اطلاعاتی کاربردی درباره ساعت های هوشمند Pebble Time

ساعت های هوشمند بسیاری با مدل و مارک های متفاوت در بازار وجود دارند که هریک مزایا و معایب بسیاری را دارا هستند. اما بزرگترین عیبی که اغلب برای ساعت های هوشمند عنوان می شود عمر باتری آنها است که در بهترین حالت قادر به نگهداری چند روز باتری خواهد بود. در این میان اما Pebble Time یکی از ساعت های هوشمند پرطرفدار است که در مقایسه با ساعت های دیگر باید گفت هیچ وقت باتری اش تمام نمی شود! و یا حداقل در مقایسه با اسمارت واچ های اپل و گوگل که تنها یک روز قادر به نگهداری باتری هستند اینگونه به نظر می رسد. در این مقاله قصد داریم به مطالبی درباره این ساعت بپردازیم که می تواند برای کاربران قدیمی و حتی جدید این ساعت ها مفید باشد.

Getting started

  • شروع به کار

در ابتدا و پیش از انجام هرکاری بایستی اپلیکیشن Pebble را بر روی گوشی خود نصب نمایید. برای این کار نسخه اندروید این برنامه را از اینجا و نسخه iOS  را از اینجا  می‌توانید دانلود کنید.

Getting started

پس از نصب و راه اندازی اولیه برنامه از شما درخواست می نماید تا یک حساب کاربری در Pebble ایجاد نمایید و به این طریق ساعت را به گوشی خود متصل نمایید. همچنین از تنظیمات دیگر این مرحله می توان به تنظیم زبان و ظاهر ساعت اشاره نمود.

  • iOS در مقابل Android

استفاده از Pebble Time با گوشی های اندروید و iOS تفاوت های بسیاری دارد. به عنوان مثال کاربران iOS برای استفاده از امکانات ارسال پیام با ساعت خود لازم است که مشتری AT&T یا Verizon Wireless باشند و دستورالعمل خاصی را دنبال نمایند تا بتوانند امکان ارسال پیام از طریق قابلیت های صوتی را فراهم آورند.

دراندروید نیز با مشاهده نوتفیکیشن، بایستی بر روی دکمه پایین سمت راست ساعت کلیک نمایید سپس در میان گزینه های نمایش یافته “Voice” را انتخاب نموده و با ساعت خود صحبت نمایید.

  • اپلیکیشن‌ های اسمارت‌ واچ

Pebble Time برنامه های مخصوص ساعت و واچ فیس را در دو فروشگاه مختلف تقسیم بندی کرده است. برای ورود به  App Stor ابتدا صفحه اپلیکیشن ها را باز نموده و با انتخاب علامت “+” در قسمت پایین، سمت چپ برنامه می توانید به آن دسترسی داشته باشید.

توجه به دو نکته در زمان مشاهده لیست برنامه ها ضروری است.

  1. برنامه هایی که قصد نصب آنها را دارید باید با سیستم عامل اسمارت واچ تان سازگاری داشته باشد.
  2. برخی از برنامه ها در زمان نصب به یک مکمل نیاز دارند که باید به این موضوع نیز توجه لازم را داشت و پیش نیازهای نرم افزاری را فراهم نمود.

شما همچنین قادر خواهید بود تا  لیست برنامه‌ های نصب شده بر روی ساعت را در گوشی خود نیز مشاهده کنید (زیر برگه Apps). از گزینه Settings برای اعمال تغییرات بر روی برنامه‌ ها استفاده کنید. درصورت مشاهده آیکون زرد رنگی در کنار برنامه، باید بدانید که برنامه فوق هنوز راه اندازی نشده است.

Watch face

  • واچ‌ فیس

واچ فیس ها دقیقا عملکردی مانند اپلیکیشن ها را در Pebble Time از خود به نمایش می گذارند. واچ فیس ها که صفحه مخصوص به خود را دارند این امکان را به شما می دهند که با افزودن یکی از آن ها به حساب کاربری Pebble خود شاهد نصب آن ها در Pebble Time خود باشید.

Watch face

  • Health

Pebble Health یکی از جدیدترین ابزارهایی است که  Pebble Time اضافه شده، به کمک این نرم افزار شما قادر هستید تعداد گام های خود را شمارش نموده و به بررسی میزان تمرینات و کیفیت خواب خود بپردازید.

پیش از استفاده بایستی این قابلیت را فعال نماید. دو روش برای فعال سازی این قابلیت وجود دارد که روش اول در زمان راه اندازی اولیه بوده و در روش دوم با مراجعه به  Pebble app و انتخاب گزینه Settings بایستی قابلیت Health را فعال نمایید.

Health

  • Quiet Time (ساعت سکوت)

دریافت نوتفیکیشن ها و پیام ها بر روی ساعت یکی از قابلیت های جالب است که می تواند به دلیل بی نیاز نمودن فرد از بیرون آوردن مدوام گوشی لذت بخش نیز باشد. اما ارسال پیام ها و نوتفیکیشن های مداوم در یک جلسه مهم کاری اصلا مودبانه  نخواهد بود. شرکت Pebble با به روزرسانی نرم افزارهای خود این قابلیت را ایجاد نموده که شما در هر زمان که بخواهید بتوانید دریافت پیام ها را به طور موقت غیر فعال  نمایید برای انجام این کار کافیست با رفتن به لیست برنامه ها و ورود به پنجره Settings گزینه Quiet Time را انتخاب کنید.

Quiet Time

  • دسترسی سریع (Quick Launch)

به شکل استاندارد برای مشاهده لیست برنامه ها بایستی با انتخاب دکمه وسط به صفحه برنامه ها ورود نمایید و به وسیله دکمه های بالا و پایین م یان آنها پیمایش کنید و در نهایت به کمک دکمه وسط برنامه مورد نظر خود را باز نمایید. کمپانی Pebble با قرارد دادن قابلیت جذاب  Quick Launch به شما این امکان را می دهد که به کمک دکمه های بالا و پایین خود از دسترسی سریع به دو برنامه پر کاربرد خود بهره مند شوید.
به منظور تنظیم این قابلیت بایستی با نگه داشتن دکمه بالا تا زمانی که ساعت با ویبره به شما علامت می دهد از لیست مورد نظر اپلیکیشن دلخواه خود را انتخاب کنید.
برای تغییر برنامه انتخاب شده در بخش  Quick Launch نیز می توانید با رفتن به بخش  Settings، گزینه Quick Launch را انتخاب کنید و تغییرات لازم را اعمال نمایید.

چگونه از کنترلر پلی استیشن ۴ در مک استفاده کنیم؟

اگر کاربر مک هستید و دوست دارید بازی‌های کامپیوتری انجام دهید، حتماً متوجه شده‌اید که بزرگترین مشکل سر راه بازی با این کامپیوترها نحوه‌ی کنترل بازی است. همان طور که می‌دانید نمی‌شود تا با استفاده از ترک‌پد Civilization بازی کرد. برای این که بتوانید راحت بازی کنید به یک کنترلر نیاز دارید. اگر دسته‌ی پلی استیشن ۴ یا همان DualShock 4 دارید، می‌توانید از آن بر روی مک هم استفاده کنید.

اگر به طور جدی دنبال بازی بر روی کامپیوتر هستید، بهتر است با استفاده از Boot Camp بر روی مک خود ویندوز نصب کنید و از دسته‌ی PS4 هم بر روی همان ویندوز استفاده کنید. ولی اگر مثل من فقط گاهی اوقات می‌خواهید با لپتاپ بازی کنید، با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا مشکل کنترلر را با هم حل کنیم.

استفاده از controller ps4 برای مک

کنترلر خود را به صورت بیسیم یا با سیم با دسته جفت کنید

وقتی صحبت از وصل کردن کنترلر PS4 به مک می‌شود، دو گزینه پیش رو دارید: استفاده از کابل USB Micro، یا اتصال بیسیم از طریق بلوتوث. گزینه‌ی USB ساده است، کافی است کنترلر را به لپتاپ وصل کنید. اما در باب بلوتوث قضیه کمی پیچیده‌تر می‌شود.

اگر کنترلر روشن است، ابتدا آن را خاموش کنید. اگر با پلی استیشن ۴ جفت شده است، دکمه‌ی PlayStation را نگه دارید تا منو بر روی تلویزیون ظاهر شود، سپس گزینه‌ی Log Out of PS4 یا Enter Rest Mode را انتخاب نمایید. حالا کنترلر خاموش می‌شود.

در مک به مسیر System Preferences > Bluetooth بروید و مطمئن شوید که بلوتوث روشن باشد. سپس دو دکمه‌ی PS و Share را از روی دسته فشار دهید تا چراغ چشمک زن آبی روشن شود.

استفاده از controller ps4 برای مک

چند لحظه منتظر بمانید تا کنترلر وایرلس در لیست دستگاه‌های بلوتوث ظاهر شود. اکنون بر روی Pair کلیک کنید تا دو دستگاه با هم جفت شوند.

چگونه دکمههای کنترلر را برای بازی تعیین کنیم؟

زمانی که کنترلر به مک وصل شد، می‌توانید آن را برای انجام بازی‌ها پیکربندی کنید.

بسیاری از بازی‌هایی که از طریق استیم عرضه می‌شوند از کنترلر پشتیبانی می‌کنند. اگر به بازی‌های قدیمی علاقه‌مند هستید، بهتر است بدانید که شبیه ساز OpenEmu هم از کنترلر پشتیبانی می‌کند. برای پلتفرم‌های دیگر احتمالاً لازم باشد تا تنظیمات را به صورت دستی انجام دهید.

برای انجام این کار گزینه‌های مختلفی در دسترس است، اما من از نرم‌افزار رایگان و منبع باز Enjoyable استفاده می‌کنم. با کمک این برنامه می‌توانید وظیفه‌ی هر دکمه را مشخص کنید.

پس از دانلود و نصب برنامه، آن را اجرا کنید. همان طور که مشخص است برای هر بازی باید پیکربندی جداگانه بسازید. برای ایجاد یک پروفایل جدید دکمه‌های Command+N را فشار داده و نامی تعیین کنید. هر پروفایل به طور خودکار ذخیره می‌شود.

تعیین دکمه کنترلر ps4

برای سوئیچ کردن بین پروفایل‌ها، کافی است از آیکن موجود در منوی بالای صفحه، پروفایل موردنظر خود را انتخاب کنید.

تعیین دکمه کنترلر ps4

هر دکمه و غلطک آنالوگ باید به صورت جداگانه مشخص شود. با استفاده از Enjoyable فقط باید دکمه‌ای که می‌خواهید بر روی کنترلر PS4 پیکربندی شود را فشار دهید. خود اپلیکیشن گزینه‌ی صحیح را از لیست موجود انتخاب می‌کند (برای مثال دکمه‌ی X در کنترلر همان Button 2 در منو است). دکمه را از سمت چپ انتخاب کرده و عملکرد آن را در پنل سمت راست مشخص کنید. اکنون هنگامی که آن دکمه را فشار می‌دهید، مک شما آن را به عنوان فشار کلید ثبت می‌کند.

تعیین دکمه کنترلر ps4

همین فرآیند را برای بقیه‌ی دکمه‌ها هم انجام دهید. به یاد داشته باشید که دکمه‌های L2 و R2 در حقیقت به عنوان جوی استیک‌ها ثبت شده‌اند: L2 همان Axis 5 است و R2 هم Axis 6 می‌باشد. فشار نسبی Low Axis است درحالی که فشار کامل High Axis می‌باشد. یعنی اگر بخواهید می‌توانید دو فشار مختلف را برای کلیدهای شوک تعیین کنید. در غیر این صورت حتماً هر دو غلطک را به صورت یکسان تنظیم نمایید.

اوضاع برای غلطک‌های آنالوک کمی پیچیده‌تر است:

  • Axis 1 Low: آنالوگ چپ استیک چپ.
  • Axis 1 High: آنالوگ چپ استیک راست.
  • Axis 2 Low: آنالوگ چپ استیک بالا.
  • Axis 2 High: آنالوگ چپ استیک پایین.
  • Axis 3 Low: آنالوگ راست استیک چپ.
  • Axis 3 High: آنالوگ راست استیک راست.
  • Axis 4 Low: آنالوگ راست استیک بالا.
  • Axis 4 High: آنالوگ راست استیک پایین.

شوکی که می‌خواهید پیکربندی کنید را انتخاب نموده و برای آن یک دکمه‌ی جهت‌دار یا حرکت موس مشخص کنید.

تعیین دکمه کنترلر ps4

زمانی که پیکربندی دکمه‌ها تمام شد، می‌توانید بازی را شروع کنید.

در این باره اگر تجربه ارزشمندی دارید، ان را در بخش نظرات بنویسید و دیگران را در دانش خود سهیم کنید. همچنین می توانید با انتشار این مطلب روی شبکه های اجتماعی، به توسعه دانش فنی سخت افزاری کمک کنید.

منبع: howtogeek

چگونه برنامه های ویندوز را از طریق iPhone یا iPad اجرا کنیم؟

اگرچه نمی‌توان اپلیکیشن‌های ویندوز را بر روی آیپد یا آیفون اجرا کرد، ولی اگر ویندوز شما ویرایش Pro یا Enterprise باشد، می‌توانید به صورت از راه دور، از طریق Remote Desktop به آن دسترسی داشته باشید. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا روش انجام این کار را برایتان شرح دهیم.

راه‌های زیادی برای اتصال از یک دستگاه iOS به یک کامپیوتر وجود دارد، که همه‌ی گزینه‌های موجود را می‌توانید در این لینک ببینید. با وجود این که Remote Desktop به راحتی چیزی مثل TeamViewer نیست، اما تجربه‌ی کاربری آن فوق العاده روان است، بنابراین اگر کامپیوتر ویندوزی دارید بهتر است آن را امتحان کنید. با این اوصاف ما Remote Desktop سروس دهنده را در ویندوز Pro یا Enterprise، و Remote Desktop سرویس گیرنده را هم در iOS 8 یا بالاتر نصب می‌کنیم.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

اگر نمی‌توانید از Remote Desktop استفاده کنید، گزینه‌های دیگری هم وجود دارد. اگر فقط می‌خواهید به کسی کمک کنید تا مشکل کامپیوترش را برطرف کند و به دسترسی مداوم نیاز ندارید -یا این که فقط ویرایش Home ویندوز را دارید- می‌توانید از قابلیت جدید Quick Assist ویندوز ۱۰ (یا Remote Assistance در ویندوزهای قبلی) استفاده کنید. یا اگر برنامه‌ی دسترسی از راه دور کامل‌تری می‌خواهید که از همه‌ی ویرایش‌های ویندوز (و سایر سیستم عامل‌ها) پشتیبانی کند، بهتر است نگاهی به TeamViewer و دیگر ابزارهای مشابه بیاندازید.

با در نظر داشتن توضیحات مذکور بگذارید ابتدا Remote Desktop را در iOS تنظیم کنیم.

کامپیوتر ویندوزی خود را برای اتصالات Remote Desktop تنظیم کنید

اگر می‌خواهید از Remote Desktop ویندوز استفاده کنید، اولین قدم تنظیم این برنامه بر روی دستگاهی است که می‌خواهید آن را به صورت از راه دور کنترل کنید. دوباره می‌گوییم که برای انجام این کار باید از ویرایش‌های Pro، Business یا Enterprise استفاده کنید. از نسخه‌های دیگر فقط به عنوان سرویس گیرنده، یعنی برای ریموت کردن به دیگر دستگاه‌ها می‌توان استفاده کرد، نه حالت سرور.

برای استفاده از Remote Desktop در همه‌ی نسخه‌های ویندوز بهتر است راهنمای کامل ما را بخوانید، هر چند ما خلاصه‌ای از آن را در ادامه می‌آوریم.

ابتدا به بخش System Properties بروید. برای رفتن به این بخش در ویندوز ۸ یا ۱۰، منوی استارت را باز کرده و عبارت Allow remote connections to this computer را جستجو کنید. در ویندوز ۷ هم همان منوی استارت را باز کرده، بر روی گزینه‌ی Computer کلیک راست نموده، و سپس گزینه‌ی Properties را انتخاب کنید. اکنون دیگر فرقی نمی‌کند که در حال استفاده از چه نسخه‌ای باشید، چون پنجره‌ی System Properties به یک شکل است.

حالا به زبانه‌ی Remote بروید و تیک گزینه‌ی Allow remote connections to this computer را بزنید.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

حالا که قابلیت Remote Desktop را فعال کردید، باید بتوانید از هر دستگاهی که در شبکه‌ی محلی این کامپیوتر قرار دارد به آن متصل شوید.

اگر بخواهید امکان وصل شدن از طریق اینترنت را هم فعال کنید، قضیه کمی پیچیده می‌شود. برای انجام این کار می‌توانید از یک روش ایمن، مثل تنظیم VPN یا روشی ساده‌تر مثل پیکربندی روتر برای ارسال درخواست‌های Remote Desktop به کامپیوتر مربوطه استفاده کنید. انتخاب میان این‌ها به شما بستگی دارد، ولی می‌توانید از آموزش کامل ما هم استفاده کنید. زمانی که این کار را انجام دادید به مرحله‌ی بخش بروید.

نصب و تنظیم Remote Desktop بر روی دستگاه iOS

ابتدا باید Microsoft Remote Desktop را دانلود و نصب کنید. سپس آن را اجرا کنید تا صفحه‌ای مشابه تصویر زیر ببینید که در واقع نشان می‌دهد که دستگاه منتظر کانکشن جدید است. برای افزودن کانکشن دکمه‌ی Add را از گوشه‌ی بالا سمت راست انتخاب کنید.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

با توجه به این که می‌خواهیم به یک کامپیوتر شخصی وصل شویم گزینه‌ی Desktop را انتخاب کنید. اگر در شرکتی کار می‌کنید که امکان ریموت شدن به سیستم‌های آن وجود دارد، شاید بهتر باشد گزینه‌های Remote Resources یا Azure RemoteApp را انتخاب نمایید. این مسئله بیشتر به نحوه‌ی پیکربندی سیستم‌ها بستگی دارد.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

زمانی که کامپیوتر جدید را اضافه کردید، می‌توانید نام کامل یا آدرس IP آن را وارد کنید. اگر می‌خواهید از شبکه‌ی محلی به این کامپیوتر وصل شوید می‌توانید نام یا آدرس IP، هر کدام که دوست داشتید را وارد نمایید. اما اگر از طریق اینترنت وصل می‌شوید، حتماً باید آدرس IP عمومی دستگاه را ثبت کنید. سپس گزینه‌ی Done را لمس نمایید.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

علاوه بر این اگر می‌خواهید راحت باشید و با هر بار وصل شدن مجبور نباشید تا نام کاربری و رمزعبور ویندوز را وارد نمایید، می‌توانید گزینه‌ی User Account را انتخاب کرده و اطلاعات مربوطه را آن‌جا وارد کنید. البته اگر ایمنی برای شما مهم‌تر است، می‌توانید آن را خالی بگذارید. حالا گزینه‌ی Additional Options را لمس کنید تا چند پیکربندی دیگر هم انجام بدهیم.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

صفحه‌ی Additional Options اجازه‌ی کنترل کردن چند چیز را به شما می‌دهد:

  • اگر تشخیص کامپیوتر مربوطه از روی آدرس IP یا نام کامپیوتر برایتان مشکل است، یک نام واضح‌تر برای آن تعیین کنید.
  • اگر شبکه‌ی محلی پیچیده‌تری دارید که چندین زیرشبکه دارد، می‌توانید یک دستگاه را به عنوان دستگاه دروازه (Gateway) پیکربندی کنید تا همه‌ی درخواست‌های Remote Desktop به آن منتقل شوند. باید آدرس IP آن دروازه را بلد باشید.
  • می‌توانید صداهایی که از کامپیوترتان تولید می‌شوند را برای پخش در دستگاه iOS، پخش در خود کامپیوتر یا عدم پخش صداها مشخص کنید.
  • اگر چپ دست هستید و تنظیمات موس کامپیوتری که به آن وصل شده‌اید برای راست دست‌هاست، می‌توانید از سوئیچ Swap Mouse Button برای تغییر این حالت استفاده کنید.
  • گزینه‌ی Admin Mode مربوط به مدیرانی است که می‌خواهند از ترمینال سرور استفاده کنند. اگر به دنبال چنین کاری نیستید، این گزینه را رها کنید.

هنگامی که پیکربندی تنظیمات تمام شد، گزینه‌ی Desktop را لمس کرده و سپس Save را انتخاب کنید تا تغییرات ذخیره شود.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

بعد از این که کانکشن خود را ساختید، این کانکشن در صفحه‌ی Remote Desktop ظاهر می‌شود. قبل از این که اولین ارتباط را برقرار کنید، شکل کانکشن خالی است، اما به محض وصل شدن به سیستم، تصویری از آن کامپیوتر گرفته شده و به عنوان تصویر انگشتی این کانکشن استفاده می‌شود. برای وصل شدن کانکشنی که ساختید را انتخاب کنید.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

اگر تنظیمات Remote Desktop را بر روی کامپیوتر خود به درستی پیکربندی کرده باشید، بلافاصله باید به آن سیستم وصل شوید. اگر صفحه‌ای با این مضمون که کامپیوتر تایید نشده، می‌بینید جای نگرانی نیست. احتمالاً تنظیمات کامپیوتر برای تایید اطلاعات ورود صحیح به درستی پیکربندی نشده است. تا زمانی که فقط قرار است شما به کامپیوترتان وصل شوید، مشکلی وجود ندارد. گزینه‌ی Accept را لمس کنید تا ارتباط ادامه یابد. اگر دیگر نمی‌خواهید این پیام را ببینید می‌توانید گزینه‌ی Don’t as me again for connection to this computer را فعال کنید.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

زمانی که به کامپیوترتان وصل شدید، دیگر سیستم همان سیستم آشنای خودتان است. می‌توانید با آن طوری کار کنید که انگاری جلوی کامپیوتر نشسته‌اید. همان طور که احتمالاً متوجه شدید، منویی بالای صفحه قرار دارد که با استفاده از آن مثلاً با دکمه‌ی سمت چپ می‌توانید در داخل صفحه زوم کنید.

دکمه‌ی Keyboard در سمت راست، برای استفاده از کیبورد مجازی است، چون در Remote Desktop نمی‌توانید از کیبورد iOS یا کیبوردهای شخص ثالث استفاده کنید. تنها مشکل این حالت این است که کیبورد با انتخاب کادرهای ورود متن به طور خودکار باز نمی‌شود و باید آن را دستی باز کنید.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

اگر دکمه‌ی وسطی را انتخاب کنید هم چند گزینه‌ی Remote Desktop باز می‌شود. اگر چندین کانکشن دارید یا حتی می‌خواهید از همین جا کانکشن جدید بسازید، می‌توانید از نوار سمت چپ استفاده کنید. در سمت راست هم دکمه‌ی Home شما را بدون بستن کانکشن به صفحه‌ی خانگی اپلیکیشن بر می‌گرداند، دکمه‌ی End Session کانکشن فعلی را می‌بندد، و دکمه‌ی Mouse Pointer هم این امکان را به شما می‌دهد تا با استفاده از سیستم لمسی کامپیوتر را کنترل کرده یا اشاره‌گر موس را بر روی صفحه داشته باشید.

اتصال به ریموت دسکتاپ از طریق آیفون و آی پد

هر چیزی که برای وصل شدن از iOS به یک کامپیوتر ویندوزی لازم بود بدانید را گفتیم. تنها بخش مشکل کار فقط زمانی است که بخواهید از طریق اینترنت به کامپیوترتان وصل شوید، در غیر این صورت و در ادامه‌ی مراحل، فرآیند انجام کار گیر خاصی ندارد.

http://www.howtogeek.com/howto/26506/remote-desktop-to-your-windows-computer-from-your-iphone-ipad-or-ipod-touch/

باید ها و نبایدهای گرافیکی در فتوشاپ

مشاغل مختلف دارای ابزار های شغلی متفاوت و منحصر به فردی هستند به عنوان مثال همانقدر که وردنه برای یک نانوا، ساطور برای یک قصاب و خاک برای یک مجسمه ساز حیاتی و مهم به نظر می رسد فتوشاپ نیز برای یک گرافیست از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.

در مقابل تمامی این ابزار ها می توانند آسیب رسان نیز باشند و این شامل فتوشاپ نیز می باشد. در طراحی های گرافیکی گاهی اشتباهاتی مشاهده می شود که به خاطر اشتباه کوچکی از طرف طراح می تواند فجایع بزرگی را به وجود آورد. فجایعی که پیامد های جبران ناپذیری را بدنبال خواهد داشت. در این مطلب قصد داریم به بررسی تعدادی از این اشتباهات کلیدی و روش هایی اصولی برای رفع آنها بپردازیم.

photoshop-mistakes1

برنامه فتوشاپ ابزاری کاربردی برای ویرایش تصاویر است که بر روی پلتفرم های ویندوز و مکینتاش قابل دسترسی است. این ابزار کاربردی برای افراد مبتدی تا پیشرفته قابل استفاده است و کارایی های فراوانی دارد. این ابزار می توانند بر روی بازه وسیعی از پروژه ها إعمال شوند. گاهی اوقات، تمام چیزی که نیاز دارید فقط یک عملیات ساده است. برای نمونه اگر بخواهید یک اثر هنری مختلط خلق کنید، باید تصاویری را از یک عکس اصلی استخراج نموده و سپس آن ها را در تصویر جدید قرار دهید. برای به دست آوردن یک نتیجه تأثیرگذار، نیاز است که از ابزار صحیح و مناسب استفاده کنید.

  • اشتباهات رایج در فتوشاپ

چگونه می توان متوجه شد که در استفاده از این ابزار دچار اشتباه شده ایم؟ فتوشاپ ابزار قدرتمندی را برای ویرایش و خلق آثار گرافیکی به شما پیشنهاد می دهد. این برنامه دارای واسط کاربری قابل درکی است. افراد مبتدی و حرفه ای  باید در مورد جنبه های گوناگون بریدن و تغییر دادن اندازه تصویر اطلاعاتی داشته باشند تا بتوانند در استفاده از ابزار فتوشاپ ماهر شوند. این مقاله به شما کمک می کند تا مهارت هایتان را در ویرایش تصویر بازنگری نموده و آثار گرافیکی چشمگیری را خلق نمایید. ما درمورد چگونگی استفاده از ابزار رتوش و بهبود تصویر، ابزار pen، ابزار نقاشی و رسم، ابزار جابجایی رنگ، درک مفهوم ماسک ها و ابزار ماسک گذاری تصویر با شما صحبت خواهیم نمود.

  • روش های رایج استخراج تصویر

در فتوشاپ ابزارهای متعددی وجود دارند که بهب شما امکان جداسازی و حذف بخشی از تصویر را می دهند اما کارایی و دقت همه آنها یکسان نیست و عملکردهای متفاوتی را از خود به نمایش می گذارند. به عنوان مثال ابزار Quick Select قادر است ابعاد ناحیه ای که قصد دارید استخراج کنید را برایتان مشخص نماید.

photoshop-mistakes1
ابزار Pen نیز با دنبال نمودن اجزاء شئ به شما این امکان را می دهد تا تصویر دقیق تری را بدست آورید. البته تمرین و دقت بیشتر می تواند به شما در ایجاد برش هایی دقیق تر و با ظرافت تر کمک نماید.

  • لبه های ملایم شده

در انتخاب اشیاء برا انتقال و یا تغییرات بهتر است در ابتدا لبه های محل انتخاب را ملایم تر نمایید به همین منظور می توانید از تغییر پیکسل ۲ به ۳ استفاده نمایید.البته این تعیین رزولوشن به نوع و کیفیت تصویر نیز بستگی دارد.

photoshop-mistakes1
همچنین با بهره گیری از تکنیک Feather نمودن می توان با ایجاد لبه هایی نرم به محو شدن تصویر انتخاب شده در محل قرار گیری کمک بسزایی نمود.

  • گرادیانت های رنگارنگ

با ایجاد یک افکت رنگین کمانی با بهره گیری از تغییر ترتیب رنگ ها می توان تصاویری واقع گرایانه و زیبا خلق نمود.

photoshop-mistakes1

توجه داشته باشید که دراینگونه تصاویر می توانید از گرادیانت های متضاد نیز بهره بگیرید. وب سایت ها و طرح های بسیاری از گرادیانت های رنگارنگ استفاده می کنند. آن ها را با ترکیب گرادیانت هایی از تن روشن تر به تیره تر یک رنگ (و نه ترکیب دو رنگ مختلف) با احتیاط به کار ببرید. شما به عنوان یک گرافیست باید بدانید که رنگ پریدگی بیش از حد درتصاویر می تواند ارزش آن را از بین ببرد چون اغلب افراد علاقه بسیاری به تصاویری با رنگ های روشن و شفاف دارند.

  • عمق زمینه

در طراحی های خود همواره به این موضوع توجه نمایید که ایجاد توجه بیش از حد به یک شء در تصویر و غفلت از اشیاء دیگر می تواند تصویری عجیب و غیر واقعی خلق نماید بنابراین در طراحی های خود به عمق و فوکوس تصاویر و اشیاء مختلف به یک میزان توجه نمایید، زیرا این یکی از رایج ترین و اصلی ترین اشتباهات در طراحی های گرافیکی به حساب می آید.
بنابراین در زمانی که تصاویری را بافوکوس های مختلف در کنار هم قرارمی دهید حتما به میزان عمق آنها توجه نمایید.

  • استفاده بیش از حد از فیلترها

فیلترها در فتوشاپ از ابزاری هستند که بیش از حد مورد علاقه کاربران مبتدی است و گاهی این استفاده بیش از حد باعث خلق تصاویری کم ارزش می شود از این رو در طراحی های خود به میزان مناسب و کافی از آنها بهره بگیرید و بدانید که فیلترها به تنهایی برای ایجاد یک کار حرفه ای کافی نخواهند بود.

photoshop-mistakes1

برخی از افراد مبتدی زمانی که با ابزارهای هیجان انگیزی چون فیلترها آشنا می شوند تمایل دارند درهر کاری از آن بهره بگیرند و این کار باعث ایجاد اشتباهاتی مزمن در طراحی ها شده و تصاویری را خلق می کند که نه تنها از نظر هنری بلکه از نظر بصری هم ارزش خود را از دست داده اند.

  • جهت تابش نور

توجه به جهت تابش نور در آثار مونتای شده و ترکیبی از اهمیت بسیاری برخوردار است. در خلق چنین آثاری همواره به این نکته توجه نماییدکه اشیاء قرار گرفته در یک محیط همگی بایستی از یک جهت مشخص در برخورداری از نور قرار بگیرند و سایه های ایجاد ششده و خط نورهای موجود در تصویر همگی باید به صورت یک الگوی مشخص تولید و تنظیم شوند.

photoshop-mistakes1

در زمان انتخاب تصاویر برای مونتاژ بایستی به منبع نوری در هر دو تصویر دقت نمایید زیرا در غیر این صورت تصاویر خلق شده غیر واقی و مبتدیانه به نظر خواهند رسید.

  • پراکندگی رنگ ها

میزان رنگ سفید یا تن رنگ نواحی سفید اصطلاحاً به عنوان درجه رنگ تصویر نام برده می شود. این ویژگی باید به خوبی تنظیم شود. تمام نواحی سفید رنگ باید مثل هم به نظر برسند. در غیر این صورت، نتیجه نهایی غیر واقعی به نظر خواهد رسید. چشم انسان قادر به درک چنین ناهنجاری هایی می باشد. در تصاویر مونتاژ شده از چنین اشتباهاتی اجتناب کنید.

  • تنظیمات منحنی ها

یکی از مهمترین ابزارها در فتوشاپ Curves است. ابزاری که مبتدیان همواره در استفاده از آن با افراط و تفریط مواجه هستند. به ای معنی که این افراد یا تمایل به استفاده بیش از حد آن دارند و یا از استفاده آن اجتناب می نمایند.

photoshop-mistakes1

تنظیمات Curves می تواند بر سایه ها و رنگ ها تأثیر منفی بگذارد. این ویژگی نباید بر تنالیتی و رنگ پوست تأثیر بگذارد.

  • لایه ها و فولدرها – کاربرد یا عدم کاربرد

اغلب کاربران جدید تمایلی به استفاده از لایه ها در فتوشاپ ندارند اما شما باید بدانید که این ابزار به عنوان یک ویژگی مرکزی می تواند اعمالی چون کپی گرفتن، انتقال، ویرایش و حذف را آسان تر نماید.

photoshop-mistakes1

استفاده اصولی از لایه ها و فولدرها م یتواند به شما در نظم بیشتر و جلوگیری از سردرگمی های بعدی جلوگیری نماید و به همین سبب مس تواند سرعت کار شما را تا حد زیادی افزایش دهد.

  • استفاده از ویژگی Desaturate

به عنوان یک توصیه مهم باید بگوییم در تبدیل تصاویر از رنگ به سیاه و سفید سعی کنید هرگز از Image> Adjustments>Desaturate استفاده نکنید.

photoshop-mistakes1

استفاده از این ابزار تصاویری بی روح و مرده را خلق می کند بنابراین برای ایجاد تصاویر سیاه و سفید بهترین گزینه بهره گیری از ابزار Image> Adjustment> Channel Mixer می باشد که به شما تصاویری طبیعی و واقعی می دهد. برا انجام این کار با رفتن به مسیر فوق بایستی با انتخاب گزینه monochrome و سپس تنظیم لغزنده های مربوط به رنگ های قرمز، سبز و آبی، تصویر روشن تر و زنده تری ایجاد نمایید. عکس های سیاه و سفید می توانند مفهوم تصاویر قدیمی را انتقال دهند که فقط با رنگ مقدور نیست. در تصاویر چهره و منظره، می توانید افکت دیدنی و اعجاب انگیزی بیافرینید. بی رنگ کردن تصاویر، گزینه خوبیست. مشکل این است که: این ابزار نمی تواند به طور تأثیرگذاری میان تن رنگ های مختلف یک تصویر سیاه و سفید تفاوت قائل شود. استفاده از Channel Mixer منطقی تر است. این ویژگی می تواند کمی پیچیده باشد، ولی همان افکت حاصل از فیلترهای معمولی را برای تصاویر سیاه و سفید شبیه سازی نموده و به شما اجازه می دهد کانال های قرمز، سبز و آبی را تنظیم کنید. برای نمونه : اگر کانال قرمز را بالا ببرید، رنگ های قرمز روشن تر می شوند. همه چیز را امتحان کنید تا به نتیجه دلخواه برسید.

  • خطوط و جداول راهنما

هرگز در خلق آثار گرافیکی تنها به چشمان خود اعتماد نکنید و با بهره گیری از ابزارهایی مانند Grid تلاش نمایید تصاویری صحیح و بی عیب و نقص تولید نمایید.

photoshop-mistakes1

استفاده از این ابزار ساده است و می توانید برای تراز نمودن تصاویر خود از Snap به همراه Grid استفاده کنید. با بهره گیری از این ابزار در کنار خطوط راهنما و همچنین استفاده از واحد های استاندارد مناسب با نیازتان می توانید اشیاء مختلف را در کنار هم به صورت منظم بچینید.

  • نتیجه نهایی

فتوشاپ ابزاری قدرتمند وکامل است که به همان اندازه که می توان با دقت و تجه به ظرافت ها و جزئیات آثاری زیبا و با کیفیت خلق نمود، می توان با سهل انگاری و عدم دقت و انجام اشتباهات رایج تصاویری خلق نمایید که نه تنها ارزشی ندارند بلکه باعث به دردسرانداختن شما نیز خواهند شد.

 

 

آموزش کامل نصب ویندوز بر روی Chromebook

کروم بوک‌ها به طور رسمی از ویندوز پشتیبانی نمی‌کنند و با توجه BIOS خاصی که در این دستگاه‌ها برای Chrome OS طراحی شده، حتی به صورت معمولی هم نمی‌توان بر روی کروم بوک ویندوز نصب کرد. اما اگر واقعاً به این سیستم عامل نیاز دارید راه‌هایی برای نصب آن در بسیاری از مدل‌های کروم بوک وجود دارد.

در مورد این فرآیند چه چیزهایی باید بدانید؟

با توجه به این که ویندوز به طور رسمی پشتیبانی نمی‌شود باید یک BIOS جایگزین در کروم بوک خود نصب کنید (از نظر فنی در حقیقت باید یک فرم‌ور UEFI نصب کنید که جایگزین همان BIOS سنتی است). با نصب این BIOS تازه امکان نصب ویندوز فراهم می‌شود. البته باید توجه کنید که BIOS جایگزین فقط بر روی مدل‌های پشتیبانی شده نصب می‌شود، بنابراین از آن نمی‌توان برای همه‌ی مدل‌ها استفاده کرد.

علاوه بر این به چند سخت‌افزار اضافه هم نیاز دارید. برای نصب ویندوز یک موس و کیبورد USB لازم دارید، چون موس و کیبورد خود دستگاه در حین نصب ویندوز کار نمی‌کند. و به یک کامپیوتر ویندوزی هم برای ساخت USB نصب نیاز دارید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

البته پس از نصب ویندوز هم کار شما تمام نمی‌شود، چون این سیستم عامل به طور پیشفرض درایورهای سخت‌افزاری بسیاری از اجزای کروم بوک‌ها را ندارد (که البته منطقی است، چون تولید کنندگان کروم بوک هیچ وقت زحمت ساخت درایورهای ویندوز محصولات خود را نکشیده‌اند). اگر خوش شانس باشید، شاید بتوانید درایورهای شخص ثالث اجزای سخت‌افزاری‌تان را پیدا کنید.

با نصب ویندوز مشخصاً کل کروم بوک شما پاک خواهد شد، پس مطمئن شوید که اطلاعات مهمی بر روی آن باقی نمانده باشد.

اگر در هر جایی از فرآیند نصب به نظر آمد که کروم بوک شما قفل کرده است، با ۱۰ ثانیه نگه داشتن دکمه‌ی Power می‌توانید دستگاه خود را وادار به خاموش شدن کنید.

آیا این روش در کروم بوک شما جواب میدهد؟

قبل از این که فرآیند نصب ویندوز را شروع کنید، مطمئن شوید که مدل دستگاه‌تان پشتیبانی شده باشد. به علاوه برای هر مدل دستورالعمل جداگانه‌ای وجود دارد که با توجه به مدل کروم بوک خودتان باید از راهنمای مربوطه استفاده کنید، چون تفاوت اندکی بین مراحل موجود در دستگاه‌های مختلف وجود دارد.

چند منبع کاربردی را ببینید:

  • کروم بوک‌هایی که از ویندوز پشتیبانی می‌کنند: این وبسایت لیست مدل‌هایی که می‌توانید ویندوز روی آن نصب کنید را به همراه سخت‌افزارهایی که پس از نصب کار نخواهند کرد مشخص کرده است.
  • راهنمای نصب ویندوز در کروم بوک‌های مختلف: در این وبسایت با انتخاب مدل کروم بوک خود می‌توانید دستورالعمل نصب ویندوز و لینک درایورهای مربوط به دستگاه خود را دریافت کنید.
  • Chrultrabook Subreddit: اگر می‌خواهید اطلاعات بیشتری در مورد کروم بوک‌ها یا قطعات سخت‌افزاری‌ای که از ویندوز پشتیبانی می‌کنند به دست آورید، کاربران موجود در این جامعه‌ی کاربری کمک زیادی به شما خواهند کرد.

اگر کروم بوک شما از ویندوز پشتیبانی می‌کند، بهتان تبریک می‌گوییم، اکنون توصیه می‌کنیم تا دستورالعمل نصبی که مختص به دستگاه خودتان است را دنبال کنید. اگرچه شاید اطلاعاتی که در وبسایت Coolstar است جزئیات بیشتری داشته باشد، اما اگر با ما همراه باشید، شاید در این مطلب چیزهایی پیدا کنید که در هیچ جای دیگری یافت نشود.

ما در این مطلب ویندوز را بر روی کروم بوک Acer C910 با نام کد YUNA نصب می‌کنیم. روند کار در همه‌ی مدل‌های کروم بوک مشابه است، ولی بعضی چیزها -مثل موقعیت پیچ Write Protect در مادربرد- متفاوت خواهد بود.

گام اول: برداشتن پیچ Write Protect

کروم بوک‌ها قابلیت سخت‌افزاری ویژه‌ای دارند که جلوی اعمال تغییر در BIOS دستگاه را می‌گیرد. اگر می‌خواهید BIOS را عوض کنید، برای غیرفعال سازی قابلیتی که از دستگاه در برابر نوشته شدن حفاظت می‌کند، باید کروم بوک را باز کنید، پیچ مخصوص آن را از روی مادربرد پیدا نمایید، و آن را دربیاورید. در بعضی از کروم بوک‌ها شاید به جای پیچ یک سوئیچ وجود داشته باشد.

پس ابتدا کروم بوک خود را خاموش کنید (آن را به حالت Sleep نبرید و کاملاً خاموشش کنید). پیج‌های بدنه‌ی پشتی دستگاه را باز کنید تا به مادربرد دسترسی یابید. ما برای باز کردن پنل پلاستیکی دستگاه باید ۱۸ پیچ را باز می‌کردیم. پیچ‌ها را گم نکنید.

برداشتن پیچ Write Protect

پیچ یا سوئیچ Write Protect را پیدا کنید. اگر نمی‌توانید آن را بیابید، نام و مدل دقیق دستگاه خود را به همراه عبارت write protect screw در اینترنت جستجو کنید تا موقعیت دقیق این پیچ در دستگاه خود را ببینید. برای کروم بوک Acer C910 ما محل دقیق این پیچ را در پاسخ به سوالی در سایت SuperUser پیدا کردیم.

برداشتن پیچ Write Protect

البته این پیچ معمولاً با پیچ‌های دیگری که بر روی مادربرد وجود دارد فرق می‌کند. این پیچ خاص در کروم بوک ما به رنگ خاکستری تیره است، در حالی که پیچ‌های دیگر نقره‌ای روشن هستند. علاوه بر این زیر پیچ هم یک پوشش نقره‌ای روشن وجود دارد، در حالی که زیر بقیه‌ی پیچ‌های مادربرد پوششی به رنگ برنزی دیده می‌شود.

برداشتن پیچ Write Protect

پیچ را باز نموده و بدنه‌ی پشتی دستگاه را مجدداً ببندید. اکنون می‌توانید بر روی BIOS دستگاه بنویسید و آن را تغییر دهید. پیچ مربوطه را نگه دارید تا اگر زمانی دوباره خواستید BIOS را قفل کنید، آن را وصل ببندید.

گام دوم: فعال سازی Developer Mode

حالا باید Developer Mode را فعال کنید تا امکان تغییر در نرم‌افزار کروم بوک فراهم شود. برای انجام این کار در کروم بوک‌های جدید، کلیدهای ترکیبی Esc+Refresh+Power را در حالی که سیستم خاموش است فشار دهید. (دکمه‌ی Refresh در محل دکمه‌ی F3 در لپتاپ‌های معمولی قرار دارد.)

با این کار کروم بوک شما بالا آمده و پیام Chrome OS is missing or damaged را نشان می‌دهد.

برداشتن پیچ Write Protect

دکمه‌های Ctrl+D را فشار دهید و پس از رفتن بر روی گزینه‌ی turn OS verification OFF کلید Enter را بزنید.

کروم بوک اکنون همه‌ی فایل‌های شخصی شما را پاک کرده و تنظیمات‌تان را هم به حالت پیشفرض بر می‌گرداند. البته با توجه به مکانیزم عملکردی کروم بوک، اطلاعات مهم شما باید با سرویس‌های آنلاین سینک شده باشد.

برداشتن پیچ Write Protect

زمانی که وارد Chrome OS می‌شوید، پیام OS verification is OFF را می‌بینید. برای رد کردن این صفحه هر دفعه باید دکمه‌های Ctrl+D را فشار دهید. جای نگرانی نیست، چون بعد از این که BIOS جدید را نصب کردید، این پیام حذف شده و با پایان کار به طور مستقیم وارد ویندوز خواهید شد.

برداشتن پیچ Write Protect

گام سوم: نصب BIOS جدید

حالا از داخل ChromeOS می‌توانید BIOS جدید را بر روی کروم بوک خود نصب کنید. برای باز کردن یک پنجره‌ی ترمینال دکمه‌های Ctrl+Alt+T را فشار دهید.

اکنون عبارت shell را تایپ کرده و Enter بزنید، تا بتوانید به محیط خط فرمان قدرتمند لینوکسی دسترسی پیدا کنید.

نصب BIOS جدید

دستور زیر را کپی کرده و درون محیط خط فرمان پیست کنید:

cd ~; curl -L -O http://mrchromebox.tech/firmware-util.sh; sudo bash firmware-util.sh

با اجرای این دستور، شاخه‌ی اصلی ابتدا به شاخه‌ی خانگی شما تغییر می‌کند، سپس اسکریپت http://mrchromebox.tech/firmware-util.sh دانلود می‌شود، و در انتها این اسکریپت با دسترسی ریشه اجرا می‌گردد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه‌ی عملکرد این اسکریپت به وبسایت توسعه دهنده‌ی آن مراجعه کنید.

نصب BIOS جدید

این اسکریپت با رابط مناسبی که دارد به شما در انجام این فرآیند کمک می‌کند. با تایپ عدد ۳ و فشار دکمه‌ی Enter گزینه‌ی Custom coreboot Firmware (Full ROM) را انتخاب کنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

سپس برای تایید انجام عملیات حرف y را تایپ و Enter کرده، و در انتها برای نصب UEFI حرف U را تایپ و Enter نمایید. اگر می‌خواهید ویندوز اجرا کنید، گزینه‌ی Legacy را انتخاب نکنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

این اسکریپت پیشنهاد می‌دهد که یک کپی پشتیبان از فرم‌ور اصلی دستگاه تهیه شده و برای شما بر روی درایو USB ذخیره شود. با این کار اگر بعداً خواستید به BIOS اصلی کروم بوک برگردید، می‌توانید از این پشتیبان استفاده کنید.

البته لازم نیست که این فایل پشتیبان تا ابد روی دستگاه USB شما باقی بماند. فایلی که ذخیره می‌شود یک فایل .rom است که بعد از اتمام این فرآیند می‌توانید آن را هر جای دیگری کپی کنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

پس از پایان روند پشتیبان گیری، اسکریپت فرم‌ورِ Coreboot جایگزین را دانلود کرده و آن را بر روی کروم بوک شما نصب می‌کند. زمانی که نصب آن تمام شد، دستگاه را خاموش کنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

حالا اگر خواستید می‌توانید پیچ Write Protect را سر جای خود وصل کنید.

گام چهارم: ایجاد درایو نصب ویندوز

اکنون می‌توانید ویندوز را روی کروم بوک خود نصب کنید، اما برای این کار باید یک درایو نصب برای آن بسازید. در واقع باید ISO نصب ویندوز را دانلود کرده و آن را با استفاده از ابزاری مثل Rufus بر روی درایو USB خود رایت کنید. این بخش از کار باید بر روی یک کامپیوتر ویندوزی انجام شود.

برای دانلود ایزوی ویندوز ۱۰ به این صفحه بروید. بر روی Download tool now کلیک کرده، گزینه‌ی Create installation media for another PC را انتخاب نمایید و دانلود را آغاز کنید. ویندوز ۸.۱ و ۷ و درایورهای آن شاید با کروم بوک شما سازگاری نداشته باشند.

نصب ویندوز روی کروم بوک

علاوه بر این برای ساخت درایو USB نصاب ویندوز باید ابزار Rufus را هم دانلود و اجرا کنید.

درایو USB را به PC وصل کنید. از آن‌جایی که از این درایو برای نصاب ویندوز استفاده می‌شود، و همه‌ی فایل‌های روی آن پاک خواهد شد، پس قبل از انجام این کار از اطلاعات خود کپی بگیرید.

Rufus را اجرا کنید، درایو USB خود را انتخاب نمایید، نوع پارتیشن را به صورت GPT partition scheme for UEFI انتخاب کنید و سیستم فایل هم NTFS باشد. سپس بر روی دکمه‌ای که در کنار Create a bootable disk using وجود دارد کلیک کرده و ایزویی که دانلود کردید را انتخاب کنید.

پس از انتخاب فایل ISO دوباره بررسی کنید که نوع پارتیشن حتماً همان GPT partition scheme for UEFI باشد، چون ممکن است با انتخاب فایل به حالت پیشفرض برگشته باشد. بعد از این که مطمئن شدید که همه‌ی تنظیمات درست است، بر روی دکمه‌ی Start کلیک کنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

گام پنجم: نصب ویندوز

اکنون آماده‌ی نصب ویندوز هستید. درایو USB خود را به کروم بوک وصل کرده و دستگاه را روشن کنید. سیستم به طور خودکار باید از درایو USB بوت شده و نصاب ویندوز ظاهر شود. اگر چنین نشد، با نمایش عبارت Select Boot Option یکی از دکمه‌های روی کیبورد را فشار دهید. سپس با استفاده از Boot Manager دستگاه USB خود را انتخاب نمایید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

اکنون موس و کیبوردی که آماده کرده بودید را به سیستم وصل کنید، چون در مراحل نصب به آن‌ها نیاز داریم. البته اگر هر دو دستگاه را ندارید با یکی از آن‌ها هم کارتان راه می‌افتد.

اگر فقط کیبورد دارید با کلیدهای جهت‌دار، Tab و Enter می‌توانید از رابط استفاده کنید. و یا در صورت استفاده از موس هم می‌توانید برای تایپ کردن از کیبورد مجازی استفاده کنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

اکنون مراحل نصب ویندوز را به شکل معمولی انجام دهید. حتی برای پارتیشن بندی هم هر طوری که دوست داشته باشید، می‌توانید تخصیص فضا کنید. ما تصمیم گرفتیم همه‌ی پارتیشن‌های داخلی را پاک کنیم و مدیریت فضا را به ویندوز بسپاریم.

به یاد داشته باشید که برای نصب و استفاده از ویندوز ۱۰ نیازی به سریال یا به طور دقیق‌تر Product Key نیست. سریال را می‌توانید بعد از نصب از مایکروسافت خریداری کرده و آن را از داخل ویندوز ثبت کنید.

نگران Chrome OS نباشید—اگر زمانی خواستید به جای ویندوز Chrome OS نصب کنید، به راحتی می‌توانید بر روی یک سیستم مجهز به Chrome، درایو ریکاوری Chrome OS ساخته و از آن برای برگرداندن Chrome OS اصلی استفاده کنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

نصاب ویندوز در اواسط مراحل نصب restart می‌شود. زمانی که این اتفاق افتاد حتماً درایو USB را از سیستم جدا کنید، در غیر این صورت سیستم دوباره نصاب را شروع می‌کند. اگر وارد نصاب شدید، درایو USB را جدا کنید، آن قدر دکمه‌ی Power را نگه دارید تا کروم بوک خاموش شود، و سپس دوباره سیستم را روشن کنید. با این کار ویندوز باید از درایو داخلی کروم بوک راه اندازی شده و ادامه‌ی فرآیند نصب اجرا شود.

گام ششم: نصب درایورهای شخص ثالث

پس از نصب ویندوز کار تقریباً تمام است و می‌توانید وارد آن شوید، اما برای این که حداکثر سخت‌افزارهای دستگاه‌تان کار کنند باید درایورهای شخص ثالث را نصب کنید. برای انجام این مرحله هم به موس و کیبورد USB نیاز دارید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

با توجه به این که این درایورها شخص ثالث هستند، اکثر آن‌ها به درستی امضا نشده باشند، ویندوز هم به صورت عادی اجازه‌ی نصب آن‌ها را نمی‌دهد. برای نصب آن‌ها باید قابلیت Test Signing را فعال کنید. این ویژگی قابلیتی است که برای آزمایش درایورها طراحی شده است.

برای استفاده از آن با دسترسی Administrator برنامه‌ی Command Prompt را باز کنید—یعنی بر روی دکمه‌ی Start کلیک راست کرده یا Windows+X را فشار دهید و گزینه‌ی Command Prompt (Administrator) را انتخاب کنید. دستور زیر را وارد نمایید:

bcdedit -set testsigning on

سپس کروم بوک خود را Restart کنید.

نصب ویندوز روی کروم بوک

اکنون با توجه به آموزش‌های نصب مربوط به مدل دستگاه‌تان باید درایورهای شخص ثالث را نصب کنید. برای مثال در کروم بوک Acer C910 باید درایورهای چیپ‌ست، Intel HD Graphics، فناوری ذخیره سازی سریع، کیبورد، Trackpad و Realtek HD audio را نصب کنید.

در هنگام نصب این درایورها ویندوز یک هشدار امنیتی به شما نشان می‌دهد، که به خاطر غیر رسمی بودن درایورهایی است که توسط خود تولید کننده ساخته نشده و به تایید مایکروسافت نرسیده است. با نصب درایورها موافقت کنید، چون اگر نمی‌خواستید از درایورهای شخص ثالث استفاده کنید، اصلاً نباید تا این‌جا پیش می‌آمدید!

اکنون همه چیز باید درست کار کند، و می‌توانیم موس و کیبورد USB را از سیستم جدا کنیم. به این ترتیب حتی دکمه‌ی Search کروم بوک هم به دکمه‌ی Windows تبدیل کارایی می‌یابد.

نصب ویندوز روی کروم بوک

کار به پایان رسید! کروم بوک شما حالا یک کامپیوتر ویندوزی خیلی ارزان است. اگر در عملکرد سیستم مشکلی به وجود آمد، دوباره به سایت coolstar.org بروید و ببینید که آیا به‌روز رسانی جدیدی برای درایورها ارائه شده است یا نه.

نظر خود را در این باره با ما در میان بگذارید. آیا تا کنون تجربه نصب ویندوز روی کروم بوک را داشته اید؟ بعد از نصب و کار کردن با آن با چه مشکلاتی روبرو شده اید؟ توصیه می کنیم تجربیات ارزشمند خود را در اختیار کاربران قرار دهید. همچنین با انتشار این مطلب روی شبکه های اجتماعی، دیگران را از این ترفند و راه حل آگاه کنید.

منبع: howtogeek

چگونه بدون کدنویسی یک بات مسنجر فیس بوک بنویسیم؟

بات‌های مسنجر فیسبوک روش جدید ارتباط صفحات فیسبوک با کاربران است. این قابلیت از ماه گذشته معرفی شده و از آن زمان چت بات‌های زیادی ساخته شده است. ساخت این چت بات‌ها بسیار ساده بوده و به دانش کدنویسی کمی نیاز دارد. فقط باید یک API تنظیم کنید، که خیلی راحت است. اگر صاحب یک شرکت کوچک هستید که با نبود سرمایه و دانش لازم برای این کار مواجه است، می‌توانید از Botsify استفاده کنید. Botsify سرویس وبی است که به شما اجازه می‌دهد تا برای صفحه‌ی فیسبوک خود به طور رایگان یک چت بات بسازید. استفاده از این سرویس خیلی ساده است و به هیچ دانش کدنویسی‌ای نیاز ندارد. تنها چیزی که نیاز دارید سی دقیقه زمان و خواندن راهنمای موجود در این پست است.

طراحی چت بات در فیس بوک

برای ساختن یک چت بات ابتدا باید یک صفحه و اپلیکیشن فیسبوک داشته باشید. ساختن صفحه‌ی فیسبوک را همه بلدند اما ساختن اپلیکیشنی که بتواند با Botsify کار کند، نیاز به کمی کار دارد که ما مراحل آن را در ادامه‌ی مطلب توضیح می‌دهیم. البته اگر هنوز صفحه‌ی فیسبوک ندارید، ابتدا باید آن را بسازید.

بخش ۱ ساخت اپلیکیشن فیسبوک

گام ۱: از پروفایل فیسبوک خود به داشبورد توسعه دهندگان بروید و اولین اپلیکیشن خود را از طریق منوی کشویی موجود ایجاد کنید.

ساخت اپلیکیشن فیسبوک

گام ۲: در پنجره‌ای که باز می‌شود یک نام، یک Namespace (که باید اوریجینال باشد)، یک آدرس ایمیل و یک دسته‌بندی برای اپلیکیشن خود انتخاب کنید. سپس بر روی دکمه‌ی Create App ID کلیک کنید تا اپلیکیشن شما ساخته شود.

ساخت اپلیکیشن فیسبوک

 

بخش ۲ تنظیم اپلیکیشن فیسبوک شما

تصویر زیر داشبورد اپلیکیشنی است که همین الان ساختید. از آن‌جایی که همین الان اپلیکیشن را ساختید، آیتم‌های Messenger و Webhooks را در ستون سمت چپ نمی‌بینید. برای ساختن بات ابتدا باید آن‌ها را اضافه کنید. در ادامه نحوه‌ی انجام این کار را به شما می‌گوییم.

تنظیم اپلیکیشن فیسبوک شما

گام ۱: از نوار سمت چپ بر روی Add Product کلیک کنید. در صفحه‌ی بعد لیستی از محصولات متنوع فیسبوک که می‌توانید آن‌ها را با اپلیکیشن‌تان یکپارچه کنید دیده می‌شود. بر روی دکمه‌ی Get Started ای که در کنار Messenger وجود دارد کلیک کنید.

تنظیم اپلیکیشن فیسبوک شما

 

گام ۲: هنگامی که Messenger را اضافه می‌کنید، از شما خواسته می‌شود که آن را به یک صفحه وصل نمایید. اگر چندین صفحه دارید می‌توانید یکی از آن‌ها را برای اتصال به اپ انتخاب کنید. البته برای این کار حتماً باید مالک صفحه باشید، نه مدیر آن.

تنظیم اپلیکیشن فیسبوک شما

 

گام ۳: وصل شدن به یک صفحه توکن دسترسی به آن صفحه را ایجاد می‌کند. شما در هنگام تنظیم بات به این توکن نیاز دارید. می‌توانید این توکن را درون یک فایل متنی کپی کنید تا همیشه به آن دسترسی داشته باشید، یا این که هر دفعه برای دسترسی به آن به داشبورد رفته و از زبانه‌ی Messenger آن را کپی نمایید. هنگامی که صفحه به اپ وصل شد، زمان آن است تا محصول دوم، یعنی Webhooks را به آن وصل کنید. بر روی دکمه‌ی Setup Webhooks موجود در همان صفحه‌ی قبلی کلیک کنید.

تنظیم اپلیکیشن فیسبوک شما

 

گام ۴: در گام بعدی به یک آدرس برگشتی (Callback URL) نیاز است. اکنون بدون این که زبانه را ببندید به Botsify رفته و یک حساب کاربری رایگان بسازید.

تنظیم اپلیکیشن فیسبوک شما

بخش ۳ ساخت چت بات

گام ۱: فرض می‌کنیم در Botsify ثبت نام کرده‌اید و همه‌ی دسترسی‌های لازم را هم فعال کرده‌اید. اکنون از صفحه‌ی داشبورد بر روی Create Application کلیک کنید.

تنظیم اپلیکیشن فیسبوک شما

گام ۲: یک نام و توضیح (اختیاری) برای بات خود انتخاب کنید. سپس آیدی اپلیکیشن را وارد کرده (می‌توانید آن را از داشبورد اپلیکیشن‌تان به دست آورید) و یک کلید محرمانه برای آن تعیین کنید. یک کلید محرمانه مثل رمزعبوری است که بات‌ها از آن برای تصدیق اپ‌ها و صفحات استفاده می‌کنند. این کلید می‌تواند هر چیزی، مثلاً عبارت secret_key_is_secret باشد. برای افزودن دسترسی توکن صفحه باید به داشبورد اپلیکیشن برگشته، از ستون سمت چپ بر روی Messages کلیک کنید و سپس توکن را کپی نمایید. در انتها بر روی Create Bot کلیک کنید.

ساخت چت بات

گام ۳: اکنون زمان این است که Webhooks را تنظیم کنید. در Botsify باید به طور خودکار به زبانه‌ی Configure Webhooks هدایت شوید. اگر چنین نشد، خودتان بر روی آن کلیک کنید. در آن صفحه آدرس Callback ای وجود دارد که در بخش ۲ – گام ۴ نیاز داشتید. این آدرس را کپی کنید.

ساخت چت بات

گام ۴: به زبانه‌ای که در مراحل قبل باز نگه داشتید رفته و آدرس را در کادر Callback URL آن پیست کنید. سپس کلید محرمانه‌ای که مشخص کردید را هم در کادر Verify Token وارد کنید. اکنون یک بار هر چهار گزینه را بررسی کرده و بعد بر روی Verify and Save کلیک کنید.

ساخت چت بات فیس بوک

گام ۵: به صفحه‌ی پیکربندی Webhooks برگردید و حالا که کار تمام شده، بر روی Activate کلیک نمایید تا بات شما ساخته شود.

ساخت چت بات فیس بوک

بخش ۴ پیکربندی چت بات

گام ۱: حالا که چت بات را ساختید، زمان آن است که به آن یاد بدهید که چگونه حرف بزند. گزینه‌ی Configure Bot یا Setup Responses را از ستون سمت چپ باز کنید.

 پیکربندی چت بات

در این بخش چندین نوع پاسخ برای انتخاب کردن وجود دارد. اولین گزینه Basic Response یا پاسخ‌های اساسی است که در واقع همان چیزی است که هر کس در اولین برخورد با بات آن را می‌بیند. دو گزینه‌ی دیگر مربوط به ساخت قالب‌ها و دکمه‌هاست. این گزینه‌ها به شما اجازه می‌دهد تا در پاسخ به فرمان کاربر تصویر یا لینک ارسال کنید. منتهی ما در این راهنما قصد ساختن چت بات ساده‌ای را داریم که کاربران فقط برای آن متن می‌فرستند و در پاسخ هم متن دریافت می‌کنند. بر روی Setup advanced responses کلیک کنید.

 پیکربندی چت بات

گام ۳: رابطی که اکنون می‌بینید شما را قادر می‌سازد تا یک دستور و پاسخ بات برای آن را تعریف کنید. بات خود را از سمت چپ انتخاب کنید. در مثال ما این بات My Test Bot نام دارد، بنابراین آن را انتخاب می‌کنیم و پیامی که ممکن است کاربران برای یک بات بفرستند را وارد می‌کنیم. به طور مثال اگر پیام ارسال شده Hi باشد، ابتدا باید نام کاربری‌مان را انتخاب کنیم، سپس پاسخ موردنظرمان را در جواب Hi بنویسیم.

 پیکربندی چت بات

گام ۴: پیام را تایید کنید تا اولین پاسخ بات شما تعیین شود.

 پیکربندی چت بات

گام ۵: اکنون می‌توانید بات را آزمایش کنید. پیامی که در تصویر زیر مشخص شده، فقط برای اولین بار پس از پیکربندی بات به شما نشان داده می‌شود. کاربران هیچ وقت این پیام را نمی‌بینند، و چت بات فقط بر اساس تنظیماتی که شما تعیین کردید پاسخگو خواهد بود.

 پیکربندی چت بات

حالا پرسش و پاسخ‌های بعدی را تعیین کنید. اگرچه هیچ کدام از انواع پاسخ‌ها نیازی به دانش کدنویسی ندارند، ولی می‌توانید از راهنمای خود Botsify برای پیکربندی انواع پاسخ‌ها استفاده کنید. اگر نمی‌خواهید همه‌ی پاسخ‌ها را خودتان تعیین نماید، می‌توانید از سرویس پرمیوم این بات استفاده کنید، اما این سرویس پولی است.

نظر شما در مورد ابزار چت بات چیست؟ آیا تا کنون در این باره و طراحی و ساخت یکی از این چت بات ها، تجربه ای دارید؟ نظر خود را با ما در میان بگذارید و با ارسال این مطلب روی شبکه های اجتماعی، به علاقمندان و نیازمندان به این سرویس در فیس بوک کمک کنید تا نیازشان را مرتفع سازند.

برای ورود به وب سایت botsify.com کلیک کنید.

منبع: Addictivetips

چگونه با استفاده از سیری تنظیمات iOS را تغییر دهیم؟

تا پیش از این سیری می‌توانست کارهای زیادی بکند، مثلا یادآور (Reminder) بسازد، پیام بفرستد، تماس بگیرد، هشدار تنظیم کند و اوضاع جوی را به اطلاع شما برساند. ولی با به‌روز رسانی iOS 10 اکنون از این دستیار شخصی می‌توان برای ارتباط با اپلیکیشن‌های شخص ثالث مثل Whatsapp و اسکایپ هم استفاده کرد. می‌توانید از سیری برای تغییر تنظیمات دستگاه مثل تعیین روشنایی صفحه، فعال سازی حالت شیفت شب، روشن کردن بلوتوث و نظایر آن استفاده کنید. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا با هم لیستی از فرمان‌های صوتی سیری برای تغییر تنظیمات دستگاه را بررسی کنیم.

how-to-change-device-settings-via-siri-in-ios

برای استفاده از سیری دکمه‌ی هوم را نگه دارید تا دستیار صوتی‌تان فعال شود. زمانی که سیری در حالت آماده به کار قرار گرفت از یکی از فرمان‌های زیر استفاده کنید.

  • Increase brightness برای افزایش روشنایی صفحه
  • Dim my screen برای کاهش روشنایی صفحه
  • Turn on Bluetooth برای روشن کردن بلوتوث
  • Turn off Bluetooth برای خاموش کردن بلوتوث
  • Enable Night Shift برای فعال سازی حالت شیفت شب
  • Turn off Night Shift برای غیرفعال سازی حالت شیفت شب
  • Turn on Do not disturb برای فعال سازی حالت عدم مزاحمت
  • Turn off Do not disturb برای غیرفعال سازی حالت عدم مزاحمت
  • Turn on Airplane mode برای فعال سازی حالت هواپیما
  • What is my battery percentage? برای اطلاع از مقدار باتری باقی مانده
  • Turn on cellular data برای فعال سازی اینترنت سیم کارت
  • Turn off cellular data برای غیرفعال سازی اینترنت سیم کارت
  • Turn off Wifi برای غیرفعال سازی وای فای
  • Reduce volume برای کاهش میزان صدا در حین پخش یک فایل رسانه‌ای
  • Increase volume برای افزایش میزان صدا در حین پخش یک فایل رسانه‌ای
  • Turn on voice over برای فعال سازی سیستم متن خوان
  • Turn off voice over برای غیرفعال سازی سیستم متن خوان

باید در نظر داشته باشید که بعضی از دستورات مثل دستور فعال کردن حالت هواپیما باعث می‌شود که دیگر نتوانید از سیری استفاده کنید. چون برای استفاده از سیری به اتصال اینترنتی نیاز دارید و در حالت هواپیما اینترنت سیم کارت و وای فای خاموش می‌شود.

البته کارهای دیگری هم وجود دارد. مثلاً با استفاده از سیری می‌توانید یک یادآور یا رویداد جدید تنظیم کنید. دستوراتی که بالاتر گفته شد فقط آن‌هایی هستند که برای تغییر تنظیمات دستگاه هستند.

اگر به دنبال لیست کامل، فراگیر و دسته‌بندی شده‌ای از دستورات سیری می‌گردید، می‌توانید از وبسایت Hey Siri استفاده کنید.

استفاده از سیری برای تنظیمات iOS

در سایت Hey Siri امکان گشتن به دنبال دستورات و یا جستجو در دسته‌بندی‌های مختلف فرمان‌ها وجود دارد.

از وبسایت Hey Siri دیدن کنید.

نظر شما در مورد قابلیت SIRI در آیفون چیست؟ شما چه آینده ای برای این برنامه و رقبای احتمالی آینده اش، پیش بینی می کنید؟ نظر خود را در این باره با ما در میان بگذارید و با انتشار این مقاله در شبکه های اجتماعی، به کاربران آیفون در مورد قابلیت های جدید SIRI اطلاع رسانی کنید.

منبع: Addictivetips

آموزش غیرفعال سازی موقت اکانت اینستاگرام

شاید یک روز لازم شود که بخواهید به طور موقت از دنیای اینستاگرام، خداحافظی کنید و بعد از مدت کوتاهی دوباره به این فضا برگردید. بسیاری از افراد نا آگاه و عجول سریعا اقدام به حذف صفحه اینستاگرام خود می نمایند. اما امروز گویا آی تی به شما آموزش می دهد تا در مواقع ضروری، اینستاگرام خود را غیر فعال کنید تا در دفعات بعدی، آن را فعال کنید و فعالیت های خود را از سر گیرید.

 Temporarily Disable Account

برای این کار ابتدا روی لینک زیر کلیک کنید:

https://www.instagram.com/accounts/remove/request/temporary

به محض باز کردن این صفحه اینستاگرام از شما می خواهد که نام کاربری و پسورد خود را وارد کنید:

غیر فعال سازی موقت در اینستاگرام

وقتی که اطلاعات کاربری خود را وارد کردید و LOG iN شدید، وارد صفحه ای می شوید که با عنوان Temporarily Disable Your Account شناخته می شود.

در این جا اینستاگرام از شما می خواهد که علت خروج موقتی خود را از این شبکه بیان کنید. بنابراین جلوی گزینه ?Why are you disabling your account یک منوی باز شونده قرار دارد که اگر آن را کلیک کنید می توانید به راحتی، دلیل های از پیش نوشته شده را مشاهده و آن چه به شما نزدیک تر است را انتخاب کنید.

غیر فعال سازی موقت در اینستاگرام

در این حال دوباره از شما پسورد اکانت خواسته می شود. رمز مورد نظر را وارد کنید و در انتها روی دکمه قرمز رنگ Temporarily Disable Account کلیک کنید تا اکانت شما موقتا غیر فعال شود.

تا زمانی که پیام Your account has been temporarily disabled را مشاهده نکرده اید، نباید مطمئن باشید که صفحه شما غیر فعال شده است. می توانید از دوستانتان بخواهید تا صفحه شما را تست کنند و به شما بگویند که وضعیت آن چگونه است.

اگر به هر دلیلی در کمتر از ۷ روز از غیر فعال کردن پیج خود پشیمان شدید برای برگشت مشکلی ندارید. اما در هر ۷ روز یک بار شما از طریق این شبکه مجاز خواهید بود که اینستاگرام خود را غیر فعال کنید. بنابراین به این موضوع دقت کنید.

نکته: بعد از غیر فعال سازی اکانت اینستاگرام، برای تصاویر و فیلم های تان جای هیچ گونه نگرانی نیست. بنابراین می توانید با خیال راحت بعد از فعال سازی، دوباره آن ها را ببینید و به فعالیت قبلی خود باز گردید.

نظر خود را با ما در این باره در میان بگذارید و علت هایی که می تواند موجب ترک اینستاگرام شود را بیان کنید. البته خوب است کمی هم در مورد مضرات غیرفعال سازی اکانت های پر فالوور صحبت کنید. این لینک را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید تا دوستان تان بتوانند با دریافت آموزش های اینستاگرام بتوانند در این شبکه بهتر فعالیت کنند.

منبع: گویا آی تی

آموزش کوتاه کردن لینک در تلگرام با ربات ShortUrlBot

کوتاه کردن لینک مزایای زیادی دارد که در اپلیکیشن های مختلف و حتی در هنگام کار کردن با PC  هم از ان ها استقبال می شود. اگر بخواهید می توانید توسط ابزاری به نام ShortPaste لینک های هر سایتی را در اندروید کوتاه کنید.

در تلگرام کانال ها و گروه های زیادی در حال فعالیت هستند که ادمین های آن ها بنا به هر دلیلی دوست دارند از لینک های کوتاه استفاده کنند تا مخاطبین خود را از طریق این لینک ها، روانه سایت خود کنند.

کوتاه کردن لینک با ربات تلگرام

هر چند ۲۳۰ سایت رایگان برای کوتاه کردن لینک وجود دارد، اما تلگرام  هم ابزاری دارد که به شما کمک می کند با یکی دو اقدام کوتاه، هر لینکی را که می خواهید کوتاه کنید. برای استفاده از این ابزار که در واقع رباتی برای کوتاه کردن لینک است، می توانید از آدرس زیر استفاده کنید:

https://telegram.me/ShortUrlBot

روی این آدرس کلیک کنید، تا وارد صفحه اصلی این ربات شوید.

کوتاه کردن لینک با تلگرام

با نمایان شدن این صفحه لازم است که روی START کلیک کنید تا ربات کار خود را شروع کند و دستور اولیه اش را صادر کند:

telegram برای کوتاه سازی لینک

با این کار، تلگرام با ارسال پیام Just send me a link and I’ll shorten it از شما درخواست می کند که لینک مورد نظرتان را جهت کوتاه سازی ارسال کنید. شما در بخش نوشتن پیام، لینک خود را بنویسید و در نهایت اینتر را بزنید :

کوتاه کردن لینک در تلگرام

 

به محض اینکه لینک را SEND کردید، ربات آن را دریافت و توسط ابزار گوگل ان را مختصر می کند:

کوتاه کردن لینک در تلگرام

همانطور که مشاهده می کنید ما لینک اصلی وب سایت گویا آی تی را از طریق این سرویس، مختصر سازی کردیم. وقتی که بخواهید از این لینک ساخته شده و کوتاه شده استفاده کنید کافیست آن را کپی کنید و هر جا که دوست دارید قرار دهید.

این ربات با استفاده از آی دی @ShortUrlBot نیز در دسترس شما قرار دارد. می توانید همین قطعه از متن گویا آی تی را در تلگرام خود کپی و پیست کنید و مستقما با ضربه بر آدرس @ShortUrlBot وارد بات مورد نظر شوید و از آن استفاده کنید.

نظر شما در مورد این ابزار تلگرام چیست؟ آیا شما تا کنون از این امکان استفاده کرده اید؟ به طور کلی ربات ها چه نقشی می توانند در ساده سازی کارها با تلگرام و وابسته سازی آن ها به کاربران داشته باشند؟ تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و با انتشار این مطلب روی شبکه های اجتماعی، به توسعه مهارت های عمومی دنیای مجازی کمک کنید.

منبع: گویا آی تی