iOS 9 برگردیم؟

اگر به هر دلیلی می‌خواهید از iOS 10 به iOS 9 برگردید، بهتر است این کار را سریع‌تر انجام دهید. هر نسخه‌ی iOS توسط اپل امضا (تایید) می‌شود. با انتشار به‌روز رسانی‌های iOS، نسخه‌ی قبلی برای مدت کوتاهی امضا شده باقی می‌ماند. اما در نهایت این امضا توسط شرکت لغو شده و در نتیجه دیگر به صورت عادی نمی‌توانید آن را نصب کنید.

مهاجرت از ios 10 به ios 9

با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا نحوه‌ی بازگشت به iOS 9 را به شما آموزش دهیم.

فایل .ipsw

ابتدا باید فایلی به نام که [نام دستگاه].ipsw را پیدا کنید. اگر دستگاه شما آیفون باشد، نام فایل احتمالاً به شکل iPhone8,2_9.3.5_13G36_Restore.ipsw خواهد بود. برای پیدا کردن آن مراحل زیر را دنبال کنید.

۱. در پنجره‌ی Finder کلید Option را نگه داشته و از منو گزینه‌ی Go > Library را انتخاب کنید. (پوشه‌ی Library معمولاً مخفی است. اگر دکمه‌ی Option را نگه ندارید، گزینه‌ی Library ظاهر نخواهد شد.)

۲. پوشه‌ی iTunes را باز کنید.

۳. به دنبال پوشه‌ی آپدیت‌های نرم‌افزاری مرتبط با دستگاه خود بگردید. این پوشه مثلاً برای آیفون به صورت iPhone Software Updates است. آن را باز کنید.

۴. به دنبال یک فایل با نامی شبیه به این اسم بگردید. این همان فایلی است که امکان برگشتن به iOS 9 را به شما می‌دهد.

[yourdevice]_9.3.5_[firmwarenumber]_Restore.ipsw

۵. این فایل را در دسکتاپ کپی کنید.

اگر چنین فایلی نمی‌بینید، آن را از اینترنت دانلود کنید. بعضی از سایت‌ها (نظیر IPSW Downloads) این فایل‌ها را در اختیار شما قرار می‌دهند. فایل متناسب با خودتان را دانلود کرده و آن را در دسکتاپ ذخیره کنید.

مهاجرت از ios 10 به ios 9

نصب iOS 9

۱. دستگاه iOS خود را با استفاده از کابل به کامپیوتر وصل کنید.

۲. iTunes را اجرا نمایید.

۳. آیکن دستگاه را از گوشه‌ی سمت چپ بالای صفحه انتخاب کنید.

۴. از ستون سمت چپ بر روی زبانه‌ی Summary کلیک کنید.

۵. در پنجره‌ی اصلی، کلید Option را نگه داشته و بر روی دکمه‌ی Restore iPhone کلیک کنید.

۶. اکنون ممکن است با نمایش یک پیام از شما خواسته شود تا سرویس Find My iPhone را غیرفعال نمایید. برای انجام این کار به بخش تنظیمات گوشی رفته و سپس iCloud > Find My iPhone را انتخاب کنید. حالا دوباره مرحله‌ی ۵ را انجام دهید.

۷. پنجره‌ای برای انتخاب فایل باز می‌شود. در آن فایل مربوطه را از دسکتاپ انتخاب کنید.

۸. از شما درخواست تایید می‌شود. بر روی دکمه‌ی Restore کلیک نمایید.

مهاجرت از ios 10 به ios 9

حالا چند دقیقه صبر کنید تا فرآیند برگشت توسط آیتونز انجام شود. با پایان کار دستگاه شما دوباره iOS 9 را اجرا خواهد کرد.

به نظر شما چه قابلیت های ضعیف و یا آزار دهنده ای در ios 10 وجود دارد که شما را ناچار می کند به سیستم عامل قبلی مهاجرت کنید؟ نظرات خود را در مورد نقطه قوت ios 9 نسبت به نسخه جدید آن با ما در میان بگذارید و با انتشار این مطلب روی شبکه های اجتماعی، دیگران را از این فرصت مطلع کنید.

منبع: macworld.com

چگونه از iOS 10 به iOS 9 برگردیم؟

اگر به هر دلیلی می‌خواهید از iOS 10 به iOS 9 برگردید، بهتر است این کار را سریع‌تر انجام دهید. هر نسخه‌ی iOS توسط اپل امضا (تایید) می‌شود. با انتشار به‌روز رسانی‌های iOS، نسخه‌ی قبلی برای مدت کوتاهی امضا شده باقی می‌ماند. اما در نهایت این امضا توسط شرکت لغو شده و در نتیجه دیگر به صورت عادی نمی‌توانید آن را نصب کنید.

مهاجرت از ios 10 به ios 9

با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا نحوه‌ی بازگشت به iOS 9 را به شما آموزش دهیم.

فایل .ipsw

ابتدا باید فایلی به نام که [نام دستگاه].ipsw را پیدا کنید. اگر دستگاه شما آیفون باشد، نام فایل احتمالاً به شکل iPhone8,2_9.3.5_13G36_Restore.ipsw خواهد بود. برای پیدا کردن آن مراحل زیر را دنبال کنید.

۱. در پنجره‌ی Finder کلید Option را نگه داشته و از منو گزینه‌ی Go > Library را انتخاب کنید. (پوشه‌ی Library معمولاً مخفی است. اگر دکمه‌ی Option را نگه ندارید، گزینه‌ی Library ظاهر نخواهد شد.)

۲. پوشه‌ی iTunes را باز کنید.

۳. به دنبال پوشه‌ی آپدیت‌های نرم‌افزاری مرتبط با دستگاه خود بگردید. این پوشه مثلاً برای آیفون به صورت iPhone Software Updates است. آن را باز کنید.

۴. به دنبال یک فایل با نامی شبیه به این اسم بگردید. این همان فایلی است که امکان برگشتن به iOS 9 را به شما می‌دهد.

[yourdevice]_9.3.5_[firmwarenumber]_Restore.ipsw

۵. این فایل را در دسکتاپ کپی کنید.

اگر چنین فایلی نمی‌بینید، آن را از اینترنت دانلود کنید. بعضی از سایت‌ها (نظیر IPSW Downloads) این فایل‌ها را در اختیار شما قرار می‌دهند. فایل متناسب با خودتان را دانلود کرده و آن را در دسکتاپ ذخیره کنید.

مهاجرت از ios 10 به ios 9

نصب iOS 9

۱. دستگاه iOS خود را با استفاده از کابل به کامپیوتر وصل کنید.

۲. iTunes را اجرا نمایید.

۳. آیکن دستگاه را از گوشه‌ی سمت چپ بالای صفحه انتخاب کنید.

۴. از ستون سمت چپ بر روی زبانه‌ی Summary کلیک کنید.

۵. در پنجره‌ی اصلی، کلید Option را نگه داشته و بر روی دکمه‌ی Restore iPhone کلیک کنید.

۶. اکنون ممکن است با نمایش یک پیام از شما خواسته شود تا سرویس Find My iPhone را غیرفعال نمایید. برای انجام این کار به بخش تنظیمات گوشی رفته و سپس iCloud > Find My iPhone را انتخاب کنید. حالا دوباره مرحله‌ی ۵ را انجام دهید.

۷. پنجره‌ای برای انتخاب فایل باز می‌شود. در آن فایل مربوطه را از دسکتاپ انتخاب کنید.

۸. از شما درخواست تایید می‌شود. بر روی دکمه‌ی Restore کلیک نمایید.

مهاجرت از ios 10 به ios 9

حالا چند دقیقه صبر کنید تا فرآیند برگشت توسط آیتونز انجام شود. با پایان کار دستگاه شما دوباره iOS 9 را اجرا خواهد کرد.

به نظر شما چه قابلیت های ضعیف و یا آزار دهنده ای در ios 10 وجود دارد که شما را ناچار می کند به سیستم عامل قبلی مهاجرت کنید؟ نظرات خود را در مورد نقطه قوت ios 9 نسبت به نسخه جدید آن با ما در میان بگذارید و با انتشار این مطلب روی شبکه های اجتماعی، دیگران را از این فرصت مطلع کنید.

منبع: macworld.com

آموزش استفاده از NFC در اندروید

فناوری ارتباط در فاصله‌ی نزدیک یا به اختصار NFC برای تبادل اطلاعات بین دو دستگاه نزدیک به یکدیگر کاربرد دارد. اگر می‌خواهید تصویر، ویدیو یا فایل بفرستید، یا پرداخت پول داشته باشید، با استفاده از NFC کار شما خیلی راحت می‌شود. اما این فناوری چگونه کار می‌کند و ما چگونه می‌توانیم از آن استفاده کنیم؟ با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا هر آن چه را که در هنگام استفاده از NFC لازم است بدانید به شما بگوییم.

NFC چیست؟

NFC چیست؟

اسم این فناوری خود توضیحی در مورد نحوه‌ی کارکرد آن است. دو دستگاه مجهز به NFC دارید که اگر به یکدیگر نزدیک باشند می‌توانند از طریق این فناوری با هم ارتباطی برقرار کنند که به کمک امواج رادیویی انجام می‌شود.

از زاویه دید موبایلی، فناوری NFC به عنوان ابزاری برای اشتراک گذاری فایل یا داده استفاده می‌شود. استفاده در این شکل خاص از زمانی که گوگل اندروید ۴٫۰ بستنی حصیری و همچنین قابلیت Android Beam را معرفی کرد رایج شد. دستگاه‌ها با استفاده از NFC و Android Beam به سرعت می‌توانند با یکدیگر فایل رد و بدل کنند. علاوه بر این، وجود چیپ NFC بر روی دستگاه‌های اندرویدی آن‌ها را قادر به خواندن و نوشتن از یا بر روی تگ‌های NFC می‌کند.

NFC چیست؟

آیا دستگاه شما NFC دارد؟

با توجه به این که همه‌ی موبایل‌ها و تبلت‌ها NFC ندارند چگونه باید ببینیم که دستگاه ما مجهز به این فناوری است یا خیر؟ یکی از راه‌های بررسی این است که بر روی بدنه یا زیر قاب پشتی دستگاه به دنبال عبارتی مرتبط با این فناوری بگردیم. مثلاً در گوشی‌های سامسونگ می‌توانید عبارت Near Field Communication را بر روی پشت باتری دستگاه ببینید.

NFC چیست؟

در بعضی از دستگاه‌ها —خصوصاً دستگاه‌های Sony Xperia— علامت N را بر روی بدنه‌ی دستگاه می‌بینیم.

آیا دستگاه شما NFC دارد؟

اگر حوصله‌ی گشتن بر روی سخت‌افزار دستگاه را ندارید، می‌توانید مستقیماً به منوی تنظیمات بروید:

۱. از صفحه‌ی خانگی Settings را باز کنید.

۲. گزینه‌ی More را لمس نمایید.

۳. به سمت پایین اسکرول کنید تا در صورت پشتیبانی گزینه‌های NFC و Android Beam را ببینید.

فعال سازی NFC

فعال سازی NFC

اگر دستگاه شما مجهز به NFC است، برای استفاده از آن باید چیپ و قابلیت Android Beam را فعال کنید:

۱. به مسیر Settings > More بروید.

۲. سوئیچ NFC را لمس کنید تا فعال شود. با این کار Android Beam هم به طور خودکار روشن می‌شود.

۳. اگر Android Beam به طور خودکار فعال نشد، کافی است آن را لمس کرده و Yes را انتخاب کنید تا فعال شود.

قابلیت‌های NFC در وابستگی خاصی با Android Beam هستند. اگر Android Beam غیرفعال باشد، ممکن است نتوانید از برخی از ظرفیت‌های NFC استفاده کنید.

اشتراک گذاری داده از طریق NFC

زمانی که NFC فعال شد، برای ایجاد ارتباطی موفق و پایدار به نکات زیر توجه کنید:

  • هر دو دستگاه فرستنده و گیرنده باید NFC و Android Beam را فعال کرده باشند.
  • هیچ کدام از دستگاه‌ها نباید خاموش یا قفل باشند.
  • زمانی که دو دستگاه یکدیگر را شناسایی کردند، بازخورد صوتی و لرزشی دریافت می‌کنید.
  • پیش از شروع شدن ارتباط دستگاه‌ها را از یکدیگر جدا نکنید.
  • زمانی که فایل یا محتواها با موفقیت منتقل شدند، بازخورد صوتی دریافت می‌کنید.

اشتراک گذاری داده از طریق NFC

تاکنون قابلیت انتقال محتوا فقط محدود به فایل‌های کوچک بوده است. با این وجود می‌توانید فایل‌هایی مثل صفحات وب، موقعیت‌های نقشه و مخاطبان خود را بدون هیچ مشکلی بین دستگاه‌ها جابجا کنید.

انتقال محتوا

طرف نظر از این که می‌خواهید از تبلت یا موبایل به یکی از این دستگاه‌ها محتوا بفرستید، فرآیند انجام کار یکسان است:

۱. محتوایی که می‌خواهید به اشتراک بگذارید را باز کنید.

۲. پشت دو دستگاه را در کنار یکدیگر قرار دهید.

۳. منتظر بازخورد صوتی و لرزشی مبنی بر شناسایی دستگاه‌ها بمانید.

۴. به صفحه‌ی دستگاه فرستنده توجه کنید. عبارت Touch to beam در بالای صفحه ظاهر می‌شود.

۵. صفحه‌ی دستگاه فرستنده را لمس کنید تا با شنیدن یک صدا متوجه شروع فرآیند انتقال شوید.

۶. زمانی که انتقال کامل شد، یک صدای دیگر خواهید شنید. علاوه بر این یک نوتیفیکیشن هم دریافت می‌کنید.

اشتراک گذاری داده از طریق NFC

اپلیکیشنهای اشتراک گذاری

اپلیکیشن‌های اشتراک گذاری NFC فایل APK اپ را به اشتراک نمی‌گذارند. در عوض، دستگاه فرستنده صفحه‌ی پلی استور آن اپلیکیشن را با دستگاه دیگر به اشتراک می‌گذارد تا دستگاه گیرنده بلافاصله بتواند آن را دانلود کند.

اشتراک گذاری محتوا و اطلاعات وب

اشتراک گذاری صفحات وب از طریق NFC با ارسال خود صفحه‌ی وب انجام نمی‌شود. بلکه آدرس آن وبسایت را برای دستگاه دوم فرستاده می‌شود تا گیرنده آن را در مرورگر وب خود باز کند.

اشتراک گذاری محتوا و اطلاعات وب

اشتراک گذاری ویدیوهای یوتیوب

در مورد ویدیوهای یوتیوب هم از نظر فنی خود ویدیو به اشتراک گذاشته نمی‌شود. ولی ویدیوی مربوطه در اپلیکیشن یوتیوب دستگاه گیرنده باز می‌گردد.

اشتراک گذاری اطلاعات مخاطب

در به اشتراک گذاری مخاطب از طریق NFC هنگامی که دستگاه گیرنده چندین اکانت گوگل دارد، از کاربر پرسیده می‌شود که این مخاطب در کدام اکانت اضافه شود. در غیر این صورت اطلاعات مخاطب به طور خودکار ذخیره شده و اپلیکیشن Contacts هم آن را نشان می‌دهد.

اشتراک گذاری محتوا و اطلاعات وب

اشتراک گذاری تصاویر

همه‌ی دستگاه‌های مجهز به NFC امکان انتقال تصویر را ندارند. در مواردی که انتقال تصویر موفقیت آمیز است، دستگاه گیرنده نوتیفیکیشنی مبنی بر کامل شدن فرآیند انتقال دریافت می‌کند. و زمانی که آن نوتیفیکیشن را لمس کنید، تصویر منتقل شده باز خواهد شد.

استفاده از تگهای NFC

علاوه بر مواردی که گفته شد، با استفاده از NFC می‌توانید تنظیمات موبایل یا تبلت خود را هم با یک لمس پیکربندی کنید. کافی است دستگاه را در کنار یک تگ NFC برنامه ریزی شده قرار دهید.

یک تگ NFC در واقع یک چیپ NFC بدون انرژی کوچک است که به راحتی می‌توان آن را در پوسترها فیلم‌ها، کارت‌های تجاری، بطری‌های دارو، برچسب‌ها، مچ‌بندها، سرکلیدی‌ها، خودکارها و غیره جاسازی کرد. این ریزتراشه قادر به ذخیره سازی بسته‌های کوچکی از داده است که توسط دستگاه‌های مجهز به NFC قابل خواندن می‌باشد. تگ‌های مختلف NFC ظرفیت‌های ذخیره سازی متفاوتی دارند. شما می‌توانید انواع داده‌های مختلف یا حتی دستورات و تنظیماتی که امکان اجرا شدن داشته باشند را در یک تگ NFC ذخیره کنید.

اشتراک گذاری محتوا و اطلاعات وب

برای خواندن و نوشتن اطلاعات از یا درون این تگ‌ها به اپلیکیشن‌های مخصوص خواندن و نوشتن مثل Trigger که در گوگل پلی هم موجود است نیاز دارید. تگ‌هایی که با استفاده از این اپلیکیشن برنامه‌ریزی می‌شوند را فقط در دستگاه‌هایی می‌توان خواند که این اپلیکیشن در آن‌ها نصب شده باشد.

شما می‌توانید یک تگ NFC را برای اجرای وظایفی مثل باز کردن صفحات وب، پیکربندی تنظیمات تلفن، یا حتی ارسال پیامک برنامه‌ریزی کنید. بنابراین مثلاً می‌توانید تگی بنویسید که با رسیدن شما به اداره، موبایل‌تان را در حالت ویبره قرار دهد، وای فای را روشن کند و بلوتوث را هم خاموش نماید.

استفاده از تگ‌های NFC

با استفاده از اپلیکیشن Trigger می‌توانید تگ‌های NFC را کدگذاری و وظایف یا تنظیمات مثل موارد زیر را اجرا کنید:

  • تنظیمات Wi-Fi یا بلوتوث (شامل Airplane mode، سینک خودکار، خاموش یا روشن شدن GPS، خاموش یا روشن شدن اینترنت سیم کارت)
  • تنظیمات صدا (پروفایل صوتی، آهنگ زنگ، میزان صدای زنگ یا نوتیفیکیشن‌ها، صدای نوتیفیکیشن‌ها، میزان صدای فایل‌های رسانه‌ای، میزان صدای سیستم و هشدارها، و هشدار ویبره در هنگام زنگ خوردن)
  • تنظیمات نمایشی (روشنایی صفحه، چراغ نوتیفیکیشن، چرخش خودکار صفحه، مدت زمانی که طول می‌کشد تا صفحه خاموش شود)
  • رسانه‌های اجتماعی (توئیت کردن، پذیرش شدن (Check-in) از طریق سرویس‌هایی مثل Foursquare، فیسبوک، Google Latitude و Google Places)
  • پیام‌ها (سینک خودکار، ارسال ایمیل، نوشتن SMS، ارسال Glympse)
  • اپلیکیشن‌ها و میانبرها (باز کردن اپ، بستن اپ، باز کردن فعالیت، مکث، باز کردن URL/URI، متن گویا، مسیریابی)
  • چندرسانه‌ای (شروع یا توقف پخش فایل‌های رسانه‌ای، رفتن به فایل رسانه‌ای بعدی، پخش فایل رسانه‌ای قبلی)
  • هشدارها (تنظیم هشدار، تنظیم تایمر)
  • رویدادها (ایجاد رویداد، ایجاد مهرزمانی تقویم)
  • امنیت (فعال سازی لاک اسکرین)
  • برقراری تماس تلفنی
  • حالت‌های مخصوص موبایل‌ها سامسونگ (حالت مسدودسازی، حالت رانندگی، حالت ذخیره‌ی انرژی)
  • ایجاد وظایف Tasker

برای این که همه‌ی عملیات‌ها و وظایف انتخابی خود را درون تگ NFC ذخیره کنید، کافی است دکمه‌ی Save & Write را لمس نمایید. و برای اجرای عملیات یا وظایف فقط باید تگ را به پشت دستگاه نزدیک کنید.

پرداختهای موبایلی

NFC عموماً به خاطر پرداخت‌هایی که از طریق آن انجام می‌شود معروف است. اما هنوز می‌توانیم بگوییم که این روش تازگی دارد و خیلی‌ها آن را آزمایش نکرده‌اند. این سیستم به راحتی به مشکل می‌خورد و خیلی از فروشندگان هم هنوز از مبادلات مالی NFC پشتیبانی نمی‌کنند.

اگر می‌خواهید چیزهای بیشتری در مورد پرداخت‌های موبایلی بدانید، محبوب‌ترین سرویس‌های آن در سیستم عامل اندروید Android Pay و Samsung Pay است. احتمالاً به زودی مطالبی در مورد نحوه‌ی کارکرد این سیستم‌ها خواهیم نوشت.

پرداخت‌های موبایلی با ان اف سی

جمع بندی

اکثر دستگاه‌های اندرویدی موجود در بازار از فناوری NFC پشتیبانی می‌کنند، پس اکثر کسانی که این مطلب را مطالعه کردند می‌توانند از این قابلیت استفاده کنند. آیا شما هم نکته‌ای برای افزودن دارید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

 

منبع: androidauthority.com

۵ نمونه از کاربردهای مفید اسمارت‌فون‌ها

5 کاربرد مهم اسمارت‌فون که کارایی شما را بهبود می‌دهد

امروزه بسیاری از مردم، اسمارت‌‌فون‌ها را مقصر اصلی بیماری‌های شایع می‌دانند. بر طبق منابع مختلف، میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا به گوشی‌های خود چنان وابسته شده‌اند که زندگی واقعی را رها کرده و جذب زندگی مجازی شده‌اند. هرچند این اسمارت‌‌فون‌ها هستند که ما را بیش از هر زمانی فعال‌تر کرده‌اند. نکته مهم، چگونگی استفاده از اسمارت‌فون است نه حذف آن. در این مقاله به چند نمونه از کاربردهای مفید اسمارت‌فون‌ها می‌پردازیم:

۱- در هر موقعیتی کار کنید

با استفاده از اینترنت همراه‌‌ و بهره‌مندی از حافظه‌های ابری می‌توانید به راحتی کار کنید. سرویس حافظه ابری گوگل‌درایو برای آیفون و اندروید در دسترس بوده و از قابلیت تولید و ویرایش اسناد برخوردار است. به این ترتیب شما برای انجام کارهایتان لزوما به کامپیوتر و وای‌فای نیازی پیدا نمی‌کنید.

دیگر برنامه‌ها مثل اورنوت (Evernote) و دراپ‌باکس، قابلیت هماهنگی با تمام دستگاه‌ها را دارند، بنابراین شما نگران ذخیره کردن و به همراه داشتن فایل‌ها‌ی بزرگ و یادداشت‌ها نخواهید بود. ممکن است نگران عدم دسترسی به سیگنال اینترنت برای استفاده از برنامه‌های ابری باشید، اما خوشبختانه اسمارت‌فون‌ها می‌توانند اطلاعات ذخیره شده در این نرم افزارها را بصورت آماده و آفلاین، در یک چشم بر هم زدن در اختیارتان قرار دهند.

۲- حمل آسان هرآنچه نیاز دارید

اسمارت‌فون‌ها می‌توانند هرآنچه نیاز دارید را در یک فضای کوچک ذخیره کنند. به ‌جای یادداشت‌برداری با خودکار و کاغذ می‌توانید به‌سادگی از اطلاعات عکس بگیرید و به‌ جای جمع کردن تعداد زیادی کارت ویزیت با گرفتن عکس، تمامی آن‌ها را در لیست مخاطبان گوشی‌تان ذخیره کنید.

در بسیاری از کشورها می‌توانید پرداخت‌های خود را با اپلیکیشن‌هایی چون Squarecash، Apple Pay و Google Wallet به راحتی انجام دهید و دیگر نیازی به حمل پول نقد یا کارت‌های بانکی ندارید.

۳- برای هر روزتان برنامه ریزی کنید

با اسمارت‌فون‌ها به هرآنچه برای برنامه‌ریزی نیاز دارید، دسترسی دارید. اپلیکیشن تقویم، به همراه ویژگی اطلاع رسانی تایمردار و جی‌پی‌اس، می‌تواند به شما در مدیریت تمام ملاقات‌های کاری کمک کند.

می‌توانید بلیط هواپیما، قطار و اتوبوس را با استفاده از اسمارت‌فون تهیه کنید. همچنین از این امکان برخوردارید که صندلی‌تان را در سینما، تئاتر و سالن کنسرت رزرو کرده، تاکسی خبر کنید یا حتی غذا سفارش دهید. بسیاری از شرکت‌ها حتی اپلیکیشن مخصوص به خود را برای انجام خدمات اینترنتی، توسعه داده‌اند.

۴- در چرخه بمانید

امروز دیگر هر‌کسی می‌تواند با اسمارت‌فون خود از طریق ایمیل، شبکه‌های اجتماعی، تماس صوتی و پیامک، با دنیا در ارتباط باشد و به اطلاعات روز دسترسی داشته باشد. آیفون می‌تواند طوری تنظیم شود که بدون نیاز به باز کردن ایمیل، هر نیم ساعت یا طبق هر بازه زمانی که بخواهید، ایمیل‌های جدیدتان را چک کند.

۵- می‌توان کار‌ها را سریع‌تر انجام داد

هر اسمارت‌فون می‌تواند زمان انجام هر کاری را کاهش دهد. دیگر همانند گذشته لازم نیست برای چک کردن ایمیل به آن وارد شوید و فقط کافیست به قسمت اطلاع‌رسانی گوشی خود نگاهی بیندازید. دیگر نیازی به تایپ کردن کلمات نیست. متن‌ها را می‌توانید با صحبت کردن به رشته تحریر بیاورید. با استفاده از اپلیکیشن‌های مختلف که روز به روز پیشرفته‌تر می‌شوند می‌توان بسیاری از کارها را سریع‌تر انجام داد. بنابراین اسمارت‌فون‌ها نه تنها مفید هستند بلکه در‌صورت استفاده درست می‌توانند در بازدهی روزانه شما تاثیر زیادی داشته باشند.

نوشته ۵ نمونه از کاربردهای مفید اسمارت‌فون‌ها اولین بار در پدیدار شد.

آموزش راه‌اندازی و شخصی‌سازی دستیار گوگل در گوشی‌های Pixel

آموزش راه‌اندازی و شخصی‌سازی دستیار گوگل در گوشی‌های Pixel

هنگامی که Google Assistant به طور رسمی فعالیت خود را آغاز کرد، هنوز گوشی‌های Pixel این کمپانی تولید نشده بودند تا بتوان دریافت که گوگل چه قابلیت‌ها و امکانات جالبی را در قالب این برنامه می‌تواند به کاربران خود ارایه کند.

دستیار گوگل موارد استفاده بسیاری دارد. صبح که از خواب بر‌می‌خیزید می‌توانید با استفاده از آن خلاصه‌ای از اخبار روزانه را دریافت کنید. شب نیز هنگام خواب به راحتی می‌توانید برای بیدار شدن در روز بعد یک زنگ هشدار تنظیم نمایید. این تمام ماجرا نیست، در تمام طول مدت بین این دو زمان، یعنی از صبح تا شب، می‌توانید تقریبا همه فعالیت‌های خود را با استفاده از Google Assistant برنامه‌ریزی و مدیریت کنید. به منظور استفاده هر چه بهتر از دستیار گوگل بهتر است به همه ویژگی‌ها و تنظیمات آن آگاهی داشته باشید. با ما همراه باشید تا شما را با این ویژگی‌ها بیشتر آشنا کنیم.

راه‌اندازی دستیار گوگل بر روی گوشی‌های Pixel

Google Assistant در گوشی‌های Pixel و Pixel XL به صورت پیش‌فرض فعال است و از طریق نگه داشتن دکمه Home قابل دسترسی است. اگر تنظیمات صوتی گوشی را فعال کرده باشید می‌توانید با بیان عبارت “OK Google” به دستیار گوگل وارد شوید.

  1. دکمه Home گوشی را برای چند ثانیه نگه دارید تا Google Assistant باز شود.
  2. در صفحه باز شده (صفحه Meet your personal Google Assistant) بر روی گزینه Continue کلیک کنید.
  3. در صفحه بعدی روی گزینه “Yes, I’m in” کلیک کنید تا مجوز‌های لازم صادر گردد.

 

 

به همین سادگی. همچنین اگر بخواهید تنظیمات مربوط به فعال‌سازی صوتی را انجام دهید، فقط کافی است سه بار بگویید “OK Google”.

تغییر حساب کاربری مورد استفاده توسط Google Assistant

اگر بیش از یک حساب کاربری فعال بر روی گوشی خود دارید، حتما به این نکته توجه داشته باشید که حساب کاربری متصل به دستیار گوگل دقیقا همان حسابی باشد که شما می‌خواهید. دستیار گوگل قادر است تا اطلاعات را از Gmail ،Google Photos و سایر سرویس‌های گوگل واکشی کند و این کار را به خوبی مرور‌گر کروم انجام می‌دهد. بنا‌بر آنچه گفته شد، شما نیز همچون اکثر کاربران می‌خواهید که حساب کاربری اصلی‌تان به Google Assistant وصل باشد.

اگر بطور تصادفی یک حساب کاربری اشتباه را در دستیار گوگل تنظیم کرده‌اید یا قصد دارید بین حساب کاربری جاری و یک حساب دیگر جابجا شوید، این کار بسیار ساده است. کافی است مراحل زیر را دنبال کنید.

  1. دکمه Home را چند ثانیه نگه دارید تا Google Assistant باز شود.
  2. روی دکمه منو (سه نقطه زیر هم) که در گوشه بالا و سمت راست صفحه جاری وجود دارد کلیک کنید.
  3. گزینه Accounts را انتخاب کنید.
  4. بر روی حسابی که قصد استفاده از آن را دارید کلیک کنید.

 

همانطور که مشاهده شد، جابجایی بین حساب‌ها نیز بسیار ساده است. نکته قابل توجه این است که برای این منظور از راه‌اندازی سریع سیستم (Quick Setup) اجازه دسترسی به مجوز‌های مورد نیاز را صادر کنید.

شخصی‌سازی و اعمال تنظیمات مربوط به My Day

دستیار گوگل خلاصه‌ای از اطلاعات مورد نیازی که هر کاربر در شروع روز باید بداند را در اختیارش قرار می‌دهد. اطلاعاتی از قبیل پیش‌بینی وضعیت هوا، یاد‌آور‌های تقویم و پیش‌نمایشی از سفر‌های کاری. اگر به همه این اطلاعات نیاز ندارید، می‌توانید بسته به سلیقه و نیاز خود تنظیمات مربوط به قسمت My Day را شخصی‌سازی کنید.

  1. دکمه Home را چند ثانیه نگه دارید تا Google Assistant باز شود.
  2. روی دکمه منو (سه نقطه زیر هم) که در گوشه بالا و سمت راست صفحه جاری وجود دارد کلیک کنید.
  3. گزینه Settings را انتخاب کنید.

  1. روی My Day کلیک کنید.
  2. از طریق چک باکس‌های موجود در قسمت My Day summary، تنظیمات دلخواه خود را اعمال کنید.
  3. همچنین می‌توانید از طریق گزینه My Day summary ends with … مشخص کنید که خلاصه اطلاعات ارایه شده به شما با چه چیز پایان یابد.

 

تنظیم منابع اخبار در Google Assistant

دستیار گوگل با استفاده از سرویس‌های خبری، به شما این امکان را می‌دهد تا از خبر‌های روز در سرتاسر دنیا مطلع شده و بروز باشید. همچنین اخبار رادیویی را از منابع قابل اعتماد دریافت کرده و به کاربر اجازه می‌دهد که پس از اطلاع از خلاصه کار‌های روزانه به اخبار منتشر شده در رادیو نیز گوش دهد. این قابلیت با بیان عبارت “OK Google, listen to news” قابل دسترسی است. احتمالا این ویژگی برای شما نیز ارزشمند است و قصد استفاده از آن را دارید. با دنبال کردن مراحل زیر می‌توانید تنظیمات مربوط به این قسمت را انجام داده و آن را بسته به سلیقه و نظر خود، شخصی‌سازی نمایید.

  1. دکمه Home را چند ثانیه نگه دارید تا Google Assistant باز شود.
  2. روی دکمه منو (سه نقطه زیر هم) که در گوشه بالا و سمت راست صفحه جاری وجود دارد کلیک کنید.
  3. گزینه Settings را انتخاب کنید.

 

 

  1. بر روی گزینه News کلیک کنید.
  2. گزینه Customize را انتخاب کنید.
  3. انگشت خود را روی صفحه به سمت بالا بکشید تا لیست منابع خبری موجود در لیست را مشاهده کنید.

 

 

  1. منابع خبری مورد نظر خود را انتخاب کنید.
  2. به صفحه قبل برگردید. در این صفحه لیست منابع خبری که انتخاب کرده‌اید و می‌خواهید به آن‌ها گوش دهید قابل مشاهده هستند.

 

 

تغییر نام مستعار (Nickname) در Google Assistant

دستیار گوگل به صورت پیش‌فرض شما را با نام اصلی خودتان صدا می‌زند، ولی می‌توانید با اعمال تنظیمات زیر از یک نام دیگر برای این منظور استفاده نمایید.

  1. دکمه Home را چند ثانیه نگه دارید تا Google Assistant باز شود.
  2. روی دکمه منو (سه نقطه زیر هم) که در گوشه بالا و سمت راست صفحه جاری وجود دارد کلیک کنید.
  3. گزینه Settings را انتخاب کنید.

 

 

  1. به پایین صفحه جاری بروید.
  2. گزینه Personal info را انتخاب کنید.
  3. بر روی گزینه Nickname کلیک کنید.

 

 

 

  1. بر روی آیکون مربوط به ویرایش نام که در کنار نام شما قرار دارد کلیک کنید.
  2. نام دلخواه خود را در این قسمت وارد نمایید.
  3. تغییرات را با کلیک بر روی گزینه OK ذخیره کنید.

اگر از نحوه تلفظ نام خود توسط دستیار گوگل رضایت ندارید، می‌توانید از طریق دکمه رادیویی “Spell it out” در زیر قسمت “Pronunciation”، نحوه تلفظ نام را تغییر دهید.

 

اجازه نمایش کلمات توهین‌آمیز

دستیار گوگل به صورت پیش‌فرض تمام واژه‌های توهین‌آمیز را سانسور می‌کند. اگر با این مسئله مشکلی ندارید، می‌توانید این قابلیت را به سادگی غیر‌فعال نمایید.

  1. دکمه Home را چند ثانیه نگه دارید تا Google Assistant باز شود.
  2. روی دکمه منو (سه نقطه زیر هم) که در گوشه بالا و سمت راست صفحه جاری وجود دارد کلیک کنید.
  3. گزینه Settings را انتخاب کنید.

 

 

  1. به پایین صفحه جاری بروید.
  2. گزینه Voice را انتخاب نمایید.
  3. در قسمت “Block offensive words” می‌توانید این ویژگی را غیر‌فعال کنید.

 

 

مشاهده تاریخچه فعالیت‌ها

Google Assistant جستجو‌های انجام شده توسط کاربر را ذخیره می‌کند. گوگل تضمین می‌کند که این اطلاعات به صورت شخصی و کاملا امن نگه‌داری می‌شوند. می‌خواهید تاریخچه فعالیت‌های خود را به همراه جزییات آن مشاهده کنید؟ از قسمت تنظیمات دستیار گوگل می‌توانید به این بخش دسترسی پیدا کنید.

  1. دکمه Home را چند ثانیه نگه دارید تا Google Assistant باز شود.
  2. روی دکمه منو (سه نقطه زیر هم) که در گوشه بالا و سمت راست صفحه جاری وجود دارد کلیک کنید.
  3. گزینه Settings را انتخاب کنید.

 

 

  1. با انتهای صفحه جاری بروید.
  2. بر روی گزینه My Activity کلیک کنید.

 

 

همچنین با کلیک بر روی گزینه “details” اطلاعات بیشتری در مورد فعالیت‌های انجام گرفته در اختیار کاربر قرار می‌گیرد. اگر این جزییات شما را نمی‌پسندید، با انتخاب گزینه “Activity Controls” تنظیمات مورد نظر خود را اعمال کنید.

نوشته آموزش راه‌اندازی و شخصی‌سازی دستیار گوگل در گوشی‌های Pixel اولین بار در پدیدار شد.

چگونه از شبکه وای‌فای خود محافظت کنیم؟

چگونه از شبکه وای‌فای خود محافظت کنیم؟

امنیت نامناسب برای شبکه‌ی Wi-Fi خانگی مثل باز گذاشتن قفل در خانه‌تان هنگام مسافرت است. البته که ممکن است این وضع هفته‌ها ادامه پیدا کند و اتفاق بدی نیافتد، اما یک غریبه می‌تواند روی تختتان بخوابد، از غذاهای یخچالتان استفاده کند و تلویزیون جدیدتان را بدزدد. حفاظت از شبکه‌ Wi-Fi از افتادن اطلاعات شخصیتان در دست افراد غیرقابل اعتماد جلوگیری می‌کند و بر خلاف تصور برخی افراد آنقدرها هم کار مشکلی نیست.

رمزعبور پیش‌فرض را تغییر دهید

بعضی از تولیدکنندگان روتر اسم شبکه و رمزعبور ادمین استاندارد دارند و بعضی این اطلاعات را روی هر دستگاه چاپ می‌کنند. ترکیب دقیق این می‌تواند از دستگاهی به دستگاه دیگر متفاوت باشد، اما با این حال یک هکر به آسانی با یک جستجوی ساده در اینترنت می‌تواند به آن دسترسی پیدا کند. هنگامی که شبکه‌تان را تنظیم می‌کنید، SSID را به اسمی که برای خودتان به آسانی قابل تشخیص است تغییر دهید و رمزعبوری قوی انتخاب نمایید. این اولین و مؤثرترین قدم برای دفاع در برابر هکرها است.

SSID شبکه را پنهان نکنید

روتر شما به طور پیش‌فرض اسم شبکه را در فضای اطراف نمایان می سازد تا دستگاه‌ها بتوانند آن را تشخیص بدهند و به شبکه متصل شوند. اما بر خلاف باور عمومی، غیر فعال کردن این امکان از دسترسی هکرها به شبکه شما جلوگیری نمی‌کند. با این کار شما تنها شبکه را پنهان می‌کنید و در صورتی که تنظیمات امنیتی دیگری وجود نداشته باشد، شبکه در برابر حملات آسیب‌پذیر خواهد بود. در حقیقت غیرفعال کردن نمایش SSID ممکن است در بعضی سیستم‌ها باعث اختلال شود.

فایروال را فعال کنید

فایروال روتر مثل یک نگهبان از شبکه و ترافیک روتر محافظت می‌کند. اشتراک فایل و اشتراک پرینتر را در تنظیمات فایروال غیرفعال کنید. Stealth Mode یا حالت پنهان روتر را فعال نمایید تا ترافیک ICMP مسدود شود. با این کار هکرها نمی‌توانند به اطلاعات شما دست پیدا کنند یا شبکه را برای نقاط ضعف در تنظیمات بررسی نمایند. بهترین راه برای اطمینان از عملکرد فایروال این است که به آن نفوذ پیدا کنید. برای این کار می‌توانید از ShieldsUP! یا نرم‌افزارهای مشابه استفاده کنید.

میان‌افزار روتر را به طور مرتب به روز رسانی کنید

شرکت‌های تولید‌کننده با ارایه آپدیت‌های امنیتی، دستگاه‌ها را در برابر آسیب‌پذیری‌ها و تهدیدهای جدید امن نگه می‌دارند. در صورتی که روترتان از نرم‌افزاری برای آپدیت خودکار استفاده نمی‌کند، هر از چند گاهی سایت تولیدکننده را برای آپدیت‌های جدید چک کنید. این کار عملکرد روتر را در بهترین حالت نگه می‌دارد و مشکلات امنیتی جدید را از بین می‌برد.

نکات دیگر برای امنیت وای‌فای

  • از رمزعبورهای آسان و ضعیف مثل شماره تلفن یا تاریخ تولید و همچنین رمزعبوری بیش از حد پیچیده استفاده نکنید. همچنین می‌توانید از اپ‌های مدیریت پسورد روی موبایل استفاده کنید. به عنوان مثال اپلیکیشن LINKSYS Smart Wi-Fi امکانات متعددی برای تنظیمات امنیتی روتر های LINKSYS در اختیار قرار می گذارد.
  • آپدیت‌ها برای امنیت تمام دستگاه‌ها و نرم‌افزارها مهم هستند. مرورگر وب، فایروال کامپیوتر و آنتی ویروس خود را به روز نگه دارید.
  • از بین تمام استانداردهای رمزگذاری Wi-Fi، پروتکل امنیتی WPA2 امن‌ترین است.
  • یک شبکه مجزا برای مهمانان بسازید تا از دسترسی دیگران به شبکه اصلی و کامپیوترهای متصل به آن جلوگیری کنید. شبکه مهمان باید SSID و رمزعبوری متفاوت داشته باشد.
  • از فیلتر MAC address استفاده نکنید. این روش تنها به دستگاه‌هایی با MAC address ثبت شده اجازه دسترسی به شبکه را می‌دهد. این روش در نگاه اول به نظر امن می‌آید، اما جعل MAC address کار دشواری نیست و علاوه بر آن، این فیلتر می‌تواند باعث تاخیر و مشکلات اتصال در شبکه شود.

نوشته چگونه از شبکه وای‌فای خود محافظت کنیم؟ اولین بار در پدیدار شد.

۷ راه عملی برای آزادسازی فضای هارد دیسک در ویندوز

7 راه عملی برای آزادسازی فضای هارد دیسک در ویندوز

با این که فضای هاردها با پیشرفت تکنولوژی روز به روز بزرگ و بزرگ تر می شوند؛ اما با این وجود این طور به نظر می رسد که آن ها اغلب پر شده و لبریز هستند و این مستقل از حجم هاردها است.

این موضوع درباره درایو حالت جامد (SSD) که فضای کمتری نسبت به هاردهای معمولی دارند حتی بیشتر هم صدق می کند. اگر کمبود فضای هارد دیسک موجب آزار شما شده است، این ترفندها به شما کمک می کند تا با حذف برنامه ها و فایل های مهم و اطلاعات بی اهمیت که هارد دیسک شما را به ریخته کرده است، فضای لازم را در هارد دیسک خود آزاد کنید.

در این مقاله ۷ راه عملی برای آزادسازی فضای هارد دیسک در ویندوز را بیان می کنیم که با به کارگیری این روش ها به سادگی فضای مورد نیاز خود را در هارد دیسک ایجاد می کنید.

خالی کردن فضای دیسک با روش آسان CleanMyPC

خالی کردن فضای دیسک با روش آسان CleanMyPC
اگر شما می خواهید کامپیوترتان را پاکسازی کنید و فضای دیسک شما با یک روش آسان خالی شود. CleanMyPC یک ابزار خیلی خوب برای انجام این کار به سادگی است و به طور خودکار کامپیوتر شما را پاک و تمیز نگه خواهد داشت.
برای دانلود CleanMyPC اینجا کلیک کنید.

راه های آزادسازی فضای هارد دیسک

راه اول برای آزادسازی فضای هارد دیسک: اجرای پاکسازی دیسک یا Disk Cleanup

ویندوز شامل یک ابزار داخلی برای حذف فایل های موقت و داده های بی اهمیت است. برای دسترسی به این ابزار، بر روی درایوهای هاردتان در پنجره My Computer کلیک راست کرده و
Properties را انتخاب کنید. (روش دیگراین است که شما می توانید Disk cleanup را در منوی استارت ویندوز جستجو کنید.)

راه اول برای آزادسازی فضای هارد دیسک: اجرای پاکسازی دیسک یا Disk Cleanup

بر روی دکمه Disk Cleanup در پنجره Properties دیسک کلیک کنید.

راه اول برای آزادسازی فضای هارد دیسک: اجرای پاکسازی دیسک یا Disk Cleanup

نوع فایل‌هایی را که قصد دارید حذف کنید را انتخاب کرده و روی ok کلیک کنید. این شامل فایل ‌های موقتی، فایل ‌های درون سطل آشغال و فایل ‌های بی‌ اهمیت دیگر می ‌شود.

همچنین شما می‌توانید فایل‌های سیستمی را که در این لیست ظاهر نمی شوند را هم پاک کنید. اگر شما قصد حذف فایل های سیستم را دارید کافیست روی Cleanup system files کلیک کنید.

راه اول برای آزادسازی فضای هارد دیسک: اجرای پاکسازی دیسک یا Disk Cleanup

بعد از این که این کار را انجام دادید، شما می توانید روی دکمه more options کلیک کنید و از دکمه Cleanup موجود در بخش system restore and shadow copies، data restore، سیستم را پاک کنید. با این دکمه همه چیز حذف شده؛ اما Data restore اخیر باقی می ماند. پس قبل از استفاده از آن، مطمئن شوید که کامپیوتر شما به درستی کار می کند – شما دیگر قادر به استفاده از restore های قدیمی سیستم نخواهید بود –

راه اول برای آزادسازی فضای هارد دیسک: اجرای پاکسازی دیسک یا Disk Cleanup

راه دوم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: حذف برنامه های کاربردی که فضای زیادی اشغال می کنند

حذف برنامه ها، فضا را آزاد خواهد کرد؛ اما برخی از برنامه ها فضای بسیار کمی مصرف می کنند. از قسمت Program and features در کنترل پنل، شما می‌توانید روی ستون سایز کلیک کنید تا ببینید که چقدر فضا هر برنامه نصب شده، بر روی کامپیوتر شما مصرف کرده است. ساده ترین راه برای دستیابی به این بخش این است که Uninstall programs را در منوی استارت جستجو کنید.

اگر شما این ستون را نمی‌ بینید، بر روی گوشه راست بالای لیست، روی دکمه Option کلیک کنید و Details view را انتخاب کنید. توجه داشته باشید که این همیشه دقیق نیست. مقدار فضایی که برخی برنامه ها مصرف می کنند، گزارش نمی شود. ممکن است برنامه ‌ای فضای زیادی از هارد را مصرف کرده باشد؛ اما در این بخش هیچ اطلاعاتی از آن در ستون سایز نباشد.

راه دوم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: حذف برنامه های کاربردی که فضای زیادی اشغال می کنند
اگر شما از ویندوز ۱۰ استفاده می‌کنید، می‌توانید با PC Setting جدید را باز کرده و به مسیر System -> Apps & features بروید.

راه دوم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: حذف برنامه های کاربردی که فضای زیادی اشغال می کنند

این اجازه را به شما خواهد داد که برنامه های ویندوز استور یا برنامه های کاربردی منظم را حذف کنید. البته شما اگر بخواهید هنوز هم می توانید حذف برنامه های منظم را در کنترل پنل قدیمی باز کنید.

راه سوم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: تجزیه و تحلیل هارد درایو

برای پیدا کردن دقیق مقدار فضایی که هر برنامه در هارد دیسک شما اشغال کرده است، شما می توانید از یک برنامه آنالیز هارد دیسک استفاده کنید. این برنامه های کاربردی هارد دیسک شما را اسکن کرده و فایل ها و فولدرهایی که فضای زیادی را گرفته اند را نمایش می دهد. برنامه های برنامه های زیادی برای تجزیه و تحلیل دیسک سخت وجود دارد؛ اما ما می خواهیم برای شروع برنامه آنالیز هارد دیسک WinDirStat را امتحان کنیم.

WinDisStat پس از اسکن سیستم شما ، فولدرها و نوع های فایل و فایل‌هایی را که بیشترین فضا را در هارد مصرف کرده اند را نشان می‌دهد. فقط فایل ‌های شخصی را حذف کنید و مطمئن شوید که فایل ‌های سیستمی مهم را حذف نکرده اید. اگر در فولدر Program Files، فولدر برنامه ای را دیدید که مقدار زیادی از فضای شما را مصرف می کند، می‌توانید آن برنامه را حذف کنید – WinDirStat می تواند به شما بگوید که چه مقدار فضا یک برنامه‌ مصرف می کند، حتی اگر در بخش Program and Features کنترل پنل نیز میزان فضای مصرفی آن برنامه مشخص نباشد.

راه سوم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: تجزیه و تحلیل هارد درایو
راه چهارم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: پاک کردن فایل ‌های موقت

ابزار Disk Cleanup ویندوز، ابزاری مفید است؛ اما فایل ‌های موقت استفاده شده توسط برنامه‌ های دیگر را حذف نمی ‌کند. به عنوان مثال، حافظه های پنهان مرورگر فایر فاکس یا گوگل کروم را پاک نمی ‌کند که می تواند چند گیگابایت از فضای هارد دیسک را مصرف کنند (حافظه پنهان مرورگرهای شما از فضای هارد دیسک استفاده می کنند تا وقتی وب سایت ها در آینده می خواهند به اطلاعات دسترسی پیدا کنند در زمان صرفه جویی کنند؛ اما زمانی که هارد دیسک شما پر شده و به فضا نیاز دارد این فایل ها را می توان حذف کرد.)

برای پاک کردن پویای فایل ‌های موقت و بلا استفاده، برنامه CCleaner را امتحان کنید. می توانید CCleaner را از این جا دانلود کنید و امتحان نمایید. برنامه CCleaner همه فایل های موقت و بلااستفاده که برنامه های گوناگون ایجاد کرده اند را پاک می کند و علاوه بر این فایل‌های ویندوزی که Disk Cleanup به آن ها دسترسی ندارد را پاک می‌کند.

راه چهارم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: پاک کردن فایل ‌های موقت

راه پنجم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: پاک کردن فایل ‌های تکراری

شما می توانی از یک برنامه کاربردی فایل تکراری یاب استفاده کنید تا هارد دیسک شما را برای یافتن فایل های تکراری اسکن کند تا فایل هایی را که غیرضروری هستند را حذف کنید. ما با استفاده از VisiPics می توانیم عکس های تکراری را بیابیم و حذف کنیم.

این ابزار رایگان است. یا اگر هزینه برای شما اهمیت ندارد می توانید با پرداخت چند دلار از برنامه Duplicate Cleaner Pro استفاده کنید. این ابزار نه تنها دارای یک رابط کاربری بهتری است بلکه ویژگی های زیادی دارد که به شما کمک می کند تا فایل های تکراری را یافته و حذف کنید.

راه پنجم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: پاک کردن فایل ‌های تکراری

راه ششم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: میزان فضای استفاده شده برای System Restore را کاهش دهید

اگر System Restore ها برای نقاط Restore فضای زیادی از هارد درایو را اشغال می کنند شما می توانید میزان فضای هارد دیسک اختصاص یافته به system restore ها را کاهش دهید. system restore قابلیتی در ویندوز است که با کمک آن می توان تنظیمات جاری سیستم عامل و فایل های آن را به حالت قبل تغییر داد. اگر شما فکر می کنید این فایل ها فضای زیادی از دیسک شما را اشغال کرده است و مطمئن هستید که سیستم تان مشکلی نخواهد داشت می توانید مقداری از این فایل ها را حذف کنید.

راه ششم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: میزان فضای استفاده شده برای System Restore را کاهش دهید
راه هفتم برای آزادسازی فضای هارد دیسک: گزینه‌ های بحرانی

قطعا این ترفند ها مقداری از فضا را ذخیره خواهد کرد؛ اما این ترفند ‌ها، ویژگی های مهم ویندوز را غیرفعال خواهد کرد. ما استفاده از هیچ کدام از آن ها را توصیه نمی ‌کنیم، اما اگر شما به شدت نیاز به فضای دیسک دارید، آن ها می توانند کمک کنند.

غیرفعال کردن Hibernation : وقتی شما سیستم خود را hibernate می کنید، آن محتویات Ram را روی هارد درایو شما ذخیره می ‌کند. این کار این امکان را می دهد که آن بدون استفاده هیچ نیرویی ذخیره کند وقتی دفعه بعد شما کامپیوترتان را بوت کنید، محتویات به جای قبلی یعنی Ram بر می گردد. سیستم محتویات Ram شما را در آدرس C:\hiberfil.sys ذخیره می کند. شما برای صرفه جویی در فضای دیسک می توانید hibernate را کاملا از کار انداخته و فایل ها را حذف کنید.

غیرفعال کردن System Restore : اگر کاهش مقدار فضای مورد استفاده توسط System Restore برای شما ، به اندازه کافی نبود. شما می توانید به طور کاملSystem Restore ها را از کار بیندازید. البته قبل از این کار این هشدار را به شما می دهیم که اگر بدشانس باشید و سیستم شما دچار مشکل شود، شما برای بازیابی سیستم خود به حالت قبل به System Restore نیاز خواهید داشت.

منبع: howtogeek

نوشته ۷ راه عملی برای آزادسازی فضای هارد دیسک در ویندوز اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

۷ نکته‌ای که درباره هواپیماها نمی‌دانستید

۷ نکته‌ای که درباره هواپیماها نمی‌دانستید

هواپیماها پس از پیدایش توسط برادران رایت دستخوش تغییرات بسیاری شده‌اند. چیزی که آن‌‌ها برای اولین بار با استفاده از چوب و پارچه اختراع نمودند تفاوت زیادی را با یک بویینگ ۷۸۷ دارد.

با پیشرفت پیاپی تکنولوژی هوافضا، صحبت درباره تمام مواردی که هواپیماهای شگفت‌انگیز امروزی قادر به انجام آن‌ها هستند کار دشواری است. در ادامه به ۷ نکته‌ای که ممکن است تا به امروز درباره هواپیماها و سفرهای هوایی نمیدانستید، نگاهی می‌اندازیم.

هوایپماها در برابر آذرخش مقاوم هستند

هواپیماها طوری طراحی شده‌اند تا بتوانند هنگام اصابت رعد و برق به بدنه خود مقاومت کنند. تخمینی که درباره برخورد رعد و برق به یک هوایپما انجام شده‌ است نشان می‌دهد که در هر سال یا در هر ۱۰۰۰ ساعت پرواز به طور متوسط یک دفعه این اتفاق رخ می‌دهد. خوشبختانه هنوز پس از سال ۱۹۶۳ هیچ هواپیمایی در اثر برخورد آذرخش دچار سانحه نشده‌ است. این مورد به لطف مهندسی دقیقی است که اجازه می‌دهد تا بار الکتریکی تولید شده توسط رعد و برق از هوایپما خارج شود و آسیبی به آن نرسد.

هیچ صندلی کاملا امنی در هواپیما وجود ندارد

به گفته اداره هوانوردی فدرال (FAA) نمی‌توان درمورد امن‌ترین جایگاه در یک هواپیما نظر داد، هرچند که تحقیق انجام شده توسط روزنامه تایم حکایت از آن دارد که صندلی‌های وسط در پشت هواپیما کمترین میزان مرگ و میر را در یک تصادف شاهد هستند. مطالعات آن‌ها نشان داد که در طول سقوط هواپیما، صندلی‌های موجود در یک سوم عقبی هواپیما ۳۲ درصد امنیت بیشتری را دارند. این میزان برای یک سوم وسط ۳۹ درصد بوده و برای یک سوم جلویی مقدار ۳۸ درصد به دست آمده‌ است.

برخی از هواپیماها اتاق خواب‌های مخفی دارند

در پروازهای با مسافت طولانی، کابین خدمه می‌توانند تا ۱۶ ساعت کار کنند. برای کمک به آن‌ها و جلوگیری از خستگی مفرط، برای بعضی از هواپیماها، مانند بویینگ ۷۷۷ و ۷۸۷، اتاق خواب کوچکی به منظور استراحت موقت خدمه پرواز تعبیه شده‌ است. این اتاق به طور معمول از طریق راه پله مخفی قابل دسترسی است و شامل ۶ تا ۱۰ تخت، حمام و گاهی اوقات وسایلی برای سرگرمی آن‌هاست.

لاستیک‌ها طوری طراحی شده‌اند تا هنگام فرود نترکند

لاستیک‌های هواپیما قادر هستند وزن باورنکردنی ۳۸ تن را تحمل کنند و با سرعت ۲۷۳ کیلومتر بر ساعت روی زمین بنشینند. علاوه براین، چرخ‌های آن‌ها به میزان ۲۰۰ پوند بر اینچ مربع پر باد می‌شوند که ۶ برابر بیشتر از مقدار استفاده شده برای خودروهای معمولی است.

برای به پرواز درآمدن نیازی به هر دو موتور نیست

تصور اینکه موتور هواپیما در اواسط پرواز از کار بیفتد وحشتناک به نظر می‌آید، اما باید بدانید که همه هواپیمای تجاری با خیال راحت می‌تواند تنها با یک موتور پرواز کنند! کار کردن با نصف توان موتور می‌تواند بهره‌وری سوخت را کاهش دهد، با این وجود هواپیماها برای چنین شرایطی تحت آزمایش‌های مختلف قرار گرفته‌اند. هر هواپیما به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده‌ است که بتواند مسیر طولانی را طی کند. این مورد به ویژه برای پرواز بر فراز اقیانوس‌ها یا مناطق غیرمسکونی باید توسط سازمان‌های هواپیمایی مربوطه در نظر گرفته شود.

به چه دلیل در دستشویی‌ها زیرسیگاری وجود دارد؟

از سال‌ها قبل اداره هوانوردی فدرال کشیدن سیگار در هواپیما را ممنوع اعلام کرد، اما وجود زیر سیگاری در سرویس‌های بهداشتی هواپیماها از دید چشمان تیزبین مسافرین مخفی نمانده‌ است. دلیل این موضوع به این خاطر است که آژانس‌های هواپیمایی و کسانی که طراحی هواپیماها را انجام می‌دهند تصور می‌کنند که با وجود قوانین منع کشیدن سیگار و هزاران تابلوی مربوط به آن، در بعضی از موارد نهایتا فرد سیگاری تصمیم به کشیدن سیگار در هواپیما می‌گیرد. امید آن‌ها به این است که اگر کسی قانون تنظیم شده برای این موضوع را نقض کرد، بتواند در فضای نسبتا محدود دستشویی این کار را انجام دهد و ته سیگار خود را در زیرسیگاری جایگذاری شده بیندازد، نه اینکه با انداختن آن در سطل زباله احتمال آتش سوزی و سانحه دیگری را افزایش دهد.

استفاده از ماسک‌های اکسیژن

دستور‌العمل‌های ایمنی بسیاری از پروازها شامل چگونگی بکارگیری ماسک‌های اکسیژن هستند که در موارد از دست دادن ناگهانی فشار داخلی کابین استفاده می‌شوند. با این حال، آن چیزی که خدمه پرواز به شما نمی‌گویند این است که این ماسک‌ها تنها به مدت ۱۵ دقیقه قابل مصرف هستند. این میزان از زمان بسیار کوتاه به نظر می‌آید، اما حقیقت این است که حتی می‌تواند بیش از زمان مورد نیاز شما باشد.

به یاد داشته باشید که ماسک‌های اکسیژن هنگام از دست رفتن فشار داخلی هواپیما رها می‌شوند، به این معنی که هواپیما در حال کاهش ارتفاع خود است. یک خلبان با بکارگیری ماسک اکسیژن و هدایت هواپیما در ارتفاع کمتر از ۱۰۰۰ پایی به این وضعیت واکنش نشان می‌دهد تا مسافران بتوانند به طور معمول نفس بکشند و به اکسیژن اضافی نیاز پیدا نکنند. این فرود بسیار سریع بوده و در حالت عادی کمتر از ۱۵ دقیقه زمان می‌برد، در نتیجه ماسک‌های اکسیژن برای محافظت از مسافران به اندازه کافی هوا خواهند داشت.

نوشته ۷ نکته‌ای که درباره هواپیماها نمی‌دانستید اولین بار در پدیدار شد.

۷ نکته‌ای که درباره هواپیماها نمی‌دانستید

۷ نکته‌ای که درباره هواپیماها نمی‌دانستید

هواپیماها پس از پیدایش توسط برادران رایت دستخوش تغییرات بسیاری شده‌اند. چیزی که آن‌‌ها برای اولین بار با استفاده از چوب و پارچه اختراع نمودند تفاوت زیادی را با یک بویینگ ۷۸۷ دارد.

با پیشرفت پیاپی تکنولوژی هوافضا، صحبت درباره تمام مواردی که هواپیماهای شگفت‌انگیز امروزی قادر به انجام آن‌ها هستند کار دشواری است. در ادامه به ۷ نکته‌ای که ممکن است تا به امروز درباره هواپیماها و سفرهای هوایی نمیدانستید، نگاهی می‌اندازیم.

هوایپماها در برابر آذرخش مقاوم هستند

هواپیماها طوری طراحی شده‌اند تا بتوانند هنگام اصابت رعد و برق به بدنه خود مقاومت کنند. تخمینی که درباره برخورد رعد و برق به یک هوایپما انجام شده‌ است نشان می‌دهد که در هر سال یا در هر ۱۰۰۰ ساعت پرواز به طور متوسط یک دفعه این اتفاق رخ می‌دهد. خوشبختانه هنوز پس از سال ۱۹۶۳ هیچ هواپیمایی در اثر برخورد آذرخش دچار سانحه نشده‌ است. این مورد به لطف مهندسی دقیقی است که اجازه می‌دهد تا بار الکتریکی تولید شده توسط رعد و برق از هوایپما خارج شود و آسیبی به آن نرسد.

هیچ صندلی کاملا امنی در هواپیما وجود ندارد

به گفته اداره هوانوردی فدرال (FAA) نمی‌توان درمورد امن‌ترین جایگاه در یک هواپیما نظر داد، هرچند که تحقیق انجام شده توسط روزنامه تایم حکایت از آن دارد که صندلی‌های وسط در پشت هواپیما کمترین میزان مرگ و میر را در یک تصادف شاهد هستند. مطالعات آن‌ها نشان داد که در طول سقوط هواپیما، صندلی‌های موجود در یک سوم عقبی هواپیما ۳۲ درصد امنیت بیشتری را دارند. این میزان برای یک سوم وسط ۳۹ درصد بوده و برای یک سوم جلویی مقدار ۳۸ درصد به دست آمده‌ است.

برخی از هواپیماها اتاق خواب‌های مخفی دارند

در پروازهای با مسافت طولانی، کابین خدمه می‌توانند تا ۱۶ ساعت کار کنند. برای کمک به آن‌ها و جلوگیری از خستگی مفرط، برای بعضی از هواپیماها، مانند بویینگ ۷۷۷ و ۷۸۷، اتاق خواب کوچکی به منظور استراحت موقت خدمه پرواز تعبیه شده‌ است. این اتاق به طور معمول از طریق راه پله مخفی قابل دسترسی است و شامل ۶ تا ۱۰ تخت، حمام و گاهی اوقات وسایلی برای سرگرمی آن‌هاست.

لاستیک‌ها طوری طراحی شده‌اند تا هنگام فرود نترکند

لاستیک‌های هواپیما قادر هستند وزن باورنکردنی ۳۸ تن را تحمل کنند و با سرعت ۲۷۳ کیلومتر بر ساعت روی زمین بنشینند. علاوه براین، چرخ‌های آن‌ها به میزان ۲۰۰ پوند بر اینچ مربع پر باد می‌شوند که ۶ برابر بیشتر از مقدار استفاده شده برای خودروهای معمولی است.

برای به پرواز درآمدن نیازی به هر دو موتور نیست

تصور اینکه موتور هواپیما در اواسط پرواز از کار بیفتد وحشتناک به نظر می‌آید، اما باید بدانید که همه هواپیمای تجاری با خیال راحت می‌تواند تنها با یک موتور پرواز کنند! کار کردن با نصف توان موتور می‌تواند بهره‌وری سوخت را کاهش دهد، با این وجود هواپیماها برای چنین شرایطی تحت آزمایش‌های مختلف قرار گرفته‌اند. هر هواپیما به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده‌ است که بتواند مسیر طولانی را طی کند. این مورد به ویژه برای پرواز بر فراز اقیانوس‌ها یا مناطق غیرمسکونی باید توسط سازمان‌های هواپیمایی مربوطه در نظر گرفته شود.

به چه دلیل در دستشویی‌ها زیرسیگاری وجود دارد؟

از سال‌ها قبل اداره هوانوردی فدرال کشیدن سیگار در هواپیما را ممنوع اعلام کرد، اما وجود زیر سیگاری در سرویس‌های بهداشتی هواپیماها از دید چشمان تیزبین مسافرین مخفی نمانده‌ است. دلیل این موضوع به این خاطر است که آژانس‌های هواپیمایی و کسانی که طراحی هواپیماها را انجام می‌دهند تصور می‌کنند که با وجود قوانین منع کشیدن سیگار و هزاران تابلوی مربوط به آن، در بعضی از موارد نهایتا فرد سیگاری تصمیم به کشیدن سیگار در هواپیما می‌گیرد. امید آن‌ها به این است که اگر کسی قانون تنظیم شده برای این موضوع را نقض کرد، بتواند در فضای نسبتا محدود دستشویی این کار را انجام دهد و ته سیگار خود را در زیرسیگاری جایگذاری شده بیندازد، نه اینکه با انداختن آن در سطل زباله احتمال آتش سوزی و سانحه دیگری را افزایش دهد.

استفاده از ماسک‌های اکسیژن

دستور‌العمل‌های ایمنی بسیاری از پروازها شامل چگونگی بکارگیری ماسک‌های اکسیژن هستند که در موارد از دست دادن ناگهانی فشار داخلی کابین استفاده می‌شوند. با این حال، آن چیزی که خدمه پرواز به شما نمی‌گویند این است که این ماسک‌ها تنها به مدت ۱۵ دقیقه قابل مصرف هستند. این میزان از زمان بسیار کوتاه به نظر می‌آید، اما حقیقت این است که حتی می‌تواند بیش از زمان مورد نیاز شما باشد.

به یاد داشته باشید که ماسک‌های اکسیژن هنگام از دست رفتن فشار داخلی هواپیما رها می‌شوند، به این معنی که هواپیما در حال کاهش ارتفاع خود است. یک خلبان با بکارگیری ماسک اکسیژن و هدایت هواپیما در ارتفاع کمتر از ۱۰۰۰ پایی به این وضعیت واکنش نشان می‌دهد تا مسافران بتوانند به طور معمول نفس بکشند و به اکسیژن اضافی نیاز پیدا نکنند. این فرود بسیار سریع بوده و در حالت عادی کمتر از ۱۵ دقیقه زمان می‌برد، در نتیجه ماسک‌های اکسیژن برای محافظت از مسافران به اندازه کافی هوا خواهند داشت.

نوشته ۷ نکته‌ای که درباره هواپیماها نمی‌دانستید اولین بار در پدیدار شد.