ردیابی لپ‌تاپ گم و یا سرقت شده چگونه انجام می‌شود؟

ردیابی لپ‌تاپ

گم کردن لپ‌تاپ و یا سرقت آن می‌تواند نتایج فاجعه‌باری برای شما به ارمغان بیاورد. در این مطلب قصد داریم تا به نحوه ردیابی چنین دستگاه‌هایی بپردازیم. اگر قرار باشد که رایانه قابل حمل خود را گم کنید، آنگاه می‌توان با طی کردن گام‌هایی، از آن محافظت کرد و بدین ترتیب رخنه‌های امنیتی را پوشش داد.

در کنار محافظت از این دستگاه توسط یک گذرواژه، پیشنهاد ما این است که از یکی از ابزارهای داخلی ویندوز و یا سیستم‌عامل‌ MacOS بهره جویید. فعال کردن این قابلیت‌ها کار آسانی بوده و با بهره‌گیری از آن‌ها می‌توانید راهی مطمئن را جهت ردیابی لپ‌تاپ گم شده (و یا سرقت شده) خود، در پیش گیرید.

ردیابی یک لپ‌تاپ ویندوزی

مایکروسافت قابلیتی به نام «Find My Device» را در ویندوز 10 قرار داده است. با فعال کردن این ویژگی، می‌توانید در هنگام گم شدن لپ‌تاپ خود، بهتر آن را ردیابی کنید. 

گام اول: در «Settings» به بخش« Update & Security» بروید

به منوی استارت رفته و سپس واژه «Settings» را تایپ کنید. از میان نتایج ظاهر شده باید گزینه «Settings» را انتخاب کنید. پس از باز شدن این پنجره، باید به دنبال بخشی بگردید که «Update & Security» نام دارد. بر روی آن کلیک کنید.

گام دوم: بر روی «Find My Device» کلیک کنید

ردیابی لپ‌تاپ

در منوی کناری، گزینه «Find My Device» را پیدا کرده و سپس آن را انتخاب کنید. در پنجره ظاهر شده، به دنبال سرتیتری به نام «Find My Device» گشته و ببینید که آیا فعال (On) است یا غیرفعال (Off)؟ اگر در حالت غیرفعال قرار دارد، آنگاه باید بر روی گزینه «Change» کلیک کرده و این ویژگی را فعال‌سازی کنید.

گام سوم: با استفاده از حساب مایکروسافت، وارد شوید

ردیابی لپ‌تاپ

هر زمان که خواستید موقعیت مکانی لپ‌تاپ خود را پیدا کنید، آنگاه باید به صفحه حساب مایکروسافت رفته و با اطلاعات حساب خود، وارد آن شوید. پس از اینکه به حساب مایکروسافت خود وارد شدید، آنگاه باید بخشی که «Devices» نام دارد را انتخاب کنید. در صفحه Devices باید دستگاه موردنظر جهت ردیابی را انتخاب کنید. در صفحه لپ‌تاپ خود، گزینه «Find my device» را برگزینید. در ادامه به صفحه‌ای راهنمایی می‌شوید که در آن مایکروسافت نقشه‌ای را در اختیار شما قرار داده و با استفاده از آن می‌توانید آخرین موقعیت مکانی و زمانی شناسایی شده دستگاه خود را مشاهده کنید. در سمت چپ صفحه، اگر بر روی نام لپ‌‌تاپ خود کلیک کنید، آنگاه منویی در مقابل شما ظاهر شده و با استفاده از آن می‌توانید اطلاعاتی را درباره آخرین موقعیت مکانی لپ‌تاپ خود به دست آورید. همچنین دو گزینه دیگر نیز در مقابل شما قرار دارند: «Find» و «Lock». گزینه Find به شما امکان می‌دهد که موقعیت فعلی دستگاه خود را جست‌و‌جو کنید، نه فقط آخرین موقعیت مکانی آن را.

ردیابی یک لپ‌تاپ مک

در لپ‌تاپ‌های مک، قابلیت ردیابی، «Find My Mac» نام دارد. با استفاده از این ویژگی می‌توانید موقعیت مکانی لپ‌تاپ خود را بر روی یک نقشه مشخص کرده و در نتیجه از این اطلاعات جهت گزارش‌دهی و پیدا کردن دستگاه خود بهره گیرید. در زیر به نحوه انجام این کار اشاره می‌کنیم:

گام اول: به بخش تنظیمات iCloud بروید

ردیابی لپ‌تاپ

در لپ‌تاپ مک خود، به منوی بالایی (اصلی) رفته و سپس گزینه «System Preferences» را برگزینید. حال در اینجا باید بر روی آیکون «iCloud» کلیک کنید. اگر پیش‌تر با استفاده از حساب اپل خود وارد نشده باشید، آنگاه اکنون باید این کار را انجام دهید.

گام دوم: بر روی «Find My Mac» کلیک کنید

ردیابی لپ‌تاپ

قابلیت‌های iCloud خود را بررسی کرده و به دنبال گزینه «Find My Mac» بگردید. جهت فعال کردن این ویژگی، باید تیک آن فعال شده باشد. اگر این‌گونه نیست، آنگاه باید این کار را انجام دهید. در ادامه iCloud از شما کسب اطمینان می‌کند که در اینجا نیز باید گزینه «Allow» را انتخاب کنید.

گام سوم: به آدرس اینترنتی «iCloud.com» مراجعه کنید

حال که ویژگی Find My Mac را فعال کردید، آنگاه باید به آدرس اینترنتی «iCloud.com» رفته و سپس با استفاده از حساب اپل خود، به آن وارد شوید. پس از وارد شدن (شاید مجبور شوید تأیید کنید به دستگاهی که مشغول انجام کار بر روی آن هستید، اعتماد دارید)، گزینه «Find my iPhone» را انتخاب کرده تا فرایند ردیابی را آغاز کنید.

گام چهارم: دستگاه خود را بر روی نقشه پیدا کنید

حال باید بتوانید منویی را پیدا کنید که با استفاده از آن بتوانید تمامی دستگاه‌های متصل به حساب خود را مشاهده نمایید. در این لیست باید مک‌بوک خود را انتخاب کنید. در ادامه iCloud نقشه‌ای را بالا آورده و محل قرارگیری دستگاه انتخاب شده را نیز نشان می‌دهد. در اینجا اگر قصد پیدا کردن مک‌بوک خود را دارید، آنگاه می‌توانید صدایی را بر روی آن پخش کنید. همچنین می‌توانید پیامی سفارشی شده را بر روی نمایشگر آن نشان داده و یا اینکه جهت جلوگیری از دسترسی سایرین، گذروآژه‌ای را بر روی آن قرار دهید.

سایر اپلیکیشن‌های ردیابی و محافظت

ردیابی لپ‌تاپ

اگر قصد ردیابی سریع لپ‌تاپ خود را دارید، آنگاه عملکردهای داخلی ویندوز و MacOS برای شما کفایت می‌کنند. البته این گزینه‌ها قابلیت‌های امنیتی اضافی چندانی را پیشنهاد نمی‌دهند. اگر خواهان محافظت بیشتری هستید، آنگاه باید نرم‌افزارهای اضافی بیشتری را دانلود کرده و بدین ترتیب، سازوکار ردیابی کامل‌تری را نیز ترتیب دهید. چنین مواردی مخصوصا در هنگام سرقت لپ‌تاپ، بیشتر به کارتان می‌آیند. در زیر به چند گزینه پیشنهادی جهت شروع کار، اشاره می‌کنیم.

PreyProject Prey

این نرم‌افزار یک گزینه عالی بوده و با استفاده از آن می‌توانید چندین دستگاه را جهت ردیابی، ثبت‌ کنید. هنگامی‌که یک دستگاه را به‌عنوان گم شده علامت می‌زنید، آنگاه Prey می‌تواند آن را برای شما ردیابی کرده و به شما کمک کند تا از راه دور دستگاه خود را قفل کرده، داده‌های آن را بازیابی کنید، جهت پیدا کردن آن، آژیری را به صدا درآورید و یا اینکه جهت حفظ حریم خصوصی، داده‌های موجود در آن را به‌طور کامل پاک کنید. این اپلیکیشن همچنین می‌تواند گزارشی را به همراه اطلاعات موقعیتی و تصاویر گرفته شده از دوربین لپ‌تاپ برای نیروهای پلیس تهیه کند. بدین ترتیب پلیس بهتر می‌تواند متعلقات شما را بازیابی کند. انواع مختلفی از این سرویس وجود دارند، اما در هر صورت، نسخه پایه‌ای آن رایگان بوده و می‌تواند تا سه دستگاه را را ردیابی کند.

Hidden

این اپلیکیشن به‌صورت اختصاصی برای سیستم‌عامل‌های MacOS و iOS توسعه داده شده است. بنابراین اگر مک‌بوک دارید، آنگاه شاید بخواهید که به این نرم‌افزار نیز نگاهی بیندازید. Hidden می‌تواند موقعیت مکانی را ردیابی کرده، تصویربرداری کند، سوابق صفحه‌کلید را ذخیره کرده، پیام‌های گفتاری را ضبط کند، دسترسی از راه دور را مقدور سازد و … علاوه بر کنترل دستگاه از راه دور، می‌توانید در صورت لزوم، داده‌های آن را نیز پاک کنید. بسته Personal اپلیکیشن Hidden در هر ماه 2.99 دلار هزینه داشته و تا سه دستگاه شرکت اپل را نیز پشتیبانی می‌کند. بسته Basic نیز به‌صورت ماهیانه، 1.67 دلار هزینه داشته و تنها از یک دستگاه اپل پشتیبانی می‌کند.

نوشته ردیابی لپ‌تاپ گم و یا سرقت شده چگونه انجام می‌شود؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

تاریخچه ویندوز | پنجره‌ای متفاوت رو به دنیای فناوری

تاریخچه ویندوز

هنگامی‌که به تاریخچه ویندوز فکر می‌کنید، چه چیزی در ذهن شما نقش می‌بندد؟ آیکون‌ها، منوی استارت و یا معرفی کاشی‌های زنده؟ تاریخچه ویندوز می‌تواند موارد بیشتری را نیز شامل شود. در طول 35 سال، نسخه‌های مختلف و ابداعات گوناگونی در سیستم‌عامل مایکروسافت به وقوع پیوسته‌اند. در زیر به 14 نسخه از این سیستم‌عامل نگاهی انداخته و البته پیش از پرداختن به این موضوع، به وضعیت رایانه‌ها پیش از ورود این سیستم‌عامل می‌پردازیم.

MS-DOS و پیشینیان

تاریخچه ویندوز

تاریخچه ویندوز در اصل با MS-DOS آغاز می‌شود. شاید تصور کنید که سیستم‌عامل ویندوز از ابتدا وجود داشته، اما این‌گونه نیست. در حقیقت، مایکروسافت در ابتدا سیستم‌عامل MS-DOS را روانه بازارها کرد و از ویژگی‌های آن می‌توان به زمان‌بر بودن، نیاز به ورود دستی دستورات و همچنین عدم امکان مالتی تسکینگ اشاره کرد.

در سال 1985، ویندوز 1.0 به عنوان یک رابط کاربری گرافیکی، بر روی MS-DOS قرار گرفت و کار با این سیستم‌عامل را آسان‌تر کرد. البته پیش‌تر به ترتیب در سال‌های 1981 و 1983، شرکت زیراکس با کامپیوترهای Star و اپل نیز با کامپیوترهای Lisa، توانسته‌ بودند که به این مهم دست یابند. اما در نهایت موفقیت مایکروسافت بیش‌تر از رقبای خود بود.

سیر تکامل ویندوز

 

ویندوز 1.0

تاریخچه ویندوز

این سیستم‌عامل در سال 1985 به‌عنوان رابط کاربری گرافیکی MS-DOS، روانه بازارها شد. از ویژگی‌های ویندوز 1.0 می‌توان به آیکون‌، منوی کشویی، کادرهای دیالوگ، توانایی مالتی تسکینگ و انتقال داده‌ها بین برنامه‌ها اشاره کرد. ویندوز 1.0 به همراه ابزار نقاشی، ساعت، فایل منیجر و … و با قیمت 99 دلاری، روانه بازارها شد.

ویندوز 2.0

تاریخچه ویندوز

این رابط کاربری نیز در سال 1987 و با قابلیت‌هایی نظیر پنجره‌های روی‌هم‌افتاده، تغییر اندازه پنجره‌ها، میانبرهای صفحه‌کلید و پشتیبانی از گرافیک VGA به مشتریان عرضه شد. همچنین اولین نسخه‌های ورد و اکسل نیز بر روی ویندوز 2.0 عرضه شدند.

ویندوز 3.0

تاریخچه ویندوز

مایکروسافت با عرضه ویندوز 3.0 توانست محبوبیت جهانی این سیستم‌عامل دسکتاپی را استارت بزند. ویندوز 3.0 در سال 1990 روانه بازارها شد و از قابلیت‌هایی همانند پشتیبانی از طیف رنگی 256 و مالتی ‌تسکینگ برنامه‌های DOS بهره می‌برد. اولین نسخه از بازی Solitaire بر روی این سیستم‌عامل ارائه شد.

ویندوز 3.1

تاریخچه ویندوز

در سال 1992، ویندوز 3.0 به نسخه 3.1 ارتقا داده شد. البته این یک ارتقای کوچک نبود؛ ویندوز 3.1 قابلیت‌های اساسی و جدیدی همانند فونت‌های TrueType، کشیدن و رها کردن آیکون‌ها و نیز اسناد OLE (اسنادی که خروجی چندین برنامه را با یکدیگر ترکیب می‌کنند) را در بر می‌گرفت. این سیستم‌عامل اولین نسخه از ویندوز بود که از طریق سی‌دی رام توزیع می‌‌شد.

ویندوز 95

تاریخچه ویندوز

شاید نمادین‌ترین نسخه ویندوز، همین ویندوز 95 باشد. این سیستم‌عامل در سال 1995 و با پشتیبانی از طیف رنگی 32 بیتی روانه بازارها شد (نسخه‌های پیشین ویندوز از طیف رنگ 16 بیتی برخوردار بودند). ویژگی‌های تاریخی این نسخه شامل: نوار وظیفه، منوی استارت، نام-فایل‌های طولانی و پشتیبانی از plug-and-play (نصب سخت‌افزارها و استفاده بلافاصله از آن‌ها) می‌شوند. اولین نسخه مرورگر اینترنت اکسپلورر نیز در ویندوز 95 معرفی شد. برای اولین بار با استفاده از ویندوز 95 نیازی نبود که رایانه‌ها ابتدا سیستم‌عامل DOS را بارگذاری کنند.

ویندوز 98

تاریخچه ویندوز

در سال 1998، ویندوز 98 رونمایی شد و طی آن نیز اینترنت اکسپلورر 4.01 و برخی دیگر از ابزارها و برنامه‌های مبتنی بر اینترنت همانند Outlook Express ،Microsoft Chat و Web Publishing Wizard نیز به مشتریان عرضه شدند. ویندوز 98 همچنین به‌صورت گسترده‌تری از دستگاه‌های USB و پخش‌کننده‌های Macromedia نیز پشتیبانی می‌کرد.

ویندوز 2000

تاریخچه ویندوز

ویندوز 2000 توجه ویژه‌ای به راحتی و دسترسی‌پذیری داشت و به همین دلیل لیستی بلند از قابلیت‌هایی همانند StickyKeys، مضمون‌های با کنتراست بالا، Microsoft Magnifier ،on-screen keyboard و Microsoft Narrator را به کاربران ارائه می‌داد. همچنین برای اولین بار، امکان انتخاب زبان رابط کاربری نیز در این سیستم‌عامل فراهم شد.

ویندوز ME

تاریخچه ویندوز

واژه «ME» به معنای «ویرایش هزاره» بود و همچنین به «ویرایش اشتباه» نیز شناخته شده بود. این نام‌های مستعار بدین دلیل بودند که کاربران در هنگام کار با این سیستم‌عامل در سال 2000، در هنگام نصب، اجرا، هماهنگی با سایر نرم‌افزارها و سخت‌افزارها و … با مشکلات متعددی مواجه شده بودند.

علی‌رغم شروع سخت این سیستم‌عامل، قابلیت مفید System Restore اولین بار در این نسخه معرفی شد که طی آن کاربران می‌توانستند به‌روزرسانی‌ها و نرم‌افزارها را حذف کرده و در واقع به زمان‌های پیش‌تر بازگردند. البته System Restore در ابتدا مشکلاتی داشت و مثلا گاهی اوقات، بدافزارهایی را که حذف شده‌ بودند، دوباره به سیستم بازمی‌گرداند!

ویندوز XP

تاریخچه ویندوز

ویندوز XP در سال 2001 روانه بازارها شد و توانست که تبدیل به یکی از بهترین نسخه‌های ویندوز شود. دو نسخه از این سیستم‌عامل موجود بود: Home و Professional. اولی برای کاربران خانگی و دومی نیز در محیط‌های کاری مورداستفاده قرار می‌گرفت. بخش اعظم موفقیت ویندوز XP به دلیل افزایش ناگهانی فروش رایانه‌های شخصی بود. همان‌طور که بسیاری از ما با ویندوز XP کار خود را آغاز کرده‌ایم.

رابط کاربری این سیستم‌عامل بسیار کاربر پسند بود و رنگ‌های روشن و شخصی‌سازی‌های گوناگون، قابلیت داخلی رایت سی‌دی، جست‌و‌جوی دسکتاپی، بهبود امنیت و … نقش پررنگی در محبوبیت ویندوز XP داشتند. در نهایت مایکروسافت در سال 2014، پشتیبانی از این سیستم‌عامل را خاتمه داد.

ویندوز ویستا

تاریخچه ویندوز

ویندوز ویستا در سال 2007 روانه بازارها شد. این سیستم‌عامل از رابط کاربری جدیدی (Aero Glass) بهره می‌برد، اما با سخت‌افزارهای قدیمی و برخی از درایورهای رایانه‌های جدید چندان سازگار نبود. از دیگر مشکلات این سیستم‌عامل می‌توان به سرعت کم، قیمت بالا، استفاده نامناسب از منابع سیستم و همچنین کادرهای دیالوگ ثابت و مزاحم اشاره کرد. البته از ویژگی‌های مفید ویندوز ویستا می‌توان به Windows Defender ،DirectX 10، تشخیص صدا و Windows DVD Maker اشاره کرد.

ویندوز 7

تاریخچه ویندوز

در ادامه تاریخچه ویندور، باید به سال 2009 و عرضه ویندوز 7 بازگردیم. هدف مایکروسافت از عرضه ویندوز 7، برطرف کردن نواقص ویندوز ویستا بود. ویندوز 7 رابط کاربری ساده‌تری داشت و برخی از برنامه‌های ویندوز ویستا همانند Windows Photo Gallery ،Windows Calendar ،Windows Movie Maker و Windows Mail در ویندوز 7 وجود نداشتند. ویندوز 7 از تشخیص دست‌خط، بهبود کلی عملکرد، پیش‌نمایش‌های بندانگشتی تعاملی پنجره‌های کمینه شده، ویژگی‌ اسلایدشوی دسکتاپ، اینترنت اکسپلورر 9 و Windows Media Player 12 بهره می‌برد.

ویندوز 8

تاریخچه ویندوز

در تاریخچه ویندوز می‌توان ویندوز 8 را بزرگ‌ترین شکست مایکروسافت پس از ویندوز ویستا دانست. این سیستم‌عامل در سال 2012 معرفی شد و نسبت به پیشینیان خود، بسیار متفاوت بود. کاشی‌های زنده برای اولین بار در این نسخه و در منوی استارت معرفی شدند. البته محیط دسکتاپ همچنان همانند سابق بود. هر چند استقبال چندانی از رویکرد تبلت-محور ویندوز 8 نشد، اما در هر صورت ویژگی‌هایی از قبیل قابلیت ورود با استفاده از حساب مایکروسافت، پشتیبانی از USB 3.0، صفحه قفل واقعی (مشابه گوشی‌های هوشمند) و یکپارچگی با Xbox Live از مزیت‌های این سیستم‌عامل بودند.

ویندوز 8.1

تاریخچه ویندوز

حذف منوی سنتی استارت و نیز رویکرد تبلت گرایانه ویندوز 8، بسیاری از کاربران را ناامید کرد. به همین دلیل در سال 2013 به‌روزرسانی رایگان این سیستم‌عامل تحت عنوان ویندوز 8.1 جهت برطرف این‌گونه نواقص، به کاربران ارائه شد.

یکی از اصلاحات مایکروسافت در ویندوز 8.1 این بود که پس از ورود کاربران به محیط این سیستم‌عامل، ابتدا محیط دسکتاپ نمایش داده می‌شد، نه منوی استارت پر از کاشی زنده. همچنین کلید استارت نیز مجددا در نوار وظیفه ظاهر شد. برطرف کردن این نواقص برای مایکروسافت، تنها یک سال زمان نیاز داشت.

ویندوز 10

تاریخچه ویندوز

در ادامه تاریخچه ویندوز 10، در نهایت به آخرین نسخه این سیستم‌عامل یعنی ویندوز 10 می‌رسیم؛ یعنی همان نسخه‌ای که اکثر رایانه‌های امروزی از آن استفاده می‌کنند. در هنگام انتشار این سیستم‌عامل در سال 2015، به نظر می‌رسید که مایکروسافت به جای حذف کامل کاشی‌های زنده، قصد تعدیل آن‌ها را دارد. در ویندوز 10، منوی استارت بزرگ‌تر شد تا بتواند کاشی‌های زنده را نیز در خود جای دهد.

از دیگر ویژگی‌های جدید نسخه 2015 ویندوز 10 می‌توان به کورتانا (دستیار دیجیتال مایکروسافت)، قابلیت تعویض حالت بین دسکتاپ و تبلت و همچنین معرفی مرورگر جدید اینترنت تحت عنوان Microsoft Edge اشاره کرد. ویندوز 10 از آن زمان به بعد، مرتبا هر 6 ماه یک‌بار به‌روزرسانی‌هایی تحت عنوان «Feature Updates» را دریافت می‌کند.

آینده سیستم‌عامل ویندوز

تاریخچه ویندوز

پس از مرور تاریخچه ویندوز، می‌توان به آینده این سیستم‌عامل پرداخت. 5 سال از زمان عرضه ویندوز 10 می‌گذرد و در این مدت مایکروسافت فقط به‌روزرسانی‌هایی را برای این سیستم‌عامل منتشر کرده است. این به‌روزرسانی‌ها باعث می‌شوند تا کاربران این سیستم‌عامل از دسترسی به ویژگی‌های جدید، عاجز نمانند.

فقط به این دلیل که شاید ویندوز 11 روانه بازارها نشود، نمی‌توان گفت که نوآوری‌ها و ابداعات مایکروسافت نیز در این زمینه به پایان خود رسیده‌اند. ویندوز در چند سال اخیر چیزی فراتر از یک سیستم‌عامل دسکتاپی بوده است. به‌عنوان‌مثال در این زمینه می‌توان به Windows Core OS اشاره کرد. شاید آینده برند ویندوز در همین Core OS نهفته باشد. قرار است که Core OS، خود یک سیستم‌عامل جداگانه باشد، نه فقط یک ارتقا برای ویندوز 10. احتمالا هدف اصلی  این سیستم‌عامل، دستگاه‌های سبک همانند گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌های کروم‌بوک مانند بوده و برای هرکدام از آن‌ها نیز، نسخه‌ای متفاوت از این سیستم‌عامل طراحی خواهد شد. احتمال دارد که آینده ویندوز به سمت توسعه نسخه‌های متفاوت (همچنان به ‌هم پیوسته) این سیستم‌عامل جهت پاسخگویی به نیازهای دنیای موبایلی سوق داده شود.

نوشته تاریخچه ویندوز | پنجره‌ای متفاوت رو به دنیای فناوری اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز ۱۰ چگونه انجام می‌شود؟

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

امروزه تقریبا هر چیزی در فضای دیجیتال از پیامک و ایمیل گرفته تا رسانه‌های اجتماعی، از اعلان‌های مخصوص خود برخوردار است. غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10 شاید همان چیزی باشد که شما جهت مقابله با این سیل اطلاعاتی نیاز دارید.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10 باعث می‌شود تا تمرکز خود را حفظ کنید. در هر صورت می‌توانید در زمان‌های استراحت، به پیام‌ها و اعلان‌های جدید خود پاسخ دهید.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

گام اول: منوی «Windows Settings» را باز کنید. جهت انجام این کار می‌توانید به منوی استارت رفته و آیکون چرخ‌دنده را انتخاب و یا اینکه در کادر جست‌و‎جو، واژه «Settings» را وارد و سپس نتیجه درست را انتخاب کنید. در هر صورت باید در بخش Settings بر روی قسمت «System» کلیک کنید.

گام دوم: در منوی سمت چپ باید بر روی گزینه «Notifications & Actions» کلیک کنید. بدین ترتیب به صفحه‌ای وارد می‌شوید که در آن می‌توان تمامی تنظیمات مرتبط با اعلان‌ها و Action Center را پیدا کرد.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

گام سوم: اگر قصد دارید که اقدامات سریع (quick actions) و یا تمامی اقدامات ظاهر شده در بخش Action Center را تغییر دهید، آنگاه باید بر روی گزینه «Edit your quick actions» کلیک کنید. با انجام این کار، یک پنل جانبی در قسمت راست ایجاد شده و شما در آنجا می‌توانید هشدارهای مختلفی را که ظاهر می‌شوند، شخصی‌سازی کنید. بخش بزرگی از این پنل، متشکل از هشدارها و اقدامات مربوط به شما است. اگر به قسمت پایین نگاهی بیندازید، در آنجا آیکون‌های مربوط به انواع اعلان‌ها را مشاهده خواهید کرد. بر روی «Expand» کلیک کنید تا بتوانید به نمایی کلی‌تر دست یابید. با کلیک بر روی سنجاقک می‌توان اعلان موردنظر را حذف کرد. با کلیک بر روی گزینه «Add» نیز می‌توانید اعلان‌هایی جدید را اضافه کنید.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

گام چهارم: به دنبال زیرعنوان بخش «Notifications» بگردید. در اینجا می‌توانید کلیدهای تغییر وضعیت را برای انواع مختلف اعلان‌ها، مشاهده کنید. جهت دریافت اعلان‌های یک اپلیکیشن، باید آن را بر روی رایانه خود نصب کنید. در زیر، لیست کلیدهای تغییر وضعیت این صفحه را آورده‌ایم.

  • دریافت اعلان‌ها از اپلیکیشن‌ها و سایر ارسال کننده‌ها.
  • نمایش اعلان‌ها در صفحه قفل.
  • نمایش هشدارها، یادآورها و تماس‌های VoIP ورودی بر روی صفحه قفل.
  • مخفی کردن اعلان‌ها در هنگام تکثیر (duplicating) نمایشگر.
  • دریافت نکات، ترفند و پیشنهادها در هنگام استفاده از ویندوز.

مخفی کردن موقت اعلان‌ها

اگر قصد دارید تا به‌جای غیرفعال کردن کلی اعلان‌ها، آن‌ها را مخفی کنید، آنگاه همیشه می‌توانید با استفاده از Focus Assist، اعلان‌ها را به حالت بی‌صدا درآورید.

گام اول: با کلیک بر روی آیکون اعلان‌ها (شبیه به کادر گفت‌و‌گو است) در گوشه پایین سمت راست نمایشگر، بخش «Action Center» را باز کنید. همچنین می‌توانید با فشردن کلیدهای ترکیبی« Windows + A» نیز این کار را انجام دهید.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

گام دوم: بر روی آیکون «ماه» تحت عنوان «Focus Assist» کلیک کنید. در هنگام فعال بودن این آیکون، رنگ آن به حالت آبی درآمده و همچنین می‌تواند بین دو حالت مختلف نیز تغییر وضعیت دهد. حالت اول، priority only alerts (فقط هشدارهای در اولویت) و حالت دوم نیز alarms only (فقط هشدارها) است. گزینه مناسب شرایط فعلی خود را انتخاب کنید.

گام سوم: با ویرایش لیست اولویت‌های خود و همچنین بهینه‌ کردن کنترل‌های اتوماتیک، می‌توانید Focus Assist را بیشتر شخصی‌سازی کنید. از این طریق می‌توانید زمان و سطح اولویت‌های خود را در هنگام فعال و غیرفعال بودن اعلان‌ها، تغییر دهید. مثلا می‌توانید اعلان‌های خود را برای بازه زمانی خاصی و یا حتی جهت اوقات بازی کردن نیز، شخصی‌سازی کنید.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

بی‌صدا کردن دائم اعلان‌ها

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

آیا صدای اعلان‌ها بیش از هر چیز دیگری شما را اذیت می‌کند؟ به لطف به‌روزرسانی اخیر سال 2019 شرکت مایکروسافت، کاربران می‌توانند صدای تمامی اعلان‌ها را در ویندوز 10 خاموش کنند، بنابراین از حالا به بعد، همه چیز می‌تواند در سکوت کامل دنبال شود. جهت فعال‌سازی این ویژگی، باید به بخش Settings یا همان تنظیمات بازگشته، به قسمت «System» رفته و سپس وارد بخش «Notifications & actions» شوید. اگر ویندوز شما کاملا آپدیت باشد، آنگاه می‌توانید از میان گزینه‌ها، «Allow notifications to play sounds» را نیز مشاهده کنید.

فقط کافی است که تیک کنار این گزینه را بردارید. بدین ترتیب اعلان‌های شما از حالا به بعد در وضعیت بی‌صدا قرار می‌گیرند. در آینده و در صورت لزوم می‌توانید با فعال کردن تیک کنار این گزینه، مجددا صدای اعلان‌های دریافتی خود را نیز فعال کنید.

شیوه کنار گذاشتن اعلان‌ها

اعلان‌ها را می‌توان وسیله‌ای شگفت‌انگیز در رابطه با مدیریت فضای دیجیتال دانست. به‌هرحال، اعلان‌های اضافی، مخصوصا آن‌هایی که پیش‌تر مشاهده کرده‌اید، می‌توانند فضای Action Center را شلوغ کرده و در نتیجه مشاهده اعلان‌های مهم دیگر را نیز با مشکل مواجه کنند.

جهت از بین بردن اعلان‌های واحد، باید بر روی آیکون Action Center در گوشه پایین سمت راست نوار وظیفه ویندوز کلیک کرده و سپس نشانگر موس خود را بر روی اعلان موردنظر قرار دهید. سپس باید بر روی علامت «X» در سمت راست اعلان موردنظر، کلیک کنید. البته با کشیدن اعلان‌ها به سمت راست (با لمس انگشت و کشیدن و یا با کشیدن و رها کردن موس) نیز می‌توانید آن‌ها را از بین ببرید.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

اگر هم بر روی علامت «X» در سمت راست گروه اعلان‌های یک اپلیکیشن کلیک کنید، آنگاه می‌توانید تمامی نوتیفیکیشن‌های اپلیکیشن موردنظر را از بین ببرید. همچنین با کلیک بر روی گزینه «Clear all notifications» نیز می‌توانید تمامی اعلان‌های مربوط به همه اپلیکیشن‌ها را از بین ببرید.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

نکته: در راستای هماهنگی هر چه بیشتر میان دستگاه‌های ویندوزی، پس از پاک کردن اعلان‌ها در ویندوز 10 دسکتاپ، همان اعلان‌ها در سایر دستگاه‌های ویندوزی متصل نیز از بین خواهند رفت.

شخصی‌سازی اعلان‌ها برای هرکدام از اپلیکیشن‌ها

در ویندوز 10، شما می‌توانید به مشاهده و یا استماع مجموعه‌ای از اعلان‌های بنری بپردازید. این مورد شامل ایجاد صدا و پیغام‌های ظاهرشونده در گوشه پایین سمت راست نمایشگر نیز می‌شود. کاربران می‌توانند اپلیکیشن‌های مختلف را به‌گونه‌ای پیکربندی کنند که فقط اعلان‌های خود را در بخش Action Center نمایش داده و دیگر هیچ نشانه‌ای از خود به‌ جای نگذارند. برای هر اپلیکیشن چندین گزینه وجود دارند که نحوه رفتار اعلان‌های آن را تعیین می‌کنند. 

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

جهت دسترسی به این تنظیمات، همانند پیش‌تر باید در Settings به بخش «Notifications» بروید. در اینجا باید به پایین صفحه رفته و سپس بر روی نام اپلیکیشن موردنظر کلیک کرده تا بتوانید به منوی پیشرفته اعلان‌های آن دسترسی پیدا کنید. در ادامه کافی است که گزینه‌های مدنظر خود را فعال و یا غیرفعال کنید. این موارد شامل دریافت اعلان‌های بنری، صدا و … می‌شوند.

غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10

در زیر به گزینه‌های پیکربندی اعلان‌ها در اکثر اپلیکیشن‌ها، اشاره می‌کنیم:

  • روشن و یا خاموش کردن اعلان‌ها.
  • روشن و یا خاموش کردن اعلان‌های بنری؛ کادرهایی که برای هرکدام از اعلان‌ها ظاهر شده و سپس ناپدید می‌شوند.
  • تعیین اینکه آیا قصد خصوصی‌سازی اعلان‌ها در صفحه قفل را دارید یا خیر.
  • فعال یا غیرفعال کردن اعلان‌ها در Action Center.
  • تعیین اینکه آیا اعلان‌های اپلیکیشن موردنظر با صدا همراه باشند یا خیر.
  • تعیین اینکه چه تعدادی از اعلان‌ها پیش از ظاهر شدن منوی «show more»، در بخش Action Center قابل مشاهده باشند. این میزان بین 1، 3، 5، 10 و یا 20 عدد قابل انتخاب است.
  • تعیین اولویت اعلان‌ها. این ویژگی به اعلان‌های یک اپلیکیشن اجازه می‌دهد که بالاتر از سایر اعلان‌های کم‌اهمیت‌تر قرار گیرند.

نوشته غیرفعال کردن اعلان‌ها در ویندوز 10 چگونه انجام می‌شود؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

با بهترین روش‌های ترکیب PDF در ویندوز، مک و فضای وب آشنا شوید

ترکیب pdf

فایل‌های PDF را می‌توان اسناد رسمی فضای دیجیتال دانست. بنابراین نه‌تنها اطلاع از شیوه تبدیل آن‌ها اهمیت دارد، بلکه آگاهی از نحوه ترکیب این اسناد نیز خالی از لطف نیست. در این مقاله قصد داریم تا به آموزش ترکیب فایل‌های PDF در پلتفرم‌های مختلف پرداخته و جالب اینکه انجام این کار هیچ هزینه‌ای در بر نخواهد داشت!

روش‌های مبتنی بر ویندوز

در این روش می‌خواهیم از نرم‌افزار Adobe Acrobat Pro DC؛ بهترین ویرایشگر فایل‌های PDF استفاده کنیم. همان‌طور که شاید بدانید، این اپلیکیشن یک نرم‌افزار پولی بوده و شما جهت بهره‌مندی از آن، نیازمند پرداخت هزینه هستید. اما خوشبختانه از طریق دوره آزمایشی این اپلیکیشن می‌توانید برخی از امور خود را به انجام برسانید. با استفاده از نسخه آزمایشی می‌توانید تعدادی و یا اینکه تمامی فایل‌های PDF‌ خود را در آینده‌ای نزدیک، ترکیب کنید.

گام اول: نسخه آزمایشی نرم‌افزار Adobe Acrobat Pro DC را دانلود و نصب کنید.

گام دوم: هنگامی‌که نصب نرم‌افزار تمام شد، آن را اجرا کرده و سپس در گوشه بالا سمت چپ، بر روی زبانه «Tools» کلیک کنید.

ترکیب pdf

گام سوم: بر روی کلید «Combine Files» کلیک کنید.

گام چهارم: بر روی کلید آبی رنگ «Add Files» کلیک کرده و سپس فایل‌های PDF موردنظر جهت ترکیب را انتخاب کنید. لازم به ذکر است که این روش نه‌تنها برای فایل‌های PDF، بلکه برای انواع فایل‌های دیگر نیز کارساز است.

ترکیب pdf

گام پنجم: هنگامی‌که فایل‌های PDF مدنظر خود را انتخاب کردید، آنگاه بر روی کلید «Combine Files» کلیک کنید.

گام ششم: حال می‌بینید که PDFهای شما در قالب یک فایل واحد ترکیب شده‌اند. اکنون تنها کاری که باید انجام دهید این است که فایل به دست آمده را در محلی جدید ذخیره کنید. جهت انجام این کار باید در منوی «File»، گزینه «Save As» را انتخاب کرده و سپس مکان و نام فایل جدید خود را تعیین کنید.

ترکیب pdf

اگر نسبت به استفاده از نرم‌افزار Adobe Acrobat Pro DC چندان علاقه‌مند نیستید و یا اینکه دوره آزمایشی آن در حال اتمام است، آنگاه می‌توانید به سایر نرم‌افزارهای ویندوزی شخص ثالث مخصوص انجام این کار، نگاهی بیندازید. یکی از گزینه‌های مناسب ترکیب فایل‌های PDF، اپلیکیشن Perfect PDF Combine است.

روش‌های مبتنی بر سیستم‌عامل مک

به لطف MacOS Finder، در آخرین نسخه‌های این سیستم‌عامل یعنی Mojave و Catalina، ترکیب فایل‌های PDF بسیار آسان شده است. Finder جدید، پیش‌نمایشی از فایل‌های شما را نشان داده و همچنین منویی متنی را نیز در کناره پنجره‌ها ایجاد می‌کند. این ویژگی به کاربران مک این امکان را می‌دهد که تعدادی از کارها را به‌سرعت انجام دهند. یکی از این عملیات‌ها، ایجاد PDF با استفاده از فایل‌های انتخابی است.

شما می‌توانید منوی اقدامات سریع را در زیر مشخصات فایل‌های انتخابی، مشاهده کنید. اگر عملکرد «Create PDF» در نگاه اول ظاهر نشد، باید جهت نمایش آن، بر روی کلید «More» کلیک کنید.

گام اول: Finder را باز کرده و سپس PDF‌های موردنظر جهت ترکیب را انتخاب کنید.

ترکیب pdf

گام دوم: هنگامی‌که فایل‌های موردنظر خود را انتخاب کردید، آنگاه پنجره Finder نیز پیش‌نمایشی از فایل‌ها را به همراه کلید «Create PDF» (در قسمت پایین) نمایش می‌دهد. با کلیک بر روی کلید «Create PDF»، فایل PDF شما آماده می‌شود.

گام سوم: در ادامه می‌توانید PDF ایجاد شده را با انتخاب Preview، باز کنید. اگر قصد تغییر ترتیب صفحات را دارید، آنگاه می‌توانید با کشیدن و رها کردن تصاویر بندانگشتی سمت چپ، این کار را انجام دهید. همچنین امکان حاشیه‌نویسی و چرخش صفحات نیز وجود دارد.

ترکیب pdf

گام چهارم: هنگامی‌که کارتان به پایان رسید، با کلیک بر روی «File > Rename» می‌توانید خروجی کار خود را تغییر نام دهید.

روش‌‎های مبتنی بر فضای وب

با جست‌و‌جو در فضای وب می‌توانید ابزارهایی رایگان را پیدا کنید که می‌توانند کار ترکیب PDF را برای شما انجام دهند. اگر فرصت چندانی در اختیار ندارید، آنگاه این روش می‌تواند بهترین گزینه پیش‌روی شما باشد، زیرا این برنامه‌ها به مبدأ و مقصد فایل‌های PDF شما کاری نداشته و علاوه بر این‌ها، نیازی به نصب نرم‌افزارهای اضافی نیز ندارند. البته این ابزارهای وب محور از محدودیت حجم فایل‌ها رنج می‌برند.

در زیر به چندین ابزار محبوب در این زمینه اشاره می‌کنیم. البته باید این را نیز در نظر داشته باشید که تمامی این ابزارها، عملکردی مشابه دارند. اگر هم در زمینه فرمت‌های مورد پشتیبانی با مشکلی مواجه شدید، آنگاه می‌توانید سایر وب‌سایت‌ها را بررسی کنید.

 

PDF Merge

ترکیب pdf

با بارگذاری این وب‌سایت، پنجره‌ای ساده را مشاهده خواهید کرد که در آن کادرهایی جهت کشیدن و رها کردن فایل‌های PDF گنجانده شده‌اند. در این ابزار، گزینه ساده «Merge Files» جهت ترکیب فایل‌های PDF، قرار داده شده است. اگر حجم کاری شما از 5 مگابایت بیشتر نشود، آنگاه نیازی به پرداخت پول نیز نخواهید داشت. طبیعتا در نسخه پولی می‌توانید حجم کاری بالاتری داشته باشید.

PDF Joiner

ترکیب pdf

PDF Joiner جهت تغییر و تبدیل انواع فرمت‌ها، گزینه‌ای ایدئال است. بله، شما می‌توانید فایل‌های PDF خود را ترکیب کرده و همچنین فرمت سند ترکیبی خود را به متن و یا JPG (و برعکس) تغییر دهید. اگر به دنبال تبدیل چندین فرمت به یک فرمت هستند، آنگاه PDF Joiner می‌تواند گزینه‌ای ایدئال برای انجام این کار باشد. هر چند که در هر بار تبدیل، تنها می‌توانید تا سقف 20 فایل را تبدیل کنید.

Smallpdf

ترکیب pdf

حسن شهرت این وب‌سایت برای این است که شما با استفاده از آن می‌توانید فایل‌های خود را به‌صورت مستقیم از Dropbox و Google Drive دانلود کنید. بنابراین اگر پیش‌تر کار آپلود را انجام داده باشید، دیگر نیازی به تکرار این فرایند ندارید. این ابزار برای انجام پروژه‌های مشترک، گزینه‌ای عالی بوده و در حالت کلی نیز سعی بر این دارد که به پلتفرمی حرفه‌ای‌تر تبدیل شود. به‌عنوان‌مثال، این ‌وب‌سایت رویه‌های امنیتی خود را توصیف کرده و همچنین به محض ایجاد، به شما امکان نمایش اسناد PDF را می‌دهد. Smallpdf گزینه‌ای عالی برای ترکیب‌ اسناد کاری است. گزینه‌های تبدیل و جداسازی در این پلتفرم در دسترس بوده و همچنین افزونه مرورگر کروم و اپلیکیشن دسکتاپی آن نیز موجود هستند.

FoxyUtils Merge PDF

ترکیب pdf

FoxyUtils سعی می‌کند تا با مشارکت در یک پروژه درخت‌کاری، مردم را به استفاده بیشتر از این ابزار سوق دهد. این پلتفرم برای طرفداران محیط‌زیست گزینه‌ای مناسب بوده و البته نهایت حجم فایل‌های مورد پشتیبانی آن نیز، از 50 مگابایت عبور نمی‌کند.

نوشته با بهترین روش‌های ترکیب PDF در ویندوز، مک و فضای وب آشنا شوید اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

بهترین نرم افزارهای ضبط صفحه نمایش ویندوز ؛ چگونه از صفحه نمایش فیلم بگیریم؟

مطلب بهترین نرم افزارهای ضبط صفحه نمایش ویندوز ؛ چگونه از صفحه نمایش فیلم بگیریم؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

به نرم‌افزاری برای ضبط دسکتاپ نیاز دارید؟ پس بهتر است به لیست بهترین نرم افزارهای ضبط صفحه نمایش ویندوز نگاهی بیندازید. این مقاله، کاربردی‌ترین و کاربرپسندترین گزینه‌های موجود برای ضبط نمایشگر را به شما ارائه می‌کند. انتخاب بهترین نرم افزارهای ضبط صفحه نمایش ویندوز اهمیت زیادی دارد و به نوع نیاز شما وابسته است. هرکدام...

مطلب بهترین نرم افزارهای ضبط صفحه نمایش ویندوز ؛ چگونه از صفحه نمایش فیلم بگیریم؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

آموزش زدن نیم فاصله در ویندوز

احتمالا تاکنون بارها اصطلاح “نیم فاصله” را شنیده‌اید. نیم فاصله تحت عناوین متفاوتی نظیر فاصله مجازی، فاصله صفر یا فاصله جامد نیز شناخته می‌شود. در واقع نیم فاصله نمادی در استاندارد کدگذاری Unicode است که با کد U+200C شناخته می‌شود و هنگام تایپ متون کامپیوتری با زبان فارسی به کرات مورد استفاده قرار می‌گیرد. در متون فارسی، برخی حروف مجاور به یکدیگر متصل نمی‌شوند؛ با این‌حال بین آن‌ها نیز فاصله مرئی وجود ندارد. به‌عنوان مثال واژه‌هایی نظیر “کتاب ها” و “خانه ها” صرفا 1 کلمه بوده و از جنبه اصول نگارشی بایستی به‌صورت “کتاب‌ها” و “خانه‌ها” نوشته شوند. به‌طور معمول برای تایپ نیم فاصله در ویندوز بایستی از کلیدهای ترکیبی Ctrl+Shift+2 استفاده کرد. فشردن همزمان این 3 دکمه کاری بسیار دشوار است. با این‌حال برای تایپ نیم فاصله در ویندوز، راهکارهای دیگری نیز وجود دارد که در ادامه به معرفی و آموزش 3 مورد از آن‌ها می‌پردازیم:

  • تنظیم نیم فاصله در نرم‌افزار Word

برای تایپ نیم فاصله در برنامه ورد پس از اعمال تنظیماتی می‌توان از کلیدهای ترکیبی Space+Ctrl استفاده کرد. بدین منظور کافیست:

1. برنامه ورد را باز کرده و به مسیر options > customize Ribbon > customize > categories > all commands > ResetChar مراجعه نمایید.

2. کلیه کلیدهای ترکیبی تعریف شده در پنجره Current Keys را انتخاب کرده و سپس بر روی دکمه Remove کلیک کنید. سپس پنجره را ببندید.

3. از طریق نوار ابزار برنامه به مسیر Insert > Symbols مراجعه نموده و روی گزینه more Symbols کلیک کنید. سپس با کلیک روی منوی کشویی Font، فونت فارسی مورد استفاده جهت تایپ را انتخاب کنید.

4. جهت یافتن نیم فاصله، عبارت 200C را در فیلد Character code تایپ نمایید.

5. اکنون بر روی دکمه shortcut key کلیک کرده و در فیلد تعبیه شده تحت‌عنوان “press new shortcut key” کلیدهای Ctrl+Space را فشار دهید. سپس جهت اعمال تنظیمات بر روی دکمه Assign کلیک نمایید.

6. اکنون با مراجعه به پنجره Symbols و تب Special Characters از عدم تخصیص کلیدهای ترکیبی Ctrl+Space به سایر کاراکترها اطمینان حاصل نموده و در صورت تخصیص این میان‌بر آن‌را حذف کنید. اکنون با فشردن کلیدهای ترکیبی فوق در فونت موردنظر، نیم فاصله درج خواهد شد.

  • استفاده از صفحه‌کلید استاندارد فارسی

کارآیی روش فوق صرفا محدود به برنامه ورد بوده و این راهکار هنگام تایپ نیم فاصله در مرورگر وب یا سایر نرم‌افزارها کارآمد نیست. سیستم‌عامل‌های ویندوز 8 و 10 مجهز به 2 قالب Persian و Persian standard برای زبان فارسی هستند که در مدل استاندارد، 3 کلید ترکیبی شامل Ctrl+Shift+2 ،Shift+B و Shift+Space جهت تایپ نیم فاصله تعریف شده است. اکنون بایستی با مراجعه به بخش تنظیمات زبان در Control Panel، کیبورد استاندارد را به‌عنوان قالب پیش‌فرض تعیین نموده و قالب قدیمی را حذف نمایید.

چنان‌چه کاربر ویندوز 7 یا ورژن‌های قدیمی‌تر از آن هستید؛ در این‌صورت می‌توانید برنامه Standard Persian Keyboard را دانلود نموده و بر روی ویندوز نصب کنید.

  • اصلاح قالب صفحه‌کلید یا تخصیص یک دکمه بلااستفاده به نیم فاصله

بدین منظور ابتدا برنامه Microsoft Keyboard Layout Creator را دانلود نموده و آن‌را بر روی ویندوز خود نصب کنید. سپس با کلیک روی تب File، گزینه Load existing keyboard را انتخاب نمایید. در پنجره باز شده، صفحه‌کلید موردنظر (Persian standard) جهت ویرایش را انتخاب کرده و سپس روی دکمه OK کلیک کنید.

بدین‌ترتیب تصویر کیبورد مقابل دیدگان شما نمایان می‌شود. برای یافتن نیم فاصله، کد U+200C را وارد نموده و سپس یکی از دکمه‌های بلااستفاده صفحه‌کلید (مثلا مطابق شکل فوق) را به نیم فاصله اختصاص دهید. نهایتا با مراجعه به تب Project و انتخاب گزینه Build DLL از صفحه‌کلید سفارشی خود خروجی قابل نصب تهیه نمایید. اکنون فایل خروجی بر روی کلیه ورژن‌های ویندوز قابل استفاده خواهد بود.

نوشته آموزش زدن نیم فاصله در ویندوز اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

آموزش زدن نیم فاصله در ویندوز

احتمالا تاکنون بارها اصطلاح “نیم فاصله” را شنیده‌اید. نیم فاصله تحت عناوین متفاوتی نظیر فاصله مجازی، فاصله صفر یا فاصله جامد نیز شناخته می‌شود. در واقع نیم فاصله نمادی در استاندارد کدگذاری Unicode است که با کد U+200C شناخته می‌شود و هنگام تایپ متون کامپیوتری با زبان فارسی به کرات مورد استفاده قرار می‌گیرد. در متون فارسی، برخی حروف مجاور به یکدیگر متصل نمی‌شوند؛ با این‌حال بین آن‌ها نیز فاصله مرئی وجود ندارد. به‌عنوان مثال واژه‌هایی نظیر “کتاب ها” و “خانه ها” صرفا 1 کلمه بوده و از جنبه اصول نگارشی بایستی به‌صورت “کتاب‌ها” و “خانه‌ها” نوشته شوند. به‌طور معمول برای تایپ نیم فاصله در ویندوز بایستی از کلیدهای ترکیبی Ctrl+Shift+2 استفاده کرد. فشردن همزمان این 3 دکمه کاری بسیار دشوار است. با این‌حال برای تایپ نیم فاصله در ویندوز، راهکارهای دیگری نیز وجود دارد که در ادامه به معرفی و آموزش 3 مورد از آن‌ها می‌پردازیم:

  • تنظیم نیم فاصله در نرم‌افزار Word

برای تایپ نیم فاصله در برنامه ورد پس از اعمال تنظیماتی می‌توان از کلیدهای ترکیبی Space+Ctrl استفاده کرد. بدین منظور کافیست:

1. برنامه ورد را باز کرده و به مسیر options > customize Ribbon > customize > categories > all commands > ResetChar مراجعه نمایید.

2. کلیه کلیدهای ترکیبی تعریف شده در پنجره Current Keys را انتخاب کرده و سپس بر روی دکمه Remove کلیک کنید. سپس پنجره را ببندید.

3. از طریق نوار ابزار برنامه به مسیر Insert > Symbols مراجعه نموده و روی گزینه more Symbols کلیک کنید. سپس با کلیک روی منوی کشویی Font، فونت فارسی مورد استفاده جهت تایپ را انتخاب کنید.

4. جهت یافتن نیم فاصله، عبارت 200C را در فیلد Character code تایپ نمایید.

5. اکنون بر روی دکمه shortcut key کلیک کرده و در فیلد تعبیه شده تحت‌عنوان “press new shortcut key” کلیدهای Ctrl+Space را فشار دهید. سپس جهت اعمال تنظیمات بر روی دکمه Assign کلیک نمایید.

6. اکنون با مراجعه به پنجره Symbols و تب Special Characters از عدم تخصیص کلیدهای ترکیبی Ctrl+Space به سایر کاراکترها اطمینان حاصل نموده و در صورت تخصیص این میان‌بر آن‌را حذف کنید. اکنون با فشردن کلیدهای ترکیبی فوق در فونت موردنظر، نیم فاصله درج خواهد شد.

  • استفاده از صفحه‌کلید استاندارد فارسی

کارآیی روش فوق صرفا محدود به برنامه ورد بوده و این راهکار هنگام تایپ نیم فاصله در مرورگر وب یا سایر نرم‌افزارها کارآمد نیست. سیستم‌عامل‌های ویندوز 8 و 10 مجهز به 2 قالب Persian و Persian standard برای زبان فارسی هستند که در مدل استاندارد، 3 کلید ترکیبی شامل Ctrl+Shift+2 ،Shift+B و Shift+Space جهت تایپ نیم فاصله تعریف شده است. اکنون بایستی با مراجعه به بخش تنظیمات زبان در Control Panel، کیبورد استاندارد را به‌عنوان قالب پیش‌فرض تعیین نموده و قالب قدیمی را حذف نمایید.

چنان‌چه کاربر ویندوز 7 یا ورژن‌های قدیمی‌تر از آن هستید؛ در این‌صورت می‌توانید برنامه Standard Persian Keyboard را دانلود نموده و بر روی ویندوز نصب کنید.

  • اصلاح قالب صفحه‌کلید یا تخصیص یک دکمه بلااستفاده به نیم فاصله

بدین منظور ابتدا برنامه Microsoft Keyboard Layout Creator را دانلود نموده و آن‌را بر روی ویندوز خود نصب کنید. سپس با کلیک روی تب File، گزینه Load existing keyboard را انتخاب نمایید. در پنجره باز شده، صفحه‌کلید موردنظر (Persian standard) جهت ویرایش را انتخاب کرده و سپس روی دکمه OK کلیک کنید.

بدین‌ترتیب تصویر کیبورد مقابل دیدگان شما نمایان می‌شود. برای یافتن نیم فاصله، کد U+200C را وارد نموده و سپس یکی از دکمه‌های بلااستفاده صفحه‌کلید (مثلا مطابق شکل فوق) را به نیم فاصله اختصاص دهید. نهایتا با مراجعه به تب Project و انتخاب گزینه Build DLL از صفحه‌کلید سفارشی خود خروجی قابل نصب تهیه نمایید. اکنون فایل خروجی بر روی کلیه ورژن‌های ویندوز قابل استفاده خواهد بود.

نوشته آموزش زدن نیم فاصله در ویندوز اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

با روش‌های اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز ۱۰ آشنا شوید

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

با اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز 10 می‌توانید تنظیمات و پیکربندی سیستم‌عامل ویندوز و همچنین بسیاری از اپلیکیشن‌های شخص ثالث دیگر را تغییر دهید. برخی از تنظیمات اپلیکیشن‌ها و خود سیستم‌عامل ویندوز تنها از این طریق قابل تغییر هستند. در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید تا با ویرایشگر رجیستری و همچنین شیوه اجرای آن در ویندوز 10 آشنا شویم.

ویرایشگر رجیستری چیست؟

رجیستری ویندوز یک پایگاه اطلاعاتی سلسله مراتبی است که تمامی پیکربندی‌ و تنظیمات مورداستفاده ویندوز را در خود جای می‌دهد. ویرایشگر رجیستری (Registry Editor) اپلیکیشنی است که با استفاده از آن می‌توانید به مشاهده، ویرایش و حتی ایجاد مقادیر متفاوتی در پایگاه اطلاعاتی رجیستری بپردازید. به‌عنوان‌مثال، اگر می‌خواهید صفحه قفل ویندوز 10 نسخه Home را غیرفعال کنید، باید به رجیستری ویندوز  خود رفته و سپس تغییرات موردنظر خود را اعمال کنید.

تا زمانی که اطلاعات کافی را در اختیار ندارید، نباید تنظیمات رجیستری ویندوز را نیز تغییر دهید، زیرا ممکن است به سازوکارهای سیستم‌عامل خود آسیب برسانید. به‌هرحال، اگر اطلاعات خود را از منبعی معتبر به دست آورده و اکنون قصد اعمال تغییرات را دارید، پس زمان آن فرارسیده که به اجرای ویرایشگر رجیستری بپردازید.

هشدار: ویرایشگر رجیستری ابزاری قدرتمند بوده و استفاده نادرست از آن می‌تواند موجب عدم پایداری و یا حتی خرابی سیستم‌عامل شما شود. اگر پیش‌تر از رجیستری استفاده نکرده‌اید، پیشنهاد می‌کنیم که اطلاعاتی را در رابطه با آن گردآوری کرده و همچنین از رجیستری و اطلاعات رایانه خود نیز یک پشتیبان تهیه کنید.

همچنین پیشنهاد می‌کنیم که پیش از ویرایش رجیستری ویندوز خود، به ایجاد یک نقطه بازگردانی (System Restore point) بپردازید. بدین ترتیب اگر مشکلی برایتان پیش آمد، می‌توانید سیستم‌عامل رایانه خود را به عقب بازگردانید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز از طریق Run Box

با استفاده از کلیدهای Windows+R کادر Run را اجرا کرده، عبارت «regedit» را تایپ و سپس کلید «Enter» را فشار دهید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

پیغامی از جانب UAC (کنترل حساب کاربری) ویندوز ظاهر شده و از شما می‌پرسد که آیا خواهان دسترسی‌ به امتیازات مدیریتی ویرایشگر رجیستری هستید یا خیر؟ بر روی گزینه «Yes» کلیک کنید تا ویرایشگر رجیستری باز شود.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز با استفاده از Command Prompt یا PowerShell

همچنین می‌توانید با استفاده از Command Prompt یا PowerShell به اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز بپردازید. این دستور در هر دو اپلیکیشن یکسان است. ما در اینجا از PowerShell استفاده می‌کنیم.

اپلیکیشن PowerShell را باز کرده، عبارت «regedit» را تایپ و سپس کلید «Enter» را فشار دهید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

هنگامی‌که هشدار UAC ظاهر شد، بر روی گزینه «Yes» کلیک کنید تا ویرایشگر رجیستری ویندوز شما اجرا شود.

اجرا از طریق فایل اکسپلورر

اگر مایل باشید، می‌توانید از طریق نوار آدرس فایل اکسپلورر به اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز بپردازید. جهت انجام این کار، فایل اکسپلورر را باز کرده، عبارت «regedit» را در نوار آدرس تایپ و سپس کلید «Enter» را فشار دهید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

در صفحه UAC ظاهرشده، بر روی گزینه «Yes» کلیک کنید تا ویرایشگر اجرا شود.

جست‌و‌جو و اجرا از طریق کادر جست‌و‌جوی منوی استارت

می‌توانید با کلیک بر روی منوی استارت و یا آیکون جست‌و‌جو و سپس تایپ عبارت «Registry Editor»، ویرایشگر رجیستری ویندوز 10 را اجرا کنید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

در نتایج جست‌و‌جو بر روی اپلیکیشن «Registry Editor» کلیک کرده و در کادر UAC بر روی گزینه «Yes» کلیک کنید تا بدین شیوه بتوانید ویرایشگر رجیستری را اجرا کنید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز با استفاده از یک فایل میانبر

اگر قصد دارید تا از طریق یک میانبر به اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز بپردازید، می‌توانید بر روی صفحه دسکتاپ خود یک میانبر را برای این اپلیکیشن ایجاد کنید.

جهت انجام این کار، بر روی فضای خالی دسکتاپ خود کلیک-راست کرده و سپس از زبانه «New»، گزینه «Shortcut» را انتخاب کنید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

در کادر متنی پنجره ظاهرشده، عبارت «regedit» را تایپ کرده و سپس بر روی گزینه «Next» کلیک کنید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

نامی را برای میانبر خود انتخاب کرده و سپس جهت اتمام کار، بر روی گزینه «Finish» کلیک کنید.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

حال می‌بینید که میانبر ویرایشگر رجیستری ویندوز بر روی دسکتاپ ویندوز شما ایجاد شده است. آن را اجرا کرده و سپس در کادر UAC ظاهرشده نیز بر روی گزینه «Yes» کلیک کنید تا صفحه ویرایشگر رجیستری در مقابل شما ظاهر شود.

اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز

نوشته با روش‌های اجرای ویرایشگر رجیستری ویندوز 10 آشنا شوید اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

راه‌کاری ساده جهت ایجاد پوشه مخفی در ویندوز ۱۰

ایجاد پوشه مخفی

آیا تا به حال قصد داشته‌اید که فایلی را در مقابل چشمان کاربری دیگر پنهان کنید؟ در این مقاله قصد داریم تا شیوه ایجاد پوشه مخفی در ویندوز 10 را به شما آموزش دهیم. هرچند که راه‌هایی بهتر و امن‌تری نیز جهت انجام این کار وجود دارند، اما در هر صورت راه‌کارهای سریع همیشه جذاب‌تر هستند. در این روش شما یک پوشه را ایجاد می‌کنید که نام و آیکون‌ آن مخفی هستند، پس در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

مخفی کردن نام یک پوشه

جهت شروع باید بر روی فضای خالی دسکتاپ خود کلیک-راست کرده و از زبانه «New»، گزینه «Folder» را انتخاب کنید.

ایجاد پوشه مخفی

می‌بینید که پوشه‌ای جدید بر روی دسکتاپ شما ایجاد شده و نام آن نیز «New Folder» است. در اینجا نام آن را باب میل خود تغییر دهید.

ایجاد پوشه مخفی

پس از اینکه نام پوشه خود را ویرایش کردید، کلید «Alt» را نگه داشته، عدد «255» را تایپ و سپس کلید «Enter» را فشار دهید. لازم به ذکر است که شما باید عدد بالا را از طریق شماره‌های سمت راست صفحه‌کلید خود تایپ کنید، زیرا استفاده از شماره‌های قسمت بالای صفحه‌کلید کارساز نخواهد بود.

شیوه کار این فرآیند در ایجاد یک پوشه مخفی بدین صورت است که شما کاراکترهای مخصوصی را تایپ می‌کنید که در صفحه‌کلید شما از کد کاراکتر ASCII بهره نمی‌برند. با این روش شما نامی را برای پوشه خود انتخاب می‌کنید که قابل مشاهده نیست و همچنین فضایی را نیز از لحاظ حروف اشغال نمی‌کند، بنابراین در اکسپلورر ویندوز نیز ظاهر نمی‌شود.

ایجاد پوشه مخفی

مخفی کردن آیکون یک پوشه

حال که نام پوشه خود را مخفی کردید، به سراغ مخفی کردن آیکون آن می‌رویم. بر روی پوشه خود کلیک-راست کرده و سپس گزینه «Properties» را انتخاب کنید.

ایجاد پوشه مخفی

بر روی زبانه «Customize» کلیک کرده و سپس در بخش «Folder Icons» باید گزینه «Change Icon» را انتخاب کنید.

ایجاد پوشه مخفی

در پنجره «Change Icon for Folder» به سمت راست حرکت کرده، آیکون نامرئی را انتخاب و سپس بر روی «OK» کلیک کنید.

ایجاد پوشه مخفی

مجددا بر روی گزینه «OK» کلیک کنید تا بتوانید پنجره «Properties» را ببندید. حال می‌بینید که پوشه شما ناپدید شده است.

ایجاد پوشه مخفی

اگر قصد انتخاب بخش وسیعی از دسکتاپ خود را داشته باشید، آنگاه می‌توانید پوشه مخفی خود را نیز مشاهده کنید. در غیر این صورت پوشه موردنظر همچنان مخفی خواهد ماند. پوشه شما به همراه محتویات آن در فایل اکسپلورر مخفی می‌ماند (معمولا در اکسپلورر، پیش‌نمایشی از محتویات یک پوشه نشان داده می‌شود).

ایجاد چندین پوشه مخفی به‌صورت همزمان

اگر قصد دارید که چندین پوشه را به‌صورت همزمان بر روی دسکتاپ خود مخفی کنید، باید رویه بالا را تکرار کرده و همچنین جهت تایپ چندین کاراکتر مخفی، باید بیش از یک بار کلید «Alt» را فشار داده و عدد 255 را وارد کنید. دو پوشه نمی‌توانند یک نام یکسان داشته باشند، بنابراین در نام پوشه دومی باید دو کاراکتر فضای خالی (space) را وارد کنید.

در کل باید هر بار که پوشه جدیدی را ایجاد می‌کنید، بک عدد کاراکتر فضای خالی را نیز به نام پوشه موردنظر خود اضافه کنید.

ایجاد یک پوشه مخفی روشی نامطمئن است

مشخصا رویه بالا را نمی‌توان فرآیندی مطمئن جهت مخفی کردن فایل‌ها دانست. همگان می‌توانند با جست‌‌و‌جو کردن، محتوای پوشه موردنظر را پیدا کنند. همچنین گاهی اوقات امکان دارد که شخصی دیگری در هنگام کار با دسکتاپ، به‌صورت تصادفی پوشه موردنظر را پیدا کند.

اگر قصد مخفی کردن موقت و یا شوخی با کسی را دارید، شیوه بالا می‌تواند مفید واقع شود. اگر واقعا قصد افزایش امنیت فایل‌های خود را دارید، مشخصا باید آن را رمزنگاری کنید.

ترفند یادشده جهت ایجاد یک پوشه مخفی، یکی از قابلیت‌های رسمی ویندوز به شمار نمی‌آید، بنابراین احتمال خطا در آن وجود دارد. گاهی اوقات ممکن است که آیکون پوشه موردنظر به‌جای ناپدید شدن، به رنگ مشکی درآمده و یا اینکه آیکون آن کم‌رنگ‌تر شود. این قضیه ممکن است که به اندازه آیکون پوشه موردنظر مرتبط باشد. اگر آیکون شما ناپدید نشده است، کلید «Ctrl» را نگه داشته و سپس با استفاده از غلتک موس، اندازه آن را آن‌قدر تغییر دهید تا مخفی شود.

اگر هم مشکلی برایتان پیش آمد، می‌توانید به‌سادگی محتویات پوشه موردنظر را به یک پوشه دیگر منتقل کرده و سپس پوشه مخفی را حذف نمایید. همچنین می‌توانید پوشه مخفی را به حالت اولیه خود نیز بازگردانید.

چگونه یک پوشه مخفی را دوباره نمایان سازیم؟

جهت نمایان‌سازی یک پوشه مخفی، باید بر روی آن کلیک-راست کرده، «Properties» را انتخاب، به زبانه «Customize» رفته و سپس بر روی «Change Icon» کلیک کنید. این‌ بار باید به‌جای انتخاب آیکون مخفی، یک آیکون قابل‌مشاهده را برگزینید.

جهت نمایش نام پوشه مخفی نیز باید بر روی آن کلیک-راست کرده، نام آن را تغییر داده و سپس کلید «Enter» را فشار دهید.

نوشته راه‌کاری ساده جهت ایجاد پوشه مخفی در ویندوز 10 اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

پنج عملیات نهان مهم که توسط سیستم‌عامل رایانه شما انجام می‌شوند

سیستم‌عامل

از روزگار باستان، رقابت‌های حماسی جزئی از تاریخ انسان‌ها بوده‌اند. تمدن‌های نخستین جهت تسلط بر قلمروهایی وسیع، جنگ‌هایی را به راه‌ انداخته‌اند. در عصر اکتشاف، ملل مختلف انسان‌هایی را جهت اکتشاف و تسلط به نقاط دور دست به‌کار گرفته‌اند. جنگ سرد میان ایالات‌متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی باعث شد تا رقابتی فضایی میان این دو کشور شکل گرفته و فرود اولین انسان بر روی کره ماه نیز نتیجه این رقابت بود. پس‌ازاین نیز نبردی میان سیستم‌عامل‌ها صورت گرفته است. 

همه ما به اهمیت یک سیستم‌عامل (OS) واقف هستیم. برخی از کاربران تبدیل به وفاداران صادق یک سیستم‌عامل می‌شوند. برخی نیز پا را از این فراتر گذاشته و وارد قلمرو طرفداران می‌شوند.     

اکثر مردم با سیستم‌عامل‌های نام‌آشنای بازار آشنایی دارند. مایکروسافت ویندوز و Mac OS شرکت اپل دراین‌بین شهره خاص و عام هستند. نسخه‌های سیستم‌عامل لینوکس (Linux) کمتر شناخته‌ شده‌اند، اما این موضوع باعث نمی‌شود که طرفداران این سیستم‌عامل از لینوکس دفاع نکنند. در زمینه سیستم‌عامل‌های موبایلی نیز با اندروید گوگل، iOS شرکت اپل و ویندوز فون مایکروسافت روبه‌رو هستیم.

اما هنگامی‌که فرای مشخصات فکر کنیم، می‌بینیم که سیستم‌عامل‌ها نقاط مشترک فراوانی دارند. شاید هرکدام از آن‌ها به شیوه خاص خود عملیات مختلف را انجام دهند اما در نهایت هر سیستم‌عامل باید بتواند وظایف پایه‌ای خود را به سرانجام برساند. حداقل تا زمانی که اوضاع بر وفق مراد پیش برود، از بسیاری از این وظایف آگاه نخواهید شد.

اتصال سخت‌افزار

سیستم‌عامل

یکی از وظایف اصلی یک سیستم‌عامل ایجاد ارتباط بین سخت‌افزار و نرم‌افزار رایانه شما است. اگر کیس رایانه خود را باز کرده باشید حتما با مدارها، تراشه‌ها، سیم‌ها و قطعاتی دیگر مواجه شده‌اید. در هنگام اجرای یک برنامه، این قطعات فیزیکی بار اصلی را به دوش می‌کشند. اما هر برنامه باید از طریقی بتواند از این سخت‌افزارها استفاده کند.

سیستم‌عامل همانند پلتفرمی برای برنامه‌ها است. سیستم‌عامل اطمینان حاصل می‌کند که پردازش‌های در حال اجرای یک رایانه، به منابع مناسبی دسترسی دارند. یک سیستم‌عامل همچنین موجبات ارتباط بین سخت‌افزار و نرم‌افزار را فراهم می‌آورد. این قضیه دستگاه‌های ورودی/خروجی (I/O) را نیز شامل می‌شود.

این وظیفه‌ مهمی است. صدها گونه دستگاه ورودی/خروجی را می‌توان به یک رایانه متصل کرد. اگر یک موس را در نظر بگیریم، می‌بینیم که ده‌ها شرکت به تولید مدل‌های مختلف این قطعه می‌پردازند. توسعه‌دهندگان نرم‌افزاری نمی‌توانند پشتیبانی مختص به انواع موس موجود در بازار را فراهم کنند. در عوض، سیستم‌عامل‌ها از طریق نرم‌ا‌فزارهای خاصی به نام درایور (driver) می‌توانند تفاوت‌های بین انواع سخت‌افزار را پوشش دهند. از نظر ما، موس‌ها به چنین تشریفاتی نیاز نداشته و فقط کار می‌کنند.

آسان کردن شرایط فعالیت

سیستم‌عامل

در سناریویی مشابه، سیستم‌عامل‌ها زمینه فعالیت برنامه‌ها بر روی انواع مختلف سخت‌افزار را فراهم می‌آورند. این قضیه از این لحاظ حیاتی است که ممکن است دو رایانه با سیستم‌عامل‌هایی یکسان، از سخت‌افزاری متفاوت بهره ببرند. این قضیه حتی برای رایانه‌های شرکت اپل که نسبت به سایرین کمتر انعطاف‌پذیرند نیز صدق می‌کند. شاید یک مکینتاش امروزی از لحاظ پردازنده با یک نمونه‌ مربوط به چند سال پیش متفاوت باشد، اما هر دو از سیستم‌عاملی یکسان بهره ببرند.

یک سیستم‌عامل، محیطی انتزاعی را برای برنامه‌ها فراهم می‌آورد؛ به این معنا که یک برنامه به سیستم‌عامل می‌گوید که جهت اجرای صحیح به چه چیزهایی نیاز دارد. سپس سیستم‌عامل نیز با اختصاص منابع فیزیکی موجود، نیازهای اپلیکیشن‌ها را برطرف می‌سازد. مهم نیست که سخت‌افزار یک رایانه از چه نوعی است، در هر صورت سیستم‌عامل ترتیب جزئیات را می‌دهد.

در صورت نبود این قابلیت، مهندسین نرم‌افزار مجبور می‌شدند که انتخاب‌های سختی را انجام دهند. آن‌ها مجبور می‌شدند برنامه‌ها را جهت اجرا بر روی سخت‌افزار مشخصی طراحی کنند. در این صورت، اگر نرم‌افزار شما با سخت‌افزار موردانتظار برنامه‌نویسان مطابقت نمی‌داشت، احتمالا اپلیکیشن موردنظر نیز بر روی دستگاه شما اجرا نمی‌شد. سیستم‌عامل باعث می‌شود تا نرم‌افزارها با طیف وسیعی از سخت‌افزارها هماهنگی داشته و همین موضوع می‌تواند برنامه‌نویسان را بر روی بهترین اپلیکیشن قابل طراحی متمرکز کند.

مدیریت فایل‌ها

سیستم‌عامل

برنامه‌ها جهت اجرای وظایف به مقداری بیش از سخت‌افزار فیزیکی رایانه شما نیاز دارند. رایانه‌ها بر روی مجموعه‌ای از داده‌ها به نام «فایل» تکیه می‌کنند. این فایل‌ها باید از قوانین مشخصی تبعیت کرده تا رایانه‌ها نیز بتوانند از آن‌ها استفاده کنند. این قوانین شیوه‌ نام‌گذاری فایل‌ها و رویه‌های ذخیره‌سازی را در بر می‌گیرند. ما مجموعه کلی این قوانین را سیستم مدیریت فایل و یا همان فایل منیجر (file manager) می‌نامیم.

هر سیستم‌عامل رویکرد مدیریت فایل مختص به خود را دارد. می‌توانید بر روی اکثر رایانه‌ها به نصب فایل منیجرهای اضافی نیز بپردازید. اما جهت اجرای این نرم‌افزار نیز باید سیستم‌عامل شما محل قرارگیری فایل‌ها را به خاطر بسپارد. بدین ترتیب، هنگامی‌که یک برنامه فایلی را درخواست کند، سیستم‌عامل محل قرارگیری اطلاعات موردنظر را می‌داند.

بدون مدیریت فایل، اطلاعات دیجیتال درون رایانه شما چیزی جز داده‌های بی‌‌استفاده نیستند. انگار که تمامی وسایل خود را در داخل یک اتاق قرار دهید و هر چیزی را که نیاز دارید در اختیار داشته باشید، اما نتوانید در زمانی معین وسایل موردنیاز خود را پیدا کنید. ازآنجایی‌که سیستم‌عامل از این قوانین تبعیت می‌کند، لازم نیست که به‌صورت دستی فضای مشخص را به فایل‌های خود اختصاص داده و یا اینکه در حجم عظیمی از داده‌ها به دنبال اطلاعات موردنیاز خود بگردید.

مدیریت حافظه رم

سیستم‌عامل

چگونه می‌توانید رایانه خود را سریع‌تر کنید؟ شاید پاسخ شما یک پردازنده مرکزی (CPU) قوی‌تر باشد. اما گاهی اوقات تنها چیزی که نیاز دارید حافظه‌ رم بیشتر جهت انتقال سریع‌تر داده‌ها است.

حافظه رم جایی است که در هنگام پردازش در آن اطلاعات ذخیره شده تا در آینده از آن‌ها در پردازنده مرکزی استفاده شود. می‌توان آن را یک وسیله موقت ذخیره اطلاعات نامید. هنگامی‌که برنامه‌ها را به اجرا درمی‌آورید، سیستم‌عامل رایانه شما مقداری مشخص از حافظه رم را به هر برنامه اختصاص می‌دهد. داده‌های ذخیره‌شده بر روی حافظه رم می‌توانند به‌سرعت به پردازنده مرکزی فرستاده شده و از آنجا نیز بازگردانیده شوند. اگر پردازنده شما به دنبال اطلاعاتی بگردد که در حافظه رم موجود نیست، آنگاه پردازنده باید در مکان‌هایی دیگر مانند هارد درایو این اطلاعات را جست‌و‌جو کند. این فرآیند نسبت به اخذ اطلاعات از حافظه رم بیش‌تر طول کشیده و همین موضوع همه‌چیز را کندتر می‌کند.

جهت کاهش تأخیرها، سیستم‌عامل تخصیص حافظه رم را مدیریت می‌کند. در هر زمان معین، مقدار محدودی از حافظه رم در دسترس خواهد بود. سختی و پویایی این عملیات می‌تواند با توجه به تعداد برنامه‌های در حال اجرا تغییر کند. سیستم‌عامل باید نیازهای هر پردازش را سنجیده و به‌محض تغییر آن‌ها، تغییرات را نیز اعمال کند. در حالت ایدئال، همه‌چیز نرم و روان پیش رفته و مانعی مشاهده نمی‌شود.

به دقت به آن فکر کنید

سیستم‌عامل

واحد پردازش مرکزی (CPU) یک رایانه همان چیزی است که وظایف را انجام می‌دهد. در سطوح پایه‌ای، یک برنامه رایانه‌ای سریالی از مسائل ریاضی پیچیده است. CPU همان چیزی است که این مسائل را حل کرده و نتایج مورد انتظار شما را تحویل می‌دهد. این نتایج می‌توانند همه‌چیز را از طراحی یک شخصیت بازی رایانه‌ای که بر روی بشکه‌های شعله‌ور می‌پرد تا اجرای یک الگوریتم بررسی املا در یک واژه‌پرداز، در بر گیرد.

هر برنامه اجرایی بخشی از توان پردازشی پردازنده را به خود  اختصاص می‌دهد. هر برنامه اضافی که به‌صورت همزمان با سایر برنامه‌ها اجرا می‌شود، به‌ معنای کاهش ظرفیت پردازنده خواهد بود. سیستم‌عامل با پردازنده هماهنگ می‌شود تا وظایف به‌صورت روان اجرا شوند. هنگامی‌که بین برنامه‌های فعال خود جابه‌جا می‌شوید، سیستم‌عامل نیز ممکن است تمرکز پردازنده را تغییر دهد. سیستم‌عامل به‌عنوان مدیر منابع عمل کرده و اگر کار خود را به‌درستی انجام دهد، نمی‌‌توانید این تغییرات را احساس کنید.

اگر سیستم‌عامل شما به‌درستی کار کند، متوجه این تغییرات نمی‌شوید. مسئله همین جا است؛ سیستم‌عامل وظایف پیچیده را مدیریت می‌کند، بنابراین نباید نگران این موضوع باشید. فقط در هنگام مشکلات متوجه نقش کلیدی سیستم‌عامل خود در زمینه انجام وظایف می‌شوید.

تشخیص تفاوت‌های ظاهری سیستم‌عامل‌ها کار آسانی است. اما تا زمانی که یک برنامه‌نویس نباشید، شاید نتوانید تفاو‌ت‌های زیر لایه رابط کاربری را درک کنید. در نهایت اگر به‌اندازه کافی دقیق شوید، می‌بینید که سیستم‌عامل‌ها وظایف رایانه‌ها، گوشی‌های موبایل، کنسول‌های بازی و سایر دستگاه‌های پردازشی را به گونه‌ای که ما انتظار داریم، انجام می‌دهند.

سخن آخر

با توجه به آنچه که از خاطرتان گذشت، می‌دانیم که طراحی یک سیستم‌عامل کار بسیار دشواری است. نه‌تنها باید نرم‌افزاری را طراحی کنید که بتواند با سخت‌افزارها و دستگاه‌های مختلف کار کند، بلکه مجبور هستید رابط کاربری آن را نیز دلپذیر طراحی کنید. علاوه بر این‌ها باید خلاقیت به خرج داده و کارهای سایرین را تکرار نکنید و این تازه اولین قدم نصب و اجرای یک برنامه بر روی یک دستگاه است.

نوشته پنج عملیات نهان مهم که توسط سیستم‌عامل رایانه شما انجام می‌شوند اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.