هر شب موقعی که می خواهیم بخوابیم، بسیاری از ما گوشی هایمان را خاموش کرده و در کنار خودمان می خوابانیم اما گاهی به هر دلیلی، نمی توانیم آن ها را روشن کنیم. البته این موضوع می تواند هم مشکل سخت افزاری داشته باشد یا مشکل سخت افزاری. به هر حال ممکن است شما نیز یک روز با چنین صحنه ای مواجه شوید. برای حل این مشکل از تدابیر گویا آی تی استفاده کنید.

 ساده ترین راه: گوشی را باز شارژ کنید

گاهی گوشی شما شارژ کم می آورد و وقتی آن را روشن می کنید با علامت توخالی باتری روبرو می شوید که ناگهان سریع گوشی خاموش می شود اما گاهی اوضاع از این بدتر است و باتری کاملا خالی است و این تنها علتی است که گوشی روشن نمی شود. پس در چنین شرایطی در ابتدا نیم ساعت گوشی را به شارژر بزنید تا مطمئن شوید که مشکل از باتری هست یا نه.

 اگر بعد از ۳۰ دقیقه گوشی شارژ نشد، ممکن است که مشکل از سیم شارژ باشد. البته گوشی ها سال هاست که یک چراغ ال ای دی دارند که وقتی آن ها را به شارژر وصل می کنید چراغ قرمز یا نارنجی شان روشن می شود. اگر از ابتدا این چراغ را مشاهده نکردید، یا اینکه متوجه شدید قصد سبز شدن ندارد حتما سیم شارژر را عوض کنید یا اینکه از پریز دیگری استفاده کنید.

اگر فکر می کنید فرآیند شارژ بی نقص است حدود ۱ ساعت صبر کنید تا شارژ گوشی فول شود و بعد راه های بعدی را تست کنید.

راه دوم: کمی با دکمه پاور مشغول باشید

این راه را چند بار تست کنید. دکمه پاور یا همان خاموش / روشن گوشی را فشار داده و کمی نگهدارید. گاهی اندروید فریز می شود و تا بخواهید به اصطلاح خودمان یخ آن را آب کنید کمی طول می کشد. امیدواریم که با فشردن طولانی دکمه پاور صدای ویبره را بشنوید و منتظر باشید تا صفحه نمایش روشن شود. اگر این اتفاق رخ نداد چند بار این کار را انجام دهید.

 گاهی اوقات وقتی گوشی را روشن کردید نمایشگر تیره می ماند و مشکل همچنان باقی است در واقع در چنین شرایطی گوشی روشن شده اما مشکلی از ما رفع نمی کند. در چنین شرایطی اگر گوشی باتری قابل تعویض دارد آن را از گوشی خارج و دوباره وصل کنید و دوباره با دکمه پاور مشغول شوید. این بار باید گوشی سریع روشن شود.

 اگر باتری گوشی شما قابل تعویض نیست، تنها یک راه دارید و آن هم اینکه، دکمه پاور را حدود ۳۰ ثانیه نگهدارید تا کاملا خاموش شود و حدود ۳۰ ثانیه دیگر صبر کنید تا گوشی در حالت خاموش بماند و بعد از آن دوباره گوشی را روشن کنید.

راه سوم: از بخش ریکاوری تنظیمات کارخانه ای را ریست کنید

به ندرت پیش می آید که با طی کردن مراحل قبلی مشکل حل نشود. اگر شما هم از آن جمله افرادی هستید که به این مرحله آمده اید و هنوز مشکل حل نشده این روش را هم تست کنید. گاهی گوشی به حالت فریز می رود و با خاموش کردن هم نمی توان مشکلش را حل کرد.

در این شرایط، اندروید خود را خاموش کنید و بعد بجای روشن کردن چند کلید مشخص را بزنید تا به حالت ریکاوری بروید. کلید مشخص مورد نظر برای تمام دستگاه ها یکسان نیست. بدین طریق کافی است در گوگل از فرمول زیر استفاده کنید تا بتوانید کلید مورد نظر را پیدا کنید. Recovery Mode smartphone name فرمولی است که باید از آن استفاده کنید. اگر از گلگسی اس ۶ استفاده می کنید، دکمه پاور، هوم، و کم کردن صدا را باید با هم بگیرید تا گوشی به ریکاوری برود. در این بخش می توانید تنظیمات لازم را انجام دهید و گوشی را ریست کارخانه ای کنید. گاهی طی همین فرآیند ها ممکن است باز گوشی شارژ خود را از دست دهد بنابراین اگر چنین احساسی داشتید حتما باز هم آن را شارژ کنید.

 اگر با ریست از بخش ریکاوری مشکل حل نشد ناچار باید مشکل را به گردن نرم افزار بیندازیم و راه حل آخر را هم امتحان کنیم:

راه چهارم: فریم‌ور دستگاه خود را بازگردانی کنید

برای این مورد هم باید از گوگل کمک بگیرید تا مطابق دستگاه تان، راه حل و دستور العمل مخصوص گوشی تان را برایتان ارائه کند. این بار در کنار عبارت reinstall frimware نام گوشی خود را بنویسید و یا حتی به سایت سازنده گوشی بروید تا بتوانید از فریم ور گوشی اطلاعاتی پیدا کنید البته این بخش کمی دردسر دارد که بهتر است این کار را در کنار یک فرد آگاه انجام دهید.

مطمئن باشید که با طی کردن این ۴ راه مشکل شما به راحتی حل خواهد شد مگر اینکه سخت افزار گوشی سوخته باشد یا باتری مشکل ویژه داشته باشد. به هر حال اگر تا اینجا نشد مشکل  را حل کنید باید به سراغ تعمیر کار حاذقی بروید که تجربه بیشتری دارد. در عین حال اگر تجربه ای در چنین شرایطی دارید بهتر است آن را با دوستانتان در گویا آی تی به اشتراک بگذارید و از طرفی هم می توانید با انتشار این مطلب روی شبکه های اجتماعی دیگران را از چنین مشکل و راه حل هایی مطلع کنید.

منبع: گویا آی تی

در این مطلب قصد داریم به برخی سوالات کاربردی درباره جهان هستی بپردازیم. سوالاتی که قطعا برای هرکدام از ما پیش آمده است. سوالاتی چون فراتر از کیهان چه چیزی وجود دارد؟ جهان ما در حال تبدیل شدن به چه چیزی است؟ آیا جهان هستی تا ابد منبسط خواهد شد؟آیا مرزی برای دانش انسان وجود دارد؟ آیا محدودیت‌های اساسی در مسیر علم قرار دارد؟

اگر شما نیز مشتاق به فهم پاسخ این سوالات هستید بهتر است تا انتهای این مقاله با گویا آی تی همراه باشید.

در پاسخ به تمامی این سوالات باید گفت ما هنوز هیچ پاسخی برای این سوالات نداریم و نمی توانیم به طور قطعی بگوییم که آیا حد و مرزی برای دانش ما وجود دارد یا خیر. اما می توان گفت به نظر نمی رسد مرزی برای دانسته های ما وجود ندارد. هرچند فراز و نشیب های بیشماری در مسیر یادگیری ما قرار گرفته اند اما هنوز به قطعیت نمی توان نظری در این باره داد. البته هستند افرادی که معتقدند ما هیچ وقت به علم پیدایش جهان دست نخواهیم یافت و هیچ زمان نخواهیم فهمید که پیش از انفجار بزرگ چه اتفاقی رخ داده است. اما به نظر می رسد این تفکرات کمی خودخواهانه باشد زیرا هیچ کس مرز دانش انسان را نمی داند و همانطور که یافته های امروز ما از نجوم در ۵۰ سال پیش غیر ممکن به نظر می رسید ما نیز نمی توانیم به قطعیت بگوییم که تا چه میزان فرا خواهیم گرفت.

البته این صحبت به آن معنا نخواهد بود که ما در طبیعت محدودیتی نداریم زیرا ما در مشاهده و مطالعه ی طبیعت محدودیت هایی داریم به عنوان مثال  اصل عدم قطعیت هایزنبرگ بیان می کند که نمی‌ توان تمام مشخصات حرکتی یک ذره را در هر لحظه از زمان دانست. همچنین بیشترین فاصله ‌ای که در یک بازه ‌ی زمانی قادر به دیدن و حرکت در آن هستیم توسط سرعت نور محدود شده است. اما این محدودیت‌ها صرفا به نشان دهنده این است که چه چیزی را نمی‌ توانیم مشاهده کنیم، نه اینکه چه چیزی را نمی ‌توانیم یاد بگیریم. علیرغم وجود اصل عدم قطعیت، ما توانسته ‌ایم مکانیک کوانتوم را توسعه دهیم و یا در زمینه بررسی رفتار اتم‌ ها پیش رفت هایی چشمگیر داشته باشیم. ما امروزه توانسته‌ ایم ذرات به اصطلاح مجازی را کشف کنیم. ذراتی که نمی ‌توانیم به طور مستقیم ببینیم، با این حال به وسیله شواهد و قوانین فیزیکی وجود آنها را پیش ‌بینی می ‌کنیم.

این موضوع که جهان در حال انبساط است به عنوان یک نقطه شروع در علم ما جای می گیرد و اگر با ما تکیه بر دانسته ها و اکتشافات جدید خود و همچنین استنتاج حوادث پیرامون مان پیش برویم خواهیم توانست به نقطه ای بسیار دور در تاریخ گذشته هستی برسیم. به زمانی که تمام عالم هستی در نقطه ای قابل رویت جمع شده بود.

در یک لحظه، که اکنون آن را  لحظه‌ ی انفجار بزرگ (Big Bang)  می نامیم ، قوانین فیزیکی فعلی شناخته شده از هم فرو‌پاشید، چون بین نسبیت عام و مکانیک کوانتوم ناسازگاری به وجود آمد. نسبیت عام به توصیف گرانش می ‌پردازد و مکانیک کوانتوم نیز فیزیک ذرات میکروسکوپی است. اما خیلی از دانشمندان این ناسازگاری را یک محدودیت جدی برای علم نمی ‌دانند، چون ما انتظار داریم که اصل نسبیت عام بعد از تصحیح، به بخشی از تئوری کوانتوم پیوسته تبدیل شود. نظریه‌ ی ریسمان نمونه ‌ای از این تلاش ‌ها است.

با تصور چنین نظریه ‌ای، شاید قادر باشیم به این سوال پاسخ دهیم که قبل از انفجار بزرگ چه اتفاقی رخ داده است. البته این موضوع نیز قابل تامل است که شاید پیش از انفجار بزرگ اصلا هیچ چیزی وجود نداشته باشد. ساده ‌ترین پاسخ مطرح شده در مورد انفجار بزرگ، کمترین میزان مقبولیت را در بین دانشمندان داشته است. پاسخ به این شکل است که در لحظه‌ ی انفجار بزرگ نسبیت عام با نسبیت خاص به هم پیوستند تا یک حقیقت واحد را تشکیل دهند: فضازمان. اگر فضا توسط انفجار بزرگ به وجود آمده باشد، شاید زمان هم به همین ترتیب به وجود آمده باشد. در آن صورت، هیچ “’گذشته‌ای” وجود نداشته است و سوال مطرح شده بی مورد خواهد بود. بنابراین و با توجه به این موضوع باید منتظر یک جواب منطبق بر کوانتوم گرانشی باشیم و پس از اثبات آن فرضیه به شکل آزمایشگاهی خواهیم توانست خواهیم توانست پاسخی جدید و قابل اتکا ارائه دهیم.

درادامه با یک سوال دیگر مواجه هستیم و آن این است که مرزهای کیهان ما درکجا قرار دارد؟ گستردگی جهان ما تا کجا ادامه دارد؟ در واقع باید گفت پاسخ این سوالات نیز هنوز برای بشر مبهم است و برای پاسخ به آن تنها به حدس و گمان هایی ساده اکتفا نموده ایم که آن را با شما درمیان می گذاریم.

همانطور که گفتیم فضا و زمان به صورت خود به خودی و به یکباره در اثر انفجار بزرگ پدید آمده اند پس می توان گفت که انرژی کلی آن ها برابر صفر است. بر اساس اصول پایه ای فیزیک می توان گفت که انرژی موجود در غالب یک جرم با انرژی میدان گرانشی آن برابر است. به زبان ساده تر باید بگوییم مجموع مقادیر چیزی که از هیچ پدید آمده است باید همان هیچ باشد. با توجه به علم فعلی ما تنها جهانی قادر به دارا بودن چینی ویژگی هایی است که شکل هندسی آن گرد باشد. به عنوان مثال وقتی بر روی یک کره حرکت می کنیم با هیچ مرزی مواجه نخواهیم شد اما می دانیم که محدودیت هایی برای آن وجود دارد. همین شرایط می ‌تواند در جهان هم صادق باشد. اگر ما به انداز‌ه‌ ی کافی در یک جهت به دوردست نگاه کنیم، می‌ توانیم قسمت پشت سر خود را ببینیم.

اما در عمل ما قادر به انجام چنین کاری نیستیم  و دلیل آن احتمالا می تواند این موضوع باشد که جهان قابل رویت ما خود بخشی از جهان بزرگتریست که ما توانایی دیدن آن را نداریم. علت این امر باید با آنچه که انبساط جهان (inflation) نامیده می ‌شود در ارتباط باشد. بیشتر جهان‌هایی که خود به خود از انداز‌ه‌ی میکروسکوپی به وجود می ‌آیند، به جای آن که برای میلیاردها سال عمر کنند، در یک زمان میکروسکوپیک از هم فرو می ‌پاشند. اما در بعضی موارد،  انرژی دادن به فضای خالی باعث می ‌شود که جهان در یک بازه‌ ی زمانی کوتاه به صورت تصاعدی متورم شود. بر این اساس تصور ما این است که در لحظات اولیه ی پس از انفجار بزرگ یک بازه زمانی پدید آمده است که در آن جهان انبساط می یابد و به این طریق جهان بلافاصله پس از تولد فرو نپاشیده است.

بنابراین می توانیم بگوییم که ممکن است زمانی انبساط در بخشی از جهان که ما در آن حضور داریم متوقف شود اما به این معنا نیست که تمام جهان از انبساط  خارج شده است.

Windows 10 color mixer به‌صورت پیش فرض در ویندوز ۱۰ به حالت hidden قرار دارد. در این مقاله قصد داریم تا به نحوه‌ی دسترسی به این ویژگی بپردازیم.

در بسیاری از تیم ها به خصوص پس از یک شکست بی انگیزگی و نبود روحیه تیمی به شدت افزایش می یابد و این موضوع زمانی حاد تر می شود که که موضوع حل نشده و همچنان در شالوده تیم باقی بماند.در این مقاله قصد داریم به بررسی راهکارهایی برای تقویت روحیه تیمی در میان افراد از زبان خانم کریستینا کورتیس (Christina Curtis)، منتور شرکت های فورچون۵۰۰ و ورزشکاران المپیک، بپردازیم.در ادامه با گویا آی تی همراه باشید.

مدیر موفق کسی است که بتواند موفقیت تیم خود را پیش بینی کند. تحقیقات نشان می دهد انتظار بالای مدیر و توقع موفقیت از کارکنان می توان سبب سخت کوشی بیشتر اعضای تیم شود و این چالش های پیش رو سبب تعهد بیشتر اعضای تیم به وظایف خود و در نهایت رسیدن به موفقیت خواهد بود.

کیم ریورا (Kim Rivera) مدیر ارشد حقوقی اچ پی (HP) این مطلب را اینگونه توصیف می نماید:

همواره سعی می کنم با چشمانی باز و نگاهی رو به جلو وارد یک موقعیت جدید شوم و همواره از این موضوع مطلع هستم که که ممکن اسمسئله پیش رو بسیار فراتر از تجربیات و توانایی های فکری و ذهنی من باشد و یا حتی مرا خسته کند اما انتظار تمامی این چالش ها را دارم و با باور و اعتقاد راسخ به خودم می دانم که قادر به بر آمدن از عهده آن هستم. کارآموزان من در دوره مربی گری به طور عینی مشاهده نموده اند که این دید من تا چه میزان می تواند سبب موفقیت تیم شود از این رو همیشه از من می پرسند که چگونه می توانیم این دیدگاه را به اعضای تیم خود القا کنیم. برای رسیدن به برخی پاسخ ها، من بیش از ۱۵۰۰ نفری که در دوره مربیگری ام شرکت نموده بودند، زیر نظر گرفتم و با ۲۵  نفر از رهبران ارشد تیم ها در ۵۰۰ شرکت فورچون مصاحبه کردم. در اینجا به سه استراتژی متداول برخورد کردم، اشاره می کنم. در مقیاس بزرگ، بهترین استراتژیها در سطح مدیران فردی، برای تیم آنها نیز باید بهترین به نظر برسد.

داستان موفقیت تیم را دوباره بسازید.

داستان ها و خاطرات به همراه تجربیات گذشته معمولا در ذهن اعضا تیم ثبت و ضبط می شود و به عنوان یک راهکار همیشگی باقی می ماند. از این رو داستان شکست تیم ها ممکن است باعث شود که آن تیم برای همیشه مسیر خطای خود را ادامه دهد و به خاطر سر شکستگی، تحقیر و نا امیدی دیگر هرگز نتواند روی موفقیت را ببیند.

پریا آنانت (Priya Anant)، رهبر جهانی واحد عملیات فروش در گوگل می گوید: گاهی اعضای تیم در مسیر خود به یک بن بست بزرگ می رسند و این جا دقیقا همان جایی است که شما باید به عنوان یک مدیر با تجربه مسیر درست را به آنها نشان دهید.بنابراین بعد از هر شکست لازم است که با اعضای تیم خود صحبت نمایید و به آنها کمک کنید تا مسیر اشتباه را شناسایی نمایند و با انتخاب مسیر صحیح به حرکت ادامه دهند همچنین لازم است که از آنها بپرسید از این شکست چه نتایجی را دریافت نموده اند.

این تاکید برای یادگیری پاسخ صحیح می تواند سبب شود تا توجه اعضای تیمتان از شکست پیش رویشان به سمت دستاوردی که نصیبشان شده معطوف گردد.

یکی از کارآموزان دوره مربی گری ام، رییس شرکت لیزینگ نورث آمریکن (این شخص تام نام دارد) دقیقا همین کار را انجام داد. شرکت تحت مدیریت تام زمانی که رقیب بزرگش IBM روش خود را تغییر داد و ساختار قراردادی را به وجود آورد، دچار چالش های جدی شد. تیم فروش از ۸۵ درصد موفقیت از معاملات به موفقیت هایی ۲۰ درصدی در شبانه روز رسید. او تیمی را ایجاد کرد که با بررسی عوامل شکست روش های جدیدی را برای ایجاد موفقیت و تغییر شناسایی نمایند. تام این رویداد را “جادویی” توصیف می کند و می گوید اتفاق شگفت انگیز زمانی رخ داد که آنها حوادث گذشته را مانعی برای فعالیت آینده شرکت ندیدند بلکه آن را پیش زمینه شروع فصل جدیدی برای شرکت دانستند. شما می توانستید تغییر انرژی اعضای تیم  را در دفتر احساس کنید و این زمانی بود که تیم تواناییش در رسیدن به موفقیت را حس نمود و تغییرات نرخ فروش آغاز شد.

چراغ امیدواری را در هر فعالیتی که انجام می دهید، روشن کنید!

منفی بافی و باقی ماندن در اشتباهات می تواند باعث کاهش اعتماد به نفس در اعضای تیم شود. همانطور که عکس آن نیز امکان پذیر است. به این معنا که با ارائه بازخوردهای مثبت به اعضا تیمتان می توانید به آنها کمک نمایید تا مسیر موفقیت را پیدا نموده و با رویا پردازی و ارتقاء عملکرد خود به سادگی به آن دست یابند.

در صحبتی که با خانم پریا آنانت داشتم وی به تعریف داستان گزارشگری یکی از اعضای تیم خود پرداخت که برای گرفتن تصمیمات جدید دو دل بوده است و با کمک خانم آنانت توانسته است مسیر صحیح رشد خود را پیدا کند. وی با راهنمایی های ایشان توانسته بود بر روی نقاط قوت خود تمرکز نموده و با افزایش اعتماد به نفس و بالا بردن شایستگی های خود در چالش های مختلف تیمی موفقیت را تجربه نماید.

به طور کلی می توان گفت رهبرانی که اقدام به افزایش اعتماد به نفس تیم خود می کنند پس از حصول نتیجه این اعتماد را از اعضای تیم خود پس خواهند گرفت. برنامه ریزی برای یادآوری های هفتگی و اشتراک کارهای پیش رو و نحوه همکاری های تیمی و فردی که پیشبرد نتایج را به همراه دارد، اهمیت خاصی دارند.

به تیم خود اجازه  و اختیارات بیشتری بدهید.

تفویض اختیارات به تیم می تواند سبب رشد بیشتر آنها شود از این رو با دادن اجازه و امکان کنترل بیشتر به تیم با انجام هدف گذاری های اصلی خواهید توانست تعهد کاری آنها را افزایش دهید. نتایج یک تحقیق نشان می دهد که انجام این کار می تواند سبب توانمند سازی تیم شده و باعث بهره وری تیم گردد.

یکی از کارآموزان من به نام جولی که از مدیران ارشد اجرایی یک شرکت بزرگ است در برهه ای از زمان با از دست دادن بیش از یک سوم اعضای اصلی تیم خود مواجه شد و البته این تمام ماجرا نبود زیرا بخش دیگری از اعضای تین نیز از شغل خود ناامید شده و قصد داشتند آن را تغییر دهند. در چنین حالتی جولی با برنامه ریزی یک ماموریت برای رسیدن به موفقیت توانست تیم خود را از خطر سقوط نجات دهد. وی با ترسیم اهداف اصلی و این که چه مهارت ها و نیاز هایی در حال حاضر برای آنها ضروری است و همچنین پرداختن به مزایا و ارتقاء رتبه اشخاص توانست اعضای تیم خود را وادار به تحرک و دستیابی به موفقیت نماید. چند ماه بعد، یکی از مدیران به من گفت که باور جولی به موفقیت تیمی مفهوم پیشبرد و مالکیت را ایجاد کرد. افراد نیز این باور را پذیرفتند.

اگر به دنبال دستیابی به موفقیت در تیم خود هستید باید بدانید که ایجاد اعتماد و افزایش آن تاثیر به سزایی در رشد و پویایی اعضای تیم شما خواهد داشت و می تواند بسیار موثر و سازنده عمل نماید. رهبرانی که از خودشان  انتظار موفقیت دارند معمولا آن را بدست خواهند آورد- اما آنها شاید به تقویت این ذهنیت در تیم فکر نکنند. این استراتژیها، با سادگی ای که دارند، می توانند به موفقیت تیمی کمک کنند. مانند افراد، تیم ها زمانی که باور به موفقیت های بزرگ داشته باشند، از شانس بالایی برای رسیدن به آنها نیز برخوردار خواهند بود.